Kalkulator BSA — Powierzchnia Ciała (Mosteller)
Obliczanie BSA wg wzoru Mosteller — stosowane do dawkowania cytostatyków i chemioterapii
Powierzchnia ciała [m²]
–
Waga
Wzrost
Dodatkowe informacje
Uwaga
To narzędzie służy wyłącznie celom edukacyjnym i nie stanowi ani nie zastępuje profesjonalnej porady. Narzędzie nie powinno być wykorzystywane do stawiania diagnozy medycznej lub prowadzenia leczenia.
Opis ogólny
BSA (wskaźnik powierzchni ciała) ma wiele zastosowań klinicznych. Może pomóc w obliczeniu jak najdokładniejszej dawki leku dla pacjenta i jest powszechnie stosowany do określania dawkowania leków chemioterapeutycznych i leków stosowanych u dzieci. Ponadto w odniesieniu do powierzchni ciała obliczany jest szacowany współczynnik filtracji kłębuszkowej (eGFR), wzór stosowany do pomiaru funkcji nerek.
BSA można oszacować bez bezpośredniego pomiaru, za pomocą kilku wzorów. Zasadniczo różne wzory nie różnią się znacząco od siebie i wszystkie są uważane za akceptowalne, zarówno dla osób o prawidłowej masie ciała, jak i otyłych. Wzór Mostellera (używany w tym narzędziu) jest jednym z najczęściej stosowanych w praktyce klinicznej i w badaniach klinicznych.
Ogólnie uważa się, że BSA zapewnia dokładniejszy szacunek masy metabolicznej niż masa ciała, ponieważ wskaźnik ten jest mniej podatny na nieprawidłową masę tkanki tłuszczowej. Niemniej jednak pojawiło się kilka istotnych głosów krytycznych dotyczących stosowania BSA do określania dawek leków o wąskim indeksie terapeutycznym, takich jak leki stosowane w chemioterapii. Zwykle występuje 4-10-krotna zmienność w klirensie leku między osobami ze względu na różną aktywność procesów eliminacji leku związaną z czynnikami genetycznymi i środowiskowymi, co może prowadzić do znaczącego przedawkowania lub niedostatecznego dawkowania. Mimo to nie wykazano, aby jakiekolwiek alternatywne miary wielkości ciała były skuteczniejsze niż BSA w redukcji zmienności międzyosobniczej.
BSA (wskaźnik powierzchni ciała) ma wiele zastosowań klinicznych. Może pomóc w obliczeniu jak najdokładniejszej dawki leku dla pacjenta i jest powszechnie stosowany do określania dawkowania leków chemioterapeutycznych i leków stosowanych u dzieci. Ponadto w odniesieniu do powierzchni ciała obliczany jest szacowany współczynnik filtracji kłębuszkowej (eGFR), wzór stosowany do pomiaru funkcji nerek.
BSA można oszacować bez bezpośredniego pomiaru, za pomocą kilku wzorów. Zasadniczo różne wzory nie różnią się znacząco od siebie i wszystkie są uważane za akceptowalne, zarówno dla osób o prawidłowej masie ciała, jak i otyłych. Wzór Mostellera (używany w tym narzędziu) jest jednym z najczęściej stosowanych w praktyce klinicznej i w badaniach klinicznych.
Ogólnie uważa się, że BSA zapewnia dokładniejszy szacunek masy metabolicznej niż masa ciała, ponieważ wskaźnik ten jest mniej podatny na nieprawidłową masę tkanki tłuszczowej. Niemniej jednak pojawiło się kilka istotnych głosów krytycznych dotyczących stosowania BSA do określania dawek leków o wąskim indeksie terapeutycznym, takich jak leki stosowane w chemioterapii. Zwykle występuje 4-10-krotna zmienność w klirensie leku między osobami ze względu na różną aktywność procesów eliminacji leku związaną z czynnikami genetycznymi i środowiskowymi, co może prowadzić do znaczącego przedawkowania lub niedostatecznego dawkowania. Mimo to nie wykazano, aby jakiekolwiek alternatywne miary wielkości ciała były skuteczniejsze niż BSA w redukcji zmienności międzyosobniczej.
Wzór
Wzór Mosteller'a:
Powierzchnia ciała = √(Wzrost [cm] × Waga [kg]) / 60
Powierzchnia ciała = √(Wzrost [cm] × Waga [kg]) / 60
Referencje
Mosteller RD. "Simplified calculation of body-surface area". N Engl J Med 1987; 317:1098.
Verbraecken, J; Van de Heyning P; De Backer W; Van Gaal L (Apr 2006). "Body surface area in normal-weight, overweight, and obese adults. A comparison study". Metabolism — Clinical and Experimental 55 (4): 515–24.
Wersja
2
O tym narzędziu
BSA (wskaźnik powierzchni ciała) ma wiele zastosowań klinicznych. Może pomóc w obliczeniu jak najdokładniejszej dawki leku dla pacjenta i jest powszechnie stosowany do określania dawkowania leków chemioterapeutycznych i leków stosowanych u dzieci. Ponadto w odniesieniu do powierzchni ciała obliczany jest szacowany współczynnik filtracji kłębuszkowej (eGFR), wzór stosowany do pomiaru funkcji nerek.
BSA można oszacować bez bezpośredniego pomiaru, za pomocą kilku wzorów. Zasadniczo różne wzory nie różnią się znacząco od siebie i wszystkie są uważane za akceptowalne, zarówno dla osób o prawidłowej masie ciała, jak i otyłych. Wzór Mostellera (używany w tym narzędziu) jest jednym z najczęściej stosowanych w praktyce klinicznej i w badaniach klinicznych.
Ogólnie uważa się, że BSA zapewnia dokładniejszy szacunek masy metabolicznej niż masa ciała, ponieważ wskaźnik ten jest mniej podatny na nieprawidłową masę tkanki tłuszczowej. Niemniej jednak pojawiło się kilka istotnych głosów krytycznych dotyczących stosowania BSA do określania dawek leków o wąskim indeksie terapeutycznym, takich jak leki stosowane w chemioterapii. Zwykle występuje 4-10-krotna zmienność w klirensie leku między osobami ze względu na różną aktywność procesów eliminacji leku związaną z czynnikami genetycznymi i środowiskowymi, co może prowadzić do znaczącego przedawkowania lub niedostatecznego dawkowania. Mimo to nie wykazano, aby jakiekolwiek alternatywne miary wielkości ciała były skuteczniejsze niż BSA w redukcji zmienności międzyosobniczej.
BSA można oszacować bez bezpośredniego pomiaru, za pomocą kilku wzorów. Zasadniczo różne wzory nie różnią się znacząco od siebie i wszystkie są uważane za akceptowalne, zarówno dla osób o prawidłowej masie ciała, jak i otyłych. Wzór Mostellera (używany w tym narzędziu) jest jednym z najczęściej stosowanych w praktyce klinicznej i w badaniach klinicznych.
Ogólnie uważa się, że BSA zapewnia dokładniejszy szacunek masy metabolicznej niż masa ciała, ponieważ wskaźnik ten jest mniej podatny na nieprawidłową masę tkanki tłuszczowej. Niemniej jednak pojawiło się kilka istotnych głosów krytycznych dotyczących stosowania BSA do określania dawek leków o wąskim indeksie terapeutycznym, takich jak leki stosowane w chemioterapii. Zwykle występuje 4-10-krotna zmienność w klirensie leku między osobami ze względu na różną aktywność procesów eliminacji leku związaną z czynnikami genetycznymi i środowiskowymi, co może prowadzić do znaczącego przedawkowania lub niedostatecznego dawkowania. Mimo to nie wykazano, aby jakiekolwiek alternatywne miary wielkości ciała były skuteczniejsze niż BSA w redukcji zmienności międzyosobniczej.
