Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)
Τελευταία ενημέρωση SmPC
Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - AIMOVIG 140MG/ML
Το Aimovig ενδείκνυται για την προφύλαξη από την ημικρανία σε ενήλικες που έχουν τουλάχιστον
4 ημέρες ημικρανίας ανά μήνα.
Η θεραπεία θα πρέπει να αρχίζει από ιατρούς με εμπειρία στη διάγνωση και τη θεραπεία της ημικρανίας.
Δοσολογία
Η θεραπεία προορίζεται για σθενείς με τουλάχιστον 4 ημέρες ημικρανίας ανά μήνα όταν αρχίζουν τη θεραπεία με ερενουμάμπη.
Η συνιστώμενη δόση είναι 70 mg ερενουμάμπης κάθε 4 εβδομάδες. Ορισμένοι ασθενείς μπορεί να ωφεληθούν από δόση 140 mg κάθε 4 εβδομάδες (βλ. παράγραφο 5.1).
Κάθε δόση των 140 mg χορηγείται είτε με μια υποδόρια ένεση των 140 mg είτε με δύο υποδόριες ενέσεις των 70 mg.
Κλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι η πλειοψηφία των ασθενών που ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία εμφάνισαν κλινικό όφελος εντός 3 μηνών. Θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο διακοπής της θεραπείας σε ασθενείς που δεν έχουν εμφανίσει καμία ανταπόκριση μετά από θεραπεία 3 μηνών. Στη συνέχεια συνιστάται αξιολόγηση της ανάγκης συνέχισης της θεραπείας ανά τακτά χρονικά διαστήματα.
Ειδικοί πληθυσμοί
Ηλικιωμένοι (άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω)
Το Aimovig δεν έχει μελετηθεί σε ηλικιωμένους ασθενείς. Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης δεδομένου ότι η φαρμακοκινητική της ερενουμάμπης δεν επηρεάζεται από την ηλικία.
Νεφρική δυσλειτουργία / ηπατική δυσλειτουργία
Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια νεφρική δυσλειτουργία ή ηπατική δυσλειτουργία (βλ. παράγραφο 5.2).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Aimovig σε παιδιά ηλικίας κάτω των 18 ετών δεν έχουν ακόμα τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.
Τρόπος χορήγησης
Το Aimovig προορίζεται για υποδόρια χρήση.
Το Aimovig προορίζεται για αυτο-χορήγηση από τον ασθενή μετά από εκπαίδευση. Οι ενέσεις μπορούν επίσης να γίνονται από άλλο άτομο, το οποίο έχει εκπαιδευτεί κατάλληλα. Η ένεση μπορεί να γίνει στην κοιλιά, τον μηρό ή την άνω εξωτερική πλευρά του βραχίονα (ο βραχίονας θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο αν η ένεση γίνεται από άλλο άτομο εκτός του ασθενούς, βλ. παράγραφο 5.2). Τα σημεία των ενέσεων θα πρέπει να εναλλάσσονται και οι ενέσεις δεν θα πρέπει να γίνονται σε περιοχές όπου το δέρμα είναι ευαίσθητο, έχει εκχυμώσεις, ερύθημα ή σκληρία.
Προγεμισμένη σύριγγα
Θα πρέπει να ενίεται ολόκληρο το περιεχόμενο της προγεμισμένης σύριγγας Aimovig. Κάθε προγεμισμένη σύριγγα προορίζεται για μία μόνο χρήση και έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να χορηγείται ολόκληρο το περιεχόμενο χωρίς να παραμένει υπόλειμμα περιεχομένου.
Αναλυτικές οδηγίες σχετικά με τη χορήγηση παρέχονται στις οδηγίες χρήσης του φύλλου οδηγιών χρήσης.
Προγεμισμένη πένα
Θα πρέπει να ενίεται ολόκληρο το περιεχόμενο της προγεμισμένης πένας Aimovig. Κάθε προγεμισμένη πένα προορίζεται για μία μόνο χρήση και έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να χορηγείται ολόκληρο το περιεχόμενο χωρίς να παραμένει υπόλειμμα περιεχομένου.
Αναλυτικές οδηγίες σχετικά με τη χορήγηση παρέχονται στις οδηγίες χρήσης του φύλλου οδηγιών χρήσης.
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
Ιχνηλασιμότητα
Προκειμένου να βελτιωθεί η ιχνηλασιμότητα των βιολογικών φαρμακευτικών προϊόντων, το όνομα και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου φαρμάκου πρέπει να καταγράφεται με σαφήνεια.
Καρδιαγγειακή επίδραση
Ασθενείς με ορισμένα μείζονα καρδιαγγειακά νοσήματα αποκλείστηκαν από τις κλινικές μελέτες (βλ. παράγραφο 5.1). Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα ασφάλειας από αυτούς τους ασθενείς.
Αντιδράσεις υπερευαισθησίας
Σε μετεγκριτικές συνθήκες έχουν αναφερθεί σοβαρές αντιδράσεις υπερευαισθησίας με την ερενουμάμπη που περιλαμβάνουν εξάνθημα, αγγειοοίδημα και αναφυλακτικές αντιδράσεις. Αυτές οι αντιδράσεις μπορεί να εμφανισθούν εντός λεπτών, μολονότι ορισμένες μπορεί να εμφανισθούν σε διάστημα μεγαλύτερο της μιας εβδομάδας μετά τη θεραπεία. Στο πλαίσιο αυτό, οι ασθενείς θα πρέπει να λαμβάνουν προειδοποίηση για τα συμπτώματα που σχετίζονται με αντιδράσεις υπερευαισθησίας. Εάν εμφανισθεί κάποια βαριά ή σοβαρή αντίδραση υπερευαισθησίας, πρέπει να ξεκινήσει η κατάλληλη θεραπεία και η θεραπεία με ερενουμάμπη πρέπει να διακοπεί (βλ. παράγραφο 4.3).
Δυσκοιλιότητα
Η δυσκοιλιότητα είναι μια συχνή ανεπιθύμητη αντίδραση της ερενουμάμπης και είναι συνήθως ήπιας ή μέτριας βαρύτητας. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, η έναρξή της αναφέρθηκε μετά την πρώτη χορήγηση της ερενουμάμπης, ωστόσο ασθενείς εμφάνισαν δυσκοιλιότητα και σε μεταγενέστερο στάδιο της θεραπείας. Στις περισσότερες περιπτώσεις η δυσκοιλιότητα υποχώρησε εντός τριών μηνών. Σε μετεγκριτικές συνθήκες, έχει αναφερθεί δυσκοιλιότητα με σοβαρές επιπλοκές με την ερενουμάμπη. Σε ορισμένες από αυτές τις περιπτώσεις χρειάστηκε νοσηλεία, συμπεριλαμβανομένων περιπτώσεων στις οποίες χρειάστηκε χειρουργική επέμβαση. Το ιστορικό δυσκοιλιότητας ή η ταυτόχρονη χρήση φαρμακευτικών προϊόντων που σχετίζονται με μειωμένη γαστρεντερική κινητικότητα μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο σοβαρότερης δυσκοιλιότητας και την πιθανότητα επιπλοκών σχετιζόμενων με την δυσκοιλιότητα. Οι ασθενείς θα πρέπει να προειδοποιούνται για τον κίνδυνο δυσκοιλιότητας και να λαμβάνουν οδηγίες να αναζητήσουν ιατρική βοήθεια σε περίπτωση που η δυσκοιλιότητα δεν υποχωρήσει ή επιδεινωθεί. Οι ασθενείς θα πρέπει να ζητούν ιατρική βοήθεια αμέσως σε περίπτωση που εμφανίσουν σοβαρή δυσκοιλιότητα. Η δυσκοιλιότητα θα πρέπει να αντιμετωπίζεται γρήγορα με τον κατάλληλο κλινικό χειρισμό. Σε περίπτωση σοβαρής δυσκοιλιότητας, θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο διακοπής της θεραπείας.
Περιεκτικότητα σε νάτριο
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά μονάδα δόσης, είναι αυτό που ονομάζουμε «ελεύθερο νατρίου».
Περιεκτικότητα σε πολυσορβικό
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει 0,1 mg πολυσορβικού 80 σε κάθε ml που ισοδυναμούν με
0,004 mg/kg.
Δεν αναμένεται καμία επίδραση στην έκθεση σε συγχορηγούμενα φαρμακευτικά προϊόντα με βάση τα μεταβολικά μονοπάτια των μονοκλωνικών αντισωμάτων. Δεν παρατηρήθηκε καμία αλληλεπίδραση με από του στόματος αντισυλληπτικά (αιθινυλοιστραδιόλη/νοργεστιμάτη) ή με σουματριπτάνη σε μελέτες με υγιείς εθελοντές.
Κύηση
Είναι περιορισμένα τα δεδομένα από την χρήση της ερενουμάμπης στις έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα δεν κατέδειξαν άμεση ή έμμεση τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα (βλ.
παράγραφο 5.3). Σαν προφυλακτικό μέτρο, είναι προτιμητέο να αποφεύγεται η χρήση του Aimovig
κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Θηλασμός
Δεν είναι γνωστό αν η ερενουμάμπη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Οι ανθρώπινες IgGs είναι γνωστό ότι απεκκρίνονται στο μητρικό γάλα κατά τη διάρκεια των λίγων πρώτων ημερών μετά τον τοκετό και μειώνονται σε χαμηλές συγκεντρώσεις αμέσως μετά, συνεπώς, ο κίνδυνος για το θηλάζον βρέφος δεν μπορεί να αποκλειστεί κατά τη διάρκεια αυτής της σύντομης περιόδου. Στη συνέχεια, η χρήση του Aimovig θα μπορούσε να εξεταστεί κατά τη διάρκεια του θηλασμού μόνο εάν είναι κλινικά αναγκαίο.
Γονιμότητα
Οι μελέτες σε ζώα δεν έδειξαν καμία επίδραση στη γυναικεία και ανδρική γονιμότητα (βλ. παράγραφο 5.3).
ν
Το Aimovig αναμένεται να μην έχει καμία ή να έχει ασήμαντη επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.
Περίληψη του προφίλ ασφάλειας
Συνολικά πάνω από 2.500 ασθενείς (περισσότερα από 2.600 έτη ασθενών) έχουν λάβει θεραπεία με Aimovig σε εγκριτικές μελέτες. Από αυτούς, περισσότεροι από 1.300 ασθενείς εκτέθηκαν για τουλάχιστον 12 μήνες και 218 ασθενείς εκτέθηκαν για 5 έτη. Το συνολικό προφίλ ασφάλειας του Aimovig παραμένει συνεπές επί 5 έτη μακροχρόνιας θεραπείας ανοιχτής επισήμανσης.
Οι αναφερθείσες ανεπιθύμητες ενέργειες του φαρμάκου για τα 70 mg και τα 140 mg ήταν αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης (5,6%/4,5%), δυσκοιλιότητα (1,3%/3,2%), μυϊκοί σπασμοί (0,1%/2,0%) και κνησμός (0,7%/1,8%). Οι περισσότερες αντιδράσεις ήταν ήπιας ή μέτριας σοβαρότητας. Κάτω από 2% των ασθενών σε αυτές τις μελέτες διέκοψαν λόγω ανεπιθυμήτων αντιδράσεων.
Κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών σε πίνακα
Στον Πίνακα 1 αναφέρονται όλες οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις του φαρμάκου που παρατηρήθηκαν στους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με Aimovig κατά τη διάρκεια των ελεγχόμενων με εικονικό φάρμακο περιόδων διάρκειας 12 εβδομάδων, όπως επίσης και μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου. Σε κάθε κατηγορία συστήματος οργάνων, οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις του φαρμάκου κατατάσσονται ανά συχνότητα, με πρώτες τις πιο συχνές αντιδράσεις. Σε κάθε κατηγορία συχνότητας, οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις του φαρμάκου παρουσιάζονται με σειρά φθίνουσας σοβαρότητας.
Επιπροσθέτως, η αντίστοιχη κατηγορία συχνότητας για κάθε ανεπιθύμητη αντίδραση του φαρμάκου βασίζεται στην παρακάτω σύμβαση: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 έως <1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100), σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000), πολύ σπάνιες (<1/10.000), μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).
Πίνακας 1 Κατάλογος ανεπιθύμητων αντιδράσεων
| Κατηγορία Συστήματος Οργάνων | Ανεπιθύμητη αντίδραση | Κατηγορία συχνότητας |
| Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος | Αντιδράσεις υπερευαισθησίαςα που περιλαμβάνουν αναφυλαξία, αγγειοοίδημα, εξάνθημα, πρήξιμο/οίδημα καικνίδωση | Συχνές |
| Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος | Δυσκοιλιότητα | Συχνές |
| Στοματικά έλκηβ | Μη γνωστές | |
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | Κνησμόςγ | Συχνές |
| Αλωπεκία Εξάνθημαδ | Μη γνωστές | |
| Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού | Μυϊκοί σπασμοί | Συχνές |
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης | Αντιδράσεις στο σημείο της ένεσηςα | Συχνές |
| α Βλέπε παράγραφο «Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων αντιδράσεων»β Τα στοματικά έλκη περιλαμβάνουν τους προτιμώμενους όρους της στοματίτιδας, της στοματικής εξέλκωσης, των φλυκταινών του στοματικού βλεννογόνου.γ Ο κνησμός περιλαμβάνει τους προτιμώμενους όρους του γενικευμένου κνησμού, του κνησμού και του κνησμώδους εξανθήματος.δ Το έκζεμα περιλαμβάνει τους προτιμώμενους όρους του βλατιδώδους εξανθήματος, του αποφολιδωτικού εξανθήματος, του ερυθηματώδους εξανθήματος, της κνίδωσης, τηςφλύκταινας. | ||
Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων αντιδράσεων
Αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης
Στην ενσωματωμένη ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο φάση των μελετών διάρκειας 12 εβδομάδων, οι αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης ήταν ήπιες και ως επί το πλείστον παροδικές. Υπήρξε μια περίπτωση διακοπής της θεραπείας, σε ασθενή ο οποίος ελάμβανε την δόση των 70 mg, λόγω εξανθήματος στο σημείο της ένεσης. Οι συχνότερες αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης ήταν εντοπισμένος πόνος, ερύθημα και κνησμός. Ο πόνος στο σημείο της ένεσης συνήθως υποχωρούσε εντός 1 ώρας μετά από τη χορήγηση.
Δερματικές αντιδράσεις και αντιδράσεις υπερευαισθησίας
Στην ενσωματωμένη ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο φάση των μελετών διάρκειας 12 εβδομάδων, παρατηρήθηκαν μη-σοβαρές περιπτώσεις εξανθήματος, κνησμού και πρηξίματος/οιδήματος, οι οποίες στην πλειονότητα των περιπτώσεων ήταν ήπιες και δεν οδήγησαν σε διακοπή της θεραπείας.
Σε μετεγκριτικές συνθήκες, παρατηρήθηκαν περιπτώσεις αναφυλαξίας και αγγειοοιδήματος.
Ανοσογονικότητα
Κατά τη διάρκεια της διπλά τυφλής φάσης της θεραπείας των κλινικών μελετών, η επίπτωση της ανάπτυξης αντισωμάτων έναντι της ερενουμάμπης ήταν 6,3% (56/884) μεταξύ των ατόμων που έλαβαν δόση 70 mg ερενουμάμπης (3 εκ των οποίων εμφάνισαν in vitro εξουδετερωτική δράση) και 2,6% (13/504) μεταξύ των ασθενών που έλαβαν τη δόση 140 mg ερενουμάμπης (κανένας εκ των οποίων δεν εμφάνισε in vitro εξουδετερωτική δράση). Σε μια μελέτη ανοιχτής επισήμανσης με θεραπεία έως και 256 εβδομάδων, η επίπτωση της ανάπτυξης αντισωμάτων έναντι της ερενουμάμπης ήταν 11,0% (25/225) ανάμεσα στους ασθενείς που έλαβαν μόνο 70 mg ή 140 mg Aimovig καθόλη τη διάρκεια της μελέτης (2 εκ των οποίων εμφάνισαν in vitro εξουδετερωτική δράση). Δεν υπήρξε καμία
επίδραση στην αποτελεσματικότητα ή την ασφάλεια της ερενουμάμπης από την ανάπτυξη αντισωμάτων έναντι της ερενουμάμπης.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.
Δεν έχουν αναφερθεί περιπτώσεις υπερδοσολογίας στις κλινικές μελέτες.
Στις κλινικές μελέτες έχουν χορηγηθεί υποδορίως δόσεις έως και 280 mg χωρίς ενδείξεις δοσοπεριοριστικής τοξικότητας.
Σε περίπτωση υπερδοσολογίας, ο ασθενής θα πρέπει να αντιμετωπίζεται συμπτωματικά και να λαμβάνονται υποστηρικτικά μέτρα όπως απαιτείται.
Φαρμακολογικές ιδιότητες - AIMOVIG 140MG/ML
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αναλγητικά, σκευάσματα κατά της ημικρανίας, κωδικός ATC:
N02CD01
Μηχανισμός δράσης
Η ερενουμάμπη είναι ένα ανθρώπινο μονοκλωνικό αντίσωμα, το οποίο δεσμεύεται στον υποδοχέα του σχετιζόμενου με το γονίδιο της καλσιτονίνης πεπτιδίου (CGRP). Ο υποδοχέας CGRP εντοπίζεται σε σημεία που σχετίζονται με την παθοφυσιολογία της ημικρανίας, όπως το τριδυμικό γάγγλιο. Η ερενουμάμπη ανταγωνίζεται ισχυρά και ειδικά την δέσμευση του CGRP πεπτιδίου αναστέλλοντας την δράση του στον υποδοχέα CGRP, και δεν έχει σημαντική δραστικότητα έναντι άλλων της οικογένειας των υποδοχέων καλσιτονίνης.
Ο CGRP είναι ένα νευροπεπτίδιο το οποίο ρυθμίζει την αλγαισθητική σηματοδότηση και είναι αγγειοδιασταλτικό το οποίο έχει συσχετιστεί με την παθοφυσιολογία της ημικρανίας. Σε αντίθεση με άλλα νευροπεπτίδια, τα επίπεδα του CGRP έχει δειχθεί ότι αυξάνονται σημαντικά κατά τη διάρκεια της ημικρανίας και επιστρέφουν σε φυσιολογικά επίπεδα με την ανακούφιση από την ημικρανία. Η ενδοφλέβια έγχυση του CGRP επάγει την κεφαλαλγία τύπου ημικρανίας στους ασθενείς.
Η αναστολή των επιδράσεων του CGRP θα μπορούσε θεωρητικά να μειώσει την αντισταθμιστική αγγειοδιαστολή σε συνθήκες σχετιζόμενες με ισχαιμία. Μια μελέτη αξιολόγησε την επίδραση μίας εφάπαξ ενδοφλέβιας δόσης 140 mg Aimovig σε άτομα με σταθερή στηθάγχη κάτω από ελεγχόμενες συνθήκες άσκησης. Με το Aimovig διαπιστώθηκε παρόμοια διάρκεια άσκησης συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο και δεν επιδεινώθηκε η ισχαιμία του μυοκαρδίου σε αυτούς τους ασθενείς.
Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια
Η ερενουμάμπη αξιολογήθηκε για την προφύλαξη από την ημικρανία σε δύο βασικές μελέτες που διεξήχθησαν σε όλο το φάσμα της ημικρανίας, την χρόνια και την επεισοδιακή ημικρανία. Και στις δύο μελέτες, οι ασθενείς που εντάχθηκαν είχαν ιστορικό ημικρανίας τουλάχιστον 12 μηνών (με ή χωρίς αύρα) σύμφωνα με τα διαγνωστικά κριτήρια της Διεθνούς Ταξινόμησης Διαταραχών Κεφαλαλγίας (ICHD-III). Από τις μελέτες αποκλείστηκαν οι ηλικιωμένοι ασθενείς (>65 ετών),
ασθενείς που έκαναν κατάχρηση οπιοειδών στη μελέτη της χρόνιας ημικρανίας, ασθενείς που έκαναν κατάχρηση φαρμακευτικής αγωγής στη μελέτη της επεισοδιακής ημικρανίας και επίσης ασθενείς με προγενέστερο έμφραγμα του μυοκαρδίου, αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, παροδικά ισχαιμικά επεισόδια, ασταθή στηθάγχη, επέμβαση παράκαμψης στεφανιαίας αρτηρίας ή άλλες επεμβάσεις επαναγγείωσης εντός 12 μηνών πριν από την διαλογή. Οι ασθενείς με ανεπαρκώς ελεγχόμενη υπέρταση ή με BMI >40 αποκλείστηκαν από την Μελέτη 1.
Χρόνια ημικρανία Μελέτη 1
Η ερενουμάμπη αξιολογήθηκε ως μονοθεραπεία για την προφύλαξη από τη χρόνια ημικρανία σε μία τυχαιοποιημένη μελέτη πολυκεντρική, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, διπλά τυφλή, διάρκειας
12 εβδομάδων σε ασθενείς που έπασχαν από ημικρανία με ή χωρίς αύρα (≥15 ημέρες κεφαλαλγίας ανά μήνα με ≥8 ημέρες ημικρανίας ανά μήνα).
667 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία 3:2:2 ώστε να λάβουν εικονικό φάρμακο (n = 286) ή ερενουμάμπη 70 mg (n = 191) ή 140 mg (n = 190), διαστρωματωμένοι ανάλογα με την ύπαρξη κατάχρησης φαρμακευτικής αγωγής επί οξέος επεισοδίου (υπαρκτή στο 41% του συνόλου των ασθενών). Οι ασθενείς επιτρεπόταν να χρησιμοποιούν θεραπείες για την οξεία κεφαλαλγία κατά τη διάρκεια της μελέτης.
Τα δημογραφικά και τα αρχικά χαρακτηριστικά της νόσου ήταν ισοσκελισμένα και συγκρίσιμα μεταξύ των σκελών της μελέτης. Η διάμεση ηλικία των ασθενών ήταν 43 έτη, 83% ήταν γυναίκες και 94% ήταν λευκοί. Η μέση συχνότητα της ημικρανίας κατά την αρχική εκτίμηση ήταν περίπου
18 ημέρες ημικρανίας ανά μήνα. Συνολικά, το 68% είχε αποτύχει σε μία ή περισσότερες προηγούμενες προφυλακτικές φαρμακευτικές αγωγές λόγω έλλειψης αποτελεσματικότητας ή πτωχής ανεκτικότητας και το 49% είχε αποτύχει σε δύο ή περισσότερες προηγούμενες προφυλακτικές φαρμακευτικές αγωγές λόγω έλλειψης αποτελεσματικότητας ή πτωχής ανεκτικότητας. Συνολικά 366 (96%) ασθενείς στα σκέλη της ερενουμάμπης και 265 (93%) ασθενείς στο σκέλος του εικονικού φαρμάκου ολοκλήρωσαν τη μελέτη (δηλ. ολοκλήρωσαν την αξιολόγηση της εβδομάδας 12).
Σε μία μηνιαία ανάλυση, παρατηρήθηκε μείωση στο μέσο αριθμό ημερών ημικρανίας ανά μήνα σε σχέση με το εικονικό φάρμακο από τον Μήνα 1 και σε μία εβδομαδιαία ανάλυση παρακολούθησης η έναρξη της δράσης της ερενουμάμπης παρατηρήθηκε από την πρώτη εβδομάδα χορήγησης.
Διάγραμμα 1 Μεταβολή στις ημέρες ημικρανίας ανά μήνα από την έναρξη της μελέτης με την πάροδο του χρόνου στη Μελέτη 1 (συμπεριλαμβανομένου του κύριου καταληκτικού σημείου τον Μήνα 3)
Change in Monthly Migraine Days = Μεταβολή στις Ημέρες Ημικρανίας ανά Μήνα
Πίνακας 2 Μεταβολή από την έναρξη της μελέτης στην αποτελεσματικότητα και στα αναφερόμενα από τον ασθενή αποτελέσματα την Εβδομάδα 12 στη Μελέτη 1
| Aimovig (ερενουμάμπη) 140 mg(n = 187) | Aimovig (ερενουμάμπη) 70 mg(n = 188) | Εικονικό φάρμακο (n = 281) | Διαφορά στη θεραπεία (95% ΔΕ) | Τιμή-p | |
| Εκβάσεις αποτελεσματικότητας | |||||
| MMD | |||||
| Μέση μεταβολή | -6,6 | -6,6 | -4,2 | Αμφότερες -2,5 | Αμφότερες |
| (95% ΔΕ) | (-7,5, -5,8) | (-7,5; -5,8) | (-4,9, -3,5) | (-3,5, -1,4) | <0,001 |
| Αρχική εκτίμηση (SD) | 17,8 (4,7) | 17,9 (4,4) | 18,2 (4,7) | ||
| Ανταποκριθέντες κατά≥50% MMDΠοσοστό [%] | 41,2% | 39,9% | 23,5% | δ/ε | Αμφότερες<0,001a,d |
| Ανταποκριθέντες κατά≥75% MMDΠοσοστόc [%] | 20,9% | 17,0% | 7,8% | δ/ε | δ/εb |
| Ημέρες ειδικής | |||||
| φαρμακευτικής αγωγής | |||||
| για την οξεία ημικρανία | |||||
| ανά μήνα | 70 mg: | ||||
| Μέση μεταβολή (95% | -4,1 | -3,5 | -1,6 | -1,9 (-2,6, -1,1) | Αμφότερες |
| ΔΕ) | (-4,7, -3,6) | (-4,0, -2,9) | (-2,1, -1,1) | 140 mg: | <0,001 a |
| -2,6 (-3,3, -1,8) | |||||
| Αρχική εκτίμηση (SD) | 9,7 (7,0) | 8,8 (7,2) | 9,5 (7,6) | ||
| Αναφερόμενες από τον ασθενή μετρήσεις έκβασης | |||||
| HIT-6 | 70 mg: | ||||
| Μέση μεταβολήc(95% | -5,6 | -5,6 | -3,1 | -2,5 (-3,7, -1,2) | δ/εb |
| ΔΕ) | (-6,5, -4,6) | (-6,5, -4,6) | (-3,9, -2,3) | 140 mg: | |
| -2,5 (-3,7, -1,2) | |||||
| Συνολικό ερωτηματολόγιο MIDASΜέση μεταβολήc (95%ΔΕ) | -19,8(-25,6, -14,0) | -19,4(-25,2, -13,6) | -7,5(-12,4, -2,7) | 70 mg:-11,9 (-19,3, -4,4)140 mg:-12,2 (-19,7, -4,8) | δ/εb |
| ΔΕ = διάστημα εμπιστοσύνης, MMD = ημέρες ημικρανίας ανά μήνα, HIT-6 = Δοκιμασία Αντίκτυπου της Κεφαλαλγίας, MIDAS = Εκτίμηση Αναπηρίας λόγω Ημικρανίας, δ/ε = δεν εφαρμόζεται.a Για τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία, όλες τις τιμές-p αναφέρθηκαν ως μη προσαρμοσμένες τιμές-p και είναι στατιστικά σημαντικές μετά από προσαρμογή για πολλαπλές συγκρίσεις.b Για διερευνητικά καταληκτικά σημεία, δεν παρουσιάστηκε καμία τιμή p.c Για το HIT-6: Η μεταβολή και η μείωση από την αρχική εκτίμηση αξιολογήθηκαν κατά τις τελευταίες4 εβδομάδες της φάσης της διπλά τυφλής θεραπείας διάρκειας 12 εβδομάδων. Για το MIDAS: Η μεταβολή και η μείωση από την αρχική εκτίμηση αξιολογήθηκαν για ένα διάστημα 12 εβδομάδων. Για την συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε περίοδος ανάκλησης 3 μηνών.d Η τιμή p υπολογίσθηκε βάσει των λόγων πιθανοτήτων. | |||||
Σε ασθενείς οι οποίοι είχαν προηγουμένως αποτύχει σε μία ή περισσότερες προφυλακτικές φαρμακευτικές αγωγές η διαφορά που παρατηρήθηκε στη μείωση των ημερών ημικρανίας ανά μήνα (MMD) μεταξύ της θεραπείας με ερενουμάμπη 140 mg και του εικονικού φαρμάκου ήταν -3,3 ημέρες (95% ΔΕ: -4,6, -2,1) και μεταξύ της θεραπείας με ερενουμάμπη 70 mg και του εικονικού
φαρμάκου -2,5 ημέρες (95% ΔΕ: -3,8,-1,2). Σε ασθενείς οι οποίοι είχαν προηγουμένως αποτύχει σε δύο ή περισσότερες προφυλακτικές φαρμακευτικές αγωγές η διαφορά στη θεραπεία ήταν -4,3 ημέρες (95% ΔΕ: -5,8; -2,8) μεταξύ 140 mg και εικονικού φαρμάκου και -2,7 ημέρες (95% ΔΕ: -4,2, -1,2) μεταξύ 70 mg και εικονικού φαρμάκου. Υπήρξε επίσης υψηλότερο ποσοστό ατόμων υπό θεραπεία με ερενουμάμπη που πέτυχαν τουλάχιστον 50% μείωση στις MMD συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο στους ασθενείς οι οποίοι είχαν αποτύχει σε μία ή περισσότερες προφυλακτικές φαρμακευτικές αγωγές (40,8% για τα 140 mg, 34,7% για τα 70 mg έναντι 17,3% για το εικονικό φάρμακο), με λόγο πιθανοτήτων 3,3 (95% ΔΕ: 2,0, 5,5) για τα 140 mg και 2,6 (95% ΔΕ: 1,6, 4,5) για τα 70 mg. Στους
ασθενείς οι οποίοι είχαν προηγουμένως αποτύχει σε δύο ή περισσότερες προφυλακτικές φαρμακευτικές αγωγές τα ποσοστά ήταν 41,3% για τα 140 mg και 35,6% για τα 70 mg έναντι 14,2% για το εικονικό φάρμακο με λόγους πιθανοτήτων 4,2 (95% ΔΕ: 2,2, 7,9) και 3,5 (95% ΔΕ: 1,8, 6,6), αντίστοιχα.
Περίπου 41% των ασθενών στη μελέτη είχαν κάνει κατάχρηση φαρμακευτικής αγωγής. Η διαφορά στη θεραπεία που παρατηρήθηκε μεταξύ της ερενουμάμπης 140 mg και του εικονικού φαρμάκου και μεταξύ της ερενουμάμπης 70 mg και του εικονικού φαρμάκου στη μείωση του MMD, σε αυτούς τους ασθενείς, ήταν -3,1 ημέρες (95% ΔΕ: -4,8, -1,4) και στις δύο περιπτώσεις και στη μείωση των ημερών ειδικής φαρμακευτικής αγωγής για την οξεία ημικρανία ήταν -2,8 (95% ΔΕ: -4,2, -1,4) για τα 140 mg και -3,3 (95% ΔΕ: -4,7, -1,9) για τα 70 mg. Στην ομάδα της ερενουμάμπης υπήρξε υψηλότερο ποσοστό ασθενών που πέτυχαν τουλάχιστον 50% μείωση στο MMD συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο (34,6% για τα 140 mg , 36,4% για τα 70 mg έναντι 17,7% για το εικονικό φάρμακο), με λόγο πιθανοτήτων 2,5 (95% ΔΕ: 1,3, 4,9) και 2,7 (95% ΔΕ: 1,4, 5,2), αντίστοιχα.
Η αποτελεσματικότητα διατηρήθηκε επί έως 1 έτος στην ανοιχτού σχεδιασμού επέκταση της Μελέτης 1 στην οποία οι ασθενείς ελάμβαναν 70 mg ή/και 140 mg ερενουμάμπης. 74,1% των ασθενών ολοκλήρωσαν την επέκταση της μελέτης διάρκειας 52 εβδομάδων. Αθροιστικά και για τις δύο δοσολογίες, παρατηρήθηκε μείωση -9,3 MMD μετά από 52 εβδομάδες σε σχέση με την αρχική εκτίμηση της βασικής μελέτης. 59% των ασθενών που ολοκλήρωσαν την μελέτη επέτυχαν 50% ανταπόκριση τον τελευταίο μήνα της μελέτης.
Επεισοδιακή ημικρανία Μελέτη 2
Η ερενουμάμπη αξιολογήθηκε για την προφύλαξη από την επεισοδιακή ημικρανία σε μία τυχαιοποιημένη, πολυκεντρική, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, διπλά τυφλή μελέτη διάρκειας
24 εβδομάδων σε ασθενείς που πάσχουν από ημικρανία με ή χωρίς αύρα (4-14 ημέρες ημικρανίας ανά μήνα).
955 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία 1:1:1 ώστε να λάβουν 140 mg (n = 319) ή 70 mg (n = 317) ερενουμάμπης ή εικονικό φάρμακο (n = 319). Στους ασθενείς επιτρεπόταν να χρησιμοποιούν θεραπείες για την οξεία κεφαλαλγία κατά τη διάρκεια της μελέτης.
Τα δημογραφικά και τα αρχικά χαρακτηριστικά της νόσου ήταν ισοσκελισμένα και συγκρίσιμα μεταξύ των σκελών της μελέτης. Η διάμεση ηλικία των ασθενών ήταν 42 έτη, το 85% ήταν γυναίκες και το 89% ήταν λευκοί. Η μέση συχνότητα της ημικρανίας κατά την έναρξη της μελέτης ήταν περίπου 8 ημέρες ημικρανίας ανά μήνα. Συνολικά, 39% είχαν αποτύχει σε μία ή περισσότερες προηγούμενες προφυλακτικές φαρμακευτικές αγωγές λόγω έλλειψης αποτελεσματικότητας ή φτωχής ανοχής. Συνολικά 294 ασθενείς (92%) στο σκέλος των 140 mg, 287 ασθενείς (91%) στο σκέλος των 70 mg και 284 ασθενείς (89%) στο σκέλος του εικονικού φαρμάκου ολοκλήρωσαν τη διπλά τυφλή φάση της μελέτης.
Οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με ερενουμάμπη παρουσίασαν κατά τους Μήνες 4 έως 6 (Διάγραμμα 2) κλινικώς και στατιστικώς σημαντική μείωση της συχνότητας των ημερών ημικρανίας σε σχέση με την αρχική εκτίμηση συγκριτικά με τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο. Οι διαφορές από το εικονικό φάρμακο παρατηρήθηκαν από τον Mήνα 1 και ύστερα.
Διάγραμμα 2 Μεταβολή στις ημέρες ημικρανίας ανά μήνα από την έναρξη της μελέτης με την πάροδο του χρόνου στη Μελέτη 2 (συμπεριλαμβανομένου του κύριου καταληκτικού σημείου κατά τους Μήνες 4, 5 και 6)
Change in Monthly Migraine Days = Μεταβολή στις Ημέρες Ημικρανίας ανά Μήνα
Πίνακας 3 Μεταβολή από την έναρξη της μελέτης στην αποτελεσματικότητα και στα αναφερόμενα από τον ασθενή αποτελέσματα τις εβδομάδες 13-24 στη Μελέτη 2
| Aimovig (ερενουμάμπη) 140 mg(n = 318) | Aimovig (ερενουμάμπη) 70 mg(n = 312) | Εικονικό φάρμακο (n = 316) | Διαφορά στη θεραπεία(95% ΔΕ) | Τιμή-p | |
| Εκβάσεις αποτελεσματικότητας | |||||
| MMD | |||||
| Μέση μεταβολή | -3,7 | -3,2 | -1,8 | 70 mg: -1,4 (-1,9, -0,9) | Αμφότερες |
| (95% ΔΕ) | (-4,0, -3,3) | (-3,6, -2,9) | (-2,2, -1,5) | 140 mg: -1,9 (-2,3, -1,4) | <0,001a |
| Αρχική εκτίμηση (SD) | 8,3 (2,5) | 8,3 (2,5) | 8,2 (2,5) | ||
| Ανταποκριθέντες κατά ≥50% MMDΠοσοστό [%] | 50,0% | 43,3% | 26,6% | δ/ε | Αμφότερες<0,001a,d |
| Ανταποκριθέντες κατά≥75% MMDΠοσοστό [%] | 22,0% | 20,8% | 7,9% | δ/ε | δ/εb |
| Ημέρες ανά μήνα | |||||
| ειδικής | |||||
| φαρμακευτικής | |||||
| αγωγής για την οξεία | |||||
| ημικρανία | 70 mg: -0,9(-1,2, -0,6) | Αμφότερες | |||
| Μέση μεταβολή | -1,6 | -1,1 | -0,2 | 140 mg: -1,4 (-1,7, -1,1) | <0,001a |
| (95% ΔΕ) | (-1,8, -1,4) | (-1,3, -0,9) | (-0,4, 0,0) | ||
| Αρχική εκτίμηση (SD) | 3,4 (3,5) | 3,2 (3,4) | 3,4 (3,4) | ||
| Αναφερόμενες από τον ασθενή μετρήσεις έκβασης | |||||
| HIT-6 | |||||
| Μέση μεταβολήc | -6,9 | -6,7 | -4,6 | 70 mg: -2,1 (-3,0, -1,1) | δ/εb |
| (95% ΔΕ) | (-7,6, -6,3) | (-7,4, -6,0) | (-5,3, -4,0) | 140 mg: -2,3 (-3,2, -1,3) | |
| Συνολικό | |||||
| (τροποποιημένο) | |||||
| ερωτηματολόγιο | |||||
| MIDAS | δ/εb | ||||
| Μέση μεταβολήc | -7,5 | -6,7 | -4,6 | 70 mg: -2,1 (-3,3, -0,9) | |
| (95% ΔΕ) | (-8,3, -6,6) | (-7,6, -5,9) | (-5,5, -3,8) | 140 mg: -2,8 (-4,0, -1,7) | |
| ΔΕ = διάστημα εμπιστοσύνης, MMD = ημέρες ημικρανίας ανά μήνα, HIT-6 = Δοκιμασία Αντίκτυπου Κεφαλαλγίας,MIDAS = Εκτίμηση Αναπηρίας λόγω Κεφαλαλγίας, δ/ε = δεν εφαρμόζεται.a Για τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία, όλες τις τιμές-p αναφέρθηκαν ως μη προσαρμοσμένες τιμές-p και είναι στατιστικά σημαντικές μετά από προσαρμογή για πολλαπλές συγκρίσεις.b Για τα διερευνητικά καταληκτικά σημεία, δεν παρουσιάστηκε καμία τιμή-p.c Για το HIT-6: Η μεταβολή και η μείωση από την αρχική εκτίμηση αξιολογήθηκαν κατά τις τελευταίες4 εβδομάδες της φάσης της διπλά τυφλής θεραπείας διάρκειας 12 εβδομάδων. Για το MIDAS: Η μεταβολή και η μείωση από την αρχική εκτίμηση αξιολογήθηκαν στη διάρκεια των 24 εβδομάδων. Για την συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε περίοδος ανάκλησης 1 μήνα.d Η τιμή p υπολογίσθηκε βάσει των λόγων πιθανοτήτων. | |||||
Σε ασθενείς οι οποίοι είχαν προηγουμένως αποτύχει σε μία ή περισσότερες προφυλακτικές φαρμακευτικές αγωγές η διαφορά που παρατηρήθηκε στη μείωση των ημερών ημικρανίας ανά μήνα (MMD) μεταξύ της θεραπείας με ερενουμάμπη 140 mg και του εικονικού φαρμάκου ήταν -2,5 (95% ΔΕ: -3,4, -1,7) και μεταξύ ερενουμάμπης 70 mg και εικονικού φαρμάκου -2,0 (95% ΔΕ: -2,8, -1,2). Υπήρξε επίσης υψηλότερο ποσοστό ατόμων υπό θεραπεία με ερενουμάμπη που πέτυχαν τουλάχιστον 50% μείωση στις MMD συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο (39,7% για τα 140 mg και 38,6% για τα 70 mg, με λόγο πιθανοτήτων 3,1 [95% ΔΕ: 1,7, 5,5] και 2,9 [95% ΔΕ: 1,6, 5,3], αντίστοιχα).
Η αποτελεσματικότητα διατηρήθηκε επί έως 1 έτος στο δραστικό επανα-τυχαιοποιημένο μέρος της Μελέτης 2. Οι ασθενείς επανα-τυχαιοποιήθηκαν στη φάση της δραστικής θεραπείας (ΦΔΘ) σε 70 mg ή 140 mg ερενουμάμπης. 79,8% ολοκλήρωσαν την πλήρη μελέτη έως την εβδομάδα 52. Η μείωση στις ημέρες ημικρανίας ανά μήνα από την έναρξη της μελέτης έως την Εβδομάδα 52
ήταν -4,22 ημέρες στην ομάδα ΦΔΘ των 70 mg και -4,64 ημέρες στην ομάδα ΦΔΘ των 140 mg. Την
Εβδομάδα 52, το ποσοστό των ατόμων που επέτυχαν ≥50% μείωση στις MMD από την έναρξη της μελέτης ήταν 61,0% στην ΦΔΘ των 70 mg και 64,9% στην ομάδα ΦΔΘ των 140 mg.
Μακροχρόνια μελέτη παρακολούθησης
Μετά την ολοκλήρωση μιας ελεγχόμενης με εικονικό φάρμακο μελέτης, 383 ασθενείς συνέχισαν σε μια φάση θεραπείας ανοιχτής επισήμανσης για 5 έτη λαμβάνοντας αρχικά 70 mg ερενουμάμπης (διάμεση έκθεση: 2,0 έτη), εκ των οποίων 250 ασθενείς αύξησαν τη δόση τους στα 140 mg (διάμεση έκθεση: 2,7 έτη). 214 ολοκλήρωσαν τη φάση θεραπείας ανοιχτής επισήμανσης των 5 ετών. Από τους 383 ασθενείς, οι 168 (43,9%) διέκοψαν τη θεραπεία, με πιο συχνές αιτίες διακοπής να αναφέρονται το αίτημα του ασθενούς (84 ασθενείς, 21,9%), οι ανεπιθύμητες ενέργειες (19 ασθενείς, 5,0%), η μη προσέλευση για παρακολούθηση (14 ασθενείς, 3,7%) και η έλλειψη αποτελεσματικότητας
(12 ασθενείς, 3,1%). Τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι η αποτελεσματικότητα διατηρήθηκε επί έως και 5 έτη στη φάση θεραπείας ανοιχτής επισήμανσης της μελέτης.
Μελέτη 3: Μελέτη σε ασθενείς με προηγούμενη αποτυχία ή ακαταλληλότητα 2 έως 4 προφυλακτικών φαρμακευτικών θεραπειών για την ημικρανία
246 ενήλικες ασθενείς με επεισοδιακή ημικρανία τυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία 1:1 ώστε να λάβουν είτε ερενουμάμπη 140 mg (n = 121) είτε εικονικό φάρμακο (n = 125) επί 12 εβδομάδες. Τρεις ασθενείς (ερενουμάμπη: 2, εικονικό φάρμακο: 1) αποκλείστηκαν από την πρωτογενή ανάλυση διότι δεν είχαν λάβει την υπό μελέτη θεραπεία. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων 4 εβδομάδων της διπλά-τυφλής θεραπείας, 30,3% (36/119) των ασθενών στην ομάδα της ερενουμάμπης πέτυχαν μείωση στις MMD κατά τουλάχιστον 50% από την έναρξη συγκριτικά με 13,7% (17/124) στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου (p = 0,002).
Μελέτη 4: Μελέτη για την αξιολόγηση της ανεκτικότητας (κύριο καταληκτικό σημείο) και της αποτελεσματικότητας έναντι της τοπιραμάτης
777 ενήλικες ασθενείς με επεισοδιακή ή χρόνια ημικρανία τυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία 1:1 ώστε να λάβουν είτε ερενουμάμπη (70 mg ή 140 mg, n = 389) είτε τοπιραμάτη 50 έως 100 mg (n=388) επί
24 εβδομάδες (διπλά-τυφλή φάση της θεραπείας). Τα συγκεντρωτικά δεδομένα ασφάλειας και αποτελεσματικότητας για τους ασθενείς που λάμβαναν δόσεις ερενουνάμπης 70 mg και 140 mg συγκρίθηκαν με εκείνα των ασθενών που λάμβαναν τοπιραμάτη.
Η ερενουμάμπη επέδειξε υπεροχή στην ανεκτικότητα έναντι της τοπιραμάτης με βάση τα ποσοστά διακοπής της θεραπείας λόγω ανεπιθυμήτων ενεργειών (ερενουμάμπη: 10,5%, τοπιραμάτη: 38,9%, p <0,001, κύριο καταληκτικό σημείο). Επιπλέον, 55,4% των ασθενών στην ομάδα της ερενουμάμπης
πέτυχαν κατά τη διάρκεια των τελευταίων 3 μηνών της μελέτης μείωση στις MMD κατά τουλάχιστον
50% από την έναρξη, συγκριτικά με 31,2% στην ομάδα της τοπιραμάτης (p <0,001).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει αναβολή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το Aimovig στην πρόληψη των ημικρανικών κεφαλαλγιών σε μία ή περισσότερες υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού (βλέπε παράγραφο 4.2 για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).
Η ερενουμάμπη εμφανίζει μη-γραμμική κινητική ως αποτέλεσμα της δέσμευσης στον υποδοχέα CGRP-R. Ωστόσο, σε θεραπευτικές δόσεις, η φαρμακοκινητική της ερενουμάμπης μετά από υποδόρια χορήγηση κάθε 4 εβδομάδες είναι κυρίως γραμμική λόγω του κορεσμού της δέσμευσης στον υποδοχέα CGRP-R. Η υποδόρια χορήγηση δόσης 140 mg άπαξ μηνιαίως και δόσης 70 mg άπαξ μηνιαίως σε υγιείς εθελοντές οδήγησε σε μέση Cmax (τυπικής απόκλισης [SD]) της τάξης
των 15,8 (4,8) µg/ml και 6,1 (2,1) µg/ml αντίστοιχα, και μέση AUClast (SD) της τάξης των
505 (139) ημ.*µg/ml και 159 (58) ημ.*µg/ml, αντίστοιχα.
Κάτω από 2πλάσια συσσώρευση παρατηρήθηκε στις συγκεντρώσεις κοιλάδας στον ορό μετά από υποδόρια χορήγηση δόσεων 140 mg κάθε 4 εβδομάδες και οι συγκεντρώσεις κοιλάδας στον ορό εμφάνισαν σταθερή κατάσταση μετά από χορήγηση 12 εβδομάδων.
Απορρόφηση
Μετά από χορήγηση εφάπαξ υποδόριας δόσης 140 mg ή 70 mg ερενουμάμπης σε υγιείς ενήλικες, επιτεύχθηκαν διάμεσες μέγιστες συγκεντρώσεις ορού σε 4 έως 6 ημέρες και η εκτιμώμενη απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα ήταν 82%.
Κατανομή
Μετά από εφάπαξ ενδοφλέβια δόση 140 mg, ο μέσος (SD) όγκος κατανομής κατά τη διάρκεια της τελικής φάσης (Vz) εκτιμήθηκε περίπου στα 3,86 (0,77) l.
Βιομετασχηματισμός / Αποβολή
Για την ερενουμάμπη παρατηρήθηκαν δύο φάσεις αποβολής. Σε χαμηλές συγκεντρώσεις, η αποβολή πραγματοποιείται κυρίως μέσω της κεκορεσμένης δέσμευσης στον στόχο (CGRP-R), ενώ σε υψηλότερες συγκεντρώσεις η αποβολή της ερενουμάμπης πραγματοποιείται σε μεγάλο βαθμό μέσω ενός μη-ειδικού πρωτεολυτικού μονοπατιού. Καθ’ όλη την περίοδο χορήγησης η ερενουμάμπη αποβάλλεται κυρίως μέσω ενός μη-ειδικού πρωτεολυτικού μονοπατιού με αποτελεσματική ημίσεια ζωή 28 ημέρες.
Ειδικοί πληθυσμοί
Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία
Ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (eGFR <30 ml/min/1,73 m2) δεν έχουν μελετηθεί. Η ανάλυση φαρμακοκινητικής πληθυσμού των ενσωματωμένων δεδομένων από τις κλινικές μελέτες του Aimovig δεν αποκάλυψε κάποια διαφορά στην φαρμακοκινητική της ερενουμάμπης σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια νεφρική δυσλειτουργία έναντι εκείνων με φυσιολογική νεφρική λειτουργία (βλ. παράγραφο 4.2).
Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία
Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία. Η ερενουμάμπη, ως ανθρώπινο μονοκλωνικό αντίσωμα, δεν μεταβολίζεται από τα ένζυμα του κυτοχρώματος P450 και η ηπατική κάθαρση δεν αποτελεί την κύρια οδό κάθαρσης για την ερενουμάμπη (βλ. παράγραφο 4.2).
Φαρμακευτικές πληροφορίες - AIMOVIG 140MG/ML
Σακχαρόζη Πολυσορβικό 80
Υδροξείδιο του νατρίου (για τη ρύθμιση του pH) Κρυσταλλικό οξικό οξύ
Ύδωρ για ενέσιμα
Ελλείψει μελετών σχετικά με τη συμβατότητα, το παρόν φαρμακευτικό προϊόν δεν πρέπει να αναμειγνύεται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα.
Προγεμισμένη σύριγγα
Φυλάσσετε σε ψυγείο (2°C - 8°C). Μην καταψύχετε.
Φυλάσσετε την προγεμισμένη σύριγγα στο εξωτερικό κουτί για να προστατεύεται από το φως.
Μετά την απομάκρυνση από το ψυγείο, το Aimovig πρέπει να χρησιμοποιείται εντός 7 ημερών, όταν φυλάσσεται σε θερμοκρασία δωματίου (έως 25°C), ή να απορρίπτεται. Εάν φυλαχθεί σε υψηλότερη θερμοκρασία ή για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα πρέπει να απορρίπτεται.
Προγεμισμένη πένα
Φυλάσσετε σε ψυγείο (2°C - 8°C). Μην καταψύχετε.
Φυλάσσετε την προγεμισμένη πένα στο εξωτερικό κουτί για να προστατεύεται από το φως.
Μετά την απομάκρυνση από το ψυγείο, το Aimovig πρέπει να χρησιμοποιείται εντός 7 ημερών, όταν φυλάσσεται σε θερμοκρασία δωματίου (έως 25°C), ή να απορρίπτεται. Εάν φυλαχθεί σε υψηλότερη θερμοκρασία ή για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα πρέπει να απορρίπτεται.
Προγεμισμένη σύριγγα
Το Aimovig διατίθεται σε προγεμισμένη σύριγγα (1 ml, γυαλί τύπου 1) με βελόνα από ανοξείδωτο χάλυβα και καπάκι βελόνας.
Το Aimovig διατίθεται σε συσκευασίες που περιέχουν 1 προγεμισμένη σύριγγα.
Προγεμισμένη πένα
Το Aimovig διατίθεται σε προγεμισμένη πένα (1 ml, γυαλί τύπου 1) με βελόνα από ανοξείδωτο χάλυβα και καπάκι βελόνας.
Το Aimovig διατίθεται σε συσκευασίες που περιέχουν 1 προγεμισμένη πένα και σε πολυσυσκευασίες που περιέχουν 3 (3x1) προγεμισμένες πένες.
Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.
και άλλος χειρισμός
Πριν από τη χορήγηση, το διάλυμα θα πρέπει να ελέγχεται οπτικά. Το διάλυμα δεν θα πρέπει να ενίεται εάν είναι θολό, σαφώς κίτρινο ή περιέχει νιφάδες ή σωματίδια.
Προγεμισμένη σύριγγα
Για να αποφευχθεί η ενόχληση στο σημείο της ένεσης, η(οι) προγεμισμένη(ες) σύριγγα(ες) θα πρέπει να αφήνεται(ονται) σε θερμοκρασία δωματίου (έως 25°C) για τουλάχιστον 30 λεπτά πριν από την ένεση. Θα πρέπει επίσης να προστατεύεται(ονται) από το άμεσο ηλιακό φως. Πρέπει να ενίεται ολόκληρο το περιεχόμενο της(ων) προγεμισμένης(ων) σύριγγας(συρίγγων). Η(Οι) σύριγγα(ες) δεν πρέπει να θερμαίνεται(ονται) χρησιμοποιώντας κάποια πηγή θερμότητας όπως ζεστό νερό ή μικροκύματα και δεν πρέπει να ανακινείται(ούνται).
Προγεμισμένη πένα
Για να αποφευχθεί η ενόχληση στο σημείο της ένεσης, η(οι) προγεμισμένη(ες) πένα(ες) θα πρέπει να αφήνεται(ονται) σε θερμοκρασία δωματίου (έως 25°C) για τουλάχιστον 30 λεπτά πριν από την ένεση. Θα πρέπει επίσης να προστατεύεται(ονται) από το άμεσο ηλιακό φως. Πρέπει να ενίεται ολόκληρο το περιεχόμενο της(ων) προγεμισμένης(ων) πένας(ων). Η(Οι) πένα(ες) δεν πρέπει να θερμαίνεται(ονται) χρησιμοποιώντας κάποια πηγή θερμότητας όπως ζεστό νερό ή μικροκύματα και δεν θα πρέπει να ανακινείται(ούνται).
Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.