ALGOTRA® EF.TAB (37.5+325)MG/TAB

Το ALGOTRA ενδείκνυται για την συμπτωματική αντιμετώπιση του πόνου μέτριας έως ισχυρής έντασης. Η χρήση του ALGOTRA πρέπει να περιορίζεται σε ασθενείς των οποίων ο μέτριος έως ισχυρός πόνος θεωρείται ότι απαιτεί έναν συνδυασμό υδροχλωρικής τραμαδόλης και παρακεταμόλης (βλ. επίσης παράγραφο 5.1).

Το ALGOTRA ενδείκνυται σε ενήλικες και εφήβους ηλικίας 12 ετών και άνω.

Δοσολογία

Η χρήση του ALGOTRA πρέπει να περιορίζεται σε ασθενείς των οποίων ο μέτριος έως σοβαρός πόνος θεωρείται ότι απαιτεί συνδυασμό υδροχλωρικής τραμαδόλης και παρακεταμόλης.

Η δόση θα πρέπει να προσαρμόζεται στην ένταση του πόνου και στην ανταπόκριση του κάθε ασθενούς., Η μικρότερη δόση για αναλγησία πρέπει γενικά να επιλέγεται.

Η συνολική δόση των 8 δισκίων (ισοδύναμη με 300 mg υδροχλωρικής τραμαδόλης και 2600 mg παρακεταμόλης) ανά ημέρα δεν πρέπει να ξεπεραστεί. Το διάστημα δοσολογίας δεν πρέπει να είναι μικρότερο από έξι ώρες.

Ενήλικες και έφηβοι (12 ετών και άνω)

Συνιστάται η αρχική δόση δύο αναβράζοντων δισκίων ALGOTRA (ισοδύναμη με 75 mg υδροχλωρικής τραμαδόλης και 650 mg παρακεταμόλης) ). Επιπλέον δόσεις μπορούν να ληφθούν, όπως απαιτείται, που δεν υπερβαίνουν τα 8 αναβράζοντα δισκία ALGOTRA (ισοδύναμες με 300 mg υδροχλωρικής τραμαδόλης και 2600 mg παρακεταμόλης) ανά ημέρα.

Το διάστημα μεταξύ των δόσεων δεν πρέπει να είναι μικρότερο από έξι ώρες.

Το ALGOTRA σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να χορηγείται για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από ότι είναι απολύτως απαραίτητο (βλέπε επίσης παράγραφο 4.4.). Εάν απαιτείται επαναλαμβανόμενη χρήση ή

μακροχρόνια θεραπεία με ALGOTRA ως αποτέλεσμα της φύσης και της σοβαρότητας της ασθένειας, τότε απαιτείται προσεκτική, τακτική παρακολούθηση (με διαλείμματα στη θεραπεία, όπου είναι δυνατόν), για να εκτιμηθεί κατά πόσον η συνέχιση της θεραπείας είναι απαραίτητη.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η αποτελεσματική και ασφαλής χρήση του ALGOTRA δεν έχει τεκμηριωθεί σε παιδιά ηλικίας κάτω των 12 ετών. Ως εκ τούτου, δεν συνιστάται θεραπεία σε αυτόν τον πληθυσμό.

Ηλικιωμένοι ασθενείς

Η προσαρμογή της δόσης δεν είναι συνήθως απαραίτητη σε ασθενείς έως 75 ετών χωρίς κλινικά εκδηλωμένη ηπατική ή νεφρική ανεπάρκεια. Σε ηλικιωμένους ασθενείς άνω των 75 ετών η αποβολή μπορεί να παραταθεί. Επομένως, εάν είναι απαραίτητο, το διάστημα μεταξύ των δόσεων πρέπει να παραταθεί σύμφωνα με τις απαιτήσεις του ασθενούς.

Νεφρική ανεπάρκεια/αιμοκάθαρση

Σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια η απομάκρυνση της τραμαδόλης καθυστερεί. Σε αυτούς τους ασθενείς η παράταση των διαστημάτων μεταξύ των δόσεων πρέπει να εξετάζεται προσεκτικά σύμφωνα με τις απαιτήσεις του κάθε ασθενούς.

Ηπατική δυσλειτουργία

Σε ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια η απομάκρυνση της τραμαδόλης καθυστερεί. Σε αυτούς τους ασθενείς η παράταση των διαστημάτων μεταξύ των δόσεων πρέπει να εξετάζεται προσεκτικά σύμφωνα με τις απαιτήσεις του κάθε ασθενούς (βλ. παράγραφο 4.4). Λόγω της παρουσίας παρακεταμόλης, το ALGOTRA δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία

Τρόπος χορήγησης

Από του στόματος χρήση

Τα αναβράζοντα δισκία πρέπει να λαμβάνονται αφού έχουν διαλυθεί σε ένα ποτήρι νερό.

Στόχοι και διακοπή της θεραπείας

Πριν από την έναρξη της θεραπείας με το ALGOTRA, πρέπει να συμφωνηθεί από κοινού με τον ασθενή μια στρατηγική θεραπείας συμπεριλαμβανομένης της διάρκειας της θεραπείας και των στόχων της θεραπείας, καθώς και ένα σχέδιο για το τέλος της θεραπείας, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές για τη διαχείριση του πόνου. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας, πρέπει να υπάρχει συχνή επαφή μεταξύ του γιατρού και του ασθενή προκειμένου να αξιολογηθεί η ανάγκη για συνέχιση της θεραπείας, να εξεταστεί το ενδεχόμενο διακοπής της θεραπείας και να προσαρμοστούν οι δόσεις εάν είναι απαραίτητο. Όταν ένας ασθενής δεν χρήζει πλέον θεραπείας με τραμαδόλη, ενδέχεται να είναι σκόπιμη η σταδιακή μείωση της δόσης για την πρόληψη των στερητικών συμπτωμάτων. Ελλείψει επαρκούς ελέγχου του πόνου, πρέπει να εξετάζεται η πιθανότητα υπεραλγησίας, ανοχής και εξέλιξης της υποκείμενης νόσου (βλ. παράγραφο 4.4).

• Υπερευαισθησία στις δραστικές ουσίες ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

• Οξεία δηλητηρίαση με αλκοόλ, υπνωτικά φάρμακα, κεντρικώς δρώντα αναλγητικά, οπιοειδή ή ψυχοτρόπα φάρμακα,

• Το ALGOTRA δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς που λαμβάνουν αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης ή εντός δύο εβδομάδων από τη διακοπή τους (βλέπε παράγραφο 4.5.)

• Σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια,

• Επιληψία που δεν ελέγχεται από τη θεραπεία (βλ. παράγραφο 4.4.).

Προειδοποιήσεις:

• Σε ενήλικες και εφήβους 12 ετών και άνω. Δεν πρέπει να υπερβαίνεται η μέγιστη δόση των 8 επικαλυμμένων δισκίων ALGOTRA. Προκειμένου να αποφευχθεί η ακούσια υπερδοσολογία, οι ασθενείς θα πρέπει να προειδοποιούνται να μην υπερβαίνουν τη συνιστώμενη δόση και να μην χρησιμοποιήσουν ταυτόχρονα οποιαδήποτε άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που περιέχουν παρακεταμόλη (συμπεριλαμβανόμενης των μη συνταγογραφούμενων) ή υδροχλωρική τραμαδόλη χωρίς τη συμβουλή γιατρού.

• Σε σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης <10 ml/mm), το ALGOTRA δεν συνιστάται.

• Σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία, το ALGOTRA δεν πρέπει να χρησιμοποιείται (βλ. παράγραφο 4.3). Οι κίνδυνοι από υπερβολική δόση παρακεταμόλης είναι μεγαλύτεροι σε ασθενείς με μη κιρρωτική αλκοολική ηπατοπάθεια. Σε ηπιότερες περιπτώσεις, θα πρέπει να εξετάζεται προσεκτικά το ενδεχόμενο παράτασης των διαστημάτων μεταξύ των δόσεων.

• Έχουν αναφερθεί περιστατικά μεταβολικής οξέωσης υψηλού χάσματος ανιόντων (HAGMA) λόγω πυρογλουταμικής οξέωσης σε ασθενείς με σοβαρή ασθένεια όπως σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία και σήψη, ή υποσιτισμό και άλλες πηγές ανεπάρκειας γλουταθειόνης (π.χ. χρόνιος αλκοολισμός), που έλαβαν θεραπεία με παρακεταμόλη σε θεραπευτική δόση για παρατεταμένο χρονικό διάστημα ή συνδυασμό παρακεταμόλης και φλουκλοξακιλλίνης. Εάν υπάρχει υποψία HAGMA λόγω πυρογλουταμικής οξέωσης, συνιστάται άμεση διακοπή της παρακεταμόλης και στενή παρακολούθηση. Η μέτρηση της ουροποιητικής 5-οξοπρολίνης μπορεί να είναι χρήσιμη για τον εντοπισμό της πυρογλουταμικής οξέωσης ως υποκείμενης αιτίας της HAGMA σε ασθενείς με πολλαπλούς παράγοντες κινδύνου.

• Σε σοβαρή αναπνευστική ανεπάρκεια, το ALGOTRA δεν συνιστάται.

• Η υδροχλωρική τραμαδόλη δεν είναι κατάλληλη ως υποκατάστατο σε ασθενείς εξαρτημένους από τα οπιοειδή. Αν και είναι αγωνιστής των οπιοειδών υποδοχέων, η υδροχλωρική τραμαδόλη δεν μπορεί να καταστείλει τα συμπτώματα στέρησης της μορφίνης.

• Σπασμοί έχουν αναφερθεί σε ασθενείς που έλαβαν υδροχλωρική τραμαδόλη, οι οποίοι είναι επιρρεπείς σε επιληπτικές κρίσεις ή λαμβάνουν άλλα φάρμακα που μειώνουν τον ουδό των επιληπτικών κρίσεων, ιδίως εκλεκτικούς αναστολείς της επαναπρόσληψης σεροτονίνης, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, αντιψυχωσικά, κεντρικώς δρώντα αναλγητικά ή τοπικά αναισθητικά. Οι υπό θεραπεία επιληπτικοί ασθενείς ή ασθενείς επιρρεπείς σε κρίσεις πρέπει να λαμβάνουν ALGOTRA μόνο σε απόλυτη ανάγκη. Έχουν αναφερθεί σπασμοί σε ασθενείς που λάμβαναν υδροχλωρική τραμαδόλη στη συνιστώμενη δοσολογία. Ο κίνδυνος ενδέχεται να αυξηθεί, όταν οι δόσεις της υδροχλωρικής τραμαδόλης υπερβαίνουν το ανώτερο συνιστώμενο δοσολογικό όριο.

• Η ταυτόχρονη χρήση οπιοειδών αγωνιστών-ανταγωνιστών (ναλβουφίνη, βουπρενορφίνη, πενταζοκίνη) δεν συνιστάται (βλέπε παράγραφο 4.5).

• Κίνδυνος από την ταυτόχρονη χρήση γκαμπαπεντινοειδών ή ηρεμιστικών φαρμάκων όπως βενζοδιαζεπίνες ή συναφή φάρμακα:

  Η ταυτόχρονη χρήση του ALGOTRA με γκαμπαπεντινοειδή (γκαμπαπεντίνη και πρεγκαμπαλίνη) ή ηρεμιστικά φάρμακα όπως οι βενζοδιαζεπίνες ή συναφή φάρμακα ενδέχεται να οδηγήσει σε αναπνευστική καταστολή, υπόταση, βαθιά καταστολή, κώμα ή θάνατο. Λόγω αυτών των κινδύνων, η ταυτόχρονη συνταγογράφηση αυτών των γκαμπαπεντινοειδών ή ηρεμιστικών φαρμάκων πρέπει να προορίζεται αποκλειστικά για ασθενείς για τους οποίους δεν είναι δυνατές εναλλακτικές θεραπευτικές επιλογές. Εάν ληφθεί απόφαση να συνταγογραφηθεί το ALGOTRA ταυτόχρονα με γκαμπαπεντινοειδή ή ηρεμιστικά φάρμακα, θα πρέπει να χρησιμοποιείται η χαμηλότερη αποτελεσματική δόση και η διάρκεια της θεραπείας πρέπει να είναι όσο το δυνατόν βραχύτερη. Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά για σημεία και συμπτώματα αναπνευστικής καταστολής και καταστολής. Από την άποψη αυτή, συνιστάται ιδιαίτερα να ενημερώνονται οι ασθενείς και οι φροντιστές τους για αυτά τα συμπτώματα (βλ. παράγραφο 4.5).

  Μεταβολισμός από το CYP2D6

  Η τραμαδόλη μεταβολίζεται από το ηπατικό ένζυμο CYP2D6. Εάν κάποιος ασθενής έχει ανεπάρκεια ή πλήρη έλλειψη αυτού του ενζύμου ενδέχεται να μην επιτευχθεί επαρκής αναλγητική δράση. Οι εκτιμήσεις υποδεικνύουν ότι έως και το 7% του Καυκάσιου πληθυσμού μπορεί να έχει αυτήν την ανεπάρκεια. Ωστόσο, εάν ο ασθενής είναι υπερ-ταχύς μεταβολιστής, υπάρχει ο κίνδυνος εμφάνισης <ανεπιθύμητων ενεργειών> οπιοειδούς τοξικότητας ακόμη και σε συνήθεις συνταγογραφούμενες δόσεις.

  Τα γενικά συμπτώματα οπιοειδούς τοξικότητας περιλαμβάνουν σύγχυση, υπνηλία, ρηχή αναπνοή, μύση, ναυτία, έμετο, δυσκοιλιότητα και ανορεξία. Σε βαριές περιπτώσεις μπορούν να περιλαμβάνουν συμπτώματα

  κυκλοφορικής και αναπνευστικής καταστολής, τα οποία ενδέχεται να είναι απειλητικά για τη ζωή και πολύ σπάνια θανατηφόρα. Οι εκτιμήσεις του επιπολασμού των υπερ-ταχέων μεταβολιστών σε διαφορετικούς πληθυσμούς συνοψίζονται παρακάτω:

  Πληθυσμός	Επιπολασμός %
  Αφρικανοί/Αιθίοπες	29%
  Αφροαμερικανοί	3.4% έως 6.5%
  Ασιάτες	1.2% έως 2%
  Καυκάσιοι	3.6% έως 6.5%
  Έλληνες	6.0%
  Ούγγροι	1.9%
  Βορειοευρωπαίοι	1% έως 2%

  Μετεγχειρητική χρήση σε παιδιά

  Έχουν υπάρξει αναφορές στη δημοσιευμένη βιβλιογραφία ότι η χορήγηση τραμαδόλης μετεγχειρητικά σε παιδιά ύστερα από αμυγδαλεκτομή ή/και αδενοτομή για αποφρακτική υπνική άπνοια, οδήγησε σε σπάνια αλλά απειλητικά για τη ζωή ανεπιθύμητα συμβάντα. Θα πρέπει να δίδεται ιδιαίτερη προσοχή όταν η τραμαδόλη χορηγείται σε παιδιά για τη μετεγχειρητική ανακούφιση του πόνου και θα πρέπει να συνοδεύεται από στενή παρακολούθηση για συμπτώματα οπιοειδούς τοξικότητας, συμπεριλαμβανομένης της αναπνευστικής καταστολής.

  Παιδιά με επιβαρυμένη αναπνευστική λειτουργία

  Η χρήση της τραμαδόλης δεν συνιστάται σε παιδιά με δυνητικά επιβαρυμένη αναπνευστική λειτουργία, όπως παιδιά με νευρομυϊκές διαταραχές, βαριές καρδιακές ή αναπνευστικές παθήσεις, λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού ή των πνευμόνων, πολλαπλά τραύματα ή παιδιά τα οποία έχουν υποβληθεί σε εκτεταμένες χειρουργικές επεμβάσεις. Αυτοί οι παράγοντες μπορούν να επιδεινώσουν τα συμπτώματα της οπιοειδούς τοξικότητας.

  Προφυλάξεις κατά τη χρήση:

  Ανοχή και διαταραχή χρήσης οπιοειδών (κατάχρηση και εξάρτηση)

  Ανοχή, σωματική και ψυχολογική εξάρτηση και διαταραχή χρήσης οπιοειδών (ΔΧΟ) ενδέχεται να εμφανιστούν μετά από επαναλαμβανόμενη χορήγηση οπιοειδών όπως το ALGOTRA. Η επαναλαμβανόμενη χρήση του ALGOTRA δύναται να

  οδηγήσει σε ΔΧΟ. Μια υψηλότερη δόση και μια μεγαλύτερη διάρκεια θεραπείας με οπιοειδή δύναται να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης ΔΧΟ. Η κατάχρηση ή η σκόπιμη κακή χρήση του ALGOTRA ενδέχεται να οδηγήσει σε υπερδοσολογία και/ή θάνατο. Ο κίνδυνος

  εμφάνισης ΔΧΟ αυξάνεται σε ασθενείς με ατομικό ή οικογενειακό ιστορικό (γονείς ή αδέλφια) διαταραχών χρήσης ουσιών (συμπεριλαμβανομένης της διαταραχής χρήσης αλκοόλ), σε τρέχοντες χρήστες προϊόντων καπνού ή σε ασθενείς με ατομικό ιστορικό άλλων διαταραχών ψυχικής υγείας (π.χ. μείζων κατάθλιψη, άγχος και διαταραχές προσωπικότητας).

  Πριν από την έναρξη της θεραπείας με το ALGOTRA και κατά τη διάρκεια της θεραπείας, οι στόχοι της θεραπείας και ένα σχέδιο διακοπής της θεραπείας πρέπει να

  συμφωνούνται με τον ασθενή (βλ. παράγραφο 4.2). Πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας, ο ασθενής πρέπει επίσης να ενημερώνεται σχετικά με τους κινδύνους και τα σημεία της ΔΧΟ. Εάν εμφανιστούν αυτά τα σημεία, πρέπει να υποδεικνύεται στους ασθενείς να επικοινωνούν με τον γιατρό τους.

  Οι ασθενείς θα χρειαστούν παρακολούθηση για σημεία συμπεριφοράς αναζήτησης ναρκωτικών ουσιών (π.χ. πολύ πρόωρα αιτήματα για ανανέωση της συνταγογράφησης). Αυτό περιλαμβάνει την επανεξέταση των συγχορηγούμενων οπιοειδών και ψυχοδραστικών φαρμάκων (όπως οι βενζοδιαζεπίνες). Για ασθενείς με σημεία και συμπτώματα ΔΧΟ, πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο επίσκεψης σε γιατρό ειδικό σε θέματα εθισμού.

  Το ALGOTRA θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με κρανιακό τραύμα, σε ασθενείς επιρρεπείς σε σπασμούς, σε διαταραχές των χοληφόρων οδών, σε κατάσταση καταπληξίας, με διαταραχές

  της συνείδησης άγνωστης αιτιολογίας, σε ασθενείς με προβλήματα που επηρεάζουν το κέντρο αναπνοής ή την αναπνευστική λειτουργία, ή με αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση.

  Σε ορισμένους ασθενείς η παρακεταμόλη σε αυξημένες δόσεις μπορεί να προκαλέσει ηπατοτοξικότητα.

  Συμπτώματα αντίδρασης στέρησης, παρόμοια με εκείνα της στέρησης οπιοειδών, μπορούν να εμφανιστούν ακόμα και σε θεραπευτικές δόσεις και σε βραχυπρόθεσμη θεραπεία (βλ. παράγραφο 4.8).

  Σε μία μελέτη, αναφέρθηκε ότι η χρήση της υδροχλωρικής τραμαδόλης κατά τη διάρκεια γενικής αναισθησίας με ενφλουράνιο και υποξείδιο του αζώτου ενισχύει την ενδοεγχειρητική ανάκληση. Μέχρι να είναι διαθέσιμα νέα στοιχεία, πρέπει να αποφεύγεται η χρήση της υδροχλωρικής τραμαδόλης κατά τη διάρκεια ελαφρών επιπέδων αναισθησίας.

  Το ALGOTRA περιέχει 12,6 mmol (290 mg) νατρίου ανά δόση. Να λαμβάνεται υπόψη στη θεραπεία ασθενών οι οποίοι βρίσκονται υπό δίαιτα περιορισμένης πρόσληψης νατρίου.

  Το ALGOTRA περιέχει λακτόζη. Οι ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, με ανεπάρκεια Lapp λακτάσης ή με δυσαπορρόφηση της γλυκόζης-γαλακτόζης δεν θα πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φαρμακευτικό προϊόν.

  Διαταραχές αναπνοής που σχετίζονται με τον ύπνο

  Τα οπιοειδή μπορεί να προκαλέσουν αναπνευστικές διαταραχές που σχετίζονται με τον ύπνο, όπως η κεντρική υπνική άπνοια (CSA) και η υποξαιμία που σχετίζεται με τον ύπνο. Η χρήση οπιοειδών αυξάνει τον κίνδυνο CSA με δοσοεξαρτώμενο τρόπο. Σε ασθενείς που παρουσιάζουν CSA, εξετάστε το ενδεχόμενο μείωσης της συνολικής δοσολογίας οπιοειδών.

  Επινεφριδιακή ανεπάρκεια

  Τα αναλγητικά οπιοειδών μπορεί περιστασιακά να προκαλέσουν αναστρέψιμη ανεπάρκεια επινεφριδίων που απαιτεί παρακολούθηση και θεραπεία αντικατάστασης γλυκοκορτικοειδών. Τα συμπτώματα οξείας ή χρόνιας ανεπάρκειας των επινεφριδίων μπορεί να περιλαμβάνουν π.χ. σοβαρό κοιλιακό πόνο, ναυτία και έμετο, χαμηλή αρτηριακή πίεση, ακραία κόπωση, μειωμένη όρεξη και απώλεια βάρους

  Σύνδρομο σεροτονίνης

  Έχει αναφερθεί σύνδρομο σεροτονίνης, μια δυνητικά απειλητική για τη ζωή πάθηση, σε ασθενείς που λαμβάνουν τραμαδόλη σε συνδυασμό με άλλους σεροτονινεργικούς παράγοντες ή τραμαδόλη ως μονοθεραπεία (βλ. παραγράφους 4.5, 4.8 και 4.9).

  Εάν η θεραπεία με συγχορήγηση άλλων σεροτονινενεργικών παραγόντων κρίνεται απαραίτητη κλινικά, συνιστάται η προσεκτική παρακολούθηση του ασθενούς, ιδιαίτερα κατά την έναρξη της θεραπείας και κατά την αύξηση των δόσεων.

  Τα συμπτώματα του συνδρόμου σεροτονίνης μπορεί να περιλαμβάνουν μεταβολές στην ψυχική κατάσταση, αστάθεια του αυτόνομου νευρικού συστήματος, νευρομυϊκές ανωμαλίες και/ή συμπτώματα του γαστρεντερικού.

  Εάν υπάρχει υποψία για σύνδρομο σεροτονίνης, θα πρέπει να εξεταστεί η μείωση της δόσης ή η διακοπή της θεραπείας, ανάλογα με τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων. Η διακοπή των σεροτονινεργικών φαρμάκων επιφέρει συνήθως ταχεία βελτίωση.

Η ταυτόχρονη χρήση αντενδείκνυται με:

• Μη εκλεκτικούς αναστολείς ΜΑΟ

  Κίνδυνος σεροτονινεργικού συνδρόμου: διάρροια, ταχυκαρδία, υπερίδρωση, τρόμος, κατάσταση σύγχυσης, ακόμα και κώμα.

• Εκλεκτικούς α-αναστολείς ΜΑΟ

  Επέκταση από μη εκλεκτικούς αναστολείς ΜΑΟ

  Κίνδυνος σεροτονινεργικού συνδρόμου: διάρροια, ταχυκαρδία, εφίδρωση, τρόμος, κατάσταση σύγχυσης, ακόμα και κώμα.

• Εκλεκτικούς β-αναστολείς ΜΑΟ

  Συμπτώματα κεντρικής διέγερσης που θυμίζουν σεροτονινεργικό σύνδρομο: διάρροια, ταχυκαρδία, υπερίδρωση, τρόμος, κατάσταση σύγχυσης, ακόμα και κώμα.

  Σε περίπτωση πρόσφατης θεραπείας με αναστολείς ΜΑΟ, πρέπει να περάσουν δύο εβδομάδες πριν από τη θεραπεία με υδροχλωρική τραμαδόλη.

  Η ταυτόχρονη χρήση δεν συνιστάται με:

• Φλουκλοξακιλλίνη

  Θα πρέπει να δίδεται προσοχή όταν η παρακεταμόλη χρησιμοποιείται ταυτόχρονα με φλουκλοξακιλλίνη, καθώς η ταυτόχρονη πρόσληψη έχει συσχετιστεί με μεταβολική οξέωση υψηλού χάσματος ανιόντων λόγω πυρογλουταμικής οξέωσης, ειδικά σε ασθενείς με παράγοντες κινδύνου (βλ. παράγραφο 4. 4)

• Αλκοόλ

  Το αλκοόλ αυξάνει την κατασταλτική δράση των οπιοειδών αναλγητικών.

  Η επίδραση στην εγρήγορση μπορεί να καταστήσει επικίνδυνη την οδήγηση των οχημάτων και τον χειρισμό μηχανημάτων.

  Αποφύγετε την κατανάλωση οινοπνευματωδών ποτών και των φαρμακευτικών προϊόντων που περιέχουν οινόπνευμα.

• Καρβαμαζεπίνη και άλλοι επαγωγείς ενζύμων.

  Κίνδυνος μειωμένης αποτελεσματικότητας και μικρότερη διάρκεια λόγω των μειωμένων συγκεντρώσεων της τραμαδόλης στο πλάσμα.

• Οπιοειδείς αγωνιστές-ανταγωνιστές (βουπρενορφίνη, ναλβουφίνη, πενταζοκίνη).

  Μείωση της αναλγητικής δράσης μέσω ανταγωνιστικού αποκλεισμού των υποδοχέων με κίνδυνο εμφάνισης συνδρόμου στέρησης.

  Ταυτόχρονη χρήση που πρέπει να ληφθεί υπόψη:

  Η τραμαδόλη μπορεί να προκαλέσει σπασμούς και να αυξήσει το ενδεχόμενο πρόκλησης σπασμών από εκλεκτικούς αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs), αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης – νορεπινεφρίνης (SNRIs), τριπτάνες, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, αντιψυχωτικά και άλλα φάρμακα που μειώνουν τον ουδό των επιληπτικών κρίσεων (όπως η βουπροπιόνη, μιρταζαπίνη, τετραυδροκανναβινόλη).

  Η ταυτόχρονη θεραπευτική χρήση τραμαδόλης και σεροτονινεργικών φαρμάκων, όπως οι εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs), αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης – νορεπινεφρίνης (SNRIs), αναστολείς ΜΑΟ (βλ. παράγραφο 4.3), τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά και μιρταζαπίνη μπορεί να προκαλέσει σύνδρομο σεροτονίνης, μια δυνητικά απειλητική για τη ζωή κατάσταση (βλ. παραγράφους 4.4 και 4.8).

  • Άλλα παράγωγα οπιοειδών (συμπεριλαμβανομένων των αντιβηχικών φαρμάκων και των θεραπειών υποκατάστασης), βενζοδιαζεπίνες και βαρβιτουρικά.

    Αυξημένος κίνδυνος αναπνευστικής καταστολής η οποία μπορεί να αποβεί μοιραία σε περιπτώσεις υπερδοσολογίας.

  • Άλλα κατασταλτικά του κεντρικού νευρικού συστήματος, όπως άλλα παράγωγα οπιοειδών (συμπεριλαμβανομένων των αντιβηχικών φαρμάκων και των θεραπειών υποκατάστασης), βαρβιτουρικά, βενζοδιαζεπίνες, άλλα αγχολυτικά, υπνωτικά, ηρεμιστικά αντικαταθλιπτικά,

    ηρεμιστικά αντιισταμινικά, νευροληπτικά, κεντρικώς δρώντα αντιυπερτασικά φάρμακα, θαλιδομίδη γκαμπαπεντινοειδή, και βακλοφαίνη.

    Τα φάρμακα αυτά μπορεί να προκαλέσουν αυξημένη καταστολή του κεντρικού νευρικού συστήματος. Η επίδραση στην εγρήγορση μπορεί να κάνει επικίνδυνη την οδήγηση οχημάτων και το χειρισμόμηχανημάτων.

  • Γκαμπαπεντινοειδή ή ηρεμιστικά φάρμακα όπως βενζοδιαζεπίνες ή σχετικά φάρμακα:

  • Η ταυτόχρονη χρήση οπιοειδών με γκαμπαπεντινοειδή (γκαμπαπεντίνη και πρεγκαμπαλίνη) ή με ηρεμιστικά φάρμακα, όπως βενζοδιαζεπίνες ή συναφή φάρμακα ενδέχεται να οδηγήσει σε αναπνευστική καταστολή, υπόταση, βαθιά καταστολή, κώμα ή θάνατο εξαιτίας του προσθέτου αποτελέσματος καταστολής του ΚΝΣ. Η δόση και η διάρκεια της ταυτόχρονης χρήσης θα πρέπει να περιορίζονται (βλ. παράγραφο 4.4).

  • Όπως είναι ιατρικά ενδεδειγμένο, πρέπει να διενεργείται περιοδική αξιολόγηση του χρόνου προθρομβίνης όταν το ALGOTRA χορηγείται ταυτόχρονα με ουσίες τύπου βαρφαρίνης ,επειδή υπάρχουν αναφορές αυξημένου INR.

  • Σε περιορισμένο αριθμό μελετών η προ- ή μετεγχειρητική εφαρμογή του αντιεμετικού ανταγωνιστή της 5-ΗΤ3 ονδανσετρόνης αύξησε την ανάγκη σε υδροχλωρική τραμαδόλη σε ασθενείς με μετεγχειρητικό πόνο.

Κύηση

Επειδή το ALGOTRA είναι ένας σταθερός συνδυασμός δραστικών ουσιών που περιλαμβάνει και υδροχλωρική τραμαδόλη, δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά την εγκυμοσύνη.

Δεδομένα σχετικά με την παρακεταμόλη:

Ένας μεγάλος όγκος δεδομένων για τις έγκυες γυναίκες δεν δείχνει ούτε δυσμορφική, ούτε εμβρυϊκή / νεογνική τοξικότητα. Οι επιδημιολογικές μελέτες σχετικά με τη νευροανάπτυξη των παιδιών που εκτέθηκαν στην παρακεταμόλη εντός της μήτρας κατέδειξαν αβέβαια αποτελέσματα.

Εφόσον απαιτείται κλινικά, η παρακεταμόλη μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ωστόσο πρέπει να χρησιμοποιείται στη χαμηλότερη αποτελεσματική δόση για όσο το δυνατόν συντομότερο χρόνο και με την μικρότερη δυνατή συχνότητα.

Δεδομένα σχετικά με την υδροχλωρική τραμαδόλη:

Η υδροχλωρική τραμαδόλη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, καθώς δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για να αξιολογηθεί η ασφάλεια της υδροχλωρικής τραμαδόλης στις έγκυες γυναίκες. Η υδροχλωρική τραμαδόλη που χορηγείται πριν ή κατά τη διάρκεια του τοκετού δεν επηρεάζει τις συσπάσεις της μήτρας. Στα νεογνά, ενδέχεται να προκαλέσει μεταβολές στον αναπνευστικό ρυθμό που συνήθως δεν είναι κλινικά σχετικές. Η παρατεταμένη θεραπεία κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ενδέχεται να οδηγήσει σε συμπτώματα στέρησης στο νεογέννητο μετά τον τοκετό, ως συνέπεια εθισμού.

Θηλασμός

Επειδή το ALGOTRA είναι ένας σταθερός συνδυασμός δραστικών ουσιών που περιλαμβάνει και υδροχλωρική τραμαδόλη, δεν πρέπει να λαμβάνεται κατά τη διάρκεια του θηλασμού.

Δεδομένα σχετικά με την παρακεταμόλη:

Η παρακεταμόλη απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα, αλλά όχι σε κλινικά σημαντική ποσότητα. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα δημοσιευμένα δεδομένα, ο θηλασμός δεν αντενδείκνυται σε γυναίκες που χρησιμοποιούν φαρμακευτικά προϊόντα που περιέχουν ως μόνο δραστικό συστατικό την παρακεταμόλη.

Δεδομένα σχετικά με την υδροχλωρική τραμαδόλη:

Περίπου 0,1% της μητρικής δόσης της τραμαδόλης που χορηγείται στη μητέρα εκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Κατά την περίοδο αμέσως μετά τον τοκετό, για ημερήσια δοσολογία έως 400 mg χορηγούμενη από

του στόματος στη μητέρα, αυτό αντιστοιχεί σε μέση ποσότητα τραμαδόλης (η οποία προσλαμβάνεται μέσω του θηλασμού από τα βρέφη) 3% της προσαρμοσμένης στο σωματικό βάρος δοσολογίας που χορηγείται στη μητέρα. Για το λόγο αυτό, η τραμαδόλη δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της γαλουχίας ή διαφορετικά, ο θηλασμός θα πρέπει να διακόπτεται κατά τη διάρκεια θεραπείας με τραμαδόλη. Η διακοπή του θηλασμού γενικά δεν είναι απαραίτητη μετά από εφάπαξ δόση τραμαδόλης.

Γονιμότητα

Η παρακολούθηση μετά την κυκλοφορία δεν υποδηλώνει επίδραση της τραμαδόλης στη γονιμότητα. Μελέτες σε ζώα δεν έδειξαν επίδραση της τραμαδόλης στη γονιμότητα. Δεν πραγματοποιήθηκε μελέτη σχετικά με τη γονιμότητα με το συνδυασμό τραμαδόλης και παρακεταμόλης

ν

Η υδροχλωρική τραμαδόλη ενδέχεται να προκαλέσει υπνηλία ή ζάλη, που μπορούν να ενταθούν από το αλκοόλ ή άλλα κατασταλτικά του ΚΝΣ. Εάν αυτό συμβεί, ο ασθενής δεν θα πρέπει να οδηγήσει ή να χειριστεί μηχανήματα.

Οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες που παρατηρήθηκαν σε ποσοστό μεγαλύτερο του 10% των ασθενών στη διάρκεια κλινικών δοκιμών που πραγματοποιήθηκαν με το συνδυασμό παρακεταμόλης/υδροχλωρικής τραμαδόλης ήταν ναυτία, ζάλη και υπνηλία.

Οι συχνότητες ορίζονται ως εξής:

Πολύ συχνές: ≥ 1/10 Συχνές: ≥ 1/100 έως <1/10

Όχι συχνές: ≥ 1/1.000 έως <1/100 Σπάνιες: ≥ 1/10.000 έως <1/1.000 Πολύ σπάνιες: <1/10.000

Μη γνωστές: Η συχνότητα δεν μπορεί να εκτιμηθεί με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα

Σε κάθε ομάδα/συχνότητα,, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρουσιάζονται με σειρά μειούμενης βαρύτητας.

Ψυχιατρικές διαταραχές:

• Συχνές: κατάσταση σύγχυσης, εναλλαγές της διάθεσης, άγχος, νευρικότητα, διάθεση ευφορίας, διαταραχές του ύπνου.

• Όχι συχνές: κατάθλιψη, ψευδαισθήσεις, εφιάλτες, αμνησία.

• Σπάνιες: παραλήρημα, φαρμακευτική εξάρτηση

  Παρακολούθηση μετά την κυκλοφορία

• πολύ σπάνιες: κατάχρηση.

  Διαταραχές του νευρικού συστήματος:

• Πολύ συχνές: ζάλη, υπνηλία.

• Συχνές: κεφαλαλγία, τρόμος

• Όχι συχνές: ακούσιες μυϊκές συσπάσεις, παραισθησία

• Σπάνιες: αταξία, σπασμοί, συγκοπή, διαταραχή λόγου

• Μη γνωστές: Σύνδρομο σεροτονίνης

  Διαταραχές του οφθαλμού:

• Σπάνιες: θαμπή όραση, μύση, μυδρίαση.

  Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου:

• Όχι συχνές: εμβοές

  Καρδιακές διαταραχές:

• Όχι συχνές: αίσθημα παλμών, ταχυκαρδία, αρρυθμία.

  Αγγειακές διαταραχές:

• Όχι συχνές: υπέρταση, εξάψεις.

  Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου:

• Όχι συχνές: δύσπνοια.

• Μη γνωστής συχνότητας: λόξιγκας

  Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος:

• Πολύ συχνές: ναυτία.

• Συχνές: έμετος, δυσκοιλιότητα, ξηροστομία, διάρροια, κοιλιακό άλγος, δυσπεψία, μετεωρισμός.

• Όχι συχνές: δυσφαγία, μέλαινα.

  Διαταραχές δέρματος και υποδόριου ιστού:

• Συχνές: υπερίδρωση, κνησμός.

• Όχι συχνές: αντιδράσεις του δέρματος (π.χ. εξάνθημα, κνίδωση).

  Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών:

• Όχι συχνές: λευκωματουρία, διαταραχές της ούρησης (δυσουρία και κατακράτηση ούρων).

  Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης:

• Όχι συχνές: ρίγη, θωρακικός πόνος.

  Διερευνήσεις:

• Όχι συχνές: αυξημένες τρανσαμινάσες.

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης:

Μη γνωστής συχνότητας: υπογλυκαιμία, μεταβολική οξέωση υψηλού χάσματος ανιόντων

Παρόλο που δεν έχουν παρατηρηθεί κατά τη διάρκεια κλινικών δοκιμών, δε μπορεί να αποκλεισθεί η εμφάνιση των ακόλουθων ανεπιθύμητων ενεργειών που είναι γνωστό ότι σχετίζονται με τη χορήγηση της υδροχλωρικής τραμαδόλης ή της παρακεταμόλης:

Υδροχλωρική τραμαδόλη

• Ορθοστατική υπόταση, βραδυκαρδία, κατέρρειψη.

• Η μετά την κυκλοφορία παρακολούθηση της υδροχλωρικής τραμαδόλης έχει αποκαλύψει σπάνιες μεταβολές της δράσης της βαρφαρίνης, συμπεριλαμβανομένης της αύξησης των χρόνων προθρομβίνης.

• Σπάνιες περιπτώσεις (≥ 1/10.000 έως <1/1.000): αλλεργικές αντιδράσεις με συμπτώματα από το αναπνευστικό (π.χ. δύσπνοια, βρογχόσπασμος, συριγμός, αγγειονευρωτικό οίδημα) και αναφυλαξία.

• Σπάνιες περιπτώσεις (≥ 1/10.000 έως <1/1.000): αλλαγές στην όρεξη, κινητική αδυναμία και αναπνευστική καταστολή.

• Ψυχικές ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να εμφανισθούν μετά τη χορήγηση της υδροχλωρικής τραμαδόλης, οι οποίες ποικίλουν από άτομο σε άτομο σε ένταση και φύση (ανάλογα με την

  προσωπικότητα και τη διάρκεια της αγωγής). Αυτές περιλαμβάνουν μεταβολές στη διάθεση, (συνήθως διάθεση ευφορίας, περιστασιακά δυσφορία), μεταβολές στη δραστηριότητα (συνήθως καταστολή, περιστασιακά αύξηση) και μεταβολές της ικανότητας αντίληψης και αίσθησης (π.χ. διαταραχές στην αντίληψη, στη συμπεριφορά και την λήψη αποφάσεων).

• Έχει αναφερθεί επιδείνωση του άσθματος αν και δεν έχει αποδειχθεί αιτιολογική συσχέτιση.

• Τα συμπτώματα συνδρόμου στέρησης από το φάρμακο ήταν παρόμοια με εκείνα της στέρησης από οπιοειδή και ενδέχεται να περιλαμβάνουν εξής: διέγερση, άγχος, νευρικότητα, αϋπνία, υπερκινησία, τρόμος και γαστρεντερικά συμπτώματα. Άλλα συμπτώματα που αναφέρθηκαν πολύ σπάνια κατά την απότομη διακοπή της υδροχλωρικής τραμαδόλης περιλαμβάνουν: κρίσεις πανικού, σοβαρή ανησυχία, ψευδαισθήσεις, παραισθήσεις, εμβοές και ασυνήθιστα συμπτώματα από το ΚΝΣ.

  Παρακεταμόλη

• Οι ανεπιθύμητες ενέργειες της παρακεταμόλης είναι σπάνιες, αλλά μπορεί να συμβεί υπερευαισθησία, συμπεριλαμβανομένου του δερματικού εξανθήματος. Έχουν υπάρξει αναφορές δυσκρασίας του αίματος, συμπεριλαμβανόμενων της θρομβοπενίας και της ακοκκιοκυτταραιμίας, αλλά αυτές δεν ήταν απαραίτητα αιτιολογικά σχετιζόμενες με την παρακεταμόλη.

• Έχουν υπάρξει πολλές αναφορές που υποδηλώνουν ότι η παρακεταμόλη μπορεί να προκαλέσει υποπροθρομβιναιμία όταν χορηγείται με ουσίες τύπου βαρφαρίνης. Σε άλλες μελέτες, δεν άλλαξε ο χρόνος προθρομβίνης .

• Έχουν αναφερθεί πολύ σπάνιες περιπτώσεις σοβαρών δερματικών αντιδράσεων.

• Έχουν διαπιστωθεί περιστατικά μεταβολικής οξέωσης υψηλού χάσματος ανιόντων λόγω πυρογλουταμικής οξέωσης σε ασθενείς με παράγοντες κινδύνου που χρησιμοποιούν παρακεταμόλη (βλ. παράγραφο 4.4.). Η πυρογλουταμική οξέωση ενδέχεται να εμφανιστεί ως συνέπεια των χαμηλών επιπέδων γλουταθειόνης στους εν λόγω ασθενείς.

Εξάρτηση από ναρκωτικές ουσίες

Η επαναλαμβανόμενη χρήση του ALGOTRA δύναται να οδηγήσει σε εξάρτηση από ναρκωτικές ουσίες, ακόμη και στις θεραπευτικές δόσεις. Ο κίνδυνος εξάρτησης από ναρκωτικές ουσίες ενδέχεται να ποικίλλει ανάλογα με τους εξατομικευμένους παράγοντες κινδύνου του ασθενή, τη δοσολογία και τη διάρκεια της θεραπείας με οπιοειδή (βλ. παράγραφο 4.4)

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους/κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων:

Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων Μεσογείων 284

GR-15562 Χολαργός, Αθήνα Τηλ: + 30 21 32040337

Ιστότοπος: http://www.eof.gr

http://www.kitrinikarta.gr

Το ALGOTRA είναι ένας σταθερός συνδυασμός δραστικών συστατικών. Σε περίπτωση υπερδοσολογίας, τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν σημεία και συμπτώματα τοξικότητας από την υδροχλωρική τραμαδόλη ή την παρακεταμόλη ή και από τα δύο αυτά δραστικά συστατικά.

Συμπτώματα υπερδοσολογίας από την υδροχλωρική τραμαδόλη:

Γενικά, σε δηλητηρίαση με υδροχλωρική τραμαδόλη, αναμένονται συμπτώματα όμοια με εκείνα από άλλα κεντρικώς δρώντα αναλγητικά(οπιοειδή). Συγκεκριμένα αυτά περιλαμβάνουν μύση, έμετο, καρδιαγγειακή

κατάρρειψη, διαταραχές της συνείδησης έως και κώμα, σπασμούς και αναπνευστική καταστολή έως αναπνευστική ανακοπή.

Συμπτώματα της υπερδοσολογίας από την παρακεταμόλη:

Η υπερδοσολογία έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον σε μικρά παιδιά. Τα συμπτώματα υπερδοσολογίας από την παρακεταμόλη τις πρώτες 24 ώρες είναι ωχρότητα, ναυτία, έμετος, ανορεξία και κοιλιακό άλγος. Ηπατική βλάβη μπορεί να εμφανιστεί σε 12 έως 48 ώρες μετά την λήψη. Μπορεί να εμφανιστούν ανωμαλίες στο μεταβολισμό της γλυκόζης και μεταβολική οξέωση. Σε σοβαρή δηλητηρίαση, η ηπατική ανεπάρκεια μπορεί να εξελιχθεί σε εγκεφαλοπάθεια, κώμα και θάνατο. Οξεία νεφρική ανεπάρκεια με οξεία σωληναριακή νέκρωση μπορεί να αναπτυχθεί ακόμη και εν απουσία σοβαρής ηπατικής βλάβης. Έχουν αναφερθεί καρδιακές αρρυθμίες και παγκρεατίτιδα.

Η ηπατική βλάβη είναι δυνατόν να προκληθεί σε ενήλικες που έλαβαν 7,5-10 g ή περισσότερο παρακεταμόλης. Πιστεύεται ότι μεγάλες ποσότητες ενός τοξικού μεταβολίτη, (ο οποίος συνήθως αδρανοποιείται επαρκώς από την γλουταθειόνη όταν λαμβάνονται κανονικές δόσεις παρακεταμόλης) συνδέονται μη αναστρέψιμα με τον ηπατικό ιστό.

Επείγουσα θεραπεία:

• Άμεση μεταφορά σε εξειδικευμένη μονάδα.

• Διατήρηση της αναπνευστικής λειτουργίας και κυκλοφορίας του αίματος.

• Πριν από την έναρξη της θεραπείας, πρέπει να λαμβάνεται δείγμα αίματος το συντομότερο δυνατόν μετά την υπερδοσολογία, προκειμένου να υπολογισθεί η συγκέντρωση παρακεταμόλης και τραμαδόλης στο πλάσμα και για να διεξαχθούν ηπατικές δοκιμασίες.

• Πραγματοποιείστε τις ηπατικές δοκιμασίες στην αρχή (της υπερδοσολογίας) και επαναλάβετε κάθε 24 ώρες. Συνήθως παρατηρείται αύξηση στις τιμές των ηπατικών ενζύμων (ASAT, ALAT), που σταθεροποιείται μετά από μία ή δύο εβδομάδες.

• Κένωση του στομάχου προκαλώντας έμετο στον ασθενή (όταν ο ασθενής έχει τις αισθήσεις του) με ερεθισμό ή πλύση στομάχου.

• Πρέπει να εφαρμοζτούν υποστηρικτικά μέτρα, όπως η διατήρηση ανοικτών αεροφόρων οδών και η διατήρηση της καρδιαγγειακής λειτουργίας. Για την υποστροφή της αναπνευστικής καταστολής πρέπει να χρησιμοποιείται ναλοξόνη. Οι σπασμοί μπορούν να ελεγχθούν με διαζεπάμη.

• Η υδροχλωρική τραμαδόλη ελάχιστα αποβάλλεται από τον ορό με αιμοκάθαρση ή αιμοδιήθηση. Επομένως, επί οξείας δηλητηρίασης από ALGOTRA μόνο αιμοκάθαρση ή αιμοδιήθηση δεν είναι κατάλληλη αντιμετώπιση για αποτοξίνωση.

Για την αντιμετώπιση της υπερδοσολογίας από παρακεταμόλη είναι απαραίτητη η άμεση αγωγή. Παρά την έλλειψη αξιόλογων πρώιμων συμπτωμάτων, οι ασθενείς πρέπει να παραπέμπονται επειγόντως στο νοσοκομείο για άμεση ιατρική φροντίδα και σε κάθε ενήλικα ή έφηβο που έλαβε περίπου 7,5 g παρακεταμόλης ή περισσότερο τις προηγούμενες 4 ώρες ή σε κάθε παιδί που έλαβε >150 mg/Kg παρακεταμόλης τις προηγούμενες 4 ώρες θα πρέπει να γίνεται πλύση στομάχου. Οι συγκεντρώσεις παρακεταμόλης στο αίμα θα πρέπει να μετρώνται 4 ώρες μετά την υπερδοσολογία, ώστε να είναι δυνατό να εκτιμηθεί ο κίνδυνος εμφάνισης ηπατικής βλάβης (μέσω του νομογράμματος υπερδοσολογίας παρακεταμόλης). Ίσως απαιτείται η χορήγηση από του στόματος μεθειονίνης ή Ν-ακετυλοκυστεΐνης (NAC) ενδοφλεβίως, που μπορεί να έχουν ευεργετική επίδραση μέχρι τουλάχιστον 48 ώρες μετά την υπερδοσολογία. Η ενδοφλέβια χορήγηση NAC είναι πιο ευεργετική όταν ξεκινήσει εντός 8 ωρών από την κατάποση της υπερβολικής δόσης. Ωστόσο, η NAC θα πρέπει να χορηγείται επίσης εάν ο χρόνος μέχρι την προσέλευση για περίθαλψη είναι μεγαλύτερος από 8 ώρες μετά την υπερδοσολογία και να συνεχίζεται για έναν πλήρη σχήμα θεραπείας. Η αγωγή με NAC πρέπει να αρχίσει αμέσως, μόλις υπάρξει υποψία βαριάς υπερδοσολογίας. Πρέπει να υπάρχουν διαθέσιμα γενικά υποστηρικτικά μέτρα .

Άσχετα από την αναφερόμενη ποσότητα παρακεταμόλης που έχει ληφθεί, το αντίδοτο της παρακεταμόλης, η NAC, πρέπει να χορηγείται εάν είναι δυνατόν, όσο πιο γρήγορα γίνεται από του στόματος ή ενδοφλεβίως, μέσα σε 8 ώρες από την υπερδοσολογία.

Έχει αναφερθεί επίσης σύνδρομο σεροτονίνης.