ANAGRELIDE/TEVA CAPS 0.5MG/CAP

Το Anagrelide/Teva ενδείκνυται για τη μείωση του αυξημένου αριθμού αιμοπεταλίων σε ασθενείς με ιδιοπαθή θρομβοκυττάρωση (ΙΘ) που βρίσκονται σε κίνδυνο και δεν ανέχονται την τρέχουσα θεραπεία τους ή των οποίων ο αυξημένος αριθμός αιμοπεταλίων δε μειώνεται σε αποδεκτό επίπεδο με την τρέχουσα θεραπεία τους.

Ασθενής που βρίσκεται σε κίνδυνο

Ο ασθενής με ιδιοπαθή θρομβοκυττάρωση θεωρείται ότι βρίσκεται σε κίνδυνο εάν συντρέχουν ένας ή περισσότεροι από τους ακόλουθους παράγοντες:

• ηλικία > των 60 ετών ή

• αριθμός αιμοπεταλίων > 1000 x 10⁹/l ή

• ιστορικό θρομβο-αιμορραγικών συμβαμάτων.

Η θεραπεία με Anagrelide/Teva θα πρέπει να ξεκινά από κλινικό γιατρό με εμπειρία στην αντιμετώπιση της ιδιοπαθούς θρομβοκυττάρωσης.

Δοσολογία

Η συνιστώμενη δόση έναρξης της αναγρελίδης είναι 1 mg/ημέρα, η οποία θα πρέπει να χορηγείται από του στόματος σε δύο διαιρεμένες δόσεις (0,5 mg/δόση).

Η δόση έναρξης θα πρέπει να διατηρηθεί τουλάχιστον για μία εβδομάδα. Μετά από μία εβδομάδα, η δόση μπορεί να τιτλοποιηθεί, σε ατομική βάση, ώστε να επιτευχθεί η χαμηλότερη αποτελεσματική δόση που απαιτείται για να μειωθεί ή/και να διατηρηθεί ο αριθμός των αιμοπεταλίων κάτω από

600 x 10⁹/l και, ιδανικά, σε επίπεδα μεταξύ 150 x 10⁹/l και 400 x 10⁹/l. Η αύξηση της δόσης δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 0,5 mg/ημέρα σε οποιαδήποτε περίοδο μίας εβδομάδας και η συνιστώμενη μέγιστη εφάπαξ δόση δε θα πρέπει να ξεπερνά τα 2,5 mg (βλ. παράγραφο 4.9). Κατά τη διάρκεια της κλινικής ανάπτυξης, χρησιμοποιήθηκαν δόσεις των 10 mg/ημέρα.

Οι επιδράσεις της θεραπείας με αναγρελίδη θα πρέπει να παρακολουθούνται σε τακτική βάση (βλ. παράγραφο 4.4). Εάν η δόση έναρξης είναι > 1 mg/ημέρα, η μέτρηση του αριθμού των αιμοπεταλίων

θα πρέπει να διενεργείται κάθε δύο ημέρες κατά τη διάρκεια της πρώτης εβδομάδας θεραπείας και τουλάχιστον εβδομαδιαία εφεξής, μέχρι να επιτευχθεί μία σταθερή δόση συντήρησης. Τυπικά, η πτώση στον αριθμό των αιμοπεταλίων θα παρατηρηθεί εντός 14 έως 21 ημερών από την έναρξη της θεραπείας και στους περισσότερους ασθενείς μία επαρκής θεραπευτική ανταπόκριση θα παρατηρηθεί και θα διατηρηθεί με μία δόση από 1 έως 3 mg/ημέρα (για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις κλινικές επιδράσεις, ανατρέξτε στην παράγραφο 5.1).

Ηλικιωμένοι

Οι παρατηρηθείσες φαρμακοκινητικές διαφορές ανάμεσα σε ηλικιωμένους και νεαρούς ασθενείς με ΙΘ (βλ. παράγραφο 5.2) δεν απαιτούν τη χρήση διαφορετικού σχήματος έναρξης ή διαφορετικής τιτλοποίησης των δόσεων προκειμένου να επιτευχθεί ένα εξατομικευμένο σχήμα αναγρελίδης βελτιστοποιημένο για κάθε ασθενή.

Κατά τη διάρκεια της κλινικής ανάπτυξης, περίπου το 50% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με αναγρελίδη είχαν ηλικία μεγαλύτερη των 60 ετών και δεν απαιτήθηκαν ειδικές μεταβολές στη δόση λόγω ηλικίας σε αυτούς τους ασθενείς. Ωστόσο, οι ασθενείς αυτής της ηλικιακής ομάδας είχαν διπλάσια συχνότητα εμφάνισης σοβαρών ανεπιθύμητων συμβαμάτων (κυρίως καρδιακών), όπως ήταν αναμενόμενο.

Νεφρική δυσλειτουργία

Υπάρχουν περιορισμένα φαρμακοκινητικά δεδομένα για αυτό τον πληθυσμό ασθενών. Οι πιθανοί κίνδυνοι και τα οφέλη της θεραπείας με αναγρελίδη σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία θα πρέπει να αξιολογούνται πριν αρχίσει η θεραπεία (βλ. παράγραφο 4.3).

Ηπατική δυσλειτουργία

Υπάρχουν περιορισμένα φαρμακοκινητικά δεδομένα για αυτόν τον πληθυσμό ασθενών. Ωστόσο, ο ηπατικός μεταβολισμός αντιπροσωπεύει την κύρια οδό κάθαρσης της αναγρελίδης και συνεπώς, μπορεί να αναμένεται ότι η ηπατική λειτουργία θα επηρεάζει αυτή τη διαδικασία. Επομένως, οι ασθενείς με μέτρια ή σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία συνιστάται να μη λαμβάνουν θεραπεία με αναγρελίδη. Οι πιθανοί κίνδυνοι και τα οφέλη της θεραπείας με αναγρελίδη σε ασθενείς με ήπια έκπτωση της ηπατικής λειτουργίας θα πρέπει να αξιολογούνται πριν την έναρξη της θεραπείας (βλ. παραγράφους 4.3 και 4.4).

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της αναγρελίδης σε παιδιά δεν έχουν τεκμηριωθεί. Η εμπειρία στα παιδιά και τους εφήβους είναι πολύ περιορισμένη. Η αναγρελίδη θα πρέπει να χρησιμοποιείται σε αυτή την ομάδα ασθενών με προσοχή. Ελλείψει ειδικών παιδιατρικών κατευθυντήριων γραμμών, τα διαγνωστικά κριτήρια του ΠΟΥ για τη διάγνωση της ΙΘ σε ενήλικες θεωρούνται ότι έχουν συνάφεια με τον παιδιατρικό πληθυσμό. Οι διαγνωστικές κατευθυντήριες γραμμές για την ιδιοπαθή θρομβοκυτταραιμίας θα πρέπει να ακολουθούνται προσεκτικά και η διάγνωση να επαναξιολογείται περιοδικά σε περιπτώσεις αβεβαιότητας, με την προσπάθεια να γίνεται διάκριση από την κληρονομική ή δευτεροπαθή θρομβοκυτταραιμία, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει γενετική ανάλυση και βιοψία μυελού των οστών.

Τυπικά, εξετάζεται η κυτταροστατική θεραπεία σε παιδιατρικούς ασθενείς υψηλού κινδύνου.

Η θεραπεία με αναγρελίδη θα πρέπει να ξεκινά μόνο όταν ο ασθενής εμφανίσει σημεία εξέλιξης της νόσου ή πάσχει από θρόμβωση. Εάν ξεκινήσει η θεραπεία, πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά τα οφέλη και οι κίνδυνοι της θεραπείας με αναγρελίδη και να αξιολογείται περιοδικά η ανάγκη για συνεχιζόμενη θεραπεία.

Οι στόχοι για τα αιμοπετάλια καθορίζονται σε ατομική βάση από τον θεράποντα ιατρό.

Θα πρέπει να εξετάζεται διακοπή της θεραπείας σε παιδιατρικούς ασθενείς που δεν έχουν ικανοποιητική ανταπόκριση στη θεραπεία μετά από περίπου 3 μήνες (βλ. παράγραφο 4.4).

Τα παρόντα διαθέσιμα δεδομένα περιγράφονται στις παραγράφους 4.4, 4.8, 5.1 και 5.2, αλλά δεν μπορεί να γίνει σύσταση για τη δοσολογία.

Τρόπος χορήγησης

Για από του στόματος χρήση. Τα καψάκια πρέπει να καταπίνονται ολόκληρα. Μη θρυμματίζετε ή αραιώνετε το περιεχόμενο σε υγρό.

Υπερευαισθησία στην αναγρελίδη ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1. Ασθενείς με μέτρια ή σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.

Ασθενείς με μέτρια ή σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης < 50 ml/λεπτό).

Ηπατική δυσλειτουργία

Οι πιθανοί κίνδυνοι και τα οφέλη της θεραπείας με αναγρελίδη σε ασθενή με ήπια έκπτωση της ηπατικής λειτουργίας θα πρέπει να αξιολογούνται πριν από την έναρξη της θεραπείας. Δεν ενδείκνυται σε ασθενείς με αυξημένες τρανσαμινάσες (> 5 φορές από το ανώτατο φυσιολογικό όριο) (βλ. παραγράφους 4.2 και 4.3).

Νεφρική δυσλειτουργία

Οι πιθανοί κίνδυνοι και τα οφέλη της θεραπείας με αναγρελίδη σε ασθενή με ήπια έκπτωση της νεφρικής λειτουργίας θα πρέπει να αξιολογούνται πριν από την έναρξη της θεραπείας (βλ. παραγράφους 4.2 και 4.3).

Κίνδυνος θρόμβωσης

Θα πρέπει να αποφεύγεται η απότομη διακοπή της θεραπείας λόγω του κινδύνου αιφνίδιας αύξησης του αριθμού των αιμοπεταλίων, που ενδέχεται να οδηγήσει σε πιθανώς θανατηφόρες θρομβωτικές επιπλοκές, όπως το εγκεφαλικό έμφρακτο. Οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται πώς να αναγνωρίζουν πρώιμα σημεία και συμπτώματα που υποδηλώνουν θρομβωτικές επιπλοκές, όπως εγκεφαλικό έμφρακτο, και εάν εμφανιστούν συμπτώματα, να αναζητήσουν ιατρική βοήθεια.

Διακοπή θεραπείας

Σε περίπτωση διακοπής της δοσολογίας ή της θεραπείας, η ανάκαμψη του αριθμού αιμοπεταλίων ποικίλλει, αλλά ο αριθμός των αιμοπεταλίων θα αρχίσει να αυξάνεται εντός 4 ημερών από τη διακοπή της θεραπείας με την αναγρελίδη και θα επιστρέψει στα προ-θεραπευτικά επίπεδα εντός 10 έως 14 ημερών, ενδεχομένως ανακάμπτοντας πάνω από τις αρχικές τιμές. Ως εκ τούτου, τα αιμοπετάλια θα πρέπει να παρακολουθούνται συχνά (βλ. παράγραφο 4.2).

Παρακολούθηση

Η θεραπεία απαιτεί στενή κλινική επίβλεψη του ασθενούς, η οποία θα περιλαμβάνει γενική εξέταση αίματος (αιμοσφαιρίνη και αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων και αιμοπεταλίων), αξιολόγηση της ηπατικής λειτουργίας (ALT και AST), της νεφρικής λειτουργίας (κρεατινίνη ορού και ουρία) και των ηλεκτρολυτών (κάλιο, μαγνήσιο και ασβέστιο).

Καρδιαγγειακό

Έχουν αναφερθεί σοβαρά καρδιαγγειακά ανεπιθύμητα συμβάματα, συμπεριλαμβανομένων περιπτώσεων κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου, κοιλιακής ταχυκαρδίας, μυοκαρδιοπάθειας, καρδιομεγαλίας και συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας (βλ. παράγραφο 4.8).

Θα πρέπει να δίνεται προσοχή κατά τη χρήση της αναγρελίδης σε ασθενείς με γνωστούς παράγοντες κινδύνου για παράταση του διαστήματος QT, όπως συγγενές σύνδρομο μακρού QT, γνωστό ιστορικό επίκτητης παράτασης του QTc, φαρμακευτικά προϊόντα που μπορούν να παρατείνουν το διάστημα QTc και υποκαλιαιμία.

Θα πρέπει επίσης να ληφθεί μέριμνα σε πληθυσμούς που μπορεί να έχουν υψηλότερη μέγιστη

συγκέντρωση στο πλάσμα (C^max) αναγρελίδης ή του ενεργού μεταβολίτη της, 3-υδροξυ-αναγρελίδης, π.χ. ηπατική δυσλειτουργία ή χρήση με αναστολείς του CYP1A2 (βλ. παράγραφο 4.5).

Συνιστάται στενή παρακολούθηση για επίδραση στο διάστημα QTc.

Συνιστάται για όλους τους ασθενείς μια προ-θεραπευτική καρδιαγγειακή εξέταση, συμπεριλαμβανομένων του αρχικού ΗΚΓ και ηχοκαρδιογραφίας, πριν από την έναρξη της θεραπείας με αναγρελίδη. Όλοι οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά κατά τη διάρκεια της θεραπείας (π.χ. ΗΚΓ ή ηχοκαρδιογραφία) για ενδείξεις καρδιαγγειακών επιδράσεων που μπορεί να απαιτούν περαιτέρω καρδιαγγειακή εξέταση και διερεύνηση. Η υποκαλιαιμία ή η υπομαγνησιαιμία πρέπει να διορθώνονται πριν από τη χορήγηση της αναγρελίδης και θα πρέπει να παρακολουθούνται περιοδικά κατά τη διάρκεια της θεραπείας.

Η αναγρελίδη είναι αναστολέας της κυκλικής ΑΜP φωσφοδιεστεράσης ΙΙΙ και εξαιτίας των θετικών ινοτρόπων και χρονοτρόπων επιδράσεών της, θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς οποιασδήποτε ηλικίας με γνωστή ή πιθανολογούμενη καρδιακή νόσο. Επιπλέον, σοβαρά καρδιαγγειακά ανεπιθύμητα συμβάματα έχουν επίσης εμφανιστεί σε ασθενείς χωρίς πιθανολογούμενη καρδιακή νόσο και με φυσιολογική προ-θεραπευτική καρδιαγγειακή εξέταση.

Η αναγρελίδη θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο αν τα πιθανά οφέλη από τη θεραπεία υπερτερούν των πιθανών κινδύνων.

Πνευμονική υπέρταση

Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις πνευμονικής υπέρτασης σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με αναγρελίδη. Οι ασθενείς θα πρέπει να αξιολογούνται για σημεία και συμπτώματα υποκείμενης καρδιοπνευμονικής νόσου πριν την έναρξη και κατά τη διάρκεια της θεραπείας με αναγρελίδη.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Πολύ περιορισμένα στοιχεία είναι διαθέσιμα για τη χρήση της αναγρελίδης στον παιδιατρικό πληθυσμό και η αναγρελίδη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε αυτή την ομάδα ασθενών (βλ. παραγράφους 4.2, 4.8, 5.1 και 5.2).

Όπως και με τον πληθυσμό των ενηλίκων, γενική εξέταση αίματος και αξιολόγηση της καρδιακής, ηπατικής και νεφρικής λειτουργίας θα πρέπει να πραγματοποιηθούν πριν από τη θεραπεία και τακτικά κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Η νόσος μπορεί να εξελιχθεί σε μυελοΐνωση ή ΟΜΛ. Αν και δεν είναι γνωστό το ποσοστό αυτής της εξέλιξης, τα παιδιά έχουν μακρύτερη πορεία νόσου και μπορεί, ως εκ τούτου, να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για κακοήθη μεταλλαγή, σε σχέση με τους ενήλικες. Τα παιδιά θα πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά για εξέλιξη της νόσου σύμφωνα με τις καθιερωμένες κλινικές πρακτικές, όπως φυσική εξέταση, αξιολόγηση σχετικών δεικτών της νόσου και βιοψία μυελού των οστών.

Οποιεσδήποτε ανωμαλίες θα πρέπει να αξιολογούνται άμεσα και να λαμβάνονται κατάλληλα μέτρα, τα οποία μπορεί επίσης να περιλαμβάνουν μείωση, προσωρινή ή οριστική διακοπή της δόσης.

Κλινικά σχετικές αλληλεπιδράσεις

Η αναγρελίδη είναι ένας αναστολέας της κυκλικής AMP φωσφοδιεστεράσης III (PDE III). Δε συνιστάται η ταυτόχρονη χρήση της αναγρελίδης με άλλους αναστολείς της PDE III, όπως μιλρινόνη, αμρινόνη, ενοξιμόνη, ολπρινόνη και σιλοσταζόλη.

Η ταυτόχρονη χρήση αναγρελίδης και ακετυλοσαλικυλικού οξέος έχει συσχετισθεί με μείζονα αιμορραγικά συμβάματα (βλ. παράγραφο 4.5).

Έκδοχα

Λακτόζη

Οι ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, πλήρη ανεπάρκεια λακτάσης ή κακή απορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης δεν πρέπει να πάρουν αυτό το φάρμακο.

Νάτριο

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά σκληρό καψάκιο, είναι δηλαδή ουσιαστικά «ελεύθερο νατρίου».

Έχουν πραγματοποιηθεί περιορισμένες φαρμακοκινητικές και/ή φαρμακοδυναμικές μελέτες για τη διερεύνηση των πιθανών αλληλεπιδράσεων μεταξύ της αναγρελίδης και άλλων φαρμακευτικών προϊόντων.

Επιδράσεις άλλων δραστικών ουσιών στην αναγρελίδη

• Μελέτες αλληλεπίδρασης in vivo σε ανθρώπους έχουν καταδείξει ότι η διγοξίνη και η βαρφαρίνη δεν επηρεάζουν τις φαρμακοκινητικές ιδιότητες της αναγρελίδης.

  Αναστολείς του CYP1A2

• Η αναγρελίδη μεταβολίζεται κυρίως από το CYP1A2. Είναι γνωστό ότι το CYP1A2 αναστέλλεται από αρκετά φαρμακευτικά προϊόντα, συμπεριλαμβανομένης της φλουβοξαμίνης και της ενοξασίνης, και αυτά τα φαρμακευτικά προϊόντα θεωρητικά θα μπορούσαν να επηρεάσουν αρνητικά την κάθαρση της αναγρελίδης.

  Επαγωγείς του CYP1A2

• Οι επαγωγείς του CYP1A2 (όπως η ομεπραζόλη) θα μπορούσαν να μειώσουν την έκθεση στην αναγρελίδη (βλ. παράγραφο 5.2). Οι επιπτώσεις στο προφίλ ασφάλειας και αποτελεσματικότητας της αναγρελίδης δεν έχουν τεκμηριωθεί. Συνεπώς, συνιστάται κλινική και βιολογική παρακολούθηση σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα επαγωγείς του CYP1A2. Αν χρειαστεί, θα μπορούσε να γίνει προσαρμογή της δόσης της αναγρελίδης.

  Επιδράσεις της αναγρελίδης σε άλλες δραστικές ουσίες

• Η αναγρελίδη εμφανίζει κάποια περιορισμένη ανασταλτική δραστηριότητα έναντι του CYP1A2, η οποία μπορεί να παρουσιάζει θεωρητική δυνατότητα για αλληλεπίδραση με άλλα συγχορηγούμενα φαρμακευτικά προϊόντα που έχουν τον ίδιο μηχανισμό κάθαρσης, π.χ. θεοφυλλίνη.

• Η αναγρελίδη είναι αναστολέας της PDE III. Οι επιδράσεις των φαρμακευτικών προϊόντων με παρόμοιες ιδιότητες, όπως τα ινότροπα μιλρινόνη, ενοξιμόνη, αμρινόνη, ολπρινόνη και σιλοσταζόλη, μπορεί να ενταθούν από την αναγρελίδη.

• Μελέτες αλληλεπίδρασης in vivo σε ανθρώπους έχουν καταδείξει ότι η αναγρελίδη δεν επηρεάζει τις φαρμακοκινητικές ιδιότητες της διγοξίνης ή της βαρφαρίνης.

• Στις δόσεις που συνιστώνται για χρήση στη θεραπεία της ιδιοπαθούς θρομβοκυττάρωσης, η αναγρελίδη μπορεί να ενισχύσει τις επιδράσεις άλλων φαρμακευτικών προϊόντων που αναστέλλουν ή τροποποιούν τη λειτουργία των αιμοπεταλίων, π.χ. ακετυλοσαλικυλικό οξύ.

• Μια μελέτη κλινικής αλληλεπίδρασης που διενεργήθηκε σε υγιή άτομα έδειξε ότι η συγχορήγηση επαναλαμβανόμενης δόσης 1 mg αναγρελίδης μια φορά ημερησίως και 75 mg ακετυλοσαλικυλικού οξέος μια φορά ημερησίως μπορεί να ενισχύσει τις επιδράσεις κατά της συσσωμάτωσης των αιμοπεταλίων κάθε δραστικής ουσίας σε σύγκριση με τη χορήγηση μόνο ακετυλοσαλικυλικού οξέος. Σε μερικούς ασθενείς με ΙΘ που έλαβαν ταυτόχρονα θεραπεία με ακετυλοσαλικυλικό οξύ και αναγρελίδη, εμφανίστηκαν μείζονες αιμορραγίες. Ως εκ τούτου, οι δυνητικοί κίνδυνοι της ταυτόχρονης χρήσης αναγρελίδης με ακετυλοσαλικυλικό οξύ πρέπει να αξιολογούνται, ιδιαίτερα σε ασθενείς με προφίλ υψηλού κινδύνου για αιμορραγία πριν από την έναρξη της θεραπείας.

• Η αναγρελίδη μπορεί να προκαλέσει εντερική διαταραχή σε ορισμένους ασθενείς και να διαταράξει την απορρόφηση των ορμονικών αντισυλληπτικών από του στόματος.

  Αλληλεπιδράσεις με την τροφή

• Η τροφή καθυστερεί την απορρόφηση της αναγρελίδης, αλλά δεν μεταβάλλει σημαντικά τη συστηματική έκθεση.

• Οι επιδράσεις της τροφής στη βιοδιαθεσιμότητα δεν θεωρούνται κλινικά σχετικές με τη χρήση της αναγρελίδης.

  Παιδιατρικός πληθυσμός

  Μελέτες αλληλεπιδράσεων έχουν πραγματοποιηθεί μόνο σε ενήλικες.

Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία

Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία θα πρέπει να χρησιμοποιούν επαρκή αντισυλληπτικά μέσα κατά τη διάρκεια της θεραπείας με αναγρελίδη.

Κύηση

Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα από τη χρήση της αναγρελίδης στις έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα έδειξαν αναπαραγωγική τοξικότητα (βλ. παράγραφο 5.3). Ο πιθανός κίνδυνος για τους ανθρώπους δεν είναι γνωστός. Ως εκ τούτου, η αναγρελίδη δεν συνιστάται κατά τη διάρκεια της κύησης.

Εάν η αναγρελίδη χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της κύησης, ή εάν η ασθενής μείνει έγκυος ενώ χρησιμοποιεί το φαρμακευτικό προϊόν, θα πρέπει να ενημερωθεί για τον πιθανό κίνδυνο για το έμβρυο.

Θηλασμός

Δεν είναι γνωστό εάν η αναγρελίδη/οι μεταβολίτες απεκκρίνονται στο ανθρώπινο γάλα. Τα διαθέσιμα δεδομένα σε ζώα έδειξαν απέκκριση της αναγρελίδης/μεταβολιτών στο γάλα. Ο κίνδυνος στο νεογέννητο/βρέφος δεν μπορεί να αποκλειστεί. Ο θηλασμός πρέπει να διακόπτεται κατά τη διάρκεια της θεραπείας με αναγρελίδη.

Γονιμότητα

Δεν διατίθενται δεδομένα από ανθρώπους για την επίδραση της αναγρελίδης στη γονιμότητα. Σε αρσενικούς αρουραίους, δεν υπήρξε καμία επίδραση στη γονιμότητα ή την αναπαραγωγική ικανότητα με την αναγρελίδη. Σε θηλυκούς αρουραίους, η αναγρελίδη διατάραξε την εμφύτευση με χρήση δόσεων που υπερβαίνουν το θεραπευτικό εύρος (βλ. παράγραφο 5.3).

ν

Στην κλινική ανάπτυξη, αναφέρθηκε συχνά ζάλη. Συνιστάται στους ασθενείς να μην οδηγούν ή να μη χειρίζονται μηχανήματα εάν εμφανίσουν ζάλη ενώ λαμβάνουν αναγρελίδη.

Σύνοψη του προφίλ ασφάλειας

Η ασφάλεια της αναγρελίδης εξετάστηκε σε 4 κλινικές μελέτες ανοικτής επισήμανσης. Σε 3 από τις μελέτες, 942 ασθενείς που λάμβαναν αναγρελίδη με μέση δόση περίπου 2 mg/ημέρα, αξιολογήθηκαν ως προς την ασφάλεια. Σε αυτές τις μελέτες, 22 ασθενείς έλαβαν αναγρελίδη για έως και 4 χρόνια.

Στην τελευταία μελέτη, 3660 ασθενείς που έλαβαν αναγρελίδη με μέση δόση περίπου 2 mg/ημέρα, αξιολογήθηκαν ως προς την ασφάλεια. Σε αυτή τη μελέτη, 34 ασθενείς έλαβαν αναγρελίδη για έως και 5 χρόνια.

Οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με την αναγρελίδη ήταν η κεφαλαλγία που εμφανίστηκε σε ποσοστό περίπου 14%, το αίσθημα παλμών που εμφανίστηκε σε ποσοστό περίπου 9%, η κατακράτηση υγρών και η ναυτία που εμφανίστηκαν σε ποσοστό περίπου 6% η καθεμία και η διάρροια που εμφανίστηκε σε ποσοστό 5%. Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι αναμενόμενες με βάση τη φαρμακολογία της αναγρελίδης (αναστολή της PDE III). Η σταδιακή

τιτλοποίηση της δόσης μπορεί να βοηθήσει στην ελάττωση αυτών των επιδράσεων (βλ. παράγραφο 4.2).

Κατάλογος των ανεπιθύμητων αντιδράσεων σε πίνακα

Ανεπιθύμητες ενέργειες που απορρέουν από κλινικές μελέτες, μετεγκριτικές μελέτες για την ασφάλεια και αυθόρμητες αναφορές παρουσιάζονται στον παρακάτω πίνακα. Εντός των κατηγοριών οργανικού συστήματος, παρατίθενται υπό τις ακόλουθες κεφαλίδες: Πολύ συχνές (≥ 1/10), Συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10), Όχι συχνές (≥ 1/1.000 έως < 1/100), Σπάνιες (≥ 1/10.000 έως < 1/1.000), Πολύ σπάνιες (< 1/10.000), μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα). Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.

* Εγκεφαλικό έμφρακτο (βλ. παράγραφο 4.4 Κίνδυνος θρόμβωσης) Παιδιατρικός πληθυσμός

48 ασθενείς ηλικίας 6 έως 17 ετών (19 παιδιά και 29 έφηβοι) έχουν λάβει αναγρελίδη για έως και 6,5 χρόνια είτε σε κλινικές μελέτες είτε ως μέρος ενός μητρώου ασθενειών (βλ. παράγραφο 5.1).

Η πλειονότητα των ανεπιθύμητων συμβαμάτων που παρατηρήθηκαν ήταν μεταξύ εκείνων που παρατίθενται στην ΠΧΠ. Ωστόσο, τα δεδομένα για την ασφάλεια είναι περιορισμένα και δεν επιτρέπουν να γίνει μια ουσιαστική σύγκριση μεταξύ των ενηλίκων και παιδιατρικών ασθενών (βλ. παράγραφο 4.4).

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες:

Ελλάδα

Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων Μεσογείων 284

GR-15562 Χολαργός, Αθήνα Τηλ: + 30 21 32040380/337

Φαξ: + 30 21 06549585

Ιστότοπος: http://www.eof.gr

Μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου στην αγορά, ελήφθησαν αναφορές σκόπιμης υπερδοσολογίας με αναγρελίδη. Τα αναφερθέντα συμπτώματα περιλαμβάνουν κολπική ταχυκαρδία και έμετο. Τα συμπτώματα υποχώρησαν με συντηρητική αντιμετώπιση.

Η αναγρελίδη, σε υψηλότερες από τις συνιστώμενες δόσεις, έχει δείξει ότι προκαλεί μείωση της αρτηριακής πίεσης με περιστασιακές περιπτώσεις υπότασης. Μία εφάπαξ δόση 5 mg αναγρελίδης μπορεί να οδηγήσει σε πτώση της αρτηριακής πίεσης που συνήθως συνοδεύεται από ζάλη.

Δεν έχει προσδιοριστεί ειδικό αντίδοτο για την αναγρελίδη. Σε περίπτωση υπερδοσολογίας, απαιτείται στενή κλινική επίβλεψη του ασθενούς. Αυτό περιλαμβάνει την παρακολούθηση του αριθμού των αιμοπεταλίων για θρομβοπενία. Η δόση πρέπει να μειωθεί ή να διακοπεί, ανάλογα με την περίπτωση, μέχρις ότου ο αριθμός των αιμοπεταλίων επανέλθει εντός του φυσιολογικού εύρους (βλ. παράγραφο 4.4).