APOTEL MAX SOL.INF 1G/100 ML

Το APOTEL max ενδείκνυται για τη βραχυχρόνια αντιμετώπιση του μέτριου πόνου, ειδικά μετά από χειρουργικές επεμβάσεις και για τη βραχυχρόνια αντιμετώπιση του πυρετού, όταν η ενδοφλέβια χορήγηση είναι κλινικά αιτιολογημένη σε μία επείγουσα ανάγκη αντιμετώπισης πόνου ή υπερθερμίας και/ή όταν άλλες οδοί χορήγησης δεν είναι εφικτές.

Δοσολογία

Δοσολογία που βασίζεται στο βάρος σώματος του ασθενούς (παρακαλούμε δείτε τον πίνακα δοσολογίας παρακάτω):

*Ασθενείς με μικρότερο σωματικό βάρος θα χρειαστούν μικρότερους όγκους.

• Το ελάχιστο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα μεταξύ κάθε χορήγησης πρέπει να είναι τουλάχιστον 4 ώρες σε ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης >50 ml/min).

• Το ελάχιστο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα μεταξύ κάθε χορήγησης σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης 10-50 ml/min) πρέπει να είναι τουλάχιστον 6 ώρες.

• Το ελάχιστο χρονικό διάστημα μεταξύ κάθε χορήγησης σε ασθενείς στους οποίους απαιτείται αιμοδιύλιση (κάθαρση κρεατινίνης <10 ml/min) πρέπει να είναι τουλάχιστον 8 ώρες.

• Η μέγιστη ημερήσια δόση δεν πρέπει να υπερβεί τα 3 g (βλ. παράγραφο 4.4) σε ενήλικες ασθενείς με χρόνια ή αντισταθμισμένη ενεργό ηπατική νόσο, ηπατοκυτταρική ανεπάρκεια, χρόνιο αλκοολισμό, χρόνιο υποσιτισμό (χαμηλά αποθέματα ηπατικής γλουταθειόνης), αφυδάτωση, σύνδρομο Meulengracht Gilbert, που ζυγίζουν λιγότερο από 50 kg.

• Να μην χορηγηθούν περισσότερες από 4 δόσεις σε 24 ώρες.

  **Μέγιστη ημερήσια δόση: Η μέγιστη ημερήσια δόση όπως παρουσιάζεται στον παραπάνω πίνακα αφορά ασθενείς που δεν λαμβάνουν άλλα προϊόντα περιέχοντα παρακεταμόλη και πρέπει να προσαρμόζεται ανάλογα λαμβάνοντας υπόψη τέτοια προϊόντα.

  Παιδιατρικός πληθυσμός

  Η χορήγηση του προϊόντος δεν ενδείκνυται στα παιδιά.

  Τρόπος χορήγησης

  Προσέξτε κατά τη συνταγογράφηση και την χορήγηση του APOTEL max 10 mg/ml διάλυμα για έγχυση για την αποφυγή λαθών στη δοσολογία λόγω σύγχυσης μεταξύ των χιλιοστόγραμμων (mg) και των χιλιοστόλιτρων (ml), η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε τυχαία υπερβολική δόση και τον θάνατο. Φροντίστε να διασφαλιστεί ότι κοινοποιείται και διανέμεται η σωστή δόση. Κατά τη συνταγογράφηση, συμπεριλάβετε τόσο τη συνολική δόση σε mg όσο και τη συνολική δόση σε όγκο. Φροντίστε να διασφαλίσετε ότι η δόση μετριέται και χορηγείται με ακρίβεια.

Για μία μόνο χρήση. Κάθε αχρησιμοποίητο διάλυμα πρέπει να απορρίπτεται.

Πριν από τη χορήγηση, το προϊόν πρέπει να ελέγχεται οπτικά για τυχόν σωματίδια και αποχρωματισμό.

Το προϊόν είναι έτοιμο προς χρήση. Το διάλυμα της φιάλης ή του ασκού χορηγείται με ενδοφλέβια στάγδην έγχυση, σε διάστημα 15 λεπτών.

Το APOTEL max αντενδείκνυται:

• Σε ασθενείς με υπερευαισθησία στην παρακεταμόλη, στην υδροχλωρική προπακεταμόλη (προφάρμακο της παρακεταμόλης) ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

• Σε ασθενείς με οξεία ηπατοκυτταρική ανεπάρκεια (Child-Pugh >9).

• Σε παιδιά: Δεν υπάρχουν δεδομένα μετά από επαναλαμβανόμενη χορήγηση της HP-β-CD σε παιδιά και ως εκ τούτου η χρήση του προϊόντος δεν ενδείκνυται στα παιδιά.

Προειδοποιήσεις

• Συνιστάται να χρησιμοποιήσετε μια κατάλληλη αναλγητική θεραπεία από το στόμα, όσο το δυνατόν συντομότερα αυτή η οδός χορήγησης είναι δυνατή.

• Για την αποφυγή του κινδύνου υπερδοσολογίας πρέπει να ελέγχεται ότι άλλα φάρμακα που λαμβάνονται μαζί με το APOTEL max δεν περιέχουν παρακεταμόλη ή υδροχλωρική προπακεταμόλη.

• Δόσεις υψηλότερες από τις συνιστώμενες οδηγούν σε κίνδυνο εμφάνισης πολύ σοβαρής ηπατικής βλάβης. Τα πρώτα κλινικά συμπτώματα και ενδείξεις ηπατικής βλάβης (συμπεριλαμβανομένων αιφνίδιας εκδήλωσης ηπατίτιδας, ηπατικής ανεπάρκειας, χολοστατικής ηπατίτιδας, κυτταρολυτικής ηπατίτιδας) συνήθως εμφανίζονται μετά από δύο ημέρες, με μέγιστο συνήθως μετά από 4-6 ημέρες.

• Η θεραπεία με το αντίδοτο θα πρέπει να δίδεται το συντομότερο δυνατόν (βλ. παράγραφο 4.9.).

• Η παρακεταμόλη μπορεί να προκαλέσει σοβαρές δερματικές αντιδράσεις. Οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται για τα πρώιμα σημεία των σοβαρών δερματικών αντιδράσεων και η χρήση του φαρμάκου θα πρέπει να διακόπτεται με την πρώτη εμφάνιση δερματικού εξανθήματος ή οποιασδήποτε άλλης ένδειξης υπερευαισθησίας.

  Έχουν αναφερθεί περιστατικά μεταβολικής οξέωσης υψηλού χάσματος ανιόντων (HAGMA) λόγω πυρογλουταμικής οξέωσης σε ασθενείς με σοβαρή ασθένεια όπως σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία και σήψη, ή υποσιτισμό και άλλες πηγές έλλειψης γλουταθειόνης (π.χ. χρόνιος αλκοολισμός) που έλαβαν θεραπεία με παρακεταμόλη σε θεραπευτική δόση για παρατεταμένο χρονικό διάστημα ή συνδυασμό παρακεταμόλης και φλουκλοξακιλλίνης. Εάν υπάρχει υποψία HAGMA λόγω πυρογλουταμικής οξέωσης, συνιστάται άμεση διακοπή της παρακεταμόλης και στενή παρακολούθηση. Η μέτρηση της ουροποιητικής 5-οξοπρολίνης μπορεί να είναι χρήσιμη για τον εντοπισμό της πυρογλουταμικής οξέωσης ως υποκείμενης αιτίας της HAGMA σε ασθενείς με πολλαπλούς παράγοντες κινδύνου.

  Εάν η φλουκλοξακιλλίνη συνεχιστεί μετά τη διακοπή της παρακεταμόλης, συνιστάται να διασφαλιστεί ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις HAGMA, καθώς υπάρχει πιθανότητα η φλουκλοξακιλλίνη να διατηρεί την κλινική εικόνα της HAGMA (βλ. παράγραφο 4.5).

  Όπως με όλα τα διαλύματα για έγχυση που διατίθενται σε φιαλίδια ή σάκους, απαιτείται στενή παρακολούθηση κυρίως στο τέλος της έγχυσης για την αποφυγή εμβολής αέρα (βλ. παράγραφο 6.6).

• Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει 246,6 mg νατρίου ανά 100 ml διαλύματος που ισοδυναμεί με 12,4% της συνιστώμενης από τον ΠΟΥ μέγιστης ημερήσιας πρόσληψης 2 g νατρίου μέσω διατροφής, για έναν ενήλικα.

Προφυλάξεις κατά τη χρήση

Η παρακεταμόλη πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή στις παρακάτω περιπτώσεις:

• Μη φυσιολογική ηπατική λειτουργία και ηπατοκυτταρική ανεπάρκεια (Child-Pugh ≤9)

• Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

• Σύνδρομο Meulengracht Gilbert (γνωστό ως μη αιμολυτικός ίκτερος)

• Σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης ≤30 ml/min) (βλ. παραγράφους 4.2 και 5.2)

• Χρόνια κατάχρηση αλκοόλ

• Χρόνιο υποσιτισμό (περιορισμένα αποθέματα της ηπατικής γλουταθειόνης)

• Χρήση ολικής παρεντερικής διατροφής

• Χρήση ενζυμικών επαγωγέων

• Χρήση ηπατοτοξικών παραγόντων

• Σε ασθενείς που πάσχουν από γενετικά προκαλούμενη ανεπάρκεια της G-6-PD (κυαμισμός) η εμφάνιση μιας αιμολυτικής αναιμίας είναι δυνατή, λόγω της μειωμένης κατανομής της γλουταθειόνης μετά από τη χορήγηση παρακεταμόλης

• Αφυδάτωση

Επιδράσεις στους εργαστηριακούς ελέγχους

Η παρακεταμόλη μπορεί να επηρεάσει τους ελέγχους για ουρικό οξύ που χρησιμοποιούν φωσφοροβολφραμικό οξύ και εξετάσεις σακχάρου στο αίμα με γλυκόζη-οξειδάση-υπεροξειδάση.

⇒ Η προβενεσίδη προκαλεί σχεδόν διπλάσια μείωση της κάθαρσης της παρακεταμόλης, παρεμποδίζοντας τη σύζευξή της με το γλυκουρονικό οξύ. Πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο μείωσης της δόσης της παρακεταμόλης, όταν πρόκειται να χρησιμοποιηθεί ταυτόχρονα με προβενεσίδη.

⇒ Το σαλικυλαμίδιο μπορεί να επιμηκύνει τον χρόνο ημίσειας ζωής της αποβολής της παρακεταμόλης.

⇒ Ο μεταβολισμός της παρακεταμόλης μειώνεται σε ασθενείς που λαμβάνουν φαρμακευτικά προϊόντα που επάγουν τα ένζυμα όπως ριφαμπικίνη, βαρβιτουρικά, τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, ισονιαζίδη και ορισμένα αντιεπιληπτικά (καρβαμαζεπίνη, φαινυτοΐνη, φαινοβαρβιτάλη, πριμιδόνη).

⇒ Μεμονωμένες αναφορές περιγράφουν μη αναμενόμενη ηπατοτοξικότητα σε ασθενείς που λαμβάνουν αλκοόλ ή φαρμακευτικά προϊόντα που επάγουν τα ένζυμα (βλ. παράγραφο 4.9).

⇒ Ταυτόχρονη χορήγηση παρακεταμόλης και χλωραμφαινικόλης μπορεί να παρατείνει τη δράση της χλωραμφαινικόλης.

⇒ Η ταυτόχρονη χορήγηση παρακεταμόλης και ΑΖΤ (ζιδοβουδίνης) ενισχύει την τάση για ουδετεροπενία.

⇒ Η ταυτόχρονη χορήγηση παρακεταμόλης και από του στόματος χορηγούμενων αντισυλληπτικών μπορεί να μειώσει τον χρόνο ημίσειας ζωής της αποβολής της παρακεταμόλης.

⇒ Η ταυτόχρονη χορήγηση παρακεταμόλης (4 g την ημέρα για τουλάχιστον 4 ημέρες) και από του στόματος χορηγούμενων αντιπηκτικών μπορεί να οδηγήσει σε ελαφρές διακυμάνσεις των τιμών INR. Σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να υπάρχει αυξημένη παρακολούθηση των τιμών INR κατά τη διάρκεια της ταυτόχρονης χρήσης καθώς και για 1 εβδομάδα μετά τη διακοπή της θεραπείας με παρακεταμόλη.

⇒ Θα πρέπει να δίνεται προσοχή όταν η παρακεταμόλη χρησιμοποιείται ταυτόχρονα με τη φλουκλοξακιλλίνη, καθώς η ταυτόχρονη πρόσληψη έχει συσχετιστεί με μεταβολική οξέωση υψηλού χάσματος ανιόντων λόγω πυρογλουταμικής οξέωσης, ειδικά σε ασθενείς με παράγοντες κινδύνου (βλ. παράγραφο 4.4.).

Κύηση

Η κλινική εμπειρία για την ενδοφλέβια χορήγηση παρακεταμόλης είναι περιορισμένη.

Δεν έχουν γίνει μελέτες αναπαραγωγής σε ζώα με την ενδοφλέβια μορφή της παρακεταμόλης. Ένας μεγάλος αριθμός δεδομένων από εγκύους δεν υποδεικνύει ούτε δυσμορφική ούτε εμβρυϊκή/νεογνική τοξικότητα. Από επιδημιολογικές μελέτες σχετικά με τη νευροανάπτυξη των παιδιών που έχουν εκτεθεί σε παρακεταμόλη εντός της μήτρας δεν προκύπτουν αδιαμφισβήτητα δεδομένα. Αν η χρήση της παρακεταμόλης κριθεί κλινικά απαραίτητη, μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια της κύησης. Ωστόσο, πρέπει να χρησιμοποιείται η μικρότερη αποτελεσματική δόση για το μικρότερο δυνατό χρονικό διάστημα και με τη μικρότερη δυνατή συχνότητα. Στην περίπτωση αυτή, η συνιστώμενη δοσολογία και η διάρκεια θεραπείας πρέπει να παρακολουθούνται αυστηρά.

Θηλασμός

Μετά την από του στόματος χορήγηση, η παρακεταμόλη εκκρίνεται στο γάλα σε μικρές ποσότητες. Δεν έχουν αναφερθεί ανεπιθύμητες ενέργειες σε θηλάζοντα βρέφη. Συνεπώς, το APOTEL max μπορεί να χρησιμοποιείται στις γυναίκες που θηλάζουν.

ν

Το APOTEL max δεν έχει καμία ή έχει ασήμαντη επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.

Όπως με όλα τα προϊόντα της παρακεταμόλης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι συχνές (≥1/100 έως <1/10), σπάνιες (> 1/10.000 έως < 1/1.000), πολύ σπάνιες (< 1/10.000) ή μη γνωστής συχνότητας (δεν μπορεί να εκτιμηθεί από τα διαθέσιμα δεδομένα) και περιγράφονται στον παρακάτω πίνακα:

* Πολύ σπάνιες περιπτώσεις αντιδράσεων υπερευαισθησίας με τη μορφή αναφυλακτικού σοκ, κνίδωσης, δερματικού εξανθήματος έχουν αναφερθεί και απαιτούν διακοπή της θεραπείας.

** Εμπειρία μετά την κυκλοφορία όταν η παρακεταμόλη χρησιμοποιείται ταυτόχρονα με φλουκλοξακιλλίνη, γενικά παρουσία παραγόντων κινδύνου (βλ. παράγραφο 4.4).

*** Έχουν αναφερθεί πολύ σπάνιες περιπτώσεις σοβαρών δερματικών αντιδράσεων και απαιτούν διακοπή της θεραπείας.

Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών Μεταβολική οξέωση υψηλού χάσματος ανιόντων

Έχουν διαπιστωθεί περιστατικά μεταβολικής οξέωσης υψηλού χάσματος ανιόντων λόγω πυρογλουταμικής οξέωσης σε ασθενείς με παράγοντες κινδύνου που χρησιμοποιούν παρακεταμόλη (βλ. παράγραφο 4.4). Η πυρογλουταμική οξέωση ενδέχεται να εμφανιστεί ως συνέπεια των χαμηλών επιπέδων γλουταθειόνης στους εν λόγω ασθενείς.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες απευθείας μέσω του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων, Μεσογείων 284, GR-15562 Χολαργός, Αθήνα, Τηλ: + 30 21 32040337, Ιστότοπος: http://www.eof.gr και http://www.kitrinikarta.gr.

Υπάρχει κίνδυνος για ηπατική βλάβη (συμπεριλαμβανομένων της αιφνίδιας εκδήλωσης ηπατίτιδας, ηπατικής ανεπάρκειας, χολοστατικής ηπατίτιδας, κυτταρολυτικής ηπατίτιδας), ειδικά για τους ηλικιωμένους ασθενείς, για τους ασθενείς με ηπατική νόσο, για τους ασθενείς με χρόνιο αλκοολισμό, ασθενείς που υποφέρουν από χρόνιο υποσιτισμό και ασθενείς που λαμβάνουν επαγωγείς ενζύμων. Η υπερδοσολογία μπορεί να αποβεί μοιραία για αυτούς τους ασθενείς.

Συμπτώματα υπερδοσολογίας

Συμπτώματα συνήθως εμφανίζονται μέσα στο πρώτο 24ωρο και περιλαμβάνουν ναυτία, έμετο, ανορεξία, ωχρότητα και κοιλιακό άλγος.

Υπερδοσολογία με 7,5 g ή περισσότερο παρακεταμόλης σε μία εφάπαξ δόση για ενήλικες, προκαλεί ηπατική κυτταρόλυση η οποία μπορεί να προκαλέσει πλήρη και μη αναστρέψιμη νέκρωση, με αποτέλεσμα ηπατοκυτταρική ανεπάρκεια, μεταβολική οξέωση και εγκεφαλοπάθεια που μπορούν να οδηγήσουν σε κώμα και σε θάνατο. Ταυτόχρονα, παρατηρούνται αυξημένα επίπεδα ηπατικών τρανσαμινασών (AST, ALT), γαλακτικής αφυδρογονάσης και χολερυθρίνης σε συνδυασμό με μειωμένα επίπεδα προθρομβίνης, που μπορεί να εμφανιστούν μέσα σε 12 μέχρι 48 ώρες μετά τη χορήγηση. Κλινικοεργαστηριακή εικόνα ηπατικής βλάβης συνήθως εμφανίζεται μετά από δύο ημέρες και μεγιστοποιείται μετά από 4 έως 6 ημέρες.

Θεραπεία υπερδοσολογίας

• Άμεση εισαγωγή στο νοσοκομείο.

• Πριν την έναρξη της θεραπείας, πρέπει να ληφθεί ένα δείγμα αίματος για τη μέτρηση των επιπέδων παρακεταμόλης στο πλάσμα, το συντομότερο δυνατό μετά την υπερδοσολογία.

• Στα μέτρα για την αντιμετώπιση της υπερδοσολογίας, συμπεριλαμβάνεται η χορήγηση του αντιδότου Ν-ακετυλοκυστεΐνη (NAC), ενδοφλεβίως ή από το στόμα, εάν είναι δυνατόν πριν την πάροδο 10 ωρών. Η NAC μπορεί να δώσει κάποιο βαθμό προστασίας ακόμη και αν χορηγηθεί μετά από 10 ώρες από την υπερδοσολογία, στις περιπτώσεις όμως αυτές πρέπει να χορηγείται παρατεταμένη θεραπεία.

• Συμπτωματική αντιμετώπιση.

• Με την έναρξη της αγωγής πρέπει να γίνονται ηπατικοί έλεγχοι, οι οποίοι θα επαναλαμβάνονται κάθε 24 ώρες. Στις περισσότερες περιπτώσεις οι ηπατικές τρανσαμινάσες επανέρχονται στα φυσιολογικά σε μία μέχρι δύο εβδομάδες, με πλήρη αποκατάσταση της ηπατικής λειτουργίας. Όμως, σε πολύ σοβαρές περιπτώσεις η μεταμόσχευση ήπατος μπορεί να είναι απαραίτητη. Η αιμοκάθαρση μπορεί να μειώσει τη συγκέντρωση της παρακεταμόλης στο πλάσμα, αλλά οι επιδράσεις είναι περιορισμένες.