AWIQLI INJ.SOL 700 U/ML

Θεραπεία σακχαρώδους διαβήτη σε ενήλικες.

Δοσολογία

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν είναι μια βασική ινσουλίνη για υποδόρια χορήγηση άπαξ εβδομαδιαίως. Προορίζεται για χορήγηση την ίδια ημέρα της εβδομάδας.

Η δραστικότητα των αναλόγων ινσουλίνης, συμπεριλαμβανομένης της ινσουλίνης icodec, εκφράζεται σε μονάδες. Μία (1) μονάδα ινσουλίνης icodec αντιστοιχεί σε 1 μονάδα ινσουλίνης glargine

(100 μονάδες/ml), 1 μονάδα ινσουλίνης detemir, 1 μονάδα ινσουλίνης degludec ή 1 διεθνή μονάδα ανθρώπινης ινσουλίνης.

Το Awiqli είναι διαθέσιμο σε μία περιεκτικότητα, 700 μονάδες/ml. Η απαιτούμενη δόση επιλέγεται σε μονάδες. Μπορεί να χορηγηθεί δόση των 10-700 μονάδων ανά ένεση, σε βήματα των 10 μονάδων.

Σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, αυτό το φαρμακευτικό προϊόν πρέπει να συνδυάζεται με γευματική ινσουλίνη για την κάλυψη των αναγκών ινσουλίνης την ώρα του γεύματος.

Σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, αυτό το φαρμακευτικό προϊόν μπορεί να χορηγηθεί μόνο του ή σε οποιονδήποτε συνδυασμό με από στόματος αντιδιαβητικά φαρμακευτικά προϊόντα, αγωνιστές υποδοχέα GLP-1 και γευματική ινσουλίνη. Όταν η ινσουλίνη icodec χρησιμοποιείται ως πρόσθετο σε θεραπεία με σουλφονυλουρία, θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο διακοπής ή μείωσης της δόσης της σουλφονυλουρίας. Βλ. παραγράφους 4.5 και 5.1.

Η δοσολογία του Awiqli πρέπει να βασίζεται στις εξατομικευμένες ανάγκες του ασθενή. Συνιστάται η βελτιστοποίηση του γλυκαιμικού ελέγχου μέσω προσαρμογής της δόσης με βάση τη γλυκόζη πλάσματος νηστείας.

Λόγω του μεγάλου χρόνου ημίσειας ζωής της ινσουλίνης icodec, δε συνιστάται προσαρμογή της δόσης σε οξεία νόσο ούτε εάν οι ασθενείς κάνουν βραχυπρόθεσμες αλλαγές στο επίπεδο της σωματικής τους δραστηριότητας ή στη συνήθη διατροφή τους. Στις καταστάσεις αυτές, θα πρέπει να δίνονται οδηγίες στους ασθενείς να συμβουλεύονται τον επαγγελματία υγείας τους για περαιτέρω καθοδήγηση σχετικά με άλλες προσαρμογές που έχουν εφαρμογή, π.χ. στην πρόσληψη γλυκόζης ή αλλαγές σε άλλα φάρμακα που μειώνουν τη γλυκόζη.

Έναρξη του Awiqli

Ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (λαμβάνουν για πρώτη φορά ινσουλίνη)

Η συνιστώμενη εβδομαδιαία δόση έναρξης είναι 70 μονάδες και ακολουθούν εξατομικευμένες προσαρμογές της άπαξ εβδομαδιαίως χορηγούμενης δόσης.

Νεοδιαγνωσθέντες ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Awiqli σε νεοδιαγνωσθέντες ασθενείς με διαβήτη τύπου 1 που λαμβάνουν για πρώτη φορά ινσουλίνη δεν έχουν τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα. Βλ. παράγραφο 4.4.

Μετάβαση από φαρμακευτικά προϊόντα βασικής ινσουλίνης χορηγούμενης άπαξ ή δύο φορές ημερησίως στο Awiqli, σε διαβήτη τύπου 2 και τύπου 1

Η πρώτη εφάπαξ εβδομαδιαία δόση του Awiqli θα πρέπει να χορηγείται την ημέρα μετά την τελευταία δόση της βασικής ινσουλίνης η οποία χορηγείται μία ή δύο φορές ημερησίως.

Κατά τη μετάβαση ασθενών από βασική ινσουλίνη χορηγούμενη μία ή δύο φορές ημερησίως, η συνιστώμενη δόση του άπαξ εβδομαδιαίως χορηγούμενου Awiqli είναι η συνολική ημερήσια δόση βασικής πολλαπλασιασμένη επί 7. Μόνο για την πρώτη ένεση (δόση εβδομάδας 1), συνιστάται μια εφάπαξ πρόσθετη δόση 50% Awiqli, εφόσον επιδιώκεται η ταχύτερη επίτευξη γλυκαιμικού ελέγχου σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2. Για ασθενείς με διαβήτη τύπου 1, συνιστάται να χορηγείται πάντα αυτή η δόση (μόνο για την πρώτη ένεση). Εάν χορηγηθεί η εφάπαξ πρόσθετη δόση Awiqli 50%, η δόση της εβδομάδας 1 θα πρέπει να είναι η συνολική ημερήσια δόση βασικής ινσουλίνης πολλαπλασιασμένη επί 7 και στη συνέχεια πολλαπλασιασμένη επί 1,5, στρογγυλοποιημένη στις πλησιέστερες 10 μονάδες (βλ. Πίνακα 1).

Η πρόσθετη εφάπαξ δόση δεν πρέπει να προστίθεται στη δεύτερη και τις επόμενες ενέσεις (βλ. παράγραφο 4.4). Η δεύτερη εφάπαξ εβδομαδιαία δόση του Awiqli είναι η συνολική ημερήσια δόση βασικής πολλαπλασιασμένη επί 7.

Η τρίτη και η επόμενη εφάπαξ εβδομαδιαία δόση θα πρέπει να βασίζονται στις μεταβολικές ανάγκες του ασθενή, στα αποτελέσματα παρακολούθησης της γλυκόζης αίματος και στον στόχο γλυκαιμικού ελέγχου μέχρι να επιτευχθεί η επιθυμητή γλυκόζη πλάσματος νηστείας. Η δόση θα πρέπει να προσαρμόζεται με βάση τις τιμές γλυκόζης νηστείας από τον αυτοέλεγχο κατά την ημέρα της τιτλοδότησης και τις δύο προηγούμενες ημέρες.

Συνιστάται η στενή παρακολούθηση της γλυκόζης κατά τη διάρκεια της μετάβασης και τις εβδομάδες που ακολουθούν. Οι δόσεις και το χρονοδιάγραμμα συγχορήγησης προϊόντων γευματικής ινσουλίνης ή άλλης συγχορηγούμενης αντιδιαβητικής θεραπείας ενδέχεται να χρειαστούν προσαρμογή.

α όλες οι δόσεις στρογγυλοποιούνται στις πλησιέστερες 10 μονάδες

β 1,5 x προηγούμενη συνολική ημερήσια δόση βασικής ινσουλίνης πολλαπλασιασμένη επί 7. Συνιστάται η χορήγηση εφάπαξ πρόσθετης δόσης την εβδομάδα 1, εφόσον επιδιώκεται ταχύτερη επίτευξη γλυκαιμικού ελέγχου σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2. Για ασθενείς με διαβήτη τύπου 1, συνιστάται να χορηγείται πάντα αυτή η δόση

γ προηγούμενη συνολική ημερήσια δόση βασικής ινσουλίνης πολλαπλασιασμένη επί 7

δ όταν η απαιτούμενη δόση είναι μεγαλύτερη από το μέγιστο όριο δόσης της προγεμισμένης συσκευής τύπου πένας (700 μονάδες), μπορεί να απαιτείται διαίρεση της δόσης σε δύο ενέσεις.

Παράλειψη δόσης

Εάν παραλειφθεί μία δόση, συνιστάται η χορήγησή της το συντομότερο δυνατό.

Ασθενείς με διαβήτη τύπου 1

Οι ασθενείς με διαβήτη τύπου 1 πρέπει να λαμβάνουν οδηγίες να συνεχίσουν τη χορήγηση της εφάπαξ εβδομαδιαίας δόσης τους. Το δοσολογικό σχήμα της μίας φοράς εβδομαδιαίως θα αλλάξει στη συνέχεια στην ημέρα της εβδομάδας κατά την οποία χορηγήθηκε η δόση που παραλείφθηκε. Πρέπει να παρακολουθείται η γλυκόζη πλάσματος νηστείας.

Εάν πρέπει να διατηρηθεί η αρχική ημέρα χορήγησης μία φορά εβδομαδιαίως, ο χρόνος μεταξύ των επόμενων δόσεων μπορεί να παρατείνεται διαδοχικά προκειμένου να επιτευχθεί τελικά η ίδια ημέρα χορήγησης.

Ασθενείς με διαβήτη τύπου 2

Εάν έχουν περάσει μέχρι 3 ημέρες από τη δόση που παραλήφθηκε, ο ασθενής με διαβήτη τύπου 2 μπορεί στη συνέχεια να συνεχίσει το αρχικό του δοσολογικό σχήμα χορήγησης μία φορά εβδομαδιαίως. Πρέπει να παρακολουθείται η γλυκόζη αίματος νηστείας.

Εάν έχουν περάσει περισσότερες από 3 ημέρες, η δόση που παραλήφθηκε θα πρέπει να χορηγηθεί το συντομότερο δυνατόν. Το δοσολογικό σχήμα χορήγησης μία φοράς εβδομαδιαίως θα αλλάξει στη συνέχεια στην ημέρα της εβδομάδας κατά την οποία χορηγήθηκε η δόση που παραλείφθηκε. Εάν πρέπει να διατηρηθεί η αρχική ημέρα χορήγησης μία φορά εβδομαδιαίως, ο χρόνος μεταξύ των επόμενων δόσεων μπορεί να παρατείνεται διαδοχικά προκειμένου να επιτευχθεί τελικά η ίδια ημέρα χορήγησης.

Ειδικοί πληθυσμοί

Ηλικιωμένοι

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης για ηλικιωμένους ασθενείς (βλ. παράγραφο 4.8).

Νεφρική δυσλειτουργία

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης για ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία. Σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία, συνιστάται συχνότερη παρακολούθηση της γλυκόζης (βλ. παράγραφο 5.2).

Ηπατική δυσλειτουργία

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης για ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία. Σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία, συνιστάται συχνότερη παρακολούθηση της γλυκόζης (βλ. παράγραφο 5.2).

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η ασφάλεια και αποτελεσματικότητα του Awiqli σε παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18 ετών δεν έχουν ακόμα τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.

Τρόπος χορήγησης

Μόνο για υποδόρια χρήση.

Το Awiqli δεν πρέπει να χορηγείται ενδοφλεβίως, καθώς μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή υπογλυκαιμία.

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν δεν πρέπει να χορηγείται ενδομυϊκώς, καθώς μπορεί να μεταβάλλει την απορρόφηση.

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε αντλίες έγχυσης ινσουλίνης.

Το Awiqli χορηγείται με υποδόρια ένεση στον μηρό, στο άνω τμήμα του βραχίονα ή στο κοιλιακό τοίχωμα. Τα σημεία χορήγησης της ένεσης πρέπει να εναλλάσσονται συνεχώς εντός της ίδιας περιοχής προκειμένου να ελαττωθεί ο κίνδυνος λιποδυστροφίας και δερματικής αμυλοείδωσης (βλ. παράγραφο 4.4).

Πρέπει να δίνεται οδηγία στους ασθενείς να χρησιμοποιούν πάντα μια καινούρια βελόνα. Η επαναχρησιμοποίηση των βελονών της προγεμισμένης συσκευής τύπου πένας αυξάνει τον κίνδυνο απόφραξης της βελόνας, η οποία μπορεί να προκαλέσει υπο- ή υπερδοσολογία. Σε περίπτωση απόφραξης της βελόνας, οι ασθενείς πρέπει να ακολουθούν τις οδηγίες που περιγράφονται στις οδηγίες χρήσης που συνοδεύουν το φύλλο οδηγιών χρήσης.

Το Awiqli είναι διαθέσιμο σε προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας. Το παράθυρο δόσης δείχνει τον αριθμό των μονάδων ινσουλίνης icodec που πρόκειται να ενεθούν. Δεν απαιτείται επανυπολογισμός της δόσης. Η προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας παρέχει 10-700 μονάδες σε βήματα των

10 μονάδων.

Το Awiqli δεν πρέπει να αναρροφάται από το φυσίγγιο της προγεμισμένης συσκευής τύπου πένας με τη χρήση σύριγγας (βλ. παράγραφο 4.4).

Για περισσότερες πληροφορίες πριν από τη χορήγηση, βλ. παράγραφο 6.6.

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

Ιχνηλασιμότητα

Προκειμένου να βελτιωθεί η ιχνηλασιμότητα των βιολογικών φαρμακευτικών προϊόντων, το όνομα και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου φαρμάκου πρέπει να καταγράφεται με σαφήνεια.

Υπογλυκαιμία

Μπορεί να συμβεί υπογλυκαιμία, εάν η δόση της ινσουλίνης είναι πολύ υψηλή σε σχέση με τις απαιτήσεις σε ινσουλίνη (βλ. παραγράφους 4.5, 4.8 και 4.9).

Η παράλειψη κάποιου γεύματος ή η μη προγραμματισμένη εντατική σωματική άσκηση μπορεί να οδηγήσουν σε υπογλυκαιμία.

Η σοβαρή υπογλυκαιμία μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια συνείδησης ή/και σπασμούς και ενδέχεται να προκαλέσει παροδική ή μόνιμη βλάβη της εγκεφαλικής λειτουργίας ή ακόμη και θάνατο. Τα συμπτώματα της υπογλυκαιμίας συνήθως εμφανίζονται αιφνίδια. Μπορεί να περιλαμβάνουν κρύο ιδρώτα, κρύο και ωχρό δέρμα, κόπωση, νευρικότητα ή τρόμο, αίσθημα άγχους, ασυνήθη κούραση ή αδυναμία, σύγχυση, δυσκολία στη συγκέντρωση, υπνηλία, αίσθημα έντονης πείνας, αλλαγές στην όραση, κεφαλαλγία, ναυτία και αίσθημα παλμών.

Οι ασθενείς των οποίων ο έλεγχος της γλυκόζης στο αίμα βελτιώνεται σημαντικά (π.χ. μέσω εντατικοποιημένης θεραπείας με ινσουλίνη) μπορεί να εμφανίσουν μεταβολή των συνήθων προειδοποιητικών συμπτωμάτων της υπογλυκαιμίας και θα πρέπει να ενημερώνονται σχετικά. Τα συνήθη προειδοποιητικά συμπτώματα μπορεί να εξαφανιστούν σε ασθενείς με μακροχρόνιο διαβήτη. Πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο υποτροπιαζόντων, μη αναγνωρισμένων (ιδιαίτερα νυκτερινών) επεισοδίων υπογλυκαιμίας.

Η τήρηση του δοσολογικού σχήματος και του πλάνου διατροφής από τον ασθενή, η σωστή χορήγηση ινσουλίνης και η επίγνωση των συμπτωμάτων υπογλυκαιμίας είναι απαραίτητες για τη μείωση του κινδύνου υπογλυκαιμίας. Οι παράγοντες που αυξάνουν την ευαισθησία στην υπογλυκαιμία απαιτούν ιδιαίτερα στενή παρακολούθηση. Αυτοί περιλαμβάνουν:

• αλλαγή της περιοχής όπου γίνεται η ένεση

• βελτιωμένη ευαισθησία στην ινσουλίνη (π.χ. μέσω απομάκρυνσης των στρεσογόνων παραγόντων)

• ασυνήθιστη, αυξημένη ή παρατεταμένη σωματική δραστηριότητα

• συννοσηρότητα (π.χ. έμετος, διάρροια, πυρετός)

• ανεπαρκής πρόσληψη τροφής και παράλειψη γευμάτων

• κατανάλωση οινοπνευματωδών

• ορισμένες μη ρυθμιζόμενες διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος (π.χ. στον υποθυρεοειδισμό και στην πρόσθια υποφυσιακή ή φλοιοεπινεφριδιακή ανεπάρκεια)

• συγχορήγηση ορισμένων άλλων φαρμακευτικών προϊόντων (βλ. παράγραφο 4.5).

Η παρατεταμένη δράση του Awiqli μπορεί να καθυστερήσει την ανάρρωση από την υπογλυκαιμία. Κατά την εμφάνιση ενός υπογλυκαιμικού επεισοδίου, συνιστάται στον ασθενή να μετράει προσεκτικά τη γλυκόζη αίματος μέχρι να αναρρώσει.

Ασθενείς με διαβήτη τύπου 1

Για τους ασθενείς με διαβήτη τύπου 1 που λαμβάνουν θεραπεία με ινσουλίνη icodec, υπάρχει υψηλότερος κίνδυνος υπογλυκαιμίας σε σύγκριση με την ινσουλίνη degludec (βλ. παραγράφους 4.8 και 5.1). Ασθενείς με διαβήτη τύπου 1 θα πρέπει να λαμβάνουν θεραπεία με ινσουλίνη icodec, μόνο εάν αναμένεται σαφές όφελος από τη δοσολογία της μίας φοράς εβδομαδιαίως.

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της ινσουλίνης icodec σε νεοδιαγνωσθέντες ασθενείς με διαβήτη τύπου 1 που λαμβάνουν για πρώτη φορά ινσουλίνη δεν έχουν τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.

Υπεργλυκαιμία

Σε καταστάσεις σοβαρής υπεργλυκαιμίας, συνιστάται η χορήγηση ινσουλίνης ταχείας δράσης. Η χορήγηση ανεπαρκούς δόσης ή/και η διακοπή της θεραπείας σε ασθενείς που χρειάζονται ινσουλίνη μπορεί να οδηγήσει σε υπεργλυκαιμία και δυνητικά σε διαβητική κετοξέωση. Επιπλέον, η ταυτόχρονη παρουσία άλλων νόσων, ειδικά λοιμώξεων, μπορεί να οδηγήσει σε υπεργλυκαιμία και συνεπώς να προκαλέσει αυξημένη ανάγκη για ινσουλίνη.

Τα πρώτα συμπτώματα της υπεργλυκαιμίας συνήθως αναπτύσσονται σταδιακά, εντός ωρών ή ημερών. Περιλαμβάνουν δίψα, αυξημένη συχνότητα διούρησης, ναυτία, έμετο, υπνηλία, ερυθηματώδη ξηροδερμία, ξηρό στόμα, απώλεια όρεξης, καθώς και αναπνοή με οσμή ακετόνης. Η υπεργλυκαιμία που δεν αντιμετωπίζεται μπορεί να οδηγήσει τελικά σε διαβητική κετοξέωση, η οποία είναι δυνητικά θανατηφόρος.

Μετάβαση από άλλες ινσουλίνες σε ινσουλίνη icodec

Η μετάβαση ενός ασθενή από ένα άλλο φαρμακευτικό προϊόν ινσουλίνης σε ινσουλίνη icodec θα πρέπει να γίνεται υπό ιατρική επίβλεψη και μπορεί να οδηγήσει στην ανάγκη αλλαγής της δοσολογίας (βλ. παράγραφο 4.2).

Κατά τη μετάβαση από ημερησίως χορηγούμενη βασική ινσουλίνη σε εβδομαδιαίως χορηγούμενη ινσουλίνη icodec, μπορεί να προκύψουν σφάλματα φαρμακευτικής αγωγής υπό τη μορφή π.χ. υπερδοσολογίας, δοσολογικών σφαλμάτων ή αμέλειας διακοπής της συνιστώμενης εφάπαξ πρόσθετης δόσης μετά την πρώτη ένεση. Αυτά τα σφάλματα θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε υπογλυκαιμία, υπεργλυκαιμία ή/και άλλες κλινικές συνέπειες. Συνεπώς, πρέπει να δίνονται οδηγίες στους ασθενείς να ελέγχουν ότι ενίουν τη σωστή δόση, ειδικά για την πρώτη και τη δεύτερη ένεση (βλ. παραγράφους 4.2 και 4.9).

Στους ασθενείς που δεν είναι βέβαιοι ποια είναι η σωστή δόση, πρέπει να δίνονται οδηγίες να συμβουλεύονται τον ιατρό τους για περαιτέρω καθοδήγηση.

Λιποδυστροφία και δερματική αμυλοείδωση

Οι ασθενείς πρέπει να λαμβάνουν οδηγίες για διαρκή εναλλαγή των σημείων χορήγησης της ένεσης για τον περιορισμό του κινδύνου ανάπτυξης λιποδυστροφίας και δερματικής αμυλοείδωσης. Σε περίπτωση χορήγησης της ινσουλίνης σε σημεία που εμφανίζουν τις εν λόγω αντιδράσεις, υπάρχει κίνδυνος καθυστερημένης απορρόφησης ινσουλίνης και επιδείνωσης του γλυκαιμικού ελέγχου.

Σύμφωνα με αναφορές, η αιφνίδια αλλαγή του σημείου χορήγησης της ένεσης σε σημείο που δεν έχει επηρεαστεί είχε ως αποτέλεσμα την εμφάνιση υπογλυκαιμίας. Μετά την αλλαγή του σημείου χορήγησης της ένεσης από σημείο που έχει επηρεαστεί σε σημείο που δεν έχει επηρεαστεί, συνιστάται παρακολούθηση της γλυκόζης του αίματος, ενώ μπορεί να εξεταστεί το ενδεχόμενο προσαρμογής της δόσης των αντιδιαβητικών φαρμακευτικών προϊόντων.

Διαταραχές του οφθαλμού

Η εντατικοποίηση της θεραπείας με ινσουλίνη με απότομη βελτίωση του γλυκαιμικού ελέγχου μπορεί να συσχετιστεί με προσωρινή επιδείνωση της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας, ενώ ο μακροπρόθεσμος βελτιωμένος γλυκαιμικός έλεγχος μειώνει τον κίνδυνο εξέλιξης της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας.

Αποφυγή λανθασμένης χορήγησης φαρμάκων

Οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται ότι πρέπει να ελέγχουν πάντα την επισήμανση στη συσκευή τύπου πένας ινσουλίνης πριν από κάθε ένεση για να αποφεύγεται η τυχαία ανάμειξη της άπαξ εβδομαδιαίως χορηγούμενης ινσουλίνης icodec με άλλα προϊόντα ινσουλίνης. Οι ασθενείς που λαμβάνουν/έχουν λάβει θεραπεία με άλλα ενέσιμα αντιδιαβητικά φάρμακα που χορηγούνται μία φορά εβδομαδιαίως θα πρέπει να δίνουν ιδιαίτερη προσοχή, καθώς η επιλογή της συνταγογραφημένης δόσης Awiqli διαφέρει από αυτήν άλλων ενέσιμων αντιδιαβητικών φαρμάκων που χορηγούνται μία φορά εβδομαδιαίως. Οι ασθενείς θα πρέπει να επιβεβαιώνουν οπτικά τις επιλεγμένες μονάδες στον μετρητή δόσης της προγεμισμένης συσκευής τύπου πένας και να μην επιλέγουν ποτέ τη μέγιστη εφάπαξ δόση (700U), εκτός εάν αυτή είναι η δόση που τους έχει συνταγογραφηθεί. Σε ασθενείς που πάσχουν από τύφλωση ή έχουν προβλήματα όρασης θα πρέπει να δίνεται η οδηγία να αναζητούν πάντοτε βοήθεια από άλλο άτομο που έχει καλή όραση και είναι εκπαιδευμένο στη χρήση της προγεμισμένης συσκευής τύπου πένας.

Προκειμένου να αποφεύγονται σφάλματα στη δοσολογία και πιθανή υπερδοσολογία, οι ασθενείς και οι επαγγελματίες υγείας δεν πρέπει ποτέ να χρησιμοποιούν σύριγγα για την αναρρόφηση του φαρμακευτικού προϊόντος από το φυσίγγιο που βρίσκεται στην προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας.

Σε περίπτωση φραγμένων βελονών, οι ασθενείς πρέπει να ακολουθούν τις οδηγίες που περιγράφονται στις οδηγίες χρήσης που συνοδεύουν το φύλλο οδηγιών χρήσης.

Ανοσογονικότητα

Η χορήγηση ινσουλίνης μπορεί να προκαλέσει τον σχηματισμό αντισωμάτων ινσουλίνης. Σε σπάνιες περιπτώσεις, η παρουσία τέτοιων αντισωμάτων ινσουλίνης ενδέχεται να απαιτήσει προσαρμογή της δόσης της ινσουλίνης ώστε να διορθωθεί η τάση προς υπερ- ή υπογλυκαιμία (βλ. παραγράφους 5.1 και 5.2).

Συνδυασμός πιογλιταζόνης και φαρμακευτικών προϊόντων που περιέχουν ινσουλίνη

Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις καρδιακής ανεπάρκειας όταν η πιογλιταζόνη χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με ινσουλίνη, ιδιαιτέρως σε ασθενείς με παράγοντες κινδύνου για ανάπτυξη συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας. Αυτό θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη εάν εξετάζεται το ενδεχόμενο χορήγησης θεραπείας με συνδυασμό πιογλιταζόνης και ινσουλίνης icodec. Εάν χρησιμοποιηθεί ο εν λόγω συνδυασμός, οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για σημεία και συμπτώματα συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας, αύξησης βάρους και οιδήματος. Η πιογλιταζόνη πρέπει να διακόπτεται σε περίπτωση επιδείνωσης των καρδιακών συμπτωμάτων.

Νάτριο

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά δόση, δηλ. είναι ουσιαστικά «ελεύθερο νατρίου».

Αντιδιαβητικά φαρμακευτικά προϊόντα, αγωνιστές υποδοχέων GLP-1, σουλφονυλουρία, αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης (MAOI), β-αναστολείς, αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης (ΜΕΑ), σαλικυλικά, αναβολικά στεροειδή και σουλφοναμίδες.

Οι ακόλουθες ουσίες ενδέχεται να αυξήσουν την ανάγκη σε ινσουλίνη

Από του στόματος αντισυλληπτικά, θειαζιδικά, γλυκοκορτικοειδή, θυρεοειδικές ορμόνες, συμπαθομιμητικά, αυξητική ορμόνη και δαναζόλη.

Η οκτρεοτίδη/λανρεοτίδη μπορεί είτε να αυξήσει είτε να μειώσει τις ανάγκες σε ινσουλίνη.

Τα οινοπνευματώδη ενδέχεται να ενισχύσουν ή να μειώσουν την υπογλυκαιμική δράση της ινσουλίνης.

Οι β-αναστολείς ενδέχεται να συγκαλύψουν τα συμπτώματα της υπογλυκαιμίας.

Κύηση

Δεν υπάρχει κλινική εμπειρία με τη χρήση της ινσουλίνης icodec σε εγκύους.

Μελέτες αναπαραγωγής σε ζώα με τη χρήση ινσουλίνης icodec δεν αποκάλυψαν οποιεσδήποτε επιδράσεις αναφορικά με την εμβρυοτοξικότητα και την τερατογένεση.

Λόγω της έλλειψης εμπειρίας κατά τη διάρκεια της κύησης, οι γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία θα πρέπει να συμβουλεύονται να διακόψουν το Awiqli, εφόσον μείνουν έγκυες ή επιθυμούν να μείνουν έγκυες.

Θηλασμός

Δεν είναι γνωστό εάν η ινσουλίνη icodec απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Τα διαθέσιμα φαρμακοδυναμικά/ τοξικολογικά δεδομένα σε αρουραίους έδειξαν απέκκριση της ινσουλίνης icodec στο γάλα. Ο κίνδυνος στα νεογνά/ βρέφη δεν μπορεί να αποκλειστεί.

Πρέπει να αποφασιστεί εάν θα διακοπεί ο θηλασμός ή θα διακοπεί/αποφευχθεί η θεραπεία με ινσουλίνη icodec, λαμβάνοντας υπόψη το όφελος του θηλασμού για το παιδί και το όφελος της θεραπείας για τη γυναίκα.

Γονιμότητα

Μελέτες αναπαραγωγής σε ζώα με την ινσουλίνη icodec δεν αποκάλυψαν ανεπιθύμητες επιδράσεις στη γονιμότητα.

Το Awiqli δεν έχει καμία ή έχει ασήμαντη επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων. Η ικανότητα του ασθενή να συγκεντρωθεί και να αντιδράσει μπορεί να επηρεαστεί ως αποτέλεσμα υπογλυκαιμίας ή υπεργλυκαιμίας ή, για παράδειγμα, ως αποτέλεσμα διαταραχής της όρασης. Το γεγονός αυτό μπορεί να καθίσταται επικίνδυνο σε καταστάσεις όπου οι ικανότητες αυτές έχουν ιδιαίτερη σημασία (π.χ. οδήγηση αυτοκινήτου ή χειρισμός μηχανημάτων).

Οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται ώστε να λαμβάνουν τα μέτρα τους προς αποφυγή της υπογλυκαιμίας κατά την οδήγηση. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για όσους έχουν μειωμένη ή ακόμη και καμία επίγνωση των προειδοποιητικών συμπτωμάτων της υπογλυκαιμίας ή που έχουν συχνά υπογλυκαιμικά επεισόδια. Θα πρέπει να εξετάζεται κατά πόσο συνιστάται η οδήγηση σε αυτές τις συνθήκες.

Περίληψη του προφίλ ασφάλειας

Η πιο συχνά αναφερόμενη ανεπιθύμητη ενέργεια κατά τη διάρκεια κλινικών δοκιμών με την ινσουλίνη icodec είναι η υπογλυκαιμία (βλ. παραγράφους 4.4 και 5.1).

Κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα

Το συνολικό προφίλ ασφάλειας της ινσουλίνης icodec βασίζεται σε έξι δοκιμές φάσης 3 (ONWARDS 1-6), όπου συνολικά 2.170 ασθενείς εκτέθηκαν σε ινσουλίνη icodec, 1.880 με διαβήτη τύπου 2 και 290 με διαβήτη τύπου 1.

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρονται παρακάτω βασίζονται σε δεδομένα κλινικών δοκιμών και ταξινομούνται σύμφωνα με την κατηγορία/οργανικό σύστημα MedDRA. Οι κατηγορίες συχνότητας ορίζονται σύμφωνα με την ακόλουθη σύμβαση: Πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10), όχι συχνές (≥ 1/1.000 έως < 1/100), σπάνιες (≥ 1/10.000 έως < 1/1.000), πολύ σπάνιες (< 1/10.000) και μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).

* Η υπογλυκαιμία ορίζεται παρακάτω

** Ομαδοποιημένος όρος που καλύπτει ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με περιφερικό οίδημα

*** Ομαδοποιημένος όρος που καλύπτει ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με υπερευαισθησία.

Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών

Υπογλυκαιμία

Η υπογλυκαιμία είναι η συχνότερα παρατηρούμενη ανεπιθύμητη ενέργεια σε ασθενείς που χρησιμοποιούν ινσουλίνη icodec (βλ. παραγράφους 4.4 και 5.1).

Σε κλινικές δοκιμές φάσης 3 με ινσουλίνη icodec, ως σοβαρή υπογλυκαιμία ορίστηκε η υπογλυκαιμία που σχετίζεται με σοβαρή γνωστική δυσλειτουργία που απαιτεί εξωτερική βοήθεια για την ανάνηψη και ως κλινικά σημαντική υπογλυκαιμία ορίστηκε η τιμή γλυκόζης πλάσματος κάτω από 54 mg/dl (3,0 mmol/l).

Διαβήτης τύπου 2

Το ποσοστό των ασθενών που ανέφεραν σοβαρά ή κλινικά σημαντικά υπογλυκαιμικά επεισόδια για την ινσουλίνη icodec έναντι της ημερήσιας βασικής ινσουλίνης ήταν 9%-12% έναντι 6%-11% σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 που λάμβαναν για πρώτη φορά ινσουλίνη (ONWARDS 1, 3 και 5), 14% έναντι 7% σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 που είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία με βασική ινσουλίνη (ONWARDS 2) και 51% έναντι 56% σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 που λάμβαναν προηγουμένως σχήμα βασικής-γευματικής ινσουλίνης (ONWARDS 4).

Τα ποσοστά σοβαρών ή κλινικά σημαντικών υπογλυκαιμικών επεισοδίων ανά ασθενοέτος έκθεσης για την ινσουλίνη icodec έναντι της ημερησίως χορηγούμενης βασικής ινσουλίνης ήταν τα ακόλουθα: ONWARDS 1: 0,30 έναντι 0,16, ONWARDS 3: 0,31 έναντι 0,15, ONWARDS 5: 0,19 έναντι 0,14

(ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 που έλαβαν για πρώτη φορά ινσουλίνη), ONWARDS 2: 0,73 έναντι 0,27 (ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 που είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία με βασική ινσουλίνη) και ONWARDS 4: 5,64 έναντι 5,62 (ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 που λάμβαναν προηγουμένως σχήμα βασικής-γευματικής ινσουλίνης).

Μετά την κύρια φάση της δοκιμής ONWARDS 1, ακολούθησε ένα διάστημα παράτασης της θεραπείας διάρκειας 26 εβδομάδων προκειμένου να διερευνηθεί η μακροπρόθεσμη ασφάλεια. Στην πλήρη δοκιμή, το ποσοστό ασθενών με σοβαρά ή κλινικά σημαντικά υπογλυκαιμικά επεισόδια για την ινσουλίνη icodec έναντι της ινσουλίνης glargine 100 μονάδες/ml ήταν 12% έναντι 14% και το ποσοστό ήταν 0,30 έναντι 0,16 επεισόδια ανά ασθενοέτος έκθεσης.

Για πληροφορίες σχετικά με τα συγκριτικά φάρμακα ημερησίως χορηγούμενης βασικής ινσουλίνης που χρησιμοποιούνται σε κάθε δοκιμή, βλ. παράγραφο 5.1.

Διαβήτης τύπου 1

Το ποσοστό των ασθενών που ανέφεραν σοβαρά ή κλινικά σημαντικά υπογλυκαιμικά επεισόδια για την ινσουλίνη icodec έναντι της ινσουλίνης degludec ήταν 85% έναντι 76% σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 1 που είχαν λάβει προηγουμένως βασική ινσουλίνη. Το ποσοστό σοβαρών ή κλινικά σημαντικών υπογλυκαιμικών επεισοδίων ανά ασθενοέτος έκθεσης για την ινσουλίνη icodec σε σύγκριση με την ινσουλίνη degludec ήταν 19,93 έναντι 10,37.

Μετά τη δοκιμή ONWARDS 6, ακολούθησε ένα διάστημα παράτασης θεραπείας διάρκειας 26 εβδομάδων προκειμένου να διερευνηθεί η μακροπρόθεσμη ασφάλεια. Στην πλήρη δοκιμή, το ποσοστό των ασθενών με σοβαρά ή κλινικά σημαντικά υπογλυκαιμικά επεισόδια για την ινσουλίνη icodec έναντι της ινσουλίνης degludec ήταν 91% έναντι 86% και το ποσοστό ήταν 17,00 έναντι 9,16 επεισόδια ανά ασθενοέτος έκθεσης.

Βλ. επίσης παράγραφο 5.1.

Στις δοκιμές ONWARDS, τα περισσότερα υπογλυκαιμικά επεισόδια παρατηρήθηκαν κατά την ημέρα

2-4 μετά την εβδομαδιαία χορήγηση.

Υπερευαισθησία

Όπως και με άλλες ινσουλίνες, μπορεί να εμφανιστούν αλλεργικές αντιδράσεις με την ινσουλίνη icodec. Οι αλλεργικές αντιδράσεις άμεσου τύπου είτε στην ινσουλίνη αυτή καθαυτή είτε στα έκδοχα μπορεί δυνητικά να είναι απειλητικές για τη ζωή.

Αντιδράσεις υπερευαισθησίας (όπως κνίδωση, πρήξιμο χείλους και διόγκωση προσώπου) έχουν αναφερθεί στο πρόγραμμα φάσης 3α με ινσουλίνη icodec. Αντιδράσεις υπερευαισθησίας αναφέρθηκαν σε ποσοστό 0,4% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με ινσουλίνη icodec σε σύγκριση με ποσοστό 0,6% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με ημερησίως χορηγούμενη βασική ινσουλίνη. Δύο από τα 10 συμβάματα που αναφέρθηκαν από ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με ινσουλίνη icodec ήταν βαριάς μορφής (κνίδωση) και ένα από αυτά αναφέρθηκε επίσης ως σοβαρό.

Αντιδράσεις στη θέση ένεσης

Στις δοκιμές φάσης 3, αντιδράσεις στη θέση ένεσης αναφέρθηκαν στο 1,6% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με ινσουλίνη icodec σε σύγκριση με το 1,4% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με ημερησίως χορηγούμενη βασική ινσουλίνη. Η πλειονότητα των αντιδράσεων στη θέση ένεσης στους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με ινσουλίνη icodec (75%) αναφέρθηκαν στη διπλά τυφλή, με διπλό εικονικό φάρμακο, ελεγχόμενη με δραστική ουσία δοκιμή (ONWARDS 3). Στους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με ημερησίως χορηγούμενη βασική ινσουλίνη, το 21% των αντιδράσεων στη θέση ένεσης αναφέρθηκαν στην ONWARDS 3.

Συνολικά, στις δοκιμές φάσης 3, τα συχνότερα σημεία και συμπτώματα των αντιδράσεων στη θέση ένεσης ήταν ερύθημα και κνησμός. Η μέγιστη σοβαρότητα των αντιδράσεων στη θέση ένεσης για τους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με ινσουλίνη icodec ήταν ήπια (94%) ή μέτρια (6%). Καμία από τις αντιδράσεις στη θέση ένεσης δεν ήταν σοβαρή.

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Η λιποδυστροφία (συμπεριλαμβανομένης της λιποϋπερτροφίας, λιποατροφίας) και η δερματική αμυλοείδωση ενδέχεται να εμφανιστούν στο σημείο της ένεσης και να καθυστερήσουν την τοπική απορρόφηση της ινσουλίνης. Η διαρκής εναλλαγή των σημείων όπου γίνεται η ένεση εντός μιας δεδομένης περιοχής ένεσης ενδέχεται να συμβάλλει στη μείωση ή την πρόληψη των εν λόγω αντιδράσεων (βλ. παράγραφο 4.4).

Άλλοι ειδικοί πληθυσμοί

Με βάση τα αποτελέσματα κλινικών δοκιμών με ινσουλίνη icodec, η συχνότητα, ο τύπος και η σοβαρότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών που παρατηρήθηκαν σε ηλικιωμένους ασθενείς και σε ασθενείς με νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία δε δείχνουν γενικά διαφορές στην ευρύτερη εμπειρία στον συνολικό πληθυσμό που λαμβάνει ινσουλίνη icodec.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.

Δεν μπορεί να προσδιοριστεί συγκεκριμένη υπερδοσολογία για την ινσουλίνη. Ωστόσο, ενδέχεται να αναπτυχθεί υπογλυκαιμία σε επόμενα στάδια, εάν ένας ασθενής λάβει περισσότερη ινσουλίνη από όση χρειάζεται:

• Τα ήπια υπογλυκαιμικά επεισόδια μπορούν να αντιμετωπιστούν με χορήγηση γλυκόζης από του στόματος ή άλλων προϊόντων που περιέχουν ζάχαρη. Συνεπώς, συνιστάται ο ασθενής να έχει πάντα μαζί του προϊόντα που περιέχουν ζάχαρη.

• Τα σοβαρά υπογλυκαιμικά επεισόδια, τα οποία ο ασθενής δεν μπορεί να αντιμετωπίσει μόνος του, μπορούν να αντιμετωπιστούν με γλυκαγόνη χορηγούμενη ενδομυϊκά, υποδόρια ή ενδορρινικά από εκπαιδευμένο άτομο ή με γλυκόζη χορηγούμενη ενδοφλέβια από επαγγελματία υγείας. Εάν ο ασθενής δεν ανταποκριθεί στη χορήγηση γλυκαγόνης

  εντός 10 έως 15 λεπτών, πρέπει να του χορηγηθεί γλυκόζη ενδοφλέβια. Με την ανάκτηση των αισθήσεων, συνιστάται η χορήγηση υδατανθράκων από του στόματος στον ασθενή, ώστε να προληφθεί η υποτροπή.

  Συμβάματα υπερδοσολογίας μπορεί να εμφανιστούν κατά τη διάρκεια μετάβασης από βασική ινσουλίνη χορηγούμενη μία ή δύο φορές ημερησίως σε ινσουλίνη icodec, ειδικά εάν η πρόσθετη εφάπαξ δόση, αντίθετα με τις συστάσεις, συνεχίζει να χορηγείται μετά την πρώτη ένεση (βλ. παράγραφο 4.4).