BENDAMUSTINE/ACTAVIS PD.C.S.INF 2.5MG/ML
Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Αλληλεπιδράσεις με
Περιορισμοί
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)
Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - BENDAMUSTINE/ACTAVIS 2.5MG/ML
Θεραπεία πρώτης γραμμής της χρόνιας λεμφοκυτταρικής λευχαιμίας (στάδιο Binet B ή C) σε ασθενείς για τους οποίους η χημειοθεραπεία συνδυασμού φλουδαραβίνης δεν είναι κατάλληλη.
Χαμηλής κακοήθειας μη-Hodgkin λεμφώματα ως μονοθεραπεία σε ασθενείς των οποίων η νόσος έχει εξελιχθεί κατά τη διάρκεια ή εντός 6 μηνών μετά τη θεραπεία με ριτουξιμάμπη ή σχήμα που περιέχει ριτουξιμάμπη.
Πρώτης γραμμής θεραπεία του πολλαπλού μυελώματος (Durie-Salmon σταδίου ΙΙ με εξέλιξη ή σταδίου ΙΙΙ) σε συνδυασμό με πρεδνιζόνη σε ασθενείς ηλικίας άνω των 65 ετών, οι οποίοι δεν είναι κατάλληλοι για μεταμόσχευση αυτόλογων βλαστικών κυττάρων και οι οποίοι έχουν κλινικά νευροπάθεια κατά τη στιγμή της διάγνωσης η οποία καθιστά απαγορευτική τη χρήση της θαλιδομίδης ή βορτεζομίμπης ως θεραπεία.
Δοσολογία
Μονοθεραπεία για τη χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία
100 mg/m2 εμβαδού επιφανείας σώματος υδροχλωρική βενδαμουστίνη κατά τις ημέρες 1 και 2; κάθε 4 εβδομάδες έως 6 φορές.
Μονοθεραπεία για χαμηλής κακοήθειας λεμφώματα μη-Hodgkin με ανθεκτικότητα στη ριτουξιμάμπη
120 mg/m2 εμβαδού επιφανείας σώματος υδροχλωρική βενδαμουστίνη κατά τις ημέρες 1 και 2; κάθε 3 εβδομάδες για τουλάχιστον 6 φορές..
Πολλαπλό μυέλωμα
120-150 mg/m2 εμβαδού επιφανείας σώματος υδροχλωρική βενδαμουστίνη κατά τις ημέρες 1 και 2, 60 mg/m2 εμβαδού επιφανείας σώματος πρεδνιζόνης χορηγούμενης ενδοφλεβίως ή από το στόμα κατά τις ημέρες 1 έως 4; κάθε 4 εβδομάδες για τουλάχιστον 3 φορές..
Ηπατική δυσλειτουργία
Με βάση φαρμακοκινητικά στοιχεία, δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια ηπατική δυσλειτουργία (χολερυθρίνη ορού <1,2 mg/dl). Μια μείωση της δόσης κατά 30% συνιστάται σε ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (χολερυθρίνη ορού 1,2-
3,0 mg/dl).
Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (τιμές χολερυθρίνης στον ορό του > 3,0 mg/dl) (βλέπε παράγραφο 4.3).
Νεφρική δυσλειτουργία
Με βάση φαρμακοκινητικά στοιχεία, δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης > 10 ml/min. Η εμπειρία σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία είναι περιορισμένη.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της υδροχλωρικής βενδαμουστίνης σε παιδιά δεν έχει ακόμα τεκμηριωθεί. Τα επί του παρόντος διαθέσιμα δεδομένα δεν επαρκούν προκειμένου να γίνει σύσταση για τη δοσολογία.
Ηλικιωμένοι ασθενείς
Δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι απαιτείται αναπροσαρμογή της δόσης σε ηλικιωμένους ασθενείς (βλέπε παράγραφο 5.2).
Τρόπος χορήγησης
Για ενδοφλέβια έγχυση διάρκειας 30 – 60 λεπτών (βλέπε παράγραφο 6.6).
Η έγχυση πρέπει να χορηγείται υπό την επίβλεψη ενός ειδικευμένου και έμπειρου γιατρού στη χρήση χημειοθεραπευτικών παραγόντων.
Πτωχή λειτουργία του μυελού των οστών που συνδέεται με αυξημένη προκαλούμενη από χημειοθεραπεία αιματολογική τοξικότητα. Η θεραπεία δεν πρέπει να αρχίσει εάν οι τιμές των λευκοκυττάρων και/ή αιμοπεταλίων έχουν μειωθεί σε < 3.000 /μl ή < 75.000 /μl, αντίστοιχα (βλέπε παράγραφο 4.3).
Η θεραπεία θα πρέπει να τερματιστεί ή να καθυστερήσει αν οι τιμές λευκοκυττάρων και/ή αιμοπεταλίων έχουν μειωθεί σε < 3.000 /μl ή < 75.000 /μl, αντίστοιχα. Η θεραπεία μπορεί να συνεχιστεί μετά αν οι τιμές των λευκοκυττάρων έχουν αυξηθεί σε τιμές > 4000 /μl και αιμοπεταλίων σε > 100.000 /μl.
Ο ελάχιστος αριθμός λευκοκυττάρων και αιμοπεταλίων παρατηρείται μετά από 14-20 ημέρες με την αναδημιουργία να επιτυγχάνεται μετά από 3- 5 εβδομάδες. Κατά τη διάρκεια των άνευ
θεραπείας διαστημάτων, συνιστάται αυστηρή παρακολούθηση του αιμοδιαγράμματος (βλέπε παράγραφο 4.4).
Σε περίπτωση μη αιματολογικής τοξικότητας οι μειώσεις της δόσης πρέπει να βασίζονται στους χειρότερους Βαθμούς CTC στον προηγούμενο κύκλο. Μια μείωση της δόσης κατά 50% συνιστάται σε περίπτωση CTC 3ου Βαθμού τοξικότητας. Η διακοπή της θεραπείας, συνιστάται στην περίπτωση CTC 4ου Βαθμού τοξικότητας.
Εάν ένας ασθενής απαιτεί τροποποίηση της δόσης η ατομικά υπολογισμένη μειωμένη δόση θα πρέπει να χορηγείται την ημέρα 1 και 2 του αντίστοιχου κύκλου θεραπείας.
Για οδηγίες σχετικά με την ανασύσταση και την αραίωση του φαρμακευτικού προϊόντος πριν από τη χορήγηση, βλέπε παράγραφο 6.6.
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
-
Κατά τη διάρκεια του θηλασμού
-
Σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (χολερυθρίνη ορού > 3,0 mg/dl)
-
Ίκτερος
-
Σοβαρή καταστολή του μυελού των οστών και σοβαρές αλλοιώσεις στις γενικές εξετάσεις αίματος (μείωση των τιμών λευκοκυττάρων και/ή αιμοπεταλίων σε < 3.000/μl ή < 75.000/μl, αντιστοίχως)
-
Σοβαρή χειρουργική επέμβαση σε λιγότερο από 30 ημέρες πριν από την έναρξη της θεραπείας
-
Λοιμώξεις, ιδίως όσον αφορά λευκοκυτταροπενία
-
Εμβολιασμός για κίτρινο πυρετό
Μυελοκαταστολή
Οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με υδροχλωρική βενδαμουστίνη μπορεί να εμφανίσουν μυελοκαταστολή. Στην περίπτωση της θεραπείας που σχετίζεται με μυελοκαταστολή, τα λευκοκύτταρα, αιμοπετάλια, αιμοσφαιρίνη και ουδετερόφιλα πρέπει να παρακολουθούνται τουλάχιστον σε εβδομαδιαία βάση. Πριν από την έναρξη του επόμενου κύκλου της θεραπείας, οι ακόλουθες παράμετροι συνιστώνται: τιμές λευκοκυττάρων και/ή αιμοπεταλίων
> 4000/μl ή > 100.000/μl, αντιστοίχως.
Λοιμώξεις
Σοβαρές και θανατηφόρες λοιμώξεις έχουν αναφερθεί με υδροχλωρική βενδαμουστίνη, συμπεριλαμβανομένων βακτηριακών (σήψη, πνευμονία) και ευκαιριακών λοιμώξεων όπως πνευμονία από Pneumocystis jirovecii (PJP), ιό ζωστήρα ανεμοβλογιάς (VZV) και του κυτταρομεγαλοϊού (CMV). Μετά τη χρήση βενδαμουστίνης, κυρίως σε συνδυασμό με ριτουξιμάμπη ή ομπινουτουζουμάμπη, έχουν αναφερθεί περιστατικά προϊούσας πολυεστιακής λευκοεγκεφαλοπάθειας (ΠΠΛ), συμπεριλαμβανομένων θανατηφόρων.Η θεραπεία με υδροχλωρική βενδαμουστίνη μπορεί να προκαλέσει παρατεταμένη λεμφοκυτταροπενία (< 600 μl) και χαμηλές τιμές θετικών για CD4 Τ-λεμφοκυττάρων (βοηθητικά κύτταρα Τ) (< 200 /μl) για τουλάχιστον 7-9 μήνες μετά το πέρας της θεραπείας. Η λεμφοκυτταροπενία και η εξάντληση των θετικών για CD4 Τ-λεμφοκυττάρων είναι περισσότερο αισθητή όταν η υδροχλωρική βενδαμουστίνη συνδυάζεται με ριτουξιμάμπη.
Ασθενείς με λεμφοπενία και χαμηλές τιμές θετικών για CD4 Τ-λεμφοκυττάρων μετά από θεραπεία με υδροχλωρική βενδαμουστίνη είναι πιο επιρρεπείς σε (ευκαιριακές) λοιμώξεις. Σε
περίπτωση χαμηλής ροής θετικών ως προς CD4 τιμών T-λεμφοκυττάρων (< 200/μl) πρέπει να εξετασθεί η πιθανότητα προφύλαξης από πνευμονία από Pneumocystis jirovecii (PJP). Όλοι οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για σημεία και συμπτώματα από του αναπνευστικού καθ’όλη τη διάρκεια της θεραπείας. Οι ασθενείς πρέπει να συμβουλεύονται ώστε να αναφέρουν εγκαίρως νέα σημεία των λοιμώξεων, συμπεριλαμβανομένων του πυρετού ή των συμπτωμάτων από το αναπνευστικό. Πρέπει να εξετάζεται η διακοπή της υδροχλωρικής βενδαμουστίνης εάν υπάρχουν συμπτώματα (ευκαιριακών) λοιμώξεων.
Σε ασθενείς με νέα ή επιδεινούμενα νευρολογικά, γνωστικά ή συμπεριφορικά σημεία ή συμπτώματα, εξετάζετε το ενδεχόμενο ΠΠΛ κατά τη διαφορική διάγνωση. Εάν υπάρχει υποψία ΠΠΛ, θα πρέπει να διεξάγονται οι κατάλληλες διαγνωστικές αξιολογήσεις και να αναστέλλεται η θεραπεία μέχρι να αποκλειστεί η ΠΠΛ.
Eπανενεργοποίηση ηπατίτιδας B
H επανενεργοποίηση της ηπατίτιδας B σε ασθενείς που είναι χρόνιοι φορείς του ιού έχει εμφανιστεί αφότου οι ασθενείς αυτοί έλαβαν υδροχλωρική βενδαμουστίνη. Ορισμένες περιπτώσεις είχαν ως αποτέλεσμα την οξεία ηπατική ανεπάρκεια ή τον θάνατο. Οι ασθενείς πρέπει να εξετάζονται για λοιμώξεις από HBV πριν την έναρξη της θεραπείας με υδροχλωρική βενδαμουστίνη. Πριν από την έναρξη της θεραπείας σε ασθενείς με θετικές δοκιμές ηπατίτιδας Β (συμπεριλαμβανομένων και αυτών με ενεργή νόσο) και στους ασθενείς που ελέγχονται θετικοί για λοίμωξη από HBV κατά τη θεραπεία, πρέπει να συμβουλεύονται ειδικοί στην ηπατοπάθεια και τη θεραπεία της ηπατίτιδας Β. Οι φορείς του HBV που απαιτούν θεραπεία με υδροχλωρική βενδαμουστίνη πρέπει να παρακολουθούνται στενά για σημεία και συμπτώματα ενεργούς λοίμωξης HBV κατά τη διάρκεια της θεραπείας και για αρκετούς μήνες μετά το πέρας της θεραπείας (βλέπε παράγραφο 4.8).
Δερματικές αντιδράσεις
Διάφορες δερματικές αντιδράσεις έχουν αναφερθεί. Στα συμβάντα αυτά έχουν συμπεριληφθεί εξάνθημα, σοβαρές δερματικές αντιδράσεις και πομφολυγώδες εξάνθημα. Με τη χρήση της υδροχλωρικής βενδαμουστίνης, έχουν αναφερθεί περιπτώσεις συνδρόμου Stevens – Johnson syndrome (SJS) και Τοξικής Επιδερμικής Νεκρόλυσης (TEN) καθώς και
αντίδραση στο φάρμακο με συμπτώματα ηωσινοφιλίας και συστημικού συνδρόμου (DRESS), ορισμένες θανατηφόρες. Οι ασθενείς πρέπει να συμβουλεύονται σχετικά με τα σημεία και τα συμπτώματα αυτών των αντιδράσεων από τους συνταγογράφοντες ιατρούς τους και πρέπει να είναι ενήμεροι ώστε να ζητούν άμεσα ιατρική βοήθεια αν εμφανίσουν τα εν λόγω συμπτώματα. Ορισμένα γεγονότα συνέβησαν όταν η υδροχλωρική βενδαμουστίνη χορηγήθηκε σε συνδυασμό με άλλους αντικαρκινικούς παράγοντες, έτσι η ακριβής σχέση είναι αβέβαιη. Όταν συμβαίνουν δερματικές αντιδράσεις, μπορεί να είναι σταδιακές και να αυξηθούν σε σοβαρότητα με περαιτέρω θεραπεία. Αν οι δερματικές αντιδράσεις είναι προοδευτικές, η υδροχλωρική βενδαμουστίνη πρέπει να αναστέλλεται ή να διακόπτεται. Για σοβαρές δερματικές αντιδράσεις, όπου υπάρχει υποψία για συσχέτιση με υδροχλωρική βενδαμουστίνη, η θεραπεία πρέπει να διακόπτεται.
Μη μελανωματικός καρκίνος του δέρματος
Σε κλινικές μελέτες, έχει παρατηρηθεί αυξημένος κίνδυνος μη μελανωματικών καρκίνων του δέρματος (βασικοκυτταρικό καρκίνωμα και ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα) σε ασθενείς που έχουν λάβει θεραπείες με βενδαμουστίνη. Συνιστάται η περιοδική δερματική εξέταση όλων των ασθενών, ιδιαίτερα εκείνων με παράγοντες κινδύνου για καρκίνο του δέρματος.
Καρδιακές διαταραχές
Κατά τη διάρκεια θεραπείας με υδροχλωρική βενδαμουστίνη η συγκέντρωση καλίου στο αίμα ασθενών με καρδιακές διαταραχές πρέπει να παρακολουθείται στενά και θα πρέπει να δοθεί συμπλήρωμα καλίου όταν οι τιμές K+ είναι <3,5 mEq/l, καθώς και να πραγματοποιείται
μέτρηση ΗΚΓ.
Έχουν αναφερθεί θανατηφόρες περιπτώσεις εμφράγματος του μυοκαρδίου και καρδιακής ανεπάρκειας με υδροχλωρική βενδαμουστίνη. Οι ασθενείς με ταυτόχρονη ή ιστορικό καρδιακής νόσου πρέπει να παρακολουθούνται στενά.
Ναυτία, έμετος
Κάποιο αντιεμετικό μπορεί να δοθεί για τη συμπτωματική θεραπεία της ναυτίας και του εμετού.
Σύνδρομο λύσης όγκου
Σύνδρομο λύσης όγκου (TLS) που σχετίζεται με τη θεραπεία με υδροχλωρική βενδαμουστίνη έχει αναφερθεί σε ασθενείς σε κλινικές δοκιμές. Η έναρξη τείνει να είναι εντός 48 ωρών από την πρώτη δόση υδροχλωρικής βενδαμουστίνης και χωρίς παρέμβαση, μπορεί να οδηγήσει σε οξεία νεφρική ανεπάρκεια και θάνατο. Τα προληπτικά μέτρα όπως τήρηση επαρκούς ενυδάτωσης, στενή παρακολούθηση της χημείας του αίματος, ιδιαίτερα του καλίου και επιπέδων του ουρικού οξέος και η χρήση υπερουριχαιμικών παραγόντων (αλλοπουρινόλη και rasburicase) πρέπει να εξετάζονται πριν τη θεραπεία. Έχουν υπάρξει μερικές περιπτώσεις Συνδρόμου Stevens Johnson και τοξικής επιδερμικής νεκρόλυσης όταν η βενδαμουστίνη και η αλλοπουρινόλη χορηγήθηκαν ταυτόχρονα.
Αναφυλαξία
Αντιδράσεις κατά την έγχυση της υδροχλωρικής βενδαμουστίνης παρουσιάζονται συχνά σε κλινικές δοκιμές. Τα συμπτώματα είναι γενικά ήπια και περιλαμβάνουν πυρετό, ρίγη, κνησμό και εξάνθημα. Σε σπάνιες περιπτώσεις έχουν συμβεί σοβαρές αναφυλακτικές και αναφυλακτοειδείς αντιδράσεις. Οι ασθενείς πρέπει να ερωτηθούν για συμπτώματα που υποδηλώνουν αντιδράσεις στην έγχυση μετά τον πρώτο κύκλο της θεραπείας. Μέτρα για την πρόληψη σοβαρών αντιδράσεων, συμπεριλαμβανομένων των αντιϊσταμινικών, των αντιπυρετικών και των κορτικοστεροειδών θα πρέπει να εξεταστούν σε επόμενους κύκλους σε ασθενείς που έχουν προηγουμένως παρουσιάσει αντιδράσεις έγχυσης.
Οι ασθενείς που εμφάνισαν Βαθμού 3 ή χειρότερες αλλεργικού τύπου αντιδράσεις τυπικά δεν επανεκτέθηκαν.
Αντισύλληψη
Η υδροχλωρική βενδαμουστίνη είναι τερατογόνος και μεταλλαξιογόνος.
Οι γυναίκες δεν πρέπει να μείνουν έγκυες κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Οι άνδρες ασθενείς δεν πρέπει να αποκτήσουν παιδί κατά τη διάρκεια και έως 6 μήνες μετά τη θεραπεία. Θα πρέπει να ζητούν συμβουλές σχετικά με τη διατήρηση σπέρματος πριν τη θεραπεία με υδροχλωρική βενδαμουστίνη λόγω της πιθανής μη αναστρέψιμης στειρότητας.
Εξαγγείωση
Ενδεχόμενη ένεση με εξαγγείωση πρέπει να σταματήσει αμέσως. Η βελόνα πρέπει να αφαιρεθεί μετά από μία σύντομη αναρρόφηση. Στη συνέχεια η προσβεβλημένη περιοχή του ιστού θα πρέπει να ψύχεται. Ο βραχίονας πρέπει να είναι σηκωμένος. Συμπληρωματικές θεραπείες, όπως η χρήση κορτικοστεροειδών δεν έχουν σαφές όφελος.
Δεν έχουν διεξαχθεί in-vivo μελέτες αλληλεπίδρασης.
Όταν η υδροχλωρική βενδαμουστίνη συνδυάζεται με μυελοκατασταλτικούς παράγοντες, η επίδραση της υδροχλωρικής βενδαμουστίνης και/ή συγχορηγούμενων φαρμακευτικών
προϊόντων για το μυελό των οστών μπορεί να ενισχυθεί. Οποιαδήποτε θεραπεία επιφέρει μείωση κατάστασης απόδοσης του ασθενούς ή αλλοιώνει τη λειτουργία του μυελού των οστών μπορεί να αυξήσει την τοξικότητα της υδροχλωρικής βενδαμουστίνης.
Συνδυασμός της υδροχλωρικής βενδαμουστίνης με κυκλοσπορίνη ή τακρόλιμους μπορεί να οδηγήσει σε υπερβολική ανοσοκαταστολή με κίνδυνο λεμφοπολλαπλασιασμού.
Τα κυτταροστατικά μπορεί να μειώσουν το σχηματισμό αντισωμάτων μετά τον εμβολιασμό ζώντος ιού και να αυξήσουν τον κίνδυνο λοίμωξης που μπορεί να οδηγήσει σε θανατηφόρο έκβαση. Αυτός ο κίνδυνος αυξάνεται σε άτομα που ήδη βρίσκονται σε ανοσοκαταστολή λόγω της υποκείμενης νόσου τους.
Ο μεταβολισμός της βενδαμουστίνης περιλαμβάνει συμμετοχή ισοενζύμων κυτοχρώματος P450 (CYP) 1A2 (βλέπε παράγραφο 5.2). Ως εκ τούτου, υπάρχει η δυνατότητα αλληλεπίδρασης με αναστολείς του CYP1A2, όπως η φλουβοξαμίνη, η σιπροφλοξασίνη, η ακυκλοβίρη ή η σιμετιδίνη.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Μελέτες αλληλεπίδρασης έχουν διεξαχθεί μόνο σε ενήλικες.
Κύηση
Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία από τη χρήση της υδροχλωρικής βενδαμουστίνης σε έγκυες γυναίκες. Σε μη κλινικές μελέτες η υδροχλωρική βενδαμουστίνη ήταν έμβρυο - / κυηματο - θανατηφόρος, τερατογόνος και γονοτοξική (βλέπε παράγραφο 5.3). Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης δεν πρέπει να χρησιμοποιείται η υδροχλωρική βενδαμουστίνη εκτός εάν είναι σαφώς απαραίτητο. Η μητέρα πρέπει να ενημερώνεται σχετικά με τον κίνδυνο για το έμβρυο. Αν είναι απολύτως απαραίτητη η θεραπεία με υδροχλωρική βενδαμουστίνη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή αν προκύψει εγκυμοσύνη κατά τη διάρκεια της θεραπείας, η ασθενής θα πρέπει να ενημερώνεται σχετικά με τους κινδύνους για το αγέννητο παιδί και να παρακολουθείται προσεκτικά. Πρέπει να εξεταστεί η πιθανότητα γενετικής συμβουλευτικής.
Γονιμότητα
Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία πρέπει να χρησιμοποιούν αποτελεσματικές μεθόδους αντισύλληψης, τόσο πριν όσο και κατά τη διάρκεια της θεραπείας με υδροχλωρική βενδαμουστίνη.
Οι άνδρες που υποβάλλονται σε θεραπεία με υδροχλωρική βενδαμουστίνη δεν συνιστάται να τεκνοποιήσουν κατά τη διάρκεια και για 6 μήνες μετά τη διακοπή της θεραπείας. Πριν από τη θεραπεία πρέπει να αναζητούνται συμβουλές για τη διατήρηση του σπέρματος, λόγω της πιθανότητας για μη αναστρέψιμη στειρότητα οφειλόμενη σε θεραπεία με υδροχλωρική βενδαμουστίνη.
Θηλασμός
Δεν είναι γνωστό εάν η υδροχλωρική βενδαμουστίνη περνά στο μητρικό γάλα, επομένως, η υδροχλωρική βενδαμουστίνη αντενδείκνυται κατά τη διάρκεια του θηλασμού (βλέπε
παράγραφο 4.3). Ο θηλασμός πρέπει να διακόπτεται κατά τη διάρκεια της θεραπείας με την υδροχλωρική βενδαμουστίνη.
ν
Η βενδαμουστίνη έχει σημαντική επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων. Αταξία, περιφερική νευροπάθεια και υπνηλία έχουν αναφερθεί κατά τη διάρκεια θεραπείας με υδροχλωρική βενδαμουστίνη (βλέπε παράγραφο 4.8). Θα πρέπει να δίνονται οδηγίες στους ασθενείς ότι εάν εμφανίσουν αυτά τα συμπτώματα πρέπει να αποφεύγουν δυνητικά επικίνδυνες εργασίες όπως η οδήγηση και η χρήση μηχανημάτων.
Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες με υδροχλωρική βενδαμουστίνη είναι αιματολογικές ανεπιθύμητες ενέργειες (λευκοπενία, θρομβοπενία), δερματολογικές τοξικότητες (αλλεργικές αντιδράσεις), συστηματικά συμπτώματα (πυρετός), συμπτώματα από το γαστρεντερικό (ναυτία, έμετος).
Ο παρακάτω πίνακας απεικονίζει τα δεδομένα που λήφθηκαν με τη χρήση της υδροχλωρικής βενδαμουστίνης.
| Κατηγορία οργάνου συστήματος κατά MedDRA | Πολύ συχνές≥1/10 | Συχνές≥1/100 έως<1/10 | Όχι συχνές≥1/1.000 έως<1/100 | Σπάνιες≥1/10,000 to <1/1, 000 | Πολύ σπάνιες<1/10.000 | Μη γνωστές(δεν μπορούν να εκτιμηθο ύν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα |
| Λοιμώξεις και παρασιτώσει ς | Λοίμωξη ΜΑΚ Συμπεριλαμβανομέ νης της ευκαιριακής λοίμωξης, π.χ. του έρπητος ζωστήρα, του κυτταρομεγαλοϊού, της ηπατίτιδας Β | Πνευμονία από Pneumocysti s jirovecii | Σήψη | Πρωτογενής άτυπη πνευμονία | ||
| Νεοπλάσματ α καλοήθη, κακοήθη και μη καθορισμένα (περιλαμβάν ονται κύστεις και πολύποδες) | Σύνδρομο λύσης όγκου | Μυελοδυσπλ αστικό σύνδρομο, οξεία μυελοειδής λευχαιμία | ||||
| Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού | Λευκοπενία ΜΑΚ*, θρομβοκυτοπενία, λεμφοπενία | Αιμορραγία, Αναιμία, Ουδετεροπεν ία | Παγκυτταροπ ενία | Ανεπάρκεια του μυελού των οστών | Αιμόλυση |
| συστήματος | ||||||
| Διαταραχές του ανοσοποιητι κού συστήματος | Υπερευαισθη σία ΜΑΚ* | Αναφυλακτι κή αντίδραση, αναφυλακτο ειδής αντίδραση | Αναφυλακτι κό σοκ | |||
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | Κεφαλαλγία | Αϋπνία, ζάλη | Υπνηλία, αφωνία | Δυσγευσία, παραισθησία, περιφερική αισθητική νευροπάθεια,αντιχολινεργ ικό σύνδρομο, νευρολογικέ ς διαταραχές, αταξία, εγκεφαλίτιδα | ||
| Καρδιακές διαταραχές | Καρδιακή δυσλειτουργί α, όπως αίσθημα παλμών, στηθάγχη, αρρυθμία | Περικαρδιακ ή συλλογή, έμφραγμα του μυοκαρδίου, καρδιακή ανεπάρκεια | Ταχυκαρδία | Κολπική μαρμαρυγ ή | ||
| Αγγειακές διαταραχές | Υπόταση, υπέρταση | Οξεία κυκλοφορικ ή ανεπάρκεια | Φλεβίτιδα | |||
| Διαταραχές του αναπνευστικ ού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακί ου | Πνευμονική δυσλειτουργί α | Πνευμονική ίνωση | Πνευμονίτ ιδα, Αιμορραγί α στους πνεύμονες | |||
| Διαταραχές του γαστρεντερι κού συστήματος | Ναυτία, έμετος | Διάρροια, Δυσκοιλιότη τα, Στοματίτιδα | Αιμορραγική οισοφαγίτιδα,γαστρεντερι κή αιμορραγία | |||
| Διαταραχές του ήπατος | Ηπατική ανεπάρκει α | |||||
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | Αλωπεκία, δερματικές διαταραχές ΜΑΚ*,κνίδωση | Ερύθημα, δερματίτιδα, κνησμός, κηλιδο- βλατιδώδες εξάνθημα, υπερίδρωση | Σύνδρομο Stevens– Johnson, Τοξική Επιδερμικ ή Νεκρόλυσ η (TEN),Αντίδραση |
| στο φάρμακο με συμπτώμα τα ηωσινοφιλ ίας και συστημικο ύ συνδρόμο υ (DRESS)* | ||||||
| Διαταραχές του αναπαραγωγ ικού συστήματος και του μαστού | Αμηνόρροια | Υπογονιμότ ητα | ||||
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης | Φλεγμονή του βλεννογόνου, κόπωση, πυρεξία | Πόνος, ρίγη, αφυδάτωση, ανορεξία | Πολυοργανι κή ανεπάρκεια | |||
| Έρευνες | Μείωση αιμοσφαιρίνης, αύξηση κρεατινίνης, αύξηση ουρίας | Αυξημένη AST,αυξημένη ALT,αύξηση αλκαλικής φωσφατάσης, αύξηση χολερυθρίνη ς, υποκαλιαιμία | ||||
| Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων | Νεφρική ανεπάρκει α,Νεφρογεν ής άποιος διαβήτης |
ΜΑΚ = μη-άλλως καθοριζόμενα
*= θεραπεία συνδυασμού με ριτουξιμάμπη
Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών
Υπήρξαν μεμονωμένες αναφορές νέκρωσης μετά από τυχαία εξω-αγγειακή χορήγηση και σύνδρομο λύσης όγκου και αναφυλαξία.
Ο κίνδυνος για μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο και οξείες μυελοειδείς λευχαιμίες αυξάνεται σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με παράγοντες αλκυλίωσης (συμπεριλαμβανομένης της βενδαμουστίνης). Η δευτερογενής κακοήθεια ενδέχεται να αναπτυχθεί χρόνια αφότου έχει διακοπεί η χημειοθεραπεία.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή
παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω:
Ελλάδα
Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων Μεσογείων 284
GR-15562 Χολαργός, Αθήνα Τηλ: + 30 21 32040380/337
Φαξ: + 30 21 06549585
Ιστότοπος: http://www.eof.gr
Μετά την εφαρμογή έγχυσης 30 λεπτών υδροχλωρικής βενδαμουστίνης μία φορά κάθε
3 εβδομάδες, η μέγιστη ανεκτή δόση (MTD) ήταν 280 mg/m2. Καρδιακά συμβάματα CTC Βαθμού 2 τα οποία ήταν συμβατά με ισχαιμικές αλλοιώσεις ΗΚΓ συνέβησαν, τα οποία θεωρήθηκαν ως δοσοπεριοριστικά.
Σε μια επακόλουθη μελέτη με έγχυση 30 λεπτών υδροχλωρικής βενδαμουστίνης στις ημέρες 1 και 2 κάθε 3 εβδομάδες, η MTD βρέθηκε να είναι 180 mg/m2. Η δοσοπεριοριστική τοξικότητα ήταν Βαθμού 4 θρομβοπενία. Η καρδιακή τοξικότητα δεν ήταν δοσοπεριοριστική με αυτό το σχήμα χορήγησης.
Αντίμετρα
Δεν υπάρχει ειδικό αντίδοτο. Μεταμόσχευση μυελού των οστών και μεταγγίσεις (αιμοπετάλια, συμπυκνωμένα ερυθροκύτταρα) μπορεί να γίνει ή αιματολογικοί αυξητικοί παράγοντες μπορούν να δοθούν ως αποτελεσματικά αντίμετρα για τον έλεγχο αιματολογικών ανεπιθύμητων ενεργειών.
Η υδροχλωρική βενδαμουστίνη και οι μεταβολίτες της, είναι σε μικρό βαθμό διηθήσιμα.
Φαρμακολογικές ιδιότητες - BENDAMUSTINE/ACTAVIS 2.5MG/ML
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντινεοπλασματικοί παράγοντες, αλκυλιωτικοί παράγοντες, κωδικός ATC: L01AA09
Η υδροχλωρική βενδαμουστίνη είναι ένας αλκυλιωτικός αντικαρκινικός παράγοντας με μοναδική δραστικότητα. Το αντινεοπλασματικό και κυτταροκτόνο αποτέλεσμα της υδροχλωρικής βενδαμουστίνης βασίζεται ουσιαστικά σε μια διασταυρούμενη σύνδεση μονών και διπλών αλυσίδων του DNA με αλκυλίωση. Ως αποτέλεσμα, οι λειτουργίες μήτρας του DNA, η σύνθεση και επιδιόρθωση DNA είναι δυσλειτουργικές. Το αντινεοπλασματικό αποτέλεσμα της υδροχλωρικής βενδαμουστίνης έχει αποδειχθεί από πολλές μελέτες in vitro σε διάφορες ανθρώπινες κυτταρικές σειρές όγκων (καρκίνος του μαστού, μη μικροκυτταρικός και μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα, καρκίνωμα ωοθηκών και διάφορες λευχαιμίες) και in vivo σε διάφορα πειραματικά μοντέλα όγκου με όγκους ποντικού, αρουραίου και ανθρώπινης προέλευσης (μελάνωμα, καρκίνο μαστού, σάρκωμα, λέμφωμα, λευχαιμία και μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα).
Η υδροχλωρική βενδαμουστίνη έδειξε χαρακτηριστικά δραστικότητας σε ανθρώπινες
κυτταρικές σειρές όγκου διαφορετικά από εκείνα άλλων αλκυλιωτικών παραγόντων. Η δραστική ουσία έδειξε απουσία ή πολύ χαμηλή διασταυρούμενη ανθεκτικότητα σε ανθρώπινες κυτταρικές σειρές όγκων με διαφορετικούς μηχανισμούς αντοχής τουλάχιστον εν μέρει, λόγω της συγκριτικά εμμένουσας αλληλεπίδρασης με το DNA. Επιπλέον, δείχθηκε σε κλινικές μελέτες ότι δεν υπάρχει πλήρης διασταυρούμενη αντοχή της βενδαμουστίνης με ανθρακυκλίνες, παράγοντες αλκυλίωσης ή ριτουξιμάμπη. Ωστόσο, ο αριθμός των αξιολογηθέντων ασθενών είναι μικρός.
Χρόνια Λεμφοκυτταρική Λευχαιμία
Η ένδειξη για χρήση σε χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία υποστηρίζεται από μια μονήρη ανοιχτή μελέτη σύγκρισης της βενδαμουστίνης με χλωραμβουκίλη. Στην προοπτική, πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη μελέτη, συμπεριελήφθησαν 319 ασθενείς με χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία σταδίου Binet B ή C που δεν είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία και που χρειάζονται θεραπεία. Η θεραπεία πρώτης γραμμής με ενδοφλέβια έγχυση υδροχλωρικής βενδαμουστίνης 100 mg/m² τις ημέρες 1 και 2 (BEN) συγκρίθηκε με την θεραπεία με χλωραμπουκίλη 0,8 mg/kg ημέρα 1 και 15 (CLB) για 6 κύκλους και στα δύο σκέλη. Οι ασθενείς έλαβαν αλοπουρινόλη, προκειμένου να αποφευχθεί το σύνδρομο λύσης όγκου.
Οι ασθενείς με BEN είχαν σημαντικά μεγαλύτερη ελεύθερη εξέλιξης διάμεση επιβίωση σε σχέση με τους ασθενείς με θεραπεία CLB (21,5 έναντι 8,3 μηνών, p <0,0001 στην τελευταία επίσκεψη παρακολούθησης). Η συνολική επιβίωση δεν ήταν στατιστικά σημαντικά διαφορετική (διάμεσος δεν έχει επιτευχθεί). Η διάμεση διάρκεια της ύφεσης ήταν 19 μήνες με την BEN και 6 μήνες θεραπείας με CLB (p <0,0001). Η αξιολόγηση της ασφάλειας και στα δύο σκέλη της θεραπείας δεν αποκάλυψε μη αναμενόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες στη φύση και τη συχνότητα. Η δόση του ΒΕΝ μειώθηκε σε 34% των ασθενών. Η αγωγή με BEN διεκόπη σε 3,9% των ασθενών λόγω αλλεργικών αντιδράσεων.
Χαμηλής κακοήθειας μη-Hodgkin’s λεμφώματα
Η ένδειξη για χαμηλής κακοήθειας μη-Hodgkin’s λεμφωμάτων στηρίχθηκε σε δύο μη- ελεγχόμενες δοκιμές φάσης ΙΙ.
Στην κεντρική προοπτική, πολυκεντρική, ανοιχτή μελέτη 100 ασθενών με βραδείας Β κυττάρων μη Hodgkin λεμφώματα με ανθεκτικότητα στη μονο- ή συνδυασμένη θεραπεία με ριτουξιμάμπη, υποβλήθηκαν σε θεραπεία με BΕΝ ως μόνο παράγοντα. Οι ασθενείς έλαβαν, κατά διάμεσο όρο 3 προηγούμενες χημειοθεραπείες ή βιολογικές θεραπείες. Ο διάμεσος αριθμός των προηγούμενων θεραπειών με ριτουξιμάμπη ήταν 2. Οι ασθενείς δεν είχαν καμία ανταπόκριση ή εξέλιξη μέσα σε 6 μήνες μετά τη θεραπεία με ριτουξιμάμπη. Η δόση του ΒΕΝ ήταν 120 mg/m² ενδοφλεβίως τις ημέρες 1 και 2 και προγραμματισμένη για τουλάχιστον 6 κύκλους. Η διάρκεια της θεραπείας εξαρτάται από την ανταπόκριση (6 κύκλοι είχαν προγραμματιστεί). Το συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης ήταν 75% συμπεριλαμβανομένου 17% πλήρους (CR και CRu) και 58% μερικής ανταπόκρισης, όπως εκτιμήθηκε από ανεξάρτητη επιτροπή επιθεώρησης. Η διάμεση διάρκεια της ύφεσης ήταν 40 εβδομάδες. Η BEN ήταν γενικά καλά ανεκτή όταν χορηγήθηκε σε αυτή τη δόση και το πρόγραμμα.
Η ένδειξη αυτή ενισχύεται περαιτέρω από μια άλλη προοπτική, πολυκεντρική, ανοικτή μελέτη που περιλαμβάνει 77 ασθενείς. Ο πληθυσμός των ασθενών ήταν πιο ετερογενής συμπεριλαμβάνοντας: χαμηλής κακοήθειας ή μετασχηματισμένων Β κυττάρων μη Hodgkin
λεμφώματα ανθεκτικά στη μονο- ή θεραπεία συνδυασμού με ριτουξιμάμπη. Οι ασθενείς που δεν είχαν καμία ανταπόκριση ή εξέλιξη μέσα σε 6 μήνες ή είχαν μια επιβλαβή αντίδραση σε προηγούμενη θεραπεία με ριτουξιμάμπη. Οι ασθενείς έλαβαν, κατά διάμεσο 3 προηγούμενες χημειοθεραπείες ή βιολογικά προγράμματα θεραπείας. Ο διάμεσος αριθμός των προηγούμενων προγραμμάτων που περιέχουν ριτουξιμάμπη ήταν 2. Το συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης ήταν 76% με διάμεση διάρκεια ανταπόκρισης 5 μήνες (29 [95% CI 22,1, 43,1] εβδομάδες).
Πολλαπλό μυέλωμα
Σε μια προοπτική, πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη, ανοικτή μελέτη συμπεριλήφθηκαν
131 ασθενείς με προχωρημένο πολλαπλούν μυέλωμα (Durie-Salmon στάδιο ΙΙ σε εξέλιξη ή στάδιο ΙΙΙ). Η θεραπεία πρώτης γραμμής με υδροχλωρική βενδαμουστίνη σε συνδυασμό με πρεδνιζόνη (ΒΡ) σύγκριθηκε με τη θεραπεία με μελφαλάνη και πρεδνιζόνη (MP). Η ανεκτικότητα και στα δύο σκέλη της θεραπείας είναι σύμφωνη με το γνωστό προφίλ ασφαλείας των αντίστοιχων φαρμακευτικών προϊόντων με σημαντικά περισσότερες μειώσεις δοσολογίας στο σκέλος της BP. Η δόση ήταν βενδαμουστίνη υδροχλωρική 150 mg/m² ενδοφλεβίως τις ημέρες 1 και 2 ή μελφαλάνη 15 mg ενδοφλεβίως/τ.μ. την ημέρα 1 κάθε ένα σε συνδυασμό με πρεδνιζόνη. Η διάρκεια της θεραπείας εξαρτάται από την ανταπόκριση και κατά μέσο όρο 6,8 κύκλους στην ομάδα της BP και 8,7 κύκλους στην ομάδα MP.
Οι ασθενείς με θεραπεία BP είχαν μεγαλύτερη διάμεση ελεύθερης εξέλιξης επιβίωση έναντι αυτών με MP (15 [95% CI 12-21] έναντι 12 [95% CI 10-14] μήνες) (p = 0,0566). Ο διάμεσος χρόνος μέχρι την αποτυχία της θεραπείας ήταν 14 μήνες σε θεραπεία με την BP και 9 μήνες σε θεραπεία με MP. Η διάρκεια της ύφεσης ήταν 18 μήνες με την BP και 12 μήνες με τη θεραπεία MP. Η διαφορά στη συνολική επιβίωση δεν ήταν σημαντικά διαφορετική (35 μήνες ΒΡ έναντι 33 μήνες MP). Η ανεκτικότητα και στα δύο σκέλη της θεραπείας ήταν σύμφωνη με τα γνωστά χαρακτηριστικά ασφάλειας των αντίστοιχων φαρμακευτικών προϊόντων με σημαντικά περισσότερες μειώσεις της δόσης στο βραχίονα της BP.
Κατανομή
Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής t1/2SS μετά από 30 λεπτά ενδοφλέβιας έγχυσης 120 mg/m2 έως 12 άτομα ήταν 28,2 λεπτά.
Μετά από 30 λεπτά ενδοφλέβιας έγχυσης, ο κεντρικός όγκος κατανομής ήταν 19,3 l. Κάτω από συνθήκες σταθερής κατάστασης μετά από ενδοφλέβια εφάπαξ ένεση, ο όγκος κατανομής ήταν 15,8 – 20,5 l.
Περισσότερο από το 95% της ουσίας συνδέεται με τις πρωτεΐνες του πλάσματος (κυρίως με την αλβουμίνη).
Βιομετασχηματισμός
Μία σημαντική οδός κάθαρσης της βενδαμουστίνης είναι η υδρόλυση του μονοϋδρόξυ -και διυδοξυ-βενδαμουστίνης. Ο σχηματισμός της Ν απομεθυλο βενδαμουστίνης και γάμμα- υδροξυ βενδαμουστίνης μέσω ηπατικού μεταβολισμού περιλαμβάνει ισοένζυμα 1Α2 κυτοχρώματος P450 (CYP). Μια άλλη κύρια οδός μεταβολισμού βενδαμουστίνης περιλαμβάνει σύζευξη με γλουταθειόνη.
In vitro η βενδαμουστίνη δεν αναστέλλει τα CYP 1Α4, CYP 2C9/10, CYP 2D6, 2E1 ή CYP 3A4.
Αποβολή
Η μέση ολική κάθαρση μετά από 30 λεπτά ενδοφλέβιας έγχυσης 120 mg/m2 επιφάνειας σώματος έως 12 άτομα ήταν 639,4 ml/λεπτό. Περίπου το 20% της χορηγηθείσας δόσης ανακτήθηκε στα ούρα εντός 24 ωρών. Οι ποσότητες που εκκρίνονται στα ούρα ήταν της σειράς μονουδρόξυ βενδαμουστίνη> βενδαμουστίνη> διυδροξυ βενδαμουστίνη> οξειδωμένος μεταβολίτης > Ν απομεθυλιωμένης βενδαμουστίνης. Στη χολή, οι κυρίως πολικοί μεταβολίτες έχουν απομακρυνθεί.
Ηπατική διαταραχή
Σε ασθενείς με 30 - 70% προσβολή όγκου του ήπατος και ήπια ηπατική διαταραχή (χολερυθρίνη ορού <1,2 mg/dl) η φαρμακοκινητική συμπεριφορά δεν άλλαξε. Δεν υπήρχε σημαντική διαφορά σε ασθενείς με φυσιολογική ηπατική και νεφρική λειτουργία σε σχέση με την Cmax, tmax AUC, Τ1/2SS, ο όγκος κατανομής και την κάθαρση. Το AUC και η συνολική κάθαρση στο σώμα της βενδαμουστίνης σχετίζονται αντιστρόφως με τη χολερυθρίνη ορού.
Νεφρική διαταραχή
Σε ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης > 10 ml/min, συμπεριλαμβανομένων ασθενών που εξαρτώνται από αιμοκάθαρση, καμία σημαντική διαφορά σε σχέση με ασθενείς με φυσιολογική ηπατική και νεφρική λειτουργία δεν παρατηρήθηκε σε σχέση με την Cmax, tmax AUC, Τ1/2SS, όγκος κατανομής και η κάθαρση.
Ηλικιωμένα άτομα
Άτομα έως και 84 ετών συμπεριλήφθηκαν στις φαρμακοκινητικές μελέτες. Η ανώτατη ηλικία δεν επηρεάζει τη φαρμακοκινητική της βενδαμουστίνης.
Φαρμακευτικές πληροφορίες - BENDAMUSTINE/ACTAVIS 2.5MG/ML
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν δεν πρέπει να αναμειγνύεται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα εκτός αυτών που αναφέρονται στην παράγραφο 6.6.
Πριν από το άνοιγμα: 3 χρόνια
Ανασυσταθέν πυκνό σκεύασμα
Η κόνις πρέπει να ανασυσταθεί αμέσως μετά το άνοιγμα του φιαλιδίου.
Το ανασυσταθέν πυκνό σκεύασμα θα πρέπει να αραιώνεται αμέσως με διάλυμα χλωριούχου νατρίου 0,9% (βλέπε παράγραφο 6.6).
Διάλυμα για ενδοφλέβια έγχυση
Μετά την ανασύσταση και την αραίωση, η χημική και φυσική σταθερότητα έχει αποδειχθεί για 3,5 ώρες στους 25 ° C / 60% RH, υπό κανονικές συνθήκες φωτός και 2 ημέρες στους 2 ° C έως 8 ° C, προστατευμένο από το φως, σε σακούλες από πολυαιθυλένιο.
Από μικροβιολογική άποψη, το διάλυμα πρέπει να χρησιμοποιηθεί αμέσως. Εάν δεν χρησιμοποιηθεί αμέσως, οι χρόνοι φύλαξης κατά τη χρήση και οι συνθήκες πριν από τη χρήση είναι υπό την ευθύνη του χρήστη και κανονικά δεν πρέπει να υπερβαίνουν τις 24 ώρες στους 2 έως 8 ° C, εκτός εάν η ανασύσταση / αραίωση έχει πραγματοποιηθεί σε ελεγχόμενες και επικυρωμένα άσηπτες συνθήκες.
Μη ανοιγμένο: Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν δεν απαιτεί ιδιαίτερες συνθήκες φύλαξης.
Για τις συνθήκες διατήρησης μετά την ανασύσταση ή την αραίωση του φαρμακευτικού προϊόντος, βλέπε παράγραφο 6.3.
Τύπου Ι καραμελέ γυάλινα φιαλίδια των 26 ml ή 60 ml με από καουτσούκ τύπου I (βρωμοβουτύλιο) λυο-πώμα και πώμα αλουμινίου με δίσκο από πολυπροπυλένιο. <Τα φιαλίδια είναι επενδυμένα με προστατευτικό μανίκι.>
26 ml-φιαλίδια περιέχουν 25 mg υδροχλωρικής βενδαμουστίνης και διατίθενται σε συσκευασίες των 1, 5, 10 και 20 φιαλιδίων.
60 ml-φιαλίδια περιέχουν 100 mg υδροχλωρικής βενδαμουστίνης και διατίθενται σε συσκευασίες του 1 και 5 φιαλιδίων.
Μπορεί να μην διατίθενται όλες οι συσκευασίες στην αγορά.
και άλλος χειρισμός
Κατά το χειρισμό του Bendamustine/Actavis, πρέπει να αποφεύγεται η εισπνοή, η επαφή με το δέρμα ή η επαφή με τους βλεννογόνους (φοράτε γάντια και προστατευτικά ρούχα!). Τα μολυσμένα μέρη του σώματος θα πρέπει να ξεπλένονται προσεκτικά με νερό και σαπούνι, τα μάτια θα πρέπει να ξεπλένονται με φυσιολογικό αλατούχο διάλυμα. Εάν είναι δυνατόν, συνιστάται να εργάζεστε σε ειδικούς πάγκους ασφαλείας (νηματικής ροής), με αδιαπέραστο από υγρά, απορροφητικό αλουμινόχαρτο μίας χρήσης. Το προσωπικό σε εγκυμοσύνη θα πρέπει να αποκλειστεί από το χειρισμό των κυτταροστατικών φαρμάκων.
Η κόνις για πυκνό σκεύασμα προς έγχυση θα πρέπει να ανασυσταθεί με νερό για ένεση, να αραιωθεί με ενέσιμο διάλυμα χλωριούχου νατρίου 9 mg/ml (0,9%) και έπειτα να χορηγηθεί μέσω ενδοφλέβιας έγχυσης. Ασηπτική τεχνική πρέπει να χρησιμοποιηθεί.
-
Ανασύσταση
Ανασυστήσατε κάθε φιαλίδιο των 26 ml που περιέχει 25 mg υδροχλωρικής βενδαμουστίνης σε 10 ml νερό για ένεση με ανακίνηση.
Ανασυστήσατε κάθε φιαλίδιο των 60 ml που περιέχει 100 mg υδροχλωρικής βενδαμουστίνης σε 40 ml νερό για ένεση με ανακίνηση.
Το ανασυσταθέν συμπύκνωμα περιέχει 2,5 mg υδροχλωρικής βενδαμουστίνης ανά ml και εμφανίζεται ως ένα διαυγές άχρωμο διάλυμα.
-
Αραίωση
Μόλις ληφθεί ένα διαυγές διάλυμα (συνήθως μετά από 5-10 λεπτά) αραιώστε το σύνολο της συνιστώμενης δόσης Bendamustine/Actavis αμέσως με διάλυμα 0.9% NaCl για να παραχθεί ένας τελικός όγκος περίπου 500 ml.
Το Bendamustine/Actavis πρέπει να αραιώνεται με διάλυμα 0,9% NaCl και όχι με οποιοδήποτε άλλο ενέσιμο διάλυμα. Το Bendamustine/Actavis δεν πρέπει να αναμιγνύεται σε έγχυση με άλλες ουσίες.
-
Χορήγηση
Το διάλυμα χορηγείται με ενδοφλέβια έγχυση επί 30-60 λεπτά. Τα φιαλίδια προορίζονται για μία μόνο χρήση.
Το φαρμακευτικό προϊόν δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε περίπτωση που διαπιστωθούν τυχόν εμφανή σημάδια φθοράς ή ζημιών στα φιαλίδια. Μετά την ανασύσταση και την αραίωση, το προϊόν πρέπει να επιθεωρείται οπτικά για σωματίδια ή αποχρωματισμό. Το διάλυμα θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο εφόσον το διάλυμα είναι διαυγές και ελεύθερο σωματιδίων.
Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις τοπικές απαιτήσεις.