BICALUTAMIDE/RAFARM F.C.TAB 50MG/TAB

Θεραπεία του προχωρημένου καρκίνου του προστάτη σε συνδυασμό με θεραπεία με ανάλογο εκλυτικού παράγοντα της ωχρινοποιητικής ορμόνης (LHRH) ή χειρουργικό ευνουχισμό.

Δοσολογία

Ενήλικες άνδρες συμπεριλαμβανομένων των ηλικιωμένων: ένα δισκίο (50 mg) μία φορά την ημέρα.

Η θεραπεία με Bicalutamide/RAFARM θα πρέπει να ξεκινά τουλάχιστον 3 μέρες πριν από την έναρξη της θεραπείας με ανάλογο LHRH, ή την ίδια χρονική περίοδο με τον χειρουργικό ευνουχισμό.

Νεφρική δυσλειτουργία: Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία.

Ηπατική δυσλειτουργία: Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια ηπατική δυσλειτουργία. Ενδέχεται να παρατηρηθεί αυξημένη συσσώρευση σε ασθενείς με μέτρια ή σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (βλέπε παράγραφο 4.4).

Παιδιατρικός πληθυσμός: το Bicalutamide/RAFARM αντενδείκνυται για χρήση σε παιδιά (βλέπε παράγραφο 4.3).

Το Bicalutamide/RAFARM αντενδείκνυται σε γυναίκες και παιδιά (βλέπε παράγραφο 4.6).

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

Η συγχορήγηση τερφεναδίνης, αστεμιζόλης ή σισαπρίδης με το Bicalutamide/RAFARM αντενδείκνυται (βλέπε παράγραφο 4.5).

Η έναρξη της θεραπείας θα πρέπει να γίνεται υπό την άμεση επίβλεψη ενός ειδικού.

Η βικαλουταμίδη μεταβολίζεται εκτενώς στο ήπαρ. Τα δεδομένα υποδεικνύουν ότι η αποβολή της μπορεί να είναι πιο αργή σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία και αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε αυξημένη συσσώρευση βικαλουταμίδης. Επομένως, το Bicalutamide/RAFARM θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με μέτρια ή σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.

Θα πρέπει να εξεταστεί η διενέργεια περιοδικών ελέγχων της ηπατικής λειτουργίας λόγω της πιθανότητας ηπατικών μεταβολών. Οι μεταβολές αναμένεται στην πλειοψηφία τους να παρατηρηθούν εντός των πρώτων 6 μηνών της θεραπείας με Bicalutamide/RAFARM.

Σοβαρές ηπατικές μεταβολές και ηπατική ανεπάρκεια με τη βικαλουταμίδη έχουν παρατηρηθεί σπάνια, ενώ έχουν αναφερθεί θανατηφόρες εκβάσεις (βλέπε παράγραφο 4.8). Η θεραπεία με Bicalutamide/RAFARM θα πρέπει να διακοπεί εάν οι μεταβολές είναι σοβαρές.

Μια μείωση στην ποσότητα ανεκτής γλυκόζης έχει παρατηρηθεί σε άνδρες που λαμβάνουν αγωνιστές της LHRH. Αυτό μπορεί να εκδηλωθεί ως σακχαρώδης διαβήτης ή απώλεια του γλυκαιμικού ελέγχου σε άτομα με προϋπάρχοντα διαβήτη. Επομένως θα πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο παρακολούθησης της γλυκόζης του αίματος σε ασθενείς που λαμβάνουν Bicalutamide/RAFARM σε συνδυασμό με αγωνιστές της LHRH.

Η βικαλουταμίδη έχει αποδειχθεί ότι αναστέλλει το κυτόχρωμα Ρ450 (CYP3A4), επομένως θα πρέπει να δίνεται προσοχή όταν συγχορηγείται με φάρμακα που μεταβολίζονται κυρίως μέσω του CYP3A4 (βλέπε παραγράφους 4.3 και 4.5).

Το προϊόν αυτό περιέχει λακτόζη. Οι ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, ανεπάρκεια της Lapp λακτάσης ή δυσαπορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης δεν θα πρέπει να παίρνουν αυτό το φάρμακο.

Η θεραπεία ανδρογονικού αποκλεισμού μπορεί να παρατείνει το διάστημα QT.

Σε ασθενείς με ιστορικό ή παράγοντες κινδύνου παράτασης του διαστήματος QT και σε ασθενείς οι οποίοι λαμβάνουν ταυτόχρονα φάρμακα που μπορεί να παρατείνουν το διάστημα QT (βλ. παράγραφο 4.5), οι ιατροί θα πρέπει να αξιολογούν τη σχέση οφέλους-κινδύνου, συμπεριλαμβανομένης της πιθανότητας ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου, πριν από την έναρξη θεραπείας με Bicalutamide/RAFARM.

Η θεραπεία με αντιανδρογόνα ενδέχεται να προκαλέσει μορφολογικές μεταβολές στα σπερματοζωάρια. Παρόλο που η επίδραση της βικαλουταμίδης στη μορφολογία του σπέρματος δεν έχει αξιολογηθεί και δεν έχουν αναφερθεί τέτοιες μεταβολές σε ασθενείς οι οποίοι έλαβαν το Bicalutamide/RAFARM, οι ασθενείς ή/και οι σύντροφοί τους θα πρέπει να χρησιμοποιούν επαρκή αντισύλληψη κατά τη διάρκεια και στη συνέχεια για 130 ημέρες μετά τη θεραπεία με Bicalutamide/RAFARM.

Έχει αναφερθεί δυναμική ενίσχυση των αντιπηκτικών δράσεων της κουμαρίνης σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονη θεραπεία με Bicalutamide/RAFARM, γεγονός το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένο χρόνο προθρομβίνης (ΡΤ) και διεθνή κανονικοποιημένο λόγο (INR). Κάποια περιστατικά έχουν συνδεθεί με κίνδυνο αιμορραγίας. Συστήνεται στενή παρακολούθηση των PT/INR και θα πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο προσαρμογής της δόσης του αντιπηκτικού (βλέπε παραγράφους 4.5 και 4.8).

Δεν υπάρχουν στοιχεία για ενδεχόμενες φαρμακοδυναμικές ή φαρμακοκινητικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ της βικαλουταμίδης και των αναλόγων LHRH.

In vitro μελέτες έχουν δείξει ότι η R-βικαλουταμίδη είναι αναστολέας του CYP 3A4, με μικρότερη ανασταλτική επίδραση στη δραστικότητα των CYP 2C9, 2C19 και 2D6.

Παρόλο που οι κλινικές μελέτες που χρησιμοποιούν αντιπυρίνη ως δείκτη της δραστικότητας του κυτοχρώματος Ρ450 (CYP) δεν κατέδειξαν στοιχεία δυναμικού φαρμακευτικής αλληλεπίδρασης με τη βικαλουταμίδη, η μέση έκθεση της μιδαζολάμης (AUC) αυξήθηκε έως 80%, μετά τη συγχορήγηση βικαλουταμίδης για 28 ημέρες. Για φάρμακα με στενό θεραπευτικό δείκτη, μια τέτοια αύξηση θα μπορούσε να είναι σημαντική. Επομένως, αντενδείκνυται η ταυτόχρονη χρήση τερφεναδίνης, αστεμιζόλης και σισαπρίδης (βλέπε παράγραφο 4.3) και θα πρέπει να δίνεται προσοχή στη συγχορήγηση βικαλουταμίδης με ενώσεις όπως η κυκλοσπορίνη και οι αποκλειστές διαύλων ασβεστίου. Ενδέχεται να απαιτηθεί μείωση της δόσης αυτών των φαρμάκων, ιδίως εάν υπάρχουν ενδείξεις ενισχυμένης ή ανεπιθύμητης φαρμακευτικής επίδρασης. Για την κυκλοσπορίνη, συστήνεται η στενή παρακολούθηση των συγκεντρώσεων στο πλάσμα και της κλινικής κατάστασης ύστερα από έναρξη ή διακοπή της θεραπείας με βικαλουταμίδη.

Θα πρέπει να δίνεται προσοχή κατά τη συνταγογράφηση της βικαλουταμίδης σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα τα οποία μπορεί να αναστείλουν την οξείδωση των φαρμάκων, π.χ. σιμετιδίνη και κετοκοναζόλη. Θεωρητικά, αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε αυξημένες συγκεντρώσεις βικαλουταμίδης στο πλάσμα, γεγονός το οποίο θεωρητικά θα μπορούσε να οδηγήσει σε αύξηση των ανεπιθύμητων ενεργειών.

In vitro μελέτες έχουν δείξει ότι η βικαλουταμίδη μπορεί να εκτοπίζει τη βαρφαρίνη, ένα κουμαρινικό αντιπηκτικό, από τις θέσεις πρωτεϊνικής σύνδεσης. Υπάρχουν αναφορές για την αυξημένη δράση της βαρφαρίνης και άλλων κουμαρινικών αντιπηκτικών κατά την ταυτόχρονη χορήγηση με Bicalutamide/RAFARM. Επομένως, εάν το Bicalutamide/RAFARM χορηγείται σε ασθενείς που λαμβάνουν ήδη κουμαρινικά αντιπηκτικά, συνιστάται η στενή παρακολούθηση του PT/INR και το ενδεχόμενο προσαρμογής της δόσης του αντιπηκτικού (βλέπε παραγράφους 4.4 και 4.8).

Καθώς η θεραπεία ανδρογονικού αποκλεισμού μπορεί να παρατείνει το διάστημα QT, η ταυτόχρονη χρήση [Ονομασία προϊόντος] με φάρμακα που είναι γνωστό ότι παρατείνουν το διάστημα QT ή φάρμακα που μπορούν να επάγουν ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου, όπως αυτά της κατηγορίας IA (π.χ. κινιδίνη, δισοπυραμίδη) ή της κατηγορίας III (π.χ. αμιωδαρόνη, σοταλόλη, δοφετιλίδη, ιμπουτιλίδη), αντιαρρυθμικά φάρμακα, μεθαδόνη, μοξιφλοξασίνη, αντιψυχωσικά κ.λπ., θα πρέπει να αξιολογείται προσεκτικά (βλ. παράγραφο 4.4).

Παιδιατρικός πληθυσμός

Μελέτες αλληλεπιδράσεων έχουν πραγματοποιηθεί μόνο σε ενήλικες.

Κύηση

Η βικαλουταμίδη αντενδείκνυται στις γυναίκες και δεν πρέπει να χορηγείται σε έγκυες γυναίκες. Θηλασμός

Η βικαλουταμίδη αντενδείκνυται κατά τη διάρκεια του θηλασμού.

Γονιμότητα

Σε μελέτες σε ζώα έχει παρατηρηθεί αναστρέψιμη μείωση της ανδρικής γονιμότητας (βλ. παράγραφο 5.3). Θα πρέπει να θεωρηθεί ότι θα υπάρξει μια περίοδος υπογονιμότητας ή αδυναμίας τεκνοποίησης στους άνδρες.

ν

Η βικαλουταμίδη δεν είναι πιθανό να μειώσει την ικανότητα των ασθενών να οδηγούν ή να χειρίζονται μηχανήματα. Ωστόσο, θα πρέπει να σημειωθεί ότι περιστασιακά μπορεί να παρουσιαστεί υπνηλία. Οι προσβεβλημένοι ασθενείς θα πρέπει να προσέχουν.

Στην παράγραφο αυτή, οι ανεπιθύμητες ενέργειες ορίζονται ως εξής: Πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 έως <1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100), σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000), πολύ σπάνιες (<1/10.000), μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).

Πίνακας 1 Συχνότητα ανεπιθύμητων ενεργειών

1. Οι ηπατικές μεταβολές σπάνια είναι σοβαρές και συχνά ήταν παροδικές, είτε υποχωρούσαν είτε βελτιώνονταν με συνεχή θεραπεία ή ύστερα από τη διακοπή της θεραπείας.

2. Αναφέρεται ως ανεπιθύμητη ενέργεια φαρμάκου κατόπιν επανεξέτασης των δεδομένων μετά την κυκλοφορία στην αγορά. Η συχνότητα έχει προσδιοριστεί από την επίπτωση των αναφερόμενων ανεπιθύμητων συμβάντων της ηπατικής ανεπάρκειας σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία στο ανοικτό σκέλος της βικαλουταμίδης των μελετών για τον πρώιμο καρκίνο του προστάτη (EPC) με 150 mg.

3. Μπορεί να μειωθεί από τον ταυτόχρονο ευνουχισμό.

4. Παρατηρήθηκε σε μια φαρμακοεπιδημιολογική μελέτη αγωνιστών της LHRH και αντιανδρογόνων που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη. Ο κίνδυνος φάνηκε ότι ήταν αυξημένος όταν χρησιμοποιήθηκε βικαλουταμίδη 50 mg σε συνδυασμό με αγωνιστές της LHRH, αλλά δεν υπήρχε φανερή αύξηση του κινδύνου όταν χρησιμοποιήθηκε βικαλουταμίδη 150 mg ως μονοθεραπεία για την αντιμετώπιση του καρκίνου του προστάτη.

5. Αναφέρεται ως ανεπιθύμητη ενέργεια φαρμάκου κατόπιν επανεξέτασης των δεδομένων μετά την κυκλοφορία στην αγορά. Η συχνότητα έχει προσδιοριστεί από την επίπτωση των αναφερόμενων ανεπιθύμητων ενεργειών της διάμεσης πνευμονίας στην τυχαιοποιημένη περίοδο θεραπείας των μελετών EPC με 150 mg.

Αυξημένος λόγος PT/INR: Έχουν καταγραφεί αναφορές περί κουμαρινικών αντιπηκτικών που αλληλεπιδρούν με το [Ονομασία προϊόντος] κατά την μετεγκριτική παρακολούθηση (βλέπε παραγράφους 4.4 και 4.5).

Αναφορά ανεπιθύμητων ενεργειών

Εάν παρατηρήσετε κάποια ανεπιθύμητη ενέργεια, ενημερώστε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας. Αυτό ισχύει και για κάθε πιθανή ανεπιθύμητη ενέργεια που δεν αναφέρεται στο παρόν φύλλο οδηγιών χρήσης. Μπορείτε επίσης να αναφέρετε ανεπιθύμητες ενέργειες απευθείας (βλ. λεπτομέρειες παρακάτω). Μέσω της αναφοράς ανεπιθύμητων ενεργειών μπορείτε να βοηθήσετε στη συλλογή περισσότερων πληροφοριών σχετικά με την ασφάλεια του παρόντος φαρμάκου.

Ελλάδα

Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων Μεσογείων 284

GR-15562 Χολαργός, Αθήνα Τηλ: + 30 21 32040380/337

Φαξ: + 30 21 06549585

Ιστότοπος: http://www.eof.gr

Κύπρος

Φαρμακευτικές Υπηρεσίες Υπουργείο Υγείας

CY-1475 Λευκωσία Φαξ: + 357 22608649

Ιστότοπος: www.moh.gov.cy/phs

Δεν υπάρχει εμπειρία με υπερδοσολογία στον άνθρωπο. Δεν υπάρχει ειδικό αντίδοτο. Η θεραπεία θα πρέπει να είναι συμπτωματική. Η αιμοκάθαρση μπορεί να μην είναι χρήσιμη, εφόσον η βικαλουταμίδη δεσμεύεται σε μεγάλο βαθμό σε πρωτεΐνες και δεν ανακτάται αμετάβλητη στα ούρα. Ενδείκνυται γενική υποστηρικτική φροντίδα, συμπεριλαμβανομένης της συχνής παρακολούθησης των ζωτικών σημείων.