BIKALEN F.C.TAB 50MG/TAB

Αντιμετώπιση του προχωρημένου καρκίνου του προστάτη σε συνδυασμό με θεραπεία με ανάλογο ορμόνης απελευθέρωσης της ωχρινοποιητικής ορμόνης (LHRH) ή χειρουργική αφαίρεση των όρχεων.

Δοσολογία

Ενήλικες άνδρες, συμπεριλαμβανομένων των ηλικιωμένων: Η δοσολογία είναι 1 δισκίο των 50 mg μία φορά την ημέρα με από του στόματος χορήγηση.

Η θεραπεία με βικαλουταμίδη πρέπει να αρχίζει τουλάχιστον 3 ημέρες πριν την έναρξη της θεραπευτικής αγωγής με ένα ανάλογο LHRH ή ταυτόχρονα με την χειρουργική αφαίρεση των όρχεων.

Ειδικοί πληθυσμοί

Νεφρική ανεπάρκεια

Δεν απαιτείται τροποποίηση της δοσολογίας σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια.

Ηπατική ανεπάρκεια

Δεν απαιτείται τροποποίηση της δοσολογίας σε ασθενείς με ήπια ηπατική ανεπάρκεια. Αυξημένη συσσώρευση του φαρμάκου μπορεί να παρατηρηθεί σε ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια (βλ. παράγραφο 4.4).

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η βικαλουταμίδη δεν ενδείκνυται στα παιδιά ή στους εφήβους.

Τρόπος χορήγησης

Τα δισκία πρέπει να καταπίνονται ολόκληρα με τη βοήθεια υγρού.

Η βικαλουταμίδη αντενδείκνυται στις γυναίκες και τα παιδιά (βλ. παράγραφο 4.6).

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

Η συγχορήγηση τερφεναδίνης, αστεμιζόλης ή σιζαπρίδης με βικαλουταμίδη αντενδείκνυται (βλ. παράγραφο 4.5).

Η έναρξη της θεραπείας θα πρέπει να γίνεται υπό την άμεση επίβλεψη ειδικού.

Η βικαλουταμίδη μεταβολίζεται εκτεταμένα στο ήπαρ. Τα διαθέσιμα στοιχεία υποδηλώνουν ότι η αποβολή του μπορεί να είναι βραδύτερη σε άτομα με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη συσσώρευση της βικαλουταμίδης. Συνεπώς, η βικαλουταμίδη πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια.

Συνιστάται περιοδικός έλεγχος της ηπατικής λειτουργίας προκειμένου να διαπιστωθούν πιθανές μεταβολές της ηπατικής λειτουργίας. Στην πλειοψηφία τους οι μεταβολές αναμένεται να εμφανισθούν μέσα στους 6 πρώτους μήνες της θεραπείας με βικαλουταμίδη.

Σπάνια έχουν παρατηρηθεί σοβαρές ηπατικές μεταβολέςα και ηπατική ανεπάρκεια με τη βικαλουταμίδη και έχουν αναφερθεί θανατηφόρες καταλήξεις (βλ. παράγραφο 4.8). Η θεραπεία με βικαλουταμίδη θα πρέπει να διακοπεί εάν οι ηπατικές μεταβολές είναι σοβαρές.

Μείωση στην ανοχή της γλυκόζης έχει παρατηρηθεί σε άνδρες που λάμβαναν LHRH αγωνιστές. Αυτό μπορεί να εκδηλώνεται ως διαβήτης ή ως απώλεια του γλυκαιμικού ελέγχου σε αυτούς με προϋπάρχοντα διαβήτη. Ως εκ τούτου πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η παρακολούθηση των τιμών της γλυκόζης του αίματος σε ασθενείς που λαμβάνουν βικαλουταμίδη σε συνδυασμό με LHRH αγωνιστές.

Η βικαλουταμίδη έχει φανεί να αναστέλλει το κυτόχρωμα P450 (CYP 3A4), ως εκ τούτου απαιτείται προσοχή όταν η βικαλουταμίδη συγχορηγείται με φάρμακα που μεταβολίζονται κυρίως από το CYP 3A4, (βλ. παραγράφους 4.3 και 4.5).

Σε σπάνιες περιπτώσεις, έχουν αναφερθεί αντιδράσεις από φωτοευαισθησία σε ασθενείς που λαμβάνουν βικαλουταμίδη 50 mg. Οι ασθενείς πρέπει να συμβουλεύονται να αποφεύγουν την άμεση έκθεση στο ηλιακό φως ή σε υπεριώδη ακτινοβολία ενώ λαμβάνουν βικαλουταμίδη 50 mg και πρέπει να εξετάζεται η χρήση αντηλιακών. Σε περιπτώσεις όπου οι αντιδράσεις από φωτοευαισθησία είναι πιο επίμονες και/ή σοβαρές, πρέπει να ξεκινάει κατάλληλη συμπτωματική θεραπεία.

Η θεραπεία ανδρογονικού αποκλεισμού μπορεί να παρατείνει το διάστημα QT.

Σε ασθενείς με ιστορικό ή με παράγοντες κινδύνου παράτασης τους διαστήματος QT και σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα φαρμακευτικά προϊόντα που μπορεί να παρατείνουν το διάστημα QT (βλ. παράγραφο 4.5), οι γιατροί θα πρέπει να αξιολογήσουν την αναλογία οφέλους/κινδύνου, καθώς και την ενδεχόμενη εμφάνιση κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου (Torsade de pointes) πριν την έναρξη θεραπείας με βικαλουταμίδη.

Η θεραπεία με αντι-ανδρογόνο μπορεί να προκαλέσει μορφολογικές αλλαγές στα σπερματοζωάρια. Παρόλο που η επίδραση της βικαλουταμίδης στη μορφολογία των σπερματοζωαρίων δεν έχει αξιολογηθεί και δεν έχουν αναφερθεί τέτοιου είδους αλλαγές σε ασθενείς που έλαβαν βικαλουταμίδη, οι ασθενείς και/ή οι σύντροφοί τους πρέπει να ακολουθήσουν επαρκή αντισύλληψη κατά τη διάρκεια και για 130 ημέρες μετά τη θεραπεία με βικαλουταμίδη.

Έχει αναφερθεί ενίσχυση της αντιπηκτικής δράσης της κουμαρίνης σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονη θεραπεία με βικαλουταμίδη, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση του Χρόνου Προθρομβίνης (PT) και του Διεθνούς Κανονικοποιημένου Πηλίκου (INR). Ορισμένες περιπτώσεις έχουν συσχετιστεί με κίνδυνο αιμορραγίας. Συνιστάται η στενή παρακολούθηση των PT/INR και πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο ρύθμισης της δόσης των αντιπηκτικών (βλ. παραγράφους 4.5 και 4.8).

Οι ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, πλήρη ανεπάρκεια λακτάσης ή κακή απορρόφηση γλυκόζης - γαλακτόζης δεν πρέπει να πάρουν αυτό το φάρμακο.

Το φάρμακο αυτό περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23mg) ανά δισκίο, είναι αυτό που ονομάζουμε

«ελεύθερο νατρίου».

Δεν υπάρχουν στοιχεία φαρμακοδυναμικών ή φαρμακοκινητικών αλληλεπιδράσεων μεταξύ της βικαλουταμίδης και των αναλόγων LHRH.

Μελέτες in vitro έχουν δείξει ότι το R-εναντιομερές της βικαλουταμίδης είναι αναστολέας του CYP 3A4, με μικρότερο ανασταλτικό αποτέλεσμα στη δραστικότητα των CYP 2C9, 2C19 και 2D6.

Μολονότι κλινικές μελέτες που χρησιμοποιούσαν αντιπυρίνη ως δείκτη της δραστικότητας του κυτοχρώματος P450 (CYP), δεν έδειξαν στοιχεία αλληλεπίδρασης της βικαλουταμίδης με άλλο φάρμακο, η μέση έκθεση της μιδαζολάμης (AUC) αυξήθηκε έως και 80% μετά από συγχορήγηση με βικαλουταμίδη για 28 ημέρες. Για φάρμακα με μικρό θεραπευτικό εύρος τέτοια αύξηση μπορεί να συσχετίζεται. Έτσι, η συγχορήγηση με τερφεναδίνη, αστεμιζόλη και σιζαπρίδη αντενδείκνυται (βλ. παράγραφο 4.3.) και απαιτείται προσοχή κατά τη συγχορήγηση βικαλουταμίδης με ουσίες όπως η κυκλοσπορίνη και οι αποκλειστές των διαύλων ασβεστίου. Μπορεί να χρειαστεί μείωση της δοσολογίας για τα φάρμακα αυτά, ειδικότερα αν υπάρχει ένδειξη ενισχυμένων ή ανεπιθύμητων ενεργειών. Για την κυκλοσπορίνη, συνιστάται να παρακολουθούνται στενά οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα και η κλινική κατάσταση, μετά την έναρξη ή τη διακοπή της θεραπείας με βικαλουταμίδη.

Απαιτείται προσοχή όταν συνταγογραφείται βικαλουταμίδη με άλλα φάρμακα τα οποία μπορεί να αναστέλλουν οξείδωση του φαρμάκου, π.χ. σιμετιδίνη και κετοκοναζόλη. Στη θεωρία, αυτό μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα αυξημένες συγκεντρώσεις βικαλουταμίδης στο πλάσμα, που θα μπορούσαν θεωρητικά να οδηγήσουν σε αύξηση των ανεπιθύμητων ενεργειών.

Μελέτες in vitro έχουν δείξει ότι η βικαλουταμίδη μπορεί να εκτοπίσει το κουμαρινικό αντιπηκτικό, βαρφαρίνη, από τις θέσεις σύνδεσής του με τις πρωτεΐνες. Υπήρξαν αναφορές αυξημένης δράσης της βαρφαρίνης και άλλων κουμαρινικών αντιπηκτικών όταν συγχορηγήθηκαν με βικαλουταμίδη. Συνιστάται επομένως, στις περιπτώσεις που χορηγείται βικαλουταμίδη σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα κουμαρινικά αντιπηκτικά, να παρακολουθείται στενά ο PT/INR (χρόνος προθρομβίνης/Διεθνές Κανονικοποιημένο Πηλίκο) και να εξετάζεται το ενδεχόμενο ρύθμισης της δόσης των αντιπηκτικών (βλ. παραγράφους 4.4 και 4.8).

Επειδή η θεραπεία ανδρογονικού αποκλεισμού μπορεί να παρατείνει το διάστημα QT, θα πρέπει να αξιολογηθεί προσεκτικά η ταυτόχρονη χρήση βικαλουταμίδης με φαρμακευτικά προϊόντα που είναι γνωστό ότι παρατείνουν το διάστημα QT ή φαρμακευτικά προϊόντα που μπορούν να προκαλέσουν κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου (Torsade de pointes) όπως τάξης ΙΑ (π.χ. κινιδίνη, δισοπυραμίδη) ή τάξης ΙΙΙ (π.χ. αμιοδαρόνη, σοταλόλη, δοφετιλίδη, ιβουτιλίδη) αντιαρρυθμικά φαρμακευτικά προϊόντα, μεθαδόνη, μοξιφλοξασίνη, αντιψυχωσικά, κ.τ.λ. (βλ. παράγραφο 4.4).

Παιδιατρικός πληθυσμός

Μελέτες αλληλεπιδράσεων έχουν πραγματοποιηθεί μόνο σε ενήλικες.

Κύηση

Η βικαλουταμίδη αντενδείκνυται στις γυναίκες και δεν πρέπει να δίνεται σε έγκυες γυναίκες.

Θηλασμός

Η βικαλουταμίδη αντενδείκνυται στις γυναίκες και δεν πρέπει να δίνεται σε θηλάζουσες γυναίκες.

Γονιμότητα

Σε μελέτες σε ζώα παρατηρήθηκε αναστρέψιμη ανεπάρκεια της ανδρικής γονιμότητας (βλ. παράγραφο 5.3). Θα πρέπει να αναμένεται μια περίοδος υπογονιμότητας ή στειρότητας στον άνθρωπο.

ν

Η βικαλουταμίδη είναι μάλλον απίθανο να βλάψει την ικανότητα των ασθενών να οδηγούν ή να χειρίζονται μηχανήματα. Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι ενίοτε μπορεί να παρατηρηθεί υπνηλία. Ασθενείς που εμφανίζουν τέτοιες επιδράσεις πρέπει να προσέχουν.

Σε αυτήν την παράγραφο οι ανεπιθύμητες ενέργειες ορίζονται ως ακολούθως: Πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 έως < 1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100), σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000), πολύ σπάνιες (<1/10.000), μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία).

Πίνακας 1: Συχνότητα ανεπιθύμητων ενεργειών

Διαταραχές νεφρών και ουροποιητικού συστήματος

Πολύ συχνές Αιματουρία

Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού

Πολύ συχνές Γυναικομαστία & ευαισθησία των μαστών³

Συχνές Στυτική δυσλειτουργία

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις στη θέση χορήγησης

Πολύ συχνές

Συχνές

Εξασθένιση, Οίδημα

Πόνος στο στήθος

Διερευνήσεις Συχνές Αύξηση Σωματικού Βάρους

1. Οι μεταβολές της ηπατικής λειτουργίας σπάνια είναι σοβαρές και συχνά είναι παροδικές, αποκαθίστανται ή βελτιώνονται με τη συνέχιση της θεραπείας ή μετά την διακοπή της.

2. Αναφέρεται ως ανεπιθύμητη ενέργεια μετά την αξιολόγηση των δεδομένων που προέκυψαν από την κυκλοφορία στην αγορά. Η συχνότητα αναφοράς έχει καθοριστεί από το ρυθμό εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών ηπατικής ανεπάρκειας σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία στην ομάδα βικαλουταμίδης 150 mg στις μελέτες EPC.

3. Μπορεί να μειωθεί με σύγχρονη χειρουργική αφαίρεση των όρχεων.

4. Παρατηρήθηκε σε μια φαρμακο-επιδημιολογική μελέτη LHRH αγωνιστών και αντι-ανδρογόνων που χρησιμοποιήθηκαν στη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη. Ο κίνδυνος φάνηκε να αυξάνεται όταν η βικαλουταμίδη 50 mg χρησιμοποιήθηκε σε συνδυασμό με LHRH αγωνιστές, αλλά δεν διαπιστώθηκε αύξηση του κινδύνου όταν η βικαλουταμίδη 150 mg χρησιμοποιήθηκε ως μονοθεραπεία για την θεραπεία του καρκίνου του προστάτη.

τυχαιοποιημένη περίοδο θεραπείας σε EPC μελέτες με 150 mg.

Αυξημένος PT/INR: Κατά την παρακολούθηση μετά την κυκλοφορία έχουν αναφερθεί περιπτώσεις αλληλεπιδράσεων κουμαρινικών αντιπηκτικών με τη βικαλουταμίδη (βλ. παραγράφους 4.4 και 4.5).

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους- κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων, Μεσογείων 284, GR-15562 Χολαργός, Αθήνα, Τηλ: + 30 21 32040337, Ιστότοπος: http://www.eof.gr, http://www.kitrinikarta.gr.

Δεν υπάρχει εμπειρία από υπερδοσολογία στον άνθρωπο. Δεν υπάρχει ειδικό αντίδοτο. Η θεραπεία πρέπει να είναι συμπτωματική. Η αιμοδιύλιση ενδέχεται να μην βοηθήσει, καθώς η βικαλουταμίδη συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με τις πρωτεΐνες και δεν ανιχνεύεται αναλλοίωτο στα ούρα. Συνιστάται γενική υποστηρικτική αγωγή, συμπεριλαμβανομένου συχνού ελέγχου των ζωτικών σημείων.