BURINEX INJ.SOL 2MG/4ML AMP

Τo Burinex 0,5 mg/ml, ενέσιμο διάλυμα ενδείκνυται σε ενήλικες για τη θεραπεία της αρτηριακής υπέρτασης με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια και σε ασθενείς με οιδηματικές καταστάσεις όπως συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, υπερτασική κρίση, πνευμονικό οίδημα, κίρρωση του ήπατος και νεφρωσικό σύνδρομο.

Η δόση θα πρέπει να προσαρμόζεται προσεκτικά ανάλογα με την ανταπόκριση του ασθενούς. Παρεντερικώς: Συνήθως 0,5-1 mg ενδοφλεβίως ή ενδομυϊκώς.

Πνευμονικό οίδημα: 2 mg ενδοφλεβίως, επαναλαμβανόμενα, εάν υπάρχει ανάγκη, κάθε 20 λεπτά.

Νεφρική ανεπάρκεια: 2-6,25 mg σε 500 ml υγρού για έγχυση, χορηγούμενα σε 30-60 λεπτά. Επαναλαμβάνεται, εάν είναι ανάγκη, κάθε 6-8 ώρες. Το ενέσιμο Burinex μπορεί να προστεθεί στα κοινά διαλύματα για εγχύσεις, όπως γλυκόζη, sodium chloride, sodium bicarbonate ή potassium chloride.

Το ενέσιμο Burinex μπορεί να χορηγηθεί ως μία συνεχής έγχυση. Ο ρυθμός έγχυσης δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 2 mg/ώρα.

Δηλητηριάσεις από σαλικυλικά ή βαρβιτουρικά: Αρχικά 2 mg ενδοφλεβίως, ακολουθούμενα από 1 mg κάθε 4 ώρες, συνολικά 7 mg σε 24 ώρες. Η συνήθης πορεία για έντονη αλκαλική διούρηση θα πρέπει να ακολουθήσει.

Παιδιατρικός πληθυσμός:

Το φαρμακευτικό προϊόν δεν συνιστάται για παιδιά καθώς υπάρχουν περιορισμένες πληροφορίες σχετικά με την ασφάλεια, την αποτελεσματικότητα και τη δοσολογία στα παιδιά.

Ηλικιωμένοι:

Ισχύουν οι δοσολογικές συστάσεις για ενήλικες, αλλά στους ηλικιωμένους η bumetanide γενικά αποβάλλεται πιο αργά.

Η δόση θα πρέπει να προσαρμόζεται μέχρι την επίτευξη της απαιτούμενης ανταπόκρισης.

Ασθενείς με ηπατική ή νεφρική ανεπάρκεια

Ανάλογα της ηπατικής ή νεφρικής λειτουργίας, η δόση θα πρέπει να προσαρμόζεται ανάλογα της ανταπόκρισης του ασθενούς και της απαιτούμενης θεραπευτικής δράσης (βλέπε παράγραφο 4.4).

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία, φορμαλδεΰδη (βλ. παράγραφο 4.4) ή σε κάποιο από τα έκδοχα

Σοβαρή μείωση των ηλεκτρολυτών Εμμένουσα ανουρία

Ηπατική εγκεφαλοπάθεια συμπεριλαμβανομένου κώματος

Η φορμαλδεΰδη είναι ένα προϊόν διάσπασης που εμφανίζεται στο προϊόν σε ελάχιστες ποσότητες κατά την αποθήκευση.

Λόγω πιθανής αναφυλακτικής αντίδρασης στη φορμαλδεΰδη, πρέπει να δίνεται προσοχή.

Η τοξική επιδερμική νεκρόλυση (TEN) και το σύνδρομο Stevens Johnson (SJS), τα οποία μπορεί να είναι απειλητικά για τη ζωή ή θανατηφόρα συμπτώματα, έχουν αναφερθεί σε σχέση με μη αντιβιοτικά προϊόντα που περιέχουν σουλφοναμίδιο, συμπεριλαμβανομένης της bumetanide. Οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται για τα σημεία και τα συμπτώματα του SJS και της TEN και να παρακολουθούνται στενά για αυτά. Εάν εμφανιστούν σημεία και συμπτώματα που υποδηλώνουν αυτές τις αντιδράσεις, η bumetanide πρέπει να αποσυρθεί και θα πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο χορήγησης εναλλακτικής θεραπείας. Εάν ο ασθενής έχει εμφανίσει σοβαρή αντίδραση όπως σύνδρομο Stevens — Johnson ή τοξική επιδερμική νεκρόλυση με τη χρήση bumetanide, η θεραπεία με bumetanide πρέπει να διακοπεί οριστικά.

Συνιστάται προσοχή εάν η bumetanide πρόκειται να χορηγηθεί σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.

Πρέπει να δίνεται προσοχή όταν η bumetanide χρησιμοποιείται σε ασθενείς με υπόταση.

Μπορεί να εμφανισθεί διαταραχή των υγρών και των ηλεκτρολυτών (βλέπε παράγραφο 4.8) και θα πρέπει να εφαρμοσθεί θεραπεία υποκατάστασης όπου ενδείκνυται. Οι συγκεντρώσεις του καλίου στον ορό πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά.

Η χορήγηση αναστολέων αντλίας πρωτονίων έχει συσχετισθεί με την ανάπτυξη υπομαγνησιαιμίας. Η υπομαγνησιαιμία μπορεί να επιδεινωθεί με τη συγχορήγηση Burinex® και ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίνεται στα επίπεδα του μαγνησίου όταν χρησιμοποιείται αυτός ο συνδυασμός.

Όπως και με άλλα διουρητικά, η bumetanide μπορεί να προκαλέσει αύξηση του ουρικού οξέος στο αίμα.

Το Burinex® θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με πιθανή απόφραξη του ουροποιητικού συστήματος.

Συνιστάται προσοχή εάν η bumetanide πρόκειται να χορηγηθεί σε ασθενείς με σοβαρή ή εξελισσόμενη νεφρική δυσλειτουργία ή με αυξημένα επίπεδα ουρίας/(BUN) ή κρεατινίνης.

Περιοδική παρακολούθηση ουρίας και σακχάρου αίματος πρέπει να διενεργείται σε διαβητικούς και σε ασθενείς με υποψία λανθάνοντος διαβήτη.

Εάν υπάρχει γνωστή υπερευαισθησία στις σουλφοναμίδες μπορεί να υπάρχει πιθανός κίνδυνος υπερευαισθησίας στην bumetanide.

Η bumetanide που ανιχνεύεται στα ούρα κατά τον έλεγχο ντόπινγκ είναι αιτία αποκλεισμού των αθλητών.

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει λιγότερο από 1 mmol νάτριο (23 mg) ανά δόση, δηλ. ουσιαστικά είναι «ελεύθερο νατρίου».

Δακτυλίτιδα (Digitalis glycosides)

Η υποκαλιαιμία αυξάνει την ευαισθησία στη δακτυλίτιδα η οποία μπορεί να προκαλέσει τοξικό δακτυλιδισμό (ναυτία, έμετο, και αρρυθμίες).

Θα πρέπει να παρακολουθούνται τα επίπεδα καλίου και κλινικά σημεία για τοξικό δακτυλιδισμό. Υποκατάσταση των επιπέδων καλίου και μικρότερη δόση δακτυλίτιδας θα πρέπει να εξετάζονται.

Μη εκπολωτικοί νευρομυϊκοί ανασταλτικοί παράγοντες

Η υποκαλιαιμία αυξάνει την ευαισθησία στους μη εκπολωτικούς νευρομυϊκούς ανασταλτικούς παράγοντες.

Λίθιο

Η bumetanide μειώνει την κάθαρση του λιθίου με αποτέλεσμα υψηλά επίπεδα λιθίου στον ορό, συνεπώς η ταυτόχρονη θεραπεία απαιτεί στενή παρακολούθηση των επιπέδων λιθίου στον ορό. Μικρότερες δόσεις λιθίου μπορεί να απαιτούνται.

Αντιαρρυθμικά

Ταυτόχρονη χρήση bumetanide και αντιαρρυθμικών φαρμάκων κατηγορίας ΙΙΙ μπορεί να οδηγήσουν σε αυξημένο κίνδυνο ηλεκτρολυτικών διαταραχών και συνεπώς σε καρδιοτοξικότητα (παράταση QT συμπλέγματος, torsades de pointes, καρδιακή ανακοπή). Τα επίπεδα ηλεκτρολυτών των ασθενών θα πρέπει να ελέγχονται καθώς και τα συμπτώματα αρρυθμίας.

ΜΣΑΦ

Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ) αναστέλλουν τη δράση της bumetanide. Οι δράσεις κατά τη συγχορήγηση πρέπει να παρακολουθούνται (π.χ. πίεση αίματος, σημεία νεφρικής ανεπάρκειας). Τα διουρητικά μπορεί να ενισχύσουν την νεφροτοξικότητα των ΜΣΑΦ.

Αντιυπερτασικοί παράγοντες και φαρμακευτικά προϊόντα που προκαλούν ορθοστατική υπόταση.

Η bumetanide μπορεί να ενισχύσει την δράση των αντιυπερτασικών παραγόντων συμπεριλαμβανομένων των διουρητικών και των φαρμακευτικών προϊόντων που προκαλούν ορθοστατική υπόταση (π.χ. τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά). Υπόταση μετά τη λήψη της πρώτης δόσης μπορεί να συμβεί.

Παράγοντες μείωσης του καλίου

Η μείωση του καλίου λόγω της δράσης της bumetanide μπορεί να αυξηθεί από άλλους παράγοντες που μειώνουν το κάλιο.

Αμινογλυκοσίδες

Οι ωτοτοξικές δράσεις των αμινογλυκοσιδών μπορεί να αυξηθούν από την ταυτόχρονη χορήγηση ισχυρών διουρητικών όπως η bumetanide.

Προβενεσίδη

Η προβενεσίδη αναστέλλει την νεφρική σωληναριακή απέκκριση της bumetanide που οδηγεί σε μειωμένη νατριούρηση.

Εγκυμοσύνη

Η bumetanide μπορεί να προκαλέσει επιβλαβείς δράσεις κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, στο έμβρυο ή στο νεογνό. Το Burinex® δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εκτός εάν η κλινική κατάσταση της γυναίκας απαιτεί θεραπεία με bumetanide. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο σε περίπτωση καρδιακής ανεπάρκειας όταν το πιθανό όφελος υπερτερεί του πιθανού κινδύνου στο έμβρυο.

Θηλασμός

Η bumetanide δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια του θηλασμού.

Γονιμότητα

Δεν υπάρχουν κλινικές μελέτες με bumetanide σχετικά με την γονιμότητα.

Η bumetanide δεν έχει καμία ή έχει ασήμαντη άμεση επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανών. Ωστόσο, ο ασθενής πρέπει να είναι ενημερωμένος ότι μπορεί να εμφανίσει ζάλη κατά τη διάρκεια της θεραπείας και να το έχει υπόψη του ενώ οδηγεί ή χειρίζεται μηχανές.

Η εκτίμηση της συχνότητας των ανεπιθύμητων ενεργειών βασίζεται σε μία συγκεντρωτική ανάλυση δεδομένων από κλινικές μελέτες και αυθόρμητες αναφορές.

Βάσει συγκεντρωτικών δεδομένων από κλινικές μελέτες που περιλαμβάνουν περισσότερους από 1000 ασθενείς που έλαβαν bumetanide, περίπου 12 % των ασθενών αναμένεται να παρουσιάσουν μία ανεπιθύμητη ενέργεια.

Οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες κατά τη διάρκεια της θεραπείας είναι πονοκέφαλος και ηλεκτρολυτικές διαταραχές (περιλαμβανομένων της υποκαλιαιμίας, υπονατριαιμίας, υποχλωραιμίας και υπερκαλιαιμίας) που συμβαίνουν σε περίπου 4 % των ασθενών, ακολουθούμενο από ζάλη (περιλαμβανομένων της ορθοστατικής υπότασης και του ιλίγγου) και κόπωση που συμβαίνει σε περίπου 3% των ασθενών.

Ηλεκτρολυτικές διαταραχές μπορεί να συμβούν ιδιαίτερα κατά την διάρκεια μακροχρόνιας θεραπείας.

Νεφρική ανεπάρκεια έχει αναφερθεί στην παρακολούθηση της μετά την κυκλοφορία βάση δεδομένων ασφαλείας.

Κατά τη θεραπεία με bumetanide αναφέρθηκαν σοβαρές δερματικές ανεπιθύμητες ενέργειες (SCARs), μεταξύ των οποίων σύνδρομο Stevens-Johnson και η τοξική επιδερμική νεκρόλυση (TEN) (βλ. παράγραφο 4.4).

Ανεπιθύμητες ενέργειες καταχωρούνται κατά MedDRA Κατηγορία Οργανικό Σύστημα (SOC) και οι μεμονωμένες ανεπιθύμητες ενέργειες ταξινομούνται ξεκινώντας από τις πιο συχνά αναφερόμενες. Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας εμφάνισης, οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις αναφέρονται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.

Πολύ συχνές ≥ 1/10 Συχνές ≥ 1/100 και < 1/10

Όχι συχνές ≥ 1/1.000 και < 1/100

Σπάνιες ≥ 1/10.000 και < 1/1.000 Πολύ σπάνιες < 1/10.000

Μη γνωστής συχνότητας (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα

Παιδιατρικός πληθυσμός

Το προφίλ ασφάλειας του Burinex® δεν έχει τεκμηριωθεί στον παιδιατρικό πληθυσμό.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς:

Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων

Μεσογείων 284, GR-15562 Χολαργός, Αθήνα Τηλ: +30 21 32040337

Ιστότοπος: http://www.eof.gr

http://www.kitrinikarta.gr

Σε μεγάλες δόσεις και κατά τη διάρκεια μακροχρόνιας θεραπείας τα διουρητικά της αγκύλης μπορεί να προκαλέσουν ηλεκτρολυτική διαταραχή, αφυδάτωση και πολυουρία.

Τα συμπτώματα ηλεκτρολυτικών διαταραχών περιλαμβάνουν ξηροστομία, δίψα, αδυναμία, λήθαργο, υπνηλία, σύγχυση, γαστρεντερικές διαταραχές, νευρικότητα, μυϊκό πόνο και κράμπες και σπασμούς.

Η θεραπεία γίνεται με τη ρύθμιση της ισορροπίας υγρών και ηλεκτρολυτών.