CISATRAL INJ.SO.INF 2MG/ML

Το CISATRAL είναι ένας ενδιάμεσης διάρκειας δράσης, μη αποπολωτικός παράγοντας νευρομυϊκού αποκλεισμού για ενδοφλέβια χορήγηση.

Το CISATRAL ενδείκνυται για χρήση κατά την διάρκεια χειρουργικών και άλλων επεμβάσεων σε ενήλικες και παιδιά ηλικίας από 1 μήνα και πάνω. Το CISATRAL ενδείκνυται επίσης για χρήση σε ενήλικες που χρειάζονται εντατική θεραπεία. Το CISATRAL μπορεί να χρησιμοποιείται ως συμπλήρωμα στη γενική αναισθησία ή για την καταστολή στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) για τη χάλαση των σκελετικών μυών και για τη διευκόλυνση της διασωλήνωσης της τραχείας και του μηχανικού αερισμού.

Το CISATRAL πρέπει να χορηγείται μόνο από αναισθησιολόγους ή άλλους κλινικούς ιατρούς ή υπό την επίβλεψη τους, οι οποίοι είναι εξοικειωμένοι με τη χρήση και τη δράση των παραγόντων νευρομυϊκού αποκλεισμού. Πρέπει να είναι διαθέσιμα τα μέσα για διασωλήνωση της τραχείας και διατήρηση του αερισμού των πνευμόνων και επαρκή αρτηριακή οξυγόνωση.

Να σημειωθεί ότι το CISATRAL δεν πρέπει να αναμιγνύεται στην ίδια σύριγγα ή να χορηγείται ταυτόχρονα μέσω της ίδιας βελόνας με το ενέσιμο γαλάκτωμα προποφόλης ή με αλκαλικά διαλύματα, όπως η νατριούχος θειοπεντόνη (βλέπε παράγραφο 6.2).

Το CISATRAL δεν περιέχει αντιμικροβιακό συντηρητικό και προορίζεται για χρήση από έναν ασθενή.

Συμβουλή κατά την παρακολούθηση ασθενών

Όπως και με άλλους παράγοντες νευρομυϊκού αποκλεισμού, η παρακολούθηση της νευρομυϊκής λειτουργίας συνιστάται κατά τη διάρκεια της χρήσης του CISATRAL έτσι ώστε να εξατομικεύονται οι δοσολογικές απαιτήσεις.

Χρήση με ενδοφλέβια bolus ένεση

Δοσολογία σε ενήλικες

Διασωλήνωση της Τραχείας: Η συνιστώμενη δόση του CISATRAL για διασωλήνωση σε ενήλικες είναι 0,15 mg/kg (βάρους σώματος). Aυτή η δόση προκαλεί καλές έως άριστες συνθήκες για διασωλήνωση της τραχείας 120 sec μετά τη χορήγηση του CISATRAL, που ακολούθησε την εισαγωγή στην αναισθησία με προποφόλη.

Μεγαλύτερες δόσεις θα μειώσουν το χρόνο έναρξης του νευρομυϊκού αποκλεισμού.

Ο Πίνακας 1 συνοψίζει τα φαρμακοδυναμικά δεδομένα όταν το CISATRAL χορηγήθηκε σε δόσεις 0,1 mg/kg έως 0,4 mg/kg (βάρους σώματος) σε υγιείς ενήλικες κατά τη διάρκεια αναισθησίας με οπιοειδή (θειοπεντόνη/φαιντανύλη/ιμιδαζολάμη) ή προποφόλη.

Πίνακας 1: Μέσα φαρμακοδυναμικά δεδομένα μετά από ένα εύρος δόσεων του σιζατρακούριου

* Τ1 Απόκριση μεμονωμένης σύσπασης, καθώς και ο πρώτος παράγοντας της τεσσάρων διεγέρσεων (Train-of-four) απόκρισης του προσαγωγού μυός του αντίχειρα μετά από μέγιστη ηλεκτρική διέγερση του ωλένιου νεύρου.

Αναισθησία με ενφλουράνιο ή ισοφλουράνιο μπορεί να παρατείνει την κλινικά αποτελεσματική διάρκεια της αρχικής δόσης του CISATRAL έως και 15%.

Συντήρηση: Ο νευρομυϊκός αποκλεισμός μπορεί να παραταθεί με δόσεις συντήρησης του CISATRAL. Μια δόση 0,03 mg/kg (βάρους σώματος) παρέχει περίπου 20 min επιπρόσθετου κλινικά αποτελεσματικού νευρομυϊκού αποκλεισμού κατά τη διάρκεια αναισθησίας με oπιοειδή ή προποφόλη.

Διαδοχικές δόσεις συντήρησης δεν έχουν ως αποτέλεσμα την προοδευτική παράταση του αποτελέσματος.

Αυτόματη Ανάνηψη: Από τη στιγμή που αρχίζει η αυτόματη ανάνηψη από το νευρομυϊκό αποκλεισμό, ο ρυθμός είναι ανεξάρτητος της δόσης του CISATRAL που χορηγήθηκε. Κατά τη διάρκεια αναισθησίας με oπιοειδές ή προποφόλη, οι διάμεσοι χρόνοι ανάνηψης από 25 έως 75% και από 5 έως 95% είναι περίπου 13 min και 28 min, αντίστοιχα.

Αναστροφή: Ο νευρομυϊκός αποκλεισμός μετά τη χορήγηση του CISATRAL μπορεί να αναστραφεί εύκολα με τις καθιερωμένες δόσεις αντιχολινεστερασικών παραγόντων. Οι μέσοι χρόνοι ανάνηψης από 25 έως 75% και μέχρι την πλήρη κλινική ανάνηψη (Τ⁴:Τ¹ ≥ 0,7) είναι περίπου 4 και 9 min, αντίστοιχα, μετά τη χορήγηση του παράγοντα αναστροφής με μέσο όρο 10% Τ¹ ανάνηψη.

Δοσολογία σε παιδιατρικούς ασθενείς

Διασωλήνωση της Τραχείας (παιδιατρικοί ασθενείς ηλικίας 1 μηνός έως 12 ετών): Όπως και στους ενήλικες, η συνιστώμενη δόση του CISATRAL για διασωλήνωση είναι 0,15 mg/kg (βάρους σώματος) χορηγούμενα ταχέως εντός 5 έως 10 sec. Αυτή η δόση προκαλεί καλές έως εξαιρετικές συνθήκες για διασωλήνωση της τραχείας 120 sec μετά την ένεση του CISATRAL. Τα φαρμακοδυναμικά δεδομένα για αυτή τη δόση παρουσιάζονται στους πίνακες 2, 3 και 4.

To CISATRAL δεν έχει μελετηθεί για διασωλήνωση παιδιατρικών ασθενών κατηγορίας III-IV κατά ταξινόμηση ASA. Υπάρχουν περιορισμένα στοιχεία για τη χρήση του CISATRAL σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας κάτω από 2 ετών που υποβάλλονται σε παρατεταμένη ή σημαντική χειρουργική επέμβαση.

Σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 1 μηνός έως 12 ετών, το CISATRAL έχει μικρότερη κλινικά αποτελεσματική διάρκεια και προφίλ γρηγορότερης αυτόματης ανάνηψης από αυτές που παρατηρήθηκαν σε ενήλικες κάτω από παρόμοιες συνθήκες αναισθησίας. Παρατηρήθηκαν μικρές διαφορές στο φαρμακοδυναμικό προφίλ μεταξύ των ηλικιών 1 έως 11 μηνών και 1 έως 12 ετών, οι οποίες συνοψίζονται στους πίνακες 2 και 3.

Πίνακας 2: Παιδιατρικοί Ασθενείς ηλικίας 1 έως 11 μηνών

Πίνακας 3: Παιδιατρικοί Ασθενείς ηλικίας 1 έως 12 ετών

Όταν το CISATRAL δεν απαιτείται για διασωλήνωση: Μία δόση μικρότερη από 0,15 mg/kg βάρους μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Φαρμακοδυναμικά δεδομένα για δόσεις 0,08 και 0,1 mg/kg βάρους σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 2 έως 12 ετών παρουσιάζονται στον πίνακα 4.

Πίνακας 4: Παιδιατρικοί Ασθενείς ηλικίας 2 έως 12 ετών

Δεν έχει μελετηθεί η χορήγηση του CISATRAL μετά από σουξαμεθόνιο σε παιδιατρικούς ασθενείς (βλέπε παράγραφο 4.5).

Tο αλοθάνιο αναμένεται ότι παρατείνει την κλινικά αποτελεσματική διάρκεια της δόσης του CISATRAL μέχρι και 20%. Δεν υπάρχουν διαθέσιμες πληροφορίες για τη χρήση του CISATRAL σε παιδιά κατά τη διάρκεια αναισθησίας με άλλους αλογωμένους αναισθητικούς παράγοντες

φθορανθράκων, αλλά αυτοί οι παράγοντες αναμένεται επίσης να παρατείνουν την κλινικά αποτελεσματική διάρκεια της δόσης του CISATRAL.

Συντήρηση (παιδιατρικοί ασθενείς ηλικίας 2-12 ετών): Ο νευρομυϊκός αποκλεισμός μπορεί να παραταθεί με δόσεις συντήρησης του CISATRAL. Σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 2 έως 12 ετών, μία δόση 0,02 mg/kg (βάρους σώματος) παρέχει περίπου 9 min επιπρόσθετου κλινικά αποτελεσματικού νευρομυϊκού αποκλεισμού κατά τη διάρκεια αναισθησίας με αλοθάνιο. Διαδοχικές δόσεις συντηρήσεως δεν έχουν σαν αποτέλεσμα την προοδευτική παράταση του αποτελέσματος.

Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα ώστε να γίνει ειδική σύσταση για δόση συντήρησης σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας κάτω των 2 ετών. Ωστόσο, πολύ περιορισμένα δεδομένα από κλινικές μελέτες σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας κάτω των 2 ετών υποδηλώνουν ότι δόση συντήρησης 0,03 mg/kg μπορεί να παρατείνει τον κλινικά αποτελεσματικό νευρομυϊκό αποκλεισμό για περίοδο έως 25 min κατά τη διάρκεια αναισθησίας με οπιοειδές.

Αυτόματη Ανάνηψη: Από τη στιγμή που αρχίζει η ανάνηψη από το νευρομυϊκό αποκλεισμό, ο ρυθμός είναι ανεξάρτητος της δόσης του CICATRAL που χορηγήθηκε. Κατά τη διάρκεια αναισθησίας με oπιοειδές ή αλοθάνιο, οι διάμεσοι χρόνοι ανάνηψης από 25 έως 75% και από 5 έως 95% είναι περίπου 11 min και 28 min, αντίστοιχα.

Αναστροφή: Ο νευρομυϊκός αποκλεισμός μετά τη χορήγηση του CISATRAL μπορεί να αναστραφεί εύκολα χορηγώντας τις καθιερωμένες δόσεις αντιχολινεστερασικών παραγόντων. Οι μέσοι χρόνοι ανάνηψης 25 έως 75% και για πλήρη κλινική ανάνηψη (Τ4:Τ1 ≥ 0,7) είναι περίπου 2 min και 5min αντίστοιχα, μετά την χορήγηση του παράγοντα αναστροφής με μέσο όρο 13% Τ1 ανάνηψη.

Χρήση με ενδοφλέβια έγχυση

Δοσολογία σε ενήλικες και παιδιά ηλικίας 2 έως 12 ετών

Η διατήρηση του νευρομυϊκού αποκλεισμού μπορεί να επιτευχθεί με έγχυση του CISATRAL. Ένας αρχικός ρυθμός έγχυσης 3 μικρογραμμάρια/kg (βάρους σώματος)/min (0,18 mg/kg/hr) συνιστάται για να αποκαταστήσει 89% με 99% Τ1 της καταστολής μετά από ένδειξη αυτόματης ανάνηψης. Μετά την αρχική περίοδο σταθεροποίησης του νευρομυϊκού αποκλεισμού, ένας ρυθμός 1 έως 2 μικρογραμμάρια/kg (βάρους σώματος)/min (0,06 mg έως 0,12 mg/kg/hr) θα πρέπει να είναι επαρκής για να διατηρηθεί ο αποκλεισμός σε αυτό το εύρος στους περισσότερους ασθενείς.

Μπορεί να χρειασθεί μείωση του ρυθμού έγχυσης μέχρι και 40% όταν το CISATRAL χορηγείται κατά τη διάρκεια αναισθησίας με ισοφλουράνιο ή ενφλουράνιο (βλέπε παράγραφο 4.5).

Ο ρυθμός έγχυσης εξαρτάται από τη συγκέντρωση του σιζατρακούριου στο εγχεόμενο διάλυμα, τον επιθυμητό βαθμό νευρομυϊκού αποκλεισμού και το σωματικό βάρος του ασθενούς. Ο Πίνακας 5 δίνει οδηγίες για χορήγηση μη αραιωμένου CISATRAL.

Πίνακας 5: Ρυθμός Χορήγησης Έγχυσης του ενέσιμου CISATRAL 2 mg/ml

Η σταθερού ρυθμού συνεχής έγχυση του CISATRAL δεν σχετίζεται με προοδευτική αύξηση ή μείωση της επίδρασης νευρομυϊκού αποκλεισμού.

Μετά τη διακοπή της έγχυσης CISATRAL, η αυτόματη ανάνηψη από το νευρομυϊκό αποκλεισμό εξελίσσεται με ρυθμό παρόμοιο με εκείνον που παρατηρείται μετά τη χορήγηση μιας εφάπαξ bolus ένεσης.

Δοσολογία σε νεογνά (ηλικίας κάτω του 1 μηνός)

Η χρήση του CISATRAL στα νεογνά δε συνιστάται, καθώς δεν έχει μελετηθεί σε αυτό τον πληθυσμό ασθενών.

Δοσολογία σε ηλικιωμένους ασθενείς

Δεν απαιτούνται αλλαγές στη δοσολογία σε ηλικιωμένους ασθενείς. Σ΄ αυτούς τους ασθενείς, το CISATRAL έχει παρόμοιο φαρμακοδυναμικό προφίλ με αυτό που έχει παρατηρηθεί σε νέους ενήλικες ασθενείς, όμως, όπως και με άλλους παράγοντες νευρομυϊκού αποκλεισμού, μπορεί να υπάρξει ελαφρά βραδύτερη έναρξη δράσης.

Δοσολογία σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία

Δεν απαιτούνται αλλαγές στη δοσολογία σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια.

Σ΄ αυτούς τους ασθενείς, το CISATRAL έχει παρόμοιο φαρμακοδυναμικό προφίλ με αυτό που έχει παρατηρηθεί σε ασθενείς με κανονική νεφρική λειτουργία, όμως, μπορεί να υπάρξει ελαφρά βραδύτερη έναρξη δράσης.

Δοσολογία σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία

Δεν απαιτούνται αλλαγές στη δοσολογία σε ασθενείς με τελικού σταδίου ηπατική νόσο. Σ΄ αυτούς τους ασθενείς, το CISATRAL έχει παρόμοιο φαρμακοδυναμικό προφίλ με αυτό που έχει παρατηρηθεί σε ασθενείς με κανονική ηπατική λειτουργία, όμως, μπορεί να υπάρξει ελαφρά γρηγορότερη έναρξη δράσης.

Δοσολογία σε ασθενείς με καρδιοαγγειακή νόσο

Όταν χορηγείται ως ταχεία bolus ένεση (για 5 έως 10 sec) σε ενήλικες ασθενείς με σοβαρή καρδιοαγγειακή νόσο (New York Heart Association Class I-III) που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση παράκαμψης στεφανιαίας αρτηρίας με μόσχευμα (CABG), το CISATRAL δεν έχει συσχετισθεί με κλινικά σημαντικές καρδιοαγγειακές επιδράσεις σε κάθε δόση που μελετήθηκε (έως και συμπεριλαμβανομένων των 0,4 mg/kg (8 x ED⁹⁵). Ωστόσο, υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα για δόσεις μεγαλύτερες των 0,3 mg/kg σε αυτόν τον πληθυσμό ασθενών).

Το CISATRAL δεν έχει μελετηθεί σε παιδιά που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση καρδιάς.

Δοσολογία σε ασθενείς Μονάδων Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ)

Το CISATRAL μπορεί να χορηγηθεί είτε με bolus δόση είτε και με έγχυση σε ενήλικες ασθενείς στις ΜΕΘ.

Ένας αρχικός ρυθμός έγχυσης του CISATRAL 3 μικρογραμμάρια/kg (βάρους σώματος)/min (0,18 mg/kg/hr) συνιστάται για ενήλικες ασθενείς των ΜΕΘ. Μπορεί να υπάρχει ευρεία διαφοροποίηση στις απαιτήσεις της δοσολογίας από ασθενή σε ασθενή και αυτές μπορεί να αυξάνονται ή να ελαττώνονται με το χρόνο. Σε κλινικές μελέτες, ο μέσος ρυθμός έγχυσης ήταν 3 μικρογραμμάρια/kg/min [εύρος 0,5 έως 10,2 μικρογραμμάρια/kg (βάρους σώματος)/min (0,03 έως 0,6 mg/kg/hr)].

Ο διάμεσος χρόνος για πλήρη αυτόματη ανάνηψη μετά από μακροχρόνια (έως 6 ημέρες) έγχυση με CISATRAL σε ασθενείς των ΜΕΘ ήταν περίπου 50 min.

Το προφίλ ανάνηψης μετά από εγχύσεις CISATRAL σε ασθενείς των ΜΕΘ είναι ανεξάρτητο της διάρκειας έγχυσης.

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

Το CISATRAL αντενδείκνυται σε ασθενείς με γνωστή υπερευαισθησία στο σιζατρακούριο, ατρακούριο (atracurium) ή βενζολοσουλφονικό οξύ (benzenesulphonic acid).

Ειδικά στοιχεία του προϊόντος

Το σιζατρακούριο παραλύει τους αναπνευστικούς μύες, καθώς και άλλους σκελετικούς μύες, αλλά δεν έχει καμία γνωστή επίδραση στη συνείδηση ή στον ουδό του πόνου. Το CEMET πρέπει να χορηγείται μόνο από αναισθησιολόγους ή άλλους κλινικούς ιατρούς ή υπό την επίβλεψη τους, οι οποίοι είναι εξοικειωμένοι με τη χρήση και τη δράση των παραγόντων νευρομυϊκού αποκλεισμού. Πρέπει να είναι διαθέσιμα τα μέσα για διασωλήνωση της τραχείας και διατήρηση του πνευμονικού αερισμού και επαρκή αρτηριακή οξυγόνωση.

Πρέπει να δίνεται προσοχή κατά τη χορήγηση CISATRAL σε ασθενείς που έχουν παρουσιάσει υπερευαισθησία σε άλλους παράγοντες νευρομυϊκού αποκλεισμού, καθώς έχει αναφερθεί υψηλό ποσοστό διασταυρούμενης ευαισθησίας (μεγαλύτερο από 50%) μεταξύ των παραγόντων νευρομυϊκού αποκλεισμού (βλέπε παράγραφο 4.3).

Το σιζατρακούριο δεν έχει σημαντικές παρασυμπαθητικολυτικές ή γαγγλιοπληγικές ιδιότητες. Συνεπώς, το CISATRAL δεν έχει κλινικά σημαντική επίδραση επί της καρδιακής συχνότητας και δε θα αντισταθμίσει τη βραδυκαρδία που προκαλείται κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης από πολλούς παράγοντες αναισθησίας ή από τη διέγερση του παρασυμπαθητικού συστήματος.

Ασθενείς με μυασθένεια gravis και άλλες μορφές νευρομυϊκών ασθενειών έχουν δείξει πολύ αυξημένη ευαισθησία σε μη αποπολωτικούς παράγοντες αποκλεισμού. Μια αρχική δόση όχι περισσότερο από 0,02 mg/kg CISATRAL συνιστάται γι' αυτούς τους ασθενείς.

Σοβαρές διαταραχές της οξεοβασικής ισορροπίας ή/και των ηλεκτρολυτών του ορού μπορεί να αυξήσουν ή να μειώσουν την ευαισθησία των ασθενών σε παράγοντες νευρομυϊκού αποκλεισμού.

Δεν υπάρχουν πληροφορίες για τη χρήση του CISATRAL σε νεογνά ηλικίας μικρότερης του 1 μηνός καθώς δεν έχει μελετηθεί σε αυτόν τον πληθυσμό ασθενών.

Το σιζατρακούριο δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με ιστορικό κακοήθους υπερθερμίας. Μελέτες σε χοίρους ευαίσθητους σε κακοήθη υπερθερμία υπέδειξαν ότι το σιζατρακούριο δεν πυροδοτεί αυτό το σύνδρομο.

Δεν υπάρχουν μελέτες χορήγησης σιζατρακούριου σε ασθενείς που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση με προκλητή υποθερμία (25 έως 28°C). Όπως και με άλλους παράγοντες νευρομυϊκού αποκλεισμού, ο ρυθμός έγχυσης που απαιτείται για να διατηρηθεί επαρκής χειρουργική χάλαση κάτω από αυτές τις συνθήκες, αναμένεται να είναι σημαντικά μειωμένος.

Το σιζατρακούριο δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με εγκαύματα. Ωστόσο, όπως και με άλλους μη αποπολωτικούς παράγοντες νευρομυϊκού αποκλεισμού, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το ενδεχόμενο αυξημένων δοσολογικών απαιτήσεων και μειωμένης διάρκειας δράσεως εάν η ένεση CISATRAL χορηγείται σε αυτούς τους ασθενείς.

To CISATRAL είναι υπότονο και δεν πρέπει να εφαρμόζεται στη γραμμή έγχυσης μετάγγισης αίματος.

Ασθενείς Μονάδων Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ)

Όταν χορηγείται σε πειραματόζωα σε υψηλές δόσεις, η λαουδανοσίνη (laudanosine), ένας μεταβολίτης του σιζατρακούριου και του ατρακούριου (atracurium), έχει συσχετισθεί με παροδική υπόταση και σε ορισμένα είδη, με διεγερτικές εγκεφαλικές επιδράσεις. Στα πλέον ευαίσθητα είδη ζώων, εμφανίσθηκαν αυτές οι επιδράσεις σε συγκεντρώσεις λαουδανοσίνης στο πλάσμα παρόμοιες με αυτές που παρατηρήθηκαν σε ορισμένους ασθενείς των ΜΕΘ μετά από παρατεταμένη έγχυση ατρακούριου.

Σε συμφωνία με τις μειωμένες απαιτήσεις ρυθμού έγχυσης του σιζατρακούριου, οι συγκεντρώσεις της λαουδανοσίνης στο πλάσμα είναι περίπου το ένα τρίτο αυτών μετά από έγχυση με ατρακούριο.

Υπάρχουν σπάνιες αναφορές επιληπτικών κρίσεων σε ασθενείς των ΜΕΘ που έλαβαν ατρακούριο και άλλους παράγοντες. Αυτοί οι ασθενείς είχαν συνήθως μία ή περισσότερες ιατρικές παθήσεις που προδιαθέτουν σε επιληπτικές κρίσεις (π.χ. κρανιακό τραύμα, υποξική εγκεφαλοπάθεια, εγκεφαλικό οίδημα, ιογενής εγκεφαλίτιδα, ουραιμία). Δεν έχει αποδειχθεί αιτιολογική συσχέτιση με τη λαουδανοσίνη.

Πολλά φάρμακα έχουν αποδειχθεί ότι επηρεάζουν το μέγεθος ή/και τη διάρκεια της δράσης των μη αποπολωτικών παραγόντων τoυ νευρομυϊκού αποκλεισμού, συμπεριλαμβανομένων των παρακάτω:

Αυξημένη επίδραση:

Από αναισθητικούς παράγοντες, όπως ενφλουράνιο, ισοφλουράνιο, αλοθάνιο (βλέπε παράγραφο 4.2) και κεταμίνη, από άλλους μη αποπολωτικούς παράγοντες νευρομυϊκού αποκλεισμού ή από άλλα φάρμακα, όπως αντιβιοτικά (συμπεριλαμβανομένων των αμινογλυκοσιδών, πολυμιξινών, σπεκτινομυκίνης, τετρακυκλινών, λινκομυκίνης και κλινδαμυκίνης), αντιαρρυθμικά φάρμακα (συμπεριλαμβανομένης της προπρανολόλης, των αποκλειστών διαύλων ασβεστίου, της λιδοκαΐνης, προκαΐναμίδης και κινιδίνης), διουρητικά (συμπεριλαμβανομένης της φουροσεμίδης και πιθανώς των θειαζιδών, μαννιτόλης και ακεταζολαμίδης), άλατα μαγνησίου και λιθίου και τα γαγγλιοπληγικά φάρμακα (τριμεταφάνη, εξαμεθόνιο).

Σπάνια, ορισμένα φαρμακευτικά προϊόντα μπορούν να επιδεινώσουν ή να φέρουν στην επιφάνεια λανθάνουσα μυασθένεια gravis ή να προκαλέσουν σύνδρομο μυασθένειας. Η αυξημένη ευαισθησία σε μη αποπολωτικούς παράγοντες νευρομυϊκού αποκλεισμού μπορεί να είναι επακόλουθο. Τέτοια φαρμακευτικά προϊόντα είναι διάφορα αντιβιοτικά, β-αποκλειστές (προπρανολόλη, οξπρενολόλη), αντιαρρυθμικά φαρμακευτικά προϊόντα (προκαϊναμίδη, κινιδίνη), αντιρευματικά φαρμακευτικά προϊόντα (χλωροκίνη, D-πενικιλλαμίνη), τριμεθαφάνη, χλωροπρομαζίνη, στεροειδή φαινυτοΐνη και λίθιο.

Χορήγηση σουξαμεθονίου για την παράταση των επιδράσεων των μη αποπολωτικών παραγόντων νευρομυϊκού αποκλεισμού μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα παρατεταμένο και σύνθετο αποκλεισμό, ο οποίος μπορεί να είναι δύσκολο να αναστραφεί με αντιχολινεστεράσες.

Μειωμένη επίδραση:

Μειωμένη δράση παρατηρείται μετά από προηγούμενη χρόνια χορήγηση φαινυτοΐνης ή καρβαμαζεπίνης.

Η θεραπεία με αντιχολινεστεράσες, που χρησιμοποιούνται συχνά για τη θεραπεία της νόσου Alzheimer π.χ. δονεπεζίλη, μπορεί να συντομεύσουν τη διάρκεια και να μειώσουν το μέγεθος του νευρομυϊκού αποκλεισμού με το σιζατρακούριο.

Καμία επίδραση:

Προηγούμενη χορήγηση σουξαμεθονίου δεν έχει καμιά επίδραση στη διάρκεια του νευρομυϊκού αποκλεισμού μετά από bolus δόσεις CISATRAL ή στις απαιτήσεις ρυθμού έγχυσης.

Κύηση

Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα για τη χρήση του σιζατρακούριου σε έγκυες γυναίκες. Οι μελέτες σε ζώα είναι ανεπαρκείς όσον αφορά τις επιδράσεις στην κύηση, την εμβρυϊκή ανάπτυξη, τον τοκετό και την μεταγεννητική ανάπτυξη (βλέπε παράγραφο 5.3). Ο δυνητικός κίνδυνος για τους ανθρώπους είναι άγνωστος.

Το CISATRAL δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της κύησης. Θηλασμός

Δεν είναι γνωστό αν το σιζατρακούριο ή οι μεταβολίτες του απεκκρίνονται στο ανθρώπινο γάλα.

Ο κίνδυνος στο θηλάζον βρέφος δεν μπορεί να αποκλειστεί. Ωστόσο, λόγω του μικρού χρόνου ημιζωής, δεν αναμένεται επίδραση στο θηλάζον βρέφος εάν μητέρα επανεκκινήσει τον θηλασμό μετά την υποχώρηση των επιδράσεων της ουσίας. Ως προφύλαξη, ο θηλασμός θα πρέπει να διακόπτεται κατά τη διάρκεια της θεραπείας και συνιστάται η αποχή από τον επόμενο θηλασμό για πέντε χρόνους ημιζωής της αποβολής του σιζατρακούριου, δηλ. για περίπου 3 ώρες μετά την τελευταία δόση ή το τέλος της έγχυσης σιζατρακούριου.

Γονιμότητα

Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες γονιμότητας.

ν

Η προφύλαξη αυτή δεν έχει σχέση με τη χρήση του σιζατρακούριου. Το CISATRAL θα χρησιμοποιείται πάντα σε συνδυασμό με κάποιο γενικό αναισθητικό και ως εκ τούτου, ισχύουν οι συνήθεις προφυλάξεις σχετικά με την εκτέλεση εργασιών μετά από γενική αναισθησία..

Δεδομένα από συγκεντρωτικές εσωτερικές κλινικές δοκιμές χρησιμοποιήθηκαν για τον υπολογισμό της συχνότητας των πολύ συχνών έως των όχι συχνών ανεπιθύμητων ενεργειών.

Η ακόλουθη συνθήκη έχει χρησιμοποιηθεί για την κατάταξη των συχνοτήτων: Πολύ συχνές (≥1/10), Συχνές (≥1/100 έως <1/10), Όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100), Σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000), Πολύ σπάνιες (<1/10.000).

Δεδομένα Κλινικών Δοκιμών

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων, Μεσογείων 284, GR-15562 Χολαργός, Αθήνα, Τηλ: + 30 21 32040337, Ιστότοπος: http://www.eof.gr, http://www.kitrinikarta.gr.

Συμπτώματα και σημεία

Παρατεταμένη μυϊκή παράλυση και οι συνέπειές της είναι τα αναμενόμενα κύρια σημεία υπερδοσολογίας του CISATRAL.

Αντιμετώπιση

Είναι ουσιώδες να διατηρηθεί ο αερισμός των πνευμόνων και η αρτηριακή οξυγόνωση μέχρι να επανέλθει η επαρκής αυτόματη αναπνοή. Θα απαιτηθεί πλήρης καταστολή, δεδομένου ότι η συνείδηση δεν επηρεάζεται από το CISATRAL. Η ανάνηψη μπορεί να επιταχυνθεί με τη χορήγηση αντιχολινεστερασικών παραγόντων όταν υπάρξουν ενδείξεις αυτόματης ανάνηψης.