COMTREX COLD DAY PD.ORA.SOL (500+30)MG/SACHET

Βραχυχρόνια συμπτωματική θεραπεία της ρινικής και παραρρινοκολπικής συμφόρησης, η οποία σχετίζεται με συμπτώματα κρυολογήματος και γρίπης, όπως πόνος, κεφαλαλγία και/ή πυρετό.

Το Comtrex Cold Day Powder ενδείκνυται για ενήλικες και εφήβους ηλικίας 15 ετών και άνω.

Δοσολογία

Ενήλικες, ηλικιωμένοι και έφηβοι ηλικίας 15 ετών και άνω

Ένας φακελίσκος κόνεως αραιωμένος σε ζεστό νερό κάθε 4 έως 6 ώρες ανάλογα με τις ανάγκες. Δεν θα πρέπει να λαμβάνονται περισσότερες από τέσσερις δόσεις (φακελίσκοι) σε διάστημα 24 ωρών.

Η χαμηλότερη δόση που απαιτείται για την επίτευξη αποτελεσματικότητας θα πρέπει να χρησιμοποιείται για τη συντομότερη διάρκεια της θεραπείας.

Οι ασθενείς θα πρέπει να ζητήσουν ιατρική συμβουλή εάν τα συμπτώματα επιμείνουν για περισσότερο από 3 ημέρες ή επιδεινωθούν.

Νεφρική ανεπάρκεια

Οι ασθενείς που έχουν διαγνωστεί με νεφρική δυσλειτουργία πρέπει να ζητήσουν ιατρική συμβουλή πριν λάβουν αυτό το φάρμακο. Οι περιορισμοί της νεφρικής δυσλειτουργίας σχετίζονται με τη χρήση τόσο της παρακεταμόλης όσο και της ψευδοεφεδρίνης. Η ψευδοεφεδρίνη απεκκρίνεται κυρίως από τους νεφρούς. Αυτό το προϊόν δεν πρέπει να χρησιμοποιείται από άτομα με σοβαρή

νεφρική δυσλειτουργία GFR <30 ml/min (βλ. παράγραφο 4.3 Αντενδείξεις) και θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε άτομα με ήπια έως μέτρια νεφρική δυσλειτουργία GFR 30-59 ml/min (βλ. παράγραφο 4.4 Προειδοποιήσεις και Προφυλάξεις).

Ηπατική ανεπάρκεια

Σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία, πρέπει να μειωθεί η δόση ή να παραταθεί το διάστημα μεταξύ των δόσεων.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Το συγκεκριμένο προϊόν δεν θα πρέπει να χορηγείται σε παιδιά ηλικίας κάτω των 15 ετών.

Τρόπος χορήγησης

Δεν πρέπει να γίνεται υπέρβαση της αναφερόμενης δόσης. Το περιεχόμενο από έναν φακελίσκο θα πρέπει να αραιωθεί σε κανονικού μεγέθους κούπα, η οποία περιέχει ζεστό αλλά όχι βραστό νερό (περίπου 250 ml). Κατάποση όταν η θερμοκρασία του πέσει και γίνει αποδεκτή.

Μετά από την αραίωση της κόνεως σε ζεστό νερό, το υγρό έχει τη μορφή διαλύματος θαμπού πορτοκαλί χρώματος και οσμή μούρου.

• Υπερευαισθησία στις δραστικές ουσίες, στη μινθόλη ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

• Το φάρμακο αυτό περιέχει λεκιθίνη σόγιας (Ε322) και δεν θα πρέπει, επομένως, να λαμβάνεται από ασθενείς, οι οποίοι είναι αλλεργικοί στη σόγια ή τα φιστίκια λόγω κινδύνου αντιδράσεων υπερευαισθησίας.

• Σοβαρή υπέρταση ή μη ελεγχόμενη υπέρταση.

• Υπερθυρεοειδισμός.

• Γλαύκωμα κλειστής γωνίας.

• Κατακράτηση ούρων.

• Σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (GFR <30 ml/min).

• Σοβαρή οξεία ή χρόνια νόσος των νεφρών/νεφρική ανεπάρκεια

• Φαιοχρωμοκύττωμα.

• Ασθενείς που λαμβάνουν ή έχουν λάβει αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης (αναστολείς ΜΑΟ) κατά τις τελευταίες δύο εβδομάδες. Ασθενείς που λαμβάνουν τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά (βλ. παράγραφο 4.5).

• Ασθενείς που λαμβάνουν βήτα-αποκλειστές (βλ. παράγραφο 4.5).

• Ασθενείς που λαμβάνουν άλλα συμπαθητικομιμητικά φάρμακα, όπως είναι τα αποσυμφορητικά, τα κατασταλτικά της όρεξης και τα ψυχοδιεγερτικά τύπου αμφεταμίνης (βλ. παράγραφο 4.5).

• Ασθενείς που λαμβάνουν αντιβιοτικά της κατηγορίας οξαζολιδινόνης (συμπεριλαμβανομένης της φουραζολιδόνης ή της λινεζολίδης) (βλ. παράγραφο 4.5 Αλληλεπιδράσεις).

• Πρώτο τρίμηνο κύησης (βλ. παράγραφο 4.6).

Συνιστάται προσοχή κατά τη χορήγηση της παρακεταμόλης σε ασθενείς με μέτρια και σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια, ήπια έως μέτρια ηπατοκυτταρική ανεπάρκεια (συμπεριλαμβανομένου του συνδρόμου Gilbert), σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια (Child-Pugh >9), οξεία ηπατίτιδα, συγχορηγούμενη θεραπεία με φαρμακευτικά προϊόντα, τα οποία επηρεάζουν την ηπατική λειτουργία και αφυδάτωση. Περιπτώσεις ηπατικής δυσλειτουργίας/ανεπάρκειας έχουν αναφερθεί σε ασθενείς με μειωμένα επίπεδα γλουταθειόνης, όπως αυτοί που είναι σοβαρά υποσιτισμένοι, ανορεξικοί, έχουν χαμηλό δείκτη μάζας σώματος, είναι χρόνιοι βαρείς χρήστες αλκοόλ ή έχουν σήψη.

Οι ασθενείς δεν θα πρέπει να λαμβάνουν ταυτόχρονα κανένα άλλο προϊόν, το οποίο περιέχει παρακεταμόλη, λόγω του κινδύνου σοβαρής ηπατικής βλάβης που μπορεί να απαιτήσει μεταμόσχευση ήπατος ή να οδηγήσει στο θάνατο σε περίπτωση υπερδοσολογίας.

Μετά από τη μακροχρόνια, λανθασμένη χρήση αναλγητικών προϊόντων σε υψηλή δόση, ενδέχεται να εμφανιστούν κεφαλαλγίες, οι οποίες δεν θα πρέπει να αντιμετωπιστούν με υψηλότερες δόσεις αναλγητικών προϊόντων.

Σε γενικές γραμμές, η καθ' έξιν λήψη αναλγητικών, και συγκεκριμένα ενός συνδυασμού διαφορετικών αναλγητικών ουσιών, μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη νεφρική βλάβη με κίνδυνο νεφρικής ανεπάρκειας.

Η απότομη διακοπή μετά από μακροχρόνια, λανθασμένη χρήση αναλγητικών σε υψηλή δόση ενδέχεται να οδηγήσει σε κεφαλαλγίες, κόπωση, μυικό πόνο, νευρικότητα και συμπτώματα του αυτόνομου νευρικού συστήματος. Αυτά τα συμπτώματα απόσυρσης θα αποδράμουν σε μερικές ημέρες. Μέχρι τότε, θα πρέπει να αποφεύγεται η περαιτέρω λήψη αναλγητικών, η οποία δεν θα πρέπει να ξαναξεκινήσει χωρίς ιατρική συμβουλή.

Σοβαρές δερματικές αντιδράσεις όπως οξεία γενικευμένη εξανθηματική φλυκταίνωση (AGEP) μπορεί να παρουσιαστούν με προϊόντα που περιέχουν ψευδοεφεδρίνη. Αυτό το οξύ φλυκταινώδες εξάνθημα μπορεί να παρουσιαστεί μέσα στις 2 πρώτες ημέρες της θεραπείας με πυρετό και πολυάριθμες, μικρές, κυρίως μη θυλακιώδεις φλύκταινες που εμφανίζονται σε ένα ευρύ διάχυτο οιδηματώδες ερύθημα και εντοπίζονται κυρίως στις πτυχές του δέρματος, στον κορμό και στα άνω άκρα. Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά. Εάν παρατηρηθούν σημεία και συμπτώματα όπως πυρεξία, ερύθημα ή πολλές μικρές φλύκταινες, η χορήγηση του Comtrex Cold Day θα πρέπει να διακοπεί και να ληφθούν κατάλληλα μέτρα εάν χρειάζεται.

Ισχαιμική οπτική νευροπάθεια. Με τη λήψη ψευδοεφεδρίνης έχουν αναφερθεί περιπτώσεις ισχαιμικής οπτικής νευροπάθειας. Η λήψη ψευδοεφεδρίνης θα πρέπει να διακόπτεται εάν παρουσιαστεί ξαφνική απώλεια της όρασης ή μειωμένη οπτική οξύτητα, όπως σκότωμα.

Οι ασθενείς δεν θα πρέπει να λαμβάνουν παράλληλα άλλα προϊόντα, τα οποία περιέχουν συμπαθητικομιμητικές ουσίες, συμπεριλαμβανομένων άλλων ρινικών ή οφθαλμικών αποσυμφορητικών προϊόντων.

Τα αλκοολούχα αφεψήματα θα πρέπει να αποφεύγονται κατά τη διάρκεια της λήψης του συγκεκριμένου φαρμάκου. Η παρακεταμόλη θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με εξάρτηση στο αλκοόλ (βλ. παράγραφο 4.5). Οι κίνδυνοι υπερδοσολογίας είναι μεγαλύτεροι για τους ασθενείς με μη κιρρωτική αλκοολική ηπατοπάθεια.

Αυτό το φάρμακο πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με:

• Καταστάσεις μειωμένων αποθεμάτων γλουταθειόνης καθώς η χρήση παρακεταμόλης μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο μεταβολικής οξέωσης.

• Υπέρταση,

• Διαβήτη,

• Υπερτροφία του προστάτη, καθώς μπορεί να είναι ευαίσθητοι σε κατακράτηση ούρων και δυσουρία (βλ. παράγραφο 4.3 Αντενδείξεις),

• Αποφρακτική αγγειακή νόσο (π.χ. φαινόμενο Raynaud)

• Ψύχωση,

  Χρησιμοποιήστε με προσοχή:

• Σε ασθενείς που λαμβάνουν αντιυπερτασικά (π.χ. ντεμπριζοκίνη, γουανεθιδίνη, ρεζερπίνη, μεθυλντόπα) ή αγγειοσυσπαστικούς παράγοντες όπως αλκαλοειδή της ερυσιβώδους όλυρας (βλ. παράγραφο 4.5).

• Οι ηλικιωμένοι ασθενείς διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών λόγω μειωμένης νεφρικής λειτουργίας και ανεπιθύμητων αντιδράσεων (ιδιαίτερα επιδράσεις της ψευδοεφεδρίνης στο κεντρικό νευρικό σύστημα) όταν χρησιμοποιούνται από του στόματος συμπαθομιμητικά φάρμακα.

• Σε περίπτωση χειρουργικής επέμβασης, συνιστάται η διακοπή της θεραπείας με ψευδοεφεδρίνη 24 ώρες πριν την αναισθησία. Εάν χρησιμοποιούνται αλογονωμένα αναισθητικά, ο κίνδυνος υπερτασικής κρίσης είναι αυξημένος (βλ. παράγραφο 4.5).

• Έχουν αναφερθεί περιστατικά μεταβολικής οξέωσης υψηλού χάσματος ανιόντων (HAGMA) λόγω πυρογλουταμικής οξέωσης σε ασθενείς με σοβαρή ασθένεια όπως σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία και σήψη, ή υποσιτισμό και άλλες πηγές ανεπάρκειας γλουταθειόνης (π.χ. χρόνιος αλκοολισμός) που έλαβαν θεραπεία με παρακεταμόλη σε θεραπευτική δόση για παρατεταμένο χρονικό διάστημα ή συνδυασμό παρακεταμόλης και φλουκλοξακιλλίνης. Εάν υπάρχει υποψία HAGMA λόγω πυρογλουταμικής οξέωσης, συνιστάται άμεση διακοπή της παρακεταμόλης και στενή παρακολούθηση. Η μέτρηση της ουροποιητικής 5-οξοπρολίνης μπορεί να είναι χρήσιμη για τον εντοπισμό της πυρογλουταμικής οξέωσης ως υποκείμενης αιτίας της HAGMA σε ασθενείς με πολλαπλούς παράγοντες κινδύνου.

  Αυτό το φάρμακο συνιστάται όταν υπάρχουν τα συμπτώματα (πόνος και/ή πυρετός, συμφόρηση). Θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο για λίγες μέρες. Οι ασθενείς θα πρέπει να ζητούν ιατρική συμβουλή εάν τα συμπτώματα επιμείνουν για περισσότερο από 3 ημέρες ή εάν επιδεινωθούν.

  Έχουν αναφερθεί οξέα συστημικά αγγειοσυσπαστικά συμβάματα με ψευδοεφεδρίνη. Σημαντικά παραδείγματα είναι:

• Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο (ACS): Στα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνονται αιφνίδιο θωρακικό άλγος ή δυσφορία, ακτινοβολούμενο θωρακικό άλγος, ζάλη, εφίδρωση και δύσπνοια σε κατάσταση ηρεμίας.

  Η ψευδοεφεδρίνη πρέπει να διακόπτεται αμέσως και να ζητηθεί ιατρική συμβουλή εάν εμφανιστεί κάποιο από τα συμπτώματα ACS.

• Σύνδρομο οπίσθιας αναστρέψιμης εγκεφαλοπάθειας (PRES)/σύνδρομο αναστρέψιμης εγκεφαλικής αγγειοσύσπασης (RCVS): Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις PRES και RCVS με την χρήση προϊόντων που περιέχουν ψευδοεφεδρίνη (βλ. παράγραφο 4.8). Ο κίνδυνος είναι αυξημένος σε ασθενείς με σοβαρή ή μη ελεγχόμενη υπέρταση ή με σοβαρή οξεία ή χρόνια νόσο των νεφρών/νεφρική ανεπάρκεια (βλ. παράγραφο 4.3). Η ψευδοεφεδρίνη πρέπει να διακόπτεται και πρέπει να ζητηθεί άμεση ιατρική βοήθεια εάν εμφανιστούν τα ακόλουθα συμπτώματα: αιφνίδια σοβαρή κεφαλαλγία ή κεραυνοβόλος κεφαλαλγία, ναυτία, έμετος, σύγχυση, επιληπτικές κρίσεις και/ή οπτικές διαταραχές. Οι περισσότερες αναφερόμενες περιπτώσεις PRES και RCVS επιλύθηκαν έπειτα από διακοπή και κατάλληλη θεραπεία.

Το προϊόν πρέπει να διακόπτεται αμέσως και πρέπει να ζητηθεί ιατρική συμβουλή:

• αν εμφανιστεί ξαφνικός κοιλιακός πόνος, αιμορραγία του ορθού ή άλλα συμπτώματα ισχαιμικής κολίτιδας, καθώς υπήρξαν αναφορές ισχαιμικής κολίτιδας με ψευδοεφεδρίνη.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Το συγκεκριμένο προϊόν δεν θα πρέπει να χορηγείται σε παιδιά ηλικίας κάτω των 15 ετών.

Κίνδυνοι κατάχρησης

Η ψευδοεφεδρίνη ενέχει κίνδυνο κατάχρησης. Οι αυξημένες δόσεις μπορεί εν τέλει να προκαλέσουν τοξικότητα. Η συνεχής χρήση μπορεί να οδηγήσει σε ανοχή με αποτέλεσμα αυξημένο κίνδυνο χορήγησης υπερβολικής δόσης. Δεν πρέπει να γίνεται υπέρβαση της συνιστώμενης μέγιστης δόσης και διάρκειας θεραπείας (βλ. παράγραφο 4.2).

Προειδοποίηση σχετικά με τη λανθασμένη χρήση σε συνθήκες φαρμακοδιέγερσης (ντόπινγκ)

Η ψευδοεφεδρίνη ενδέχεται να προκαλέσει θετικά αποτελέσματα σε ορισμένες εξετάσεις εντοπισμού φαρμακοδιέγερσης (ντόπινγκ).

Πληροφορίες σχετικά με τα έκδοχα

Το προϊόν αυτό περιέχει:

6,9 g σακχαρόζης ανά φακελίσκο. Οι ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη φρουκτόζη, δυσαπορρόφησης γλυκόζης-γαλακτόζης ή ανεπάρκειας σακχαρόζης – ισομαλτάσης δεν θα πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φάρμακο.

1 φακελίσκος περιέχει 6.9 g σακχαρόζης (σάκχαρης). Αυτό θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη.

Ασπαρτάμη (Ε951) (38mg ανά φακελίσκο): Περιέχει ασπαρτάμη ως πηγή φαινυλαλανίνης και μπορεί να είναι επιβλαβής στα άτομα με φαινυλκετονουρία.

Νάτριο: Ένας φακελίσκος περιέχει 1,52 mmol (ή 35 mg) νατρίου. Να λαμβάνεται υπόψη από τους ασθενείς που ακολουθούν δίαιτα χαμηλής περιεκτικότητας σε νάτριο.

Ερυθρό C.I.16035 AC (E129), Κίτρινο CI 15985 (E110), παράγοντες χρώσης ερυθρού χρώματος. Μπορεί να προκαλούν αλλεργικές αντιδράσεις.

Παρακεταμόλη

Η αντιπηκτική δράση της βαρφαρίνης και άλλων κουμαρίνων ενδέχεται να ενισχυθεί από την παρατεταμένη τακτική χρήση παρακεταμόλης, με αυξημένο κίνδυνο αιμορραγίας. Η περιστασιακή χρήση παρακεταμόλης δεν ασκεί καμία σημαντική επίδραση.

Η μετοκλοπραμίδη ή δομπεριδόνη ενδέχεται να αυξήσουν τον ρυθμό απορρόφησης της παρακεταµόλης.

Οι θεραπείες για τη φυματίωση, ριφαμπικίνη και ισονιαζίδη, ενδέχεται να αυξήσουν την ηπατοτοξικότητα της παρακεταμόλης.

Η ημίσεια ζωή της χλωραμφενικόλης ενδέχεται να παραταθεί από την παρακεταμόλη. Ωστόσο, ενδέχεται να χρησιμοποιηθεί παράλληλα τοπική χλωραμφενικόλη όταν χορηγείται για τη θεραπεία οφθαλμικών λοιμώξεων.

Τα αντιεπιληπτικά, όπως είναι η φαινυτοΐνη, η φαινοβαρβιτάλη και η καρβαμαζεπίνη (φάρμακα ενζυμικής επαγωγής), ενδέχεται να αυξήσουν τον κίνδυνο ηπατικής βλάβης.

Η παρακεταμόλη ενδέχεται να μειώσει τη βιοδιαθεσιμότητα της λαμοτριγίνης με πιθανή μείωση της δράσης της λόγω της πιθανής επαγωγής του μεταβολισμού της στο ήπαρ.

Η χολεστυραμίνη ενδέχεται να μειώσει την απορρόφηση της παρακεταµόλης. Η χολεστυραμίνη δεν θα πρέπει να χορηγηθεί σε διάστημα μίας ώρας μετά από τη λήψη παρακεταµόλης.

Η τακτική χρήση παρακεταμόλης παράλληλα με ζιδοβουδίνη ενδέχεται να προκαλέσει ουδετεροπενία και αύξηση του κινδύνου ηπατικής βλάβης.

Η προβενεσίδη, μία θεραπεία για την αντιμετώπιση της ουρικής αρθρίτιδας, μειώνει την κάθαρση της παρακεταµόλης, με αποτέλεσμα να ενδέχεται να απαιτείται μείωση της δόσης της παρακεταμόλης σε περίπτωση συγχορηγούμενης θεραπείας.

Η ηπατοτοξικότητα της παρακεταµόλης ενδέχεται να ενισχυθεί από την υπερβολική κατανάλωση οινοπνεύματος (βλ. παράγραφο 4.4).

Η παρακεταμόλη ενδέχεται να επηρεάσει τις εξετάσεις του ουρικού οξέος και τις εξετάσεις γλυκόζης αίματος.

Τα σαλικυλικά/ακετυλοσαλικυλικό οξύ ενδέχεται να παρατείνουν τον χρόνο ημίσειας ζωής (t1/2) αποβολής της παρακεταµόλης.

Θα πρέπει να δίδεται προσοχή όταν η παρακεταμόλη χρησιμοποιείται ταυτόχρονα με φλουκλοξακιλλίνη, καθώς η ταυτόχρονη πρόσληψη έχει συσχετιστεί με μεταβολική οξέωση υψηλού χάσματος ανιόντων λόγω πυρογλουταμικής οξέωσης, ειδικά σε ασθενείς με παράγοντες κινδύνου (βλ. παράγραφο 4. 4)

Έχουν αναφερθεί φαρμακολογικές αλληλεπιδράσεις, οι οποίες αφορούν στη λήψη παρακεταµόλης μαζί με πλήθος άλλων φαρμάκων. Αυτές θεωρείται μη πιθανό να είναι κλινικά σημαντικές σε οξεία χρήση στο εγκεκριμένο δοσολογικό σχήμα.

Ψευδοεφεδρίνη

Η ψευδοεφεδρίνη ενδέχεται να ενισχύσει τη δράση των αναστολέων της μονοαμινοξειδάσης (MAOI, συμπεριλαμβανομένης της μοκλοβεμίδης και της βροφαρομίνης) και ενδέχεται να επάγει υπερτασικές αλληλεπιδράσεις. Η χρήση της αντενδείκνυται σε ασθενείς, οι οποίοι λαμβάνουν ή έχουν λάβει ΜΑΟΙ κατά τις τελευταίες δύο εβδομάδες (βλ. παράγραφο 4.3).

Η παράλληλη χρήση ψευδοεφεδρίνης με άλλους συμπαθητικομιμητικούς παράγοντες όπως είναι τα αποσυμφορητικά, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά (π.χ. αμιτριπτυλίνη), κατασταλτικά της όρεξης και τα ψυχοδιεγερτικά τύπου αμφεταμίνης μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο καρδιαγγειακών ανεπιθύμητων ενεργειών (βλ. παράγραφο 4.3).

Η ψευδοεφεδρίνη ενδέχεται να μειώσει την αποτελεσματικότητα των βήτα-αποκλειστών (βλ. παράγραφο 4.3) και των άλλων αντιυπερτασικών φαρμάκων (π.χ. δεβρισοκίνη, γουανεθιδίνη, ρεζερπίνη, μεθυλντόπα) (βλ. παράγραφο 4.4). Ο κίνδυνος υπέρτασης και άλλων καρδιαγγειακών ανεπιθύμητων ενεργειών ενδέχεται να είναι αυξημένος.

Η ψευδοεφεδρίνη ενδέχεται να αλληλεπιδρά με αλογονωμένα αναισθητικά, όπως είναι το κυκλοπροπάνιο, το αλοθάνιο, το ενφλουράνιο, το ισοφλουράνιο (βλ. παράγραφο 4.4).

Η παράλληλη χρήση ψευδοεφεδρίνης με διγοξίνη και καρδιακές γλυκοσίδες ενδέχεται να αυξήσει τον κίνδυνο ακανόνιστων καρδιακών παλμών ή καρδιακής προσβολής.

Αλκαλοειδή της ερυσιβώδους όλυρας (εργοταμίνη και μεθυλσεργίδη): ενδέχεται να υπάρξει αυξημένος κίνδυνος εργοτισμού (βλ. παράγραφο 4.4).

Η παράλληλη χρήση με αντιβιοτικά της κατηγορίας οξαζολιδινόνης (συμπεριλαμβανομένης της φουραζολιδόνης και της λινεζολίδης) είναι γνωστό ότι προκαλούν δοσοεξαρτώμενη αναστολή της μονοαμινοξειδάσης και μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο υπερτασικής κρίσης.

Κύηση

Οι επιδράσεις του συγκεκριμένου προϊόντος κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης δεν έχουν διερευνηθεί συγκεκριμένα.

Παρακεταμόλη: δεν υποδεικνύεται δυσπλασία, ούτε εμβρυϊκή / νεογνική τοξικότητα από μεγάλο αριθμό δεδομένων σε έγκυες γυναίκες. Επιδημιολογικές μελέτες σχετικά με την νευροαναπτυξη σε παιδιά που εκτέθηκαν σε παρακεταμόλη in utero δείχνουν ασαφή αποτελέσματα . Η παρακεταμόλη δύναται να χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, εφόσον είναι κλινικά αναγκαίο, παρ’όλα αυτά θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί η χαμηλότερη θεραπευτική δόση, για το μικρότερο δυνατόν χρονικό διάστημα και στην ελάχιστη δυνατή συχνότητα.

Ψευδοεφεδρίνη: υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα από τη χρήση της ψευδοεφεδρίνης σε εγκύους. Η χρήση ψευδοεφεδρίνης αντενδείκνυται κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου της κύησης και δεν συνιστάται για το υπόλοιπο της κύησης.

Σύμφωνα με όσα είναι μέχρι στιγμής γνωστά, η χρήση του προϊόντος αντενδείκνυται κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου της κύησης (βλ παράγραφο 4.3) και δεν συνιστάται για το υπόλοιπο της κύησης.

Θηλασμός

Αμφότερα η παρακεταμόλη και η ψευδοεφεδρίνη διαπερνούν το μητρικό γάλα σε μικρή ποσότητα. Από τη στιγμή που δεν διατίθενται δεδομένα για τον συνδυασμό των δύο ουσιών, το συγκεκριμένο προϊόν θα πρέπει να αποφεύγεται κατά τη διάρκεια του θηλασμού.

Γονιμότητα

Οι επιδράσεις του συγκεκριμένου προϊόντος στη γονιμότητα δεν έχουν διερευνηθεί συγκεκριμένα.

Οι προκλινικές μελέτες για την παρακεταμόλη δεν υποδεικνύουν ειδικό κίνδυνο για τη γονιμότητα σε θεραπευτικά σχετικές δόσεις. Δεν υπάρχουν αρκετές αναπαραγωγικές τοξικολογικές μελέτες με τη ψευδοεφεδρίνη.

ν

Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες για την επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χρήσης μηχανημάτων. Σε περίπτωση ζάλης, οι ασθενείς θα πρέπει να συμβουλευτούν να μην οδηγήσουν ή χειριστούν μηχανήματα.

Οι κατηγορίες συχνότητας ορίζονται σύμφωνα με την παρακάτω συνθήκη: Πολύ συχνές (≥1/10), Συχνές (≥1/100 έως <1/10), Όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100), Σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000), Πολύ σπάνιες (<1/10.000), Μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).

Παρακεταμόλη

Τα ανεπιθύμητα συμβάντα από τα ιστορικά δεδομένα κλινικών μελετών είναι περιορισμένα και αφορούν περιορισμένη έκθεση ασθενούς. Τα συμβάντα που αναφέρθηκαν από την εκτενή εμπειρία μετά από την κυκλοφορία σε θεραπευτική/εγκεκριμένη σύμφωνα με την επισήμανση δόση και θεωρείται ότι αποδίδονται στην παρακεταμόλη αναφέρονται στη συνέχεια υπό μορφή πίνακα ανά κατηγορία συστήματος οργάνων MedDRA. Λόγω των περιορισμένων δεδομένων των κλινικών μελετών, η συχνότητα αυτών των ανεπιθύμητων συμβάντων είναι άγνωστη (δεν μπορεί να εκτιμηθεί από τα διαθέσιμα δεδομένα), αλλά η μετεγκριτική εμπειρία υποδεικνύει ότι οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις στην παρακεταµόλη είναι σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000) και οι σοβαρές ανεπιθύμητες αντιδράσεις είναι πολύ σπάνιες (<1/10.000).

*Έχουν αναφερθεί περιστατικά βρογχόσπασμου με την παρακεταμόλη, αλλά αυτά είναι πιθανότερο να εμφανιστούν σε ασθματικούς ασθενείς με ευαισθησία στην ασπιρίνη ή σε άλλα ΜΣΑΦ.

** Έχουν αναφερθεί πολύ σπάνιες περιπτώσεις σοβαρών δερματικών αντιδράσεων.

Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών

Μεταβολική οξέωση υψηλού χάσματος ανιόντων: Έχουν διαπιστωθεί περιστατικά μεταβολικής οξέωσης υψηλού χάσματος ανιόντων λόγω πυρογλουταμικής οξέωσης σε ασθενείς με παράγοντες κινδύνου που χρησιμοποιούν παρακεταμόλη (βλ. παράγραφο 4.4). Η πυρογλουταμική οξέωση ενδέχεται να εμφανιστεί ως συνέπεια των χαμηλών επιπέδων γλουταθειόνης στους εν λόγω ασθενείς.

Ψευδοεφεδρίνη

*Έχουν αναφερθεί ποικίλες αλλεργικές δερματικές αντιδράσεις, με ή χωρίς συστηματικά χαρακτηριστικά, όπως βρογχόσπασμος και αγγειοοίδημα μετά τη χρήση ψευδοεφεδρίνης.

**Η κατακράτηση ούρων είναι πιο πιθανό να συμβεί σε άτομα με απόφραξη εξόδου της ουροδόχου κύστης, όπως υπερτροφία του προστάτη.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων (Μεσογείων 284, GR-15562 Χολαργός, Αθήνα, Τηλ: + 30 21 32040337, Ιστότοπος: http://www.eof.gr, http://www.kitrinikarta.gr).

Παρακεταμόλη

Σημεία και συμπτώματα

Στην οξεία υπερδοσολογία, η παρακεταμόλη ενδέχεται να ασκήσει ηπατοτοξική επίδραση ή ακόμα και να προκαλέσει νέκρωση του ήπατος. Η υπερδοσολογία από παρακεταμόλη, συμπεριλαμβανομένης της επίτευξης υψηλών συνολικών δοσολογικών επιπέδων για παρατεταμένο διάστημα, ενδέχεται να προκαλέσει νεφροπάθεια με μη αναστρέψιμη ηπατική ανεπάρκεια.

Σε ενήλικες, οι οποίοι έχουν λάβει 10 g ή περισσότερο παρακεταµόλης είναι πιθανό να εμφανιστεί ηπατική βλάβη. Η λήψη 5 g ή μεγαλύτερης δόσης παρακεταμόλης ενδέχεται να οδηγήσει σε ηπατική βλάβη, εάν ο ο ασθενής έχει παράγοντες κινδύνου (βλέπε στη συνέχεια).

Τα συμπτώματα της υπερδοσολογίας από παρακεταμόλη κατά τις πρώτες 24 ώρες είναι η ωχρότητα, η ναυτία, ο έμετος και η ανορεξία. Το κοιλιακό άλγος ενδέχεται να είναι η πρώτη ένδειξη ηπατικής βλάβης, η οποία συνήθως δεν είναι εμφανής για 24 έως 48 ώρες και ορισμένες φορές ενδέχεται να καθυστερήσει για έως και 4 έως 6 ημέρες μετά από τη λήψη. Η ηπατική βλάβη γενικά εμφανίζεται σε μέγιστο διάστημα 72 έως 96 ωρών μετά από τη λήψη. Ενδέχεται να εμφανιστούν ανωμαλίες στον μεταβολισμό της γλυκόζης και μεταβολική οξέωση. Σε περιπτώσεις σοβαρής δηλητηρίασης, η ηπατική ανεπάρκεια ενδέχεται να εξελιχθεί σε εγκεφαλοπάθεια, αιμορραγία, υπογλυκαιμία, εγκεφαλικό οίδημα και θάνατο. Οξεία νεφρική ανεπάρκεια με οξεία σωληναριακή νέκρωση ενδέχεται να αναπτυχθεί ακόμα και επί απουσίας σοβαρής ηπατικής βλάβης. Έχουν αναφερθεί καρδιακές αρρυθμίες και παγκρεατίτιδα.

Θεραπεία

Απαιτείται άμεση ιατρική αντιμετώπιση σε περίπτωση υπερδοσολογίας, ακόμη και αν δεν υπάρχουν συμπτώματα υπερδοσολογίας. Θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο θεραπείας με ενεργό άνθρακα εάν η υπερβολική δόση ελήφθη σε διάστημα 1 ώρας. Η συγκέντρωση της παρακεταµόλης στο πλάσμα θα πρέπει να μετράται στις 4 ώρες ή σε μεγαλύτερο διάστημα μετά από τη λήψη (οι πρωιμότερες συγκεντρώσεις είναι αναξιόπιστες). Η θεραπεία με Ν-ακετυλκυστεΐνη ενδέχεται να χρησιμοποιηθεί έως και 24 ώρες μετά από τη λήψη παρακεταµόλης. Ωστόσο, η μέγιστη προστατευτική επίδραση παρατηρείται έως 8 ώρες μετά από τη λήψη. Η αποτελεσματικότητα του

αντιδότου μειώνεται σημαντικά μετά από αυτό το χρονικό σημείο. Εφόσον απαιτείται, ο ασθενής θα πρέπει να λάβει ενδοφλέβια Ν-ακετυλκυστεΐνη σύμφωνα με το καθιερωμένο δοσολογικό σχήμα. Σε περίπτωση που ο έμετος δεν αποτελεί πρόβλημα, η από του στόματος λαμβανόμενη μεθειονίνη ενδέχεται να συνιστά κατάλληλη εναλλακτική για τις απομακρυσμένες περιοχές, εκτός του νοσοκομείου. Η αντιμετώπιση των ασθενών που εμφανίζουν σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία μετά από τις 24 ώρες από τη λήψη της αγωγής θα πρέπει να συζητάται με το τοπικό Εθνικό Κέντρο Δηλητηριάσεων ή τη μονάδα ήπατος.

Επιπλέον πληροφορίες για ειδικούς πληθυσμούς

Υπάρχει κίνδυνος δηλητηρίασης, ειδικά για τους ηλικιωμένους ασθενείς, τα παιδιά μικρής ηλικίας, σε ασθενείς με ηπατοπάθεια, σε περίπτωση χρόνιου αλκοολισμού ή σε ασθενείς με χρόνιο υποσιτισμό. Η υπερδοσολογία ενδέχεται να είναι θανατηφόρος σε αυτές τις περιπτώσεις.

Ο κίνδυνος είναι υψηλότερος εάν ο ασθενής:

• λαμβάνει μακροχρόνια θεραπεία με καρβαμαζεπίνη, φαινοβαρβιτάλη, φαινυτοΐνη, πριμιδόνη, ριφαμπικίνη, βότανο St John ή άλλα φάρμακα, τα οποία επάγουν ηπατικά ένζυμα

• καταναλώνει τακτικά αιθανόλη, πέραν της συνιστώμενης ποσότητας

• είναι πιθανό να έχει ανεπάρκεια γλουταθειόνης, π.χ. διατροφικές διαταραχές, κυστική ίνωση, λοίμωξη από HIV, ασιτία, καχεξία

Ψευδοεφεδρίνη

Σημεία και συμπτώματα

Λόγω της φύσης τους συμπαθητικομιμητικού αυτού παράγοντα, η υπερδοσολογία τείνει να οδηγεί σε διέγερση του κεντρικού νευρικού συστήματος. Τα συμπτώματα είναι η ευερεθιστότητα, η ανησυχία, η διέγερση, ο τρόμος, οι σπασμοί, το αίσθημα παλμών, η υπέρταση και η δυσκολία στην ούρηση. Οι επιδράσεις δεν σχετίζονται καλά με τη ληφθείσα δόση λόγω ευαισθησίας μεταξύ των ατόμων στις ιδιότητες των συμπαθητικομιμητικών.

Συμπτώματα συμπαθητικομιμητικής επίδρασης:

Καταστολή του κεντρικού νευρικού συστήματος: π.χ. καταστολή, άπνοια, κυάνωση, κώμα

Διέγερση του κεντρικού νευρικού συστήματος (η οποία είναι σημαντικά πιθανότερη στα παιδιά): π.χ. αϋπνία, παραισθήσεις, ψύχωση, σπασμοί, τρόμος

Πέραν των συμπτωμάτων που αναφέρθηκαν ήδη ως ανεπιθύμητες ενέργειες, μπορεί να εμφανιστούν τα ακόλουθα συμπτώματα: υπερτασική κρίση, καρδιακές αρρυθμίες, μυϊκή αδυναμία και ένταση, ευφορία, διέγερση, δίψα, θωρακικό άλγος, ζάλη, εμβοές, αταξία, θολή όραση, υποκαλιαιμία, υπόταση.

Θεραπεία

Σε περίπτωση πολύ σοβαρής υπερδοσολογίας, θα πρέπει να ληφθούν ενέργειες για τον έλεγχο των σπασμών. Η διαζεπάμη μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αντιεπιληπτικό και κατασταλτικό. Θα πρέπει να ληφθούν μέτρα για την υποστήριξη της αναπνοής. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν β-αποκλειστές για τον περιορισμό των πιθανών ανεπιθύμητων ενεργειών της ταχυκαρδίας, της αρρυθμίας και της υποκαλιαιμίας.

Προκειμένου να επιταχυνθεί η απομάκρυνση της ψευδοεφεδρίνης, μπορεί να χρησιμοποιηθεί αιμοκάθαρση ή όξινη διούρηση. Ο καθετηριασμός της κύστης ενδέχεται να είναι απαραίτητος.