COPAXONE INJ.SO.PFS 20MG/1ML PF.SYR.
Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)
Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - COPAXONE 20MG/1ML
Το Copaxone ενδείκνυται για τη θεραπεία των υποτροπιαζουσών μορφών της πολλαπλής σκλήρυνσης (MS) (βλέπε παράγραφο 5.1 για σημαντικές πληροφορίες σχετικά με τον πληθυσμό για τον οποίο έχει διαπιστωθεί αποτελεσματικότητα).
Το Copaxone δεν ενδείκνυται σε πρωτοπαθώς ή δευτεροπαθώς προϊούσα πολλαπλή σκλήρυνση.
Η έναρξη της θεραπείας με Copaxone θα πρέπει να επιβλέπεται από νευρολόγο ή γιατρό έμπειρο στη θεραπεία της MS.
Δοσολογία
Η συνιστώμενη δοσολογία σε ενήλικες είναι 20 mg γλατιραμέρης οξικής (μία προγεμισμένη σύριγγα), χορηγούμενη ως υποδόρια ένεση μια φορά την ημέρα.
Επί του παρόντος, δεν είναι γνωστό για πόσο χρονικό διάστημα θα πρέπει να υποβληθεί σε θεραπεία ο ασθενής.
Όσον αφορά στη μακροχρόνια θεραπεία, ο θεράπων γιατρός θα πρέπει να αποφασίζει σε εξατομικευμένη βάση.
Νεφρική δυσλειτουργία
Το Copaxone δεν έχει μελετηθεί ειδικά σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία (βλέπε παράγραφο 4.4).
Ηλικιωμένοι
Το Copaxone δεν έχει μελετηθεί ειδικά σε ηλικιωμένους.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της γλατιραμέρης οξικής σε παιδιά και εφήβους δεν έχει τεκμηριωθεί.
Ωστόσο, περιορισμένα δημοσιευμένα δεδομένα υποδηλώνουν ότι το προφίλ ασφάλειας σε εφήβους ηλικίας από 12 έως 18 ετών που λαμβάνουν Copaxone 20 mg υποδορίως κάθε ημέρα είναι παρόμοιο με εκείνο που παρατηρείται σε ενήλικες. Δεν υπάρχουν αρκετές πληροφορίες διαθέσιμες για τη χρήση του Copaxone σε παιδιά ηλικίας κάτω των 12 ετών ώστε να γίνει οποιαδήποτε σύσταση για τη χρήση του. Επομένως, το Copaxone δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται σε αυτόν τον πληθυσμό.
Τρόπος χορήγησης
Το Copaxone προορίζεται για υποδόρια χρήση.
Οι ασθενείς θα πρέπει να καθοδηγούνται στις τεχνικές αυτοένεσης και θα πρέπει να επιβλέπονται από επαγγελματίες υγείας την πρώτη φορά που θα κάνουν την αυτοένεση και για 30 λεπτά μετά.
Διαφορετική θέση θα πρέπει να επιλέγεται για κάθε ένεση, έτσι ώστε να μειώνονται οι πιθανότητες ερεθισμού ή άλγους στη θέση ένεσης. Οι θέσεις για αυτοένεση περιλαμβάνουν την κοιλιακή χώρα, τους βραχίονες, τα ισχία και τους μηρούς.
Η συσκευή CSYNC είναι διαθέσιμη εάν οι ασθενείς επιθυμούν να κάνουν την ένεσή τους με συσκευή ένεσης. Η συσκευή CSYNC είναι ένας αυτόματος εγχυτής για χρήση με τις προγεμισμένες σύριγγες Copaxone και δεν έχει δοκιμαστεί με άλλες προγεμισμένες σύριγγες. Η συσκευή CSYNC θα πρέπει να χρησιμοποιείται όπως συνιστάται στις πληροφορίες που παρέχονται από τον κατασκευαστή της συσκευής.
Το Copaxone αντενδείκνυται υπό τις ακόλουθες συνθήκες:
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία (γλατιραμέρη οξική) ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
Το Copaxone θα πρέπει να χορηγείται μόνο υποδορίως. Το Copaxone δεν θα πρέπει να χορηγείται μέσω ενδοφλέβιας ή ενδομυϊκής οδού.
Η γλατιραμέρη οξική μπορεί να προκαλέσει αντιδράσεις μετά την ένεση καθώς και αναφυλακτικές αντιδράσεις (βλέπε παράγραφο 4.8):
Αντιδράσεις μετά την ένεση
Ο θεράπων ιατρός πρέπει να εξηγήσει στον ασθενή ότι εντός λεπτών από την ένεση του Copaxone μπορεί να εμφανισθεί μια αντίδραση που σχετίζεται με τουλάχιστον ένα από τα ακόλουθα συμπτώματα: αγγειοδιαστολή (ερυθρότητα), θωρακικό άλγος, δύσπνοια, αίσθημα παλμών ή ταχυκαρδία (βλ. παράγραφο 4.8). Η πλειονότητα αυτών των συμπτωμάτων είναι βραχύβια και υποχωρεί αυθόρμητα χωρίς επακόλουθα. Στην περίπτωση που παρουσιασθεί κάποιο σοβαρό ανεπιθύμητο σύμβαμα, ο ασθενής πρέπει να διακόψει αμέσως τη θεραπεία με Copaxone και να επικοινωνήσει με την/τον ιατρό του ή με οποιονδήποτε ιατρό επειγόντων περιστατικών. Η συμπτωματική θεραπεία μπορεί να ξεκινήσει κατά τη διακριτική ευχέρεια του ιατρού.
Δεν υπάρχουν ενδείξεις που να υποδηλώνουν ότι ιδιαίτερες ομάδες ασθενών διατρέχουν ιδιαίτερο κίνδυνο για αυτές τις αντιδράσεις. Παρ’ όλα αυτά, θα πρέπει να δίνεται προσοχή όταν χορηγείται Copaxone σε
ασθενείς με προϋπάρχουσες καρδιακές διαταραχές. Οι ασθενείς αυτοί θα πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά κατά τη διάρκεια της θεραπείας.
Αναφυλακτικές αντιδράσεις
Αναφυλακτικές αντιδράσεις μπορεί να εμφανιστούν μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα μετά τη χορήγηση γλατιραμέρης οξικής, ακόμα και μήνες έως χρόνια μετά την έναρξη της θεραπείας (βλ. παράγραφο 4.8).
Έχουν αναφερθεί περιστατικά με θανατηφόρα έκβαση. Ορισμένα σημεία και συμπτώματα αναφυλακτικών αντιδράσεων ενδέχεται να επικαλύπτονται με αντιδράσεις μετά την ένεση.
Όλοι οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με το Copaxone και οι φροντιστές τους θα πρέπει να ενημερωθούν σχετικά με τα σημεία και τα συμπτώματα ειδικά για τις αναφυλακτικές αντιδράσεις και ότι θα πρέπει να αναζητήσουν αμέσως επείγουσα ιατρική βοήθεια σε περίπτωση που εμφανιστούν τέτοια συμπτώματα (βλ. παράγραφο 4.8).
Εάν εμφανιστεί αναφυλακτική αντίδραση, η θεραπεία με το Copaxone πρέπει να διακοπεί (βλ. παράγραφο 4.3).
Τα ενεργά αντισώματα της γλατιραμέρης οξικής ανιχνεύθηκαν στον ορό των ασθενών κατά τη διάρκεια χρόνιας ημερήσιας θεραπείας με Copaxone. Τα μέγιστα επίπεδα επιτεύχθηκαν μετά από μέση διάρκεια θεραπείας 3-4 μηνών και, στη συνέχεια, μειώθηκαν και σταθεροποιήθηκαν σε επίπεδα ελαφρώς υψηλότερα από εκείνα των αρχικών τιμών.
Δεν υπάρχουν ενδείξεις που να υποδηλώνουν ότι αυτά τα ενεργά αντισώματα της γλατιραμέρης οξικής εξουδετερώνονται ή ότι ο σχηματισμός τους ενδέχεται να επηρεάσει την κλινική αποτελεσματικότητα του Copaxone.
Σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία, θα πρέπει να παρακολουθείται η νεφρική λειτουργία ενώ λαμβάνουν θεραπεία με Copaxone. Μολονότι δεν υπάρχει ένδειξη σπειραματικής εναπόθεσης ανοσοσυμπλόκων σε ασθενείς, η πιθανότητα δεν μπορεί να αποκλεισθεί.
Σπάνιες περιπτώσεις σοβαρής ηπατικής κάκωσης έχουν παρατηρηθεί (συμπεριλαμβανομένης της ηπατίτιδας με ίκτερο, της ηπατικής ανεπάρκειας, και σε μεμονωμένες περιπτώσεις της ηπατικής μεταμόσχευσης). Η ηπατική κάκωση προέκυψε ημέρες έως χρόνια μετά την έναρξη της θεραπείας με Copaxone. Οι περισσότερες περιπτώσεις σοβαρής ηπατικής κάκωσης υποχώρησαν με τη διακοπή της θεραπείας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτές οι αντιδράσεις εμφανίστηκαν παρουσία υπερβολικής κατανάλωσης αλκοόλ, υπάρχουσας ή ιστορικού ηπατικής κάκωσης και χρήσης άλλων δυνητικά ηπατοτοξικών φαρμάκων. Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά για σημεία ηπατικής κάκωσης και να λαμβάνουν οδηγίες να αναζητήσουν άμεση ιατρική φροντίδα σε περίπτωση εμφάνισης συμπτωμάτων ηπατικής κάκωσης. Σε περίπτωση κλινικά σημαντικής ηπατικής κάκωσης, θα πρέπει να εξετάζεται η διακοπή του Copaxone.
Η αλληλεπίδραση μεταξύ του Copaxone και άλλων φαρμακευτικών προϊόντων δεν έχει αξιολογηθεί επίσημα.
Παρατηρήσεις από τις υπάρχουσες κλινικές δοκιμές και η εμπειρία μετά την κυκλοφορία δεν υποδηλώνουν σημαντικές αλληλεπιδράσεις του Copaxone με θεραπείες που χρησιμοποιούνται συνήθως στους ασθενείς με MS, συμπεριλαμβανομένης της ταυτόχρονης χρήσης κορτικοστεροειδών για έως και 28 ημέρες.
Εργασίες in vitro υποδηλώνουν ότι η γλατιραμέρη οξική στο αίμα συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με τις πρωτεΐνες του πλάσματος, αλλά δεν εκτοπίζεται, και δεν εκτοπίζει η ίδια, τη φαινυτοΐνη ή την καρβαμαζεπίνη. Παρ’ όλα αυτά, καθώς το Copaxone, θεωρητικά, έχει τη δυνατότητα να επηρεάσει την κατανομή των ουσιών που συνδέονται με τις πρωτεΐνες, η ταυτόχρονη χρήση τέτοιων φαρμακευτικών προϊόντων θα πρέπει να παρακολουθείται προσεκτικά.
Κύηση
Τα δεδομένα από σχετικά περιορισμένο αριθμό εγκύων γυναικών (περιπτώσεις έκβασης κύησης μεταξύ 300-1000) καταδεικνύουν τη μη ύπαρξη συγγενών δυσπλασιών ή τοξικότητας στο έμβρυο/νεογνό.
Μελέτες σε ζώα δεν κατέδειξαν αναπαραγωγική τοξικότητα (βλ. παράγραφο 5.3).
Η χρήση του Copaxone κατά τη διάρκεια της κύησης, μπορεί να εξετάζεται εάν αυτή κρίνεται απαραίτητη.
Θηλασμός
Οι φυσικοχημικές ιδιότητες και η χαμηλή από του στόματος απορρόφηση υποδηλώνουν ότι η έκθεση των νεογνών/βρεφών στη γλατιραμέρη οξική μέσω του ανθρώπινου μητρικού γάλακτος είναι αμελητέα. Μία μη-παρεμβατική αναδρομική μελέτη σε 60 θηλάζοντα βρέφη μητέρων που εκτέθηκαν σε γλατιραμέρη οξική σε σύγκριση με 60 θηλάζοντα βρέφη μητέρων που δεν εκτέθηκαν σε οποιαδήποτε τροποποιητική της νόσου θεραπεία και περιορισμένα ανθρώπινα δεδομένα μετά την κυκλοφορία δεν έδειξαν αρνητικές επιδράσεις της γλατιραμέρης οξικής.
Το Copaxone μπορεί να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια του θηλασμού.
ν
Δεν πραγματοποιήθηκαν μελέτες σχετικά με τις επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.
Σε όλες τις κλινικές δοκιμές, αντιδράσεις στη θέση ένεσης παρατηρήθηκαν να είναι οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες και αναφέρθηκαν από την πλειονότητα των ασθενών που λάμβαναν Copaxone. Σε ελεγχόμενες μελέτες, το ποσοστό των ασθενών που ανέφεραν αυτές τις αντιδράσεις, τουλάχιστον μία φορά, ήταν υψηλότερο μετά τη θεραπεία με ενέσεις Copaxone (70%) από ό,τι με ενέσεις εικονικού φαρμάκου (37%). Οι πιο συχνά αναφερόμενες αντιδράσεις στη θέση ένεσης, σε κλινικές δοκιμές και κατά την εμπειρία μετά την κυκλοφορία, ήταν ερύθημα, άλγος, μάζα, κνησμός, οίδημα, φλεγμονή, υπερευαισθησία και σπάνια περιστατικά λιποατροφίας και νέκρωσης του δέρματος.
Ως άμεση αντίδραση μετά την ένεση περιγράφηκε μια αντίδραση που σχετίζεται τουλάχιστον με ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα συμπτώματα: αγγειοδιαστολή (ερυθρίαση), θωρακικό άλγος, δύσπνοια, αίσθημα παλμών ή ταχυκαρδία (βλέπε παράγραφο 4.4). Η αντίδραση αυτή είναι δυνατόν να εμφανισθεί εντός λεπτών από την ένεση Copaxone. Τουλάχιστον ένα σύμπτωμα αυτής της Αμεσης Αντίδρασης Μετά την Ένεση αναφέρθηκε τουλάχιστον μία φορά από το 31% των ασθενών που έλαβαν Copaxone σε σύγκριση με το 13% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο.
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναγνωρίσθηκαν από τις κλινικές δοκιμές και από την εμπειρία μετά την κυκλοφορία παρουσιάζονται στον παρακάτω πίνακα. Τα δεδομένα από τις κλινικές δοκιμές προέρχονται από τέσσερις βασικές, διπλά-τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές δοκιμές με συνολικά 512 ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με Copaxone και 509 ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με εικονικό φάρμακο για έως και 36 μήνες. Τρεις δοκιμές στην υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα πολλαπλή σκλήρυνση (RRMS) περιλάμβαναν συνολικά 269 ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με Copaxone και 271 ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με εικονικό φάρμακο για έως και 35 μήνες. Η τέταρτη δοκιμή σε ασθενείς που έχουν εμφανίσει ένα πρώτο κλινικό επεισόδιο και έχει προσδιοριστεί ότι διατρέχουν υψηλό κίνδυνο ανάπτυξης κλινικά επιβεβαιωμένης MS, περιλάμβανε 243 ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με Copaxone και 238 ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με εικονικό φάρμακο για έως και 36 μήνες.
| Κατηγορία/Οργανι κό Σύστημα (SOC) | Πολύ συχνές (≥1/10) | Συχνές (≥1/100 έως <1/10) | Όχι συχνές (≥1/1.000 έως<1/100) | Σπάνιες (≥1/10.000 έως<1/1.000) | Μη γνωστής συχνότητας(δ εν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση ταδιαθέσιμα δεδομένα) |
| Λοιμώξεις και παρασιτώσεις | Λοίμωξη, Γρίπη | Βρογχίτιδα, Γαστρεντερίτιδα, Απλός Έρπητας, Μέση Ωτίτιδα, Ρινίτιδα, Οδοντικό Απόστημα,Κολπική Καντιντίαση* | Απόστημα, Κυτταρίτιδα, Δοθιήνας, Έρπης Ζωστήρας, Πυελονεφρίτιδα | ||
| Νεοπλάσματα καλοήθη, κακοήθη και μη καθορισμένα (συμπ. κύστεων καιπολύποδων) | Καλόηθες Νεόπλασμα του Δέρματος, Νεόπλασμα | Καρκίνος του Δέρματος | |||
| Διαταραχές του αίματος και του λεμφικού συστήματος | Λεμφαδενοπάθεια* | Λευκοκυττάρωση, Λευκοπενία, Σπληνομεγαλία, Θρομβοπενία,Μη Φυσιολογική ΜορφολογίαΛευκοκυττάρων | |||
| Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος | Υπερευαισθησία | Αναφυλακτική αντίδραση | |||
| Ενδοκρινικές διαταραχές | Βρογχοκήλη, Υπερθυρεοειδισμό ς | ||||
| Μεταβολικές και διατροφικές διαταραχές | Ανορεξία, Αυξημένο Σωματικό Βάρος* | Δυσανεξία στο Αλκοόλ, Ποδάγρα, Υπερλιπιδαιμία, Αυξημένο ΝάτριοΑίματος, Μειωμένη Φερριτίνη Ορού | |||
| Ψυχιατρικές διαταραχές | Άγχος*, Κατάθλιψη | Νευρικότητα | Μη Φυσιολογικά Όνειρα, Συγχυτική Κατάσταση, Ευφορική Διάθεση, Ψευδαίσθηση, Εχθρικότητα, Μανία, Διαταραχή Προσωπικότητας, ΑπόπειραΑυτοκτονίας |
6
| Κατηγορία/Οργανι κό Σύστημα (SOC) | Πολύ συχνές (≥1/10) | Συχνές (≥1/100 έως <1/10) | Όχι συχνές (≥1/1.000 έως<1/100) | Σπάνιες (≥1/10.000 έως<1/1.000) | Μη γνωστής συχνότητας(δ εν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση ταδιαθέσιμα δεδομένα) |
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | Κεφαλαλγία | Δυσγευσία, Υπερτονία, Ημικρανία, Διαταραχές της Ομιλίας, Συγκοπή, Τρόμος* | Σύνδρομο Καρπιαίου Σωλήνα, Γνωστική Διαταραχή, Ακούσιος Μυϊκός Σπασμός, Δυσγραφία, Δυσλεξία, Δυστονία, Κινητική Δυσλειτουργία, Μυόκλονος, Νευρίτιδα, Νευρομυϊκός Αποκλεισμός, Νυσταγμός, Παράλυση, Περονιαία Νευρική Παράλυση, Εμβροντησία,Διαταραχή Οπτικού Πεδίου | ||
| Διαταραχές του οφθαλμού | Διπλωπία, Διαταραχές του Οφθαλμού* | Καταρράκτης, Αλλοίωση του Κερατοειδούς, Ξηρός Οφθαλμός, Αιμορραγία του Οφθαλμού, Πτώση Βλεφάρου, Μυδρίαση,Ατροφία Οπτικού Νεύρου | |||
| Διαταραχές τουωτός και του λαβυρίνθου | Διαταραχή του Ωτός | ||||
| Καρδιακές διαταραχές | Αίσθημα Παλμών*, Ταχυκαρδία* | Έκτακτες Συστολές, Φλεβοκομβική Βραδυκαρδία, ΠαροξυσμικήΤαχυκαρδία | |||
| Αγγειακές διαταραχές | Αγγειοδιαστολ ή* | Κιρσός |
| Κατηγορία/Οργανι κό Σύστημα (SOC) | Πολύ συχνές (≥1/10) | Συχνές (≥1/100 έως <1/10) | Όχι συχνές (≥1/1.000 έως<1/100) | Σπάνιες (≥1/10.000 έως<1/1.000) | Μη γνωστής συχνότητας(δ εν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση ταδιαθέσιμα δεδομένα) |
| Αναπνευστικές, θωρακικές διαταραχές και διαταραχές μεσοθωρακίου | Δύσπνοια* | Βήχας, Ρινίτιδα Εποχική | Άπνοια, Επίσταξη, Υπεραερισμός, Λαρυγγόσπασμος, ΔιαταραχήΠνεύμονα, Αίσθημα Πνιγμού | ||
| Γαστρεντερικές διαταραχές | Ναυτία* | Ορθοπρωκτική Διαταραχή, Δυσκοιλιότητα, Οδοντική Τερηδόνα, Δυσπεψία, Δυσφαγία, Ακράτεια Κοπράνων, Έμετος* | Κολίτιδα, Πολύποδας του Παχέος Εντέρου, Εντεροκολίτιδα, Ερυγή,Έλκος του Οισοφάγου, Περιοδοντίδα, ΑιμορραγίαΟρθού, Διόγκωση Σιελογόνου Αδένα | ||
| Ηπατοχολικές διαταραχές | Δοκιμασία Ηπατικής Λειτουργίας ΜηΦυσιολογική | Χολολιθίαση, Ηπατομεγαλία | Τοξική ηπατίτιδα, Ηπατική κάκωση | Ηπατική ανεπάρκεια# | |
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | Εξάνθημα* | Εκχύμωση, Υπεριδρωσία, Κνησμός, Διαταραχή Δέρματος*,Κνίδωση | Αγγειοοίδημα, Δερματίτιδα Εξ Επαφής, Οζώδες Ερύθημα, Όζος Δέρματος | ||
| Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού | Αρθραλγία, Πόνος σε Ράχη* | Αυχεναλγία | Αρθρίτιδα, Ορογονοθυλακίτιδ α, Άλγος στα Πλευρά, ΜυϊκήΑτροφία, Οστεοαρθρίτιδα | ||
| Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών | Έπειξη για Ούρηση, Πολλακιουρία, Κατακράτηση ούρων | Αιματουρία, Νεφρολιθίαση, Διαταραχή ΟυροφόρωνΟδών, Ούρα Μη Φυσιολογικά |
| Κατηγορία/Οργανι κό Σύστημα (SOC) | Πολύ συχνές (≥1/10) | Συχνές (≥1/100 έως <1/10) | Όχι συχνές (≥1/1.000 έως<1/100) | Σπάνιες (≥1/10.000 έως<1/1.000) | Μη γνωστής συχνότητας(δ εν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση ταδιαθέσιμα δεδομένα) |
| Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού | Διόγκωση του Μαστού, Στυτική Δυσλειτουργία, Πρόπτωση Πυέλου Οργάνου, Πριαπισμός, Νόσημα του Προστάτη, Μη Φυσιολογικό Επίχρισμα Τραχήλου Μήτρας, Διαταραχή των Όρχεων, Κολπική Αιμορραγία,Αιδιοκολπική Διαταραχή | ||||
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις στη θέση χορήγησης | Εξασθένιση, Θωρακικό Άλγος*, Αντιδράσεις στη Θέση Ένεσης*§, Άλγος* | Ρίγη*, Οίδημα Προσώπου*, Ατροφία στη Θέση Ένεσης♣, Τοπική Αντίδραση*, Οίδημα Περιφερικό, Οίδημα, Πυρεξία | Κύστη, Καρηβαρία Μετά Από Υπερκατανάλωση Αλκοόλ, Υποθερμία, Άμεση Αντίδραση Μετά την Ένεση, Φλεγμονή, Νέκρωση στη Θέση Ένεσης, Διαταραχή ΒλεννογόνουΥμένα | ||
| Κακώσεις, δηλητηριάσεις και επιπλοκές θεραπευτικών χειρισμών | Μετεμβολιαστικό Σύνδρομο |
* Περισσότερο από 2% (>2/100) υψηλότερη επίπτωση στην ομάδα θεραπείας με Copaxone από ό,τι στην ομάδα εικονικού φαρμάκου. Ανεπιθύμητη ενέργεια χωρίς το σύμβολο * αντιπροσωπεύει διαφορά μικρότερη ή ίση με 2%.
§ Ο όρος «Αντιδράσεις στη θέση ένεσης» (διαφόρων ειδών) περιλαμβάνει όλα τα ανεπιθύμητα συμβάματα που εμφανίζονται στη θέση ένεσης, εκτός από την ατροφία στη θέση ένεσης και τη νέκρωση στη θέση ένεσης, οι οποίες παρουσιάζονται ξεχωριστά στον πίνακα.
♣ Περιλαμβάνει όρους που έχουν σχέση με την τοπική λιποατροφία στις θέσεις ένεσης. # Λίγες περιπτώσεις αναφέρθηκαν με μεταμόσχευση ήπατος.
Στην τέταρτη δοκιμή που αναφέρθηκε παραπάνω, μια ανοικτής επισήμανσης φάση θεραπείας ακολούθησε την ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο περίοδο (βλέπε παράγραφο 5.1). Δεν παρατηρήθηκε μεταβολή στο γνωστό προφίλ ασφάλειας του Copaxone κατά τη διάρκεια της ανοικτής επισήμανσης περιόδου παρακολούθησης έως και 5 έτη.
Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών
Αναφυλακτικές αντιδράσεις μπορεί να εμφανισθούν μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα μετά τη χορήγηση γλατιραμέρης οξικής, ακόμα και μήνες έως χρόνια μετά την έναρξη της θεραπείας (βλέπε παράγραφο 4.4.).
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω:
Ελλάδα
Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων Μεσογείων 284
GR-15562 Χολαργός, Αθήνα Τηλ: + 30 21 32040337
Ιστότοπος: http://www.eof.gr
http://www.kitrinikarta.gr
Κύπρος
Φαρμακευτικές Υπηρεσίες Υπουργείο Υγείας
CY-1475 Λευκωσία Τηλ: + 357 22608607
Φαξ: + 357 22608669
Ιστότοπος: www.moh.gov.cy/phs
Συμπτώματα
Έχουν αναφερθεί λίγες περιπτώσεις υπερδοσολογίας με το Copaxone (έως 300 mg γλατιραμέρης οξικής). Oι περιπτώσεις αυτές δεν σχετίζονταν με άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες, εκτός από εκείνες που αναφέρονται στην παράγραφο 4.8.
Διαχείριση
Σε περίπτωση υπερδοσολογίας, οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται και να εφαρμόζεται η ανάλογη συμπτωματική και υποστηρικτική θεραπεία.
Φαρμακολογικές ιδιότητες - COPAXONE 20MG/1ML
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντινεοπλασματικοί και ανοσοτροποποιητικοί παράγοντες, άλλα ανοσοδιεγερτικά
Κωδικός ΑΤC: L03AX13
10
Μηχανισμός δράσης
Ο μηχανισμός με τον οποίο η γλατιραμέρη οξική ασκεί θεραπευτική δράση σε υποτροπιάζουσες μορφές MS δεν διασαφηνίζεται πλήρως, αλλά θεωρείται ότι περιλαμβάνει τη διαμόρφωση των ανοσοποιητικών διαδικασιών. Μελέτες σε ζώα και σε ασθενείς με MS υποδηλώνουν ότι η γλατιραμέρη οξική δρα στα εγγενή κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένων μονοκυττάρων, δενδριτικών κυττάρων και κυττάρων Β, τα οποία με τη σειρά τους διαμορφώνουν προσαρμοστικές λειτουργίες κυττάρων Β και Τ προκαλώντας αντιφλεγμονώδη και ρυθμιστική έκκριση κυτταροκινών. Το εάν η θεραπευτική δράση επηρεάζεται από τις κυτταρικές επιδράσεις που περιγράφηκαν παραπάνω δεν είναι γνωστό, επειδή η παθοφυσιολογία της πολλαπλής σκλήρυνσης είναι μόνο εν μέρει κατανοητή.
Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια
Υποτροπιάζουσα-Διαλείπουσα Πολλαπλή Σκλήρυνση:
Συνολικά 269 ασθενείς έλαβαν θεραπεία με Copaxone σε τρεις ελεγχόμενες δοκιμές. Η πρώτη ήταν μια διετής μελέτη που περιλάμβανε 50 ασθενείς (Copaxone n=25, εικονικό φάρμακο n=25), οι οποίοι είχαν διαγνωστεί για υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα πολλαπλή σκλήρυνση σύμφωνα με τα τυπικά κριτήρια που εφαρμόζονταν τότε, και οι οποίοι είχαν τουλάχιστον δύο κρίσεις νευρολογικής δυσλειτουργίας (εξάρσεις) κατά τη διάρκεια των προηγούμενων δύο ετών. Η δεύτερη μελέτη εφάρμοσε τα ίδια κριτήρια ένταξης και περιλάμβανε 251 ασθενείς που έλαβαν θεραπεία για έως και 35 μήνες (Copaxone n=125, εικονικό φάρμακο n=126). Η τρίτη μελέτη ήταν μια μελέτη διάρκειας εννέα μηνών που περιλάμβανε 239 ασθενείς (Copaxone n=119, εικονικό φάρμακο n=120), όπου τα κριτήρια ένταξης ήταν ίδια με εκείνα της πρώτης και της δεύτερης μελέτης, με το πρόσθετο κριτήριο ότι οι ασθενείς έπρεπε να έχουν τουλάχιστον μία βλάβη που προσλαμβάνει γαδολίνιο στη μαγνητική τομογραφία.
Σε κλινικές δοκιμές σε ασθενείς με MS που έλαβαν Copaxone, παρατηρήθηκε σημαντική μείωση στον αριθμό των υποτροπών, σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο.
Στη μεγαλύτερη ελεγχόμενη μελέτη, το ποσοστό υποτροπής μειώθηκε κατά 32% από 1,98 με το εικονικό φάρμακο σε 1,34 με την γλατιραμέρη οξική.
Υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα έκθεσης για έως και δώδεκα έτη από 103 ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με Copaxone.
Το Copaxone έχει επίσης επιδείξει ευεργετικές επιδράσεις έναντι του εικονικού φαρμάκου στις παραμέτρους της μαγνητικής τομογραφίας (MRI) σχετικές με την υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα πολλαπλή σκλήρυνση.
Copaxone 20 mg/mL: Στην ελεγχόμενη μελέτη 9001/9001E, όπου συμμετείχαν 251 ασθενείς, οι οποίοι παρακολουθήθηκαν για έως και 35 μήνες (συμπεριλαμβανομένης μίας τυφλής φάσης επέκτασης 9001Ε της μελέτης 9001), το αθροιστικό ποσοστό των ασθενών που ανέπτυξαν επιβεβαιωμένη εξέλιξη της αναπηρίας στους 3 μήνες ήταν 29,4% για τους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με εικονικό φάρμακο και 23,2% για τους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με Copaxone (p=0,199).
Δεν υπάρχει κάποια ένδειξη ότι η θεραπεία με Copaxone επιδρά στη διάρκεια ή τη σοβαρότητα της υποτροπής.
Επί του παρόντος, δεν υπάρχουν στοιχεία για τη χρήση του Copaxone σε ασθενείς με πρωτοπαθώς ή δευτεροπαθώς προϊούσα νόσο.
Μεμονωμένο κλινικό σύμβαμα που υποδηλώνει MS
Μία ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη που περιλάμβανε 481 ασθενείς (Copaxone n=243, εικονικό φάρμακο n=238) διενεργήθηκε σε ασθενείς με σαφώς καθορισμένη, μεμονωμένη, μονοεστιακή νευρολογική εκδήλωση και χαρακτηριστικά στη μαγνητική τομογραφία που υποδηλώνουν έντονα MS(τουλάχιστον δύο εγκεφαλικές βλάβες στην ακολουθία Τ2 της μαγνητικής τομογραφίας, διαμέτρου μεγαλύτερης των 6 mm). Οποιαδήποτε άλλη νόσος εκτός της πολλαπλής σκλήρυνσης που θα μπορούσε να εξηγήσει καλύτερα τα σημεία και τα συμπτώματα του ασθενούς, έπρεπε να αποκλειστεί. Την ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο περίοδο ακολούθησε μια θεραπεία ανοικτής επισήμανσης: Οι ασθενείς που είτε παρουσίαζαν συμπτώματα
πολλαπλής σκλήρυνσης ή ήταν ασυμπτωματικοί επί τρία έτη, όποιο συνέβαινε πρώτο, έλαβαν θεραπεία με το δραστικό φάρμακο σε μια φάση ανοικτής επισήμανσης για μια επιπρόσθετη περίοδο δύο ετών, που δεν υπερβαίνει τη μέγιστη συνολική διάρκεια θεραπείας των 5 ετών. Εκ των 243 ασθενών που τυχαιοποιήθηκαν αρχικώς στο Copaxone, οι 198 συνέχισαν τη θεραπεία με Copaxone στη φάση ανοικτής επισήμανσης. Εκ των 238 ασθενών που τυχαιοποιήθηκαν αρχικώς στο εικονικό φάρμακο, οι 211 άλλαξαν σε θεραπεία με Copaxone στη φάση ανοικτής επισήμανσης.
Κατά τη διάρκεια της ελεγχόμενης με εικονικό φάρμακο περιόδου έως και τριών ετών, το Copaxone καθυστέρησε την εξέλιξη από το πρώτο κλινικό σύμβαμα έως την κλινικά επιβεβαιωμένη πολλαπλή σκλήρυνση (CDMS) σύμφωνα με τα κριτήρια Poser με στατιστικά σημαντικό και κλινικά ουσιαστικό τρόπο, που αντιστοιχεί σε μείωση του κινδύνου κατά 45% (Λόγος Κινδύνου=0,55, 95% διάστημα εμπιστοσύνης [0,40, 0,77], τιμή p=0,0005). Το ποσοστό των ασθενών που εξελίχθηκε σε κλινικά βεβαιωμένη πολλαπλή σκλήρυνση ανερχόταν σε 43% για την ομάδα εικονικού φαρμάκου και σε 25% στην ομάδα Copaxone.
Η ευνοϊκή επίδραση της θεραπείας με Copaxone έναντι του εικονικού φαρμάκου καταδείχθηκε επίσης σε δύο δευτερογενή καταληκτικά σημεία βάσει της μαγνητικής τομογραφίας, ήτοι ο αριθμός των νέων βλαβών στην ακολουθία T2 και ο όγκος των βλαβών στην ακολουθία T2.
Πραγματοποιήθηκαν post-hoc αναλύσεις υποομάδων σε ασθενείς με ποικίλα αρχικά χαρακτηριστικά για τον εντοπισμό ενός πληθυσμού υψηλού κινδύνου για την εμφάνιση δεύτερης κρίσης. Για άτομα με κατ’ ελάχιστον μία βλάβη που προσλαμβάνει γαδολίνιο στην ακολουθία T1 στην αρχή, και 9 ή και περισσότερες βλάβες στην ακολουθία Τ2, η εξέλιξη στην κλινικά βεβαιωμένη πολλαπλή σκλήρυνση ήταν εμφανής σε ποσοστό 50% των ατόμων υπό εικονικό φάρμακο έναντι ποσοστού 28% των ατόμων υπό Copaxone για 2,4 έτη. Για άτομα με 9 ή και περισσότερες βλάβες στην ακολουθία Τ2 αρχικά, η εξέλιξη σε κλινικά βεβαιωμένη πολλαπλή σκλήρυνση ήταν εμφανής στο 45% των ατόμων υπό εικονικό φάρμακο έναντι ποσοστού 26% των ατόμων υπό Copaxone για 2,4 έτη. Ωστόσο, η επίδραση της πρώιμης θεραπείας με Copaxone όσον αφορά στη μακροπρόθεσμη εξέλιξη της ασθένειας είναι άγνωστη, ακόμη και σε αυτές τις υποομάδες υψηλού κινδύνου, καθώς η μελέτη σχεδιάστηκε κυρίως για την εκτίμηση του χρόνου έως το δεύτερο σύμβαμα. Σε κάθε περίπτωση, θεραπεία θα πρέπει να εξετάζεται μόνο για ασθενείς που ταξινομούνται ως υψηλού κινδύνου.
Η επίδραση που εμφανίστηκε στην ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο φάση διατηρήθηκε στην περίοδο μακροχρόνιας παρακολούθησης έως και 5 ετών. Ο χρόνος εξέλιξης από το πρώτο κλινικό σύμβαμα σε CDMS παρατάθηκε με την πρώιμη θεραπεία με Copaxone συγκριτικά με την όψιμη θεραπεία, παρουσιάζοντας μια μείωση κινδύνου κατά 41% για την πρώιμη έναντι της όψιμης θεραπείας (Λόγος Κινδύνου=0,59, 95% διάστημα εμπιστοσύνης [0,44, 0,80], τιμή p=0,0005). Το ποσοστό των ατόμων στην ομάδα Όψιμης Έναρξης που παρουσίασαν εξέλιξη ήταν υψηλότερο (49,6%) συγκριτικά με εκείνους στην ομάδα Πρώιμης Θεραπείας (32,9%).
Εμφανίστηκε σταθερή επίδραση υπέρ της πρώιμης θεραπείας έναντι της όψιμης θεραπείας κατά την πάροδο του χρόνου για τον ετησιοποιημένο αριθμό βλαβών, καθ' όλη τη διάρκεια της περιόδου μελέτης, για τις νέες βλάβες που προσλαμβάνουν γαδολίνιο στην ακολουθία T1 (μείωση κατά 54%, p<0,0001), τις νέες βλάβες στην ακολουθία T2 (μείωση κατά 42%, p<0,0001) και τις νέες T1 υπόπυκνες βλάβες (μείωση κατά 52%, p<0,0001). Παρατηρήθηκε επίσης επίδραση στις μειώσεις υπέρ της πρώιμης έναντι της όψιμης θεραπείας για τον ολικό αριθμό νέων βλαβών που προσλαμβάνουν γαδολίνιο στην ακολουθία T1 (μείωση κατά 46%, p=0,001), τον όγκο των βλαβών που προσλαμβάνουν γαδολίνιο στην ακολουθία T1 (μέση διαφορά -0,06 ml, p<0,001), καθώς και τον ολικό αριθμό των νέων υπόπυκνων βλαβών στην ακολουθία T1 (μείωση κατά 46%, p<0,001) που μετρήθηκαν καθ' όλη τη διάρκεια της μελέτης.
Δεν παρατηρήθηκαν αξιόλογες διαφορές μεταξύ των κοορτών Πρώιμης και Όψιμης Έναρξης είτε για τον όγκο των υπόπυκνων βλαβών στην ακολουθία T1 είτε για την ατροφία του εγκεφάλου σε διάστημα 5 ετών. Ωστόσο, η ανάλυση της ατροφίας του εγκεφάλου κατά την τελευταία παρατηρηθείσα τιμή (προσαρμοσμένη στην έκθεση στη θεραπεία) παρουσίασε μείωση υπέρ της πρώιμης θεραπείας με GA (η μέση διαφορά της ποσοστιαίας μεταβολής του όγκου του εγκεφάλου ήταν 0,28%, p=0,0209).
Δεν έχουν πραγματοποιηθεί φαρμακοκινητικές μελέτες σε ασθενείς. In vitro δεδομένα και περιορισμένα δεδομένα από υγιείς εθελοντές υποδεικνύουν ότι με την υποδόρια χορήγηση της γλατιραμέρης οξικής, η δραστική ουσία απορροφάται εύκολα και ένα μεγάλο μέρος της δόσης αποικοδομείται ταχέως σε μικρότερα κλάσματα ήδη στον υποδόριο ιστό.
Φαρμακευτικές πληροφορίες - COPAXONE 20MG/1ML
Ελλείψει μελετών σχετικά με τη συμβατότητα, το παρόν φαρμακευτικό προϊόν δεν πρέπει να αναμιγνύεται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα.
Φυλάσσετε τις προγεμισμένες σύριγγες στο εξωτερικό κουτί για να προστατεύονται από το φως. Φυλάσσετε σε ψυγείο (2°C – 8°C).
Μην καταψύχετε.
Εάν οι προγεμισμένες σύριγγες δεν μπορούν να διατηρηθούν σε ψυγείο, μπορούν να φυλαχθούν μεταξύ 15°C και 25°C, μία φορά, για έως και ένα μήνα.
Μετά από αυτή την περίοδο του ενός μήνα, εάν οι προγεμισμένες σύριγγες Copaxone 20 mg/ml δεν έχουν χρησιμοποιηθεί και παραμένουν ακόμη στην αρχική τους συσκευασία, πρέπει να μεταφερθούν για φύλαξη σε ψυγείο (2 °C έως 8 °C).
Μία προγεμισμένη σύριγγα που περιέχει ενέσιμο διάλυμα Copaxone αποτελείται από μία 1 ml άχρωμη τύπου Ι γυάλινη κυλινδρική σύριγγα με προσαρμοσμένη βελόνα, ένα έμβολο πολυπροπυλενίου (προαιρετικά πολυστυρενίου), ένα ελαστικό πώμα εισχώρησης με έμβολο και ένα κάλυμμα βελόνας.
Κάθε προγεμισμένη σύριγγα συσκευάζεται ξεχωριστά σε συσκευασία κυψέλης PVC.
Το Copaxone διατίθεται σε συσκευασίες που περιέχουν 7, 28 ή 30 προγεμισμένες σύριγγες του 1 ml ενέσιμου διαλύματος ή σε μία πολυσυσκευασία που περιέχει 90 (3 συσκευασίες των 30) προγεμισμένες σύριγγες του 1 ml ενέσιμου διαλύματος.
Μπορεί να μη κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.