DOPACEPTIN SOL.INF 5MG/ML

Θεραπεία των διακυμάνσεων της κινητικότητας (φαινόμενα “on-off”) σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον που δεν ελέγχονται επαρκώς με από στόματος χορηγούμενη αντιπαρκινσονική φαρμακευτική αγωγή.

Επιλογή ασθενών που είναι κατάλληλοι για θεραπεία με Dopaceptin 5 mg/ml διάλυμα για έγχυση:

Οι ασθενείς που επιλέγονται για θεραπεία με Dopaceptin 5 mg/ml διάλυμα για έγχυση πρέπει να είναι σε θέση να αναγνωρίζουν την έναρξη των συμπτωμάτων “off” (κατάσταση ακινησίας) και να είναι ικανοί να πραγματοποιούν την ένεση οι ίδιοι ή διαφορετικά να έχουν κάποιον υπεύθυνο φροντιστή ικανό να πραγματοποιεί την ένεση για αυτούς όταν απαιτείται.

Οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με απομορφίνη θα χρειαστεί συνήθως να ξεκινήσουν τη δομπεριδόνη τουλάχιστον δύο ημέρες πριν από την έναρξη της θεραπείας. Η δόση της δομπεριδόνης θα πρέπει να τιτλοποιείται στη χαμηλότερη αποτελεσματική δόση και να διακόπτεται το συντομότερο δυνατόν. Πριν παρθεί η απόφαση για έναρξη θεραπείας με δομπεριδόνη και απομορφίνη, θα πρέπει να αξιολογηθούν προσεκτικά οι παράγοντες κινδύνου για την παράταση του διαστήματος QT στο μεμονωμένο ασθενή προκειμένου να διασφαλιστεί ότι το όφελος υπερέχει του κινδύνου (βλ. παράγραφο 4.4).

Η θεραπεία με απομορφίνη πρέπει να αρχίζει στο ελεγχόμενο περιβάλλον μιας εξειδικευμένης κλινικής. Ο ασθενής πρέπει να επιβλέπεται από γιατρό έμπειρο στην θεραπεία της νόσου του Πάρκινσον (π.χ. νευρολόγο). Η αγωγή του ασθενή με λεβοντόπα, με ή χωρίς αγωνιστές ντοπαμίνης, πρέπει να βελτιστοποιείται πριν από την έναρξη θεραπείας με Dopaceptin 5 mg/ml διάλυμα για έγχυση.

Ενήλικες

Τρόπος χορήγησης

Το Dopaceptin 5 mg/ml διάλυμα για έγχυση είναι ένα προ-αραιωμένο διάλυμα σε φιαλίδιο που προορίζεται για υποδόρια χρήση χωρίς αραίωση και πρέπει να χορηγείται ως συνεχής υποδόρια έγχυση με μικροαντλία και/ή φορητή αντλία τύπου σύριγγας (βλ. παράγραφο 6.6). Δεν προορίζεται να χρησιμοποιηθεί ως διαλείπουσα ένεση.

Η απομορφίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται δια της ενδοφλέβιας οδού.

Να μην το χρησιμοποιήσετε εάν το διάλυμα έχει γίνει πράσινο. Το διάλυμα πρέπει να επιθεωρείται οπτικά πριν από τη χρήση. Πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο διαυγές διάλυμα, άχρωμο έως ελαφρώς κίτρινο και ελεύθερο σωματιδίων.

Δοσολογία

Συνεχής έγχυση

Οι ασθενείς που παρουσίασαν καλή ανταπόκριση στην περίοδο “on” κατά το αρχικό στάδιο της θεραπείας με απομορφίνη, των οποίων όμως ο συνολικός έλεγχος παραμένει μη ικανοποιητικός με τη χρήση διαλειπουσών ενέσεων, ή οι οποίοι χρειάζονται πολλές και συχνές ενέσεις (περισσότερες από 10 ανά ημέρα), είναι δυνατό να ξεκινήσουν ή να μεταβούν σε θεραπεία με συνεχή υποδόρια έγχυση με μικροαντλία και/ή φορητή αντλία τύπου σύριγγας ως ακολούθως:

Η επιλογή, σχετικά με ποια μικροαντλία και/ή φορητή αντλία τύπου σύριγγας θα χρησιμοποιηθεί, και οι απαιτούμενες ρυθμίσεις δοσολογίας, καθορίζονται από τον γιατρό ανάλογα με τις συγκεκριμένες ανάγκες του ασθενή.

Προσδιορισμός ελάχιστης αποτελεσματικής δόσης

Η ελάχιστη αποτελεσματική δόση για συνεχή έγχυση πρέπει να καθορίζεται ως εξής: Η συνεχής έγχυση αρχίζει σε ρυθμό 1 mg ημιυδρικής υδροχλωρικής απομορφίνης (0,2 ml) ανά ώρα και στη συνέχεια αυξάνεται ανάλογα με την ανταπόκριση του ασθενή κάθε μέρα. Οι αυξήσεις στον ρυθμό έγχυσης δεν πρέπει να υπερβαίνουν τα 0,5 mg σε χρονικά διαστήματα όχι μικρότερα από 4 ώρες. Οι ρυθμοί ωριαίας έγχυσης είναι δυνατό να κυμαίνονται μεταξύ 1 mg και 4 mg (0,2 ml και 0,8 ml), ισοδύναμα με 0,014 – 0,06 mg/kg/ώρα. Οι εγχύσεις πρέπει να πραγματοποιούνται μόνο κατά τις ώρες που ο ασθενής είναι ξύπνιος.

Εφόσον ο ασθενής δεν παρουσιάζει σοβαρά προβλήματα κατά τη διάρκεια της νύχτας, δεν συνιστώνται 24ωρες εγχύσεις. Ανοχή στη θεραπεία δεν φαίνεται να εμφανίζεται εφόσον υφίσταται νυχτερινή περίοδος χωρίς θεραπεία τουλάχιστον 4 ωρών. Σε κάθε περίπτωση, η θέση έγχυσης πρέπει να αλλάζει κάθε 12 ώρες.

Οι ασθενείς ίσως χρειαστεί να συμπληρώσουν τη συνεχή έγχυση με διαλείπουσες ενισχυτικές μονήρεις (bolus) δόσεις, όπως απαιτείται, και σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού τους.

Κατά τη διάρκεια της συνεχούς έγχυσης είναι δυνατό να εξεταστεί το ενδεχόμενο μείωσης της δοσολογίας άλλων αγωνιστών ντοπαμίνης.

Καθορισμός θεραπευτικής αγωγής

Μεταβολές στη δοσολογία είναι δυνατό να γίνονται ανάλογα με την ανταπόκριση του ασθενή.

Η βέλτιστη δοσολογία της ημιυδρικής υδροχλωρικής απομορφίνης διαφέρει από άτομο σε άτομο, ωστόσο, μετά τον καθορισμό της, παραμένει σχετικά σταθερή για κάθε ασθενή.

Προφυλάξεις κατά τη συνεχιζόμενη θεραπεία

Η ημερήσια δόση του Dopaceptin 5 mg/ml διάλυμα για έγχυση ποικίλλει ευρέως μεταξύ των ασθενών, συνήθως εντός του εύρους των 3-30 mg.

Συνιστάται όπως η συνολική ημερήσια δόση της ημιυδρικής υδροχλωρικής απομορφίνης να μην υπερβαίνει τα 100 mg.

Κατά τις κλινικές μελέτες, ήταν συνήθως δυνατή κάποια μείωση της δόσης της λεβοντόπα. Η επίδραση αυτή ποικίλλει σημαντικά μεταξύ των ασθενών και απαιτεί προσεκτική αντιμετώπιση από έμπειρο γιατρό.

Αφού καθοριστεί η θεραπευτική αγωγή, η θεραπεία με δομπεριδόνη μπορεί να μειωθεί σταδιακά σε ορισμένους ασθενείς, σε ελάχιστους όμως μπορεί να εξαλειφθεί επιτυχώς, χωρίς έμετο ή υπόταση.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Το Dopaceptin 5 mg/ml διάλυμα για έγχυση αντενδείκνυται για παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18 ετών (βλ. παράγραφο 4.3).

Ηλικιωμένοι

Οι ηλικιωμένοι αποτελούν σημαντικό μέρος του πληθυσμού των ασθενών με τη νόσο του Πάρκινσον και συνιστούν ένα υψηλό ποσοστό όσων έλαβαν μέρος σε κλινικές δοκιμές της απομορφίνης. Η αντιμετώπιση των ηλικιωμένων ασθενών, στους οποίους χορηγήθηκε η απομορφίνη, δεν διαφέρει από εκείνη των νεότερων ασθενών. Ωστόσο, συνιστάται ιδιαίτερη προσοχή κατά την έναρξη της θεραπείας σε ηλικιωμένους ασθενείς λόγω του κινδύνου υπότασης θέσης.

Νεφρική δυσλειτουργία

Παρόμοιο δοσολογικό σχήμα με αυτό που συνιστάται για ενήλικες, και ηλικιωμένους, μπορεί να εφαρμοστεί και στους ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία (βλ. παράγραφο 4.4).

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1. Σε ασθενείς με αναπνευστική καταστολή, άνοια, ψυχωσικές νόσους ή ηπατική ανεπάρκεια.

Η ημιυδρική υδροχλωρική απομορφίνη δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς που παρουσιάζουν θετική απόκριση (“on”) στη λεβοντόπα, η οποία συνοδεύεται από σοβαρή δυσκινησία ή δυστονία.

Ταυτόχρονη χρήση με ονδανσετρόνη (βλ. παράγραφο 4.5).

Το Dopaceptin 5 mg/ml διάλυμα για έγχυση αντενδείκνυται για παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18 ετών.

H ημιυδρική υδροχλωρική απομορφίνη πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με νεφρική, πνευμονική ή καρδιαγγειακή νόσο και σε άτομα επιρρεπή σε ναυτία και έμετο.

Συνιστάται ιδιαίτερη προσοχή κατά την έναρξη της θεραπείας σε ηλικιωμένους και/ή εξασθενημένους ασθενείς.

Καθώς η απομορφίνη μπορεί να προκαλέσει υπόταση, ακόμη και όταν χορηγηθεί μετά από προηγηθείσα αγωγή με δομπεριδόνη, πρέπει να επιδεικνύεται προσοχή σε ασθενείς με προϋπάρχουσα καρδιακή νόσο ή σε ασθενείς που λαμβάνουν αγγειοδραστικά φαρμακευτικά προϊόντα, όπως αντιυπερτασικά, και ιδίως σε ασθενείς με προϋπάρχουσα υπόταση θέσης.

Καθώς η απομορφίνη, ιδίως σε υψηλή δόση, μπορεί να έχει τη δυνατότητα παράτασης του διαστήματος QT, πρέπει να επιδεικνύεται προσοχή κατά τη θεραπεία ασθενών με κίνδυνο για αρρυθμία κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου (torsades de pointes).

Όταν χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με δομπεριδόνη, οι παράγοντες κινδύνου στο μεμονωμένο ασθενή θα πρέπει να αξιολογούνται προσεκτικά. Αυτό πρέπει να γίνεται πριν από την έναρξη της θεραπείας, και κατά τη διάρκεια αυτής. Οι σημαντικοί παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν σοβαρές υποκείμενες

καρδιοπάθειες, όπως συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, βαριά ηπατική δυσλειτουργία ή σημαντική διαταραχή των ηλεκτρολυτών. Επίσης, θα πρέπει να αξιολογούνται φαρμακευτικές αγωγές που πιθανώς επηρεάζουν την ισορροπία των ηλεκτρολυτών, το μεταβολισμό του CYP3A4 ή το διάστημα QT. Συνιστάται παρακολούθηση για τυχόν επίδραση στο διάστημα QTc. Θα πρέπει να πραγματοποιείται ΗΚΓ:

• πριν από τη θεραπεία με δομπεριδόνη

• κατά τη διάρκεια της φάσης έναρξης της θεραπείας

• όπως ενδείκνυται κλινικά στη συνέχεια

Ο ασθενής θα πρέπει να λάβει οδηγία να αναφέρει πιθανά καρδιακά συμπτώματα, συμπεριλαμβανομένων αισθήματος παλμών, συγκοπής ή παρ’ ολίγον συγκοπής. Θα πρέπει επίσης να αναφέρουν κλινικές αλλαγές, οι οποίες θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε υποκαλιαιμία, όπως γαστρεντερίτιδα ή έναρξη διουρητικής θεραπείας.

Σε κάθε ιατρική επίσκεψη, οι παράγοντες κινδύνου θα πρέπει να επανεξετάζονται.

Η απομορφίνη συσχετίζεται με τοπικές υποδόριες αντιδράσεις. Ορισμένες φορές αυτές είναι δυνατό να μειωθούν με εναλλαγή των θέσεων ένεσης ή ενδεχομένως με χρήση υπερήχου (εφόσον διατίθεται) προκειμένου να αποφευχθούν οι περιοχές με οζίδια και σκληρία.

Αιμολυτική αναιμία και θρομβοπενία έχουν αναφερθεί σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με απομορφίνη. Πρέπει να πραγματοποιούνται αιματολογικές εξετάσεις σε τακτά χρονικά διαστήματα όπως και με τη λεβοντόπα, όταν συγχορηγείται με την απομορφίνη.

Συνιστάται προσοχή κατά το συνδυασμό της απομορφίνης με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα, ιδίως με αυτά που έχουν στενό θεραπευτικό εύρος (βλ. παράγραφο 4.5).

Σε πολλούς ασθενείς που πάσχουν από τη νόσο του Πάρκινσον σε προχωρημένο στάδιο, συνυπάρχουν νευροψυχιατρικά προβλήματα. Υπάρχουν ενδείξεις ότι σε ορισμένους ασθενείς οι νευροψυχιατρικές διαταραχές ενδέχεται να επιδεινωθούν από την απομορφίνη. Πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή όταν χορηγείται απομορφίνη σε αυτούς τους ασθενείς.

Η απομορφίνη έχει συσχετιστεί με υπνηλία, και με επεισόδια ξαφνικής έναρξης ύπνου, ειδικά σε ασθενείς με τη νόσο του Πάρκινσον. Οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται για αυτό και να προειδοποιούνται ώστε να είναι προσεκτικοί όταν οδηγούν ή χειρίζονται μηχανήματα κατά τη διάρκεια θεραπείας με απομορφίνη.

Ασθενείς που παρουσίασαν υπνηλία και/ή επεισόδιο ξαφνικής έναρξης ύπνου πρέπει να απέχουν από την οδήγηση ή τον χειρισμό μηχανημάτων. Επιπλέον, μπορεί να εξεταστεί το ενδεχόμενο για μείωση της δοσολογίας ή διακοπή της θεραπείας.

Διαταραχές ελέγχου των παρορμήσεων

Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά για την ανάπτυξη διαταραχών ελέγχου των παρορμήσεων. Οι ασθενείς και οι φροντιστές πρέπει να ενημερώνονται ότι συμπτώματα συμπεριφοράς διαταραχών ελέγχου των παρορμήσεων, όπως παθολογική ενασχόληση µε τυχερά παίγνια, αυξημένη σεξουαλική επιθυμία, υπερσεξουαλικότητα, ψυχαναγκαστικές δαπάνες ή αγορές, επεισόδιο υπερφαγίας και ψυχαναγκαστική κατανάλωση τροφής ενδέχεται να εμφανιστούν σε ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία με αγωνιστές της ντοπαμίνης συμπεριλαμβανομένης της απομορφίνης. Εάν εμφανιστούν τέτοια συμπτώματα, πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο για μείωση της δόσης/σταδιακή διακοπή.

Το σύνδρομο απορρύθμισης της ντοπαμίνης (DDS) είναι μία διαταραχή εθισμού που οδηγεί σε υπέρμετρη χρήση του προϊόντος, η οποία παρατηρείται σε ορισμένους ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με απομορφίνη. Πριν από την έναρξη της θεραπείας, οι ασθενείς και οι φροντιστές θα πρέπει να προειδοποιούνται για τον πιθανό κίνδυνο ανάπτυξης DDS.

Το Dopaceptin 5 mg/ml διάλυμα για έγχυση περιέχει μεταδιθειώδες νάτριο, το οποίο σπανίως μπορεί να προκαλέσει σοβαρές αντιδράσεις υπερευαισθησίας και βρογχόσπασμο.

Το Dopaceptin 5 mg/ml διάλυμα για έγχυση περιέχει 3,4 mg νάτριο ανά ml. Πρέπει να ληφθεί υπόψη από ασθενείς σε δίαιτα ελεγχόμενου νατρίου.

Οι ασθενείς που επιλέγονται για θεραπεία με ημιυδρική υδροχλωρική απομορφίνη είναι σχεδόν βέβαιο ότι λαμβάνουν συγχορηγούμενα φάρμακα για τη νόσο του Πάρκινσον. Στα αρχικά στάδια της θεραπείας με ημιυδρική υδροχλωρική απομορφίνη, ο ασθενής πρέπει να παρακολουθείται για ασυνήθιστες ανεπιθύμητες ενέργειες ή ενδείξεις ενίσχυσης της επίδρασης.

Τα νευροληπτικά φαρμακευτικά προϊόντα ενδέχεται να έχουν ανταγωνιστική δράση εάν χρησιμοποιούνται με απομορφίνη. Υπάρχει μια πιθανή αλληλεπίδραση μεταξύ κλοζαπίνης και απομορφίνης, ωστόσο, η κλοζαπίνη μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για μείωση των συμπτωμάτων των νευροψυχιατρικών επιπλοκών.

Εάν πρέπει να χορηγηθούν νευροληπτικά φαρμακευτικά προϊόντα σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον που υποβάλλονται σε θεραπεία με αγωνιστές ντοπαμίνης, μπορεί να εξεταστεί το ενδεχόμενο σταδιακής μείωσης της δόσης της απομορφίνης όταν χορηγείται με μικροαντλία και/ή φορητή αντλία τύπου σύριγγας (συμπτώματα που υποδηλώνουν κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο έχουν αναφερθεί σπανίως με την απότομη διακοπή της ντοπαμινεργικής θεραπείας).

Οι πιθανές επιδράσεις της απομορφίνης στις συγκεντρώσεις πλάσματος άλλων φαρμακευτικών προϊόντων δεν έχουν μελετηθεί. Ως εκ τούτου, συνιστάται προσοχή κατά το συνδυασμό της απομορφίνης με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα, ιδίως με αυτά που έχουν στενό θεραπευτικό εύρος.

Αντιυπερτασικά και δρώντα επί της καρδίας φαρμακευτικά προϊόντα

Ακόμη και συγχορηγούμενη με δομπεριδόνη, η απομορφίνη μπορεί να ενισχύσει τις αντιυπερτασικές δράσεις αυτών των φαρμακευτικών προϊόντων (βλ. παράγραφο 4.4).

Συνιστάται να αποφεύγεται η χορήγηση της απομορφίνης με άλλα φάρμακα που είναι γνωστό ότι παρατείνουν το διάστημα QT.

Η ταυτόχρονη χρήση απομορφίνης με ονδανσετρόνη μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή υπόταση και απώλεια συνείδησης και επομένως, αντενδείκνυται (βλ. παράγραφο 4.3). Τέτοιες επιδράσεις μπορεί επίσης να εμφανιστούν με άλλους ανταγωνιστές 5-HT3.

Κύηση

Δεν υπάρχει εμπειρία σχετικά με τη χρήση της απομορφίνης σε έγκυες γυναίκες.

Μελέτες αναπαραγωγής σε ζώα δεν έχουν καταδείξει τερατογόνες επιδράσεις, αλλά δόσεις που χορηγήθηκαν σε επίμυες που είναι τοξικές για τη μητέρα μπορεί να προκαλέσουν αναπνευστική δυσχέρεια στο νεογνό. Ο ενδεχόμενος κίνδυνος για τους ανθρώπους είναι άγνωστος. Βλ. παράγραφο 5.3.

Το Dopaceptin 5 mg/ml διάλυμα για έγχυση δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της κύησης, εκτός εάν είναι απολύτως απαραίτητο.

Θηλασμός

Δεν είναι γνωστό εάν η απομορφίνη απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Πρέπει να αποφασιστεί εάν θα συνεχιστεί/διακοπεί ο θηλασμός ή εάν θα συνεχιστεί/διακοπεί η θεραπεία με το Dopaceptin 5 mg/ml διάλυμα για έγχυση, λαμβάνοντας υπόψη το όφελος του θηλασμού για το παιδί και το όφελος του Dopaceptin 5 mg/ml διάλυμα για έγχυση για τη γυναίκα.

ν

Η ημιυδρική υδροχλωρική απομορφίνη έχει μικρή ή μέτρια επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.

Οι ασθενείς υπό θεραπεία με απομορφίνη που παρουσιάζουν υπνηλία και/ή ξαφνικά επεισόδια ύπνου, πρέπει να ενημερώνονται ώστε να απέχουν από την οδήγηση ή την άσκηση δραστηριοτήτων (π.χ. χειρισμός

μηχανημάτων) όπου η μειωμένη εγρήγορση μπορεί να θέσει τους ίδιους ή άλλα άτομα σε κίνδυνο σοβαρού τραυματισμού ή θανάτου έως ότου υποχωρήσουν τα επαναλαμβανόμενα επεισόδια και η υπνηλία (βλ. επίσης παράγραφο 4.4).

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους- κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς: Ελλάδα

Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων Μεσογείων 284

GR-15562 Χολαργός, Αθήνα Τηλ: + 30 21 32040337

Ιστότοπος: http://www.eof.gr

http://www.kitrinikarta.gr

Υπάρχει μικρή κλινική εμπειρία σχετικά με την υπερδοσολογία με απομορφίνη μέσω αυτής της οδού χορήγησης. Τα συμπτώματα της υπερδοσολογίας είναι δυνατό να αντιμετωπιστούν εμπειρικά, όπως προτείνεται παρακάτω:

Ο υπερβολικός έμετος μπορεί να αντιμετωπιστεί με δομπεριδόνη.

Η αναπνευστική καταστολή μπορεί να αντιμετωπιστεί με ναλοξόνη.

Υπόταση: πρέπει να λαμβάνονται τα κατάλληλα μέτρα, π.χ. ανάκλιση του κάτω μέρους του κρεβατιού. Η βραδυκαρδία μπορεί να αντιμετωπιστεί με ατροπίνη.