ELGOPAS® INJ.SO.INF 500MG/ML

• Οξύς έντονος πόνος μετά από τραυματισμούς ή χειρουργική επέμβαση,

• Κολικός,

• Καρκινικός πόνος,

• Άλλος οξύς και χρόνιος έντονος πόνος, εφόσον δεν ενδείκνυνται άλλα θεραπευτικά μέτρα,

• Υψηλός πυρετός που δεν ανταποκρίνεται σε άλλα μέτρα.

  Η παρεντερική χρήση ενδείκνυται μόνο εάν δεν μπορεί να εξεταστεί το ενδεχόμενο εντερικής χορήγησης.

Δοσολογία

Η δοσολογία εξαρτάται από την ένταση του πόνου ή του πυρετού και από την απόκριση του εκάστοτε ασθενούς στο ELGOPAS. Είναι σημαντικό να επιλέγεται η χαμηλότερη δόση με την οποία επιτυγχάνεται έλεγχος του πόνου και του πυρετού.

Σε παιδιά και εφήβους έως 14 ετών, μπορεί να χορηγείται εφάπαξ δόση 8-16 mg μεταμιζόλης ανά κιλό σωματικού βάρους. Σε περίπτωση πυρετού, η δόση των 10 mg μεταμιζόλης ανά κιλό σωματικού βάρους είναι γενικά επαρκής για τα παιδιά. Οι ενήλικες και οι έφηβοι ηλικίας 15 ετών και άνω (> 53 kg) μπορούν να λάβουν έως 1000 mg ως εφάπαξ δόση.

Ανάλογα με τη μέγιστη ημερήσια δόση, μία εφάπαξ δόση μπορεί να λαμβάνεται έως 4 φορές ημερησίως με τη μεσολάβηση 6-8 ωρών μεταξύ των δόσεων.

Στον ακόλουθο πίνακα παρουσιάζονται οι συνιστώμενες εφάπαξ δόσεις και οι μέγιστες ημερήσιες δόσεις ανάλογα με το βάρος ή την ηλικία:

*) Εφόσον απαιτείται, η εφάπαξ δόση μπορεί να αυξηθεί σε 5 ml (που αντιστοιχούν σε 2500 mg μεταμιζόλης) και η ημερήσια δόση σε 10 ml (που αντιστοιχούν σε 5000 mg μεταμιζόλης).

Σαφής επίδραση αναμένεται 30 λεπτά μετά από παρεντερική χορήγηση.

Διάρκεια χρήσης

Η διάρκεια χρήσης εξαρτάται από τη φύση και τη βαρύτητα της νόσου.

Ειδικοί πληθυσμοί

Ηλικιωμένοι ασθενείς, εξασθενημένοι ασθενείς και ασθενείς με επηρεασμένη κάθαρση κρεατινίνης

Η δόση πρέπει να μειώνεται σε ηλικιωμένους ασθενείς, εξασθενημένους ασθενείς και σε άτομα με επηρεασμένη κάθαρση κρεατινίνης, καθώς η αποβολή των προϊόντων μεταβολισμού της μεταμιζόλης ενδέχεται να παρατείνεται.

Επηρεασμένη ηπατική ή νεφρική λειτουργία

Επειδή σε ασθενείς με επηρεασμένη νεφρική ή ηπατική λειτουργία ο ρυθμός αποβολής μειώνεται, πρέπει να αποφεύγονται οι πολλαπλές υψηλές δόσεις. Καμία μείωση της δόσης δεν απαιτείται όταν το φάρμακο χρησιμοποιείται αποκλειστικά για μικρό χρονικό διάστημα. Η εμπειρία από τη μακροχρόνια χρήση της μεταμιζόλης σε ασθενείς με σοβαρά επηρεασμένη ηπατική και νεφρική λειτουργία είναι περιορισμένη μέχρι σήμερα.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η χρήση του ELGOPAS δεν συνιστάται σε βρέφη ηλικίας κάτω των 3 μηνών. Υπάρχουν άλλες φαρμακευτικές μορφές οι οποίες επιτρέπουν τη διαμόρφωση της κατάλληλης δόσης για βρέφη ηλικίας κάτω των 3 μηνών.

Τρόπος χορήγησης

Ενδοφλέβια και ενδομυϊκή χρήση.

Η ενδομυϊκή ένεση πρέπει πάντα να εκτελείται με διάλυμα που έχει περιέλθει στη θερμοκρασία του σώματος.

Η παρεντερική χορήγηση του ELGOPAS πρέπει να πραγματοποιείται με τον ασθενή σε ύπτια θέση και υπό προσεκτική ιατρική παρακολούθηση.

Για την ελαχιστοποίηση του κινδύνου υποτασικής αντίδρασης και για να διασφαλιστεί ότι η ένεση μπορεί να διακοπεί με τα πρώτα σημεία αναφυλακτικής ή αναφυλακτοειδούς αντίδρασης, η

ενδοφλέβια ένεση πρέπει να χορηγείται με πολύ αργό ρυθμό, δηλαδή με ρυθμό έγχυσης έως και 1 ml (που ισοδυναμεί με 500 mg μονοϋδρικής νατριούχου μεταμιζόλης) ανά λεπτό.

• Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε άλλες πυραζολόνες ή πυραζολιδίνες (αυτό περιλαμβάνει επίσης ασθενείς που εμφάνισαν αντιδράσεις, για παράδειγμα σοβαρές δερματικές αντιδράσεις μετά τη χρήση αυτών των ουσιών) ή σε οποιοδήποτε από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1,

• Ακοκκιοκυτταραιμία στο ιατρικό ιστορικό που προκαλείται από τη μεταμιζόλη, άλλες πυραζολόνες ή πυραζολιδίνες,

• ασθενείς με γνωστό σύνδρομο άσθματος από αναλγητικά ή γνωστή αναλγητική δυσανεξία σε αναλγητικά τύπου κνίδωσης-αγγειοοιδήματος, δηλαδή ασθενείς με αντιδράσεις με βρογχόσπασμο ή άλλες μορφές αναφυλακτοειδών αντιδράσεων (π.χ. κνίδωση, ρινίτιδα, αγγειοοίδημα) σε σαλικυλικά, παρακεταμόλη ή άλλα μη ναρκωτικά αναλγητικά, όπως δικλοφαινάκη, ιβουπροφαίνη, ινδομεθακίνη ή ναπροξένη,

• Διαταραγμένη λειτουργία του μυελού των οστών ή ασθένειες του αιμοποιητικού συστήματος,

• συγγενής ανεπάρκεια αφυδρογονάσης 6-φωσφορικής γλυκόζης (κίνδυνος αιμόλυσης),

• οξεία διαλείπουσα ηπατική πορφυρία (κίνδυνος πρόκλησης επεισοδίου πορφυρίας),

• τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης,

• υφιστάμενη υπόταση και ασταθής κυκλοφορική κατάσταση.

Το ELGOPAS περιέχει μεταμιζόλη, που είναι παράγωγο της πυραζολόνης, και ενέχει σπάνιους αλλά απειλητικούς για τη ζωή κινδύνους καταπληξίας και ακοκκιοκυτταραιμίας (βλ. παράγραφο 4.8).

Οι ασθενείς που παρουσιάζουν αναφυλακτοειδείς αντιδράσεις στη μεταμιζόλη διατρέχουν επίσης ιδιαίτερο κίνδυνο παρόμοιων αντιδράσεων σε άλλα μη ναρκωτικά αναλγητικά.

Οι ασθενείς που παρουσιάζουν αναφυλακτική ή άλλη ανοσολογικά μεσολαβούμενη αντίδραση (π.χ. ακοκκιοκυττάρωση) στη μεταμιζόλη διατρέχουν επίσης ιδιαίτερο κίνδυνο εμφάνισης παρόμοιων αντιδράσεων σε άλλες πυραζολόνες και πυραζολιδίνες.

Οι ασθενείς που παρουσιάζουν αναφυλακτική ή άλλη ανοσολογικά μεσολαβούμενη αντίδραση σε άλλες πυραζολόνες, πυραζολιδίνες ή άλλα μη ναρκωτικά αναλγητικά διατρέχουν επίσης υψηλό κίνδυνο να εμφανίσουν αντίστοιχες αντιδράσεις στη μεταμιζόλη.

Ακοκκιοκυτταραιμία

Μόλις εμφανιστεί ουδετεροπενία (< 1.500 ουδετερόφιλα/mm³), η θεραπεία πρέπει να διακοπεί αμέσως και να παρακολουθείται η γενική εξέταση αίματος έως ότου οι τιμές επανέλθουν στα φυσιολογικά επίπεδα.

Οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται να διακόψουν τη χρήση αυτού του φαρμακευτικού προϊόντος αμέσως και να αναζητήσουν ιατρική βοήθεια εάν εμφανιστεί οποιοδήποτε από τα ακόλουθα σημεία και συμπτώματα: μη αναμενόμενη επιδείνωση της γενικής κατάστασης (όπως πυρετός, ρίγη, πονόλαιμος, δυσκολία στην κατάποση), πυρετός που δεν υποχωρεί ή υποτροπιάζει, καθώς και επώδυνες αλλαγές του βλεννογόνου, ειδικά στο στόμα, τη μύτη, τον λαιμό ή τις περιοχές των γεννητικών οργάνων ή του πρωκτού. Η χρήση του ELGOPAS πρέπει να διακοπεί αμέσως και να παρακολουθείται η γενική εξέταση αίματος, (συμπεριλαμβανομένης της διαφορικής εξέτασης αίματος). Η θεραπεία πρέπει να διακόπτεται χωρίς αναμονή των αποτελεσμάτων των εργαστηριακών εξετάσεων (βλ. παράγραφο 4.8).

Θρομβοπενία

Εάν εμφανιστούν σημεία θρομβοπενίας, όπως αυξημένη αιμορραγική τάση και πετέχειες στο δέρμα και τους βλεννογόνους (βλ. παράγραφο 4.8), η χρήση του ELGOPAS πρέπει να διακόπτεται αμέσως και να παρακολουθείται η γενική εξέταση αίματος (συμπεριλαμβανομένης της διαφορικής εξέτασης αίματος). Η θεραπεία πρέπει να διακόπτεται χωρίς αναμονή των αποτελεσμάτων των εργαστηριακών εξετάσεων.

Παγκυτταροπενία

Σε περίπτωση εμφάνισης παγκυτταροπενίας, η θεραπεία πρέπει να διακοπεί αμέσως και να παρακολουθείται η γενική εξέταση αίματος έως ότου οι τιμές επανέλθουν στα φυσιολογικά επίπεδα (βλ. παράγραφο 4.8). Όλοι οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται να αναζητήσουν άμεση ιατρική φροντίδα εάν εμφανιστούν σημεία και συμπτώματα κατά τη διάρκεια της θεραπείας που υποδηλώνουν δυσκρασία του αίματος (π.χ. γενική κακουχία, λοίμωξη, επίμονος πυρετός, μώλωπες, αιμορραγία, ωχρότητα).

Αναφυλακτικές/αναφυλακτοειδείς αντιδράσεις

Κατά την επιλογή της μεθόδου χορήγησης, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η παρεντερική χορήγηση του ELGOPAS σχετίζεται με υψηλότερο κίνδυνο αναφυλακτικών ή αναφυλακτοειδών αντιδράσεων.

Ο κίνδυνος δυνητικά σοβαρών αναφυλακτοειδών αντιδράσεων στο ELGOPAS είναι σημαντικά αυξημένος για ασθενείς με:

• σύνδρομο άσθματος από αναλγητικά, ή δυσανεξία στα αναλγητικά τύπου αγγειοοιδήματος με κνίδωση (βλ. παράγραφο 4.3),

• βρογχικό άσθμα, ιδιαίτερα με συνυπάρχουσα ρινοκολπίτιδα και ρινικούς πολύποδες,

• χρόνια κνίδωση,

• δυσανεξία σε χρωστικές ουσίες (π.χ. ταρτραζίνη) ή συντηρητικά (π.χ. βενζοϊκά),

• δυσανεξία στο αλκοόλ. Αυτοί οι ασθενείς εμφανίζουν αντιδράσεις ακόμη και σε μικρές ποσότητες αλκοολούχων ποτών με συμπτώματα όπως φτέρνισμα, δακρύρροια και έντονη ερυθρότητα του προσώπου. Αυτή η δυσανεξία στο αλκοόλ μπορεί να αποτελεί ένδειξη συνδρόμου άσθματος από αναλγητικά που δεν έχει διαγνωστεί στο παρελθόν (βλ. παράγραφο 4.3).

  Ενδέχεται να εμφανιστεί αναφυλακτική καταπληξία, ιδιαίτερα σε ευαίσθητους ασθενείς. Συνεπώς, συνιστάται ιδιαίτερη προσοχή κατά τη χρήση του ELGOPAS σε ασθενείς με άσθμα ή ατοπία.

  Ο ασθενής πρέπει να ερωτηθεί αναλόγως πριν τη χορήγηση του ELGOPAS. Σε ασθενείς με αυξημένο κίνδυνο αναφυλακτοειδών αντιδράσεων, το ELGOPAS μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο μετά από προσεκτική εξέταση των πιθανών κινδύνων έναντι του αναμενόμενου οφέλους (βλ. επίσης παράγραφο

  4.3). Εάν το ELGOPAS χορηγείται σε τέτοιες περιπτώσεις, ο ασθενής πρέπει να παρακολουθείται στενά από ιατρό και να διασφαλίζεται η ετοιμότητα για έκτακτη ανάγκη.

  Σοβαρές δερματικές αντιδράσεις

  Με τη θεραπεία με μεταμιζόλη έχουν αναφερθεί σοβαρές δερματικές ανεπιθύμητες ενέργειες (SCARs), στις οποίες περιλαμβάνονται το σύνδρομο Stevens-Johnson (SJS), η τοξική επιδερμική νεκρόλυση (TEN) και η φαρμακευτική αντίδραση με ηωσινοφιλία και συστηματικά συμπτώματα (DRESS), που μπορεί να είναι απειλητικά για τη ζωή ή θανατηφόρα.

  Οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται για τα σημεία και τα συμπτώματα και να παρακολουθούνται στενά για δερματικές αντιδράσεις.

  Εάν εμφανιστούν σημεία και συμπτώματα που υποδηλώνουν αυτές τις αντιδράσεις η μεταμιζόλη πρέπει να διακοπεί αμέσως και δεν πρέπει να ξεκινήσει εκ νέου οποιαδήποτε στιγμή (βλ. παράγραφο 4.3).

  Φαρμακογενής ηπατική βλάβη

  Περιστατικά οξείας ηπατίτιδας κυρίως ηπατοκυτταρικού προτύπου έχουν αναφερθεί σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με μεταμιζόλη, με την εμφάνισή τους να γίνεται λίγες μέρες έως μερικούς μήνες μετά την έναρξη της θεραπείας. Στα σημεία και συμπτώματα περιλαμβάνονται αυξημένα επίπεδα ηπατικών ενζύμων στον ορό με ή χωρίς ίκτερο, συχνά στο πλαίσιο άλλων αντιδράσεων υπερευαισθησίας στο φάρμακο (π.χ. δερματικό εξάνθημα, δυσκρασία του αίματος, πυρετός και ηωσινοφιλία) ή συνοδευόμενα από χαρακτηριστικά αυτοάνοσης ηπατίτιδας. Οι περισσότεροι ασθενείς ανάρρωσαν με τη διακοπή της χορήγησης μεταμιζόλης. Παρ’όλα αυτά, σε μεμονωμένες περιπτώσεις, αναφέρθηκε επιδείνωση σε οξεία ηπατική ανεπάρκεια που έχρηζε μεταμόσχευσης ήπατος.

  Ο μηχανισμός της φαρμακογενούς ηπατικής βλάβης οφειλόμενης στη μεταμιζόλη δεν έχει διευκρινιστεί με σαφήνεια, αλλά τα δεδομένα υποδηλώνουν ανοσοαλλεργικό μηχανισμό.

  Σε περίπτωση εμφάνισης συμπτωμάτων που υποδηλώνουν ηπατική βλάβη πρέπει να δίνεται στους ασθενείς οδηγία για επικοινωνία με τον γιατρό τους. Σε αυτούς τους ασθενείς πρέπει να διακόπτεται η χορήγηση μεταμιζόλης και να αξιολογείται η ηπατική τους λειτουργία.

  Σε ασθενείς που εμφάνισαν επεισόδιο ηπατικής βλάβης κατά τη διάρκεια θεραπείας με μεταμιζόλη για το οποίο δεν έχει προσδιορισθεί καμία άλλη αιτία, δεν πρέπει να χορηγείται πλέον θεραπεία με μεταμιζόλη.

  Μεμονωμένες υποτασικές αντιδράσεις

  Το ELGOPAS μπορεί να προκαλέσει υποτασικές αντιδράσεις (βλ. επίσης παράγραφο 4.8).

  Μία εφάπαξ δόση μεγαλύτερη από 2 ml του ELGOPAS (ισοδύναμη με 1000 mg μονοϋδρικής νατριούχου μεταμιζόλης) απαιτεί ιδιαίτερα προσεκτικό έλεγχο της ένδειξης, καθώς οι μη αλλεργικές, κρίσιμες πτώσεις της αρτηριακής πίεσης πιθανολογείται ότι είναι δοσοεξαρτώμενες.

  Αυτές οι αντιδράσεις είναι πιο πιθανές με παρεντερική χορήγηση παρά με εντερική χορήγηση. Ο κίνδυνος αυτών των αντιδράσεων αυξάνεται επίσης σε:

• ιδιαίτερα ταχεία ενδοφλέβια ένεση (βλ. παράγραφο 4.2),

• ασθενείς με, για παράδειγμα, προϋπάρχουσα υπόταση, υποογκαιμία ή αφυδάτωση, ασταθή κυκλοφορία ή αρχόμενη κυκλοφορική ανεπάρκεια (όπως σε ασθενείς με έμφραγμα του μυοκαρδίου ή πολυτραυματίες),

• ασθενείς με υψηλό πυρετό.

Ως εκ τούτου, απαιτείται προσεκτικός έλεγχος της ένδειξης και στενή παρακολούθηση σε αυτούς τους ασθενείς. Ενδέχεται να απαιτούνται προληπτικά μέτρα (π.χ. σταθεροποίηση της κυκλοφορίας) για τη μείωση του κινδύνου υποτασικών αντιδράσεων.

Το ELGOPAS μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο υπό προσεκτική παρακολούθηση των αιμοδυναμικών παραμέτρων σε ασθενείς για τους οποίους η μείωση της αρτηριακής πίεσης πρέπει οπωσδήποτε να αποφευχθεί, όπως σε σοβαρή στεφανιαία νόσο ή σχετική στένωση των αγγείων που τροφοδοτούν τον εγκέφαλο.

Το ELGOPAS θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο μετά από αυστηρή αξιολόγηση της σχέσης κινδύνου-οφέλους και κατάλληλες προφυλάξεις σε ασθενείς με μειωμένη νεφρική ή ηπατική λειτουργία (βλ. παράγραφο 4.2).

Επιδράσεις σε εργαστηριακές εξετάσεις

Σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με μεταμιζόλη, έχει αναφερθεί παρεμβολή σε εργαστηριακές διαγνωστικές εξετάσεις που βασίζονται στην αντίδραση Trinder ή σε αντιδράσεις τύπου Trinder (π.χ. προσδιορισμός των επιπέδων κρεατινίνης, τριγλυκεριδίων, HDL χοληστερόλης ή ουρικού οξέος στον ορό).

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει 32,71 mg νατρίου ανά 1 ml διαλύματος, που ισοδυναμεί με 1,6 % της μέγιστης συνιστώμενης ημερήσιας πρόσληψης 2 g νατρίου για έναν ενήλικα που συνιστάται από τον ΠΟΥ.

Φαρμακοκινητική επαγωγή μεταβολικών ενζύμων

Η μεταμιζόλη μπορεί να επάγει μεταβολικά ένζυμα, περιλαμβανομένου του CYP2B6 και του CYP3A4.

Η συγχορήγηση μεταμιζόλης με βουπροπιόνη, εφαβιρένζη, μεθαδόνη, βαλπροϊκό, κυκλοσπορίνη, τακρόλιμους ή σερτραλίνη, ενδέχεται να προκαλέσει μείωση στις συγκεντρώσεις των εν λόγω φαρμάκων στο πλάσμα με πιθανότητα μείωσης της κλινικής αποτελεσματικότητας. Συνεπώς, συνιστάται προσοχή στις περιπτώσεις συγχορήγησης μεταμιζόλης. Η κλινική απόκριση ή/και τα επίπεδα φαρμάκων θα πρέπει να παρακολουθούνται δεόντως.

Μπορεί να εμφανιστεί σοβαρή υποθερμία με την ταυτόχρονη χρήση μεταμιζόλης και χλωροπρομαζίνης.

Η επικουρική χορήγηση μεταμιζόλης με μεθοτρεξάτη μπορεί να αυξήσει την αιματοτοξικότητα της μεθοτρεξάτης, ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους ασθενείς. Συνεπώς, αυτός ο συνδυασμός θα πρέπει να αποφεύγεται.

Η μεταμιζόλη μπορεί να μειώσει την επίδραση του ακετυλοσαλικυλικού οξέος στη συσσώρευση αιμοπεταλίων όταν χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα. Ως εκ τούτου, η μεταμιζόλη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς που λαμβάνουν ακετυλοσαλικυλικό οξύ σε χαμηλές δόσεις για καρδιοπροστασία.

Για την κατηγορία των πυραζολόνων, είναι γνωστό ότι ενδέχεται να εμφανιστούν αλληλεπιδράσεις με από του στόματος αντιπηκτικά, καπτοπρίλη, λίθιο και τριαμτερένη, καθώς και αλλαγές στην αποτελεσματικότητα των αντιυπερτασικών και διουρητικών. Δεν είναι γνωστό σε ποιο βαθμό η μεταμιζόλη οδηγεί επίσης σε αυτές τις αλληλεπιδράσεις.

Κύηση

Τα διαθέσιμα δεδομένα από τη χρήση της μεταμιζόλης σε έγκυες γυναίκες είναι περιορισμένα.

Σύμφωνα με τα δημοσιευμένα δεδομένα σχετικά με έγκυες γυναίκες που εκτέθηκαν σε μεταμιζόλη κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου (n=568) δεν προκύπτουν αποδεικτικά στοιχεία για επιδράσεις τερατογένεσης ή εμβρυοτοξικότητας. Σε επιλεγμένες περιπτώσεις, δόσεις μεταμιζόλης κατά τη διάρκεια του πρώτου και δευτέρου τριμήνου μπορεί να είναι αποδεκτές, εάν δεν υπάρχει καμία άλλη

θεραπευτική επιλογή. Ωστόσο, η χρήση της μεταμιζόλης εν γένει κατά τη διάρκεια του πρώτου και δευτέρου τριμήνου δεν συνιστάται. Η χρήση κατά τη διάρκεια του τρίτου τριμήνου σχετίζεται με εμβρυοτοξικότητα (νεφρική ανεπάρκεια και στένωση αρτηριακού πόρου) και, ως εκ τούτου, η χρήση της μεταμιζόλης αντενδείκνυται κατά τη διάρκεια του τρίτου τριμήνου της εγκυμοσύνης (βλ. παράγραφο 4.3). Σε περίπτωση εκ παραδρομής χρήσης μεταμιζόλης κατά τη διάρκεια του τρίτου τριμήνου, το αμνιακό υγρό και ο αρτηριακός πόρος πρέπει να ελέγχονται με υπερηχογράφημα και ηχοκαρδιογράφημα.

Η μεταμιζόλη διαπερνά τον φραγμό του πλακούντα.

Σε ζώα, η μεταμιζόλη προκάλεσε τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα, όχι όμως τερατογένεση (βλ. παράγραφο 5.3).

Θηλασμός

Οι μεταβολίτες της μεταμιζόλης απεκκρίνονται στο μητρικό γάλα σε σημαντικές ποσότητες και δεν μπορεί να αποκλειστεί ο κίνδυνος για το βρέφος που θηλάζει. Ως εκ τούτου, ειδικότερα η επαναλαμβανόμενη χρήση της μεταμιζόλης κατά τη διάρκεια του θηλασμού πρέπει να αποφεύγεται. Σε περίπτωση εφάπαξ χορήγησης μεταμιζόλης, συνιστάται στις μητέρες να συλλέγουν και να απορρίπτουν το γάλα τους για 48 ώρες μετά τη χορήγηση της δόσης.

ν

Στο συνιστώμενο δοσολογικό εύρος, δεν υπάρχει γνωστή επίδραση στην ικανότητα συγκέντρωσης και αντανακλαστικών. Ωστόσο, ως μέτρο προφύλαξης, τουλάχιστον σε υψηλότερες δόσεις, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η πιθανότητα τέτοιας επίδρασης και να αποφεύγεται η χρήση μηχανημάτων, η οδήγηση οχημάτων και άλλες επικίνδυνες δραστηριότητες. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα σε συνδυασμό με κατανάλωση αλκοόλ.

Οι ακόλουθες κατηγορίες χρησιμοποιούνται για τη δήλωση της συχνότητας των ανεπιθύμητων ενεργειών:

Πολύ συχνές (≥1/10) Συχνές (≥1/100 έως <1/10)

Όχι συχνές ( ≥1/1.000 έως <1/100) Σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000) Πολύ σπάνιες (<1/10.000)

Μη γνωστής συχνότητας (δεν μπορεί να εκτιμηθεί με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα)

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Σπάνιες: λευκοπενία.

Πολύ σπάνιες: ακοκκιοκυτταραιμία, συμπεριλαμβανομένων περιπτώσεων με

θανατηφόρα έκβαση, θρομβοπενία.

Μη γνωστής συχνότητας: απλαστική αναιμία, παγκυτταροπενία, συμπεριλαμβανομένων περιπτώσεων με θανατηφόρα έκβαση.

Αυτές οι αντιδράσεις μπορεί να εμφανιστούν ακόμη και αν η μεταμιζόλη έχει χορηγηθεί σε προηγούμενες περιπτώσεις χωρίς επιπλοκές.

Αυτή η αντίδραση δεν είναι δοσοεξαρτώμενη και μπορεί να εμφανιστεί οποιαδήποτε στιγμή κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Εκδηλώνεται με υψηλό πυρετό, ρίγη, πονόλαιμο, δυσκολία στην κατάποση και φλεγμονή του στόματος, της μύτης, του λαιμού, της περιοχής των γεννητικών οργάνων ή του πρωκτού. Ωστόσο, αυτά τα σημεία μπορεί να είναι ελάχιστα σε ασθενείς που λαμβάνουν αντιβιοτικά. Η διόγκωση των λεμφαδένων ή του σπληνός είναι ήπια ή δεν υπάρχει καθόλου. Η καθίζηση του αίματος επιταχύνεται σε μεγάλο βαθμό, τα κοκκιοκύτταρα μειώνονται σημαντικά ή παρατηρείται πλήρης

απουσία. Γενικά, αλλά όχι πάντα, παρατηρούνται φυσιολογικές τιμές για την αιμοσφαιρίνη, τα ερυθροκύτταρα και τα αιμοπετάλια (βλ. παράγραφο 4.4).

Η άμεση διακοπή της θεραπείας είναι κρίσιμη για την ανάρρωση. Ως εκ τούτου, συνιστάται ιδιαίτερα η άμεση διακοπή της θεραπείας χωρίς αναμονή των αποτελεσμάτων των εργαστηριακών διαγνωστικών εξετάσεων εάν υπάρχει μη αναμενόμενη επιδείνωση της γενικής κατάστασης, μη υποχώρηση ή υποτροπή του πυρετού, ή εμφανίζονται επώδυνες αλλαγές στον βλεννογόνο, ειδικά στο στόμα, τη μύτη, και τον λαιμό.

Τυπικά σημεία θρομβοπενίας περιλαμβάνουν αυξημένη αιμορραγική τάση και πετέχειες στο δέρμα και τους βλεννογόνους.

Σε περίπτωση εμφάνισης παγκυτταροπενίας, η θεραπεία πρέπει να διακοπεί αμέσως και να παρακολουθείται η γενική εξέταση αίματος έως ότου οι τιμές επανέλθουν στα φυσιολογικά επίπεδα (βλ. παράγραφο 4.4).

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

Σπάνιες: αναφυλακτοειδείς ή αναφυλακτικές αντιδράσεις*.

Πολύ σπάνιες: σύνδρομο άσθματος επαγόμενο από αναλγητικά.

Σε ασθενείς με σύνδρομο άσθματος από αναλγητικά, οι αντιδράσεις δυσανεξίας συνήθως εκδηλώνονται με τη μορφή κρίσεων άσθματος.

Μη γνωστής συχνότητας: αναφυλακτική καταπληξία*.

* Αυτές οι αντιδράσεις μπορεί να εμφανιστούν ιδιαίτερα μετά από παρεντερική χορήγηση και μπορεί να είναι σοβαρές και απειλητικές για τη ζωή, σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και θανατηφόρες. Αυτές μπορεί να εμφανιστούν ακόμη και αν η μεταμιζόλη έχει χορηγηθεί σε προηγούμενες περιπτώσεις χωρίς επιπλοκές.

Αυτές οι αντιδράσεις μπορεί να αναπτυχθούν κατά τη χορήγηση της ένεσης, αλλά και ώρες αργότερα. Εμφανίζονται, ωστόσο, κυρίως κατά την πρώτη ώρα μετά τη χορήγηση. Ηπιότερες αντιδράσεις τυπικά εκδηλώνονται ως δερματικές και βλεννογονικές αντιδράσεις (όπως κνησμός, αίσθημα καύσου, ερυθρότητα, κνίδωση, οίδημα), δύσπνοια και σπανιότερα γαστρεντερικά συμπτώματα. Αυτές οι ηπιότερες αντιδράσεις μπορεί να εξελιχθούν σε πιο σοβαρές μορφές με γενικευμένη κνίδωση, σοβαρό αγγειοοίδημα (επίσης στην περιοχή του λάρυγγα), σοβαρό βρογχόσπασμο, καρδιακές αρρυθμίες, υπόταση (μερικές φορές προηγείται αύξηση της αρτηριακής πίεσης), κυκλοφορική καταπληξία.

Ως εκ τούτου, η θεραπεία με μεταμιζόλη πρέπει να διακόπτεται αμέσως εάν εμφανιστούν δερματικές αντιδράσεις.

Καρδιακές διαταραχές

Μη γνωστής συχνότητας: σύνδρομο Κούνη.

Αγγειακές διαταραχές

Όχι συχνές: υποτασικές αντιδράσεις κατά τη διάρκεια ή μετά τη χορήγηση που μπορεί να έχουν φαρμακολογική αιτία και μπορεί να μην συνοδεύονται από άλλα σημεία αναφυλακτοειδούς ή αναφυλακτικής αντίδρασης. Αυτή η αντίδραση μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή πτώση της αρτηριακής πίεσης. Η ταχεία χορήγηση ενδοφλέβιας ένεσης αυξάνει τον κίνδυνο υποτασικής αντίδρασης.

Η υπερπυρεξία μπορεί επίσης να προκαλέσει κρίσιμη πτώση της αρτηριακής πίεσης με δοσοεξαρτώμενο τρόπο χωρίς περαιτέρω σημεία αντίδρασης υπερευαισθησίας.

Γαστρεντερικές διαταραχές

Μη γνωστής συχνότητας: έχουν αναφερθεί περιπτώσεις γαστρεντερικής αιμορραγίας.

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

Μη γνωστής συχνότητας: φαρμακοεπαγόμενη ηπατική βλάβη συμπεριλαμβανομένης της

οξείας ηπατίτιδας, ίκτερος, αύξηση των ηπατικών ενζύμων (βλ. παράγραφο 4.4).

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Όχι συχνές: σταθερό φαρμακευτικό εξάνθημα.

Σπάνιες: εξάνθημα (π.χ. κηλιδοβλατώδες εξάνθημα).

Πολύ σπάνιες: σύνδρομο Stevens-Johnson (SJS) ή τοξική επιδερμική νεκρόλυση (TEN).

Μη γνωστής συχνότητας: αντίδραση στο φάρμακο με συμπτώματα ηωσινοφιλίας και

συστηματικά συμπτώματα (DRESS).

Σοβαρές δερματικές ανεπιθύμητες ενέργειες, συμπεριλαμβανομένων του συνδρόμου Stevens-Johnson (SJS), της τοξικής επιδερμικής νεκρόλυσης (TEN) και της φαρμακευτικής αντίδρασης στο φάρμακο με συμπτώματα ηωσινοφιλίας και συστηματικά συμπτώματα (DRESS), έχουν αναφερθεί σε σχέση με τη θεραπεία με μεταμιζόλη (βλ. παράγραφο 4.4).

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

Πολύ σπάνιες: οξεία επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας, κατά την οποία μπορεί να αναπτυχθούν πολύ σπάνια πρωτεϊνουρία, ολιγουρία ή ανουρία ή/και οξεία νεφρική ανεπάρκεια, οξεία διάμεση νεφρίτιδα.

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Η χορήγηση ενέσεων μπορεί να προκαλέσει πόνο στο σημείο της ένεσης και τοπικές αντιδράσεις, πολύ σπάνια συμπεριλαμβανομένης της φλεβίτιδας.

Έχει αναφερθεί ερυθρός χρωματισμός των ούρων, ο οποίος μπορεί να οφείλεται στον μη επιβλαβή μεταβολίτη της μεταμιζόλης, το ρουμπαζονικό οξύ, το οποίο εντοπίζεται σε χαμηλές συγκεντρώσεις.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων.

Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων Μεσογείων 284,

GR-15562 Χολαργός, Αθήνα, Τηλ: + 30 21 32040337

Ιστότοπος: http://www.eof.gr

http://www.kitrinikarta.gr.

Συμπτώματα υπερδοσολογίας

Στο πλαίσιο οξείας υπερδοσολογίας, έχουν παρατηρηθεί ναυτία, έμετος, κοιλιακό άλγος, επηρεασμένη νεφρική λειτουργία/οξεία νεφρική ανεπάρκεια (π.χ. με τη μορφή διάμεσης νεφρίτιδας) και - σπανιότερα - συμπτώματα του κεντρικού νευρικού συστήματος (ζάλη, υπνηλία, κώμα, επιληπτικές κρίσεις) και πτώση αρτηριακής πίεσης έως καταπληξία και ταχυκαρδία.

Μετά από πολύ υψηλές δόσεις, η απέκκριση του ρουμπαζονικού οξέος μπορεί να προκαλέσει κόκκινο χρωματισμό των ούρων.

Θεραπευτικά μέτρα σε περίπτωση υπερδοσολογίας

Δεν υπάρχει γνωστό ειδικό αντίδοτο για τη μεταμιζόλη. Εάν η μεταμιζόλη έχει καταποθεί μόλις πρόσφατα, μπορούν να γίνουν προσπάθειες περιορισμού της απορρόφησης στον οργανισμό με μέτρα κύριας αποτοξίνωσης (π.χ. πλύση στομάχου) ή μέτρα μείωσης της απορρόφησης (π.χ. ενεργός άνθρακας). Ο κύριος μεταβολίτης (4-Ν-μεθυλ-αμινο-αντιπυρίνη) μπορεί να αποβληθεί με αιμοκάθαρση, αιμοδιήθηση, αιμοδιάχυση ή διήθηση πλάσματος.

Η αντιμετώπιση της δηλητηρίασης και η πρόληψη σοβαρών επιπλοκών μπορεί να απαιτεί γενική και ειδική παρακολούθηση και θεραπεία εντατικής φροντίδας.

Άμεσα μέτρα σε περίπτωση σοβαρών αντιδράσεων υπερευαισθησίας (καταπληξία)

Στα πρώτα σημεία (π.χ. δερματικές αντιδράσεις όπως κνίδωση και έξαψη, ανησυχία, κεφαλαλγία, εφίδρωση, ναυτία), η ένεση πρέπει να διακόπτεται. Ο σωληνίσκος θα πρέπει να παραμείνει στη φλέβα ή να δημιουργηθεί φλεβική πρόσβαση. Εκτός από τα συνήθη μέτρα έκτακτης ανάγκης, όπως η διατήρηση της κεφαλής και του άνω μέρους του σώματος χαμηλά, η διατήρηση των αεραγωγών καθαρών και η χορήγηση οξυγόνου, μπορεί να καταστεί απαραίτητη η χορήγηση συμπαθομιμητικών, υποκατάστασης όγκου ή γλυκοκορτικοειδών.