ELREXFIO INJ.SOL 40MG/ML
Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Αλληλεπιδράσεις με
Περιορισμοί
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)
Τελευταία ενημέρωση SmPC

Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - ELREXFIO 40MG/ML
Το ELREXFIO ενδείκνυται ως μονοθεραπεία για τη θεραπεία ενηλίκων ασθενών με υποτροπιάζον και ανθεκτικό πολλαπλό μυέλωμα, οι οποίοι έχουν λάβει τουλάχιστον τρεις προηγούμενες θεραπείες, συμπεριλαμβανομένων ενός ανοσοτροποποιητικού παράγοντα, ενός αναστολέα πρωτεασώματος και ενός αντι-CD38 αντισώματος και οι οποίοι έχουν εμφανίσει εξέλιξη της νόσου κατά την τελευταία θεραπεία.
Η θεραπεία θα πρέπει να ξεκινά και να επιβλέπεται από ιατρούς με εμπειρία στη θεραπεία του πολλαπλού μυελώματος.
Το ELREXFIO θα πρέπει να χορηγείται μέσω υποδόριας ένεσης από επαγγελματία υγείας με επαρκώς εκπαιδευμένο ιατρικό προσωπικό και κατάλληλο ιατρικό εξοπλισμό για την αντιμετώπιση σοβαρών αντιδράσεων, συμπεριλαμβανομένου του συνδρόμου απελευθέρωσης κυτταροκινών (CRS) και του συνδρόμου νευροτοξικότητας σχετιζόμενης με ανοσοδραστικά κύτταρα (ICANS) (βλ.
παράγραφο 4.4).
Πριν την έναρξη της θεραπείας, θα πρέπει να πραγματοποιείται γενική εξέταση αίματος. Θα πρέπει να αποκλείεται οποιαδήποτε πιθανότητα ύπαρξης ενεργών λοιμώξεων και/ή κύησης σε γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία (βλ. παραγράφους 4.4 και 4.6).
Δοσολογία
Συνιστώμενο δοσολογικό σχήμα
Οι συνιστώμενες δόσεις είναι σταδιακά αυξανόμενες δόσεις των 12 mg την ημέρα 1 και 32 mg την ημέρα 4, ακολουθούμενες από πλήρη δόση θεραπείας των 76 mg εβδομαδιαίως από την εβδομάδα 2 έως την εβδομάδα 24 (βλ. Πίνακα 1).
Για τους ασθενείς που έχουν λάβει τουλάχιστον 24 εβδομάδες θεραπείας και έχουν επιτύχει ανταπόκριση, το μεσοδιάστημα χορήγησης της δόσης θα πρέπει να αλλάξει σε σχήμα της μίας φοράς κάθε δύο εβδομάδες. Για τους ασθενείς που έχουν λάβει τουλάχιστον 24 εβδομάδες θεραπείας με το σχήμα της μίας φοράς κάθε δύο εβδομάδες και έχουν διατηρήσει την ανταπόκριση, το μεσοδιάστημα χορήγησης της δόσης θα πρέπει να αλλάξει σε σχήμα της μίας φοράς κάθε τέσσερις εβδομάδες.
Το ELREXFIO θα πρέπει να χορηγείται σύμφωνα με το σταδιακά αυξανόμενο δοσολογικό σχήμα στον Πίνακα 1 προκειμένου να μειωθεί η επίπτωση και η βαρύτητα των CRS και ICANS. Λόγω του κινδύνου εμφάνισης CRS και ICANS, οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται για σημεία και συμπτώματα για 48 ώρες μετά τη χορήγηση κάθε μίας από τις 2 σταδιακά αυξανόμενες δόσεις και να λαμβάνουν οδηγίες να παραμείνουν κοντά σε μονάδα υγειονομικής περίθαλψης (βλ. παράγραφο 4.4).
Πίνακας 1. Δοσολογικό σχήμα του ELREXFIO
| Δοσολογικό σχήμα | Εβδομάδα/ημέρα | Δόση | |
| Σταδιακά αυξανόμενο δοσολογικό σχήμαα,β | Εβδομάδα 1: ημέρα 1 | Σταδιακά αυξανόμενη δόση 1 | 12 mg |
| Εβδομάδα 1: ημέρα 4 | Σταδιακά αυξανόμενη δόση 2 | 32 mg | |
| Εβδομαδιαία δόσηα,γ,δ | Εβδομάδα 2-24: ημέρα 1 | Πλήρης δόση θεραπείας | 76 mg μία φορά την εβδομάδα |
| Δόση κάθε 2 εβδομάδεςδ,ε | Εβδομάδα 25-48: ημέρα1 | Πλήρης δόση θεραπείας | 76 mg μία φοράκάθε δύο εβδομάδες |
| Δόση κάθε4 εβδομάδεςδ,στ,ζ | Εβδομάδα 49 και έπειτα: ημέρα 1 | Πλήρης δόση θεραπείας | 76 mg μία φορά κάθε τέσσερις εβδομάδες |
α. Τα φαρμακευτικά προϊόντα προ της θεραπείας θα πρέπει να χορηγούνται πριν από τις τρεις πρώτες δόσεις του ELREXFIO.
β. Θα πρέπει να τηρούνται τουλάχιστον 2 ημέρες μεταξύ της σταδιακά αυξανόμενης δόσης 1 (12 mg) και της σταδιακά αυξανόμενης δόσης 2 (32 mg).
γ. Θα πρέπει να τηρούνται τουλάχιστον 3 ημέρες μεταξύ της σταδιακά αυξανόμενης δόσης 2 (32 mg) και της πρώτης πλήρους δόσης θεραπείας (76 mg).
δ. Θα πρέπει να τηρούνται τουλάχιστον 6 ημέρες μεταξύ των δόσεων. ε. Για ασθενείς που έχουν επιτύχει ανταπόκριση.
στ. Για ασθενείς που έχουν λάβει τουλάχιστον 24 εβδομάδες θεραπείας με το σχήμα της μίας φοράς κάθε δύο εβδομάδες. ζ. Για ασθενείς που έχουν διατηρήσει την ανταπόκριση.
Σημείωση: Βλ. Πίνακα 5 για συστάσεις σχετικά με την επανέναρξη του ELREXFIO μετά από καθυστερήσεις της δόσης.
Συνιστώμενα φαρμακευτικά προϊόντα προ της θεραπείας
Τα ακόλουθα φαρμακευτικά προϊόντα προ της θεραπείας θα πρέπει να χορηγούνται περίπου 1 ώρα πριν από τις τρεις πρώτες δόσεις του ELREXFIO, το οποίο περιλαμβάνει τη σταδιακά αυξανόμενη δόση 1, τη σταδιακά αυξανόμενη δόση 2 και την πρώτη πλήρη δόση θεραπείας, όπως περιγράφεται στον Πίνακα 1, προκειμένου να μειωθεί ο κίνδυνος εκδήλωσης CRS (βλ. παράγραφο 4.4):
-
παρακεταμόλη 500 mg από στόματος (ή ισοδύναμο)
-
δεξαμεθαζόνη 20 mg από στόματος ή ενδοφλέβια (ή ισοδύναμο)
-
διφαινυδραμίνη 25 mg από στόματος (ή ισοδύναμο)
Το ενδεχόμενο προφυλακτικής χορήγησης αντιμικροβιακών και αντιικών παραγόντων θα πρέπει να εξετάζεται σύμφωνα με τις τοπικές θεσμικές κατευθυντήριες οδηγίες (βλ. παράγραφο 4.4).
Τροποποιήσεις δόσης με βάση την τοξικότητα
Δεν συνιστώνται μειώσεις της δόσης του ELREXFIO. Ενδέχεται να απαιτηθούν καθυστερήσεις δόσεων προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι τοξικότητες (βλ. παράγραφο 4.4).
Βλ. Πίνακες 2 και 3 για τις συνιστώμενες ενέργειες για τις ανεπιθύμητες ενέργειες του CRS και ICANS, αντίστοιχα.
Βλ. Πίνακα 4 για τις συνιστώμενες ενέργειες για άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες.
Σύνδρομο απελευθέρωσης κυτταροκινών (CRS)
Το CRS θα πρέπει να ταυτοποιείται με βάση την κλινική εμφάνιση (βλ. παράγραφο 4.4). Οι ασθενείς θα πρέπει να αξιολογούνται και να λαμβάνουν θεραπεία για άλλες αιτίες πυρετού, υποξίας και υπότασης. Θα πρέπει να χορηγείται υποστηρικτική θεραπεία για το CRS (συμπεριλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, αντιπυρετικών παραγόντων, ενδοφλέβιας υποστήριξης με υγρά, αγγειοσυσπατικών, αναστολέων υποδοχέων IL-6 ή IL-6, συμπληρωματικού οξυγόνου κ.λπ.), όπως απαιτείται. Θα πρέπει να εξετάζεται η διενέργεια εργαστηριακών εξετάσεων για την παρακολούθηση της διάχυτης ενδαγγειακής πήξης (DIC), των αιματολογικών παραμέτρων, καθώς και της πνευμονικής, καρδιακής, νεφρικής και ηπατικής λειτουργίας.
Πίνακας 2. Συστάσεις για τη διαχείριση του CRS
| Βαθμόςα | Παρατηρούμενα συμπτώματα | Ενέργειες |
| Βαθμός 1 | Θερμοκρασία ≥ 38 °Cβ | |
| Βαθμός 2 | Θερμοκρασία ≥ 38 °C με οποιοδήποτε από τα δύο: Υπόταση που ανταποκρίνεται σε χορήγηση υγρών και δεν απαιτεί αγγειοσυσπαστικά και/ή, | |
| Βαθμός 3 (πρώτη εμφάνιση) | Θερμοκρασία ≥ 38 °C με οποιοδήποτε από τα δύο:Υπόταση η οποία απαιτεί ένα αγγειοσυσπαστικό με ή χωρίς βαζοπρεσίνη και/ή, | υγειονομικής περίθαλψης. |
-
Διακόψτε προσωρινά τη θεραπεία έως ότου υποχωρήσει το CRS.γ
-
Παρέχετε υποστηρικτική θεραπεία.
-
Ανάγκη χορήγησης οξυγόνου με ρινική κάνουλα χαμηλής ροήςδ ή μάσκα οξυγόνου με σωλήνα (blow-by)
-
Διακόψτε προσωρινά τη θεραπεία έως ότου υποχωρήσει το CRS.γ
-
Παρέχετε υποστηρικτική θεραπεία.
-
Παρακολουθείτε τους ασθενείς καθημερινά επί 48 ώρες μετά την επόμενη δόση του ELREXFIO. Παρέχετε οδηγίες στους ασθενείς να παραμείνουν κοντά σε μονάδα υγειονομικής περίθαλψης.
-
Ανάγκη χορήγησης οξυγόνου με ρινική κάνουλα υψηλής ροήςδ, μάσκα προσώπου, μάσκα μη επανεισπνοής ή μάσκα Venturi
-
Διακόψτε προσωρινά τη θεραπεία έως ότου υποχωρήσει το CRS.γ
-
Παρέχετε υποστηρικτική θεραπεία, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει εντατική θεραπεία.
-
Χορηγήστε τα φαρμακευτικά προϊόντα προ της θεραπείας πριν από την επόμενη δόση του ELREXFIO.
-
Παρακολουθείτε τους ασθενείς καθημερινά επί 48 ώρες μετά την επόμενη δόση του ELREXFIO. Παρέχετε οδηγίες στους ασθενείς να παραμείνουν κοντά σε μονάδα
| Βαθμόςα | Παρατηρούμενα συμπτώματα | Ενέργειες |
| Βαθμός 3 (υποτροπιάζον) | Θερμοκρασία ≥ 38 °C με οποιοδήποτε από τα δύο :Venturi | |
| Βαθμός 4 | Θερμοκρασία ≥ 38 °C με οποιοδήποτε από τα δύο:διασωλήνωση και μηχανικός αερισμός) |
-
Υπόταση η οποία απαιτεί ένα αγγειοσυσπαστικό με ή χωρίς βαζοπρεσίνη και/ή,
-
Ανάγκη χορήγησης οξυγόνου με ρινική κάνουλα υψηλής ροήδ, μάσκα προσώπου, μάσκα μη επανεισπνοής ή μάσκα
-
Διακόψτε οριστικά τη θεραπεία.
-
Παρέχετε υποστηρικτική θεραπεία, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει εντατική θεραπεία.
-
Υπόταση η οποία απαιτεί πολλαπλά αγγειοσυσπαστικά (εκτός της βαζοπρεσίνης)και/ή,
-
Ανάγκη χορήγησης οξυγόνου με θετική πίεση (π.χ. συνεχής θετική πίεση αεραγωγών [CPAP], διφασική θετική πίεση αεραγωγών [BiPAP],
-
Διακόψτε οριστικά τη θεραπεία.
-
Παρέχετε υποστηρικτική θεραπεία, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει εντατική θεραπεία.
α. Με βάση τη βαθμολόγηση του CRS από την Αμερικανική Εταιρεία Μεταμοσχεύσεων και Κυτταρικής Θεραπείας (ASTCT) το 2019.
β. Αποδιδόμενο στο CRS. Ο πυρετός ενδέχεται να μην παρουσιάζεται ταυτόχρονα με υπόταση ή υποξία, καθώς μπορεί να καλύπτεται από παρεμβάσεις όπως τα αντιπυρετικά ή η αντικυτταροκινική θεραπεία.
γ. Βλ. Πίνακα 5 για συστάσεις σχετικά με την επανέναρξη του ELREXFIO μετά από καθυστερήσεις της δόσης. δ. Η ρινική κάνουλα χαμηλής ροής είναι ≤ 6 L/min, ενώ η ρινική κάνουλα υψηλής ροής είναι > 6 L/min.
Νευρολογικές τοξικότητες, συμπεριλαμβανομένου του ICANS
Άλλα αίτια των νευρολογικών συμπτωμάτων θα πρέπει να αποκλειστούν. Οι ασθενείς θα πρέπει να αξιολογούνται άμεσα και να λαμβάνουν θεραπεία ανάλογα με τη σοβαρότητα. Σε σοβαρές ή απειλητικές για τη ζωή νευρολογικές τοξικότητες θα πρέπει να παρέχεται υποστηρικτική θεραπεία, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει εντατική θεραπεία. Οι ασθενείς που εμφανίζουν ICANS Βαθμού 2 ή μεγαλύτερου με την προηγούμενη δόση του ELREXFIO θα πρέπει να λαμβάνουν οδηγίες να παραμείνουν κοντά σε μονάδα υγειονομικής περίθαλψης και να παρακολουθούνται για σημεία και συμπτώματα καθημερινά για 48 ώρες μετά από την επόμενη δόση.
Πίνακας 3. Συστάσεις για τη διαχείριση του ICANS
| Βαθμόςα | Παρατηρούμενα συμπτώματαβ | Ενέργειες |
| Βαθμός 1 | Βαθμολογία ICE 7-9γΉ επηρεασμένο επίπεδο συνείδησηςδ: αφυπνίζεται αυθόρμητα. | των επιληπτικών κρίσεων. |
| Βαθμός 2 | Βαθμολογία ICE 3-6γΉ επηρεασμένο επίπεδο συνείδησηςδ: αφυπνίζεται με τη φωνή. | 6 ώρες. Συνεχίστε τη χρήση δεξαμεθαζόνης έως ότου υποχωρήσει σε Βαθμό 1 ή μικρότερο και έπειτα μειώστε σταδιακά.κοντά σε μονάδα υγειονομικής περίθαλψης. |
| Βαθμός 3(πρώτη εμφάνιση) | Βαθμολογία ICE 0-2γή επηρεασμένο επίπεδο συνείδησηςδ: αφυπνίζεται μόνο με απτικό ερέθισμα,ή επιληπτικές κρίσειςδ, είτε: | 6 ώρες. Συνεχίστε τη χρήση δεξαμεθαζόνης έως ότου |
-
Διακόψτε προσωρινά τη θεραπεία έως ότου υποχωρήσει το ICANS.ε
-
Παρακολουθείτε τα νευρολογικά συμπτώματα και εξετάστε το ενδεχόμενο διαβούλευσης με νευρολόγο για περαιτέρω αξιολόγηση και αντιμετώπιση.
-
Εξετάστε το ενδεχόμενο χορήγησης μη κατασταλτικών, αντιεπιληπτικών φαρμακευτικών προϊόντων (π.χ. λεβετιρακετάμη) ως προφυλακτικής αγωγής κατά
-
Διακόψτε προσωρινά τη θεραπεία έως ότου υποχωρήσει το ICANS.ε
-
Χορηγήστε δεξαμεθαζόνηστ 10 mg ενδοφλεβίως κάθε
-
Παρακολουθείτε τα νευρολογικά συμπτώματα και εξετάστε το ενδεχόμενο διαβούλευσης με νευρολόγο και άλλους ειδικούς ιατρούς για περαιτέρω αξιολόγηση και αντιμετώπιση.
-
Εξετάστε το ενδεχόμενο χορήγησης μη κατασταλτικών, αντιεπιληπτικών φαρμακευτικών προϊόντων (π.χ. λεβετιρακετάμη) ως προφυλακτικής αγωγής κατά των επιληπτικών κρίσεων.
-
Παρακολουθείτε τους ασθενείς καθημερινά επί 48 ώρες μετά την επόμενη δόση του ELREXFIO. Παρέχετε οδηγίες στους ασθενείς να παραμείνουν
-
κάθε κλινική επιληπτική κρίση,
-
Διακόψτε προσωρινά τη θεραπεία έως ότου υποχωρήσει το ICANS.ε
-
Χορηγήστε δεξαμεθαζόνηστ 10 mg ενδοφλεβίως κάθε
| Βαθμόςα | Παρατηρούμενα συμπτώματαβ | Ενέργειες |
| εστιασμένη ή γενικευμένη, η οποία υποχωρεί γρήγορα, είτεή αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση: εστιακό/εντοπισμένο οίδημα στη νευροαπεικόνισηδ | υποχωρήσει σε Βαθμό 1 ή μικρότερο και έπειτα μειώστε σταδιακά.περίθαλψης. | |
| Βαθμός 3 (υποτροπιάζον) | Βαθμολογία ICE 0-2γή επηρεασμένο επίπεδο συνείδησηςδ: αφυπνίζεται μόνο με απτικό ερέθισμα,ή επιληπτικές κρίσειςδ, είτε:ή αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση: εστιακό/εντοπισμένο οίδημα στη νευροαπεικόνισηδ | 6 ώρες. Συνεχίστε τη χρήση δεξαμεθαζόνης έως ότου υποχωρήσει σε Βαθμό 1 ή μικρότερο και έπειτα μειώστε σταδιακά.θεραπεία. |
-
επιληπτικές κρίσεις χωρίς σπασμούς στο ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (ΗΕΓ) οι οποίες υποχωρούν με παρέμβαση,
-
Παρακολουθείτε τα νευρολογικά συμπτώματα και εξετάστε το ενδεχόμενο διαβούλευσης με νευρολόγο και άλλους ειδικούς ιατρούς για περαιτέρω αξιολόγηση και αντιμετώπιση.
-
Εξετάστε τη χορήγηση μη κατασταλτικών, αντιεπιληπτικών φαρμακευτικών προϊόντων (π.χ. λεβετιρακετάμη) ως προφυλακτικής αγωγής κατά των επιληπτικών κρίσεων.
-
Παρέχετε υποστηρικτική θεραπεία, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει εντατική θεραπεία.
-
Παρακολουθείτε τους ασθενείς καθημερινά επί 48 ώρες μετά την επόμενη δόση του ELREXFIO. Παρέχετε οδηγίες στους ασθενείς να παραμείνουν κοντά σε μονάδα υγειονομικής
-
κάθε κλινική επιληπτική κρίση, εστιασμένη ή γενικευμένη, η οποία υποχωρεί γρήγορα, είτε
-
επιληπτικές κρίσεις χωρίς σπασμούς στο ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (ΗΕΓ) οι οποίες υποχωρούν με παρέμβαση,
-
Διακόψτε οριστικά τη θεραπεία.
-
Χορηγήστε δεξαμεθαζόνηστ 10 mg ενδοφλεβίως κάθε
-
Παρακολουθείτε τα νευρολογικά συμπτώματα και εξετάστε το ενδεχόμενο διαβούλευσης με νευρολόγο και άλλους ειδικούς ιατρούς για περαιτέρω αξιολόγηση και αντιμετώπιση.
-
Εξετάστε τη χορήγηση μη κατασταλτικών, αντιεπιληπτικών φαρμακευτικών προϊόντων (π.χ. λεβετιρακετάμη) ως προφυλακτικής αγωγής κατά των επιληπτικών κρίσεων.
-
Παρέχετε υποστηρικτική θεραπεία, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει εντατική
| Βαθμόςα | Παρατηρούμενα συμπτώματαβ | Ενέργειες |
| Βαθμός 4 | Βαθμολογία ICE 0γ | 6 ώρες. Συνεχίστε τη χρήση δεξαμεθαζόνης έως ότου υποχωρήσει σε Βαθμό 1 ή μικρότερο και έπειτα μειώστε σταδιακά.1.000 mg την ημέρα, ενδοφλέβια επί 3 ημέρες. |
| Ή επηρεασμένο επίπεδο συνείδησηςδ: είτε: | ||
| ή επιληπτικές κρίσειςδ, είτε: | ||
| ή κινητικά ευρήματαδ: | ||
| ή αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση / εγκεφαλικό οίδημαδ, χωρίς σημεία/συμπτώματα όπως: |
-
Διακόψτε οριστικά τη θεραπεία
-
Χορηγήστε δεξαμεθαζόνηστ 10 mg ενδοφλεβίως κάθε
-
Εναλλακτικά, εξετάστε τη χορήγηση μεθυλπρεδνιζολόνης
-
Παρακολουθείτε τα νευρολογικά συμπτώματα και εξετάστε το ενδεχόμενο διαβούλευσης με νευρολόγο και άλλους ειδικούς ιατρούς για περαιτέρω αξιολόγηση και αντιμετώπιση.
-
Εξετάστε τη χορήγηση μη κατασταλτικών, αντιεπιληπτικών φαρμακευτικών προϊόντων (π.χ. λεβετιρακετάμη) ως προφυλακτικής αγωγής κατά των επιληπτικών κρίσεων.
-
Παρέχετε υποστηρικτική θεραπεία, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει εντατική θεραπεία.
-
ο ασθενής είναι μη αφυπνίσιμος ή απαιτεί έντονα ή επαναλαμβανόμενα απτικά ερεθίσματα για να αφυπνιστεί ή,
-
λήθαργος ή κώμα,
-
απειλητική για τη ζωή παρατεταμένη επιληπτική κρίση (> 5 λεπτά) ή,
-
επαναλαμβανόμενες επιληπτικές κρίσεις, βάσει κλινικής εικόνας ή ηλεκτρικής δραστηριότητας, χωρίς επιστροφή στην αρχική κατάσταση ενδιαμέσως,
-
βαθιά εστιακή κινητική αδυναμία όπως ημιπάρεση ή παραπάρεση,
-
διάχυτο εγκεφαλικό οίδημα στη νευροαπεικόνιση ή,
-
στάσεις απεγκεφαλισμού ή αποφλοίωσης ή,
-
παράλυση του 6ου κρανιακού νεύρου ή,
-
οίδημα οπτικής θηλής ή,
-
τριάδα του Cushing
Συντμήσεις: Σχετιζόμενη με Ανοσοδραστικά Κύτταρα Εγκεφαλοπάθεια (ICE).
α. Με βάση τη βαθμολόγηση του ICANS από την Αμερικανική Εταιρεία Μεταμοσχεύσεων και Κυτταρικής Θεραπείας (ASTCT) το 2019.
β. Η διαχείριση καθορίζεται από το πιο σοβαρό συμβάν που δεν μπορεί να αποδοθεί σε άλλο αίτιο.
γ. Εάν ο ασθενής είναι αφυπνίσιμος και ικανός να υποβληθεί σε αξιολόγηση ICΕ, αξιολογήστε τα εξής:
Προσανατολισμός (προσανατολισμός όσον αφορά το έτος, τον μήνα, την πόλη, το νοσοκομείο=4 βαθμοί), Κατονομασία (κατονομασία 3 αντικειμένων, π.χ. υπόδειξη ρολογιού, στυλό, κουμπιού =3 βαθμοί), Εκτέλεση εντολών (π.χ. «δείξτε μου 2 δάχτυλα» ή «κλείστε τα μάτια σας και βγάλτε έξω τη γλώσσα σας»=1 βαθμός), Γραφή (ικανότητα να γράψει μια τυπική πρόταση=1 βαθμός) και Προσοχή (μετρήστε αντίστροφα από το 100 ανά δέκα=1 βαθμός). Εάν ο ασθενής είναι μη αφυπνίσιμος και δεν είναι σε θέση να υποβληθεί σε αξιολόγηση ICE (Βαθμός 4 ICANS)=0 βαθμοί.
δ. Μη αποδιδόμενο σε άλλο αίτιο.
ε. Βλ. Πίνακα 5 για συστάσεις σχετικά με την επανέναρξη του ELREXFIO μετά από καθυστερήσεις της δόσης. στ. Όλες οι αναφορές στη χορήγηση δεξαμεθαζόνης αφορούν δεξαμεθαζόνη ή ισοδύναμα φαρμακευτικά προϊόντα.
Πίνακας 4. Συνιστώμενες ενέργειες για άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες
| Ανεπιθύμητες ενέργειες | Σοβαρότητα | Ενέργειες |
| Αιματολογικές ανεπιθύμητες ενέργειες (βλ. παράγραφο 4.8) | Απόλυτος αριθμός ουδετερόφιλων μικρότερος από 0,5 × 109/L | 0,5 × 109/L ή μεγαλύτερος.β |
| Εμπύρετη ουδετεροπενία | 1 × 109/L ή μεγαλύτερος και έως την αποδρομή του πυρετού.β | |
| Αιμοσφαιρίνη κάτω από 8 g/dL | ή υψηλότερη.β | |
| Αριθμός αιμοπεταλίων κάτω από 25.000/mcLΑριθμός αιμοπεταλίων μεταξύ 25.000/mcL και 50.000/mcL με αιμορραγία | αιμορραγίας.β | |
| Άλλες* μη αιματολογικές ανεπιθύμητες ενέργειεςα (βλ. παράγραφο 4.8) | Βαθμός 3 ή 4 |
-
Διακόψτε προσωρινά τη θεραπεία έως ότου ο απόλυτος αριθμός ουδετερόφιλων είναι
-
Διακόψτε προσωρινά τη θεραπεία έως ότου ο απόλυτος αριθμός ουδετερόφιλων είναι
-
Διακόψτε προσωρινά τη θεραπεία έως ότου η αιμοσφαιρίνη να είναι 8 g/dL
-
Διακόψτε προσωρινά τη θεραπεία έως ότου ο αριθμός αιμοπεταλίων να είναι 25.000/mcL ή υψηλότερος και χωρίς ενδείξεις
-
Διακόψτε προσωρινά τη θεραπεία έως ότου επανέλθει σε Βαθμό 1 ή μικρότερο ή στην αρχική τιμή.β
-
Διακόψτε οριστικά σε περίπτωση που δεν επανέρχεται.
α. Με βάση τα Κοινά κριτήρια ορολογίας για ανεπιθύμητες ενέργειες του εθνικού αντικαρκινικού ινστιτούτου (NCI-
CTCAE), Έκδοση 5.0
β. Βλ. Πίνακα 5 για συστάσεις σχετικά με την επανέναρξη του ELREXFIO μετά από καθυστερήσεις της δόσης (βλ. παράγραφο 4.2).
* Άλλες εκτός από CRS και ICANS.
Επανέναρξη του ELREXFIO μετά από καθυστέρηση δόσης
Εάν μια δόση καθυστερήσει, η θεραπεία θα πρέπει να ξεκινά εκ νέου με βάση τις συστάσεις που αναφέρονται στον Πίνακα 5 και η θεραπεία θα πρέπει να συνεχίζεται σύμφωνα με το δοσολογικό σχήμα (βλ. Πίνακα 1). Τα φαρμακευτικά προϊόντα προ της θεραπείας θα πρέπει να χορηγούνται όπως υποδεικνύεται στον Πίνακα 5.
Πίνακας 5. Συστάσεις για την επανέναρξη της θεραπείας με ELREXFIO μετά από καθυστέρηση δόσης
| Τελευταία χορηγηθείσα δόση | Διάρκεια της καθυστέρησης από την τελευταία χορηγηθείσα δόση | Ενέργεια |
| Σταδιακά αυξανόμενη δόση 1 (12 mg) | 2 εβδομάδες ή λιγότερο (≤ 14 ημέρες) | Ξαναρχίστε στη σταδιακά αυξανόμενη δόση 2 (32 mg).α Εάν είναι ανεκτό, αυξήστε σε 76 mg 4 ημέρες αργότερα. |
| Περισσότερο από 2 εβδομάδες (> 14 ημέρες) | Ξαναρχίστε με το σταδιακά αυξανόμενο δοσολογικό σχήμα στη σταδιακά αυξανόμενη δόση 1 (12 mg).α | |
| Σταδιακά αυξανόμενη δόση 2 (32 mg) | 2 εβδομάδες ή λιγότερο (≤ 14 ημέρες) | Ξαναρχίστε στα 76 mg.α |
| Περισσότερο από 2 εβδομάδες έως λιγότερο ή ίσο με 4 εβδομάδες(15 ημέρες και ≤ 28 ημέρες) | Ξαναρχίστε στη σταδιακά αυξανόμενη δόση 2 (32 mg).α Εάν είναι ανεκτό, αυξήστε σε 76 mg 1 εβδομάδα αργότερα. | |
| Περισσότερο από 4 εβδομάδες (> 28 ημέρες) | Ξαναρχίστε με το σταδιακά αυξανόμενο δοσολογικό σχήμα στη σταδιακά αυξανόμενη δόση 1 (12 mg).α | |
| Οποιαδήποτε πλήρης δόση θεραπείας (76 mg) | 12 εβδομάδες ή λιγότερο (≤ 84 ημέρες) | Ξαναρχίστε στα 76 mg. |
| Περισσότερο από 12 εβδομάδες (> 84 ημέρες) | Ξαναρχίστε με το σταδιακά αυξανόμενο δοσολογικό σχήμα στη σταδιακά αυξανόμενη δόση 1 (12 mg).α Εάν είναι ανεκτό, αυξήστε σε 76 mg 1 εβδομάδα αργότερα. |
α. Χορηγήστε τα φαρμακευτικά προϊόντα προ της θεραπείας πριν από τη δόση του ELREXFIO.
Διάρκεια της θεραπείας
Η θεραπεία θα πρέπει να συνεχίζεται μέχρι την εξέλιξη της νόσου ή την εμφάνιση μη αποδεκτής τοξικότητας.
Δόσεις που παραλείφθηκαν
Εάν παραλειφθεί μια δόση, η δόση θα πρέπει να χορηγηθεί το συντομότερο δυνατό και το δοσολογικό σχήμα θα πρέπει να προσαρμοστεί, ώστε να διατηρείται το μεσοδιάστημα χορήγησης δόσης όπως απαιτείται (βλ. Πίνακα 1).
Ειδικοί πληθυσμοί
Ηλικιωμένοι
Δεν είναι απαραίτητη η τροποποίηση της δόσης (βλ. παραγράφους 5.1 και 5.2).
Νεφρική δυσλειτουργία
Δεν συνιστάται η τροποποίηση της δόσης σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (εκτιμώμενος ρυθμός σπειραματικής διήθησης [eGFR] > 30 mL/min/1,73 m2). Περιορισμένα δεδομένα είναι διαθέσιμα από ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, βλ. παράγραφο 5.2.
Ηπατική δυσλειτουργία
Δεν απαιτούνται τροποποιήσεις της δόσης για ήπια ηπατική δυσλειτουργία (ολική χολερυθρίνη > 1 έως 1,5 × ULN και οποιοδήποτε επίπεδο AST, ή ολική χολερυθρίνη ≤ ULN και AST > ULN, βλ. παράγραφο 5.2).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Δεν υπάρχει σχετική χρήση του ELREXFIO στον παιδιατρικό πληθυσμό για τη θεραπεία του πολλαπλού μυελώματος.
Τρόπος χορήγησης
Το ELREXFIO προορίζεται αποκλειστικά για υποδόρια ένεση και θα πρέπει να χορηγείται από επαγγελματία υγείας.
Η απαιτούμενη δόση θα πρέπει να ενίεται στον υποδόριο ιστό της κοιλιακής χώρας (προτιμώμενη θέση ένεσης). Εναλλακτικά, μπορεί να ενίεται στον υποδόριο ιστό του μηρού.
Το ELREXFIO δεν θα πρέπει να ενίεται σε περιοχές όπου το δέρμα είναι ερυθρό, μωλωπισμένο, ευαίσθητο, σκληρό ή σε περιοχές όπου υπάρχουν ουλές.
Για οδηγίες σχετικά με τον χειρισμό του φαρμακευτικού προϊόντος πριν από τη χορήγηση, βλ. παράγραφο 6.6.
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
Ιχνηλασιμότητα
Προκειμένου να βελτιωθεί η ιχνηλασιμότητα των βιολογικών φαρμακευτικών προϊόντων, το όνομα και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου φαρμάκου πρέπει να καταγράφεται με σαφήνεια.
Σύνδρομο απελευθέρωσης κυτταροκινών (CRS)
Σε ασθενείς που λαμβάνουν ELREXFIO ενδέχεται να παρουσιαστεί CRS, συμπεριλαμβανομένων απειλητικών για τη ζωή ή θανατηφόρων αντιδράσεων. Τα κλινικά σημεία και συμπτώματα του CRS μπορεί να περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, πυρετό, υποξία, ρίγη, υπόταση, ταχυκαρδία, κεφαλαλγία και αυξημένα ηπατικά ένζυμα (βλ. παράγραφο 4.8).
Η θεραπεία θα πρέπει να ξεκινά σύμφωνα με το σταδιακά αυξανόμενο δοσολογικό σχήμα για τη μείωση του κινδύνου εμφάνισης CRS και μετά τη χορήγηση του ELREXFIO οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται ανάλογα. Τα φαρμακευτικά προϊόντα προ της θεραπείας θα πρέπει να χορηγούνται πριν από τις τρεις πρώτες δόσεις για τη μείωση του κινδύνου εμφάνισης CRS (βλ. παράγραφο 4.2).
Οι ασθενείς θα πρέπει να λαμβάνουν οδηγίες να αναζητούν επείγουσα ιατρική βοήθεια σε περίπτωση που παρουσιάσουν σημεία ή συμπτώματα του CRS.
Με τo πρώτo σημείo CRS, η χορήγηση του ELREXFIO πρέπει να διακόπτεται προσωρινά και οι ασθενείς πρέπει να αξιολογούνται αμέσως για νοσηλεία. Η αντιμετώπιση του CRS θα πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τις συστάσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 4.2 και η περαιτέρω αντιμετώπιση θα πρέπει να εξετάζεται σύμφωνα με τις τοπικές θεσμικές κατευθυντήριες οδηγίες. Θα πρέπει να χορηγείται υποστηρικτική θεραπεία για το CRS (συμπεριλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, αντιπυρετικών παραγόντων, ενδοφλέβιας υποστήριξης με υγρά, αγγειοσυσπαστικών παραγόντων, αναστολέων των υποδοχέων της IL-6 ή IL-6, συμπληρωματικής χορήγησης οξυγόνου κ.λπ.) όπως κρίνεται κατάλληλο. Θα πρέπει να εξετάζεται η διενέργεια εργαστηριακών εξετάσεων για την παρακολούθηση της διάχυτης ενδαγγειακής πήξης (DIC), των αιματολογικών παραμέτρων, καθώς και της πνευμονικής, καρδιακής, νεφρικής και ηπατικής λειτουργίας.
Νευρολογικές τοξικότητες, συμπεριλαμβανομένου του ICANS
Σοβαρές ή απειλητικές για τη ζωή νευρολογικές τοξικότητες, συμπεριλαμβανομένου του ICANS, μπορεί να εμφανιστούν μετά τη θεραπεία με ELREXFIO (βλ. παράγραφο 4.8). Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται για σημεία και συμπτώματα (π.χ. μειωμένο επίπεδο συνείδησης, επιληπτικές κρίσεις και/ή κινητική αδυναμία) νευρολογικών τοξικοτήτων κατά τη διάρκεια της θεραπείας.
Οι ασθενείς θα πρέπει να λαμβάνουν οδηγίες να αναζητούν επείγουσα ιατρική βοήθεια σε περίπτωση που παρουσιάσουν σημεία ή συμπτώματα νευρολογικής τοξικότητας.
Με την εμφάνιση του πρώτου σημείου νευρολογικής τοξικότητας, συμπεριλαμβανομένου του ICANS, η χορήγηση του ELREXFIO θα πρέπει να διακόπτεται προσωρινά και θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο νευρολογικής αξιολόγησης. Η γενική διαχείριση της νευρολογικής τοξικότητας (π.χ.
ICANS) συνοψίζεται στον Πίνακα 3 (βλ. παράγραφο 4.2).
Λόγω της πιθανότητας εμφάνισης ICANS, θα πρέπει να δοθεί στους ασθενείς η συμβουλή να μην οδηγούν ή να μην χειρίζονται βαριά ή δυνητικά επικίνδυνα μηχανήματα κατά τη διάρκεια του σταδιακά αυξανόμενου δοσολογικού σχήματος και για 48 ώρες μετά την ολοκλήρωση καθεμίας από τις 2 σταδιακά αυξανόμενες δόσεις και σε περίπτωση νέας έναρξης οποιωνδήποτε νευρολογικών συμπτωμάτων (βλ. παραγράφους 4.2 και 4.7).
Λοιμώξεις
Έχουν αναφερθεί σοβαρές, απειλητικές για τη ζωή ή θανατηφόρες λοιμώξεις σε ασθενείς που λαμβάνουν ELREXFIO (βλ. παράγραφο 4.8). Νέες ή επανενεργοποιημένες ιογενείς λοιμώξεις εμφανίστηκαν κατά τη διάρκεια της θεραπείας με το ELREXFIO, συμπεριλαμβανομένης της λοίμωξης/επανενεργοποίησης λοίμωξης από κυτταρομεγαλοϊό. Προϊούσα πολυεστιακή λευκοεγκεφαλοπάθεια (PML), η οποία μπορεί να είναι θανατηφόρα, έχει επίσης παρατηρηθεί κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ELREXFIO.
Η θεραπεία δεν θα πρέπει να ξεκινά σε ασθενείς με ενεργές λοιμώξεις. Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται για σημεία και συμπτώματα λοίμωξης πριν από και κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ELREXFIO και να λαμβάνουν κατάλληλη θεραπεία. Η χορήγηση του ELREXFIO θα πρέπει να διακόπτεται προσωρινά με βάση τη σοβαρότητα της λοίμωξης, όπως υποδεικνύεται στον Πίνακα 4 για άλλες μη αιματολογικές ανεπιθύμητες ενέργειες (βλ. παράγραφο 4.2).
Η προφυλακτική χορήγηση αντιμικροβιακών (π.χ. πρόληψη της πνευμονίας από pneumocystis jirovecii) και αντιικών παραγόντων (π.χ. πρόληψη επανενεργοποίησης έρπητα ζωστήρα) θα πρέπει να διενεργείται σύμφωνα με τις τοπικές θεσμικές κατευθυντήριες οδηγίες.
Ουδετεροπενία
Έχουν αναφερθεί ουδετεροπενία και εμπύρετη ουδετεροπενία σε ασθενείς που λαμβάνουν ELREXFIO (βλ. παράγραφο 4.8).
Η μέτρηση του πλήρους αριθμού κυττάρων θα πρέπει να παρακολουθείται κατά την έναρξη και περιοδικά κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Η θεραπεία με ELREXFIO θα πρέπει να διακόπτεται προσωρινά όπως υποδεικνύεται στον Πίνακα 4 (βλ. παράγραφο 4.2). Οι ασθενείς με ουδετεροπενία θα πρέπει να παρακολουθούνται για σημεία λοίμωξης. Υποστηρικτική θεραπεία θα πρέπει να παρέχεται σύμφωνα με τις τοπικές θεσμικές κατευθυντήριες οδηγίες.
Υπογαμμασφαιριναιμία
Υπογαμμασφαιριναιμία έχει αναφερθεί σε ασθενείς που λαμβάνουν ELREXFIO (βλ. παράγραφο 4.8).
Τα επίπεδα ανοσοσφαιρίνης θα πρέπει να παρακολουθούνται κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Η θεραπεία με υποδόρια ή ενδοφλέβια χορήγηση ανοσοσφαιρίνης (IVIG) θα πρέπει να εξετάζεται εάν
τα επίπεδα της IgG μειωθούν κάτω από 400 mg/dL και οι ασθενείς θα πρέπει να λαμβάνουν θεραπεία σύμφωνα με τις τοπικές θεσμικές κατευθυντήριες οδηγίες, συμπεριλαμβανομένων των προφυλάξεων κατά των λοιμώξεων και της αντιμικροβιακής προφύλαξης.
Ταυτόχρονη χρήση εμβολίων ζώντων ιών
Η ασφάλεια της ανοσοποίησης με εμβόλια ζώντων ιών κατά τη διάρκεια ή μετά τη θεραπεία με ELREXFIO δεν έχει μελετηθεί. Ο εμβολιασμός με εμβόλια ζώντων ιών δεν συνιστάται εντός των 4 εβδομάδων πριν από την πρώτη δόση, κατά τη διάρκεια της θεραπείας και για τουλάχιστον
4 εβδομάδες μετά τη θεραπεία. Έκδοχα
Το φαρμακευτικό αυτό προϊόν περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά δόση, δηλαδή ουσιαστικά είναι «ελεύθερο νατρίου».
Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες αλληλεπιδράσεων με το ELREXFIO.
Η αρχική απελευθέρωση κυτταροκινών που σχετίζεται με την έναρξη θεραπείας με το ELREXFIO μπορεί να καταστείλει τα ένζυμα του κυτοχρώματος P450 (CYP). Ο υψηλότερος κίνδυνος αλληλεπίδρασης αναμένεται να εμφανιστεί κατά τη διάρκεια και έως 14 ημέρες μετά τη χορήγηση του σταδιακά αυξανόμενου δοσολογικού σχήματος, καθώς και κατά τη διάρκεια και έως 14 ημέρες μετά την εκδήλωση του CRS. Κατά τη διάρκεια αυτής της χρονικής περιόδου, η τοξικότητα ή οι συγκεντρώσεις του φαρμακευτικού προϊόντος θα πρέπει να παρακολουθούνται σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα ευαίσθητα υποστρώματα του CYP με στενό θεραπευτικό δείκτη (π.χ. κυκλοσπορίνη, φαινυτοΐνη, σιρόλιμους και βαρφαρίνη). Η δόση του συγχορηγούμενου φαρμακευτικού προϊόντος θα πρέπει να προσαρμόζεται όπως απαιτείται.
Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία/Αντισύλληψη
Η κατάσταση της κύησης των γυναικών σε αναπαραγωγική ηλικία θα πρέπει να επαληθεύεται πριν από την έναρξη της θεραπείας με ELREXFIO.
Οι γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία θα πρέπει να χρησιμοποιούν αποτελεσματική μέθοδο αντισύλληψης κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ELREXFIO και για 6 μήνες μετά την τελευταία δόση.
Κύηση
Δεν υπάρχουν δεδομένα από ανθρώπους ή ζώα για την αξιολόγηση του κινδύνου από τη χρήση της ελραναταμάμπης κατά τη διάρκεια της κύησης. Η ανθρώπινη ανοσοσφαιρίνη (IgG) είναι γνωστό ότι διαπερνά τον πλακούντα μετά το πρώτο τρίμηνο της κύησης. Βάσει του μηχανισμού δράσης, η ελραναταμάμπη μπορεί να προκαλέσει βλάβη στο έμβρυο όταν χορηγείται σε έγκυο γυναίκα και, κατά συνέπεια, το ELREXFIO δεν συνιστάται για χρήση κατά τη διάρκεια της κύησης.
Το ELREXFIO σχετίζεται με υπογαμμασφαιριναιμία, επομένως θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο αξιολόγησης των επιπέδων ανοσοσφαιρίνης στα νεογνά μητέρων οι οποίες έλαβαν θεραπεία με ELREXFIO.
Θηλασμός
Δεν είναι γνωστό εάν η ελραναταμάμπη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα ή στο γάλα των ζώων, επηρεάζει τα βρέφη που θηλάζουν ή επηρεάζει την παραγωγή γάλακτος. Οι ανθρώπινες IgG είναι
γνωστό ότι απεκκρίνονται στο μητρικό γάλα. Ο κίνδυνος για το παιδί που θηλάζει δεν μπορεί να αποκλειστεί και, κατά συνέπεια, δεν συνιστάται ο θηλασμός κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ELREXFIO και για 6 μήνες μετά την τελευταία δόση.
Γονιμότητα
Δεν υπάρχουν δεδομένα σχετικά με την επίδραση της ελραναταμάμπης στη γονιμότητα του ανθρώπου. Οι επιδράσεις της ελραναταμάμπης στην ανδρική και γυναικεία γονιμότητα δεν έχουν αξιολογηθεί σε μελέτες σε ζώα.
ν
Το ELREXFIO έχει μεγάλη επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.
Λόγω της πιθανότητας εμφάνισης ICANS, οι ασθενείς που λαμβάνουν ELREXFIO διατρέχουν κίνδυνο να παρουσιάσουν μειωμένο επίπεδο συνείδησης (βλ. παράγραφο 4.8). Οι ασθενείς θα πρέπει να λαμβάνουν οδηγίες να μην οδηγούν και να μην χειρίζονται βαριά ή δυνητικά επικίνδυνα μηχανήματα κατά τη διάρκεια και για 48 ώρες μετά την ολοκλήρωση καθεμίας από τις 2 σταδιακά αυξανόμενες δόσεις και σε περίπτωση νέας έναρξης νευρολογικής τοξικότητας, έως την υποχώρηση οποιωνδήποτε νευρολογικών συμπτωμάτων (βλ. παραγράφους 4.2 και 4.4).
Σύνοψη του προφίλ ασφάλειας
Οι συχνότερες ανεπιθύμητες ενέργειες είναι CRS (57,9%), αναιμία (54,1%), ουδετεροπενία (45,9%), κόπωση (44,8%), λοίμωξη της ανώτερης αναπνευστικής οδού (43,2%), αντίδραση στη θέση ένεσης (38,3%), διάρροια (42,1%), πνευμονία (38,3%), θρομβοπενία (36,6%), λεμφοπενία (30,1%), μειωμένη
όρεξη (27,3%), πυρεξία (29,0%), εξάνθημα (27,9%), αρθραλγία (26,8%), υποκαλιαιμία (23,5%),
ναυτία (21,9%), ξηροδερμία (21,9%) και δύσπνοια (20,8%).
Οι σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι πνευμονία (31,7%), σηψαιμία (15,8%), CRS (12,6%), αναιμία (5,5%), λοίμωξη της ανώτερης αναπνευστικής οδού (5,5%), λοίμωξη ουροποιητικού συστήματος (3,8%), εμπύρετη ουδετεροπενία (3,3%), διάρροια (2,7%), δύσπνοια (2,7%) και πυρεξία
(2,2%).
Κατάλογος των ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα
Στον Πίνακα 6 συνοψίζονται οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν σε ασθενείς που έλαβαν ELREXFIO στο συνιστώμενο δοσολογικό σχήμα (N=183 συμπεριλαμβανομένων 64 ασθενών που είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία με συζευγμένη ένωση αντισώματος-φαρμάκου [ADC] ή θεραπεία με χιμαιρικούς υποδοχείς αντιγόνου [CAR] Τ κυττάρων, η οποία στοχεύει στο BCMA [υποστηρικτική Κοόρτη Β]. Η διάμεση διάρκεια της θεραπείας ήταν 4,1 (εύρος: 0,03 έως 35,9) μήνες. Τα δεδομένα ασφάλειας του ELREXFIO αξιολογήθηκαν επίσης στο σύνολο του πληθυσμού που έλαβε θεραπεία (N=265), χωρίς να εντοπιστούν πρόσθετες ανεπιθύμητες ενέργειες.
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται σύμφωνα με την κατηγορία/οργανικό σύστημα σύμφωνα με τη βάση δεδομένων MedDRA και ανά συχνότητα. Οι κατηγορίες συχνότητας ορίζονται ως πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10), όχι συχνές (≥ 1/1.000 έως < 1/100), σπάνιες (≥ 1/10.000 έως < 1/1.000), πολύ σπάνιες (< 1/10.000) και μη γνωστής συχνότητας (η συχνότητα δεν μπορεί να εκτιμηθεί με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα). Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας και όπου εφαρμόζεται, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.
Πίνακας 6. Ανεπιθύμητες ενέργειες σε ασθενείς με πολλαπλό μυέλωμα που έλαβαν ELREXFIO στη μελέτη MagnetisMM-3 στη συνιστώμενη δόση
| Κατηγορία/οργανικό σύστημα | Ανεπιθύμητη ενέργεια | Συχνότητα (Όλοι οι βαθμοί) | N=183 | |
| Οποιουδή ποτε βαθμού(%) | Βαθμός 3ή 4 (%) | |||
| Λοιμώξεις και παρασιτώσεις | Πνευμονίαα | Πολύ συχνή | 38,3 | 25,7 |
| Σηψαιμίαβ | Πολύ συχνή | 18,6 | 13,1 | |
| Λοίμωξη της ανώτερης αναπνευστικής οδού | Πολύ συχνή | 43,2 | 6,0 | |
| Ουρολοίμωξη | Πολύ συχνή | 13,7 | 6,0 | |
| Λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊόγ | Συχνή | 9,3 | 2,2 | |
| Προϊούσα πολυεστιακήλευκοεγκεφαλοπάθεια | Όχι συχνή | 0,5* | 0 | |
| Διαταραχές του αίματος και του λεμφικού συστήματος | Ουδετεροπενία | Πολύ συχνή | 45,9 | 44,3 |
| Αναιμία | Πολύ συχνή | 54,1 | 42,6 | |
| Θρομβοπενία | Πολύ συχνή | 36,6 | 26,2 | |
| Λεμφοπενία | Πολύ συχνή | 30,1 | 27,9 | |
| Λευκοπενία | Πολύ συχνή | 18,6 | 13,1 | |
| Εμπύρετη ουδετεροπενία | Συχνή | 3,3 | 3,3 | |
| Διαταραχές ανοσοποιητικού συστήματος | Σύνδρομο απελευθέρωσης κυτταροκινών | Πολύ συχνή | 57,9 | 0,5 |
| Υπογαμμασφαιριναιμία | Πολύ συχνή | 16,9 | 2,7 | |
| Μεταβολικές και διατροφικές διαταραχές | Μειωμένη όρεξη | Πολύ συχνή | 27,3 | 1,1 |
| Υποκαλιαιμία | Πολύ συχνή | 23,5 | 9,3 | |
| Υποφωσφαταιμία | Συχνή | 6,6 | 0,5 | |
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | Περιφερική νευροπάθειαδ | Πολύ συχνή | 17,5 | 1,1 |
| Κεφαλαλγία | Πολύ συχνή | 19,7 | 0 | |
| Σύνδρομο νευροτοξικότητας σχετιζόμενης με ανοσοδραστικά κύτταρα(ICANS) | Συχνή | 3,3 | 1,1 | |
| Αναπνευστικές, θωρακικές διαταραχές και διαταραχές τουμεσοθωρακίου | Δύσπνοια | Πολύ συχνή | 20,8 | 4,9 |
| Γαστρεντερικές διαταραχές | Διάρροια | Πολύ συχνή | 42,1 | 2,7 |
| Ναυτία | Πολύ συχνή | 21,9 | 0 | |
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | Εξάνθημαε | Πολύ συχνή | 27,9 | 0 |
| Ξηροδερμία | Πολύ συχνή | 21,9 | 0 | |
| Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και τουσυνδετικού ιστού | Αρθραλγία | Πολύ συχνή | 26,8 | 1,6 |
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις στη θέση χορήγησης | Αντίδραση στη θέση ένεσης | Πολύ συχνή | 38,3 | 0 |
| Πυρεξία | Πολύ συχνή | 29,0 | 3,3 | |
| Κόπωση | Πολύ συχνή | 44,8 | 6,0 | |
| Παρακλινικές εξετάσεις | Αυξημένες τρανσαμινάσες | Πολύ συχνή | 17,5 | 5,5 |
* Αναφορά θανατηφόρου (Βαθμού 5) περιστατικού.
α. Η πνευμονία περιλαμβάνει την άτυπη πνευμονία, βρογχοπνευμονική ασπεργίλλωση, πνευμονία από κορονοϊό, πνευμονία COVID-19, λοίμωξη του κατώτερου αναπνευστικού, λοίμωξη του κατώτερου αναπνευστικού βακτηριακή, μυκητίαση του κατώτερου αναπνευστικού, πνευμονία από Pneumocystis jirovecii, πνευμονία, πνευμονία αδενοϊκή, πνευμονία από εισρόφηση, πνευμονία βακτηριακή, πνευμονία από κυτταρομεγαλοϊό, πνευμονία από μύκητες,
πνευμονία haemophilus, πνευμονία από ιό γρίπης, πνευμονία από πνευμονιόκοκκο, πνευμονία από ψευδομονάδα, συγκυτιακό αναπνευστικό ιό πνευμονίας, πνευμονία ιογενής.
β. Η σηψαιμία περιλαμβάνει βακτηριαιμία, βακτηριαιμία από Campylobacter, βακτηριαιμία σχετιζόμενη με συσκευή, σηψαιμία σχετιζόμενη με τεχνολογικό υλικό, βακτηριαιμία από Escherichia, σηψαιμία από κολοβακτηρίδιο, σηψαιμία από Klebsiella, σηψαιμία από ψευδομονάδα, σηψαιμία, σηπτική καταπληξία, βακτηριαιμία από σταφυλόκοκκο, σηψαιμία από σταφυλόκοκκο, στρεπτοκοκκική σηψαιμία, ουροσήψη.
γ. Η λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό περιλαμβάνει χοριοαμφιβληστροειδίτιδα από κυτταρομεγαλοϊό, γαστρεντερίτιδα από κυτταρομεγαλοϊό, λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό, επανενεργοποίηση λοίμωξης από κυτταρομεγαλοϊό, ιαιμία από κυτταρομεγαλοϊό.
δ. Η περιφερική νευροπάθεια περιλαμβάνει δυσαισθησία, σύνδρομο Guillain-Barre, υπαισθησία, νευραλγία, περιφερική νευροπάθεια, παραισθησία, περιφερική κινητική νευροπάθεια, περιφερική αισθητικοκινητική νευροπάθεια, περιφερική αισθητική νευροπάθεια, πολυνευροπάθεια.
ε. Το εξάνθημα περιλαμβάνει αποφολιδωτική δερματίτιδα, δερματίτιδα αποφολιδωτική γενικευμένη, επιδερμόλυση, ερύθημα, σύνδρομο παλαμοπελματιαίας ερυθροδυσαισθησίας, εξάνθημα, ερυθηματώδες εξάνθημα, εξάνθημα κηλιδώδες, εξάνθημα κηλιδοβλατιδώδες, εξάνθημα φλυκταινώδες, συμμετρικό σχετιζόμενο με φάρμακο παρατριμματικό και ανάστροφο εξάνθημα.
Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών
Σύνδρομο απελευθέρωσης κυτταροκινών (CRS)
CRS εκδηλώθηκε στο 57,9% των ασθενών που έλαβαν ELREXFIO στο συνιστώμενο δοσολογικό σχήμα, με CRS Βαθμού 1 στο 43,7%, Βαθμού 2 στο 13,7% και Βαθμού 3 στο 0,5% των ασθενών. Οι περισσότεροι ασθενείς εμφάνισαν CRS μετά την πρώτη σταδιακά αυξανόμενη δόση (43,2%) ή τη δεύτερη σταδιακά αυξανόμενη δόση (19,1%), ενώ 7,1% των ασθενών εμφάνισαν CRS μετά την πρώτη πλήρη δόση θεραπείας και 1,6% των ασθενών μετά από επόμενη δόση. Υποτροπιάζον CRS παρουσιάστηκε στο 13,1% των ασθενών. Ο διάμεσος χρόνος έως την έναρξη του CRS ήταν 2 (εύρος: 1 έως 9) ημέρες μετά από την πιο πρόσφατη δόση, με διάμεση διάρκεια 2 (εύρος: 1 έως 19) ημέρες.
Μεταξύ των ασθενών που εκδήλωσαν CRS, τα σχετιζόμενα συμπτώματα περιλάμβαναν πυρετό (98,1%), υπόταση (20,8%) και υποξία (11,3%), ενώ το 34,0% έλαβε τοσιλιζουμάμπη (ή σιλτουξιμάμπη) και το 15,1% έλαβε κορτικοστεροειδή για τη θεραπεία του CRS.
Σύνδρομο νευροτοξικότητας σχετιζόμενης με ανοσοδραστικά κύτταρα (ICANS)
Το ICANS εμφανίστηκε στο 3,3% των ασθενών μετά από θεραπεία με ELREXFIO στο συνιστώμενο δοσολογικό σχήμα, με ICANS Βαθμού 1 στο 0,5%, Βαθμού 2 στο 1,6% και Βαθμού 3 στο 1,1% των ασθενών. Η πλειονότητα των ασθενών παρουσίασε ICANS μετά την πρώτη σταδιακά αυξανόμενη δόση (2,7%), 1 (0,5%) ασθενής παρουσίασε ICANS μετά τη δεύτερη σταδιακά αυξανόμενη δόση και 1 (0,5%) ασθενής παρουσίασε ICANS μετά από επόμενη δόση. Υποτροπιάζον ICANS παρουσιάστηκε στο 1,1% των ασθενών. Ο διάμεσος χρόνος έως την έναρξη ήταν 3 (εύρος: 1 έως 4) ημέρες μετά από την πιο πρόσφατη δόση, με διάμεση διάρκεια 2 (εύρος: 1 έως 18) ημέρες.
Η εμφάνιση του ICANS μπορεί να είναι ταυτόχρονη με την εκδήλωση CRS, μετά την υποχώρηση του CRS ή χωρίς την εκδήλωση CRS. Τα συχνότερα συμπτώματα του ICANS περιλάμβαναν επηρεασμένο επίπεδο συνείδησης και βαθμολογίες Εγκεφαλοπάθειας σχετιζόμενης με ανοσοδραστικά κύτταρα (ICE) Βαθμού 1 ή Βαθμού 2 (βλ. Πίνακα 3). Μεταξύ των ασθενών που εμφάνισαν ICANS, το 66,7% έλαβε κορτικοστεροειδή, το 33,3% έλαβε τοσιλιζουμάμπη (ή σιλτουξιμάμπη), το 33,3% έλαβε λεβετιρακετάμη και το 16,7% έλαβε ανακίνρα για τη θεραπεία του ICANS.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.
Συμπτώματα και σημεία
Υπάρχει ελάχιστη εμπειρία με την υπερδοσολογία σε κλινικές μελέτες. Η μέγιστη ανεκτή δόση της ελραναταμάμπης δεν έχει προσδιοριστεί. Σε κλινικές μελέτες, έχουν χορηγηθεί δόσεις έως και 76 mg μία φορά την εβδομάδα.
Θεραπεία
Σε περίπτωση υπερδοσολογίας, ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθείται για τυχόν σημεία ή συμπτώματα ανεπιθύμητων ενεργειών και θα πρέπει να χορηγείται άμεσα η κατάλληλη υποστηρικτική θεραπεία.
Φαρμακολογικές ιδιότητες - ELREXFIO 40MG/ML
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Mονοκλωνικά αντισώματα και αντισώματα συζευγμένων φαρμάκων, κωδικός ATC: L01FX32
Μηχανισμός δράσης
Η ελραναταμάμπη είναι ένα διειδικό αντίσωμα ενεργοποίησης των Τ κυττάρων, που δεσμεύει το CD3-έψιλον στα Τ κύτταρα και το αντιγόνο ωρίμανσης των Β-κυττάρων (BCMA) στα πλασματοκύτταρα, στους πλασμαβλάστες και στα κύτταρα του πολλαπλού μυελώματος. Η δέσμευση της ελραναταμάμπης στο BCMA των κακοηθών κυττάρων και στο CD3 των Τ-κύτταρων είναι ανεξάρτητη από την ειδικότητα του υποδοχέα των εγγενών Τ-κυττάρων (TCR) και δεν εξαρτάται από μόρια μείζονος ιστοσυμβατότητας (MHC) Τάξης 1. Τα Τ κύτταρα που ενεργοποιήθηκαν από την ελραναταμάμπη οδήγησαν σε απελευθέρωση προφλεγμονωδών κυτταροκινών και προκάλεσαν λύση των κυττάρων του πολλαπλού μυελώματος.
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
Ανοσογονικότητα
Κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ελραναταμάμπη στη συνιστώμενη δόση στη μελέτη MagnetisMM-3, αντισώματα έναντι του φαρμάκου (ADA) ανιχνεύτηκαν στο 9,5% των συμμετεχόντων. Δεν παρατηρήθηκαν ενδείξεις επίδρασης ADA στην φαρμακοκινητική, την αποτελεσματικότητα ή την ασφάλεια, ωστόσο τα δεδομένα παραμένουν περιορισμένα.
Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια
Υποτροπιάζον ή ανθεκτικό πολλαπλό μυέλωμα
Η αποτελεσματικότητα της μονοθεραπείας με ELREXFIO αξιολογήθηκε σε ασθενείς με υποτροπιάζον ή ανθεκτικό πολλαπλό μυέλωμα σε μια ανοικτής επισήμανσης, μη τυχαιοποιημένη, πολυκεντρική μελέτη Φάσης 2 (MagnetisMM-3). Η μελέτη περιελάμβανε ασθενείς που ήταν ανθεκτικοί σε τουλάχιστον έναν αναστολέα πρωτεασώματος (PI), έναν ανοσοτροποποιητικό παράγοντα (IMiD) και ένα αντι-CD38 μονοκλωνικό αντίσωμα. Η μελέτη MagnetisMM-3 περιελάμβανε 123 ασθενείς που δεν είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία που στοχεύει στο BCMA (βασική Κοόρτη A). Οι ασθενείς είχαν μετρήσιμη νόσο σύμφωνα με τα κριτήρια της Διεθνούς Ομάδας Εργασίας για το Μυέλωμα (IMWG) κατά την ένταξη. Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν ασθενείς με βαθμολογία ECOG ≤ 2, επαρκή λειτουργία του μυελού των οστών κατά την έναρξη (απόλυτος αριθμός ουδετερόφιλων ≥ 1,0 × 109/L, αριθμός αιμοπεταλίων ≥ 25 × 109/L, επίπεδο αιμοσφαιρίνης
≥8 g/dL), νεφρική (CrCL ≥ 30 mL/min) και ηπατική [ασπαρτική αμινοτρανσφεράση (AST) και τρανσαμινάση της αλανίνης (ALT) ≤ 2,5 × ανώτερο όριο φυσιολογικού (ULN), ολική χολερυθρίνη
≤ 2 × ULN] λειτουργία και κλάσμα εξώθησης αριστερής κοιλίας ≥ 40%. Ασθενείς με υποβόσκον πολλαπλό μυέλωμα, ενεργή λευχαιμία από πλασματοκύτταρα, αμυλοείδωση, σύνδρομο POEMS (πολυνευροπάθεια, οργανομεγαλία, ενδοκρινοπάθεια, διαταραχή μονοκλωνικών πλασματοκυττάρων, δερματικές μεταβολές), μεταμόσχευση αρχέγονων βλαστικών κυττάρων εντός 12 εβδομάδων πριν από
την εγγραφή, ενεργές λοιμώξεις και κλινικά σημαντικές νευροπάθειες και καρδιαγγειακή νόσο, αποκλείστηκαν από τη μελέτη.
Στους ασθενείς χορηγήθηκε υποδόρια το ELREXFIO σε σταδιακά αυξανόμενες δόσεις 12 mg την Ημέρα 1 και 32 mg την Ημέρα 4 της θεραπείας, ακολουθούμενη από την πρώτη πλήρη δόση θεραπείας του ELREXFIO (76 mg) την Ημέρα 8 της θεραπείας. Από το σημείο αυτό και έπειτα, οι ασθενείς ελάμβαναν 76 mg μία φορά την εβδομάδα. Μετά από 24 εβδομάδες, στους ασθενείς που πέτυχαν κατηγορία ανταπόκρισης IMWG μερικής ανταπόκρισης ή καλύτερης, με ανταπόκριση που παρέμεινε για τουλάχιστον 2 μήνες, το μεσοδιάστημα χορήγησης δόσης άλλαξε από μία φορά κάθε εβδομάδα σε μία φορά κάθε 2 εβδομάδες, και από μία φορά κάθε 2 εβδομάδες σε μία φορά κάθε
4 εβδομάδες μετά από τουλάχιστον 24 εβδομάδες με χορήγηση δόσης 76 mg μία φορά κάθε 2 εβδομάδες (βλ. παράγραφο 4.2).
Μεταξύ των 123 ασθενών που έλαβαν θεραπεία στη βασική Κοόρτη Α, η διάμεση ηλικία ήταν 68 (εύρος: 36 έως 89) έτη με το 19,5% των ασθενών ηλικίας ≥ 75 ετών. Το 44,7% ήταν γυναίκες, το 58,5% ήταν Λευκοί, το 13,0% ήταν Ασιάτες, το 8,9% ήταν Ισπανόφωνοι/Λατινοαμερικανοί και το 7,3% ήταν Μαύροι. Το στάδιο της νόσου (R-ISS) κατά την είσοδο στη μελέτη ήταν 22,8% σε Στάδιο Ι, 55,3% σε Στάδιο ΙΙ και 15,4% σε Στάδιο ΙΙΙ. Ο διάμεσος χρόνος από την αρχική διάγνωση του πολλαπλού μυελώματος έως την ένταξη ήταν 72,9 (εύρος: 16 έως 228) μήνες. Οι ασθενείς είχαν λάβει έναν διάμεσο αριθμό 5 προηγούμενων γραμμών θεραπείας (εύρος: 2 έως 22), όπου το 96,0% είχαν λάβει ≥ 3 προηγούμενες γραμμές θεραπείας. Το 96,7% ήταν ανθεκτικό σε παράγοντες τριών κατηγοριών και το 95,9% ανθεκτικό στην τελευταία γραμμή θεραπείας. Το 68,3% έλαβε προηγούμενη αυτόλογη μεταμόσχευση αρχέγονων βλαστικών κυττάρων και το 5,7% έλαβε προηγούμενη αλλογενή μεταμόσχευση αρχέγονων βλαστικών κυττάρων. Στοιχεία κυτταρογενετικής [t(4,14), t(14,16) ή del(17p)] υψηλού κινδύνου ήταν παρόντα στο 25,2% των ασθενών. Το 31,7% των ασθενών είχε εξωμυελική νόσο [παρουσία οποιουδήποτε πλασματοκυττώματος (εξωμυελικού και/ή παραμυελικού) με συστατικό μαλακού ιστού] με τυφλοποιημένη ανεξάρτητη κεντρική αξιολόγηση (BICR) κατά την έναρξη της μελέτης.
Τα δεδομένα αποτελεσματικότητας βασίστηκαν στο ποσοστό ανταπόκρισης και στη διάρκεια της ανταπόκρισης (DOR), όπως αξιολογήθηκαν από την BICR με βάση τα κριτήρια IMWG. Τα δεδομένα αποτελεσματικότητας από τη βασική Κοόρτη Α παρουσιάζονται στον Πίνακα 7. Η διάμεση (εύρος) διάρκεια παρακολούθησης από την αρχική δόση για τα άτομα που παρουσίασαν ανταπόκριση ήταν 27,9 (3,6, 36,8) μήνες.
Πίνακας 7. Δεδομένα αποτελεσματικότητας για τη μελέτη MagnetisMM-3 στη βασική Κοόρτη A
| Ασθενείς που δεν είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία που στοχεύει το BCMA(βασική Κοόρτη Α) | |
| Όλοι οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία (N=123) | |
| Ποσοστό συνολικής ανταπόκρισης (ORR: sCR+CR+VGPR+PR), n | 75 (61,0%) |
| (%) (95% CI) | (51,8, 69,6) |
| Απόλυτη πλήρης ανταπόκριση (sCR) | 20 (16,3%) |
| Πλήρης ανταπόκριση (CR) | 26 (21,1%) |
| Πολύ καλή μερική ανταπόκριση (VGPR) | 23 (18,7%) |
| Μερική ανταπόκριση (PR) | 6 (4,9%) |
| Ποσοστό πλήρους ανταπόκρισης (sCR+CR), n (%) | 46 (37,4%) |
| (95% CI) | (28,8, 46,6) |
| Χρόνος έως την πρώτη ανταπόκριση (μήνες) | |
| Αριθμός ατόμων που παρουσίασαν ανταπόκριση | 75 |
| Διάμεση τιμή | 1,22 |
| Εύρος | (0,9, 7,4) |
| Διάρκεια ανταπόκρισης (DOR) (μήνες) | |
| Αριθμός ατόμων που παρουσίασαν ανταπόκριση | 75 |
| Διάμεση τιμή (95% CI) | ΜΑ (ΜΑ, ΜΑ) |
| Ποσοστό στους 12 μήνες (95% CI) | 73,4 (61,4, 82,1) |
| Ποσοστό στους 24 μήνες (95% CI) | 66,9 (54,4, 76,7) |
| Ποσοστό MRD αρνητικότητας α σε ασθενείς που πέτυχαν CR ή sCR | |
| και ήταν αξιολογήσιμοι για MRD (31 από τους 46 ασθενείς που | |
| πέτυχαν CR/sCR ήταν αξιολογήσιμοι για MRD) | |
| n (%) | 28 (90,3%) |
| 95% CI (%) | (74,2, 98,0) |
Συντμήσεις: CI=διάστημα εμπιστοσύνης, ΜΑ=μη αξιολογήσιμο, MRD=ελάχιστη υπολειπόμενη νόσος.
α. Με όριο 10-5, προσδιορισμός αλληλουχίας επόμενης γενιάς clonoSEQ (Adaptive Biotechnologies).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το ELREXFIO σε όλες τις υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στο πολλαπλό μυέλωμα (βλέπε παράγραφο 4.2 για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν έχει εγκριθεί με τη διαδικασία που αποκαλείται «έγκριση υπό όρους». Αυτό σημαίνει ότι αναμένονται περισσότερες αποδείξεις σχετικά με το φαρμακευτικό προϊόν.
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων θα αξιολογεί τουλάχιστον ετησίως τις νέες πληροφορίες για το παρόν φαρμακευτικό προϊόν και η παρούσα Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος θα επικαιροποιείται αναλόγως.
Οι φαρμακοκινητικές παράμετροι παρουσιάζονται ως γεωμετρικός μέσος όρος (συντελεστής διακύμανσης [CV]%) για τη μη δεσμευμένη ελραναταμάμπη, εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά. Η Cmax και η AUCtau της ελραναταμάμπης μετά την πρώτη υποδόρια δόση αυξήθηκε με δοσοεξαρτώμενο τρόπο στο αξιολογημένο εύρος δόσης μέσω υποδόριας χορήγησης (~ 6 έως 76 mg). Ο μέσος λόγος συσσώρευσης μετά από 24 εβδομάδες εβδομαδιαίας χορήγησης δόσης σε σχέση με την πρώτη υποδόρια δόση της ελραναταμάμπης 76 mg για τη Cmax και την AUCtau ήταν 6,6 φορές και 11,2 φορές,
αντίστοιχα. Οι προβλεπόμενες Cavg, Cmax και Ctrough και η παρατηρηθείσα Ctrough της ελραναταμάμπης παρουσιάζονται στον Πίνακα 8.
Πίνακας 8. Φαρμακοκινητικές παράμετροι της ελραναταμάμπης μετά από τη συνιστώμενη δόση
| Χρονικό σημείο | Παράμετροι | |||
| Προβλεπόμενες | Παρατηρηθείσα | |||
| Cavg (mcg/mL) | Cmax (mcg/mL) | Ctrough (mcg/mL) | δCtrough(mcg/mL) | |
| Τέλος της εβδομαδιαίαςδόσης (εβδομάδα 24) | 32,0 (46%) | 33,0 (46%) | 30,5 (48%) | 32,2 (71%) |
| Σταθερή κατάσταση (χορήγηση δόσης μία φοράκάθε δύο εβδομάδες)α,β | 17,7 (53%) | 19,5 (51%) | 15,1 (60%) | 16,5 (59%) |
| Σταθερή κατάσταση (χορήγηση δόσης μία φοράκάθε τέσσερις εβδομάδες)α,γ | 8,8 (58%) | 11,5 (54%) | 5,9 (78%) | 6,7 (76%) |
α. Οι προβλεπόμενες φαρμακοκινητικές παράμετροι αναφέρονται για ασθενείς που έχουν επιτύχει ανταπόκριση.
β. Η προβλεπόμενη έκθεση σταθερής κατάστασης της ελραναταμάμπης σε χορήγηση δόσης μία φορά κάθε δύο εβδομάδες συμβαίνει περίπου την εβδομάδα 48.
γ. Η προβλεπόμενη έκθεση σταθερής κατάστασης της ελραναταμάμπης σε χορήγηση δόσης μία φορά κάθε 4 εβδομάδες συμβαίνει περίπου την εβδομάδα 72.
δ. Η παρατηρηθείσα Ctrough της ελραναταμάμπης παρουσιάζεται ως γεωμετρικός μέσος όρος (CV%). Οι συγκεντρώσεις πριν από τη δόση κατά την Ημέρα 1 του Κύκλου 7 (n = 40), την Ημέρα 1 του Κύκλου 13 (n = 23) και την Ημέρα 1 του Κύκλου 25 (n = 10) αντιπροσωπεύουν την Ctrough σταθερής κατάστασης για τη χορήγηση εβδομαδιαίας δόσης, για τη χορήγηση δόσης μία φορά κάθε 2 εβδομάδες και για τη χορήγηση δόσης μία φορά κάθε 4 εβδομάδες, αντίστοιχα.
Απορρόφηση
Η προβλεπόμενη μέση βιοδιαθεσιμότητα της ελραναταμάμπης ήταν 56,2% όταν χορηγήθηκε υποδόρια. Η διάμεση Tmax μετά από υποδόρια χορήγηση ελραναταμάμπης σε όλα τα επίπεδα δόσης κυμαίνονταν από 3 έως 7 ημέρες.
Κατανομή
Με βάση το φαρμακοκινητικό μοντέλο πληθυσμού, ο προβλεπόμενος μέσος όγκος κατανομής της μη δεσμευμένης ελραναταμάμπης ήταν 4,78 L, 69% (CV) για το κεντρικό διαμέρισμα και 2,83 L για το περιφερικό διαμέρισμα.
Αποβολή
Ο προβλεπόμενος γεωμετρικός μέσος χρόνος ημίσειας ζωής της ελραναταμάμπης είναι 22, 64% (CV) ημέρες την εβδομάδα 24 μετά από δόσεις των 76 mg εβδομαδιαίως. Με βάση το φαρμακοκινητικό μοντέλο πληθυσμού, η προβλεπόμενη μέση κάθαρση της ελραναταμάμπης ήταν 0,324 L/ημέρα, 100% (CV).
Ειδικοί πληθυσμοί
Δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σημαντικές διαφορές στη φαρμακοκινητική της ελραναταμάμπης με βάση την ηλικία (36 έως 89 έτη), το φύλο (167 άνδρες, 154 γυναίκες), τη φυλή (193 Λευκοί,
49 Ασιάτες, 29 Μαύροι) και το σωματικό βάρος (37 έως 160 kg).
Νεφρική δυσλειτουργία
Δεν έχουν διενεργηθεί μελέτες με την ελραναταμάμπη σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία. Τα αποτελέσματα από τη φαρμακοκινητική ανάλυση πληθυσμού υποδεικνύουν ότι η ήπια νεφρική δυσλειτουργία (60 mL/min/1,73 m2 ≤ eGFR < 90 mL/min/1,73 m2) ή η μέτρια νεφρική δυσλειτουργία
(30 mL/min/1,73 m2 ≤ eGFR < 60 mL/min/1,73 m2) δεν επηρέασε σε σημαντικό βαθμό τη φαρμακοκινητική της ελραναταμάμπης. Περιορισμένα δεδομένα είναι διαθέσιμα από ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (eGFR χαμηλότερος από 30 mL/min/1,73 m2).
Ηπατική δυσλειτουργία
Δεν έχουν διενεργηθεί μελέτες με την ελραναταμάμπη σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία. Τα αποτελέσματα από φαρμακοκινητική ανάλυση πληθυσμού υποδεικνύουν ότι η ήπια ηπατική δυσλειτουργία (ολική χολερυθρίνη > 1 έως 1,5 × ULN και οποιοδήποτε επίπεδο AST ή ολική χολερυθρίνη ≤ ULN και AST > ULN) δεν επηρέασε σε σημαντικό βαθμό τη φαρμακοκινητική της ελραναταμάμπης. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα σε ασθενείς με μέτρια (ολική χολερυθρίνη > 1,5 έως 3,0 × ULN και οποιαδήποτε AST) ή σοβαρή (ολική χολερυθρίνη > 3,0 × ULN και οποιαδήποτε AST) ηπατική δυσλειτουργία.
Φαρμακευτικές πληροφορίες - ELREXFIO 40MG/ML
Εδετικό δινάτριο L-ιστιδίνη
L-ιστιδίνη υδροχλωρική μονοϋδρική Πολυσορβικό 80
Σακχαρόζη
Ύδωρ για ενέσιμα
Ελλείψει μελετών σχετικά με τη συμβατότητα, το παρόν φαρμακευτικό προϊόν δεν πρέπει να αναμειγνύεται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα.
Μη ανοιγμένο φιαλίδιο
3 χρόνια.
Μετά το άνοιγμα
Η χημική και φυσική σταθερότητα κατά τη χρήση μετά το άνοιγμα του φιαλιδίου, συμπεριλαμβανομένης της φύλαξης των προετοιμασμένων συρίγγων, έχει καταδειχτεί για 7 ημέρες
στους 2 °C έως 8 °C και 24 ώρες σε θερμοκρασία έως και 30 °C.
Από μικροβιολογικής άποψης, το προϊόν θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί αμέσως. Εάν δεν χρησιμοποιηθεί αμέσως, οι χρόνοι και οι συνθήκες φύλαξης κατά τη χρήση, πριν από τη χρήση αποτελούν ευθύνη του χρήστη και κανονικά δεν θα υπερβαίνουν τις 24 ώρες στους 2 °C έως 8 °C, εκτός εάν η προετοιμασία έχει πραγματοποιηθεί σε ελεγχόμενες και επικυρωμένες ασηπτικές συνθήκες.
Φυλάσσετε σε ψυγείο (2 °C έως 8 °C). Μην καταψύχετε.
Φυλάσσετε στο αρχικό κουτί για να προστατεύεται από το φως.
Για τις συνθήκες φύλαξης μετά το πρώτο άνοιγμα του φαρμακευτικού προϊόντος, βλ. παράγραφο 6.3.
ELREXFIO 40 mg/mL ενέσιμο διάλυμα
Διάλυμα 1,1 mL σε φιαλίδιο (γυάλινο Τύπου 1) με πώμα εισχώρησης (ελαστικό βουτυλίου) και σφράγιση αλουμινίου με αποσπώμενο πώμα που περιέχει 44 mg ελραναταμάμπης.
Μέγεθος συσκευασίας 1 φιαλιδίου. ELREXFIO 40 mg/mL ενέσιμο διάλυμα
Διάλυμα 1,9 mL σε φιαλίδιο (γυάλινο Τύπου 1) με πώμα εισχώρησης (ελαστικό βουτυλίου) και σφράγιση αλουμινίου με αποσπώμενο πώμα που περιέχει 76 mg ελραναταμάμπης.
Μέγεθος συσκευασίας 1 φιαλιδίου.
και άλλος χειρισμός
Το ELREXFIO 40 mg/mL ενέσιμο διάλυμα διατίθεται ως έτοιμο προς χρήση διάλυμα που δεν χρειάζεται αραίωση πριν από τη χορήγηση. Μην ανακινείτε.
Το ELREXFIO είναι ένα διαυγές έως ελαφρά ιριδίζον και άχρωμο έως ανοικτό καφέ διάλυμα. Το διάλυμα δεν θα πρέπει να χορηγείται εάν είναι αποχρωματισμένο ή εάν περιέχει σωματίδια.
Για την προετοιμασία και τη χορήγηση του ELREXFIO θα πρέπει να εφαρμόζεται άσηπτη τεχνική. Οδηγίες προετοιμασίας
Τα φιαλίδια του ELREXFIO 40 mg/mL ενέσιμο διάλυμα προορίζονται μόνο για εφάπαξ χρήση.
Το ELREXFIO θα πρέπει να προετοιμάζεται ακολουθώντας τις παρακάτω οδηγίες (βλ. Πίνακα 9), ανάλογα με την απαιτούμενη δόση. Για κάθε μία από τις σταδιακά αυξανόμενες δόσεις προτείνεται η χρήση φιαλιδίου μίας δόσης 44 mg/1,1 mL (40 mg/mL).
Πίνακας 9. Οδηγίες προετοιμασίας για το ELREXFIO
| Απαιτούμενη δόση | Όγκος δόσης |
| 12 mg (Σταδιακά αυξανόμενη δόση 1) | 0,3 mL |
| 32 mg (Σταδιακά αυξανόμενη δόση 2) | 0,8 mL |
| 76 mg (Πλήρης δόση θεραπείας) | 1,9 mL |
Απόρριψη
Το φιαλίδιο και τυχόν υπολειπόμενο περιεχόμενο θα πρέπει να απορρίπτονται μετά από μία χρήση. Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις
κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.