ELUCIREM INJ.SOL 0,5MMOL/ML

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: παραμαγνητικά σκιαγραφικά μέσα, κωδικός ATC: V08CA12.

Η γαδοπικλενόλη είναι ένας παραμαγνητικός παράγοντας για Απεικόνιση Μαγνητικού Συντονισμού

(MRI).

Μηχανισμός δράσης

Το αποτέλεσμα της ενίσχυσης της σκιαγράφησης επιτυγχάνεται με τη μεσολάβηση της γαδοπικλενόλης, του μακροκυκλικού μη ιονικού συμπλόκου του γαδολινίου, το ενεργό τμήμα το οποίο ενισχύει τους ρυθμούς αποκατάστασης των πρωτονίων του ύδατος όταν βρίσκεται κοντά στο σώμα, με αποτέλεσμα την αύξηση της έντασης του σήματος (φωτεινότητα) των ιστών.

Όταν τοποθετείται σε μαγνητικό πεδίο (ασθενής σε μηχάνημα MRI), η γαδοπικλενόλη συντομεύει τους χρόνους αποκατάστασης T1 και T2 στους στοχευόμενους ιστούς. Ο βαθμός στον οποίο ένας

σκιαγραφικός παράγοντας μπορεί να επηρεάσει τον ρυθμό αποκατάστασης του ιστικού ύδατος (1/T1 ή

1/T2) ονομάζεται ικανότητα αποκατάστασης (r1 ή r2).

Η γαδοπικλενόλη παρουσιάζει υψηλή ικανότητα αποκατάστασης στο ύδωρ (βλ. Πίνακα 3) λόγω της χημικής της δομής, επειδή μπορεί να ανταλλάξει δύο μόρια ύδατος, τα οποία συνδέονται με το γαδολίνιο για να συμπληρώσει τον αριθμό σύνταξής του, επιπλέον των τεσσάρων ατόμων αζώτου και των τριών ατόμων οξυγόνου των λειτουργικών ομάδων καρβοξυλίου της χηλικής ένωσης της γαδοπικλενόλης.

Αυτό εξηγεί ότι, η γαδοπικλενόλη χορηγούμενη στη μισή δόση γαδολινίου μπορεί να παράσχει την ίδια σκιαγραφική ενίσχυση συγκριτικά με άλλα μη ειδικά σκιαγραφικά μέσα που περιέχουν γαδολίνιο.

Πίνακας 3: Ικανότητα αποκατάστασης στους 37 °C για τη γαδοπικλενόλη

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια

Σε δύο βασικές μελέτες συμπεριλήφθηκαν ενήλικες ασθενείς που υποβλήθηκαν σε MRI με

γαδοπικλενόλη στο 0,1 ml/kg ΣΒ (ισοδυναμεί με 0,05 mmol/kg ΣΒ) και MRI με γαδοβουτρόλη στο 0,1 ml/kg ΣΒ (ισοδυναμεί με 0,1 mmol/kg ΣΒ). Σε μία μελέτη (Μελέτη GDX-44-010, PICTURE) συμπεριλήφθηκαν 256 ασθενείς που παρουσίαζαν γνωστές ή εξαιρετικά πιθανολογούμενες βλάβες του ΚΝΣ με εστιακές περιοχές διάσπασης του BBB (π.χ. πρωτογενείς και δευτερογενείς όγκους). Η πλειονότητα των ασθενών (72%) παρουσίασε όγκους του εγκεφάλου, το 20% είχε μεταστάσεις στον εγκέφαλο ή τη σπονδυλική στήλη και το 8% παρουσίασε άλλες παθολογίες.

Στην άλλη μελέτη (Μελέτη GDX-44-011, PROMISE) συμπεριλήφθηκαν 304 ασθενείς με γνωστές ή πιθανολογούμενες ανωμαλίες ή βλάβες σε άλλες περιοχές του σώματος (8% στην κεφαλή και τον

τράχηλο, 28% στον θώρακα, 35% στην περιοχή της κοιλίας, 22% στην πύελο και 7% στο μυοσκελετικό σύστημα) αμφότερες με βάση τα αποτελέσματα προηγούμενης απεικονιστικής διαδικασίας, όπως CT ή MRI. Οι συχνότερες παθολογίες ήταν όγκοι του μαστού (23%) και όγκοι του ήπατος (21%).

Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν η αξιολόγηση της απεικόνισης της βλάβης, με βάση 3 συν-

κριτήρια (οριοθέτηση των ορίων, εσωτερική μορφολογία και βαθμός σκιαγραφικής ενίσχυσης) από τρεις ανεξάρτητους αναλυτές τυφλοποιημένων μελετών, χρησιμοποιώντας κλίμακα 4 σημείων. Ο μέσος όρος των βαθμολογιών για κάθε ένα από τα 3 συν-κριτήρια απεικόνισης των βλαβών υπολογίστηκε ως το άθροισμα των βαθμολογιών για έως και 3 πιο αντιπροσωπευτικές βλάβες διαιρεμένο με τον αριθμό των βλαβών.

Αμφότερες οι μελέτες κατέδειξαν:

• Υπεροχή του συνδυασμού μη ενισχυμένης/σκιαγραφικά ενισχυμένης MRI (σε ζεύγη) με γαδοπικλενόλη έναντι της μη ενισχυμένης MRI (προ) και για τα 3 κριτήρια απεικόνισης των

  βλαβών (p < 0,0001 και για τους τρεις αναλυτές, δοκιμασίες t κατά ζεύγη σε αντίστοιχες βλάβες).

• Μη κατωτερότητα της γαδοπικλενόλης στο 0,1 ml/kg ΣΒ (ισοδυναμεί με 0,05 mmol/kg ΣΒ) έναντι της γαδοβουτρόλης στο 0,1 ml/kg ΣΒ (ισοδυναμεί με 0,1 mmol/kg ΣΒ) (p < 0,0001 και για τους

τρεις αναλυτές, δοκιμασίες t κατά ζεύγη σε αντίστοιχες βλάβες).

Η συγκεντρωτική ανάλυση του πρωτογενούς αποτελέσματος για τους τρεις αναλυτές και για κάθε κριτήριο απεικόνισης των βλαβών κατέδειξε επίσης σε αμφότερες τις μελέτες τη μη κατωτερότητα της γαδοπικλενόλης στο 0,05 mmol/kg έναντι της γαδοβουτρόλης στο 0,1 mmol/kg, όπως φαίνεται στον πίνακα 4 παρακάτω.

Πίνακας 4: Απεικόνιση Βλαβών - Μη Επιτόπιες Μετρήσεις - Πλήρες Σετ Αναλύσεων

Τα δευτερεύοντα κριτήρια που αξιολογήθηκαν περιλάμβαναν ποσοτικές αξιολογήσεις (Λόγος Αντίθεσης προς Θόρυβο, Λόγος Βλάβης προς Εγκέφαλο (υπόστρωμα) και ποσοστό ενίσχυσης βλαβών), συνολική διαγνωστική προτίμηση και επίπτωση στη διαχείριση του ασθενούς.

Στη Μελέτη GDX-44-010, ο Λόγος Βλάβης προς Εγκέφαλο και το ποσοστό ενίσχυσης βλαβών ήταν στατιστικά σημαντικά υψηλότερα με τη γαδοπικλενόλη στο 0,1 ml/kg ΣΒ (ισοδύναμο με 0,05 mmol/kg ΣΒ) σε σύγκριση με τη γαδοβουτρόλη στο 0,1 ml/kg ΣΒ (ισοδύναμο με 0,1 mmol/kg ΣΒ) και για τους 3 αναλυτές. Ο Λόγος Αντίθεσης προς Θόρυβο ήταν στατιστικά σημαντικά υψηλότερος για 2 αναλυτές. Στη Μελέτη GDX-44-011, το ποσοστό ενίσχυσης βλαβών ήταν σημαντικά υψηλότερο για τη γαδοπικλενόλη στο 0,1 ml/kg ΣΒ (ισοδύναμο με 0,05 mmol/kg ΣΒ) σε σύγκριση με τη γαδοβουτρόλη στο 0,1 ml/kg ΣΒ (ισοδύναμο με 0,1 mmol/kg ΣΒ) και δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά για τον Λόγο Βλάβης προς Υπόστρωμα.

Οι παράμετροι απεικόνισης των βλαβών (π.χ., συμπρωτεύοντα καταληκτικά σημεία και ποσοτικές

αξιολογήσεις όπως Λόγος Αντίθεσης προς Θόρυβο, Λόγος Βλάβης προς Εγκέφαλο (υπόστρωμα) και ποσοστό ενίσχυσης βλαβών) αξιολογήθηκαν σε όλες τις βλάβες που αναγνωρίστηκαν από τους

τυφλοποιημένους αναλυτές, ανεξαρτήτως του μεγέθους τους, σε παραπάνω από το 86% των ασθενών στη μελέτη ΚΝΣ και σε παραπάνω από το 81% των ασθενών στη μελέτη Σώματος, που δεν είχαν

παραπάνω από 3 βλάβες. Στους υπόλοιπους ασθενείς με παραπάνω από 3 ορατές βλάβες, επιλέχθηκε ένα υποσύνολο 3 πιο αντιπροσωπευτικών βλαβών για την αξιολόγηση των συμπρωτευόντων καταληκτικών σημείων. Επομένως, σε αυτούς τους ασθενείς δεν αξιολογήθηκαν επιπλέον βλάβες. Κατά συνέπεια, η

τεχνική ικανότητα απεικόνισης των βλαβών και για τα δύο σκιαγραφικά μέσα δεν προεκβάλλονται για εκείνες τις μη επιλεγμένες βλάβες.

Η γενική διαγνωστική προτίμηση αξιολογήθηκε συνολικά κατά ζεύγη (η ανάλυση εικόνων από

αμφότερες τις απεικονίσεις μαγνητικού συντονισμού αξιολογήθηκε τοποθετώντας τις εικόνες δίπλα-δίπλα) από τρεις επιπλέον αναλυτές τυφλοποιημένων μελετών σε κάθε μελέτη. Τα αποτελέσματα συνοψίζονται στον Πίνακα 5 παρακάτω. Στη Μελέτη GDX-44-010, κατά πλειοψηφία οι αναλυτές

εξέφρασαν την προτίμησή τους για τις εικόνες που αποκτήθηκαν με γαδοπικλενόλη. Στη Μελέτη GDX-44-011, κατά πλειοψηφία οι αναλυτές δεν εξέφρασαν διαγνωστική προτίμηση μεταξύ των εικόνων που αποκτήθηκαν με γαδοπικλενόλη και των εικόνων που αποκτήθηκαν με γαδοβουτρόλη.

Πίνακας 5: Αποτελέσματα σχετικά με τη γενική διαγνωστική προτίμηση για τη Μελέτη GDX-44-010 (ΚΝΣ) και τη Μελέτη GDX-44-011 (Σώμα)

* Προσημικός βαθμολογικός έλεγχος του Wilcoxon.

Μετά τη χορήγηση γαδοπικλενόλης στο 0,1 ml/kg ΣΒ (ισοδύναμο με 0,05 mmol/kg ΣΒ) αναφέρθηκε

αλλαγή στο σχέδιο θεραπείας του ασθενούς σε ποσοστό 23,3% και σε ποσοστό 30,1% των ασθενών στη Μελέτη GDX-44-010 και στη Μελέτη GDX-44-011, αντίστοιχα.

Η ανάλυση ανά υποομάδα στη Μελέτη GDX-44-010 αποκάλυψε ότι το σχέδιο θεραπείας μπορούσε να

αλλάξει για ποσοστό 64% των 22 ασθενών για τους οποίους ο ερευνητής έκρινε ότι η διάγνωση δεν ήταν αξιολογήσιμη (ή ο βαθμός του γλοιακού όγκου δεν ήταν δυνατό να προσδιοριστεί) με βάση τη μη ενισχυμένη MRI, για ποσοστό 28% των 81 ασθενών με διάγνωση κακοήθειας και περίπου για ποσοστό 12% των 111 ασθενών με διάγνωση μη κακοήθειας.

Στη Μελέτη GDX-44-011, το σχέδιο θεραπείας μπορούσε να αλλάξει μετά από MRI με γαδοπικλενόλη για ποσοστό 41% των 22 ασθενών με μη αξιολογήσιμη διάγνωση βάσει μη ενισχυμένης MRI, για ποσοστό 32% των 165 ασθενών με διάγνωση κακοήθειας και για ποσοστό 14% των 64 ασθενών με

διάγνωση μη κακοήθειας.

Η εκ των υστέρων ανάγνωση όλων των απεικονίσεων και από τις δύο βασικές μελέτες για τις ενδείξεις του ΚΝΣ και Σώματος διεξάχθηκε με ένα πλήρως τυφλοποιημένο, μη κατά ζεύγη, τυχαιοποιημένο τρόπο. Ένα υψηλό επίπεδο συμφωνίας στον εντοπισμό βλαβών μεταξύ της γαδοπικλενόλης στο 0,05 mmol/kg και της γαδοβουτρόλης στο 0,1 mmol/kg παρατηρήθηκε σε επίπεδο βλάβης και ασθενούς. Τα

αποτελέσματα συνοψίζονται στον Πίνακα 6 παρακάτω.

Πίνακας 6: Συμφωνία στον εντοπισμό βλαβών μεταξύ της γαδοπικλενόλης στο 0,05 mmol/kg και της γαδοβουτρόλης στο 0,1 mmol/kg

*Εύρος τιμών σύμφωνα με τον αναλυτή (3 αναλυτές ανά περιοχή)

Παιδιατρικός πληθυσμός

Δύο μελέτες (Μελέτη GDX-44-007 και GDX-44-015) συμπεριέλαβαν 80 παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 2 έως 17 ετών και 36 νεογνά και βρέφη ηλικίας κάτω των 2 ετών, στους οποίους χορηγήθηκε μία εφάπαξ δόση γαδοπικλενόλης (0,1 ml/kg ΣΒ, ισοδυναμεί με 0,05 mmol/kg ΣΒ). Αξιολογήθηκαν εικόνες πριν και μετά από ενίσχυση με σκιαγραφικό για 78 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε MRI για απεικόνιση του ΚΝΣ, 34 ασθενείς για απεικόνιση σώματος και 3 ασθενείς για απεικόνιση αιμοφόρων αγγείων.

Αξιολογήθηκε η διαγνωστική αποτελεσματικότητα και δεν υπήρξε διαφορά μεταξύ των παιδιατρικών ηλικιακών ομάδων.

Απορρόφηση

Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της γαδοπικλενόλης (στον άνθρωπο) είναι 100%, καθώς χορηγείται μόνο μέσω της ενδοφλέβιας οδού.

Μετά από ενδοφλέβια δόση 0,1 έως 0,2 ml/kg ΣΒ (ισοδυναμεί αντίστοιχα με 0,05 και 0,1 mmol/kg ΣΒ), η Cmax ήταν 525 ± 70 μg/ml και 992 ± 233 μg/ml, αντίστοιχα.

Η Cmax αυξήθηκε 1,1 φορές, 1,1 φορές και 1,4 φορές και η AUCinf αυξήθηκε 1,5 φορές, 2,5 φορές και 8,7 φορές σε ασθενείς με ήπια, μέτρια και σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, αντίστοιχα, μετά από δόση

0,2 ml/kg ΣΒ (ισοδυναμεί με 0,1 mmol/kg ΣΒ).

Επιπλέον, η αύξηση της Cmax και της AUCinf αναμένεται να είναι παρόμοια με δόση 0,1 ml/kg ΣΒ (ισοδυναμεί με 0,05 mmol/kg ΣΒ) με βάση τα αποτελέσματα των προσομοιώσεων φαρμακοκινητικής πληθυσμού.

Κατανομή

Μετά την ενδοφλέβια χορήγηση, η γαδοπικλενόλη κατανέμεται ταχέως στα εξωκυτταρικά υγρά.

Μετά από δόση 0,1 ml/kg ΣΒ (ισοδυναμεί με 0,05 mmol/kg ΣΒ) ο όγκος κατανομής Vd ήταν 12,9 ±

1,7 L.

Η in vitro δέσμευση της 153Gd-γαδοπικλενόλης στις πρωτεΐνες του ανθρώπινου πλάσματος είναι αμελητέα και ανεξάρτητη από τη συγκέντρωση της γαδοπικλενόλης, καθώς η 153Gd-γαδοπικλενόλη δεσμεύεται 0,0-1,8% στις πρωτεΐνες του ανθρώπινου πλάσματος και 0,0-0,1% στα ανθρώπινα ερυθρά αιμοσφαίρια.

Βιομετασχηματισμός

Η γαδοπικλενόλη δεν μεταβολίζεται.

Η έλλειψη μεταβολισμού επιβεβαιώνεται από δεδομένα in vitro με τη χρήση δεξαμενών ανθρώπινων ηπατικών μικροσωμάτων που επωάζονται με 153Gd-γαδοπικλενόλη. Μετά από 120 λεπτά, ≥95% της 153Gd-γαδοπικλενόλης παρέμεινε σε αμετάβλητη μορφή. Τα αποτελέσματα ήταν παρόμοια όταν δεξαμενές θερμικά αδρανοποιημένων ανθρώπινων ηπατικών μικροσωμάτων (αρνητικοί μάρτυρες) επωάστηκαν με 153Gd-γαδοπικλενόλη, το οποίο υποδεικνύει ότι η 153Gd-γαδοπικλενόλη δεν μεταβολίζεται.

Αποβολή

Η γαδοπικλενόλη αποβάλλεται ταχέως σε αμετάβλητη μορφή με σπειραματική διήθηση μέσω των νεφρών. Μετά από μια δόση 0,1 έως 0,2 ml/kg ΣΒ (ισοδυναμεί αντίστοιχα με 0,05 και 0,1 mmol/kg ΣΒ), ο μέσος χρόνος ημιζωής αποβολής από το πλάσμα (t1/2) σε υγιείς εθελοντές με φυσιολογική νεφρική λειτουργία ήταν 1,5 και 1,7 ώρες, αντίστοιχα, και η κάθαρση ήταν 100 ± 10 ml/min και 96 ± 12 ml/min, αντίστοιχα. Η απέκκριση μέσω των ούρων είναι η κύρια οδός αποβολής της γαδοπικλενόλης, με ποσοστό περίπου 98% της δόσης να απεκκρίνεται στα ούρα μετά από 48 ώρες, ανεξάρτητα από τη χορηγούμενη

δόση.

Γραμμικότητα/μη γραμμικότητα

Το φαρμακοκινητικό προφίλ της γαδοπικλενόλης είναι γραμμικό στο εύρος δόσης που μελετήθηκε (0,05 έως 0,6 ml/kg ΣΒ, το οποίο ισοδυναμεί με 0,025 έως 0,3 mmol/kg ΣΒ), χωρίς να υπάρχουν διαφορές μεταξύ ανδρών και γυναικών. Η μέση μέγιστη συγκέντρωση (Cmax) και η Περιοχή Κάτω από την Καμπύλη (AUCinf) αυξήθηκαν αναλογικά με τη δόση.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Δύο μελέτες φάσης 2 (GDX-44-007 και GDX-44-015) συμπεριέλαβαν 80 παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 2 έως 17 ετών (60 στην κοόρτη ΚΝΣ συμπεριλήφθηκαν στην ανάλυση ΦΚ) και 36 ασθενείς ηλικίας κάτω των 2 ετών. Σε όλους χορηγήθηκε μία εφάπαξ δόση γαδοπικλενόλης 0,1 ml/kg ΣΒ (ισοδυναμεί με 0,05 mmol/kg ΣΒ).

Οι επιμέρους παράμετροι που προβλέφθηκαν από το τελευταίο πληθυσμιακό φαρμακοκινητικό μοντέλο και κανονικοποιήθηκαν με βάση το ΣΒ ήταν παρόμοιες μεταξύ ενηλίκων και παιδιών. Η διάμεση κάθαρση κυμάνθηκε από 0,08 l/h/kg (για την ηλικιακή ομάδα 12-17 ετών) έως 0,12 l/h/kg (για την ηλικιακή ομάδα 3-23 μηνών).

Ο διάμεσος τελικός χρόνος ημιζωής ήταν 1,78 ώρες για την ηλικιακή ομάδα 12–17 ετών, 1,61 ώρες για την ηλικιακή ομάδα 7–11 ετών και 1,75 ώρες για την ηλικιακή ομάδα 2–6 ετών, 1,45 ώρες για την ηλικιακή ομάδα 3-23 μηνών και 2,10 ώρες για την ηλικιακή ομάδα κάτω των 3 μηνών.

Η φαρμακοκινητική της γαδοπικλενόλης σε παιδιά είναι συγκρίσιμη με τη φαρμακοκινητική των ενηλίκων.

Νεφρική δυσλειτουργία και δυνατότητα αιμοκάθαρσης

Ο χρόνος ημιζωής αποβολής (t1/2) παρατείνεται σε άτομα με νεφρική δυσλειτουργία και αυξάνεται με τον βαθμό της νεφρικής δυσλειτουργίας. Σε ασθενείς με ήπια (60 ≤ eGFR < 90 ml/min), μέτρια (30 ≤ eGFR

<60 ml/min) και σοβαρή (15 ≤ eGFR < 30 ml/min) νεφρική δυσλειτουργία, η μέση τιμή του t1/2 ήταν 3,3, 3,8 και 11,7 ώρες, αντίστοιχα, και η κάθαρση ήταν 1,02, 0,62 και 0,17 ml/min/kg, αντίστοιχα.

Η Cmax αυξήθηκε 1,1 φορές, 1,1 φορές και 1,4 φορές και η AUCinf αυξήθηκε 1,5 φορές, 2,5 φορές και 8,7 φορές σε ασθενείς με ήπια, μέτρια και σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, αντίστοιχα, μετά από δόση

0,2 ml/kg ΣΒ (ισοδυναμεί με 0,1 mmol/kg ΣΒ).

Επιπλέον, η αύξηση της Cmax και της AUCinf αναμένεται να είναι παρόμοια με δόση 0,1 ml/kg ΣΒ (ισοδυναμεί με 0,05 mmol/kg ΣΒ) με βάση τα αποτελέσματα των προσομοιώσεων φαρμακοκινητικής πληθυσμού.

Η απέκκριση στα ούρα καθυστερεί με την εξέλιξη του επιπέδου νεφρικής δυσλειτουργίας. Σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια νεφρική δυσλειτουργία, ποσοστό μεγαλύτερο από 90% της χορηγούμενης δόσης

ανακτήθηκε στα ούρα εντός 48 ωρών. Σε ασθενείς με σοβαρή έκπτωση της νεφρικής λειτουργίας, ποσοστό κατά προσέγγιση 84% της χορηγούμενης δόσης ανακτήθηκε στα ούρα εντός 5 ημερών.

Σε ασθενείς με Νεφρική Νόσο Τελικού Σταδίου (ESRD), η 4ωρη αιμοκάθαρση απομάκρυνε

αποτελεσματικά τη γαδοπικλενόλη από το πλάσμα, καθώς το ποσοστό μείωσης των συγκεντρώσεων στο αίμα ήταν 95 έως 98% μετά την ολοκλήρωση της πρώτης συνεδρίας αιμοκάθαρσης.

Βάρος

Η επίδραση του βάρους διερευνήθηκε με προσομοιώσεις φαρμακοκινητικής πληθυσμού ασθενών με σωματικό βάρος που κυμαινόταν από 40 kg έως 150 kg, οι οποίοι έλαβαν δόση γαδοπικλενόλης

0,1 ml/kg ΣΒ (ισοδυναμεί με 0,05 mmol/kg ΣΒ). Οι λόγοι της διαμέσου τιμής της AUCinf της

γαδοπικλενόλης μεταξύ ενός τυπικού υγιούς ατόμου βάρους 70 kg και ατόμων βάρους 40 kg και 150 kg ήταν 0,86 και 2,06, αντίστοιχα. Οι λόγοι των συγκεντρώσεων στο πλάσμα 10, 20 και 30 λεπτά μετά τη χορήγηση μεταξύ ενός τυπικού υγιούς ατόμου βάρους 70 kg και ατόμων βάρους 40 kg και 150 kg

κυμάνθηκαν από 0,93 έως 1,26.

Τετραξετάνη Τρομεταμόλη

Υδροχλωρικό οξύ (για ρύθμιση του pH)

Υδροξείδιο του νατρίου (για ρύθμιση του pH) Ύδωρ για ενέσιμα

Ελλείψει μελετών σχετικά με τη συμβατότητα, το παρόν φαρμακευτικό προϊόν δεν πρέπει να αναμειγνύεται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα.

3 χρόνια.

Για φιαλίδια

Έχει καταδειχθεί χημική και φυσική σταθερότητα κατά τη χρήση για 24 ώρες σε θερμοκρασία έως 25 °C.

Από μικροβιολογικής άποψης, το προϊόν πρέπει να χρησιμοποιηθεί άμεσα. Εάν δεν χρησιμοποιηθεί άμεσα, οι χρόνοι φύλαξης κατά τη χρήση και οι συνθήκες πριν από τη χρήση αποτελούν ευθύνη του χρήστη και κανονικά δεν θα πρέπει να υπερβαίνουν τις 24 ώρες σε θερμοκρασία 2 έως 8 °C, εκτός εάν το άνοιγμα έχει πραγματοποιηθεί σε ελεγχόμενες και επικυρωμένες ασηπτικές συνθήκες.

Για φιαλίδια

Το φαρμακευτικό αυτό προϊόν δεν απαιτεί ιδιαίτερες συνθήκες φύλαξης.

Για τις συνθήκες φύλαξης μετά το πρώτο άνοιγμα του φαρμακευτικού προϊόντος, βλ. παράγραφο 6.3. Για προγεμισμένες σύριγγες

Μην καταψύχετε.

Ενέσιμο διάλυμα 3 ml σε φιαλίδιο των 10 ml (ύαλος τύπου I) με ελαστομερές πώμα εισχώρησης σε μέγεθος συσκευασίας του 1.

Ενέσιμο διάλυμα 7,5 ml σε φιαλίδιο των 10 ml (ύαλος τύπου I) με ελαστομερές πώμα εισχώρησης σε μεγέθη συσκευασίας του 1 ή των 25.

Ενέσιμο διάλυμα 10 ml σε φιαλίδιο των 10 ml (ύαλος τύπου I) με ελαστομερές πώμα εισχώρησης σε μεγέθη συσκευασίας του 1 ή των 25.

Ενέσιμο διάλυμα 15 ml σε φιαλίδιο των 20 ml (ύαλος τύπου I) με ελαστομερές πώμα εισχώρησης σε μεγέθη συσκευασίας του 1 ή των 25.

Ενέσιμο διάλυμα 30 ml σε φιαλίδιο των 50 ml (ύαλος τύπου I) με ελαστομερές πώμα εισχώρησης σε μέγεθος συσκευασίας του 1.

Ενέσιμο διάλυμα 50 ml σε φιαλίδιο των 50 ml (ύαλος τύπου I) με ελαστομερές πώμα εισχώρησης σε μέγεθος συσκευασίας του 1.

Ενέσιμο διάλυμα 100 ml σε φιαλίδιο των 100 ml (ύαλος τύπου I) με ελαστομερές πώμα εισχώρησης σε μέγεθος συσκευασίας του 1.

Ενέσιμο διάλυμα 7,5 ml, 10 ml ή 15 ml σε προγεμισμένη πλαστική (πολυπροπυλένιο) σύριγγα των 15 ml, διαβαθμισμένη ανά 0,5 ml, χωρίς βελόνα, με ελαστομερές (βρωμοβουτύλιο) πώμα εισχώρησης εμβόλου και καλυπτόμενη με ελαστομερές (βρωμοβουτύλιο) πώμα άκρου. Μέγεθος συσκευασίας 1

προγεμισμένης σύριγγας ή πολυσυσκευασία που περιέχει 10 (10 συσκευασίες της 1 σύριγγας) προγεμισμένες σύριγγες.

Ενέσιμο διάλυμα 7,5 ml, 10 ml ή 15 ml σε προγεμισμένη πλαστική (πολυπροπυλένιο) σύριγγα των 15 ml, διαβαθμισμένη ανά 0,5 ml, με ελαστομερές (βρωμοβουτύλιο) πώμα εισχώρησης εμβόλου και καλυπτόμενη με ελαστομερές (βρωμοβουτύλιο) πώμα άκρου με σετ χορήγησης για χειροκίνητη ένεση

(μία γραμμή επέκτασης και ένας καθετήρας) σε μέγεθος συσκευασίας της 1.

Ενέσιμο διάλυμα 7,5 ml, 10 ml ή 15 ml σε προγεμισμένη πλαστική (πολυπροπυλένιο) σύριγγα των 15 ml, διαβαθμισμένη ανά 0,5 ml, με ελαστομερές (βρωμοβουτύλιο) πώμα εισχώρησης εμβόλου και καλυπτόμενη με ελαστομερές (βρωμοβουτύλιο) πώμα άκρου με σετ χορήγησης για εγχυτήρα Optistar

Elite (μία γραμμή επέκτασης, ένας καθετήρας και μια κενή πλαστική σύριγγα 60 ml) σε μέγεθος συσκευασίας της 1.

Ενέσιμο διάλυμα 7,5 ml, 10 ml ή 15 ml σε προγεμισμένη πλαστική (πολυπροπυλένιο) σύριγγα των 15 ml, διαβαθμισμένη ανά 0,5 ml, με ελαστομερές (βρωμοβουτύλιο) πώμα εισχώρησης και καλυπτόμενη με ελαστομερές (βρωμοβουτύλιο) πώμα άκρου με σετ χορήγησης για εγχυτήρα Medrad Spectris Solaris EP (μία γραμμή επέκτασης, ένας καθετήρας και μια κενή πλαστική σύριγγα 115 ml) σε μέγεθος

συσκευασίας της 1.

Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.

και άλλος χειρισμός

Να μην χρησιμοποιείται, εάν το φαρμακευτικό προϊόν, συμπεριλαμβανομένης της συσκευασίας, έχει ανοιχτεί ή έχει υποστεί ζημιά.

Το ενέσιμο διάλυμα πρέπει να ελέγχεται οπτικά πριν από τη χρήση.

Διάλυμα με ορατά σημεία φθοράς (όπως σωματίδια στο διάλυμα, ρωγμές στο φιαλίδιο) δεν πρέπει να χρησιμοποιείται.

Πριν και κατά τη διάρκεια της χρήσης του προϊόντος, ακολουθήστε τους κανόνες ασφάλειας, υγιεινής και ασηψίας.

Για φιαλίδια:

Το πώμα εισχώρησης του φιαλιδίου πρέπει να διατρηθεί μόνο μία φορά. Για προγεμισμένες σύριγγες:

Μην χρησιμοποιείτε την προγεμισμένη σύριγγα εάν υπάρχουν ενδείξεις διαρροής.

Η προγεμισμένη σύριγγα προορίζεται μόνο για μία χρήση. Μην επιχειρήσετε να επαναχρησιμοποιήσετε την προγεμισμένη σύριγγα μίας χρήσης, ακόμα και μετά από καθαρισμό ή αποστείρωση.

Βιδώστε τη ράβδο ώθησης στο έμβολο της σύριγγας. Είναι σημαντικό να περιστρέψετε και να ωθήσετε τη ράβδο ώθησης επιπλέον ½ στροφή, ώστε το έμβολο να μπορεί να περιστραφεί ελεύθερα.

Πριν από τη χρήση της προγεμισμένης σύριγγας, αφαιρέστε το πώμα άκρου περιστρέφοντάς το. Η σύνδεση είναι συμβατή με συνδέσμους Luer 6%.

Όλες οι συνδέσεις luer θα πρέπει να σφίγγονται απαλά με το χέρι χωρίς υπερβολική σύσφιξη, ώστε να διασφαλίζεται η ασφαλής σύνδεση και να αποφεύγεται η πρόκληση ζημιάς στο προϊόν.

Πριν από τη σύνδεση στον ασθενή, προβείτε σε πλήρη πλήρωση της ενδοφλέβιας γραμμής και ελέγξτε ότι δεν υπάρχει αέρας: κρατήστε όρθια τη σύριγγα και πιέστε το έμβολο προς τα εμπρός μέχρι να

αφαιρεθεί όλος ο αέρας και να εμφανιστεί υγρό είτε στο άκρο της βελόνας ή να πληρωθεί η σωλήνωση.

Η ακρίβεια του όγκου δόσης έχει ελεγχθεί και συμμορφώνεται με το πρότυπο ISO 7886-1.

Η ακρίβεια της χορηγούμενης δόσης για σύριγγες των 15 ml, με διαβάθμιση ανά 0,5 ml, εξαρτάται από τον ενιόμενο όγκο. Για εύρος όγκου 5 έως 15 ml, μπορεί να διαφοροποιείται έως ± 0,6 ml.

Όταν χρησιμοποιείται με εγχυτήρα ισχύος, ακολουθήστε τις οδηγίες χρήσης του εγχυτήρα. Κάθε αχρησιμοποίητο προϊόν πρέπει να απορρίπτεται στο τέλος της περιόδου εξέτασης.

Η αποσπώμενη ετικέτα που διατίθεται πάνω στο φιαλίδιο ή στην προγεμισμένη σύριγγα θα πρέπει να επικολλάται πάνω στον φάκελο του ασθενή, ώστε να είναι δυνατή η ακριβής καταγραφή του

σκιαγραφικού μέσου γαδολίνιου που χρησιμοποιείται. Θα πρέπει επίσης να καταγράφεται και η δόση που χρησιμοποιήθηκε. Εάν χρησιμοποιούνται ηλεκτρονικά αρχεία ασθενών, θα πρέπει να καταχωρίζονται στο αρχείο ασθενούς η ονομασία του προϊόντος, ο αριθμός παρτίδας και η δόση.

Κάθε αχρησιμοποίητο τμήμα ή απόβλητο που προέρχεται από απόρριψη και τα αντικείμενα που έρχονται σε επαφή με το προϊόν κατά τη χορήγηση αυτού του προϊόντος με αυτόματο σύστημα εφαρμογής πρέπει να απορρίπτονται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.