ENCALOR F.C.TAB 50MG/TAB

Αντιμετώπιση του προχωρημένου καρκίνου του προστάτη σε συνδυασμό με θεραπεία με LHRH ανάλογο ή χειρουργικό ευνουχισμό.

Ενήλικες άνδρες συμπεριλαμβανομένων των ηλικιωμένων: Ημερησίως ένα δισκίο την ίδια στιγμή κάθε ημέρα (συνήθως το πρωί ή το βράδυ) με ή χωρίς φαγητό.

Η θεραπεία με βικαλουταμίδη πρέπει να αρχίζει τουλάχιστον 3 ημέρες πριν τη χορήγηση ενός LHRH ανάλογου ή την ίδια στιγμή με χειρουργικό ευνουχισμό.

Παιδιά και έφηβοι: δεν υπάρχει σχετική ένδειξη για τη χρήση βικαλουταμίδης σε παιδιά και εφήβους.

Νεφρική ανεπάρκεια: Δεν απαιτείται τροποποίηση της δοσολογίας σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια. Δεν υπάρχει εμπειρία με τη χρήση βικαλουταμίδης σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης <30ml/min). (βλέπε λήμμα 4.4).

Ηπατική ανεπάρκεια: Δεν απαιτείται τροποποίηση της δοσολογίας σε ασθενείς με ήπια ηπατική ανεπάρκεια.

Αυξημένη συσσώρευση του φαρμάκου μπορεί να παρατηρηθεί σε ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια (βλέπε λήμμα 4.4).

Το Encalor αντενδείκνυται σε γυναίκες και παιδιά (βλέπε λήμμα 4.6).

Αντενδείκνυται η ταυτόχρονη χορήγηση βικαλουταμίδης με τερφεναδίνη, αστεμιζόλη ή σιζαπρίδη (βλ. λήμμα 4.5).

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

Η έναρξη της θεραπείας θα πρέπει να γίνεται υπό την άμεση επίβλεψη ενός ειδικού.

Η βικαλουταμίδη μεταβολίζεται εκτεταμένα στο ήπαρ. Τα διαθέσιμα στοιχεία υποδηλώνουν ότι η αποβολή της μπορεί να είναι βραδύτερη σε άτομα με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη συσσώρευση της βικαλουταμίδης. Επομένως το Encalor πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια.

Λόγω της πιθανότητας εμφάνισης ηπατικών μεταβολών θα πρέπει να γίνεται περιοδικός έλεγχος της ηπατικής λειτουργίας. Οι περισσότερες αλλαγές αναμένεται να εμφανισθούν στους 6 πρώτους μήνες της θεραπείας με βικαλουταμίδη.

Σοβαρές ηπατικές αλλαγές και ηπατική ανεπάρκεια παρατηρήθηκαν σπάνια με βικαλουταμίδη και έχουν αναφερθεί και θανατηφόρα αποτελέσματα (βλέπε λήμμα 4.8). Η θεραπεία με Encalor θα πρέπει να διακοπεί εάν οι αλλαγές είναι σοβαρές.

Μείωση της ανοχής στη γλυκόζη έχει παρατηρηθεί σε άντρες που λαμβάνουν LHRH αγωνιστές. Αυτό μπορεί να εκδηλωθεί σαν διαβήτης ή απώλεια του γλυκαιμικού ελέγχου σε άτομα με προϋπάρχοντα διαβήτη. Κατά συνέπεια, πρέπει να δοθεί προσοχή στην παρακολούθηση της γλυκόζης του αίματος σε ασθενείς που λαμβάνουν βικαλουταμίδη σε συνδυασμό με LHRH αγωνιστές

Επειδή δεν υπάρχει εμπειρία με τη χρήση βικαλουταμίδης σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης <30ml/min), η βικαλουταμίδηθα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σ’ αυτούς τους ασθενείς.

Πρέπει να δίνεται προσοχή όταν συγχορηγείται η βικαλουταμίδη με φάρμακα που μεταβολίζονται κυρίως από το CYP 3A4 (βλέπε λήμματα 4.3 και 4.5), καθώς έχει παρατηρηθεί ότι αναστέλλει τη δράση του κυτοχρώματος Ρ450 (CYP 3A4).

Η θεραπεία ανδρογονικού αποκλεισμού μπορεί να παρατείνει το διάστημα QT.

Σε ασθενείς με ιστορικό ή παράγοντες κινδύνου παράτασης του διαστήματος QT και σε ασθενείς οι οποίοι λαμβάνουν ταυτόχρονα φάρμακα που μπορεί να παρατείνουν το διάστημα QT (βλ. παράγραφο 4.5), οι ιατροί θα πρέπει να αξιολογούν τη σχέση οφέλους- κινδύνου, συμπεριλαμβανομένης της πιθανότητας ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου, πριν από την έναρξη θεραπείας με βικαλουταμίδη.

Αυτό το φάρμακο περιέχει λακτόζη. Οι ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα όπως δυσανεξία στην γαλακτόζη, ανεπάρκεια Lapp λακτάσης ή δυσαπορρόφηση γλυκόζης- γαλακτόζης δεν θα πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φάρμακο.

Δεν υπάρχουν αποδείξεις για φαρμακοδυναμικές ή φαρμακοκινητικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ βικαλουταμίδης και LHRH αναλόγου.

Μελέτες in vitro έχουν δείξει ότι η R-βικαλουταμίδη είναι αναστολέας του CYP 3A4 με μικρότερο ανασταλτικό αποτέλεσμα στη δραστικότητα των CYP 2C9, 2C19 και 2D6.

Παρά το γεγονός, ότι κλινικές μελέτες που χρησιμοποιούν αντιπυρίνη ως δείκτη δραστηριότητας του κυτοχρώματος P450 (CYP), δεν παρουσίασαν καμία ένδειξη για πιθανότητα αλληλεπίδρασης του φαρμάκου με βικαλουταμίδη, η μέση έκθεση (AUC) μιδαζολάμης αυξήθηκε κατά 80%, μετά τη συγχορήγηση της βικαλουταμίδης για 28 ημέρες. Για φάρμακα με μικρό θεραπευτικό εύρος, μια τέτοια αύξηση θα μπορούσε να έχει σημασία. Για το λόγο αυτό αντενδείκνυται η συγχορήγηση με τερφεναδίνη, αστεμιζόλη και σισαπρίδη (βλέπε παράγραφο 4.3) και απαιτείται προσοχή όταν συγχορηγείται η βικαλουταμίδη με ουσίες όπως κυκλοσπορίνη και αποκλειστές των διαύλων ασβεστίου.

Μπορεί να χρειαστεί μείωση της δοσολογίας για τα φάρμακα αυτά, ειδικότερα αν υπάρχει ένδειξη ενίσχυσης του αποτελέσματος ή αύξησης των ανεπιθύμητων ενεργειών. Για την κυκλοσπορίνη συνιστάται, μετά την έναρξη ή τη διακοπή της θεραπείας με βικαλουταμίδη, να ελέγχονται προσεκτικά οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα και η κλινική κατάσταση.

Πρέπει να δίνεται προσοχή όταν συνταγογραφείται η βικαλουταμίδη μαζί με άλλα φάρμακα που μπορεί να αναστείλουν την οξείδωση του φαρμάκου π.χ. σιμετιδίνη και κετοκοναζόλη. Θεωρητικά, αυτό μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα αυξημένες συγκεντρώσεις της βικαλουταμίδη στο πλάσμα, που θα μπορούσαν ίσως να οδηγήσουν σε αύξηση των ανεπιθυμήτων ενεργειών.

Μελέτες in vitro έχουν δείξει ότι η βικαλουταμίδη μπορεί να εκτοπίσει το κουμαρινικό αντιπηκτικό βαρφαρίνη, από τις θέσεις σύνδεσής του με τις πρωτεΐνες. Συνιστάται επομένως, στις περιπτώσεις που χορηγείται βικαλουταμίδη σε ασθενείς που λαμβάνουν ήδη κουμαρινικά αντιπηκτικά, να παρακολουθείται στενά ο χρόνος προθρομβίνης.

Καθώς η θεραπεία ανδρογονικού αποκλεισμού μπορεί να παρατείνει το διάστημα QT, η ταυτόχρονη χρήση βικαλουταμίδης με φάρμακα που είναι γνωστό ότι παρατείνουν το διάστημα QT ή φάρμακα που είναι γνωστό ότι επάγουν ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου, όπως αυτά της κατηγορίας IA (π.χ. κινιδίνη, δισοπυραμίδη) ή της κατηγορίας III (π.χ. αμιωδαρόνη, σοταλόλη, δοφετιλίδη, ιμπουτιλίδη), αντιαρρυθμικά φάρμακα, μεθαδόνη, μοξιφλοξασίνη, αντιψυχωσικά κλπ., θα πρέπει να αξιολογείται προσεκτικά (βλ. παράγραφο 4.4).

Κύηση

Η βικαλουταμίδη αντενδείκνυται στις γυναίκες, γι’ αυτό δεν πρέπει να χορηγείται σε εγκύους ή γυναίκες που θηλάζουν (βλέπε λήμμα 4.3).

Θηλασμός

Η βικαλουταμίδη αντενδείκνυται στις γυναίκες, γι’ αυτό δεν πρέπει να χορηγείται σε εγκύους ή γυναίκες που θηλάζουν (βλέπε λήμμα 4.3).

Γονιμότητα

Αναστρέψιμες αλλοιώσεις της ανδρικής γονιμότητας έχουν παρατηρηθεί σε μελέτες σε ζώα (βλέπε λήμμα 5.3). Μια περίοδος υπογονιμότητας ή στειρότητας θα πρέπει να αναμένεται στον άνθρωπο.

Η βικαλουταμίδη είναι απίθανο να επηρεάσει την ικανότητα οδήγησης ή χρήσης μηχανών. Παρ’ όλα αυτά, θα πρέπει να σημειωθεί ότι μερικές φορές έχουν αναφερθεί ζαλάδες ή υπνηλία (δείτε λήμμα 4.8). Κάθε ασθενής που επηρεάζεται θα πρέπει να είναι προσεκτικός.

Σ’ αυτό το τμήμα οι συχνότητες των ανεπιθύμητων ενεργειών ταξινομούνται κατά τον ακόλουθο τρόπο: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (> 1/100, < 1/10), μη συχνές (≥ 1/1000,

< 1/100), σπάνιες (> 1/10000, < 1/1000), πολύ σπάνιες (< 1/10000), μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα)

Πίνακας 1: Συχνότητα ανεπιθύμητων ενεργειών

α Μπορεί να μειωθεί με ταυτόχρονο ευνουχισμό.

β Παρατηρήθηκαν σε φαρμακο-επιδημιολογική μελέτη χρησιμοποιώντας LHRH αγωνιστές και αντι- ανδρογόνα στη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη. Ο κίνδυνος φάνηκε να αυξάνεται όταν η βικaλουταμίδη 50mg χρησιμοποιήθηκε σε συνδυασμό με LHRH αγωνιστές, αλλά δεν υπήρξε αύξηση κινδύνου όταν η βικαλουταμίδη 150mg χρησιμοποιήθηκε ως μονοθεραπεία στον καρκίνο του προστάτη.

γ Οι Ηπατικές αλλαγές είναι σπάνια σοβαρές και ήταν συχνά παροδικές και αναστέλλονταν ή βελτιώνονταν με τη συνέχιση της θεραπείας ή μετά τη διακοπή της.

δ Καταχωρήθηκε ως ανεπιθύμητη ενέργεια φαρμάκου μετά την κυκλοφορία του στην αγορά. Η συχνότητα προσδιορίστηκε από τα αναφερόμενα περιστατικά ανεπιθύμητων ενεργείων Ηπατικής ανεπάρκειας σε ασθενείς που λάμβαναν θεραπεία ανοικτού βραχίονα με Βικαλουταμίδη στις EPC μελέτες με 150mg.

ε Καταχωρήθηκε ως ανεπιθύμητη ενέργεια φαρμάκου μετά από δεδομένα, που συλλέχθηκαν μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου. Η συχνότητα προσδιορίστηκε από τα περιστατικά των ανεπιθύμητων ενεργειών Διάμεσης πνευμονίας κατά την τυχαιοποιημένη περίοδο της θεραπείας στις EPC μελέτες με 150mg.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται παρακάτω.

Ελλάδα

Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων Μεσογείων 284

GR-15562 Χολαργός, Αθήνα Τηλ: + 30 21 32040380/337

Φαξ: + 30 21 06549585

Ιστότοπος: http://www.eof.gr

Δεν έχουν αναφερθεί περιπτώσεις υπερδοσολογίας. Λόγω του ότι η Βικαλουταμίδη ανήκει στα συστατικά της ανιλίδης, υπάρχει ένας θεωρητικός κίνδυνος ανάπτυξης μεταιμοσφαιριναιμίας. Μεταιμοσφαιριναιμία έχει παρατηρηθεί σε ζώα μετά από υπερδοσολογία. Κατά συνέπεια, ένας ασθενής με οξεία δηλητηρίαση μπορεί να είναι κυανωτικός.

Δεν υπάρχει ειδικό αντίδοτο και η θεραπεία πρέπει να είναι συμπτωματική. Η αιμοδιϋλιση μπορεί να μη βοηθήσει, καθώς η Βικαλουταμίδη συνδέεται με μεγάλο βαθμό με τις πρωτεΐνες και δεν ανευρίσκεται αναλλοίωτη στα ούρα. Συνιστάται γενική υποστηρικτική αγωγή, συμπεριλαμβανομένου συχνού ελέγχου των ζωτικών σημείων.