FEIBA PS.SOL.INF 100 U/ML
Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Αλληλεπιδράσεις με
Περιορισμοί
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)
Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - FEIBA 100 U/ML
-
Αντιμετώπιση και προφύλαξη της αιμορραγίας σε ασθενείς που πάσχουν από αιμορροφιλία A με παρουσία αναστολέων.
-
Αντιμετώπιση της αιμορραγίας σε ασθενείς που πάσχουν από αιμορροφιλία Β με παρουσία αναστολέων.
-
Αντιμετώπιση και προφύλαξη της αιμορραγίας σε μη αιμορροφιλικούς ασθενείς με παρουσία επίκτητων αναστολέων του παράγοντα πήξης VIII.
-
Προφύλαξη σε χειρουργικές επεμβάσεις σε ασθενείς που πάσχουν από αιμορροφιλία Α με παρουσία αναστολέων.
Το FEIBA μπορεί να χρησιμοποιηθεί για όλες τις ηλικιακές ομάδες.
Η έναρξη και η παρακολούθηση της αγωγής θα πρέπει να γίνεται από ιατρό που διαθέτει εμπειρία στην αντιμετώπιση των διαταραχών πήξης.
Δοσολογία
Η δοσολογία και η διάρκεια της αγωγής εξαρτώνται από τη βαρύτητα της διαταραχής της αιμόστασης, τη θέση και την έκταση της αιμορραγίας, καθώς και την κλινική κατάσταση του ασθενούς.
Η δοσολογία και η συχνότητα χορήγησης θα πρέπει πάντοτε να καθοδηγούνται από την κλινική αποτελεσματικότητα σε κάθε μεμονωμένο περιστατικό.
Ως γενική κατευθυντήρια οδηγία, συνιστάται δόση 50 – 100 U FEIBA ανά χιλιόγραμμο βάρους σώματος. Η εφάπαξ δόση των 100 U/kg βάρους σώματος και η μέγιστη ημερήσια δόση των 200 U/kg βάρους σώματος δεν πρέπει να υπερβαίνονται, παρά μόνον εάν η βαρύτητα της αιμορραγίας επιτάσσει και δικαιολογεί τη χρήση μεγαλύτερων δόσεων. Βλ. παράγραφο 4.4.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η εμπειρία σε παιδιά ηλικίας κάτω των 6 ετών είναι περιορισμένη. Το ίδιο δοσολογικό σχήμα με αυτό των ενηλίκων θα πρέπει να προσαρμόζεται στην κλινική κατάσταση του παιδιού.
-
Αυτόματη αιμορραγία
Αιμορραγία αρθρώσεων, μυών και μαλακών μορίων
Για αιμορραγία μικρής έως μέτριας βαρύτητας συνιστάται δόση 50 – 75 U/kg βάρους σώματος σε μεσοδιαστήματα 12 ωρών. Η αγωγή πρέπει να συνεχίζεται έως ότου επιτευχθεί σαφής βελτίωση των κλινικών συμπτωμάτων, π.χ. επιτευχθεί μείωση του πόνου, μείωση του οιδήματος ή αύξηση της κινητικότητας των αρθρώσεων.
Για αιμορραγία μυών και μαλακών μορίων βαριάς μορφής, π.χ. οπισθοπεριτοναϊκές αιμορραγίες, συνιστάται δόση 100 U/kg βάρους σώματος σε μεσοδιαστήματα 12 ωρών.
Αιμορραγία βλεννογόνων
Συνιστάται δόση 50 U/kg βάρους σώματος κάθε 6 ώρες, με προσεκτική παρακολούθηση του ασθενούς (οπτικός έλεγχος της αιμορραγίας, επαναλαμβανόμενος προσδιορισμός του αιματοκρίτη). Εάν η αιμορραγία δεν σταματήσει, η δόση μπορεί να αυξηθεί σε 100 U/kg βάρους σώματος, ωστόσο δεν πρέπει να υπερβαίνεται η ημερήσια δόση των 200 U/kg βάρους σώματος.
Άλλες σοβαρές αιμορραγίες
Σε σοβαρή αιμορραγία, όπως μια αιμορραγία του ΚΝΣ, συνιστάται δόση 100 U/kg βάρους σώματος σε μεσοδιαστήματα 12 ωρών. Σε μεμονωμένα περιστατικά, το FEIBA μπορεί να χορηγηθεί σε μεσοδιαστήματα των 6 ωρών, έως ότου επιτευχθεί σαφής βελτίωση της κλινικής κατάστασης. (Δεν πρέπει να υπερβαίνεται η μέγιστη ημερήσια δόση των 200 U/kg βάρους σώματος!).
-
Χειρουργικές επεμβάσεις
Σε χειρουργικές παρεμβάσεις, μπορεί να χορηγηθεί προεγχειρητικά μια αρχική δόση
100 U/kg βάρους σώματος, ενώ μια επιπλέον δόση 50 – 100 U/kg βάρους σώματος μπορεί να χορηγηθεί μετά από 6 ‒ 12 ώρες. Ως μετεγχειρητική δόση συντήρησης, μπορεί να χορηγηθεί δόση 50 – 100 U/kg βάρους σώματος σε μεσοδιαστήματα 6 – 12 ωρών. Η δοσολογία, τα διαστήματα μεταξύ των δόσεων και η διάρκεια της περιεγχειρητικής και μετεγχειρητικής θεραπείας εξαρτώνται από τη χειρουργική παρέμβαση, τη γενική κατάσταση του ασθενούς και την κλινική αποτελεσματικότητα σε κάθε μεμονωμένο περιστατικό (Δεν πρέπει να υπερβαίνεται η μέγιστη ημερήσια δόση των 200 U/kg βάρους σώματος!).
-
Προφυλακτική αγωγή σε ασθενείς που πάσχουν από αιμορροφιλία Α με παρουσία αναστολέων
Προφυλακτική αγωγή για αιμορραγία σε ασθενείς με υψηλό τίτλο αναστολέων και συχνές αιμορραγίες μετά από αποτυχία επαγωγής ανοσολογικής αντοχής (immune tolerance induction, ITI) ή όταν δεν εξετάζεται το ενδεχόμενο ITI:
Συνιστάται δόση 70 – 100 U/kg βάρους σώματος κάθε δεύτερη ημέρα. Εάν είναι απαραίτητο, η δόση μπορεί να αυξηθεί σε 100 U/kg βάρους σώματος ημερησίως ή μπορεί να μειωθεί σταδιακά.
Προφυλακτική αγωγή για αιμορραγία σε ασθενείς με υψηλό τίτλο αναστολέων κατά τη διάρκεια επαγωγής ανοσολογικής αντοχής (ITI):
Το FEIBA μπορεί να χορηγηθεί ταυτόχρονα με τη χορήγηση παράγοντα πήξης VIII, σε δοσολογία που κυμαίνεται μεταξύ 50 – 100 U/kg βάρους σώματος, δύο φορές ημερησίως, έως ότου οι τίτλοι των αναστολέων του παράγοντα πήξης VIII μειωθούν σε < 2 B.U.*
* Ως 1 μονάδα Bethesda (B.U.) ορίζεται η ποσότητα των αντισωμάτων που αναστέλλει κατά 50% τη δραστικότητα του παράγοντα πήξης VIII σε πλάσμα που έχει επωαστεί (για 2 ώρες σε θερμοκρασία 37 °C).
-
Χρήση του FEIBA σε ειδικές ομάδες ασθενών
Για πληροφορίες σχετικά με τους ασθενείς που πάσχουν από αιμορροφιλία Β με παρουσία αναστολέων παράγοντα πήξης IX, βλ. παράγραφο 5.1.
Το FEIBA είχε επίσης χρησιμοποιηθεί, σε συνδυασμό με συμπύκνωμα παράγοντα
πήξης VIII, σε μακροχρόνια θεραπεία για την επίτευξη πλήρους και μόνιμης εξάλειψης των αναστολέων του παράγοντα πήξης VIII.
Παρακολούθηση
Σε περίπτωση ανεπαρκούς ανταπόκρισης στην αγωγή με το προϊόν, συνιστάται να πραγματοποιηθεί μέτρηση του αριθμού των αιμοπεταλίων, γιατί ένας επαρκής αριθμός λειτουργικά ανέπαφων αιμοπεταλίων θεωρείται απαραίτητος για να είναι αποτελεσματικό το προϊόν.
Λόγω του πολύπλοκου μηχανισμού δράσης, δεν είναι διαθέσιμη η άμεση παρακολούθηση των δραστικών συστατικών. Οι δοκιμασίες πηκτικότητας, όπως ο χρόνος πήξης ολικού αίματος (whole blood coagulation time, WBCT), το θρομβοελαστόγραμμα (thromboelastogram, TEG, τιμή r) και ο aPTT εμφανίζουν συνήθως μικρή μόνο μείωση και οι τιμές τους δεν συσχετίζονται απαραίτητα με την κλινική αποτελεσματικότητα. Συνεπώς, οι δοκιμασίες αυτές δεν είναι ιδιαίτερα σημαντικές στην παρακολούθηση της θεραπείας με FEIBA. Βλ. παράγραφο 4.4.
Τρόπος χορήγησης
Χορηγήστε με βραδεία έγχυση μέσω της ενδοφλέβιας οδού. Η έγχυση του FEIBA θα πρέπει να πραγματοποιείται σε ρυθμό έγχυσης των 2 U/kg βάρους σώματος ανά λεπτό. Σε ασθενείς που ανέχονται καλά τον ρυθμό έγχυσης των 2 U/kg βάρους σώματος ανά λεπτό, στις επόμενες εγχύσεις ο ρυθμός μπορεί να αυξηθεί έως ένα μέγιστο των 10 U/kg βάρους σώματος ανά λεπτό. Βλέπε παράγραφο 5.1.
Για οδηγίες σχετικά με την ανασύσταση του φαρμακευτικού προϊόντος πριν από τη χορήγηση, βλέπε παράγραφο 6.6.
Το FEIBA δεν πρέπει να χρησιμοποιείται στις ακόλουθες καταστάσεις εάν υπάρχουν διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές εναλλακτικές του FEIBA:
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
-
Διάχυτη ενδαγγειακή πήξη (Disseminated Intravascular Coagulation, DIC).
-
Οξεία θρόμβωση ή εμβολή (συμπεριλαμβανομένου του εμφράγματος του μυοκαρδίου).
Βλ. παράγραφο 4.4.
Ιχνηλασιμότητα
Προκειμένου να βελτιωθεί η ιχνηλασιμότητα των βιολογικών φαρμακευτικών προϊόντων, το όνομα και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου προϊόντος πρέπει να καταγράφεται με σαφήνεια.
ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ
Αντιδράσεις υπερευαισθησίας
Το FEIBA μπορεί να προκαλέσει αντιδράσεις υπερευαισθησίας αλλεργικού τύπου, στις οποίες περιλαμβάνονται η κνίδωση, το αγγειοοίδημα, οι εκδηλώσεις από το γαστρεντερικό σύστημα, ο βρογχόσπασμος και η υπόταση. Οι αντιδράσεις αυτές μπορούν να είναι βαριάς μορφής και να είναι συστημικές (π.χ. αναφυλαξία με κνίδωση και αγγειοοίδημα, βρογχόσπασμος και κυκλοφορική καταπληξία). Έχουν επίσης αναφερθεί άλλες αντιδράσεις στην έγχυση, όπως ρίγη, πυρεξία και υπέρταση.
Οι ασθενείς θα πρέπει να είναι ενήμεροι για τα πρώιμα σημεία των αντιδράσεων υπερευαισθησίας, όπως ερύθημα, δερματικό εξάνθημα, γενικευμένη κνίδωση, κνησμός, δυσκολία στην αναπνοή/δύσπνοια, σφίξιμο στον θώρακα, γενικό αίσθημα αδιαθεσίας, ζάλη και πτώση της αρτηριακής πίεσης έως και αλλεργική καταπληξία.
Με το πρώτο σημείο ή σύμπτωμα αντίδρασης στην έγχυση/υπερευαισθησίας, η χορήγηση του FEIBA θα πρέπει να διακόπτεται και να ξεκινάει η κατάλληλη ιατρική φροντίδα.
Όταν εξετάζεται το ενδεχόμενο επανέκθεσης στο FEIBA ασθενών με πιθανή υπερευαισθησία στο προϊόν ή σε οποιοδήποτε από τα συστατικά του, το αναμενόμενο όφελος και ο κίνδυνος από την επανέκθεση πρέπει να σταθμίζονται προσεκτικά, λαμβάνοντας υπόψη τον γνωστό ή πιθανό τύπο υπερευαισθησίας του ασθενούς (αλλεργική ή μη αλλεργική), συμπεριλαμβανομένων της δυνητικής επανορθωτικής και/ή προληπτικής θεραπευτικής αγωγής, καθώς και των εναλλακτικών θεραπευτικών παραγόντων.
Θρομβωτικά και θρομβοεμβολικά συμβάντα
Κατά τη διάρκεια αγωγής με FEIBA έχουν παρατηρηθεί θρομβωτικά και θρομβοεμβολικά συμβάντα, συμπεριλαμβανομένων, της διάχυτης ενδαγγειακής πήξης (DIC), της φλεβικής θρόμβωσης, της πνευμονικής εμβολής, του εμφράγματος του μυοκαρδίου, καθώς και του αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου.
Ορισμένα από τα συμβάντα αυτά παρατηρήθηκαν σε δόσεις άνω των 200 U/kg/ημέρα ή σε ασθενείς με άλλους παράγοντες κινδύνου (συμπεριλαμβανομένων της DIC, της προχωρημένης αρτηριοσκληρυντικής νόσου, της συνθλιπτικής κάκωσης ή σηψαιμίας) για θρομβοεμβολικά συμβάντα. Η ταυτόχρονη αγωγή με ανασυνδυασμένο παράγοντα πήξης VIIa (rFVIIa) πιθανώς αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης θρομβοεμβολικού συμβάντος. Ο κίνδυνος θρομβωτικών και θρομβοεμβολικών συμβάντων μπορεί να αυξηθεί με υψηλές δόσεις FEIBA. Η πιθανή παρουσία τέτοιων παραγόντων κινδύνου θα πρέπει να λαμβάνεται πάντοτε υπόψη σε ασθενείς με συγγενή ή επίκτητη αιμορροφιλία.
Το FEIBA θα πρέπει να χρησιμοποιείται με ιδιαίτερη προσοχή και μόνον εάν δεν υπάρχουν εναλλακτικές θεραπευτικές επιλογές σε ασθενείς με αυξημένο κίνδυνο για θρομβοεμβολικές επιπλοκές. Σε αυτούς περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, ασθενείς με ιστορικό στεφανιαίας καρδιακής νόσου, ηπατικής νόσου, DIC, αρτηριακής ή φλεβικής θρόμβωσης, μετεγχειρητικής ακινητοποίησης, ηλικιωμένοι ασθενείς, καθώς και νεογνά.
Η θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια (ΘΜΑ) δεν έχει αναφερθεί στις κλινικές μελέτες του FEIBA. Περιπτώσεις ΘΜΑ αναφέρθηκαν σε μια κλινική δοκιμή emicizumab, όπου οι ασθενείς έλαβαν FEIBA ως μέρος θεραπευτικής αγωγής για αντιμετώπιση αυτόματης αιμορραγίας. Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του FEIBA για την αντιμετώπιση των αυτόματων αιμορραγιών σε ασθενείς που λαμβάνουν emicizumab δεν έχει τεκμηριωθεί. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να γίνει αξιολόγηση του οφέλους και του κινδύνου όταν απαιτείται χορήγηση FΕΙΒΑ σε ασθενή που έχει χορηγηθεί emicizumab, και οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά από τους γιατρούς τους (βλ. επίσης παράγραφο 4.5).
Εάν παρατηρηθούν σημεία ή συμπτώματα θρομβωτικών ή θρομβοεμβολικών συμβάντων, η έγχυση θα πρέπει να διακόπτεται αμέσως και να εφαρμόζονται τα κατάλληλα διαγνωστικά και θεραπευτικά μέτρα.
Η εφάπαξ δόση των 100 U/kg βάρους σώματος και η ημερήσια δόση των 200 U/kg βάρους σώματος δεν θα πρέπει να υπερβαίνονται, παρά μόνον εάν η βαρύτητα της αιμορραγίας επιτάσσει και δικαιολογεί τη χρήση μεγαλύτερων δόσεων.
Όταν χρησιμοποιείται για την επίσχεση της αιμορραγίας, το προϊόν θα πρέπει να χορηγείται μόνο για όσο χρονικό διάστημα είναι απολύτως απαραίτητο προκειμένου να επιτευχθεί ο θεραπευτικός στόχος.
Παρακολούθηση θεραπείας
Δεν πρέπει να υπερβαίνονται εφάπαξ δόσεις των 100 U/kg βάρους σώματος και ημερήσιες δόσεις των 200 U/kg βάρους σώματος. Οι ασθενείς που λαμβάνουν δόσεις 100 U/kg βάρους σώματος ή περισσότερο πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά, ιδιαίτερα για την εμφάνιση DIC και/ή οξείας ισχαιμίας των στεφανιαίων αγγείων, καθώς και για συμπτώματα άλλων θρομβωτικών ή θρομβοεμβολικών συμβάντων. Οι υψηλές δόσεις FEIBA θα πρέπει να χορηγούνται μόνο για όσο χρονικό διάστημα είναι απολύτως απαραίτητο – προκειμένου να σταματήσει μια αιμορραγία.
Εάν εμφανιστούν κλινικά σημαντικές μεταβολές στην αρτηριακή πίεση ή την καρδιακή συχνότητα, αναπνευστική δυσχέρεια, βήχας ή πόνος στον θώρακα, η έγχυση πρέπει να διακοπεί αμέσως και να εφαρμοστούν τα κατάλληλα διαγνωστικά και θεραπευτικά μέτρα. Σημαντικές εργαστηριακές παράμετροι που υποδεικνύουν DIC είναι, η πτώση της τιμής του ινωδογόνου, η πτώση του αριθμού των θρομβοκυττάρων και/ή η παρουσία προϊόντων αποικοδόμησης του ινώδους/ινωδογόνου (fibrin/fibrinogen degradation products, FDP).
Άλλες παράμετροι που υποδεικνύουν DIC είναι, ο σαφώς παρατεταμένος χρόνος θρομβίνης, χρόνος προθρομβίνης ή aPTT. Σε ασθενείς που πάσχουν από αιμορροφιλία με παρουσία αναστολέων ή επίκτητων αναστολέων των παραγόντων πήξης VIII, IX και/ή XI, ο aPTT είναι παρατεταμένος λόγω της υποκείμενης νόσου.
Οι ασθενείς που πάσχουν από αιμορροφιλία με παρουσία αναστολέων ή με επίκτητη παρουσία αναστολέων των παραγόντων πήξης και οι οποίοι λαμβάνουν αγωγή με FEIBA μπορεί ταυτόχρονα να έχουν αυξημένη αιμορραγική διάθεση και να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο θρόμβωσης.
Εργαστηριακές εξετάσεις και κλινική αποτελεσματικότητα
Τα αποτελέσματα των in vitro εξετάσεων, όπως o aPTT, ο χρόνος πήξης ολικού αίματος (WBCT) και τα θρομβοελαστογράμματα (TEG) δεν συσχετίζονται απαραίτητα με την κλινική εικόνα ως απόδειξη αποτελεσματικότητας. Συνεπώς, οι προσπάθειες επίτευξης φυσιολογικών τιμών για τις εξετάσεις αυτές με αύξηση της δόσης του FEIBA δεν πρόκειται να είναι επιτυχείς, αλλά και απορρίπτονται αυστηρά λόγω του πιθανού κινδύνου πρόκλησης DIC λόγω υπερδοσολογίας.
Σημασία του αριθμού των θρομβοκυττάρων
Σε περίπτωση ανεπαρκούς ανταπόκρισης στην αγωγή με FEIBA, συνιστάται να πραγματοποιηθεί μέτρηση του αριθμού των θρομβοκυττάρων, καθώς ένας επαρκής αριθμός λειτουργικά ανέπαφων θρομβοκυττάρων θεωρείται απαραίτητος για να είναι αποτελεσματικό το FEIBA.
ΠΡΟΦΥΛΑΞΕΙΣ
Θρομβωτικές και θρομβοεμβολικές επιπλοκές
Στις ακόλουθες καταστάσεις, το FEIBA πρέπει να χορηγείται μόνον εάν δεν αναμένεται καμία ανταπόκριση στην αγωγή με κατάλληλα συμπυκνώματα παραγόντων πήξης του αίματος – π.χ. σε περίπτωση υψηλού τίτλου αναστολέων και απειλητικής για τη ζωή αιμορραγίας ή κινδύνου αιμορραγίας (π.χ. μετατραυματικά ή μετεγχειρητικά):
-
Διάχυτη ενδαγγειακή πήξη (DIC): εργαστηριακά ευρήματα και/ή κλινικά συμπτώματα.
-
Ηπατική βλάβη: Λόγω της καθυστερημένης κάθαρσης των ενεργοποιημένων παραγόντων πήξης, οι ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης DIC.
-
Στεφανιαία νόσος της καρδιάς, οξεία θρόμβωση και/ή εμβολή.
Οι ασθενείς που λαμβάνουν FEIBA θα πρέπει να παρακολουθούνται για την εμφάνιση DIC, οξείας ισχαιμίας των στεφανιαίων αγγείων, καθώς και για σημεία και συμπτώματα άλλων θρομβωτικών ή θρομβοεμβολικών συμβάντων. Με τα πρώτα σημεία ή συμπτώματα θρομβωτικών ή θρομβοεμβολικών συμβάντων, η έγχυση θα πρέπει να διακόπτεται αμέσως και να εφαρμόζονται τα κατάλληλα διαγνωστικά και θεραπευτικά μέτρα.
Ασύμφωνη ανταπόκριση σε παράγοντες παράκαμψης
Λόγω παραγόντων που είναι ειδικοί για κάθε ασθενή, η ανταπόκριση σε έναν παράγοντα παράκαμψης μπορεί να ποικίλλει και σε ένα δεδομένο αιμορραγικό επεισόδιο ασθενείς που εμφανίζουν ανεπαρκή ανταπόκριση σε έναν παράγοντα μπορεί να ανταποκριθούν σε άλλον παράγοντα. Σε περίπτωση ανεπαρκούς ανταπόκρισης σε έναν παράγοντα παράκαμψης, θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο χρήσης ενός άλλου παράγοντα.
Αναμνηστικές απoκρίσεις
Η χορήγηση FEIBA σε ασθενείς με παρουσία αναστολέων μπορεί να οδηγήσει σε αρχική "αναμνηστική" άνοδο των επιπέδων των αναστολέων. Με τη συνέχιση της χορήγησης FEIBA, οι αναστολείς με την πάροδο του χρόνου μπορεί να μειωθούν. Κλινικά και δημοσιευμένα δεδομένα υποδηλώνουν ότι η αποτελεσματικότητα του FEIBA δεν μειώνεται.
Παρεμβολή σε εργαστηριακές εξετάσεις
Μετά τη χορήγηση υψηλών δόσεων FEIBA, η παροδική άνοδος των παθητικά μεταφερόμενων αντισωμάτων έναντι του αντιγόνου επιφανείας του ιού της ηπατίτιδας Β που
μπορεί να οδηγήσει σε παρερμηνεία των θετικών αποτελεσμάτων κατά τις ορολογικές δοκιμασίες.
Το FEIBA περιέχει ισοαιμοσυγκολλητίνες των ομάδων αίματος (αντι-Α και αντι-Β). Η παθητική μετάδοση αντισωμάτων σε αντιγόνα ερυθροκυττάρων, π.χ., Α, Β, D, μπορεί να παρεμβαίνει σε μερικές ορολογικές δοκιμές για αντισώματα ερυθροκυττάρων, όπως στον έλεγχο αντισφαιρίνης (δοκιμή Coombs).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Αναφορές περιστατικών και περιορισμένα δεδομένα κλινικών δοκιμών υποδεικνύουν ότι το FEIBA μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε παιδιά ηλικίας κάτω των 6 ετών. Το ίδιο δοσολογικό σχήμα με αυτό των ενηλίκων θα πρέπει να προσαρμόζεται στην κλινική κατάσταση του παιδιού.
Ηλικιωμένοι
Είναι διαθέσιμα μόνο περιορισμένα κλινικά δεδομένα για τη χρήση του FEIBA σε ηλικιωμένους ασθενείς.
Προφυλακτική χρήση σε ασθενείς που πάσχουν από αιμορροφιλία B με παρουσία αναστολέων
Λόγω της σπανιότητας της νόσου, μόνον περιορισμένα κλινικά δεδομένα είναι διαθέσιμα για την προφύλαξη από αιμορραγία σε ασθενείς που πάσχουν από αιμορροφιλία Β (αναφορές περιστατικών στη βιβλιογραφία, n = 6, κλινικά δεδομένα στη μελέτη προφύλαξης 090701,
n = 1 και PASS-EU-006, n = 1).
Μετάδοση λοιμογόνων παραγόντων
Τα καθιερωμένα μέτρα για την πρόληψη λοιμώξεων που προκαλούνται από τη χρήση φαρμακευτικών προϊόντων που παρασκευάζονται με βάση το ανθρώπινο αίμα ή πλάσμα συνίστανται στην επιλογή δοτών, στον έλεγχο των μεμονωμένων δωρεών και των δεξαμενών πλάσματος για ειδικούς δείκτες λοίμωξης και στην εφαρμογή αποτελεσματικών μεθόδων αδρανοποίησης/απομάκρυνσης ιών στη διαδικασία παραγωγής. Παρ’ όλα αυτά, όταν χορηγούνται φαρμακευτικά προϊόντα που έχουν παρασκευασθεί με βάση το ανθρώπινο αίμα ή πλάσμα, η πιθανότητα μετάδοσης λοιμογόνων παραγόντων δεν μπορεί να αποκλειστεί εντελώς. Το ίδιο επίσης ισχύει για άγνωστους ή νεοεμφανιζόμενους ιούς και άλλους παθογόνους παράγοντες.
Τα μέτρα που λαμβάνονται θεωρούνται αποτελεσματικά ενάντια σε ιούς με περίβλημα όπως ο HIV, ο HΒV και ο HCV, καθώς και ενάντια στον ιό χωρίς περίβλημα HAV. Τα μέτρα που λαμβάνονται ενδέχεται να είναι περιορισμένης αποτελεσματικότητας για ιούς χωρίς περίβλημα, όπως ο παρβοϊός Β19. Η λοίμωξη με τον παρβοϊό Β19 ενδέχεται να είναι σοβαρή για τις εγκύους (λοίμωξη του εμβρύου) και για τα άτομα με ανοσοανεπάρκεια ή αυξημένη ερυθροποίηση (π.χ. αιμολυτική αναιμία).
Σε ασθενείς που λαμβάνουν τακτικά/επαναλαμβανόμενα, προϊόντα που προέρχονται από ανθρώπινο πλάσμα, συμπεριλαμβανομένου του FEIBA, θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο κατάλληλων εμβολιασμών (για ηπατίτιδα Α και Β).
Νάτριο
500 U
Το FEIBA περιέχει περίπου 40 mg νατρίου ανά φιαλίδιο, που ισοδυναμεί με 2% της συνιστώμενης από τον ΠΟΥ μέγιστης ημερήσιας πρόσληψης 2 g νατρίου μέσω διατροφής, για έναν ενήλικα.
1.000 U
Το FEIBA περιέχει περίπου 80 mg νατρίου ανά φιαλίδιο, που ισοδυναμεί με 4% της συνιστώμενης από τον ΠΟΥ μέγιστης ημερήσιας πρόσληψης 2 g νατρίου μέσω διατροφής, για έναν ενήλικα.
2.500 U
To FEIBA περιέχει περίπου 200 mg νατρίου ανά φιαλίδιο, που ισοδυναμεί με 10% της συνιστώμενης από τον ΠΟΥ μέγιστης ημερήσιας πρόσληψης 2 g νατρίου μέσω διατροφής, για έναν ενήλικα.
Δεν έχουν διεξαχθεί επαρκείς και καλά ελεγχόμενες μελέτες για τη συνδυασμένη ή διαδοχική χρήση FEIBA και ανασυνδυασμένου παράγοντα πήξης VIIa, αντι-ινωδολυτικών ή emicizumab.
Η πιθανότητα θρομβοεμβολικών συμβάντων θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη όταν κατά τη διάρκεια της αγωγής με FEIBA χρησιμοποιούνται συστηματικά αντι-ινωδολυτικά, όπως το τρανεξαμικό οξύ και το αμινοκαπροϊκό οξύ. Συνεπώς, μετά τη χορήγηση του FEIBA, τα αντι- ινωδολυτικά δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για περίπου 6 έως 12 ώρες.
Σε περιπτώσεις ταυτόχρονης χρήσης rFVIIa, μια δυνητική φαρμακευτική αλληλεπίδραση δεν μπορεί να αποκλειστεί σύμφωνα με τα διαθέσιμα in vitro δεδομένα και τις κλινικές παρατηρήσεις (με δυνητικό αποτέλεσμα ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως ένα θρομβοεμβολικό συμβάν).
Κατά τη διάρκεια δύο κλινικών δοκιμών με emicizumab, 23 συμμετέχοντες που έλαβαν προφύλαξη με emicizumab έλαβαν επίσης FEIBA για την αντιμετώπιση 78 αυτόματων αιμορραγιών. Οι 59 από τις 78 αιμορραγίες αντιμετωπίστηκαν με μέση ημερήσια δόση
≤ 100 U/kg/ημέρα για ≤ 2 ημέρες χωρίς επιπλοκές ΘΜΑ. Οι 19 από τις 78 αιμορραγίες αντιμετωπίστηκαν με > 100 U/kg/ημέρα για > 1 ημέρα με εμφάνιση επιπλοκής ΘΜΑ σε 3 ασθενείς (εκ των οποίων 2 ασθενείς έλαβαν επίσης rFVIIa για το ίδιο αιμορραγικό συμβάν). (Βλ. παράγραφο 4.4).
Κύηση
Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για τη χρήση του FEIBA σε έγκυες γυναίκες. Οι γιατροί θα πρέπει να ζυγίσουν τους δυνητικούς κινδύνους και να συνταγογραφήσουν το FEIBA μόνον εάν είναι σαφώς απαραίτητο, λαμβάνοντας υπόψη τους ότι η κύηση φέρει αυξημένο κίνδυνο θρομβοεμβολικών συμβάντων, ενώ αρκετές επιπλοκές της κύησης σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης DIC.
Θηλασμός
Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για τη χρήση του FEIBA σε θηλάζουσες γυναίκες. Οι παράγοντες πήξης είναι μεγάλα μόρια πρωτεΐνης. Συνεπώς, η ποσότητα στο μητρικό γάλα
είναι πιθανό να είναι πολύ χαμηλή. Ωστόσο, καθώς δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία, οι γιατροί θα πρέπει να ζυγίσουν τους δυνητικούς κινδύνους και να συνταγογραφήσουν το FEIBA μόνο εάν είναι σαφώς απαραίτητο, λαμβάνοντας υπόψη τους ότι η περίοδος μετά τον τοκετό φέρει αυξημένο κίνδυνο θρομβοεμβολικών συμβάντων.
Γονιμότητα
Δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες αναπαραγωγής σε ζώα με το FEIBA, ενώ η επίδραση του FEIBA στη γονιμότητα δεν έχει τεκμηριωθεί με ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές.
Για πληροφορίες σχετικά με την λοίμωξη με τον παρβοϊό Β19, βλ. παράγραφο 4.4.
ν
Το FEIBA δεν έχει καμία ή έχει ασήμαντη επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.
Το FEIBA μπορεί να προκαλέσει αντιδράσεις υπερευαισθησίας αλλεργικού τύπου, στις οποίες περιλαμβάνονται η κνίδωση, το αγγειοοίδημα, οι εκδηλώσεις από το γαστρεντερικό σύστημα, ο βρογχόσπασμος και η πτώση της αρτηριακής πίεσης. Οι αντιδράσεις αυτές μπορούν να είναι βαριάς μορφής και μπορούν να είναι συστημικές (π.χ. αναφυλαξία με κνίδωση και αγγειοοίδημα, βρογχόσπασμος και κυκλοφορική καταπληξία). Βλ. επίσης παράγραφο 4.4 Αντιδράσεις υπερευαισθησίας.
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που παρουσιάζονται στην παράγραφο αυτή έχουν αναφερθεί από παρακολούθηση μετά από την κυκλοφορία στην αγορά, καθώς και από μελέτες με FEIBA για την αντιμετώπιση αιμορραγικών επεισοδίων σε παιδιατρικούς και ενήλικες ασθενείς που έπασχαν από αιμορροφιλία A ή B με παρουσία αναστολέων των παραγόντων πήξης VIII ή
IX. Σε μία μελέτη εντάχθηκαν επίσης ασθενείς που έπασχαν από επίκτητη αιμορροφιλία με παρουσία αναστολέων του παράγοντα πήξης VIII (2 από 49 ασθενείς). Έχουν προστεθεί οι ανεπιθύμητες ενέργειες από μια τρίτη μελέτη που συγκρίνει την προφύλαξη με την κατ' επίκληση αγωγή.
Οι κατηγορίες συχνοτήτων ορίζονται σύμφωνα με την παρακάτω συνθήκη: πολύ συχνές ≥ 1/10
συχνές ≥ 1/100 έως < 1/10 όχι συχνές ≥ 1/1.000 έως < 1/100
σπάνιες ≥ 1/10.000 έως < 1/1.000 πολύ σπάνιες < 1/10.000
μη γνωστές δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα
| Ανεπιθύμητες ενέργειες | ||
| Κατηγορία/οργανικό σύστημα (ΚΟΣ) | Προτιμώμενος όρος ισχύουσας MedDRA | Κατηγορία συχνότητας* |
| Διαταραχές του αίματος και τουλεμφικού συστήματος | Διάχυτη ενδαγγειακή πήξη (DIC)Αύξηση τίτλων αναστολέων (αναμνηστική απόκριση)α | Μη γνωστές Μη γνωστές |
| Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος | Υπερευαισθησίαγ ΚνίδωσηΑναφυλακτική αντίδραση | ΣυχνέςΜη γνωστές Μη γνωστές |
| Ανεπιθύμητες ενέργειες | ||
| Κατηγορία/οργανικό σύστημα (ΚΟΣ) | Προτιμώμενος όρος ισχύουσας MedDRA | Κατηγορία συχνότητας* |
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | Παραισθησία ΥπαισθησίαΘρομβωτικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο Εμβολικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο ΚεφαλαλγίαγΥπνηλία Ζάληβ Δυσγευσία | Μη γνωστές Μη γνωστές Μη γνωστές Μη γνωστές ΣυχνέςΜη γνωστές ΣυχνέςΜη γνωστές |
| Καρδιακές διαταραχές | Έμφραγμα του μυοκαρδίουΤαχυκαρδία | Μη γνωστέςΜη γνωστές |
| Αγγειακές διαταραχές | Θρόμβωση Φλεβική θρόμβωσηΑρτηριακή θρόμβωσηΕμβολή (θρομβοεμβολικές επιπλοκές) ΥπότασηγΥπέρταση Ευθρίαση | Μη γνωστές Μη γνωστές Μη γνωστές Μη γνωστές ΣυχνέςΜη γνωστές Μη γνωστές |
| Αναπνευστικές, θωρακικές διαταραχές και διαταραχές του μεσοθωρακίου | Πνευμονική εμβολή Βρογχόσπασμος Συρίττουσα αναπνοή ΒήχαςΔύσπνοια | Μη γνωστές Μη γνωστές Μη γνωστέςΜη γνωστές Μη γνωστές |
| Γαστρεντερικές διαταραχές | Έμετος ΔιάρροιαΚοιλιακή δυσφορία Ναυτία | Μη γνωστές Μη γνωστές Μη γνωστέςΜη γνωστές |
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | Αίσθημα αιμωδίας στο πρόσωπο ΑγγειοοίδημαΚνίδωσηΚνησμός Εξάνθημαγ | Μη γνωστές Μη γνωστές Μη γνωστέςΜη γνωστές Συχνές |
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις στη θέση χορήγησης | Άλγος στη θέση ένεσης Αίσθημα Κακουχίας Αίσθηση θερμούΡίγη ΠυρεξίαΘωρακικό άλγος Δυσφορία στο θώρακα | Μη γνωστές Μη γνωστές Μη γνωστές Μη γνωστές Μη γνωστές Μη γνωστέςΜη γνωστές |
| Διερευνήσεις | Πτώση της αρτηριακής πίεσης του αίματος Αντίσωμα εναντίον του επιφανειακού αντιγόνου του ιού της ηπατίτιδας Β, θετικόγD-διμερές ινώδους αυξημένο | Μη γνωστές ΣυχνέςΜη γνωστές |
* Ακριβής εκτίμηση της συχνότητας αυτών των ανεπιθύμητων ενεργειών δεν είναι δυνατή βάσει των διαθέσιμων δεδομένων.
α Η αύξηση των τίτλων των αναστολέων (αναμνηστική απόκριση) [δεν πρόκειται για προτιμώμενο όρο της MedDRA] είναι η άνοδος των προϋπαρχόντων τίτλων των αναστολέων μετά από τη χορήγηση του FEIBA. Βλ. παράγραφο 4.4.
β Ανεπιθύμητες ενέργειες (ΑΕ) που αναφέρθηκαν στην αρχική μελέτη και στη μελέτη προφύλαξης. Η συχνότητα που εμφανίζεται προέρχεται από τη μελέτη προφύλαξης μόνο.
γ Ανεπιθύμητες ενέργειες (ΑΕ) που αναφέρθηκαν στη μελέτη προφύλαξης. Η συχνότητα που εμφανίζεται προέρχεται από τη μελέτη προφύλαξης.
Αντιδράσεις κατηγορίας
Άλλα συμπτώματα αντιδράσεων υπερευαισθησίας σε προϊόντα που προέρχονται από πλάσμα περιλαμβάνουν λήθαργο και ανησυχία.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες:
για την Ελλάδα:
μέσω του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων, Μεσογείων 284, GR-15562 Χολαργός, Αθήνα, Τηλ: + 30 21 32040380337, Ιστότοπος: http://www.eof.gr, http://www.kitrinikarta.gr ή
Ο κίνδυνος θρομβωτικών και θρομβοεμβολικών συμβάντων (συμπεριλαμβανομένων, της DIC, του εμφράγματος του μυοκαρδίου, της φλεβικής θρόμβωσης και της πνευμονικής εμβολής) μπορεί να αυξηθεί με υψηλές δόσεις FEIBA. Ορισμένα από τα αναφερόμενα θρομβοεμβολικά συμβάντα παρατηρήθηκαν σε δόσεις άνω των 200 U/kg ή σε ασθενείς με άλλους παράγοντες κινδύνου για θρομβοεμβολικά συμβάντα. Εάν παρατηρηθούν σημεία ή συμπτώματα θρομβωτικών ή θρομβοεμβολικών συμβάντων, η έγχυση θα πρέπει να διακόπτεται αμέσως και να εφαρμόζονται τα κατάλληλα διαγνωστικά και θεραπευτικά μέτρα. Βλ. παράγραφο 4.4.
Φαρμακολογικές ιδιότητες - FEIBA 100 U/ML
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: αντιαιμορραγικά φάρμακα, παράγοντες πήξης αίματος, κωδικός ATC: B02BD03.
Παρόλο που το FEIBA αναπτύχθηκε στην αρχή της δεκαετίας του εβδομήντα και η δραστικότητα παράκαμψης των αναστολέων του παράγοντα πήξης VIII που διαθέτει έχει αποδειχθεί τόσο in vitro όσο και in vivo, ο μηχανισμός της δράσης του εξακολουθεί να αποτελεί το αντικείμενο επιστημονικών συζητήσεων. Το FEIBA, όπως έχει διαπιστωθεί σε δοκιμασίες δραστικότητας, συντίθεται από ζυμογόνα του συμπλέγματος προθρομβίνης, που διαθέτουν τόσο προπηκτική (προθρομβίνη, FVII, FIX, FX) όσο και αντιπηκτική δράση (πρωτεΐνη C), σε σχετικά ίσες ποσότητες ως προς την αυθαίρετη μονάδα ισχύος του FEIBA, αλλά το περιεχόμενό του σε προπηκτικά ένζυμα είναι σχετικά χαμηλό. Το FEIBA συνεπώς, περιέχει τα προένζυμα των παραγόντων του συμπλέγματος της προθρομβίνης, αλλά μόνο πολύ μικρές ποσότητες των προϊόντων ενεργοποίησής τους, με τον FVIIa να έχει τη μεγαλύτερη παρουσία.
Οι τρέχουσες επιστημονικές εργασίες εστιάζουν στον ρόλο των ειδικών συστατικών του ενεργοποιημένου συμπλέγματος προθρομβίνης, της προθρομβίνης (F II) και του ενεργοποιημένου παράγοντα X (FXa) στον μηχανισμό δράσης του FEIBA.
Το FEIBA ελέγχει την αιμορραγία μέσω επαγωγής και διευκόλυνσης της παραγωγής θρομβίνης, μια διεργασία για την οποία ο σχηματισμός του συμπλέγματος προθρομβινάσης είναι κρίσιμος. Σε έναν αριθμό in vitro και in vivo βιοχημικών μελετών έχει καταδειχθεί ότι ο
FXa και η προθρομβίνη παίζουν κρίσιμο ρόλο στη δραστικότητα του FEIBA. Το σύμπλεγμα προθρομβινάσης έχει ανευρεθεί ότι είναι σημαντικό σημείο στόχος του FEIBA. Εκτός από προθρομβίνη και FXa, το FEIBA περιέχει και άλλες πρωτεΐνες του συμπλέγματος προθρομβίνης, οι οποίες θα μπορούσαν επίσης να διευκολύνουν την αιμόσταση σε ασθενείς που πάσχουν από αιμορροφιλία με παρουσία αναστολέων.
Αντιμετώπιση των ασθενών που πάσχουν από αιμορροφιλία Β με παρουσία αναστολέων
Η εμπειρία σε ασθενείς που πάσχουν από αιμορροφιλία B με παρουσία αναστολέων του παράγοντα πήξης IX είναι περιορισμένη λόγω της σπανιότητας της νόσου. Πέντε ασθενείς που έπασχαν από αιμορροφιλία B με παρουσία αναστολέων έλαβαν αγωγή με FEIBA κατά τη διάρκεια κλινικών δοκιμών είτε κατ' επίκληση είτε ως προφυλακτική αγωγή είτε για χειρουργικές παρεμβάσεις:
Σε μια προοπτική, ανοικτής επισήμανσης, τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη παράλληλων ομάδων σε ασθενείς που έπασχαν από αιμορροφιλία Α ή Β με εμμένοντες υψηλούς τίτλους αναστολέων (090701, PROOF), 36 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν θεραπεία είτε ως προφυλακτική αγωγή είτε κατ' επίκληση για 12 μήνες ± 14 ημέρες. Οι 17 ασθενείς στο σκέλος της προφυλακτικής αγωγής έλαβαν 85 ± 15 U/kg FEIBA, με χορήγηση κάθε δεύτερη ημέρα, ενώ οι 19 ασθενείς στο σκέλος κατ' επίκληση έλαβαν εξατομικευμένη αγωγή που καθορίστηκε από τον γιατρό τους. Δύο ασθενείς που έπασχαν από αιμορροφιλία B με παρουσία αναστολέων έλαβαν αγωγή στο σκέλος κατ' επίκληση και ένας ασθενής που έπασχε από αιμορροφιλία B έλαβε προφυλακτική αγωγή. Η διάμεση τιμή ABR (annualized bleeding rate, ετησιοποιημένο ποσοστό αιμορραγιών) για όλες τις μορφές αιμορραγικών επεισοδίων σε ασθενείς στο σκέλος προφυλακτικής αγωγής (διάμεση τιμή ABR = 7,9) ήταν μικρότερη από αυτήν των ασθενών στο σκέλος κατ' επίκληση (διάμεση τιμή ABR = 28,7), που ανέρχεται σε μείωση 72,5% στις διάμεσες τιμές ABR μεταξύ των σκελών της αγωγής.
Σε μια άλλη ολοκληρωμένη προοπτική, μη παρεμβατική μελέτη επιτήρησης σχετικά με την περιεγχειρητική χρήση του FEIBA (PASS-INT-003, SURF), πραγματοποιήθηκαν συνολικά 34 χειρουργικές επεμβάσεις σε 23 ασθενείς. Η πλειονότητα των ασθενών (18) ήταν ασθενείς που έπασχαν από συγγενή αιμορροφιλία Α με παρουσία αναστολέων, δύο ήταν ασθενείς που έπασχαν από αιμορροφιλία Β με παρουσία αναστολέων και τρεις ήταν ασθενείς που έπασχαν από επίκτητη αιμορροφιλία Α με παρουσία αναστολέων. Η διάρκεια της έκθεσης στο FEIBA κυμαινόταν από 1 έως 28 ημέρες, με μέση τιμή 9 ημερών και διάμεση τιμή 8 ημερών. Η μέση αθροιστική δόση ήταν 88.347 U και η διάμεση δόση ήταν 59.000 U. Για τους ασθενείς που έπασχαν από αιμορροφιλία Β με παρουσία αναστολέων, η μεγαλύτερη χρονική διάρκεια έκθεσης στο FEIBA ήταν 21 ημέρες και η μέγιστη δόση που χορηγήθηκε ήταν 7.324 U.
Επιπλέον, αναφέρονται 48 ασθενείς στη βιβλιογραφία, στους οποίους το FEIBA χρησιμοποιήθηκε για την αντιμετώπιση και πρόληψη αιμορραγικών επεισοδίων σε ασθενείς που έπασχαν από αιμορροφιλία B με παρουσία αναστολέων του παράγοντα πήξης IX
(34 ασθενείς που έπασχαν από αιμορροφιλία Β με παρουσία αναστολέων έλαβαν αγωγή κατ' επίκληση, έξι ασθενείς που έπασχαν από αιμορροφιλία Β με παρουσία αναστολέων έλαβαν προφυλακτική αγωγή και οκτώ ασθενείς που έπασχαν από αιμορροφιλία Β με παρουσία αναστολέων έλαβαν αγωγή για χειρουργικές επεμβάσεις).
Η ανεκτικότητα και η ασφάλεια του FEIBA, ανασυσταμένου σε συνηθισμένο ή μειωμένο κατά 50% όγκο και των ταχύτερων ρυθμών έγχυσης σε ασθενείς που πάσχουν από αιμορροφιλία με παρουσία αναστολέων διερευνήθηκε σε μια προοπτική, ανοικτή και τυχαιοποιημένη διασταυρούμενη μελέτη (091501). Τριάντα τρεις ασθενείς έλαβαν αγωγή και είκοσι οκτώ ασθενείς ολοκλήρωσαν τη μελέτη. Στη μελέτη, το FEIBA ανασυστάθηκε σε μειωμένο κατά 50% όγκο (συγκέντρωση 100 U/ml) και εγχύθηκε ενδοφλέβια σε ρυθμούς έγχυσης των 2, 4 και 10 U/kg/λεπτό στην εγκεκριμένη δόση των 85 U/kg ± 15 U/kg για όλους τους ασθενείς. Τα πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία ήταν η ανεκτικότητα και η
ασφάλεια με τον μειωμένο κατά 50% όγκο (αυξημένη συγκέντρωση) σε τυπικούς και αυξημένους ρυθμούς έγχυσης. Η μελέτη απέδειξε ότι τόσο η υψηλότερη συγκέντρωση
(100 U/ml) όσο και οι υψηλότεροι ρυθμοί έγχυσης (4 και 10 U/kg/λεπτό) έγιναν καλά ανεκτά και ότι το προφίλ ασφάλειας ήταν συγκρίσιμο με αυτό της εγκεκριμένης δόσης των 85 U/kg
± 15 U/kg. Οι ασθενείς που έλαβαν τον μειωμένο κατά 50% όγκο (αυξημένη συγκέντρωση) στον τυπικό ρυθμό έγχυσης των 2 U/kg/λεπτό παρουσίασαν παρόμοια ποσοστά σχετιζόμενων με την αγωγή ανεπιθύμητων συμβάντων (TEAE) συγκριτικά με τους ασθενείς που έλαβαν τον συνηθισμένο όγκο (συγκέντρωση 50 U/ml) με τον ίδιο ρυθμό έγχυσης. Δεν αναφέρθηκαν σχετιζόμενα ΤΕΑΕ στον ρυθμό έγχυσης των 4 U/kg/λεπτό. Οι ασθενείς που έλαβαν τον μειωμένο κατά 50% όγκο (100 U/ml) στον ρυθμό έγχυσης των 10 U/kg/λεπτό παρουσίασαν
1 σχετιζόμενο, μη σοβαρό TEAE. Επιπροσθέτως, οι ασθενείς που έλαβαν τον μειωμένο κατά 50% όγκο (αυξημένη συγκέντρωση) στους αυξημένους ρυθμούς έγχυσης των 4 και
10 U/kg/λεπτό δεν παρουσίασαν σοβαρό ΤΕΑΕ, αντίδραση υπερευαισθησίας, αντίδραση στη θέση της έγχυσης, θρομβωτικό ΤΕΑΕ ή ΤΕΑΕ που οδήγησε σε απόσυρση του φαρμάκου ή διακοπή της μελέτης. Συνολικά, τα ΤΕΑΕ που παρατηρήθηκαν στη μελέτη συνάδουν με το γνωστό προφίλ ασφάλειας του FEIBA σε ασθενείς που πάσχουν από αιμορροφιλία με παρουσία αναστολέων.
Σε μια ανοικτή, μη ελεγχόμενη, μη παρεμβατική μελέτη παρατήρησης της ασφάλειας του FEIBA μετά την κυκλοφορία (PASS-EU-006), 75 ασθενείς (μέση ηλικία 34,8 έτη, 70 άνδρες και 5 γυναίκες), από τους οποίους 73 έπασχαν από αιμορροφιλία Α με παρουσία αναστολέων και 2 έπασχαν από αιμορροφιλία Β με παρουσία αναστολέων, έλαβαν αγωγή με FEIBA. Από τους 65 ασθενείς με συγγενή αιμορροφιλία, 63 έπασχαν από συγγενή αιμορροφιλία Α και
2 έπασχαν από συγγενή αιμορροφιλία Β. Στην έναρξη της μελέτης, σε 43 ασθενείς συνταγογραφήθηκε FEIBA για προφυλακτική αγωγή και σε 32 ασθενείς συνταγογραφήθηκε FEIBA για κατ’ επίκληση αγωγή. Υψηλότεροι ρυθμοί έγχυσης (> 2 U/kg/λεπτό) χρησιμοποιήθηκαν σε 6 παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας μεταξύ 11 μηνών και 11 ετών και σε 5 εφήβους ηλικίας 13 έως 16 ετών.
Από 320 εγχύσεις για τις οποίες ήταν διαθέσιμος ο ρυθμός έγχυσης για 7 παιδιατρικούς και 6 εφήβους ασθενείς, υπήρχαν 129 εγχύσεις (40,3%) σε 2 ασθενείς (και οι δύο παιδιατρικοί) με ρυθμό έγχυσης > 10 U/kg/λεπτό, 26 εγχύσεις (8,1%) σε 7 ασθενείς (4 παιδιατρικοί,
3 έφηβοι) με ρυθμό έγχυσης > 4 και ≤ 10 U/kg/λεπτό, 135 εγχύσεις (42,2%) σε 7 ασθενείς
(3 παιδιατρικοί, 4 έφηβοι) με ρυθμό έγχυσης > 2 και ≤ 4 U/kg/λεπτό και 30 εγχύσεις (9,4%)
σε 3 ασθενείς (1 παιδιατρικός, 2 έφηβοι) με ρυθμό έγχυσης ≤ 2 U/kg/λεπτό.
Υπάρχουν επίσης μεμονωμένες αναφορές σχετικά με τη χρήση FEIBA στην αντιμετώπιση ασθενών με επίκτητη παρουσία αναστολέων των παραγόντων πήξης IX, X, XI και XIII. Σε σπάνιες περιπτώσεις, το FEIBA χρησιμοποιήθηκε επίσης σε ασθενείς με την παρουσία αναστολέα του παράγοντα von Willebrand.
Φαρμακευτικές πληροφορίες - FEIBA 100 U/ML
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν δεν πρέπει να αναμειγνύεται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα εκτός του διαλύτη που αναφέρεται στην παράγραφο 6.6.
Όπως και με όλα τα παρασκευάσματα παραγόντων πήξης αίματος, η αποτελεσματικότητα και η ανοχή του φαρμακευτικού προϊόντος ενδέχεται να επηρεαστεί από την ανάμειξη με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα. Συνιστάται η έκπλυση τυχόν κοινού φλεβικού καθετήρα με κατάλληλο διάλυμα, π.χ. διάλυμα φυσιολογικού ορού, πριν και μετά τη χορήγηση του FEIBA.
Οι παράγοντες πήξης που προέρχονται από πλάσμα ανθρώπου μπορεί να απορροφηθούν από τις εσωτερικές επιφάνειες ορισμένων τύπων συσκευών ένεσης/έγχυσης. Σε μια τέτοια περίπτωση, η θεραπεία θα μπορούσε να αποτύχει. Συνεπώς, μόνον εγκεκριμένες πλαστικές συσκευές έγχυσης επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται με το FEIBA.
2 χρόνια.
Η χημική και φυσική σταθερότητα κατά τη χρήση έχει καταδειχθεί για 3 ώρες σε θερμοκρασία δωματίου (έως και 25 °C). Από μικροβιολογικής άποψης, και εκτός εάν η μέθοδος ανασύστασης αποκλείει τον κίνδυνο μικροβιακής επιμόλυνσης (ελεγχόμενες και επικυρωμένες άσηπτες συνθήκες), το προϊόν θα πρέπει να χρησιμοποιείται αμέσως. Εάν δεν χρησιμοποιηθεί αμέσως, ο χρόνος και οι συνθήκες φύλαξης κατά τη χρήση είναι στην ευθύνη του χρήστη.
Το ανασυσταθέν προϊόν δεν πρέπει να ψύχεται.
Μη φυλάσσετε σε θερμοκρασία μεγαλύτερη των 25 °C. Μην καταψύχετε.
Φυλάσσετε στην αρχική συσκευασία για να προστατεύεται από το φως. Για τις συνθήκες διατήρησης μετά την ανασύσταση του φαρμακευτικού προϊόντος – βλ. παράγραφο 6.3.
Η κόνις παρέχεται σε φιαλίδιο κατασκευασμένο από άχρωμο γυαλί με επιφανειακή κατεργασία (υδρολυτικού τύπου Ι για 500 U και 2.500 U, υδρολυτικού τύπου II για 1.000 U). Ο διαλύτης παρέχεται σε φιαλίδιο κατασκευασμένο από άχρωμο γυαλί με επιφανειακή κατεργασία (υδρολυτικού τύπου Ι για 5 ml, 10 ml και 25 ml). Τα φιαλίδια κλείνουν με πώματα από ελαστικό βουτυλίου.
Το FEIBA των 100 U/ml διατίθεται στις παρακάτω συγκεντρώσεις: 1 x 500 U
1 x 1.000 U
1 x 2.500 U
Η συγκέντρωση των 500 U / 1.000 U / 2.500 U περιέχει
1 φιαλίδιο με 500 U / 1.000 U / 2.500 U FEIBA, κόνις για διάλυμα προς έγχυση 1 φιαλίδιο με 5 ml / 10 ml / 25 ml Ύδωρ για Ενέσιμα
1 συσκευή BAXJECT II Hi-Flow 1 αναλώσιμη σύριγγα
1 βελόνα τύπου πεταλούδας
Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.
και άλλος χειρισμός
Η ανασύσταση του FEIBA πρέπει να γίνεται ακριβώς πριν από τη χορήγηση. Το διάλυμα θα πρέπει να χρησιμοποιείται αμέσως (καθώς το παρασκεύασμα δεν περιέχει συντηρητικά).
Ανακινήστε ήπια μέχρι να διαλυθεί όλο το υλικό. Βεβαιωθείτε ότι το FEIBA έχει διαλυθεί πλήρως, διαφορετικά λιγότερες μονάδες FEIBA θα περάσουν διαμέσου του φίλτρου της συσκευής.
Μετά την ανασύσταση, το διάλυμα θα πρέπει να επιθεωρείται για σωματιδιακή ύλη και αποχρωματισμό πριν από τη χορήγηση. Μη χρησιμοποιείτε διαλύματα που είναι θολά ή παρουσιάζουν εναποθέσεις.
Οι ανοικτοί περιέκτες δεν πρέπει να επαναχρησιμοποιούνται.
Μη χρησιμοποιείτε το προϊόν εάν ο στείρος φραγμός έχει παραβιαστεί ή η συσκευασία έχει υποστεί ζημιά ή παρουσιάζει σημεία αλλοίωσης.
Για την ανασύσταση, χρησιμοποιήστε αποκλειστικά το Ύδωρ για Ενέσιμα και το σετ συσκευής που παρέχονται στη συσκευασία. Εάν χρησιμοποιηθούν συσκευές διαφορετικές από αυτήν που παρέχεται, βεβαιωθείτε ότι θα χρησιμοποιηθεί επαρκές φίλτρο μεγέθους πόρων τουλάχιστον 149 µm.
Μην ψύχετε μετά την ανασύσταση.
Μετά την ολοκλήρωση της ανασύστασης του FEIBA, η ένεση ή η έγχυση του φαρμάκου θα πρέπει να ξεκινήσει αμέσως και θα πρέπει να ολοκληρώνεται εντός τριών ωρών μετά την ανασύσταση.
Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.
Ανασύσταση της κόνεως για την προετοιμασία διαλύματος προς έγχυση με τη συσκευή BAXJECT II Hi-Flow:
-
Θερμάνετε το κλειστό φιαλίδιο που περιέχει τον διαλύτη (Ύδωρ για Ενέσιμα) σε θερμοκρασία δωματίου (15 °C έως 25 °C), χρησιμοποιώντας παραδείγματος χάριν υδατόλουτρο για αρκετά λεπτά (μέγιστη θερμοκρασία 37 °C), εάν είναι απαραίτητο.
-
Αφαιρέστε τα προστατευτικά καλύμματα από το φιαλίδιο της κόνεως και το φιαλίδιο του διαλύτη και απολυμάνετε τα ελαστικά πώματα εισχώρησης και των δύο φιαλιδίων. Τοποθετήστε τα φιαλίδια σε μια επίπεδη επιφάνεια.
-
Ανοίξτε τη συσκευασία της BAXJECT II Hi-Flow αποκολλώντας το χάρτινο κάλυμμα χωρίς να αγγίξετε το περιεχόμενο της συσκευασίας (Σχ. α). Σε αυτό το στάδιο, μην απομακρύνετε το σύστημα μεταφοράς από τη συσκευασία.
-
Αναστρέψτε τη συσκευασία και πιέστε τη διαφανή πλαστική ακίδα διαμέσου του ελαστικού πώματος του φιαλιδίου του διαλύτη (Σχ. β). Απομακρύνετε τώρα τη συσκευασία από τη συσκευή BAXJECT II Hi-Flow (Σχ. γ). Μην αφαιρέσετε το μπλε προστατευτικό κάλυμμα από τη συσκευή BAXJECT II Hi-Flow.
-
Τώρα αναστρέψτε το σύστημα, το οποίο αποτελείται από τη συσκευή BAXJECT II Hi- Flow και το φιαλίδιο του διαλύτη, έτσι ώστε το φιαλίδιο του διαλύτη να βρεθεί από επάνω. Πιέστε την μωβ ακίδα της συσκευής BAXJECT II Hi-Flow διαμέσου του φιαλιδίου που περιέχει το FEIBA. Ο διαλύτης θα αναρροφηθεί μέσα στο φιαλίδιο του FEIBA λόγω του κενού (Σχ. δ).
-
Ανακινήστε ήπια ολόκληρο το σύστημα, χωρίς να το αναδεύσετε, έως ότου διαλυθεί η κόνις. Βεβαιωθείτε ότι το FEIBA έχει διαλυθεί πλήρως, καθώς διαφορετικά το δραστικό υλικό ενδέχεται να παρακρατηθεί από το φίλτρο του συστήματος.
Σχ. α Σχ. β Σχ. γ
Έγχυση
-
Αφαιρέστε το μπλε προστατευτικό κάλυμμα από τη συσκευή BAXJECT II Hi-Flow. Συνδέστε σφιχτά τη σύριγγα στη συσκευή BAXJECT II Hi-Flow. ΜΗΝ ΑΝΑΡΡΟΦΑΤΕ ΑΕΡΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΣΥΡΙΓΓΑ. (Σχ. ε). Προκειμένου να διασφαλιστεί η στενή σύνδεση μεταξύ της σύριγγας και της συσκευής BAXJECT II Hi-Flow, συνιστάται ιδιαιτέρως η χρήση σύριγγας τύπου luer-lock (κατά την τοποθέτηση της σύριγγας περιστρέψτε την δεξιόστροφα έως ότου τερματίσει).
-
Αναστρέψτε το σύστημα έτσι ώστε το διαλυμένο προϊόν να είναι από επάνω. Αναρροφήστε το διαλυμένο προϊόν μέσα στη σύριγγα, έλκοντας ΑΡΓΑ προς τα πίσω το έμβολο και προσέχοντας να διατηρηθεί η στενή σύνδεση μεταξύ της συσκευής BAXJECT II Hi-Flow και της σύριγγας, σε όλη τη διάρκεια της έλξης (Σχ. στ).
-
Αποσυνδέστε τη σύριγγα.
-
Εάν το προϊόν αφρίσει μέσα στη σύριγγα, περιμένετε έως ότου κατακαθίσει ο αφρός. Χορηγήστε αργά το διάλυμα ενδοφλεβίως με το παρεχόμενο σετ έγχυσης.
Σχ. δ Σχ. ε Σχ. στ
Δεν πρέπει να υπερβαίνεται ο ρυθμός έγχυσης των 10 U FEIBA/kg βάρους σώματος ανά λεπτό.