HIDROFEROL® SOFT.CAPS 0.266MG/CAP

Θεραπεία της ανεπάρκειας βιταμίνης D (δηλ. επίπεδα 25(OH)D < 25 nmol/L) σε ενήλικες.

Πρόληψη της ανεπάρκειας βιταμίνης D σε ενήλικες με αναγνωρισμένους κινδύνους, όπως σε ασθενείς με σύνδρομο δυσαπορρόφησης, χρόνια νεφρική νόσος – διαταραχή οστών και μετάλλων (ΧΝΝ-ΔΟΜ) ή άλλους αναγνωρισμένους κινδύνους.

Ως επικουρικό μέσο στην ειδική θεραπεία της οστεοπόρωσης σε ασθενείς με ανεπάρκεια βιταμίνης D ή σε ασθενείς που διατρέχουν κίνδυνο ανεπάρκειας βιταμίνης D.

Δοσολογία

Θεραπεία της ανεπάρκειας βιταμίνης D και πρόληψη της ανεπάρκειας βιταμίνης D σε ασθενείς με αναγνωρισμένους κινδύνους: ένα καψάκιο μία φορά το μήνα.

Ως επικουρικό μέσο στην ειδική θεραπεία της οστεοπόρωσης: ένα καψάκιο μία φορά το μήνα.

Υψηλότερες δόσεις μπορεί να είναι απαραίτητες σε ορισμένους ασθενείς μετά από αναλυτική επαλήθευση του βαθμού της ανεπάρκειας. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η μέγιστη χορηγούμενη δόση δεν πρέπει να υπερβαίνει το ένα καψάκιο την εβδομάδα. Μόλις σταθεροποιηθούν τα επίπεδα 25(OH)D στο πλάσμα εντός του επιθυμητού εύρους, η θεραπεία θα πρέπει να διακόπτεται ή η συχνότητα της χορήγησης να μειώνεται.

Το Hidroferol δεν πρέπει να χορηγείται με ημερήσια συχνότητα.

Η δόση, η συχνότητα και η διάρκεια της θεραπείας θα καθοριστούν από τον συνταγογράφοντα γιατρό λαμβάνοντας υπόψη τα επίπεδα 25(OH)D στο πλάσμα, τον τύπο και την κατάσταση του ασθενούς και

άλλες συννοσηρότητες όπως η παχυσαρκία, το σύνδρομο δυσαπορρόφησης και η θεραπεία με κορτικοστεροειδή. Το Hidroferol συνιστάται όταν προτιμάται χρονική απόσταση μεταξύ της χορήγησης.

Οι συγκεντρώσεις 25(OH)D στον ορό θα πρέπει να παρακολουθούνται μετά την έναρξη της θεραπείας, συνήθως μετά από 3-4 μήνες.

Η δραστικότητα αυτού του φαρμακευτικού προϊόντος εκφράζεται μερικές φορές σε διεθνείς μονάδες. Αυτές οι μονάδες δεν είναι εναλλάξιμες με τις μονάδες που χρησιμοποιούνται για να εκφράσουν τη δραστικότητα των σκευασμάτων χοληκαλσιφερόλης (βιταμίνης D) (βλ. παράγραφο 4.4)

Ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια

Η χρήση του Hidroferol σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο πρέπει να συνοδεύεται από περιοδική παρακολούθηση του ασβεστίου και του φωσφόρου στον ορό καθώς και πρόληψη της υπερασβεστιαιμίας (βλ. παράγραφο 4.4).

Ηλικιωμένος πληθυσμός

Δεν παρατηρήθηκαν συνολικές διαφορές στην ασφάλεια ή στην αποτελεσματικότητα μεταξύ των γηριατρικών ασθενών και των νεότερων ενηλίκων.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Hidroferol σε παιδιά και εφήβους κάτω των 18 ετών δεν έχει τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.

Τρόπος χορήγησης

Από του στόματος χορήγηση

• Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

• Υπερασβεστιαιμία (ασβέστιο ορού > 2,6 mmol/L) ή υπερασβεστιουρία

• Λιθίαση ασβεστίου

• Υπερβιταμίνωση D

Υπερασβεστιαιμία και υπερφωσφαταιμία:

Για την επίτευξη επαρκούς κλινικής ανταπόκρισης στην από του στόματος χορήγηση μονοένυδρης καλσιφεδιόλης, απαιτείται επίσης η κατάλληλη διαιτητική πρόσληψη ασβεστίου. Ως εκ τούτου, για τον έλεγχο των θεραπευτικών αποτελεσμάτων, οι ακόλουθες παράμετροι θα πρέπει να παρακολουθούνται, επιπλέον της 25(OH)D: ασβέστιο ορού, φώσφορος και αλκαλική φωσφατάση καθώς και ασβέστιο και φώσφορος ούρων 24ώρου. Η μείωση των επιπέδων της αλκαλικής φωσφατάσης στον ορό συνήθως προηγείται της εμφάνισης υπερασβεστιαιμίας. Μόλις σταθεροποιηθούν οι παράμετροι και ο ασθενής λαμβάνει θεραπεία συντήρησης, οι προαναφερθέντες προσδιορισμοί θα πρέπει να εκτελούνται τακτικά, ειδικά όσον αφορά τα επίπεδα 25(OH)D και ασβεστίου στον ορό.

Νεφρική ανεπάρκεια:

Να χορηγείται με προσοχή. Η χρήση αυτού του φαρμάκου σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο πρέπει να συνοδεύεται από περιοδική παρακολούθηση του ασβεστίου και του φωσφόρου στον ορό καθώς και πρόληψη της υπερασβεστιαιμίας. Η μετατροπή σε καλσιτριόλη πραγματοποιείται στους νεφρούς και έτσι, σε περίπτωση σοβαρής νεφρικής ανεπάρκειας (κάθαρση κρεατινίνης μικρότερη από 30 mL/min) μπορεί να παρατηρηθεί πολύ σημαντική μείωση των φαρμακολογικών επιδράσεων.

Καρδιακή ανεπάρκεια:

Απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή. Το ασβέστιο ορού του ασθενούς θα πρέπει να παρακολουθείται συνεχώς, ειδικά σε ασθενείς που λαμβάνουν γλυκοσίδες, επειδή μπορεί να εμφανιστούν υπερασβεστιαιμία και αρρυθμίες. Συνιστώνται προσδιορισμοί δύο φορές την εβδομάδα στην αρχή της θεραπείας.

Υποπαραθυρεοειδισμός:

Η 1-α-υδροξυλάση ενεργοποιείται από την παραθορμόνη. Ως αποτέλεσμα, σε περίπτωση ανεπάρκειας παραθυρεοειδούς, η δραστικότητα της καλσιφεδιόλης μπορεί να μειωθεί.

Πέτρες στα νεφρά:

Η ασβεστιαιμία θα πρέπει να παρακολουθείται καθώς η βιταμίνη D αυξάνει την απορρόφηση του ασβεστίου και μπορεί να επιδεινώσει την κατάσταση. Σε αυτούς τους ασθενείς, τα συμπληρώματα βιταμίνης D θα πρέπει να χορηγούνται μόνο εάν τα οφέλη υπερτερούν των κινδύνων.

Παρατεταμένη ακινητοποίηση:

Σε ασθενείς με παρατεταμένη ακινητοποίηση, μπορεί να είναι απαραίτητη η μείωση της δόσης προκειμένου να αποφευχθεί η υπερασβεστιαιμία.

Σαρκοείδωση, φυματίωση ή άλλες κοκκιωματώδεις νόσοι:

Πρέπει να χορηγείται με προσοχή καθώς αυτές οι καταστάσεις οδηγούν σε μεγαλύτερη ευαισθησία στην επίδραση της βιταμίνης D καθώς και σε αύξηση του κινδύνου ανεπιθύμητων ενεργειών σε δόσεις μικρότερες από τη συνιστώμενη δόση. Είναι απαραίτητο να παρακολουθούνται οι συγκεντρώσεις ασβεστίου στον ορό και στα ούρα σε αυτούς τους ασθενείς.

Εργαστηριακές εξετάσεις:

Παρεμβολή στις εργαστηριακές εξετάσεις: η καλσιφεδιόλη μπορεί να παρέμβει με τον προσδιορισμό της χοληστερόλης (μέθοδος Zlatkis-Zak), οδηγώντας σε ψευδείς αυξήσεις των επιπέδων χοληστερόλης στον ορό.

Προειδοποιήσεις για τα έκδοχα

Αυτό το φάρμακο περιέχει 5 mg αλκοόλης (αιθανόλης) σε κάθε μαλακό καψάκιο. Η ποσότητα σε ένα καψάκιο αυτού του φαρμάκου ισοδυναμεί με λιγότερο από 1 ml μπύρας ή 1 ml κρασιού. Η μικρή ποσότητα αλκοόλ σε αυτό το φάρμακο δεν θα έχει καμία αξιοσημείωτη επίδραση.

Αυτό το φάρμακο περιέχει 22 mg σορβιτόλης σε κάθε μαλακό καψάκιο.

Αυτό το προϊόν περιέχει Sunset Yellow (E110), το οποίο μπορεί να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις.

Οι διεθνείς μονάδες (IU) δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό της δόσης της καλσιφεδιόλης, καθώς αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε υπερδοσολογία. Αντ’ αυτού, θα πρέπει να τηρείται η δοσολογική σύσταση στην παράγραφο 4.2.

• Φαινυτοΐνη, φαινοβαρβιτάλη, πριμιδόνη και άλλοι ενζυμικοί επαγωγείς: οι ενζυμικοί επαγωγείς μπορεί να μειώσουν τις συγκεντρώσεις της καλσιφεδιόλης στο πλάσμα και να αναστείλουν τις επιδράσεις της επάγοντας τον ηπατικό της μεταβολισμό. Για το λόγο αυτό, συνιστάται γενικά η παρακολούθηση των επιπέδων 25(OH)D στο πλάσμα όταν η καλσιφεδιόλη χορηγείται με αντιεπιληπτικά που είναι επαγωγείς του CYP3A4 προκειμένου να εξεταστεί το ενδεχόμενο συμπλήρωσης.

• Καρδιακές γλυκοσίδες: Η καλσιφεδιόλη μπορεί να προκαλέσει υπερασβεστιαιμία, η οποία, με τη σειρά της, μπορεί να ενισχύσει τις ινοτροπικές επιδράσεις της διγοξίνης και της τοξικότητάς της, προκαλώντας καρδιακές αρρυθμίες.

• Φάρμακα που μειώνουν την απορρόφηση της καλσιφεδιόλης όπως η χολεστυραμίνη, η κολεστιπόλη ή η ορλιστάτη, τα οποία μπορεί να οδηγήσουν σε μειωμένες επιδράσεις. Συνιστάται η χορήγηση αυτών των φαρμάκων και των συμπληρωμάτων βιταμίνης D να πραγματοποιείται σε διάστημα τουλάχιστον 2 ωρών μεταξύ τους.

• Παραφίνη και ορυκτέλαιο: Λόγω της λιποδιαλυτότητας της καλσιφεδιόλης, το προϊόν μπορεί να διαλυθεί σε παραφίνη και η εντερική απορρόφηση μπορεί να μειωθεί. Συνιστάται η χρήση άλλων τύπων καθαρτικών ή τουλάχιστον οι δόσεις να απέχουν μεταξύ τους.

• Θειαζιδικά διουρητικά: Η συγχορήγηση ενός θειαζιδικού διουρητικού (υδροχλωροθειαζίδη) με συμπληρώματα βιταμίνης D σε ασθενείς με υποπαραθυρεοειδισμό μπορεί να οδηγήσει σε υπερασβεστιαιμία, η οποία μπορεί να είναι προσωρινή ή να απαιτεί τη διακοπή της θεραπείας με το ανάλογο της βιταμίνης D.

• Ορισμένα αντιβιοτικά, όπως η πενικιλλίνη, η νεομυκίνη και η χλωραμφενικόλη, μπορούν να αυξήσουν την απορρόφηση του ασβεστίου.

• Παράγοντες δέσμευσης φωσφορικών, όπως άλατα μαγνησίου: Καθώς η βιταμίνη D έχει επίδραση στη μεταφορά φωσφορικών στο έντερο, τους νεφρούς και τα οστά, μπορεί να εμφανιστεί υπερμαγνησιαιμία. Η δοσολογία των παραγόντων που συνδέονται με τα φωσφορικά πρέπει να προσαρμόζεται σύμφωνα με τις συγκεντρώσεις των φωσφορικών στον ορό.

• Βεραπαμίλη: Ορισμένες μελέτες δείχνουν πιθανή αναστολή της αντιστηθαγχικής δράσης λόγω του ανταγωνισμού των δράσεών τους.

• Βιταμίνη D: Η συγχορήγηση οποιουδήποτε αναλόγου της βιταμίνης D θα πρέπει να αποφεύγεται καθώς μπορεί να εμφανιστούν αθροιστικές επιδράσεις και υπερασβεστιαιμία.

• Συμπληρώματα ασβεστίου: Πρέπει να αποφεύγεται η ανεξέλεγκτη πρόσληψη πρόσθετων παρασκευασμάτων που περιέχουν ασβέστιο.

• Κορτικοστεροειδή: Εξουδετερώνουν τις επιδράσεις των αναλόγων της βιταμίνης D, όπως η καλσιφεδιόλη.

  Αλληλεπίδραση με τροφή και ποτό

  Τα εμπλουτισμένα με βιταμίνη D τρόφιμα θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, δεδομένου ότι ενδέχεται να προκύψουν αθροιστικές επιδράσεις.

Κύηση

Δεν έχουν διεξαχθεί ελεγχόμενες μελέτες με καλσιφεδιόλη σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα έδειξαν αναπαραγωγική τοξικότητα (βλ. παράγραφο 5.3).

Μη χρησιμοποιείτε αυτό το φάρμακο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Θηλασμός

Η καλσιφεδιόλη απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα.

Ο κίνδυνος για τα νεογέννητα/βρέφη δεν μπορεί να αποκλεισθεί. Η λήψη υψηλών δόσεων καλσιφεδιόλης από τη μητέρα μπορεί να προκαλέσει υψηλά επίπεδα καλσιτριόλης στο γάλα και να προκαλέσει υπερασβεστιαιμία στα βρέφη.

Αυτό το φάρμακο δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια του θηλασμού. Γονιμότητα

Δεν υπάρχουν δεδομένα σχετικά με την επίδραση της μονοένυδρης καλσιφεδιόλης στη γονιμότητα.

ν

Η μονοένυδρη καλσιφεδιόλη δεν έχει καμία ή έχει ασήμαντη επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.

Οι συχνότητες εκχωρούνται ως εξής: Πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 έως <1/10), όχι συχνές (≥1/1,000 έως <1/100), σπάνιες (≥1/10,000 έως <1/1,000), πολύ σπάνιες (<1/10,000) και μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με τη βιταμίνη D συσχετίζονται με αυξημένα επίπεδα ασβεστίου όταν μπορεί να προκύψει υπερβολική πρόσληψη βιταμίνης D, δηλ. όταν συσχετίζεται με υπερδοσολογία ή παρατεταμένη θεραπεία. Οι δόσεις των αναλόγων της βιταμίνης D που απαιτούνται για την υπερβιταμίνωση ποικίλλουν σημαντικά από το ένα άτομο στο άλλο. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες λόγω αυξημένων επιπέδων ασβεστίου μπορεί να εμφανιστούν στην αρχή ή σε μεταγενέστερο στάδιο (βλ. παράγραφο 4.9 Υπερδοσολογία).

Ανοσοποιητικό σύστημα

Μη γνωστή συχνότητα (δεν μπορεί να εκτιμηθεί με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα): Αντιδράσεις υπερευαισθησίας (όπως αναφυλαξία, αγγειοοίδημα, δύσπνοια, εξάνθημα, τοπικό οίδημα/τοπικό πρήξιμο και ερύθημα).

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης:

Μη γνωστή συχνότητα (δεν μπορεί να εκτιμηθεί με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα): Υπερασβεστιαιμία και υπερασβεστιουρία.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους- κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες

Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων Μεσογείων 284

GR-15562 Χολαργός, Αθήνα Τηλ: + 30 21 32040380/337

Φαξ: + 30 21 06549585

Ιστότοπος: http://www.eof.gr

Συμπτώματα:

Η χορήγηση βιταμίνης D σε υψηλές δόσεις ή για μεγάλα χρονικά διαστήματα μπορεί να προκαλέσει υπερασβεστιαιμία, υπερασβεστιουρία, υπερφωσφαταιμία και νεφρική ανεπάρκεια. Μπορεί να εμφανιστούν πρώιμα συμπτώματα υπερδοσολογίας, αδυναμίας, κόπωσης, υπνηλίας, κεφαλαλγίας, ανορεξίας, ξηροστομίας, μεταλλικής γεύσης, ναυτίας, εμέτου, κοιλιακών κραμπών, πολυουρίας, πολυδιψίας, νυκτουρίας, δυσκοιλιότητας ή διάρροιας, ζάλης, εμβοών, αταξίας, εξανθήματος, υποτονίας (ειδικά σε παιδιά), μυϊκού ή οστικού πόνου και ευερεθιστότητας.

Μεταξύ των όψιμων συμπτωμάτων της υπερασβεστιαιμίας, περιλαμβάνονται τα ακόλουθα: καταρροή, φαγούρα, μειωμένη λίμπιντο, νεφροασβέστωση, νεφρική ανεπάρκεια, οστεοπόρωση σε ενήλικες, καθυστέρηση ανάπτυξης σε παιδιά, απώλεια βάρους, αναιμία, επιπεφυκίτιδα με αποτιτάνωση, φωτοφοβία, παγκρεατίτιδα, αυξημένο άζωτο ουρίας αίματος (BUN), λευκωματουρία, υπερχοληστερολαιμία, αυξημένες τρανσαμινάσες (SGOT και SGPT), υπερθερμία, γενικευμένη αγγειακή αποτιτάνωση, σπασμοί, αποτιτάνωση μαλακών μορίων. Σπάνια, οι ασθενείς μπορεί να αναπτύξουν υπέρταση ή ψυχωσικά συμπτώματα, η αλκαλική φωσφατάση ορού μπορεί να μειωθεί, ενώ οι ηλεκτρολυτικές διαταραχές μαζί με τη μέτρια οξέωση μπορεί να οδηγήσουν σε καρδιακές αρρυθμίες.

Στις πιο σοβαρές περιπτώσεις, όπου το ασβέστιο ορού υπερβαίνει τα 3 mmol/L, ενδέχεται να εμφανιστούν συγκοπή, μεταβολική οξέωση και κώμα. Αν και τα συμπτώματα της υπερδοσολογίας είναι συνήθως αναστρέψιμα, η υπερδοσολογία μπορεί να οδηγήσει σε νεφρική ή καρδιακή ανεπάρκεια.

Είναι αποδεκτό ότι επίπεδα 25-OH-χοληκαλσιφερόλης στον ορό άνω των 375 nmol/L μπορεί να σχετίζονται με αυξημένη συχνότητα εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών.

Αυξημένες τιμές ασβεστίου, φωσφορικών, λευκωματίνης και αζώτου ουρίας στο αίμα, καθώς και αυξημένες τιμές χοληστερόλης και τρανσαμινασών αίματος είναι χαρακτηριστικό αυτού του είδους της υπερδοσολογίας.

Θεραπεία:

Η θεραπεία της υπερδοσολογίας με μονοένυδρη καλσιφεδιόλη αποτελείται από:

1. Διακοπή της θεραπείας (με μονοένυδρη καλσιφεδιόλη) και χορήγηση οποιουδήποτε συμπληρώματος ασβεστίου.

2. Τήρηση μιας δίαιτας χαμηλής σε ασβέστιο. Συνιστάται η χορήγηση μεγάλων όγκων υγρών, τόσο από του στόματος όσο και παρεντερικά, για την αύξηση της απέκκρισης ασβεστίου. Εάν είναι απαραίτητο, χορηγήστε στεροειδή και προκαλέστε εξαναγκασμένη διούρηση με διουρητικά της αγκύλης, όπως η φουροσεμίδη.

3. Εάν η πρόσληψη έχει συμβεί κατά τις προηγούμενες 2 ώρες, συνιστάται γαστρική κένωση και εξαναγκασμένος έμετος. Εάν η βιταμίνη D έχει ήδη περάσει από το στομάχι, μπορεί να χορηγηθεί ένα καθαρτικό (παραφίνη ή ορυκτέλαιο). Εάν η βιταμίνη D έχει ήδη απορροφηθεί, μπορεί να πραγματοποιηθεί αιμοκάθαρση ή περιτοναϊκή κάθαρση με διάλυμα αιμοκάθαρσης χωρίς ασβέστιο.

Η υπερασβεστιαιμία που προέρχεται από παρατεταμένη χορήγηση μονοένυδρης καλσιφεδιόλης επιμένει για περίπου 4 εβδομάδες μετά τη διακοπή της θεραπείας. Τα σημεία και τα συμπτώματα της υπερασβεστιαιμίας είναι συνήθως αναστρέψιμα. Ωστόσο, η μεταστατική ασβέστωση μπορεί να προκαλέσει σοβαρή νεφρική ή καρδιακή ανεπάρκεια και θάνατο.