LUTRAK F.C.TAB 50MG/TAB

Αντιμετώπιση του προχωρημένου καρκίνου του προστάτη σε συνδυασµό µε θεραπεία µε ανάλογα της εκλυτικής ορμόνης της ωχρινοτρόπου ορμόνης (LHRH) ή χειρουργικό ευνουχισµό.

Ενήλικες άνδρες συµπεριλαµβανοµένων των ηλικιωμένων: Ένα δισκίο των 50 mg µια φορά την ηµέρα. H θεραπεία µε Lutrak 50 πρέπει να αρχίζει τουλάχιστον 3 ηµέρες πριν την έναρξη της θεραπείας µε ένα LHRH ανάλογο ή µαζί µε χειρουργικό ευνουχισµό.

Παιδιά: Tο Lutrak 50 αντενδείκνυται στα παιδιά.

Νεφρική ανεπάρκεια: ∆εν απαιτείται τροποποίηση της δοσολογίας σε ασθενείς µε νεφρική ανεπάρκεια.

Ηπατική ανεπάρκεια: ∆εν απαιτείται τροποποίηση της δοσολογίας σε ασθενείς µε ήπια ηπατική ανεπάρκεια. Αυξηµένη συσσώρευση του φαρµάκου µπορεί να παρατηρηθεί σε ασθενείς µε µέτρια έως σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια (βλέπε λήµµα 4.4).

Tο Lutrak 50 mg αντενδείκνυται στις γυναίκες και τα παιδιά.

Tο Lutrak 50 mg δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς που έχουν εµφανίσει υπερευαισθησία στο δραστικό συστατικό ή σε οποιοδήποτε από τα έκδοχα Αντενδείκνυται η συγχορήγηση Lutrak 50 mg µε τερφεναδίνη, αστεµιζόλη ή σιζαπρίδη (βλ. λήµµα 4.5).

H bicalutamide µεταβολίζεται εκτεταµένα στο ήπαρ. Tα διαθέσιµα στοιχεία υποδηλώνουν ότι η αποβολή της µπορεί να είναι βραδύτερη σε άτοµα µε σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια και αυτό µπορεί να οδηγήσει σε αυξηµένη συσσώρευση της bicalutamide. Eποµένως το Lutrak 50 mg πρέπει να χρησιµοποιείται µε προσοχή σε ασθενείς µε µέτρια έως σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια.

Λόγω της πιθανότητας εµφάνισης ηπατικών µεταβολών θα πρέπει να γίνεται περιοδικός έλεγχος της ηπατικής λειτουργίας. Τα περισσότερα περιστατικά αναµένεται να εµφανισθούν στους 6 πρώτους µήνες της θεραπείας µε Lutrak.

Σοβαρές ηπατικές αλλαγές και ηπατική ανεπάρκεια παρατηρήθηκαν σπάνια µε το Lutrak 50 mg και έχουν αναφερθεί θανατηφόρες εκβάσεις (βλέπε 4.8). H θεραπεία µε Lutrak 50 mg θα πρέπει να διακοπεί εάν οι αλλαγές είναι σοβαρές.

Σε ασθενείς που εµφανίζουν αντικειµενικώς εξέλιξη της νόσου, που συνοδεύεται από αυξηµένη τιµή PSA, θα πρέπει να εξετάζεται η διακοπή της θεραπείας µε Lutrak.

Έχει παρατηρηθεί κάποια μείωση της ανοχής στη γλυκόζη σε άνδρες που λαμβάνουν αγωνιστές LHRH. Αυτό μπορεί να εκδηλώνεται σαν σακχαρώδης διαβήτης, ή σαν απώλεια γλυκαιμικού ελέγχου σε αυτούς τους άνδρες με προϋπάρχοντα σακχαρώδη διαβήτη. Πρέπει λοιπόν να δοθεί προσοχή στην παρακολούθηση της γλυκόζης του αίματος στους ασθενείς που λαμβάνουν LUTRAK σε συνδυασμό με αγωνιστές LHRH.

Πρέπει να δίνεται προσοχή όταν συγχορηγείται η bicalutamide µε φάρµακα που µεταβολίζονται κυρίως από το CYP 3A4 (βλέπε λήµµατα 4.3 και 4.5), καθώς έχει παρατηρηθεί ότι αναστέλλει τη δράση του κυτοχρώµατος P450 (CYP 3A4).

Ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, έλλειψης Lapp λακτάσης ή δυσαπορρόφησης γλυκόζης-γαλακτόζης δεν πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φάρμακο.

Δεν υπάρχουν στοιχεία κάποιων φαρμακοδυναμικών ή φαρμακοκινητικών αλληλεπιδράσεων μεταξύ bicalutamide και αναλόγων LHRH.

Μελέτες in vitro έχουν δείξει ότι η R-bicalutamide είναι αναστολέας του CYP 3A4 µε µικρότερη ανασταλτική επίδραση στην ενεργότητα των CYP 2C9, 2C19 και 2D6. Μολονότι, στις κλινικές µελέτες που χρησιµοποιήθηκε η αντιπυρίνη σαν δείκτης της δραστηριότητας του κυτοχρώµατος P450 (CYP) δεν παρατηρήθηκε πιθανή αλληλεπίδραση του Lutrak µε κάποιο φάρµακο, η µέση έκθεση της µιδαζολάµης (AUC) αυξήθηκε µέχρι 80%, µετά από συγχορήγηση µε Lutrak για 28 ηµέρες. Για φάρµακα µε µικρό θεραπευτικό εύρος µια τέτοια αύξηση θα µπορούσε να έχει σηµασία. Για το λόγο αυτό αντενδείκνυται η συγχορήγηση µε τερφεναδίνη, αστεµιζόλη και σιζαπρίδη και απαιτείται προσοχή όταν συγχορηγείται το Lutrak µε ουσίες όπως κυκλοσπορίνη και αποκλειστές των διαύλων ασβεστίου. Μπορεί να χρειαστεί µείωση της δοσολογίας για τα φάρµακα αυτά, ειδικότερα αν υπάρχει ένδειξη ενίσχυσης του αποτελέσµατος ή αύξησης των ανεπιθυµήτων ενεργειών. Για την κυκλοσπορίνη συνιστάται, µετά την έναρξη ή τη διακοπή της θεραπείας µε Lutrak, να ελέγχονται προσεκτικά οι συγκεντρώσεις στο πλάσµα και η κλινική κατάσταση.

Πρέπει να δίνεται προσοχή όταν συνταγογραφείται το Lutrak µαζί µε άλλα φάρµακα που µπορεί να αναστείλουν την οξείδωση του φαρµάκου π.χ. σιµετιδίνη και κετοκοναζόλη. Θεωρητικά, αυτό µπορεί να έχει σαν αποτέλεσµα αυξηµένες συγκεντρώσεις της bicalutamide στο πλάσµα, που θα µπορούσαν ίσως να οδηγήσουν σε αύξηση των ανεπιθυµήτων ενεργειών.

Μελέτες in vitro έχουν δείξει ότι η bicalutamide µπορεί να εκτοπίσει το κουµαρινικό αντιπηκτικό, βαρφαρίνη, από τις θέσεις σύνδεσής του µε τις πρωτεΐνες. Συνιστάται εποµένως, στις περιπτώσεις που χορηγείται Lutrak 50 mg σε ασθενείς που λαµβάνουν ήδη κουµαρινικά αντιπηκτικά, να παρακολουθείται στενά ο χρόνος προθροµβίνης.

Η bicalutamide αντενδείκνυται στις γυναίκες και δεν πρέπει να χορηγείται σε εγκύους ή γυναίκες που θηλάζουν.

Tο Lutrak θεωρείται απίθανο να επιδράσει αρνητικά στην ικανότητα οδήγησης και χειρισµού µηχανηµάτων. Ωστόσο, πρέπει να λαµβάνεται υπόψη ότι σποραδικά µπορεί να παρατηρηθεί υπνηλία. Ασθενείς που εµφανίζουν τέτοια επίδραση πρέπει να προσέχουν ιδιαίτερα.

Σε αυτή τη παράγραφο οι ανεπιθύμητες ενέργειες καθορίζονται ως εξής: Πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 - <1/10), όχι συχνές (≥1/1000 - ≤1/100), σπάνιες (≥1/10000 - ≤1/1000), πολύ σπάνιες (≤1/10000), μη-γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία).

Πίνακας 1 : Συχνότητα ανεπιθύμητων ενεργειών

¹ Παρατηρήθηκε σε φαρμακοεπιδημιολογική μελέτη αγωνιστών LHRH και αντι-ανδρογόνων που χρησιμοποιήθηκαν στη θεραπεία καρκίνου του προστάτη. Ο κίνδυνος φαίνεται να αυξάνεται όταν το LUTRAK 50 mg χρησιμοποιήθηκε σε συνδυασμό με αγωνιστές LHRH.

² Oι ηπατικές αλλαγές είναι σπανίως σοβαρές και ήταν συχνά παροδικές και αναστέλλονταν ή βελτιώνονταν με τη συνέχιση της θεραπείας ή μετά τη διακοπή της.

³ Σπάνια σε ασθενείς που έλαβαν bicalutamide παρατηρήθηκε ηπατική ανεπάρκεια, αλλά δεν έχει τεκμηριωθεί αιτιατή σχέση με βεβαιότητα. Θα πρέπει να γίνεται περιοδικός έλεγχος της ηπατικής λειτουργίας (βλ. επίσης λήμμα 4.4)

⁴ Μπορεί να μειωθούν με σύγχρονη ορχεκτομή

∆εν υπάρχει εµπειρία µε υπερδοσολογία στον άνθρωπο. ∆εν υπάρχει ειδικό αντίδοτο και η θεραπεία πρέπει να είναι συµπτωµατική. H αιµοδιϋλιση µπορεί να µη βοηθήσει, καθώς η bicalutamide συνδέεται σε µεγάλο βαθµό µε τις πρωτεΐνες και δεν ανευρίσκεται αναλλοίωτη στα ούρα. Συνιστάται γενική υποστηρικτική αγωγή, συµπεριλαµβανοµένου συχνού ελέγχου των ζωτικών σηµείων.