NEPEZIL ORAL.SOL 1MG/ML

Το NEPEZIL ενδείκνυται για τη συμπτωματική θεραπεία ήπιας έως μέτριας βαρύτητας άνοιας Alzheimer.

Δοσολογία Ενήλικες/Ηλικιωμένοι

Η θεραπεία αρχίζει με χορήγηση 5ml (5mg)/ημέρα (εφάπαξ ημερήσια δόση) γεμίζοντας το δοσoμετρικό κουτάλι μέχρι τη διαβάθμιση των 5ml. To NEPEZIL1mg/ml πόσιμο διάλυμα πρέπει να λαμβάνεται από το στόμα, το βράδυ, αμέσως πριν από την κατάκλιση και μπορεί να ληφθεί με ή χωρίς τροφή.

Η ημερήσια δόση των 5mg πρέπει να διατηρείται για τουλάχιστον 1 μήνα ώστε να επιτρέπεται η αξιολόγηση της πρώιμων κλινικών

ανταποκρίσεων στηθεραπεία και

η επίτευξη των συγκεντρώσεων της υδροχλωρικής δονεπεζίλης σε σταθεροποιημένη κατάσταση.Μετά από την κλινική αξιολόγηση της θεραπείας για έναμήνα με

5mg/ημέρα, η δόση του NEPEZIL 1mg/ml πόσιμο διάλυμα μπορεί να αυξηθεί σε 10ml (10mg)/ημέρα (εφ άπαξ ημερήσια δόση) γεμίζοντας το δοσομετρικό κουτάλι μέχρι τη διαβάθμιση των 10ml.

Η μέγιστη ημερήσια συνιστώμενη δόση είναι 10mg.

Δόσεις μεγαλύτερες από 10 mg/ημέρα δεν έχουν μελετηθεί σε κλινικές δοκιμές. Η έναρξη και η επίβλεψη της θεραπείας πρέπει να γίνεται από γιατρό έμπειρο στη διάγνωση και τη θεραπεία της άνοιας Alzheimer. Η διάγνωση πρέπει να πραγματοποιείται σύμφωνα με

τις αποδεκτές κατευθυντήριες γραμμές ( (π.χ. DSM IV, ICD 10). Η θεραπεία με δονεπεζίλη πρέπει να αρχίζει μόνο εάν υπάρχει άτομο που θα φροντίζει τον ασθενή, το οποίο θα παρακολουθεί τακτικά τη λήψη του φαρμάκου. Η θεραπεία συντήρησης μπορεί να συνεχίζεται για όσο διάστημα υπάρχουν θεραπευτικά οφέλη για τον ασθενή. Κατά συνέπεια, το κλινικό όφελος της δονεπεζίλης πρέπει να επανεκτιμάται σε τακτική βάση. Η διακοπής της θεραπείας πρέπει να εξετάζεται όταν δεν υπάρχει πλέον ένδειξη θεραπευτικής δράσης. Η ατομική ανταπόκριση στη δονεπεζίλη δεν μπορεί να προβλεφθεί.

Κατά τη διακοπή της θεραπείας, παρατηρείται μια σταδιακή μείωση των ευεργετικών επιδράσεων του NEPEZIL 1mg/ml πόσιμο διάλυμα.

Ασθενείς με νεφρική και ηπατική δυσλειτουργία

Παρόμοιο δοσολογικό σχήμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία, καθώς η κάθαρση της υδροχλωρικής δονεπεζίλης δεν επηρεάζεται από αυτή την κατάσταση.

Λόγω της πιθανής αυξημένης έκθεσης στο φάρμακο ασθενών με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (βλ. παράγραφο 5.2.), η αύξηση της δόσης θα πρέπει να πραγματοποιείται ανάλογα με την ανεκτικότητα του κάθε ασθενούς. Δεν υπάρχουν δεδομένα για ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.

Παιδιατρικός πληθυσμός:

Το NEPEZIL 1mg/ml πόσιμο διάλυμα δεν συνιστάται για χρήση σε παιδιά και εφήβους (ηλικίας κάτω των 18 ετών).

Τρόπος χορήγησης

NEPEZIL1mg/ml Πόσιμο διάλυμα πρέπει να λαμβάνεται από το στόμα, το βράδυ, πριν από την κατάκλιση.

Σε περίπτωση διαταραχών του ύπνου, συμπεριλαμβανομένων μη φυσιολογικών ονείρων, εφιαλτών ή αϋπνίας (βλ. παράγραφο 4.8), μπορεί να εξεταστεί το ενδεχόμενο λήψης του Nepezil το πρωί.

Η δονεπεζίλη αντενδείκνυται σε ασθενείς με γνωστή υπερευαισθησία στην υδροχλωρική δονεπεζίλη ή στα παράγωγα πιπεριδίνης.

Επίσης αντενδείκνυται σε ασθενείς με κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη φρουκτόζη και σε ασθενείς, με υπερευαισθησία στους μεταδισουλφίτες ή σε κάποιο από τα έκδοχα που χρησιμοποιούνται στη σύνθεση (βλ. επίσης παράγραφο 4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες).

Η χρήση της δονεπεζίλης σε ασθενείς με σοβαρή άνοια Alzheimer, άλλες μορφές άνοιας ή άλλες μορφές διαταραχής της μνήμης (π.χ. εξασθένηση της γνωστικής λειτουργίας λόγω ηλικίας), δεν έχει διερευνηθεί.

Το προϊόν περιέχει σορβιτόλη. Για το λόγο αυτό ασθενείς με κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη φρουκτόζη δεν πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φάρμακο.

Το sodium metabisulphite μπορεί σπάνια να προκαλέσει αντιδράσεις υπερευαισθησίας και βρογχόσπασμο. Το methyl parahydroxybenzoate μπορεί να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις (πιθανώς καθυστερημένες).

Αναισθησία: Η δονεπεζίλη, ως αναστολέας της χολινεστεράσης, είναι πιθανό να επιτείνει τη μυοχάλαση τύπου σουκινυλοχολίνης κατά τη διάρκεια της αναισθησίας.

Καρδιοαγγειακές Καταστάσεις: Λόγω της φαρμακολογικής τους δράσης, οι αναστολείς της χολινεστεράσης μπορεί να έχουν βαγοτονικές επιδράσεις στην καρδιακή συχνότητα (π.χ. βραδυκαρδία). Η πιθανότητα εμφάνισης της δράσης αυτής μπορεί να είναι ιδιαίτερα σημαντική σε ασθενείς με « σύνδρομο νοσούντος φλεβόκομβου» ή άλλες υπερκοιλιακές διαταραχές της καρδιακής αγωγιμότητας, όπως φλεβοκομβοκολπικός ή κολποκοιλιακός αποκλεισμός.

Υπάρχουν αναφορές συγκοπής και επιληπτικών κρίσεων Κατά τη διερεύνηση τέτοιων ασθενών, πρέπει να εξετάζεται η πιθανότητα καρδιακού αποκλεισμού ή παρατεταμένων φλεβοκομβικών παύσεων.

Έχουν υπάρξει αναφορές μετά την κυκλοφορία του προϊόντος στην αγορά σχετικά με την παράταση του διαστήματος QTc και την ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου (βλ. παραγράφους 4.5 και 4.8). Συνιστάται προσοχή σε ασθενείς με προϋπάρχον ή οικογενειακό ιστορικό παράτασης του QTc, σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με φάρμακα που επηρεάζουν το διάστημα QTc, ή σε ασθενείς με συναφή προϋπάρχουσα καρδιακή νόσο (π.χ. μη αντιρροπούμενη καρδιακή ανεπάρκεια, πρόσφατο έμφραγμα του μυοκαρδίου, βραδυαρρυθμίες), ή ηλεκτρολυτικές διαταραχές (υποκαλιαιμία, υπομαγνησιαιμία). Ενδέχεται να απαιτείται κλινική παρακολούθηση

(ΗΚΓ).

Γαστρεντερικές Καταστάσεις: Ασθενείς με αυξημένο κίνδυνο για ανάπτυξη ελκών π.χ., αυτοί με ιστορικό έλκους ή εκείνοι που λαμβάνουν ταυτόχρονα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ), πρέπει να παρακολουθούνται για συμπτώμάτα.. Ωστόσο, οι κλινικές μελέτες με δονεπεζίλη δεν έδειξαν καμία αύξηση, σε σχέση με το εικονικό φάρμακο (placebo), στης συχνότητα εμφάνισης είτε πεπτικού έλκους είτε γαστρεντερικης αιμορραγίας στους ασθενείς.

Ουρογεννητικό Σύστημα: Αν και δεν έχει παρατηρηθεί σε κλινικές μελέτες με δονεπεζίλη, τα χολινομιμητικά φάρμακα μπορούν να προκαλέσουν απόφραξη του αυχένα της ουροδόχου κύστης.

Νευρολογικές Καταστάσεις: Επιληπτικές κρίσεις–: Τα χολινομιμητικά φάρμακα πιστεύεται ότι έχουν τη δυνατότητα να προκαλούν γενικευμένους σπασμούς. Ωστόσο, η η επιληπτική δραστηριότητα μπορεί επίσης να αποτελεί εκδήλωση της νόσου Alzheimer.

Τα χολινομιμητικά μπορεί να έχουν τη δυνατότητα να επιδεινώνουν ή να επάγουν εξωπυραμιδικά συμπτώματα.

Νευροληπτικό Κακόηθες Σύνδρομο (ΝΚΣ)

Το NΚΣ, μια εν δυνάμει απειλητική για τη ζωή πάθηση που χαρακτηρίζεται από υπερθερμία, μυϊκή ακαμψία, αστάθεια του αυτόνομου νευρικού συστήματος, μεταβληθείσα συνείδηση και αυξημένα επίπεδα της φωσφοκινάσης της κρεατίνης στον ορό, έχει αναφερθεί ότι εμφανίζεται πολύ σπάνια σε σχέση με τη δονεπεζίλη, ιδιαίτερα σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα αντιψυχωσικά. Επιπρόσθετα σημεία μπορεί να περιλαμβάνουν μυοσφαιρινουρία (ραβδομυόλυση) και οξεία νεφρική ανεπάρκεια. Εάν ένας ασθενής αναπτύξει σημεία και συμπτώματα ενδεικτικά του ΝΚΣ ή παρουσιάσει ανεξήγητο υψηλό πυρετό χωρίς επιπρόσθετες κλινικές εκδηλώσεις του ΝΚΣ, η θεραπεία πρέπει να διακόπτεται.

Πνευμονικές Καταστάσεις: Λόγω της χολινομιμητικής δράσης τους, οι αναστολείς της χολινεστεράσης πρέπει να συνταγογραφούνται με προσοχή σε ασθενείς με ιστορικό άσθματος ή αποφρακτικής πνευμονοπάθειας.

Η χορήγηση του NEPEZIL ταυτόχρονα με άλλους αναστολείς της ακετυλοχολινεστεράσης, αγωνιστές ή ανταγωνιστές του χολινεργικού συστήματος, πρέπει να αποφεύγεται.

Σοβαρή Ηπατική Δυσλειτουργία: Δεν υπάρχουν δεδομένα για ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργεία.

Θνησιμότητα σε Κλινικές Δοκιμές Αγγειακής Άνοιας

Διεξήχθησαν τρεις κλινικές δοκιμές, διάρκειας 6 μηνών, στις οποίες μελετήθηκαν άτομα που πληρούσαν τα κριτήρια NINDS-AIREN, για πιθανή ή ενδεχόμενη αγγειακή άνοια (VaD-Vascular dementia). Τα κριτήρια NINDS-AIREN είναι σχεδιασμένα να αναγνωρίζουν ασθενείς των οποίων η άνοια φαίνεται να οφείλεται μόνο σε αγγειακά αίτια και να αποκλείουν ασθενείς με νόσο Alzheimer. Στην πρώτη μελέτη, τα ποσοστά θνησιμότητας ήταν 2/198 (1,0%) με υδροχλωρική δονεπεζίλη 5mg, 5/206 (2,4%) με υδροχλωρική δονεπεζίλη 10mg και 7/199 (3,5%) με εικονικό φάρμακο. Στη δεύτερη μελέτη, τα ποσοστά θνησιμότητας ήταν 4/208 (1,9%) με υδροχλωρική δονεπεζίλη 5mg, 3/215 (1,4%) με υδροχλωρική δονεπεζίλη 10mg και 1/193 (0,5%) με εικονικό φάρμακο. Στην τρίτη μελέτη, τα ποσοστά θνησιμότητας ήταν 11/648 (1,7%) με υδροχλωρική δονεπεζίλη 5mg και 0/326 (0%) με εικονικό φάρμακο. Το ποσοστό θνησιμότητας για τις τρεις μελέτες VaD συνδυασμένες στην ομάδα υδροχλωρικής δονεπεζίλης (1,7%) ήταν αριθμητικά υψηλότερο από αυτό της

ομάδας του εικονικού φαρμάκου (1,1%), ωστόσο, η διαφορά αυτή δεν ήταν στατιστικά σημαντική. Η πλειοψηφία των θανάτων σε

ασθενείς που λάμβαναν είτε υδροχλωρική δονεπεζίλη ή εικονικό φάρμακο, φαίνεται να είναι αποτέλεσμα διάφορων αιτιών που σχετίζονται με τα αγγεία, τα οποία θα μπορούσαν να είναι αναμενόμενα σε αυτόν τον ηλικιωμένο πληθυσμό με υποκείμενη αγγειακή νόσο. Μία ανάλυση όλων των σοβαρών, μη-θανατηφόρων και θανατηφόρων αγγειακών συμβαμάτων, δεν έδειξε καμμία διαφορά στο ποσοστό εμφάνισης στην ομάδα υδροχλωρικής δονεπεζίλης, σε σχέση με το εικονικό φάρμακο.

Σε συγκεντρωτικές μελέτες της νόσου Alzheimer (n=4146) και όταν αυτές οι μελέτες της νόσου Alzheimer αθροίστηκαν με άλλες μελέτες άνοιας, συμπεριλαμβανομένων των μελετών για την αγγειακή άνοια (σύνολο n=6888), το ποσοστό θνησιμότητας στις ομάδες με εικονικό φάρμακο, υπερέβαινε αριθμητικά το ποσοστό των ομάδων με υδροχλωρική δονεπεζίλη.

Έκδοχα

Σορβιτόλη: Η αθροιστική επίδραση της ταυτόχρονης χορήγησης προϊόντων που περιέχουν σορβιτόλη (ή φρουκτόζη) και η με την διατροφή λήψη σορβιτόλης (ή φρουκτόζης) πρέπει να λαμβάνονται υπόψη. Η ποσότητα της σορβιτόλης στα από στόματος φαρμακευτικά προϊόντα μπορεί να επηρεάσει τη βιοδιαθεσιμότητα άλλων από στόματος φαρμακευτικών προϊόντων, που χορηγούνται ταυτόχρονα.

Ασθενείς με κληρονομική δυσανεξία στη φρουκτόζη (HFI) δεν πρέπει να πάρουν/ή να τους χορηγηθεί αυτό το φαρμακευτικό προϊόν.

Παρα-υδροξυβενζοϊκό μεθύλιο: Μπορεί να προκαλέσει τοπικό ερεθισμό Μετα- διθειούχο νάτριο: Μπορεί σπάνια να προκαλέσει σοβαρές αντιδράσεις υπερευαισθησίας και βρογχόσπασμο

Bενζοϊκό νάτριο: Αυτό το φάρμακο περιέχει 1,00 mg σα κάθε ml πόσιμου διαλύματος. Μπορεί να προκαλέσει τοπικό ερεθισμό.

Η υδροχλωρική δονεπεζίλη και/ή οποιοσδήποτε από τους μεταβολίτες της δεν αναστέλλουν το μεταβολισμό της θεοφυλλίνης, βαρφαρίνης, σιμετιδίνης ή διγοξίνης στους ανθρώπους. Ο μεταβολισμός της υδροχλωρικής δονεπεζίλης δεν επηρεάζεται από την ταυτόχρονη χορήγηση σιμετιδίνης ή διγοξίνης. Μελέτες in vitro έχουν δείξει ότι στο μεταβολισμό της δονεπεζίλης εμπλέκονται τα ισοένζυμα 3Α4 του κυτοχρώματος P450 και σε μικρότερο βαθμό τα ισοένζυμα 2D6. Μελέτες φαρμακευτικής αλληλεπίδρασης που πραγματοποιήθηκαν in vitro δείχνουν ότι η κετοκοναζόλη και η κινιδίνη, αναστολείς του CYP 3Α4 και 2D6 αντίστοιχα, αναστέλλουν τον μεταβολισμό της δονεπεζίλης.

Επομένως, αυτοί και άλλοι ουσίες-αναστολείς του CYP 3Α4, όπως η ιτρακοναζόλη και η ερυθρομυκίνη, κ και αναστολείς του CYP2D6, όπως η φλουοξετίνη, μπορούν να αναστείλουν τον μεταβολισμό της δονεπεζίλης. Σε μία μελέτη σε υγιείς εθελοντές, η κετοκοναζόλη αύξησε τις μέσες συγκεντρώσεις της δονεπεζίλης περίπου κατά 30%.

Επαγωγείς ενζύμων, όπως η ριφαμπικίνη, η φαινυντοΐνη, η καρβαμεζαπίνη και το οινόπνευμα μπορεί να μειώσουν τα επίπεδα της δονεπεζίλης. Δεδομένου ότι το μέγεθος μιας ανασταλτικής ή επαγωγικής επίδρασης δεν είναι γνωστό, τέτοιοι συνδυασμοί φαρμάκων πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή.

Η υδροχλωρική δονεπεζίλη μπορεί να αλληλεπιδράσει με φαρμακευτικές αγωγές που έχουναντιχολινεργική δράση. Υπάρχει επίσης η πιθανότητα συνεργικής δράσης με ταυτόχρονη θεραπεία που περιλαμβάνει φαρμακευτικές αγωγές , όπως σουκινυλοχολίνη,άλλους παράγοντες νευρομυϊκού αποκλεισμού ή χολινεργικούς αγωνιστές ή παράγοντες βήτα αποκλεισμού, που έχουν επιδράσεις στην καρδιακή αγωγιμότητα.

Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις παράτασης του διαστήματος QTc και ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου για τη δονεπεζίλη. Συνιστάται προσοχή όταν η δονεπεζίλη χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που είναι γνωστό ότι παρατείνουν το διάστημα QTc και ενδέχεται να απαιτείται κλινική παρακολούθηση (ΗΚΓ). Τα παραδείγματα περιλαμβάνουν:

• Αντιαρρυθμικά της κατηγορίας ΙΑ (π.χ. κινιδίνη)

• Αντιαρρυθμικά της κατηγορίας ΙΙΙ (π.χ. αμιωδαρόνη, σοταλόλη)

• Ορισμένα αντικαταθλιπτικά (π.χ. σιταλοπράμη, εσιταλοπράμη, αμιτριπτυλίνη)

• Άλλα αντιψυχωσικά (π.χ. παράγωγα φαινοθειαζίνης, σερτινδόλη, πιμοζίδη, ζιπρασιδόνη)

• Ορισμένα αντιβιοτικά (π.χ. κλαριθρομυκίνη, ερυθρομυκίνη, λεβοφλοξασίνη, μοξιφλοξασίνη)

Κύηση: Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα από τη χρήση της δονεπεζίλης σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα, δεν έχουν παρουσιάσει τερατογόνο δράση, αλλά έχουν δείξει προ- και μεταγεννητική τοξικότητα (βλέπε παράγραφο 5.3 Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια). Ο ενδεχόμενος κίνδυνος για τους ανθρώπους είναι άγνωστος.

Το NEPEZIL1mg/ml πόσιμο διάλυμα δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της κύησης, εκτός αν είναι απολύτως απαραίτητο.

Θηλασμός: Η δονεπεζίλη απεκκρίνεται στο γάλα των αρουραίων. Δεν είναι γνωστό εάν η υδροχλωρική δονεπεζίλη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα και δεν υπάρχουν μελέτες σε θηλάζουσες μητέρες. Κατά συνέπεια οι γυναίκες που λαμβάνουν δονεπεζίλη δεν πρέπει να θηλάζουν

ν

Η δονεπεζίλη έχει μικρή ή μέτρια επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.

Η άνοια μπορεί να προκαλέσει μείωση της απόδοσης στην οδήγηση ή να διακυβεύσει την ικανότητα χειρισμού μηχανημάτων. Επιπλέον, η δονεπεζίλη μπορεί να προκαλέσει κόπωση, ζάλη και μυϊκές κράμπες, κυρίως όταν ξεκινά η θεραπεία ή

αυξάνεται η δόση. Ο θεράπων γιατρός θα πρέπει να αξιολογεί τακτικά την ικανότητα των ασθενών που λαμβάνουν δονεπεζίλη να συνεχίζουν την οδήγηση ή το χειρισμό πολύπλοκων μηχανημάτων.

Τα πιο συχνά ανεπιθύμητα συμβάματα είναι διάρροια, μυϊκές κράμπες, κόπωση, ναυτία, έμετος και αϋπνία.

Ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν σε περισσότερες από μία μεμονωμένη περίπτώση, κατατάσσονται παρακάτω, ανά οργανικό σύστημα και ανά

συχνότητα. Οι συχνότητες ορίζονται ως: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100, <1/10), όχι συχνές (≥1/1000, <1/100), σπάνιες (≥1/10000, <1/1000), πολύ σπάνιες (<1/10000) και μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).

*

Κατά τη διερεύνηση ασθενών για συγκοπή ή επιληπτική κρίση, πρέπει να εξετάζεται η πιθανότητα

καρδιακού αποκλεισμού ή παρατεταμένων φλεβοκομβικών παύσεων (βλ. παράγραφο 4.4).

**Περιστατικά ψευδαισθήσεων, μη φυσιολογικών ονείρων, εφιαλτών, διέγερσης και επιθετικής συμπεριφοράς, που αναφέρθηκαν, υποχώρησαν μετά από μείωση της δόσης ή διακοπή της θεραπείας.

***Σε περιπτώσεις ανεξήγητης ηπατικήςν δυσλειτουργίαςθα πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο διακοπής του φαρμάκου.

**** Έχει αναφερθεί ότι εμφανίζεται ραβδομυόλυση, ανεξάρτητα από το νευροληπτικό κακόηθες σύνδρομο και σε στενή χρονική συσχέτιση με την έναρξη δονεπεζίλης ή την αύξηση της δόσης.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων, Μεσογείων 284 GR-15562 Χολαργός, Αθήνα, Τηλ: + 30 21 32040337, Ιστότοπος: http://www.eof.gr, http://www.kitrinikarta.gr

Η εκτιμώμενη μέση θανατηφόρος δόση της υδροχλωρικής δονεπεζίλης μετά από χορήγηση μίας εφάπαξ δόσης σε ποντικούς και αρουραίους είναι τα 45 και τα 32mg/kg, αντίστοιχα, ή περίπου 225 και 160 φορές μεγαλύτερη της μέγιστης συνιστώμενης ανθρώπινης δόσης των 10mg την ημέρα.

Δοσοεξαρτώμενα σημεία χολινεργικής διέγερσης, παρατηρήθηκαν σε ζώα και περιλαάμβάνουν μειωμένη αυτόματη κίνηση,, πρηνή θέση, ασταθές βάδισμα, δακρύρροια, κλονικούς σπασμούς, αναπνευστική καταστολή, σιελόρροια, μύση, ακούσιες μυϊκές συσπάσεις και χαμηλότερη θερμοκρασία επιφάνειας σώματος.

Η υπερδοσολογία με αναστολείς της χολινεστεράσης μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα χολινεργική κρίση που χαρακτηρίζεται από σοβαρή ναυτία, έμετο, σιελόρροια, εφίδρωση, βραδυκαρδία, υπόταση, αναπνευστική καταστολή, κατέρρειψη και σπασμούς. Η αυξανόμενη μυϊκή αδυναμία είναι πιθανή και μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα θάνατο εάν εμπλέκονται οι αναπνευστικοί μύες.

Όπως σε κάθε περίπτωση υπερδοσολογίας, πρέπει να εφαρμοστούν γενικά υποστηρικτικά μέτρα. Τριτοταγή αντιχολινεργικά, όπως η ατροπίνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως αντίδοτο για την υπερδοσολογία με υδροχλωρική δονεπεζίλη. Συνιστάται ενδοφλέβια θειική ατροπίνη τιτλοποιημένη ανάλογα με το αποτέλεσμα: μία αρχική δόση των 1,0 με 2,0mg IV με επακόλουθες δόσεις που βασίζονται στην κλινική ανταπόκριση. 'Ατυπες ανταποκρίσεις στην αρτηριακή πίεση και τον καρδιακό ρυθμόέχουν αναφερθεί με άλλα χολινομιμητικά φάρμακα όταν χορηγήθηκαν με τεταρτοταγή αντιχολινεργικά, όπως γλυκοπυρολάτη.. Δεν είναι γνωστό εάν η υδροχλωρική δονεπεζίλη και/ή οι μεταβολίτες της μπορούν να απομακρυνθούν με διύλιση (αιμοκάθαρση, περιτοναϊκή κάθαρση ή αιμοδιήθηση).