NUCALA INJ.SOL 100MG/ML
Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Αλληλεπιδράσεις με
Περιορισμοί
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)
Τελευταία ενημέρωση SmPC
Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - NUCALA 100MG/ML
Σοβαρό ηωσινοφιλικό άσθμα
Το Nucala ενδείκνυται ως επιπρόσθετη θεραπεία για την αντιμετώπιση του σοβαρού ανθεκτικού ηωσινοφιλικού άσθματος σε ενήλικες, εφήβους και παιδιά ηλικίας 6 ετών και άνω (βλέπε παράγραφο 5.1).
Χρόνια ρινοκολπίτιδα με ρινικούς πολύποδες (CRSwNP)
Το Nucala ενδείκνυται ως επιπρόσθετη θεραπεία σε συνδυασμό με ενδορρινικά κορτικοστεροειδή για τη θεραπεία ενηλίκων ασθενών με σοβαρή CRSwNP, στους οποίους η θεραπεία με συστηματικά κορτικοστεροειδή και/ή χειρουργική επέμβαση δεν παρέχει επαρκή έλεγχο της νόσου.
Χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ)
Το Nucala ενδείκνυται σε ενήλικες ως επιπρόσθετη θεραπεία συντήρησης για τη μη ελεγχόμενη χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) που χαρακτηρίζεται από αυξημένο αριθμό ηωσινόφιλων στο αίμα σε συνδυασμό με ένα εισπνεόμενο κορτικοστεροειδές (ICS), έναν β2 αγωνιστή μακράς δράσης (LABA) και έναν μακράς δράσης μουσκαρινικό ανταγωνιστή (LAMA) (βλ. παράγραφο 5.1).
Ηωσινοφιλική κοκκιωμάτωση με πολυαγγειίτιδα (EGPA)
Το Nucala ενδείκνυται ως επιπρόσθετη θεραπεία για ασθενείς ηλικίας 6 ετών και άνω με υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα ή ανθεκτική ηωσινοφιλική κοκκιωμάτωση με πολυαγγειίτιδα (EGPA).
Υπερηωσινοφιλικό σύνδρομο (HES)
Το Nucala ενδείκνυται ως επιπρόσθετη θεραπεία για ενήλικες ασθενείς με ανεπαρκώς ελεγχόμενο υπερηωσινοφιλικό σύνδρομο χωρίς ταυτοποιήσιμη μη αιματολογική δευτερογενή αιτία (βλ. παράγραφο 5.1).
Συνιστάται το Nucala να χορηγείται από ιατρούς με εμπειρία στη διάγνωση και την αντιμετώπιση του σοβαρού ανθεκτικού ηωσινοφιλικού άσθματος, της CRSwNP, της ΧΑΠ, της EGPA ή του HES.
Δοσολογία
Σοβαρό ηωσινοφιλικό άσθμα
Ενήλικες και έφηβοι ηλικίας 12 ετών και άνω
Η συνιστώμενη δόση της μεπολιζουμάμπης είναι 100 mg χορηγούμενη υποδορίως μία φορά κάθε
4 εβδομάδες.
Παιδιά ηλικίας 6 έως 11 ετών
Η συνιστώμενη δόση της μεπολιζουμάμπης είναι 40 mg χορηγούμενη υποδορίως μία φορά κάθε
4 εβδομάδες.
Το Nucala προορίζεται για μακροχρόνια θεραπεία. Η ανάγκη για συνέχιση της θεραπείας πρέπει να εξετάζεται τουλάχιστον σε ετήσια βάση, όπως καθορίζεται από την αξιολόγηση της σοβαρότητας της νόσου και το επίπεδο ελέγχου των παροξύνσεων από τον ιατρό.
CRSwNP
Ενήλικες
Η συνιστώμενη δόση της μεπολιζουμάμπης είναι 100 mg χορηγούμενη υποδορίως μία φορά κάθε
4 εβδομάδες.
Το Nucala προορίζεται για μακροχρόνια θεραπεία. Μπορεί να εξεταστεί το ενδεχόμενο εναλλακτικών θεραπειών σε ασθενείς που δεν έχουν εμφανίσει ανταπόκριση μετά από 24 εβδομάδες θεραπείας για CRSwNP. Ορισμένοι ασθενείς με αρχική μερική ανταπόκριση μπορεί στη συνέχεια να παρουσιάσουν βελτίωση με τη συνέχιση της θεραπείας πέραν των 24 εβδομάδων.
ΧΑΠ
Ενήλικες
Η συνιστώμενη δόση της μεπολιζουμάμπης είναι 100 mg χορηγούμενη υποδορίως μία φορά κάθε
4 εβδομάδες.
Το Nucala προορίζεται για μακροχρόνια θεραπεία. Η ανάγκη για συνέχιση της θεραπείας πρέπει να εξετάζεται τουλάχιστον σε ετήσια βάση, όπως καθορίζεται από την αξιολόγηση της σοβαρότητας της νόσου και το επίπεδο ελέγχου των παροξύνσεων από τον ιατρό.
EGPA
Ενήλικες και έφηβοι ηλικίας 12 ετών και άνω
Η συνιστώμενη δόση της μεπολιζουμάμπης είναι 300 mg χορηγούμενη υποδορίως μία φορά κάθε
4 εβδομάδες.
Η δοσολογία της μεπολιζουμάμπης σε παιδιά και εφήβους ηλικίας 6 έως 17 ετών με EGPA υποστηρίχτηκε από δεδομένα μοντελοποίησης και προσομοίωσης (βλ. παράγραφο 5.2).
Παιδιά ηλικίας 6 έως 11 ετών που ζυγίζουν ≥ 40 kg
Η συνιστώμενη δόση της μεπολιζουμάμπης είναι 200 mg χορηγούμενη υποδορίως μία φορά κάθε
4 εβδομάδες.
Παιδιά ηλικίας 6 έως 11 ετών που ζυγίζουν < 40 kg
Η συνιστώμενη δόση της μεπολιζουμάμπης είναι 100 mg χορηγούμενη υποδορίως μία φορά κάθε
4 εβδομάδες.
Το Nucala προορίζεται για μακροχρόνια θεραπεία. Η ανάγκη για συνέχιση της θεραπείας πρέπει να εξετάζεται τουλάχιστον σε ετήσια βάση, όπως καθορίζεται από την αξιολόγηση της σοβαρότητας της νόσου και της βελτίωσης του ελέγχου των συμπτωμάτων από τον ιατρό.
Οι ασθενείς που αναπτύσσουν απειλητικές για τη ζωή εκδηλώσεις της EGPA πρέπει επίσης να αξιολογούνται ως προς την ανάγκη για συνέχιση της θεραπείας, καθώς το Nucala δεν έχει μελετηθεί σε αυτόν τον πληθυσμό.
HES
Ενήλικες
Η συνιστώμενη δόση της μεπολιζουμάμπης είναι 300 mg χορηγούμενη υποδορίως μία φορά κάθε
4 εβδομάδες.
Το Nucala προορίζεται για μακροχρόνια θεραπεία. Η ανάγκη για συνέχιση της θεραπείας πρέπει να εξετάζεται τουλάχιστον σε ετήσια βάση, όπως καθορίζεται από την αξιολόγηση της σοβαρότητας της νόσου και το επίπεδο ελέγχου των συμπτωμάτων από τον ιατρό.
Οι ασθενείς που αναπτύσσουν απειλητικές για τη ζωή εκδηλώσεις του HES πρέπει επίσης να αξιολογούνται ως προς την ανάγκη για συνέχιση της θεραπείας, καθώς το Nucala δεν έχει μελετηθεί σε αυτόν τον πληθυσμό.
Ειδικοί πληθυσμοί
Ηλικιωμένοι ασθενείς
Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ηλικιωμένους ασθενείς ηλικίας ≥65 ετών (βλέπε παράγραφο 5.2).
Νεφρική και ηπατική δυσλειτουργία
Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία (βλέπε παράγραφο 5.2).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Σοβαρό ηωσινοφιλικό άσθμα
Παιδιά ηλικίας 6 έως 11 ετών
Η κόνις για ενέσιμο διάλυμα Nucala 100 mg και το ενέσιμο διάλυμα 40 mg σε προγεμισμένη σύριγγα είναι κατάλληλα για χορήγηση σε αυτόν τον πληθυσμό.
Το ενέσιμο διάλυμα Nucala 100 mg σε προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας και το ενέσιμο διάλυμα 100 mg
σε προγεμισμένη σύριγγα δεν ενδείκνυνται για χορήγηση σε αυτόν τον πληθυσμό. Παιδιά μικρότερα των 6 ετών
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της μεπολιζουμάμπης σε παιδιά μικρότερα των 6 ετών δεν έχει τεκμηριωθεί.
Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.
CRSwNP σε παιδιά μικρότερα των 18 ετών
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα σε παιδιά με CRSwNP ηλικίας κάτω των 18 ετών δεν έχουν τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.
ΧΑΠ σε ασθενείς με ηλικία μικρότερη των 18 ετών
Δεν υπάρχει σχετική χρήση της μεπολιζουμάμπης στον παιδιατρικό πληθυσμό (ηλικίας κάτω των 18 ετών) για την ένδειξη της ΧΑΠ.
EGPA σε παιδιά μικρότερα των 6 ετών
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της μεπολιζουμάμπης δεν έχουν τεκμηριωθεί σε παιδιά μικρότερα των 6 ετών.
Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.
HES σε παιδιά μικρότερα των 18 ετών
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της μεπολιζουμάμπης σε παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των
18 ετών δεν έχουν ακόμα τεκμηριωθεί.
Τα δεδομένα που διατίθενται μέχρι στιγμής περιγράφονται στις παραγράφους 4.8, 5.1 και 5.2, αλλά δεν μπορεί να γίνει σύσταση για τη δοσολογία.
Τρόπος χορήγησης
Nucala 100 mg ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας ή σε προγεμισμένη σύριγγα
Η προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας ή η προγεμισμένη σύριγγα πρέπει να χρησιμοποιείται αποκλειστικά για υποδόρια ένεση.
Το Nucala μπορεί να χορηγηθεί από τον ίδιο τον ασθενή ή από τον φροντιστή, εφόσον ο επαγγελματίας υγείας κρίνει ότι αυτό είναι κατάλληλο και ο ασθενής ή ο φροντιστής είναι εκπαιδευμένος στις τεχνικές χορήγησης της ένεσης.
Για παιδιά ηλικίας 6 έως 11 ετών, η χορήγηση πρέπει να πραγματοποιείται από επαγγελματία υγείας ή εκπαιδευμένο φροντιστή.
Για χορήγηση από τον ίδιο τον ασθενή, οι συνιστώμενες θέσεις ένεσης είναι η κοιλιακή χώρα ή ο μηρός. Η ένεση του Nucala μπορεί επίσης να χορηγηθεί στο άνω μέρος του βραχίονα από έναν φροντιστή.
Σε περίπτωση δόσεων που απαιτούν περισσότερες από μία ένεση, συνιστάται κάθε ένεση να να χορηγείται με απόσταση τουλάχιστον 5 cm από την άλλη.
Αναλυτικές οδηγίες σχετικά με την υποδόρια χορήγηση του Nucala σε προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας ή προγεμισμένη σύριγγα παρέχονται στις οδηγίες χρήσης στο φύλλο οδηγιών χρήσης.
Nucala 40 mg ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα
Η προγεμισμένη σύριγγα πρέπει να χρησιμοποιείται αποκλειστικά για υποδόρια ένεση.
Το Nucala πρέπει να χορηγείται από επαγγελματία υγείας ή από τον φροντιστή. Μπορεί να χορηγηθεί από τον φροντιστή εφόσον ο επαγγελματίας υγείας κρίνει ότι αυτό είναι κατάλληλο και ο φροντιστής είναι εκπαιδευμένος στις τεχνικές χορήγησης της ένεσης.
Τα συνιστώμενα σημεία ένεσης είναι το άνω μέρος του βραχίονα, η κοιλιακή χώρα ή ο μηρός.
Αναλυτικές οδηγίες σχετικά με την υποδόρια χορήγηση του Nucala σε προγεμισμένη σύριγγα παρέχονται στις οδηγίες χρήσης στο φύλλο οδηγιών χρήσης.
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
Ιχνηλασιμότητα
Προκειμένου να βελτιωθεί η ιχνηλασιμότητα των βιολογικών φαρμακευτικών προϊόντων, το όνομα και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου φαρμάκου πρέπει να καταγράφεται με σαφήνεια.
Παροξύνσεις άσθματος ή ΧΑΠ
Η μεπολιζουμάμπη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση των οξέων παροξύνσεων άσθματος ή ΧΑΠ.
Κατά τη διάρκεια της θεραπείας μπορεί να εμφανιστούν σχετιζόμενα με το άσθμα ή τη ΧΑΠ ανεπιθύμητα συμπτώματα ή παροξύνσεις. Πρέπει να δίδεται οδηγία στους ασθενείς να αναζητήσουν ιατρική συμβουλή εάν το άσθμα ή η ΧΑΠ τους παραμένει μη ελεγχόμενο(-η) ή επιδεινωθεί μετά την έναρξη της θεραπείας.
Κορτικοστεροειδή
Δεν συνιστάται η απότομη διακοπή των κορτικοστεροειδών μετά την έναρξη της θεραπείας με μεπολιζουμάμπη. Η μείωση των δόσεων των κορτικοστεροειδών, εάν απαιτείται, πρέπει να είναι σταδιακή και να πραγματοποιείται υπό την επίβλεψη ιατρού.
Υπερευαισθησία και σχετιζόμενες με τη χορήγηση αντιδράσεις
Οξείες και καθυστερημένες συστηματικές αντιδράσεις, συμπεριλαμβανομένων των αντιδράσεων υπερευαισθησίας (π.χ. αναφυλαξία, κνίδωση, αγγειοοίδημα, εξάνθημα, βρογχόσπασμος, υπόταση), έχουν εμφανιστεί μετά τη χορήγηση της μεπολιζουμάμπης. Αυτές οι αντιδράσεις συνήθως παρουσιάζονται εντός μερικών ωρών μετά από τη χορήγηση, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις η έναρξή τους καθυστερεί (δηλ., συνήθως εντός μερικών ημερών). Οι αντιδράσεις αυτές μπορεί να εμφανιστούν για πρώτη φορά μετά από μακράς διάρκειας θεραπεία (βλέπε παράγραφο 4.8). Σε περίπτωση αντίδρασης υπερευαισθησίας, πρέπει να ξεκινήσει κατάλληλη θεραπεία όπως κλινικά ενδείκνυται.
Παρασιτικές λοιμώξεις
Τα ηωσινόφιλα μπορεί να συμμετέχουν στην ανοσολογική ανταπόκριση έναντι ορισμένων ελμινθικών λοιμώξεων. Οι ασθενείς με προϋπάρχουσα ελμινθική λοίμωξη θα πρέπει να αντιμετωπίζονται πριν από την έναρξη της θεραπείας. Εάν οι ασθενείς μολυνθούν κατά τη διάρκεια της θεραπείας με μεπολιζουμάμπη και δεν ανταποκρίνονται στην ανθελμινθική θεραπεία, θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο προσωρινής διακοπής της θεραπείας.
Ασθενείς με ΧΑΠ με χαμηλά επίπεδα ηωσινοφίλων στο αίμα
Τα δεδομένα δεν υποστηρίζουν τη χρήση του Nucala σε ασθενείς με ΧΑΠ με αριθμό ηωσινοφίλων στο αίμα
<150 κύτταρα/mcL και χωρίς ενδείξεις αριθμού ηωσινοφίλων στο αίμα ≥300 κύτταρα/mcL τους προηγούμενους 12 μήνες.
EGPA απειλητική για όργανα ή για τη ζωή
Το Nucala δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με εκδηλώσεις της EGPA που είναι απειλητικές για όργανα ή για τη ζωή (βλ. παράγραφο 4.2).
Απειλητικό για τη ζωή HES
Το Nucala δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με απειλητικές για τη ζωή εκδηλώσεις του HES (βλ. παράγραφο 4.2).
Έκδοχα
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει πολυσορβικό 80 (βλ. παράγραφο 2), το οποίο μπορεί να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις.
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά δόση 100 mg, είναι αυτό που ονομάζουμε «ελεύθερο νατρίου».
Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες αλληλεπιδράσεων.
Τα ένζυμα του κυτοχρώματος P450, οι αντλίες εκροής και οι μηχανισμοί δέσμευσης σε πρωτεΐνες δεν εμπλέκονται στην κάθαρση της μεπολιζουμάμπης. Έχει αποδειχθεί ότι τα αυξημένα επίπεδα προ-φλεγμονωδών κυτοκινών (π.χ., IL-6), μέσω της αλληλεπίδρασης με τους συγγενείς υποδοχείς τους στα ηπατοκύτταρα, καταστέλλουν το σχηματισμό ενζύμων του CYP450 και μεταφορέων φαρμάκων, ωστόσο η αύξηση των συστηματικών προ-φλεγμονωδών δεικτών στο σοβαρό ανθεκτικό ηωσινοφιλικό άσθμα είναι ελάχιστη και δεν υπάρχουν ενδείξεις έκφρασης του υποδοχέα α της IL-5 στα ηπατοκύτταρα. Ως εκ τούτου, η πιθανότητα φαρμακευτικών αλληλεπιδράσεων με τη μεπολιζουμάμπη θεωρείται χαμηλή.
Κύηση
Είναι περιορισμένα τα δεδομένα (λιγότερες από 300 περιπτώσεις έκβασης κύησης) από τη χρήση της μεπολιζουμάμπης σε έγκυες γυναίκες.
Η μεπολιζουμάμπη διαπερνά το φραγμό του πλακούντα σε πιθήκους. Μελέτες σε ζώα δεν κατέδειξαν τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα (βλέπε παράγραφο 5.3). Η πιθανότητα πρόκλησης βλάβης στο ανθρώπινο έμβρυο δεν είναι γνωστή.
Σαν προληπτικό μέτρο, είναι προτιμητέο να αποφεύγεται η χρήση του Nucala κατά τη διάρκεια της κύησης. Η χορήγηση Nucala σε εγκύους θα πρέπει να εξετάζεται μόνο αν το αναμενόμενο όφελος για τη μητέρα είναι μεγαλύτερο από οποιοδήποτε δυνητικό κίνδυνο για το έμβρυο.
Θηλασμός
Δεν διατίθενται δεδομένα σχετικά με την απέκκριση της μεπολιζουμάμπης στο μητρικό γάλα. Ωστόσο, η μεπολιζουμάμπη απεκκρίθηκε στο γάλα πιθήκων cynomolgous σε συγκεντρώσεις μικρότερες από 0,5% εκείνων που ανιχνεύθηκαν στο πλάσμα.
Πρέπει να αποφασιστεί εάν θα διακοπεί ο θηλασμός ή θα διακοπεί η θεραπεία με Nucala λαμβάνοντας υπόψη το όφελος του θηλασμού για το παιδί και το όφελος της θεραπείας για τη γυναίκα.
Γονιμότητα
Δεν υπάρχουν δεδομένα σχετικά με τη γονιμότητα σε ανθρώπους. Μελέτες σε ζώα δεν έδειξαν ανεπιθύμητες επιδράσεις της θεραπείας με αντίσωμα έναντι της IL5 στη γονιμότητα (βλέπε παράγραφο 5.3).
ν
Το Nucala δεν έχει καμία ή έχει ασήμαντη επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.
Περίληψη του προφίλ ασφάλειας
Σοβαρό ηωσινοφιλικό άσθμα
Σε μελέτες ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο σε ενήλικες και εφήβους ασθενείς με σοβαρό ανθεκτικό ηωσινοφιλικό άσθμα, οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες κατά τη διάρκεια της θεραπείας ήταν κεφαλαλγία (20%), αντιδράσεις στη θέση ένεσης (8%) και πόνος σε ράχη (6%).
CRSwNP
Σε μία ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη σε ασθενείς με CRSwNP, οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες κατά τη διάρκεια της θεραπείας ήταν κεφαλαλγία (18%) και πόνος σε ράχη (7%).
ΧΑΠ
Σε τρεις ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες σε ασθενείς με ΧΑΠ, οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες κατά τη διάρκεια της θεραπείας ήταν κεφαλαλγία (10%), πόνος σε ράχη (7%) και αρθραλγία (5%).
EGPA
Σε μία ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη σε ασθενείς με EGPA, οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες κατά τη διάρκεια της θεραπείας ήταν κεφαλαλγία (32%), αντιδράσεις στη θέση ένεσης (15%) και πόνος σε ράχη (13%). Συστηματικές αλλεργικές αντιδράσεις/αντιδράσεις υπερευαισθησίας αναφέρθηκαν από το 4% των ασθενών με EGPA.
HES
Σε μία ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη σε ασθενείς με HES, οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες κατά τη διάρκεια της θεραπείας ήταν κεφαλαλγία (13%), λοίμωξη ουροποιητικού συστήματος (9%), αντιδράσεις στη θέση ένεσης και πυρεξία (7% η κάθε μία).
Κατάλογος των ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα
Στον παρακάτω πίνακα παρουσιάζονται οι ανεπιθύμητες ενέργειες από ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες σε σοβαρό ηωσινοφιλικό άσθμα από ασθενείς που έλαβαν μεπολιζουμάμπη 100 mg υποδορίως (SC) (n=263), από μία τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη διάρκειας
52 εβδομάδων σε ασθενείς με CRSwNP που έλαβαν μεπολιζουμάμπη 100 mg SC (n=206), από τρεις διπλά τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες διάρκειας 52 έως 104 εβδομάδων σε ασθενείς με ΧΑΠ που έλαβαν μεπολιζουμάμπη 100 mg SC (n=1.043), σε ασθενείς με EGPA που έλαβαν μεπολιζουμάμπη 300 mg SC (n=68), σε μία διπλή τυφλή ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη 32 εβδομάδων σε ασθενείς με HES που έλαβαν μεπολιζουμάμπη 300 mg SC (n=54) και από αυθόρμητες αναφορές μετά την κυκλοφορία. Τα δεδομένα ασφάλειας διατίθενται επίσης από ανοιχτές μελέτες επέκτασης σε ασθενείς με σοβαρό ανθεκτικό ηωσινοφιλικό άσθμα (n=998) που έλαβαν θεραπεία για διάμεσο διάστημα 2,8 ετών (εύρος από 4 εβδομάδες έως 4,5 έτη).
Το προφίλ ασφάλειας της μεπολιζουμάμπης σε ασθενείς με HES (n=102) που εντάχθηκαν σε μία ανοικτή μελέτη επέκτασης διάρκειας 20 εβδομάδων ήταν παρόμοιο με το προφίλ ασφάλειας των ασθενών στη βασική, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, μελέτη.
Η συχνότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών ορίζεται με τη χρήση της εξής σύμβασης: πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10), όχι συχνές (≥ 1/1 000 έως < 1/100), σπάνιες (≥ 1/10 000 έως < 1/1 000), πολύ σπάνιες (< 1/10 000) και μη γνωστής συχνότητας (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα). Εντός κάθε ομάδας συχνότητας, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρουσιάζονται κατά σειρά φθίνουσας σοβαρότητας.
| Κατηγορία/οργανικόσύστημα | Ανεπιθύμητες ενέργειες | Συχνότητα |
| Λοιμώξεις και παρασιτώσεις | Λοίμωξη του κατώτερου αναπνευστικού Λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος ΦαρυγγίτιδαΈρπης ζωστήρας** | Συχνές |
| Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος | Αντιδράσεις υπερευαισθησίας (συστηματικές αλλεργικές)*Αναφυλαξία** | ΣυχνέςΣπάνιες |
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | Κεφαλαλγία | Πολύ συχνές |
| Αναπνευστικές, θωρακικές διαταραχές και διαταραχέςμεσοθωρακίου | Ρινική συμφόρηση | Συχνές |
| Γαστρεντερικές διαταραχές | Άλγος άνω κοιλιακής χώρας | Συχνές |
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδορίου ιστού | Έκζεμα | Συχνές |
| Διαταραχές τουμυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού | Πόνος σε ράχη Αρθραλγία** | Συχνές |
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις στη θέση χορήγησης | Σχετιζόμενες με τη χορήγηση αντιδράσεις (συστηματικές μη αλλεργικές)*** Τοπικές αντιδράσεις στη θέση ένεσηςΠυρεξία | Συχνές |
* Συστηματικές αντιδράσεις, συμπεριλαμβανομένης της υπερευαισθησίας, έχουν αναφερθεί με συνολική επίπτωση συγκρίσιμη με αυτή του εικονικού φαρμάκου στις μελέτες του σοβαρού ηωσινοφιλικού άσθματος και της ΧΑΠ. Για παραδείγματα των αναφερόμενων σχετιζόμενων εκδηλώσεων καθώς και για την περιγραφή του χρόνου έως την εμφάνιση, βλέπε παράγραφο 4.4.
** Από αυθόρμητες αναφορές μετά την κυκλοφορία του προϊόντος. Ο έρπης ζωστήρας δεν αναφέρθηκε συχνά στις μελέτες για το σοβαρό άσθμα.
*** Οι πιο συχνές εκδηλώσεις που σχετίζονται με αναφορές συστηματικών, μη αλλεργικών, σχετιζόμενων με τη χορήγηση αντιδράσεων σε ασθενείς στις μελέτες του σοβαρού ηωσινοφιλικού άσθματος και της ΧΑΠ ήταν εξάνθημα, ερυθρίαση, μυαλγία και κόπωση. Οι εκδηλώσεις αυτές αναφέρθηκαν σπάνια ενώ παρουσιάστηκαν σε <1% των ασθενών που έλαβαν υποδορίως 100 mg μεπολιζουμάμπης.
Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών
Συστηματικές αντιδράσεις, συμπεριλαμβανομένων των αντιδράσεων υπερευαισθησίας στη CRSwNP
Στην ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη διάρκειας 52 εβδομάδων, συστηματικές αλλεργικές (υπερευαισθησία τύπου I) αντιδράσεις αναφέρθηκαν σε 2 ασθενείς (<1%) στην ομάδα που έλαβε μεπολιζουμάμπη 100 mg και σε κανέναν ασθενή στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου. Κανένας ασθενής δεν ανέφερε άλλες συστηματικές αντιδράσεις στην ομάδα που έλαβε μεπολιζουμάμπη 100 mg, ενώ στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου αναφέρθηκαν σε 1 ασθενή (<1%).
Συστηματικές αντιδράσεις, συμπεριλαμβανομένων των αντιδράσεων υπερευαισθησίας, στην ΧΑΠ
Στην ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη διάρκειας 52 έως 104 εβδομάδων, συστηματικές αλλεργικές (υπερευαισθησία τύπου I) αντιδράσεις αναφέρθηκαν σε 1 ασθενή (<1%) στην ομάδα που έλαβε μεπολιζουμάμπη 100 mg και δεν αναφέρθηκαν στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου.
Άλλες συστηματικές αντιδράσεις αναφέρθηκαν από 4 ασθενείς (<1%) στην ομάδα που έλαβε μεπολιζουμάμπη 100 mg και σε 4 ασθενείς (<1%) στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου.
Στις δύο ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες διάρκειας 52 εβδομάδων, συστηματικές αλλεργικές αντιδράσεις/αντιδράσεις υπερευαισθησίας αναφέρθηκαν σε 4 ασθενείς (<1%) στις ομάδες που έλαβαν μεπολιζουμάμπη 100 mg και σε 3 ασθενείς (<1%) στις ομάδες του εικονικού φαρμάκου.
Συστηματικές μη αλλεργικές αντιδράσεις αναφέρθηκαν από 7 ασθενείς (1%) στις ομάδες που έλαβαν μεπολιζουμάμπη 100 mg και σε 10 ασθενείς (2%) στις ομάδες του εικονικού φαρμάκου.
Συστηματικές αντιδράσεις, συμπεριλαμβανομένων των αντιδράσεων υπερευαισθησίας στην EGPA
Στην ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη διάρκειας 52 εβδομάδων το ποσοστό των ασθενών που εμφάνισαν συστηματικές (αλλεργικές και μη αλλεργικές) αντιδράσεις ήταν 6% στην ομάδα που έλαβε 300 mg μεπολιζουμάμπης και 1% στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου. Συστηματικές αλλεργικές αντιδράσεις/αντιδράσεις υπερευαισθησίας αναφέρθηκαν από το 4% των ασθενών στην ομάδα που έλαβε
300 mg μεπολιζουμάμπης και το 1% των ασθενών στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου. Συστηματικές μη αλλεργικές αντιδράσεις (αγγειοοίδημα) αναφέρθηκαν από 1 (1%) ασθενή στην ομάδα που έλαβε 300 mg μεπολιζουμάμπης και από κανέναν ασθενή στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου.
Συστηματικές αντιδράσεις, συμπεριλαμβανομένων των αντιδράσεων υπερευαισθησίας στο HES
Στην ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη διάρκειας 32 εβδομάδων, συστηματική (άλλη) αντίδραση αναφέρθηκε από 1 ασθενή (2%) στην ομάδα που έλαβε μεπολιζουμάμπη 300 mg (πολυεστιακή δερματική αντίδραση) και σε κανέναν ασθενή στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου.
Τοπικές αντιδράσεις στη θέση ένεσης Σοβαρό ηωσινοφιλικό άσθμα
Σε ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες, η επίπτωση των τοπικών αντιδράσεων στη θέση ένεσης με υποδορίως χορηγούμενη μεπολιζουμάμπη 100 mg και εικονικό φάρμακο ήταν 8% και 3%, αντίστοιχα. Τα συμβάντα αυτά ήταν όλα μη σοβαρά, ήπιας έως μέτριας έντασης ενώ στην πλειοψηφία τους απέδραμαν εντός μερικών ημερών. Τοπικές αντιδράσεις της θέσης ένεσης εμφανίστηκαν κυρίως κατά την έναρξη της θεραπείας και εντός των πρώτων 3 ενέσεων ενώ οι αναφορές ήταν λιγότερες κατά τις επακόλουθες ενέσεις. Στις πιο συχνές εκδηλώσεις που αναφέρθηκαν με αυτά τα συμβάντα συμπεριλαμβάνονται άλγος, ερύθημα, οίδημα, κνησμός και αίσθημα καύσου.
CRSwNP
Στην ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη, τοπικές αντιδράσεις στη θέση ένεσης (π.χ., ερύθημα, κνησμός) εμφανίστηκαν στο 2% των ασθενών που έλαβαν μεπολιζουμάμπη 100 mg σε σύγκριση με <1% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο.
ΧΑΠ
Στις ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες, τοπικές αντιδράσεις στη θέση ένεσης εμφανίστηκαν στο 2% των ασθενών που έλαβαν μεπολιζουμάμπη 100 mg σε σύγκριση με 2% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο. Οι πιο συχνές εκδηλώσεις που αναφέρθηκαν ήταν άλγος, διόγκωση, φαγούρα και ερύθημα.
EGPA
Στην ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη, τοπικές αντιδράσεις της θέσης ένεσης (π.χ., άλγος, ερύθημα, διόγκωση) εμφανίστηκαν σε ποσοστό 15% των ασθενών που έλαβαν μεπολιζουμάμπη 300 mg σε σύγκριση με 13% στους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο.
HES
Στην ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη, τοπικές αντιδράσεις στη θέση ένεσης (π.χ., αίσθημα καύσου, φαγούρα) εμφανίστηκαν σε ποσοστό 7% των ασθενών που έλαβαν μεπολιζουμάμπη 300 mg σε σύγκριση με 4% στους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Σοβαρό ηωσινοφιλικό άσθμα
Τριάντα επτά έφηβοι (ηλικίας 12-17 ετών) συμμετείχαν σε τέσσερις μελέτες ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο (25 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ενδοφλέβια ή υποδόρια θεραπεία με μεπολιζουμάμπη) διάρκειας 24 έως 52 εβδομάδων. Τριάντα έξι παιδιατρικοί ασθενείς (ηλικίας 6-11 ετών) έλαβαν μεπολιζουμάμπη υποδόρια σε μία ανοιχτή μελέτη για 12 εβδομάδες. Μετά από διακοπή θεραπείας 8 εβδομάδων, 30 από αυτούς τους ασθενείς έλαβαν μεπολιζουμάμπη για άλλες 52 εβδομάδες. Το προφίλ ασφαλείας ήταν παρόμοιο με αυτό που παρατηρήθηκε στους ενήλικες. Δεν εντοπίστηκαν επιπρόσθετες ανεπιθύμητες ενέργειες.
Επιπλέον, η μακροχρόνια ασφάλεια της μεπολιζουμάμπης εκτιμήθηκε σε 9 έφηβους ασθενείς (ηλικίας 12-17 ετών) και 15 παιδιατρικούς ασθενείς (ηλικίας 6-11 ετών) που εντάχθηκαν σε μία ανοικτή μελέτη επέκτασης (201956). Σε αυτήν τη μελέτη, οι ασθενείς έλαβαν μεπολιζουμάμπη υποδορίως για μέσο διάστημα 21,5 μηνών. Δεν εντοπίστηκαν επιπρόσθετες ανεπιθύμητες ενέργειες.
HES
Τέσσερις έφηβοι ηλικίας 12 έως 17 ετών εντάχθηκαν στην ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη 200622. Ένας έφηβος έλαβε μεπολιζουμάμπη 300 mg και 3 έφηβοι έλαβαν εικονικό φάρμακο για 32 εβδομάδες. Και οι 4 έφηβοι συνέχισαν στην ανοικτή μελέτη επέκτασης 205203 διάρκειας 20 εβδομάδων (βλ.
παράγραφο 5.1).
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους/κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.
Εφάπαξ δόσεις έως 1 500 mg χορηγήθηκαν ενδοφλεβίως σε μία κλινική μελέτη σε ασθενείς με ηωσινοφιλική νόσο χωρίς ένδειξη δοσοεξαρτώμενων τοξικοτήτων.
Δεν υπάρχει συγκεκριμένη θεραπεία για την υπερδοσολογία με μεπολιζουμάμπη. Αν συμβεί υπερδοσολογία, συνιστάται ο ασθενής να αντιμετωπιστεί υποστηρικτικά με κατάλληλη παρακολούθηση κατά περίπτωση.
Η περαιτέρω αντιμετώπιση θα πρέπει να βασίζεται στις κλινικές ενδείξεις ή τις συστάσεις του εθνικού κέντρου δηλητηριάσεων, εφόσον υπάρχουν.
Φαρμακολογικές ιδιότητες - NUCALA 100MG/ML
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Φάρμακα για αποφρακτικές νόσους των αεραγωγών, λοιπά συστηματικά φάρμακα για αποφρακτικές νόσους των αεραγωγών, Κωδικός ATC: R03DX09.
Μηχανισμός δράσης
Η μεπολιζουμάμπη είναι ένας ανταγωνιστής της IL-5 (IgG1 κ) που συνδέεται στην IL-5 και αναστέλλει τη βιολογική δράση της με νανομοριακή ισχύ εμποδίζοντας τη σύνδεσή της στο σύμπλεγμα IL-5R α στην κυτταρική επιφάνεια. Η IL-5 αποτελεί την κύρια κυτοκίνη που ευθύνεται για την ανάπτυξη και τη διαφοροποίηση, την πρόσληψη, την ενεργοποίηση και την επιβίωση των ηωσινόφιλων. Στους ασθενείς των οποίων η νόσος τους προκαλείται από φλεγμονή τύπου 2, η IL-5 αποτελεί σημαντικό παράγοντα των διεργασιών που προωθούν την παθογένεση του άσθματος, της CRSwNP, της ΧΑΠ, της EGPA και του HES. Η IL-5R α εκφράζεται επίσης και σε άλλους τύπους δομικών και φλεγμονωδών κυττάρων π.χ. επιθηλιακά κύτταρα, ιστιοκύτταρα, πλασματοκύτταρα, βασεόφιλα, ILC-2 κύτταρα, Τ κύτταρα, λεία μυϊκά κύτταρα, ουδετερόφιλα και ινοβλάστες. Στο σοβαρό άσθμα και τη CRSwNP, η αναστολή της IL-5 έχει συσχετιστεί με βελτίωση σε πτυχές της αναδιαμόρφωσης των αεραγωγών. Ωστόσο, ο μηχανισμός δράσης σε αυτά τα κύτταρα και στις διάφορες νόσους δεν έχει ακόμη τεκμηριωθεί οριστικά.
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
Σοβαρό ηωσινοφιλικό άσθμα
Σε ασθενείς με σοβαρό ανθεκτικό ηωσινοφιλικό άσθμα (ενήλικες/έφηβοι) μετά από δόση 100 mg χορηγούμενη υποδορίως κάθε 4 εβδομάδες για 32 εβδομάδες, τα ηωσινόφιλα στο αίμα μειώθηκαν από ένα μέσο αριθμό 290 κυττάρων/µL κατά την έναρξη της θεραπείας σε 40 κύτταρα/µL την εβδομάδα 32 (n=182), μία μείωση της τάξεως του 84% σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Αυτό το μέγεθος της ελάττωσης των ηωσινοφίλων του αίματος διατηρήθηκε σε ασθενείς με σοβαρό ανθεκτικό ηωσινοφιλικό άσθμα (n=998) που έλαβαν θεραπεία για διάμεσο διάστημα 2,8 ετών (εύρος 4 εβδομάδες έως 4,5 έτη) σε ανοικτές μελέτες επέκτασης.
Σε παιδιά ηλικίας 6 έως 11 ετών με σοβαρό ανθεκτικό ηωσινοφιλικό άσθμα που έλαβαν μεπολιζουμάμπη υποδόρια κάθε 4 εβδομάδες για 52 εβδομάδες, τα ηωσινόφιλα στο αίμα μειώθηκαν από γεωμετρική μέση τιμή κατά την έναρξη έως την εβδομάδα 52 από 306 (n=16) σε 48 (n=15) μετά από 40 mg (για βάρος <
40 kg) και από 331 σε 44 κύτταρα/μL (n=10) μετά από 100 mg (για βάρος ≥ 40 kg), μείωση από την αρχική τιμή κατά 85% και 87% αντίστοιχα.
Σε ενήλικες, εφήβους και παιδιά, αυτό το μέγεθος της ελάττωσης παρατηρήθηκε εντός 4 εβδομάδων θεραπείας.
CRSwNP
Σε ασθενείς με CRSwNP, μετά από δόση μεπολιζουμάμπης 100 mg χορηγούμενη υποδορίως κάθε
4 εβδομάδες για 52 εβδομάδες, τα ηωσινόφιλα στο αίμα μειώθηκαν από έναν γεωμετρικό μέσο αριθμό 390 κυττάρων/µL (n=206) στην έναρξη της θεραπείας σε 60 κύτταρα/µL (n=126) την εβδομάδα 52, που αντιστοιχεί σε μία γεωμετρική μέση μείωση 83% σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Αυτό το μέγεθος
μείωσης παρατηρήθηκε εντός 4 εβδομάδων θεραπείας και διατηρήθηκε καθ’ όλη την περίοδο της θεραπείας των 52 εβδομάδων.
ΧΑΠ
Σε ασθενείς με ΧΑΠ, μετά από δόση μεπολιζουμάμπης 100 mg χορηγούμενη υποδορίως κάθε 4 εβδομάδες για 52 (και έως 104) εβδομάδες, τα ηωσινόφιλα στο αίμα μειώθηκαν από έναν γεωμετρικό μέσο αριθμό 480 κυττάρων/µL (n=403) στην έναρξη της θεραπείας σε 60 κύτταρα/µL την εβδομάδα 52 (n=257) και την εβδομάδα 104 (n=61), που αντιστοιχεί σε μία γεωμετρική μέση μείωση 79% την εβδομάδα 52 και 80% την εβδομάδα 104 σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Αυτό το μέγεθος μείωσης παρατηρήθηκε εντός
4 εβδομάδων θεραπείας.
EGPA
Σε ασθενείς με EGPA μετά από δόση 300 mg μεπολιζουμάμπης, χορηγούμενη υποδορίως κάθε 4 εβδομάδες για 52 εβδομάδες, τα ηωσινόφιλα στο αίμα μειώθηκαν από έναν γεωμετρικό μέσο αριθμό 177 κυττάρων/µL (n=68) στην έναρξη της θεραπείας σε 38 κύτταρα/µL (n=64) την εβδομάδα 52. Σημειώθηκε γεωμετρική μέση μείωση της τάξεως του 83% σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο και αυτό το μέγεθος μείωσης παρατηρήθηκε εντός 4 εβδομάδων θεραπείας.
HES
Σε ασθενείς με HES (ενήλικες/έφηβοι) μετά από δόση 300 mg μεπολιζουμάμπης χορηγούμενη υποδορίως κάθε 4 εβδομάδες για 32 εβδομάδες, παρατηρήθηκε μείωση του αριθμού των ηωσινοφίλων στο αίμα εντός 2 εβδομάδων θεραπείας. Την εβδομάδα 32 τα ηωσινόφιλα στο αίμα μειώθηκαν από έναν γεωμετρικό μέσο
αριθμό 1 460 κυττάρων/µL (n=54) στην έναρξη της θεραπείας σε 70 κύτταρα/µL (n=48), ενώ παρατηρήθηκε μείωση του γεωμετρικού μέσου αριθμού κατά 92% σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Αυτό το μέγεθος μείωσης διατηρήθηκε για ακόμη 20 εβδομάδες στους ασθενείς που συνέχισαν τη θεραπεία με μεπολιζουμάμπη στην ανοικτή μελέτη επέκτασης.
Ανοσογονικότητα
Σοβαρό ηωσινοφιλικό άσθμα, CRSwNP, ΧΑΠ, EGPA και HES
Σε συμφωνία με τις δυνητικές ανοσογονικές ιδιότητες των πρωτεϊνικών και πεπτιδικών θεραπειών, οι ασθενείς μπορεί να αναπτύξουν αντισώματα κατά της μεπολιζουμάμπης μετά τη θεραπεία. Στις ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες, 15/260 (6%) ενήλικες και έφηβοι με σοβαρό ανθεκτικό ηωσινοφιλικό άσθμα που αντιμετωπίστηκαν με υποδόρια χορήγηση δόσης 100 mg, 6/196 (3%) ενήλικες με CRSwNP που αντιμετωπίστηκαν με υποδόρια χορήγηση δόσης 100 mg, 9/381 (2%) ενήλικες με ΧΑΠ που αντιμετωπίστηκαν με δόση 100 mg, 1/68 (<2%) ενήλικες με EGPA που αντιμετωπίστηκαν με δόση 300 mg και 1/53 (2%) ενήλικες και έφηβοι με HES που αντιμετωπίστηκαν με υποδόρια χορήγηση μεπολιζουμάμπης στη δόση των 300 mg είχαν ανιχνεύσιμα αντισώματα έναντι της μεπολιζουμάμπης μετά από λήψη τουλάχιστον μίας δόσης μεπολιζουμάμπης.
Το προφίλ ανοσογονικότητας της μεπολιζουμάμπης σε ασθενείς με σοβαρό ανθεκτικό ηωσινοφιλικό άσθμα (n=998) που έλαβαν θεραπεία για διάμεσο διάστημα 2,8 ετών (εύρος 4 εβδομάδες έως 4,5 έτη) ή σε ασθενείς με HES (n=102) που έλαβαν θεραπεία για 20 εβδομάδες σε ανοιχτές μελέτες επέκτασης ήταν παρόμοιο με εκείνο που παρατηρήθηκε στις ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες. Τα δεδομένα για την
ανοσογονικότητα συλλέχθηκαν σε ασθενείς με CRSwNP για 68 εβδομάδες (n=68), σε ασθενείς με ΧΑΠ για
104 εβδομάδες (n=127) και σε ασθενείς με EGPA για 60 εβδομάδες (n=65).
Σε παιδιά ηλικίας 6 έως 11 ετών με σοβαρό ανθεκτικό ηωσινοφιλικό άσθμα μετά από υποδόρια χορήγηση 40 mg (για βάρος <40 kg) ή 100 mg υποδόρια (για βάρος ≥ 40 kg), 2/35 (6%) είχαν ανιχνεύσιμα αντισώματα έναντι της μεπολιζουμάμπης μετά την λήψη τουλάχιστον μιας δόσης μεπολιζουμάμπης κατά τη διάρκεια της αρχικής σύντομης φάσης της μελέτης. Κανένα παιδί δεν είχε ανιχνεύσιμα αντισώματα κατά της μεπολιζουμάμπης κατά τη διάρκεια της μακροχρόνιας φάσης της μελέτης.
Εξουδετερωτικά αντισώματα ανιχνεύθηκαν σε έναν ενήλικο ασθενή με σοβαρό ηωσινοφιλικό άσθμα και σε κανένα ασθενή με CRSwNP, ΧΑΠ, EGPA ή HES. Στην πλειοψηφία των ασθενών, τα αντισώματα κατά της μεπολιζουμάμπης δεν επηρέασαν αισθητά τη φαρμακοκινητική και τη φαρμακοδυναμική της μεπολιζουμάμπης, ενώ δεν υπήρχαν ενδείξεις συσχέτισης μεταξύ των τίτλων των αντισωμάτων και της μεταβολής του επιπέδου των ηωσινοφίλων στο αίμα.
Κλινική αποτελεσματικότητα
Σοβαρό ηωσινοφιλικό άσθμα
Η αποτελεσματικότητα της μεπολιζουμάμπης στην αντιμετώπιση μίας στοχευόμενης ομάδας ασθενών με σοβαρό ανθεκτικό ηωσινοφιλικό άσθμα αξιολογήθηκε σε 3 τυχαιοποιημένες, διπλά τυφλές, παράλληλων ομάδων κλινικές μελέτες διάρκειας 24-52 εβδομάδων, σε ασθενείς ηλικίας 12 ετών και άνω. Αυτοί οι ασθενείς είτε παρέμεναν μη ελεγχόμενοι (τουλάχιστον δύο σοβαρές παροξύνσεις κατά τους προηγούμενους 12 μήνες) με την τρέχουσα καθιερωμένη θεραπεία, συμπεριλαμβανομένων τουλάχιστον υψηλών δόσεων εισπνεόμενων κορτικοστεροειδών (ICS) σε συνδυασμό με πρόσθετη θεραπεία συντήρησης, είτε ήταν εξαρτημένοι από συστηματικά κορτικοστεροειδή. Στις πρόσθετες θεραπείες συντήρησης περιλαμβάνονται β2 –αδρενεργικοί αγωνιστές μακράς δράσης (LABA), τροποποιητές των λευκοτριενίων, μακράς δράσης μουσκαρινικοί ανταγωνιστές (LAMA), θεοφυλλίνη και από στόματος χορηγούμενα κορτικοστεροειδή (OCS).
Στις δύο μελέτες των παροξύνσεων MEA112997 και MEA115588 εντάχθηκαν συνολικά 1 192 ασθενείς, εκ των οποίων το 60% ήταν γυναίκες, με μέση ηλικία 49 έτη (εύρος 12– 82). Το ποσοστό των ασθενών που λάμβαναν θεραπεία συντήρησης με OCS ήταν 31% και 24%, αντίστοιχα. Οι ασθενείς έπρεπε να έχουν ιστορικό δύο ή περισσότερων σοβαρών παροξύνσεων του άσθματος για την αντιμετώπιση των οποίων χρειάστηκε θεραπεία με από στόματος χορηγούμενα ή συστηματικά κορτικοστεροειδή τους τελευταίους
12 μήνες καθώς και μειωμένη πνευμονική λειτουργία κατά την έναρξη της μελέτης (FEV1 προ-βρογχοδιασταλτικού παράγοντα <80% στους ενήλικες και <90% στους εφήβους). Ο μέσος αριθμός παροξύνσεων κατά το προηγούμενο έτος ήταν 3,6 ενώ ο μέσος προβλεπόμενος FEV1 προ-βρογχοδιασταλτικού παράγοντα ήταν 60%. Κατά τη διάρκεια των μελετών οι ασθενείς συνέχισαν να λαμβάνουν το υφιστάμενο αντιασθματικό φάρμακό τους.
Στη μελέτη μείωσης των από στόματος χορηγούμενων κορτικοστεροειδών MEA115575, εντάχθηκαν συνολικά 135 ασθενείς (το 55% ήταν γυναίκες μέσης ηλικίας 50 ετών) που λάμβαναν καθημερινή αγωγή με OCS (5-35 mg ανά ημέρα) και υψηλές δόσεις ICS συν ένα πρόσθετο φάρμακο συντήρησης.
Μελέτη αποτελεσματικότητας κυμαινόμενων δόσεων MEA112997 (DREAM)
Στην MEA112997, μία τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, παράλληλων ομάδων, πολυκεντρική μελέτη διάρκειας 52 εβδομάδων η οποία διεξήχθη σε 616 ασθενείς με σοβαρό ανθεκτικό ηωσινοφιλικό άσθμα, η μεπολιζουμάμπη μείωσε σημαντικά, σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, τις κλινικά σημαντικές παροξύνσεις του άσθματος (ορίζονται ως επιδείνωση του άσθματος για την αντιμετώπιση της οποίας απαιτείται η χρήση από στόματος χορηγούμενων/συστηματικών κορτικοστεροειδών και/ή νοσηλεία και/ή επισκέψεις στο τμήμα επειγόντων περιστατικών) όταν χορηγήθηκε ενδοφλεβίως σε δόσεις των 75 mg, 250 mg ή 750 mg (βλέπε Πίνακα 1).
Πίνακας 1: Συχνότητα εμφάνισης κλινικά σημαντικών παροξύνσεων την εβδομάδα 52 στον πληθυσμό με πρόθεση θεραπείας
| Ενδοφλεβίως χορηγούμενη μεπολιζουμάμπη | Εικονικό φάρμακο | |||
| 75 mgn=153 | 250 mgn=152 | 750 mgn=156 | n= 155 | |
| Ποσοστόπαροξύνσεων/έτος | 1,24 | 1,46 | 1,15 | 2,40 |
| Ποσοστό μείωσης | 48% | 39% | 52% | |
| Αναλογία ποσοστού (95% CI) | 0,52 (0,39, 0,69) | 0,61(0,46, 0,81) | 0,48 (0,36, 0,64) | |
| Τιμή-p | <0,001 | <0,001 | <0,001 | - |
Μελέτη μείωσης των παροξύνσεων MEA115588 (MENSA)
Η MEA115588 ήταν μία τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, παράλληλων ομάδων, πολυκεντρική μελέτη στην οποία αξιολογήθηκαν η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της μεπολιζουμάμπης ως επιπρόσθετης θεραπείας σε 576 ασθενείς με σοβαρό ανθεκτικό ηωσινοφιλικό άσθμα που ορίζεται ως αριθμός ηωσινοφίλων στο περιφερικό αίμα μεγαλύτερος ή ίσος των 150 κυττάρων/μL κατά την έναρξη της θεραπείας ή μεγαλύτερος ή ίσος των 300 κυττάρων/μL εντός των τελευταίων 12 μηνών.
Οι ασθενείς έλαβαν μεπολιζουμάμπη 100 mg χορηγούμενη υποδορίως, μεπολιζουμάμπη 75 mg χορηγούμενη ενδοφλεβίως ή θεραπεία με εικονικό φάρμακο μία φορά κάθε 4 εβδομάδες για διάστημα 32 εβδομάδων. Το κύριο καταληκτικό σημείο ήταν η συχνότητα εμφάνισης κλινικά σημαντικών παροξύνσεων του άσθματος ενώ οι μειώσεις και για τα δύο σκέλη θεραπείας με μεπολιζουμάμπη ήταν στατιστικά σημαντικές (p<0,001) σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Στον Πίνακα 2 παρέχονται τα
αποτελέσματα των κύριων και δευτερευόντων καταληκτικών σημείων για ασθενείς που αντιμετωπίστηκαν με υποδορίως χορηγούμενη μεπολιζουμάμπη ή εικονικό φάρμακο.
Πίνακας 2: Αποτελέσματα κύριων και δευτερευόντων καταληκτικών σημείων την εβδομάδα 32 στον πληθυσμό με πρόθεση θεραπείας (MEA115588)
| Μεπολιζουμάμπη 100 mg (υποδόρια)N= 194 | Εικονικό φάρμακοN= 191 | |
| Κύριο καταληκτικό σημείο | ||
| Συχνότητα εμφάνισης κλινικά σημαντικών παροξύνσεων | ||
| Ποσοστό παροξύνσεων ανά έτος | 0,83 | 1,74 |
| Ποσοστό μείωσηςΑναλογία ποσοστού (95% CI) | 53%0,47 (0,35, 0,64) | - |
| Τιμή-p | <0,001 | |
| Δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία | ||
| Συχνότητα εμφάνισης παροξύνσεων για την αντιμετώπιση των οποίων απαιτείται νοσηλεία/επίσκεψη στο τμήμα επειγόντων περιστατικών | ||
| Ποσοστό παροξύνσεων ανά έτος | 0,08 | 0,20 |
| Ποσοστό μείωσηςΑναλογία ποσοστού (95% CI) | 61%0,39 (0,18, 0,83) | _ |
| Τιμή-p | 0,015 | |
| Ποσοστό παροξύνσεων για την αντιμετώπιση των οποίων απαιτείται νοσηλεία | ||
| Ποσοστό παροξύνσεων ανά έτος | 0,03 | 0,10 |
| Ποσοστό μείωσης | 69% | _ |
| Αναλογία ποσοστού (95% CI) | 0,31 (0,11, 0,91) | |
| Τιμή-p | 0,034 | |
| FEV1 προ-βρογχοδιασταλτικού παράγοντα (mL) την εβδομάδα 32 | ||
| Αρχική τιμή (SD) | 1 730 (659) | 1 860 (631) |
| Μέση μεταβολή από την αρχική τιμή(SE) | 183 (31) | 86 (31) |
| Διαφορά (μεπολιζουμάμπη έναντιεικονικού φαρμάκου) | 98 | |
| 95% CI | (11, 184) | |
| Τιμή-p | 0,028 | |
| Ερωτηματολόγιο Αναπνευστικής Λειτουργίας St George (SGRQ) την εβδομάδα 32 | ||
| Αρχική τιμή (SD) | 47,9 (19,5) | 46,9 (19,8) |
| Μέση μεταβολή από την αρχική τιμή(SE) | -16,0 (1,1) | -9,0 (1,2) |
| Διαφορά (μεπολιζουμάμπη έναντιεικονικού φαρμάκου) | -7,0 | |
| 95% CI | (-10,2, -3,8) | |
| Τιμή-p | <0,001 | |
Μείωση του ποσοστού παροξύνσεων σύμφωνα με τον αρχικό αριθμό ηωσινοφίλων του αίματος
Στον Πίνακα 3 παρουσιάζονται τα αποτελέσματα μίας συνδυαστικής ανάλυσης των δύο μελετών των παροξύνσεων (MEA112997 και MEA115588) σύμφωνα με τον αρχικό αριθμό ηωσινοφίλων του αίματος. Το ποσοστό των παροξύνσεων στο σκέλος του εικονικού φαρμάκου αυξανόταν με την αύξηση του αρχικού αριθμού ηωσινοφίλων του αίματος. Το ποσοστό μείωσης με τη μεπολιζουμάμπη ήταν μεγαλύτερο σε ασθενείς με μεγαλύτερο αριθμό ηωσινοφίλων αίματος.
Πίνακας 3: Συνδυαστική ανάλυση του ποσοστού των κλινικά σημαντικών παροξύνσεων σύμφωνα με τον αρχικό αριθμό ηωσινοφίλων αίματος σε ασθενείς με σοβαρό ανθεκτικό ηωσινοφιλικό άσθμα
| Μεπολιζουμάμπη75 mg IV/100 mg SC N=538 | Εικονικό φάρμακοN=346 | |
| MEA112997+MEA115588 | ||
| <150 κύτταρα/µL | ||
| n | 123 | 66 |
| Ποσοστό παροξύνσεων ανά έτος | 1,16 | 1,73 |
| Μεπολιζουμάμπη έναντι εικονικού φαρμάκου | ||
| Αναλογία ποσοστού (95% CI) | 0,67 (0,46, 0,98) | --- |
| 150 έως <300 κύτταρα/μL | ||
| n | 139 | 86 |
| Ποσοστό παροξύνσεων ανά έτος | 1,01 | 1,41 |
| Μεπολιζουμάμπη έναντι εικονικού φαρμάκου | ||
| Αναλογία ποσοστού (95% CI) | 0,72 (0,47, 1,10) | --- |
| 300 έως <500 κύτταρα/μL | ||
| n | 109 | 76 |
| Ποσοστό παροξύνσεων ανά έτος | 1,02 | 1,64 |
| Μεπολιζουμάμπη έναντι εικονικού φαρμάκου | ||
| Αναλογία ποσοστού (95% CI) | 0,62 (0,41, 0,93) | --- |
| ≥500 κύτταρα/μL | ||
| Μεπολιζουμάμπη75 mg IV/100 mg SC N=538 | Εικονικό φάρμακοN=346 | |
| N | 162 | 116 |
| Ποσοστό παροξύνσεων ανά έτος | 0,67 | 2,49 |
| Μεπολιζουμάμπη έναντι εικονικού φαρμάκου | ||
| Αναλογία ποσοστού (95% CI) | 0,27 (0,19, 0,37) | --- |
Μελέτη μείωσης των από στόματος χορηγούμενων κορτικοστεροειδών MEA115575 (SIRIUS)
Στη μελέτη MEA115575 αξιολογήθηκε η επίδραση της υποδορίως χορηγούμενης μεπολιζουμάμπης 100 mg στη μείωση της ανάγκης για θεραπεία συντήρησης με από στόματος χορηγούμενα κορτικοστεροειδή (OCS), διατηρώντας παράλληλα τον έλεγχο του άσθματος σε άτομα με σοβαρό ανθεκτικό ηωσινοφιλικό άσθμα. Οι ασθενείς είχαν αριθμό ηωσινοφίλων αίματος ≥150/μL κατά την έναρξη της μελέτης ή αριθμό ηωσινοφίλων αίματος ≥300/μL τους τελευταίους 12 μήνες πριν την προκαταρκτική αξιολόγηση. Κατά τη διάρκεια της περιόδου θεραπείας στους ασθενείς χορηγήθηκε θεραπεία με μεπολιζουμάμπη ή εικονικό φάρμακο μία φορά κάθε 4 εβδομάδες. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας οι ασθενείς συνέχισαν τη λήψη του υφιστάμενου φαρμάκου τους για την αντιμετώπιση του άσθματος με εξαίρεση τη δόση των OCS η οποία μειωνόταν κάθε 4 εβδομάδες κατά τη διάρκεια της φάσης μείωσης των OCS (Εβδομάδες 4-20), εφόσον διατηρείτο ο έλεγχος του άσθματος.
Συνολικά, στη μελέτη εντάχθηκαν 135 ασθενείς: η μέση ηλικία ήταν 50 έτη, το 55% ήταν γυναίκες και το 48% λάμβαναν από στόματος θεραπεία με στεροειδή για τουλάχιστον 5 έτη. Η μέση δόση σε ισοδύναμα πρεδνιζόνης στην έναρξη της μελέτης ήταν περίπου 13 mg ανά ημέρα.
Το κύριο καταληκτικό σημείο ήταν το ποσοστό μείωσης της καθημερινής δόσης των OCS
(εβδομάδες 20-24), διατηρώντας παράλληλα τον έλεγχο του άσθματος, ανά προκαθορισμένη κατηγορία μείωσης της δόσης (βλέπε Πίνακα 4). Στις προκαθορισμένες κατηγορίες περιλαμβάνονται ποσοστά μείωσης που κυμαίνονται από μείωση κατά 90-100% έως καθόλου μείωση της δόσης της πρεδνιζόνης από το τέλος της φάσης βελτιστοποίησης. Η σύγκριση μεταξύ μεπολιζουμάμπης και εικονικού φαρμάκου ήταν στατιστικά σημαντική (p=0,008).
Πίνακας 4: Αποτελέσματα των κύριων και δευτερευόντων καταληκτικών σημείων στη μελέτη
MEA115575
| Πληθυσμός ITT | ||
| Μεπολιζουμάμπη 100 mg (υποδορίως)N= 69 | Εικονικό φάρμακοN= 66 | |
| Κύριο καταληκτικό σημείο | ||
| Ποσοστό μείωση των OCS από την έναρξη της μελέτης (εβδομάδες 20-24) | ||
| 90% - 100% | 16 (23%) | 7 (11%) |
| 75% - <90% | 12 (17%) | 5 (8%) |
| 50% - <75% | 9 (13%) | 10 (15%) |
| >0% - <50% | 7 (10%) | 7 (11%) |
| Καθόλου μείωση των OCS/μη | 25 (36%) | 37 (56%) |
| ελεγχόμενο άσθμα/ απόσυρση από τη | ||
| θεραπεία | ||
| Λόγος πιθανοτήτων (95% CI) | 2,39 (1,25, 4,56) | |
| Τιμή-p | 0,008 | |
| Δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία (εβδομάδες 20-24) | ||
| Πληθυσμός ITT | ||
| Μεπολιζουμάμπη 100 mg (υποδορίως)N= 69 | Εικονικό φάρμακοN= 66 | |
| Μείωση της καθημερινής δόσης των OCS σε 0 mg/d | 10 (14%) | 5 (8%) |
| Λόγος πιθανοτήτων (95% CI) | 1,67 (0,49, 5,75) | |
| Τιμή-p | 0, 414 | |
| Μείωση της καθημερινής δόσηςτων OCS σε ≤5 mg/d | 37 (54%) | 21 (32%) |
| Λόγος πιθανοτήτων (95% CI) | 2,45 (1,12, 5,37) | |
| Τιμή-p | 0,025 | |
| Διάμεση % μείωση της καθημερινήςδόσης των OCS από την έναρξη της μελέτης (95% CI) | 50,0 (20,0, 75,0) | 0,0 (-20,0, 33,3) |
| Διάμεση διαφορά (95% CI ) | -30,0 (-66,7, 0,0) | |
| Τιμή-p | 0,007 | |
Ανοιχτές μελέτες επέκτασης σε σοβαρό ανθεκτικό ηωσινοφιλικό άσθμα MEA115666 (COLUMBA), MEA115661 (COSMOS) και 201312 (COSMEX)
Το μακροπρόθεσμο προφίλ αποτελεσματικότητας της μεπολιζουμάμπης σε ασθενείς με σοβαρό ανθεκτικό ηωσινοφιλικό άσθμα (n=998) που έλαβαν θεραπεία για διάμεση τιμή 2,8 ετών (εύρος από 4 εβδομάδες έως 4,5 έτη) σε μελέτες επέκτασης ανοιχτού τύπου MEA115666, MEA115661 και 201312 ήταν γενικά σύμφωνη με τις 3 ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες.
Χρόνια ρινοκολπίτιδα με ρινικούς πολύποδες (CRSwNP)
Η μελέτη 205687 (SYNAPSE) ήταν μία τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη διάρκειας 52 εβδομάδων στην οποία αξιολογήθηκαν 407 ασθενείς ηλικίας 18 ετών και άνω με CRSwNP.
Οι ασθενείς που εντάχθηκαν στη μελέτη έπρεπε να έχουν βαθμολογία συμπτωμάτων ρινικής απόφραξης στη VAS (Οπτική Αναλογική Κλίμακα) >5 από μέγιστη βαθμολογία 10, συνολική βαθμολογία συμπτωμάτων στη VAS >7 από μέγιστη βαθμολογία 10 και ενδοσκοπική αμφοτερόπλευρη βαθμολογία NP ≥5 από μέγιστη βαθμολογία 8 (με ελάχιστη βαθμολογία 2 σε κάθε ρινική κοιλότητα). Οι ασθενείς έπρεπε επίσης να έχουν ιστορικό τουλάχιστον μίας προηγούμενης χειρουργικής επέμβασης για ρινικούς πολύποδες τα τελευταία
10 έτη.
Τα κύρια βασικά χαρακτηριστικά περιλάμβαναν το συνολικό ενδοσκοπικό μέσο όρο βαθμολογίας NP (SD) 5,5 (1,29), τη μέση βαθμολογία VAS ρινικής απόφραξης (SD) 9,0 (0,83), τη συνολική μέση βαθμολογία συμπτωμάτων VAS (SD) 9,1 (0,74), τη μέση βαθμολογία απώλειας όσφρησης VAS ( SD) 9,7 (0,72) και το Sino-Nasal Outcome Test (SNOT-22) μέσο (SD) 64,1 (18,32). Ο μέσος γεωμετρικός αριθμός ηωσινοφίλων ήταν 390 κύτταρα/mcL (95% CI: 360, 420). Επιπλέον, 27% των ασθενών είχε αναπνευστική νόσο που επιδεινώθηκε από την ασπιρίνη (AERD) και 48% των ασθενών είχε λάβει τουλάχιστον ένα σχήμα OCS για CRSwNP τους τελευταίους 12 μήνες.
Οι ασθενείς έλαβαν μεπολιζουμάμπη ή εικονικό φάρμακο στη δόση των 100 mg, χορηγούμενη υποδορίως μία φορά κάθε 4 εβδομάδες επιπρόσθετα σε βασική ενδορρινική θεραπεία με κορτικοστεροειδή.
Τα συμπρωτεύοντα καταληκτικά σημεία ήταν η μεταβολή στη συνολική ενδοσκοπική βαθμολογία NP την εβδομάδα 52 σε σχέση με την έναρξη της μελέτης και η μεταβολή στη μέση βαθμολογία της ρινικής απόφραξης στη VAS κατά τη διάρκεια των εβδομάδων 49-52 σε σχέση με την έναρξη της μελέτης. Το βασικό δευτερεύον καταληκτικό σημείο ήταν ο χρόνος έως την πρώτη χειρουργική επέμβαση για NP έως την Εβδομάδα 52 (ως χειρουργική επέμβαση ορίστηκε οποιαδήποτε διαδικασία που περιλαμβάνει εργαλεία
με τα οποία πραγματοποιείται τομή και αφαίρεση ιστού [π.χ. πολυποδεκτομή] στη ρινική κοιλότητα). Οι ασθενείς που έλαβαν μεπολιζουμάμπη παρουσίασαν σημαντικά μεγαλύτερες βελτιώσεις (μειώσεις) στη συνολική ενδοσκοπική βαθμολογία NP την Εβδομάδα 52 και στη βαθμολογία της ρινικής απόφραξης στη VAS κατά τη διάρκεια των εβδομάδων 49-52, σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο και όλα τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία ήταν στατιστικά σημαντικά υπέρ της μεπολιζουμάμπης (βλ. Πίνακα 5 και Εικόνα 1).
Πίνακας 5: Σύνοψη των αποτελεσμάτων για τα κύρια και τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία (πληθυσμός με πρόθεση θεραπείας)
| Εικονικό φάρμακο(N=201) | Μεπολιζουμάμπη100 mg SC (N=206) | |
| Συμπρωτεύοντα καταληκτικά σημεία | ||
| Συνολική ενδοσκοπική βαθμολογία την εβδομάδα 52 a | ||
| Διάμεση βαθμολογία στην έναρξη της μελέτης (ελάχιστη | 6,0 (0, 8) | 5,0 (2, 8) |
| τιμή, μέγιστη τιμή) | ||
| Διάμεση μεταβολή από την έναρξη της μελέτης | 0,0 | -1,0 |
| Τιμή p b | <0,001 | |
| Διαφορά στις διάμεσες τιμές (95% CI) c | -0,73 (-1,11, -0,34) | |
| Βελτίωση ≥1 βαθμό, n (%) | 57 (28) | 104 (50) |
| Βελτίωση ≥2 βαθμό, n (%) | 26 (13) | 74 (36) |
| Βαθμολογία ρινικής απόφραξης στη VAS (εβδομάδες 49έως 52) a | ||
| Διάμεση βαθμολογία στην έναρξη της μελέτης (ελάχιστη | 9,14 (5,31, 10,00) | 9,01 (6,54, 10,00) |
| τιμή, μέγιστη τιμή) | ||
| Διάμεση μεταβολή από την έναρξη της μελέτης | -0,82 | -4,41 |
| Τιμή p b | <0,001 | |
| Διαφορά στις διάμεσες τιμές (95% CI) c | -3,14 (-4,09, -2,18) | |
| Βελτίωση > 1 βαθμό, n (%) | 100 (50) | 146 (71) |
| Βελτίωση ≥3 βαθμούς, n (%) d | 73 (36) | 124 (60) |
| Βασικό δευτερεύον καταληκτικό σημείο | ||
| Χρόνος έως την πρώτη χειρουργική επέμβαση για ρινικούς πολύποδες | ||
| Συμμετέχοντες με χειρουργική επέμβαση | 46 (23) | 18 (9) |
| Αναλογία κινδύνου (μεπολιζουμάμπη/εικονικό φάρμακο)(95% CI) e | 0,43 (0,25, 0,76) | |
| Τιμή p e | 0,003 | |
| Άλλα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία | ||
| Συνολική βαθμολογία VAS (Εβδομάδες 49-52) a | ||
| Διάμεση βαθμολογία στην έναρξη της μελέτης (ελάχιστη | 9,20 (7,21, 10,00) | 9,12 (7,17, 10,00) |
| τιμή, μέγιστη τιμή) | ||
| Διάμεση μεταβολή από την έναρξη της μελέτης | -0,90 | -4,48 |
| Τιμή p b | <0,001 | |
| Διαφορά στις διάμεσες τιμές (95% CI) c | -3,18 (-4,10, -2,26) | |
| Βελτίωση ≥ 2,5 βαθμούς (%)f | 40 | 64 |
| Συνολική βαθμολογία SNOT-22 την εβδομάδα 52 a, g | ||
| n | 198 | 205 |
| Διάμεση βαθμολογία στην έναρξη της μελέτης (ελάχιστη | 64,0 (19, 110) | 64,0 (17, 105) |
| τιμή, μέγιστη τιμή) | ||
| Διάμεση μεταβολή από την έναρξη της μελέτης | -14,0 | -30,0 |
| Τιμή p b | <0,001 | |
| Διαφορά στις διάμεσες τιμές (95% CI) c | -16,49 (-23,57, -9,42) | |
| Βελτίωση ≥ 28 βαθμούς (%)f | 32 | 54 |
| Ασθενείς που έχρηζαν θεραπείας με συστηματικά κορτικοστεροειδή για ρινικούς πολύποδες έως την Εβδομάδα 52 | ||
| Αριθμός ασθενών με ≥ 1 κύκλοΛόγος πιθανοτήτων έναντι του εικονικού φαρμάκου (95%CI)hΤιμή ph | 74 (37) | 52 (25)0,58 (0,36, 0,92)0,020 |
| Σύνθετη βαθμολογία VAS - ρινικά συμπτώματα (Εβδομάδες 49-52) a, i | ||
| Διάμεση βαθμολογία στην έναρξη της μελέτης (ελάχιστη | 9,18 (6,03, 10,00) | 9,11 (4,91, 10,00) |
| τιμή, μέγιστη τιμή) | ||
| Διάμεση μεταβολή από την έναρξη της μελέτης | -0,89 | -3,96 |
| Τιμή p b | <0,001 | |
| Διαφορές στις διάμεσες τιμές (95% CI)c | -2,68 (-3,44, -1,91) | |
| Βελτίωση ≥ 2 βαθμούς (%)f | 40 | 66 |
| Βαθμολογία απώλειας της όσφρησης στη VAS (Εβδομάδες 49-52) a | ||
| Διάμεση βαθμολογία στην έναρξη της μελέτης (ελάχιστη | 9,97 (6,69, 10,00) | 9,97 (0,94, 10,00) |
| τιμή, μέγιστη τιμή) | ||
| Διάμεση μεταβολή από την έναρξη της μελέτης | 0,00 | -0,53 |
| Τιμή p b | <0,001 | |
| Διαφορά στις διάμεσες τιμές (95% CI) c | -0,37 (-0,65, -0,08) | |
| Βελτίωση >=3 βαθμούς (%)f | 19 | 36 |
a Στους ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση ρινός/παραρρίνιων κόλπων πριν από την επίσκεψη εκχωρήθηκε η χειρότερη βαθμολογία που είχε παρατηρηθεί πριν από τη χειρουργική επέμβαση ρινός/παραρρίνιων κόλπων. Στους ασθενείς που αποσύρθηκαν από τη μελέτη χωρίς να έχουν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση ρινός/παραρρίνιων κόλπων εκχωρήθηκε η χειρότερη βαθμολογία που είχε παρατηρηθεί πριν από την απόσυρση από τη μελέτη.
b Βάσει ελέγχου αθροίσματος διατάξεων του Wilcoxon.
c Ποσοστημοριακή παλινδρόμηση με συμμεταβλητές την ομάδα θεραπείας, τη γεωγραφική περιοχή, την αρχική βαθμολογία και τον log(e) του αρχικού αριθμού ηωσινόφιλων στο αίμα.
d Για αυτήν την αξιολόγηση, ως σημαντική μεταβολή στον ίδιο ασθενή ορίστηκε μία βελτίωση τριών βαθμών στη βαθμολογία της ρινικής απόφραξης στη VAS.
e Εκτιμήθηκε με χρήση μοντέλου αναλογικών κινδύνων Cox με συμμεταβλητές την ομάδα θεραπείας, τη γεωγραφική περιοχή, την αρχική συνολική ενδοσκοπική βαθμολογία (αξιολογούμενη κεντρικά), την αρχική βαθμολογία ρινικής απόφραξης στη VAS, τον log(e) του αρχικού αριθμού ηωσινόφιλων στο αίμα και τον αριθμό των προηγούμενων χειρουργικών επεμβάσεων (1, 2, >2 κατά σειρά).
f Το όριο βελτίωσης προσδιορίστηκε ως μια σημαντική μεταβολή στον ίδιο ασθενή για αυτήν την αξιολόγηση.
g Παρατηρήθηκε βελτίωση και στους 6 τομείς συμπτωμάτων και επιπτώσεων που σχετίζονται με τη
CRSwNP.
h Ανάλυση με χρήση μοντέλου λογιστικής παλινδρόμησης με συμμεταβλητές την ομάδα θεραπείας, τη γεωγραφική περιοχή, τον αριθμό των κύκλων OCS για NP τους τελευταίους 12 μήνες (0, 1, >1 κατά σειρά), την αρχική συνολική ενδοσκοπική βαθμολογία για ρινικούς πολύποδες (αξιολογούμενη κεντρικά), την αρχική βαθμολογία ρινικής απόφραξης στη VAS και τον log(e) του αρχικού αριθμού ηωσινόφιλων στο αίμα.
i Σύνθετη βαθμολογία VAS ρινικής απόφραξης, ρινικού εκκρίματος, βλέννας στον φάρυγγα και απώλειας της όσφρησης.
Χρόνος έως την πρώτη χειρουργική επέμβαση για NP
Κατά την περίοδο θεραπείας των 52 εβδομάδων, οι ασθενείς στην ομάδα της μεπολιζουμάμπης είχαν μικρότερη πιθανότητα να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση για NP από τους ασθενείς στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου. Ο κίνδυνος χειρουργικής επέμβασης κατά την περίοδο θεραπείας ήταν σημαντικά χαμηλότερος κατά 57% στους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με μεπολιζουμάμπη σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (Αναλογία κινδύνου:: 0,43, 95% CI 0,25, 0,76, p=0,003).
Εικόνα 1: Καμπύλη Kaplan-Meier του χρόνου έως την πρώτη χειρουργική επέμβαση για ρινικούς πολύποδες
Εικονικό φάρμακο (N=201) Μεπολιζουμάμπη 100 mg SC (N=206)
Αριθμός σε κίνδυνο
Πιθανότητα συμβάντος (%)
Εικ. φάρμακο
100 mg SC
Χρόνος έως το συμβάν (εβδομάδες)
Μία post-hoc ανάλυση του ποσοστού των ασθενών που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση έδειξε 61% μείωση της πιθανότητας χειρουργικής επέμβασης έναντι του εικονικού φαρμάκου (OR: 0,39, 95% CI: 0,21, 0,72, p= 0,003).
Ασθενείς με CRSwNP και συνυπάρχον άσθμα
Σε 289 (71%) ασθενείς με συνυπάρχον άσθμα, οι προκαθορισμένες αναλύσεις έδειξαν βελτιώσεις στα συμπρωτεύοντα καταληκτικά σημεία, που ήταν σε συμφωνία με εκείνες που παρατηρήθηκαν στον συνολικό πληθυσμό των ασθενών που έλαβαν μεπολιζουμάμπη 100 mg σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο.
Επιπλέον, σε αυτούς τους ασθενείς παρατηρήθηκε μεγαλύτερη βελτίωση στον έλεγχο τους άσθματος την Εβδομάδα 52 σε σχέση με την έναρξη της μελέτης, σύμφωνα με το Ερωτηματολόγιο για τον Έλεγχο του Άσθματος (ACQ-5) για τη μεπολιζουμάμπη 100 mg σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (διάμεση μεταβολή [Q1, Q3] -0,80 [-2,20, 0,00] και 0,00 [-1,10, 0,20], αντίστοιχα).
Χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ)
Μελέτη 208657 (MATINEE)
Η αποτελεσματικότητα της μεπολιζουμάμπης (100 mg SC κάθε 4 εβδομάδες) χορηγούμενης επιπρόσθετα στην καθιερωμένη θεραπεία αξιολογήθηκε σε 804 ενήλικες ασθενείς ηλικίας 40 ετών και άνω με ΧΑΠ με ηωσινοφιλικό φαινότυπο σε μία τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, πολυκεντρική μελέτη διάρκειας 52-104 εβδομάδων (208657, MATINEE). Οι ασθενείς έπρεπε να έχουν αριθμό ηωσινόφιλων στο αίμα (BEC) ≥300 κύτταρα/mcL στην προκαταρκτική αξιολόγηση και BEC ≥150 κύτταρα/mcL εντός των προηγούμενων 12 μηνών. Όλοι οι ασθενείς λάμβαναν εισπνεόμενη τριπλή θεραπεία (ICS, β2 αγωνιστή μακράς δράσης και μακράς δράσης μουσκαρινικοί ανταγωνιστές) καθ' όλη τη διάρκεια της μελέτης. Οι ασθενείς που εντάχθηκαν είχαν μέτριο έως πολύ σοβαρό περιορισμό της ροής του αέρα (FEV1 μετά από βρογχοδιασταλτικό 20-80% της προβλεπόμενης τιμής), δεν είχαν προηγούμενο ή ταυτόχρονο ιστορικό άσθματος και είχαν ιστορικό παροξύνσεων (τουλάχιστον 1 σοβαρή παρόξυνση που χρήζει νοσηλείας ή
2 μέτριες παροξύνσεις που χρήζουν θεραπείας με συστηματικά κορτικοστεροειδή με ή χωρίς αντιβιοτικά) τους προηγούμενους 12 μήνες παρά την τακτική χρήση εισπνεόμενων κορτικοστεροειδών μαζί με
2 πρόσθετες θεραπείες συντήρησης για τουλάχιστον 3 μήνες πριν από την προκαταρκτική αξιολόγηση.
Ο κύριος στόχος της μελέτης ήταν να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα της μεπολιζουμάμπης στο ετησιοποιημένο ποσοστό των μέτριων (ορίζονται ως επιδείνωση των συμπτωμάτων της ΧΑΠ που χρήζει θεραπείας με από στόματος/συστηματικά κορτικοστεροειδή και/ή αντιβιοτικά) ή σοβαρών παροξύνσεων (ορίζονται ως οι παροξύνσεις που χρήζουν νοσηλείας ή οδηγούν στον θάνατο). Τα συμπτώματα και η σχετιζόμενη με την υγεία ποιότητα ζωής εκτιμήθηκαν χρησιμοποιώντας ανάλυση των ασθενών με ανταπόκριση βάσει της Δοκιμασίας Αξιολόγησης ΧΑΠ (CAT) (ορίζεται ως μείωση της βαθμολογίας κατά 2 ή περισσότερες μονάδες από την τιμή αναφοράς), ανάλυση των ασθενών με ανταπόκριση βάσει του Ερωτηματολογίου St. George για το Αναπνευστικό (SGRQ) (ορίζεται ως μείωση της βαθμολογίας κατά 4 ή περισσότερες μονάδες από την τιμή αναφοράς) και ανάλυση των ασθενών με ανταπόκριση βάσει της Αξιολόγησης Αναπνευστικών Συμπτωμάτων στη Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (E-RS: COPD) (ορίζεται ως μείωση της βαθμολογίας κατά 2 ή περισσότερες μονάδες από την τιμή αναφοράς).
Τα δημογραφικά στοιχεία και τα αρχικά χαρακτηριστικά των ασθενών παρέχονται στον Πίνακα 6.
Πίνακας 6: Δημογραφικά στοιχεία και αρχικά χαρακτηριστικά στη μελέτη MATINEE (πληθυσμός
mITT)
| (N=804) | |
| Ηλικία (έτη) ασθενών, μέση τιμή (SD) | 66 (8,0) |
| Γυναίκες, n (%) | 253 (31) |
| Λευκοί, n (%) | 673 (84) |
| Νυν καπνιστές, n (%) | 222 (28) |
| Μέσο ιστορικό καπνίσματος (πακέτα-έτη), μέση τιμή (SD) | 43,0 (24,88) |
| Διάρκεια της ΧΑΠ (έτη), μέση τιμή (SD) | 10,0 (6,28) |
| Βαθμολογία mMRC ≥2 (εύρος 0-4), n (%) | 611 (76) |
| Εμφύσημα μόνοa, n (%) | 252 (31) |
| Χρόνια βρογχίτιδα μόνοa, n (%) | 338 (42) |
| Εμφύσημα και χρόνια βρογχίτιδαα, n (%) | 143 (18) |
| Μέτριος περιορισμός της ροής αέρα: ≥50% έως <80% του προβλεπόμενου FEV1, n (%) | 349 (43) |
| Σοβαρός περιορισμός της ροής αέρα: ≥30% έως <50% τουπροβλεπόμενου FEV1, n (%) | 340 (42) |
| Πολύ σοβαρός περιορισμός της ροής αέρα: <30% του προβλεπόμενουFEV1, n (%) | 110 (14) |
| % προβλεπόμενου FEV1 μετά από βρογχοδιασταλτικό, μέση τιμή (SD) | 48,2 (15,77) |
| Λόγος FEV1/FVC μετά από βρογχοδιασταλτικό, μέση τιμή (SD) | 0,49 (0,124) |
| Αριθμός μέτριων ή σοβαρών παροξύνσεων το προηγούμενο έτος, μέση τιμή (SD) | 2,3 (0,94) |
| Μία ή περισσότερες σοβαρές παροξύνσεις το προηγούμενο έτος, n (%) | 165 (21) |
| Βαθμολογία CAT, μέση τιμή (SD) | 19,2 (6,85) |
| Βαθμολογία SGRQ, μέση τιμή (SD) | 54,6 (17,80) |
| Βαθμολογία E-RS: COPD, μέση τιμή (SD) | 13,05 (6,790) |
| Γεωμετρικός μέσος αριθμός ηωσινόφιλων στην προκαταρκτική αξιολόγηση, κύτταρα/mcL (95% CI) | 480 (470, 490) |
mITT = τροποποιημένος πληθυσμός με πρόθεση θεραπείας, SD = τυπική απόκλιση, mMRC = τροποποιημένο Συμβούλιο Ιατρικής Έρευνας, FEV1 = βίαια εκπνεόμενος όγκος σε 1 δευτερόλεπτο, FVC = βίαιη ζωτική χωρητικότητα, CAT = Δοκιμασία Αξιολόγησης ΧΑΠ, SGRQ = Ερωτηματολόγιο St. George για το Αναπνευστικό, E-RS: COPD = Αξιολόγηση Αναπνευστικών Συμπτωμάτων στη ΧΑΠ
a Τύπος ΧΑΠ με βάση την εκτίμηση του Ερευνητή. 544 (68%) ασθενείς ανέφεραν συμπτώματα χρόνιας βρογχίτιδας με βάση το SGRQ.
Παροξύνσεις
Στους ασθενείς που έλαβαν μεπολιζουμάμπη 100 mg, παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική μείωση στο ετησιοποιημένο ποσοστό των μέτριων/σοβαρών παροξύνσεων και χαμηλότερος κίνδυνος μέτριων/σοβαρών παροξύνσεων σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, επιπλέον, υπήρξε μείωση στον ετήσιο ρυθμό σοβαρών παροξύνσεων (βλ. Πίνακα 7).
Πίνακας 7: Καταληκτικά σημεία αναφορικά με τις παροξύνσεις της ΧΑΠ στη μελέτη MATINEE (πληθυσμός mITT)
| Μεπολιζουμάμπη100 mg SC N=403 | Εικονικό φάρμακοN=401 | |
| Ποσοστό μέτριωνa ή σοβαρώνb παροξύνσεων | ||
| Ποσοστό παροξύνσεων ανά έτος | 0,80 | 1,01 |
| Ποσοστιαία μείωση του ποσοστού Αναλογία ποσοστού έναντι του εικονικού φαρμάκου(95% CI) | 21%0,79(0,66, 0,94) | |
| Τιμή p | 0,011 | |
| Χρόνος έως την πρώτη μέτριαa ή σοβαρήb παρόξυνση | ||
| Διάμεσος χρόνος έως την πρώτη παρόξυνσηc (ημέρες) | 419 | 321 |
| Ποσοστιαία μείωση του κινδύνου Αναλογία κινδύνου έναντι του εικονικού φαρμάκου(95% CI) | 23%0,77(0,64, 0,93) | |
| Τιμή p | 0,009 | |
| Ποσοστό σοβαρώνb παροξύνσεωνd | ||
| Ποσοστό παροξύνσεων ανά έτος | 0,10 | 0,15 |
| Ποσοστιαία μείωση του ποσοστού Αναλογία ποσοστού έναντι του εικονικού φαρμάκου(95% CI) | 34%0,66(0,43, 1,01) | |
a Μέτριες παροξύνσεις που ορίζονται ως επιδείνωση των συμπτωμάτων της ΧΑΠ που απαιτούν θεραπεία με από του στόματος/συστηματικά κορτικοστεροειδή και/ή αντιβιοτικά
b Σοβαρές παροξύνσεις που ορίζονται ως αυτές που απαιτούν νοσηλεία ή που οδηγούν σε θάνατο
c Εκτίμηση Kaplan Meier
d Συστατικό του πρωτεύοντος τελικού σημείου, η ανάλυση δεν έχει προσαρμοστεί ως προς την πολλαπλότητα
Λειτουργεία των πνευμόνων
Δεν υπάρχει άμεση επίδραση στη λειτουργία των πνευμόνων (προ-βρογχοδιασταλτικό FEV1) σε ασθενείς που έλαβαν μεπολιζουμάμπη σε δόση 100 mg σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο που παρατηρήθηκε στις 52 εβδομάδες, με μέση μεταβολή από την αρχική τιμή 30,2 mL για τη μεπολιζουμάμπη και 35,6 mL για το εικονικό φάρμακο (διαφορά -5,4 mL, 95% ΔΕ: -56,2 45,4).
Εκτιμήσεις της σχετιζόμενης με την υγεία ποιότητας ζωής
Τα αποτελέσματα για τα καταληκτικά σημεία των συμπτωμάτων και της σχετιζόμενης με την υγεία ποιότητας ζωής (CAT, SGRQ και E-RS: COPD) δεν ήταν στατιστικά σημαντικά. Το ποσοστό των ασθενών με ανταπόκριση βάσει του SGRQ (ορίζεται ως μείωση στη βαθμολογία κατά 4 ή περισσότερες μονάδες από την τιμή αναφοράς) την Εβδομάδα 52 ήταν 50% για τη μεπολιζουμάμπη σε δόση 100 mg σε σύγκριση με 46% για το εικονικό φάρμακο (Λόγος πιθανοτήτων 1,17, 95% CI: 0,87, 1,57).
Ηωσινοφιλική κοκκιωμάτωση με πολυαγγειίτιδα (EGPA)
Η MEA115921 ήταν μία τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη διάρκειας 52 εβδομάδων στην οποία αξιολογήθηκαν 136 ενήλικοι ασθενείς με EGPA, οι οποίοι είχαν ιστορικό υποτροπιάζουσας ή ανθεκτικής νόσου και λάμβαναν σταθερή θεραπεία με από στόματος χορηγούμενα κορτικοστεροειδή (OCS, ≥7,5 έως ≤50 mg/ημέρα πρεδνιζολόνη/πρεδνιζόνη), με ή χωρίς σταθερή ανοσοκατασταλτική θεραπεία (εκτός από κυκλοφωσφαμίδη). Κατά τη διάρκεια της μελέτης επιτρεπόταν η χρήση άλλης βασικής καθιερωμένης θεραπείας. Το 53% (n=72) των ασθενών λάμβαναν επίσης συγχορηγούμενη σταθερή ανοσοκατασταλτική θεραπεία. Οι ασθενείς με EGPA απειλητική για όργανα ή για τη ζωή αποκλείστηκαν από τη μελέτη MEA115921. Οι ασθενείς έλαβαν μεπολιζουμάμπη ή εικονικό φάρμακο στη δόση των 300 mg χορηγούμενη υποδορίως μία φορά κάθε 4 εβδομάδες επιπρόσθετα στη βασική θεραπεία τους με πρεδνιζολόνη/πρεδνιζόνη με ή χωρίς ανοσοκατασταλτική θεραπεία. Η δόση των OCS μειώθηκε σταδιακά κατά την κρίση του ερευνητή.
Ύφεση
Τα συμπρωτεύοντα καταληκτικά σημεία ήταν η συνολική συγκεντρωτική διάρκεια της ύφεσης, η οποία ορίζεται ως βαθμολογία ενεργότητας της αγγειίτιδας κατά Birmingham (BVAS) =0 συν δόση πρεδνιζολόνης/πρεδνιζόνης ≤4 mg/ημέρα και το ποσοστό των ασθενών με ύφεση στις 36 και τις
48 εβδομάδες θεραπείας. Η βαθμολογία BVAS=0 αντιπροσωπεύει τη μη ενεργή αγγειίτιδα.
Σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, οι ασθενείς που έλαβαν μεπολιζουμάμπη 300 mg πέτυχαν σημαντικά μεγαλύτερο συγκεντρωτικό χρόνο σε ύφεση. Επιπλέον, σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, ένα σημαντικά υψηλότερο ποσοστό ασθενών που έλαβαν μεπολιζουμάμπη 300 mg πέτυχαν ύφεση τόσο την Εβδομάδα 36 όσο και την Εβδομάδα 48 (Πίνακας 8).
Και για τα δύο συμπρωτεύοντα καταληκτικά σημεία, σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, η ευεργετική επίδραση που παρατηρήθηκε μετά τη θεραπεία με μεπολιζουμάμπη 300 mg ήταν παρούσα ανεξάρτητα από το αν οι ασθενείς λάμβαναν ανοσοκατασταλτική θεραπεία επιπρόσθετα στη βασική θεραπεία με κορτικοστεροειδή.
Χρησιμοποιώντας τον ορισμό της ύφεσης BVAS=0 συν πρεδνιζολόνη/πρεδνιζόνη ≤7,5 mg/ημέρα για τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία, οι ασθενείς που έλαβαν μεπολιζουμάμπη 300 mg επίσης πέτυχαν σημαντικά μεγαλύτερο συγκεντρωτικό χρόνο σε ύφεση (p<0,001), με μεγαλύτερο ποσοστό ασθενών ήταν σε ύφεση τόσο την Εβδομάδα 36 όσο και την Εβδομάδα 48 (p<0,001), σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο.
Πίνακας 8: Αναλύσεις των συμπρωτευόντων καταληκτικών σημείων
| Αριθμός (%) ασθενών | ||
| Εικονικό φάρμακοN=68 | Μεπολιζουμάμπη300 mg N=68 | |
| Συγκεντρωτική διάρκεια ύφεσης στις 52 εβδομάδες | ||
| 0 | 55 (81) | 32 (47) |
| >0 έως <12 εβδομάδες | 8 (12) | 8 (12) |
| 12 έως <24 εβδομάδες | 3 (4) | 9 (13) |
| 24 έως <36 εβδομάδες | 0 | 10 (15) |
| ≥36 εβδομάδες | 2 (3) | 9 (13) |
| Λόγος πιθανοτήτων (μεπολιζουμάμπη/εικονικό φάρμακο) | 5,91 | |
| (95% CI: | --- | 2,68, 13,03 |
| τιμή p | --- | <0,001 |
| Ασθενείς σε ύφεση τις Εβδομάδες 36 και 48 | 2 (3) | 22 (32) |
| Λόγος πιθανοτήτων (μεπολιζουμάμπη/εικονικό φάρμακο) | 16,74 | |
| (95% CI: | --- | 3,61, 77,56 |
| τιμή p | --- | <0,001 |
Λόγος πιθανοτήτων >1 ευνοεί τη μεπολιζουμάμπη. Ύφεση: BVAS=0 και δόση OCS ≤ 4 mg / ημέρα.
Υποτροπή
Σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, ο χρόνος έως την πρώτη υποτροπή ήταν σημαντικά μεγαλύτερος για τους ασθενείς που έλαβαν μεπολιζουμάμπη 300 mg (p<0,001). Επιπλέον, οι ασθενείς που έλαβαν μεπολιζουμάμπη εμφάνισαν 50% μείωση στο ετησιοποιημένο ποσοστό υποτροπών σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο: 1,14 έναντι 2,27, αντίστοιχα.
Μείωση των από στόματος χορηγούμενων κορτικοστεροειδών
Οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με μεπολιζουμάμπη είχαν σημαντικά χαμηλότερη μέση ημερήσια χρήση OCS κατά τη διάρκεια των Εβδομάδων 48-52, σε σύγκριση με τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο. Κατά τη διάρκεια των Εβδομάδων 48 έως 52, το 59% και το 44% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με μεπολιζουμάμπη πέτυχαν μέση ημερήσια δόση OCS ≤ 7,5 mg και ≤ 4 mg, αντίστοιχα, σε σύγκριση με 33% και 7% στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου. Το 18% των ασθενών στην ομάδα της μεπολιζουμάμπης μπόρεσαν να μειώσουν πλήρως τα OCS σε σύγκριση με το 3% στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου.
Ερωτηματολόγιο για τον έλεγχο του άσθματος – 6 (ACQ-6)
Οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με μεπολιζουμάμπη είχαν σημαντικές βελτιώσεις στη μέση βαθμολογία του ACQ 6 κατά τη διάρκεια των Εβδομάδων 49-52, σε σύγκριση με τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο.
Υπερηωσινοφιλικό σύνδρομο (HES)
Η μελέτη 200622 ήταν μία τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη διάρκειας 32 εβδομάδων στην οποία αξιολογήθηκαν 108 ασθενείς ηλικίας ≥ 12 ετών με HES. Οι ασθενείς έλαβαν μεπολιζουμάμπη 300 mg ή εικονικό φάρμακο, χορηγούμενα υποδορίως μία φορά κάθε 4 εβδομάδες, συνεχίζοντας παράλληλα τη θεραπεία τους για το HES. Στη μελέτη 200622, η θεραπεία του HES περιελάμβανε, ενδεικτικά, OCS, ανοσοκατασταλτικά, κυτταροτοξική θεραπεία ή άλλη συμπτωματική θεραπεία που σχετίζεται με το HES, όπως ομεπραζόλη.
Οι ασθενείς που εντάχθηκαν στη μελέτη είχαν εμφανίσει τουλάχιστον δύο εξάρσεις του HES τους τελευταίους 12 μήνες και είχαν αριθμό ηωσινόφιλων στο αίμα ≥ 1 000 κύτταρα/µL κατά τη διάρκεια της προκαταρκτικής αξιολόγησης. Οι ασθενείς που ήταν θετικοί στην FIP1L1-PDGFRα κινάση αποκλείστηκαν από τη μελέτη.
Το κύριο καταληκτικό σημείο της μελέτης 200622 ήταν το ποσοστό των ασθενών που εμφάνισαν έξαρση του HES κατά την περίοδο θεραπείας των 32 εβδομάδων. Ως έξαρση του HES ορίστηκε η επιδείνωση των κλινικών σημείων και συμπτωμάτων του HES που οδηγεί στην ανάγκη για αύξηση των OCS ή
αύξηση/προσθήκη κυτταροτοξικής ή ανοσοκατασταλτικής θεραπείας για το HES ή η λήψη τυφλοποιημένης δραστικής θεραπείας με OCS λόγω αυξημένων ηωσινόφιλων στο αίμα (σε ≥ 2 περιπτώσεις).
Στην κύρια ανάλυση συγκρίθηκαν οι ασθενείς που εμφάνισαν έξαρση του HES ή αποσύρθηκαν από τη μελέτη στις ομάδες της μεπολιζουμάμπης και του εικονικού φαρμάκου. Κατά την περίοδο θεραπείας των 32 εβδομάδων, 50% λιγότεροι ασθενείς εμφάνισαν έξαρση του HES ή αποσύρθηκαν από τη μελέτη όταν έλαβαν θεραπεία με μεπολιζουμάμπη στη δόση των 300 mg σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, 28% έναντι 56%, αντίστοιχα (OR 0,28, 95% CI: 0,12, 0,64) (βλ. Πίνακα 9).
Τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία ήταν ο χρόνος έως την πρώτη έξαρση του HES, το ποσοστό των ασθενών που εμφάνισαν έξαρση του HES την περίοδο από την Εβδομάδα 20 έως την Εβδομάδα 32, το ποσοστό των εξάρσεων του HES και η μεταβολή στη βαρύτητα της κόπωσης από την έναρξη της μελέτης. Όλα τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία ήταν στατιστικά σημαντικά και παρείχαν υποστήριξη για το κύριο καταληκτικό σημείο (βλ. Εικόνα 2 και Πίνακα 10).
Πίνακας 9: Αποτελέσματα του κύριου καταληκτικού σημείου/της ανάλυσης στον πληθυσμό με πρόθεση θεραπείας (Μελέτη 200622)
| Μεπολιζουμάμπη 300 mg Ν=54 | Εικονικό φάρμακο Ν=54 | |
| Ποσοστό ασθενών που εμφάνισαν έξαρση του HES | ||
| Ασθενείς με ≥1 έξαρση του HES ή οι οποίοιαποσύρθηκαν από τη μελέτη (%) | 15 (28) | 30 (56) |
| Ασθενείς με ≥1 έξαρση του HES (%) | 14 (26) | 28 (52) |
| Ασθενείς χωρίς έξαρση του HES οι οποίοι αποσύρθηκαν από τη μελέτη (%) | 1 (2) | 2 (4) |
| Λόγος πιθανοτήτων (95% CI) | 0,28 (0,12, 0,64) | |
| CMH τιμή p | 0,002 | |
CMH =Cochran-Mantel-Haenszel
Χρόνος έως την πρώτη έξαρση
Οι ασθενείς που έλαβαν μεπολιζουμάμπη στη δόση των 300 mg εμφάνισαν σημαντική αύξηση του χρόνου έως την πρώτη έξαρση του HES σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Ο κίνδυνος εμφάνισης της πρώτης έξαρσης του HES κατά την περίοδο θεραπείας ήταν χαμηλότερος κατά 66 % στους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με μεπολιζουμάμπη σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (Αναλογία κινδύνου: 0,34, 95 % CI 0,18, 0,67, p=0,002).
Εικόνα 2: Καμπύλη Kaplan-Meier του χρόνου έως την πρώτη έξαρση του HES
Εικονικό φάρμακο (N=54) Μεπολιζουμάμπη 300mg SC (N=54)
Αριθμός σε κίνδυνο
Πιθανότητα συμβάντος (%)
Εικ. φάρμακο
300 mg SC
Χρόνος έως το συμβάν (εβδομάδες)
Πίνακας 10: Αποτελέσματα άλλων δευτερευόντων καταληκτικών σημείων στον πληθυσμό με πρόθεση θεραπείας (Μελέτη 200622)
| Μεπολιζουμάμπη300 mgΝ= 54 | Εικονικό φάρμακοΝ= 54 | |
| Εξάρσεις του HES κατά τη διάρκεια της εβδομάδας 20 και έως και την εβδομάδα 32 | ||
| Ασθενείς με ≥1 έξαρση του HES ήοι οποίοι αποσύρθηκαν από τη μελέτη (%) | 9 (17) | 19 (35) |
| Λόγος πιθανοτήτων (95% CI) | 0,33 (0,13, 0,85) | |
| CMH τιμή p | 0,02 | |
| Ποσοστό εξάρσεων του HES | ||
| Εκτιμώμενο μέσο ποσοστό/έτος | 0,50 | 1,46 |
| Αναλογία ποσοστών (95% CI)a | 0,34 (0,19, 0,63) | |
| Τιμή p στον έλεγχο του αθροίσματος διατάξεων τουWilcoxon | 0,002 | |
| Μεταβολή σε σχέση με την έναρξη στη βαρύτητα της κόπωσης με βάση το στοιχείο 3 του σύντομου καταλόγου κόπωσης (BFI) (χειρότερο επίπεδο κόπωσης τις τελευταίες 24 ώρες) την εβδομάδα 32b | ||
| Διάμεση μεταβολή στο στοιχείο 3του BFI | -0,66 | 0,32 |
| Σύγκριση (μεπολιζουμάμπη έναντι εικονικού φαρμάκου) Τιμή p στον έλεγχο του αθροίσματος διατάξεωντου Wilcoxon | 0,036 | |
a Αναλογία ποσοστών < 1 ευνοεί τη μεπολιζουμάμπη.
b Οι ασθενείς με ελλείποντα δεδομένα συμπεριλήφθηκαν με τη χειρότερη παρατηρηθείσα τιμή. Κλίμακα του στοιχείου 3 του BFI: 0 = χωρίς κόπωση έως 10 = η χειρότερη δυνατή κόπωση CMH =Cochran-Mantel-Haenszel
Ανοικτή μελέτη επέκτασης (OLE)
Η 205203 ήταν μία διάρκειας 20 εβδομάδων ανοικτή μελέτη επέκτασης της Μελέτη 200622. Επιτρεπόταν προσαρμογή της θεραπείας του HES σύμφωνα με την καθιερωμένη φροντίδα τοπικά διατηρώντας παράλληλα τη θεραπεία με μεπολιζουμάμπη 300 mg, ξεκινώντας από την Εβδομάδα 4. Σε αυτή τη μελέτη, η επίδραση της θεραπείας με μεπολιζουμάμπη στη μείωση των εξάρσεων του HES που αναφέρθηκε στη Μελέτη 200622 διατηρήθηκε στους ασθενείς που συνέχισαν τη θεραπεία με μεπολιζουμάμπη στη μελέτη 205203, στην οποία το 94% (47/50) των ασθενών δεν εμφάνισαν έξαρση.
Στους 72 ασθενείς που έχρηζαν θεραπείας με OCS κατά τη διάρκεια των Εβδομάδων 0 έως 4 της OLE, το 28% πέτυχαν ≥μέση μείωση της ημερήσιας δόσης OCS κατά 50% στη διάρκεια των Εβδομάδων 16 έως 20.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Σοβαρό ανθεκτικό ηωσινοφιλικό άσθμα
Στη MEA115588 και στην διπλή τυφλή ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη 200862, εντάχθηκαν
34 έφηβοι (ηλικίας 12 έως 17 ετών). Από αυτά τα 34 άτομα συνολικά: 12 έλαβαν εικονικό φάρμακο,
9 έλαβαν ενδοφλεβίως χορηγούμενη μεπολιζουμάμπη 75 mg και 13 έλαβαν υποδορίως χορηγούμενη μεπολιζουμάμπη 100 mg. Σε μια συνδυασμένη ανάλυση αυτών των μελετών, παρατηρήθηκε μείωση 40% στις κλινικά σημαντικές παροξύνσεις σε εφήβους μετά από θεραπεία με μεπολιζουμάμπη σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (αναλογία ρυθμού 0,60, 95% CI: 0,17, 2,10).
Ηωσινοφιλική κοκκιωμάτωση με πολυαγγειίτιδα (EGPA)
Δεν υπάρχουν διαθέσιμα κλινικά δεδομένα για παιδιά και εφήβους ηλικίας 6 έως 17 ετών.
HES
Τέσσερις έφηβοι (ηλικίας 12 έως 17 ετών) εντάχθηκαν στη μελέτη 200622. Ένας έφηβος έλαβε μεπολιζουμάμπη 300 mg και 3 έφηβοι έλαβαν εικονικό φάρμακο για 32 εβδομάδες. Ο ένας έφηβος που έλαβε θεραπεία με μεπολιζουμάμπη στη Μελέτη 200622 διάρκειας 32 εβδομάδων δεν εμφάνισε έξαρση του HES. Και οι 4 έφηβοι που ολοκλήρωσαν τη μελέτη 200622 συνέχισαν στη διάρκειας 20 εβδομάδων ανοικτή μελέτη επέκτασης 205203, στην οποία ένας από τους 4 εφήβους εμφάνισε μία έξαρση του HES.
Μετά την υποδόρια χορήγηση δόσης σε ασθενείς με άσθμα και CRSwNP, η μεπολιζουμάμπη εμφάνισε σχεδόν ανάλογη της δόσης φαρμακοκινητική σε εύρος δόσεων από 12,5 mg έως 250 mg. Η υποδόρια χορήγηση μεπολιζουμάμπης 300 mg οδήγησε σε περίπου τριπλάσια συστηματική έκθεση από τη μεπολιζουμάμπη 100 mg. Η φαρμακοκινητική της μεπολιζουμάμπης ήταν ίδια σε ασθενείς με άσθμα, CRSwNP, ΧΑΠ, EGPA ή HES. Μετά από τη χορήγηση εφάπαξ υποδόριας δόσης 100 mg σε υγιή άτομα, η συστηματική έκθεση στη μεπολιζουμάμπη ήταν συγκρίσιμη μεταξύ των σκευασμάτων.
Απορρόφηση
Μετά την υποδόρια χορήγηση σε υγιή άτομα ή σε ασθενείς με άσθμα, ο ρυθμός απορρόφησης της μεπολιζουμάμπης ήταν βραδύς ενώ ο διάμεσος χρόνος έως την επίτευξη μέγιστης συγκέντρωσης στο πλάσμα (Tmax) κυμαινόταν από 4 έως 8 ημέρες.
Μετά από εφάπαξ υποδόρια χορήγηση στην κοιλιακή χώρα, στο μηρό ή στο βραχίονα σε υγιή άτομα, η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της μεπολιζουμάμπης ήταν 64%, 71% και 75%, αντίστοιχα. Σε ασθενείς με άσθμα η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της μεπολιζουμάμπης χορηγούμενης υποδορίως στο βραχίονα ήταν
74-80%. Μετά από επαναλαμβανόμενη υποδόρια χορήγηση κάθε 4 εβδομάδες, παρατηρείται περίπου δυο φορές μεγαλύτερη συσσώρευση σε σταθερή κατάσταση.
Κατανομή
Μετά από εφάπαξ ενδοφλέβια χορήγηση σε ασθενείς με άσθμα, η μεπολιζουμάμπη κατανέμεται με μέσο όγκο κατανομής 55 έως 85 mL/kg.
Βιομετασχηματισμός
Η μεπολιζουμάμπη είναι ένα ανθρωποποιημένο μονοκλωνικό αντίσωμα IgG1 που αποδομείται από πρωτεολυτικά ένζυμα τα οποία είναι ευρέως κατανεμημένα στον οργανισμό και δεν περιορίζονται στον ηπατικό ιστό.
Αποβολή
Μετά από εφάπαξ ενδοφλέβια χορήγηση σε ασθενείς με άσθμα, η μέση συστηματική κάθαρση (CL) κυμαίνεται από 1,9 έως 3,3 mL/ημέρα/kg, με μέση τελική ημίσεια ζωή 20 ημέρες περίπου. Μετά από υποδόρια χορήγηση της μεπολιζουμάμπης, η μέση τελική ημίσεια ζωή (t1/2) κυμαίνεται από 16 έως 22 ημέρες. Στην ανάλυση φαρμακοκινητικής πληθυσμού, η εκτιμώμενη συστηματική κάθαρση της μεπολιζουμάμπης ήταν 3,1 mL/ημέρα/kg.
Ειδικοί πληθυσμοί
Ηλικιωμένοι ασθενείς (ηλικίας ≥ 65 ετών)
Τα διαθέσιμα δεδομένα φαρμακοκινητικής σε ηλικιωμένους ασθενείς (ηλικίας ≥65 ετών) σε όλες τις κλινικές μελέτες (N=90) είναι περιορισμένα. Ωστόσο, στην ανάλυση φαρμακοκινητικής πληθυσμού, δεν υπήρξαν ενδείξεις επίδρασης της ηλικίας στη φαρμακοκινητική της μεπολιζουμάμπης στο ηλικιακό εύρος από 12 έως 82 ετών.
Νεφρική δυσλειτουργία
Δεν έχουν διεξαχθεί επίσημες μελέτες που να εξετάζουν τις επιδράσεις της νεφρικής δυσλειτουργίας στη φαρμακοκινητική της μεπολιζουμάμπης. Με βάση τις αναλύσεις φαρμακοκινητικής πληθυσμού, δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με τιμές κάθαρσης κρεατινίνης 50-80 mL/min. Διατίθενται περιορισμένα δεδομένα σε ασθενείς με τιμές κάθαρση κρεατινίνης <50 mL/min.
Ηπατική δυσλειτουργία
Δεν έχουν διεξαχθεί επίσημες μελέτες που να εξετάζουν τις επιδράσεις της ηπατικής δυσλειτουργίας στη φαρμακοκινητική της μεπολιζουμάμπης. Δεδομένου ότι η αποδόμηση της μεπολιζουμάμπης πραγματοποιείται από ευρέως κατανεμημένα πρωτεολυτικά ένζυμα, τα οποία δεν περιορίζονται στον ηπατικό ιστό, οι μεταβολές της ηπατικής λειτουργίας είναι απίθανο να έχουν οποιαδήποτε επίδραση στην αποβολή της μεπολιζουμάμπης.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Σοβαρό ηωσινοφιλικό άσθμα και HES
Διατίθενται περιορισμένα δεδομένα φαρμακοκινητικής στον παιδιατρικό πληθυσμό (59 ασθενείς με ηωσινοφιλική οισοφαγίτιδα, 55 ασθενείς με σοβαρό ανθεκτικό ηωσινοφιλικό άσθμα και 1 ασθενής με HES). Η φαρμακοκινητική της ενδοφλεβίως χορηγούμενης μεπολιζουμάμπης αξιολογήθηκε με ανάλυση φαρμακοκινητικής πληθυσμού σε μία παιδιατρική μελέτη που διεξήχθη σε ασθενείς ηλικίας 2–17 ετών με ηωσινοφιλική οισοφαγίτιδα. Η φαρμακοκινητική στον παιδιατρικό πληθυσμό ήταν σε μεγάλο βαθμό προβλέψιμη από τους ενήλικες, μετά τον συνυπολογισμό του σωματικού βάρους. Η φαρμακοκινητική της
μεπολιζουμάμπης σε εφήβους ασθενείς με σοβαρό ανθεκτικό ηωσινοφιλικό άσθμα ή HES που συμπεριλήφθηκαν στις μελέτες φάσης 3 ήταν σε συμφωνία με εκείνη στους ενήλικες (βλέπε παράγραφο 4.2).
Η παιδιατρική φαρμακοκινητική μετά από υποδόρια χορήγηση σε ασθενείς ηλικίας 6 έως 11 ετών με σοβαρό ανθεκτικό ηωσινοφιλικό άσθμα διερευνήθηκε σε μία ανοιχτή, μη ελεγχόμενη μελέτη διάρκειας 12 εβδομάδων.
Η παιδιατρική φαρμακοκινητική ήταν σε γενικές γραμμές συνεπής με αυτή των ενηλίκων και των εφήβων, λαμβάνοντας υπόψη το σωματικό βάρος και τη βιοδιαθεσιμότητα. Η απόλυτη υποδόρια βιοδιαθεσιμότητα φαίνεται πλήρης συγκριτικά με αυτή που παρατηρείται σε ενήλικες και εφήβους κατά 76%. Η έκθεση μετά από υποδόρια χορήγηση 40 mg (για βάρος < 40 kg) ή 100 mg (για βάρος ≥ 40 kg) ήταν 1,32 και 1,97 φορές εκείνης που παρατηρήθηκε σε ενήλικες στα 100 mg.
Η διερεύνηση ενός υποδόριου δοσολογικού σχήματος 40 mg χορηγούμενου κάθε 4 εβδομάδες σε παιδιά ηλικίας 6 έως 11 ετών σε εύρος βάρους 15-70 kg με μοντελοποίηση και προσομοίωση ΡΚ προβλέπει ότι η έκθεση αυτού του δοσολογικού σχήματος θα παραμείνει κατά μέσο όρο στο 38% των ενηλίκων σε 100 mg. Αυτό το δοσολογικό σχήμα θεωρείται αποδεκτό λόγω του ευρέος θεραπευτικού δείκτη της μεπολιζουμάμπης.
EGPA
Η πρόβλεψη της φαρμακοκινητικής της μεπολιζουμάμπης σε παιδιά (ηλικίας 6 έως 17 ετών) με EGPA έγινε με χρήση μοντελοποίησης και προσομοίωσης, με βάση τη φαρμακοκινητική σε άλλες ηωσινοφιλικές νόσους και αναμένεται να είναι σε συμφωνία με τη φαρμακοκινητική που παρατηρήθηκε σε παιδιά με σοβαρό ηωσινοφιλικό άσθμα. Η συνιστώμενη δοσολογία σε παιδιά ηλικίας 6 έως 11 ετών με μεγάλο εύρος σωματικού βάρους 15-70 kg προβλέπει ότι η έκθεση θα παραμείνει κατά μέσο όρο εντός του 26% της τιμής των ενηλίκων στα 300 mg.
Φαρμακευτικές πληροφορίες - NUCALA 100MG/ML
Σακχαρόζη
Νάτριο φωσφορικό μονόξινο επταϋδρικό Κιτρικό οξύ μονοϋδρικό
Πολυσορβικό 80 (E 433) Αιθυλενοδιαμινοτετραοξικό δινάτριο άλας Ύδωρ για ενέσιμα
Λόγω απουσίας μελετών συμβατότητας, αυτό το φαρμακευτικό προϊόν δεν πρέπει να αναμειγνύεται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα.
Φυλάσσετε σε ψυγείο (2 oC - 8 oC).
Μην καταψύχετε.
Φυλάσσετε στο αρχικό κουτί ώστε να προστατεύεται από το φως.
Εάν απαιτείται, η προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας και οι προγεμισμένες σύριγγες μπορούν να απομακρυνθούν από το ψυγείο και να φυλαχθούν στο μη ανοιγμένο κουτί για διάστημα έως 7 ημέρες σε θερμοκρασία δωματίου (έως 30°C) όταν προστατεύονται από το φως. Το κουτί πρέπει να απορρίπτεται εάν έχει μείνει εκτός ψυγείου για περισσότερο από 7 ημέρες.
Η προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας ή οι προγεμισμένες σύριγγες πρέπει να χορηγείται εντός 8 ωρών αφότου ανοιχθεί η συσκευασία. Το κουτί πρέπει να απορρίπτεται εάν δεν χορηγηθεί εντός 8 ωρών.
Nucala 100 mg ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας
1 mL διαλύματος σε σύριγγα από γυαλί Τύπου 1 με προσαρτημένη βελόνα (από ανοξείδωτο χάλυβα) σε προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας.
Μεγέθη συσκευασίας:
1 προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας 3 προγεμισμένες συσκευές τύπου πένας
Πολυσυσκευασία που περιέχει 9 (9 συσκευασίες της 1) προγεμισμένες συσκευές τύπου πένας Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.
Nucala 100 mg ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα
1 mL διαλύματος σε σύριγγα από γυαλί Τύπου 1 με προσαρτημένη βελόνα (από ανοξείδωτο χάλυβα) και προστατευτικό κάλυμμα βελόνας για παθητική ασφάλεια.
Μεγέθη συσκευασίας:
1 προγεμισμένη σύριγγα
3 προγεμισμένες σύριγγες
Πολυσυσκευασία που περιέχει 9 (9 συσκευασίες της 1) προγεμισμένες σύριγγες Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.
Nucala 40 mg ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα
0,4 mL διαλύματος σε σύριγγα 1 mL από γυαλί Τύπου 1 με προσαρτημένη βελόνα (από ανοξείδωτο χάλυβα) και προστατευτικό κάλυμμα βελόνας για παθητική ασφάλεια.
Μεγέθη συσκευασίας:
1 προγεμισμένη σύριγγα
Πολυσυσκευασία που περιέχει 3 (3 συσκευασίες της 1) προγεμισμένες σύριγγες Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.
και άλλος χειρισμός
Πριν από τη χορήγηση το διάλυμα πρέπει να επιθεωρείται οπτικά. Το υγρό πρέπει να είναι διαυγές έως ιριδίζον, άχρωμο έως ανοικτό κίτρινο έως ανοικτό καφέ. Εάν το διάλυμα είναι θολό, αποχρωματισμένο ή περιέχει σωματίδια, δεν πρέπει να χρησιμοποιείται.
Μετά την απομάκρυνση της προγεμισμένης συσκευής τύπου πένας ή της(ων) προγεμισμένης(ων) σύριγγας(ών) από το ψυγείο, αφήστε τη συσκευή τύπου πένας ή τη(ις) σύριγγα(ες) να επανέλθει(ουν) σε θερμοκρασία δωματίου για τουλάχιστον 30 λεπτά πριν από τη χορήγηση της ένεσης Nucala.
Αναλυτικές οδηγίες για την υποδόρια χορήγηση του Nucala σε προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας ή προγεμισμένη(ες) σύριγγα(ες) παρέχονται στο τέλος του φύλλου οδηγιών χρήσης.
Απόρριψη
Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.