OZEMPIC INJ.SOL 2MG/0.74 (1 δόση) 2.68MG/ML
Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)
Τελευταία ενημέρωση SmPC
Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - OZEMPIC 2MG/0.74
Το Ozempic ενδείκνυται για τη θεραπεία ενηλίκων με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 που δεν ελέγχεται επαρκώς σε συνδυασμό με δίαιτα και άσκηση
-
ως μονοθεραπεία όταν η μετφορμίνη θεωρείται ακατάλληλη εξαιτίας δυσανεξίας ή αντενδείξεων
-
σε συνδυασμό με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα για τη θεραπεία του διαβήτη.
Για αποτελέσματα δοκιμών σχετικά με συνδυασμούς, επιδράσεις στον γλυκαιμικό έλεγχο, καρδιαγγειακή νόσο και νεφρικά συμβάματα καθώς και για τους πληθυσμούς που μελετήθηκαν, βλ. παραγράφους 4.4, 4.5 και 5.1.
Δοσολογία
Η αρχική δόση είναι 0,25 mg σεμαγλουτίδης μία φορά εβδομαδιαίως. Μετά από 4 εβδομάδες, η δόση πρέπει να αυξάνεται στα 0,5 mg μία φορά εβδομαδιαίως. Μετά από τουλάχιστον 4 εβδομάδες με δόση 0,5 mg μία φορά εβδομαδιαίως, η δόση μπορεί να αυξηθεί σε 1 mg μία φορά εβδομαδιαίως προκειμένου να βελτιωθεί περαιτέρω ο γλυκαιμικός έλεγχος. Μετά από τουλάχιστον 4 εβδομάδες με δόση 1 mg μία φορά εβδομαδιαίως, η δόση μπορεί να αυξηθεί σε 2 mg μία φορά εβδομαδιαίως προκειμένου να βελτιωθεί περαιτέρω ο γλυκαιμικός έλεγχος.
Η σεμαγλουτίδη 0,25 mg δεν αποτελεί δόση συντήρησης. Εβδομαδιαίες δόσεις μεγαλύτερες των 2 mg
δε συνιστώνται.
Όταν το Ozempic προστίθεται σε υπάρχουσα αγωγή με μετφορμίνη ή/και θειαζολιδινεδιόνη ή σε αναστολέα 2 συμμεταφορέα νατρίου-γλυκόζης (SGLT2), η τρέχουσα δόση μετφορμίνης ή/και θειαζολιδινεδιόνης ή αναστολέα SGLT2 μπορεί να διατηρηθεί αμετάβλητη.
Όταν το Ozempic προστίθεται σε υπάρχουσα αγωγή με σουλφονυλουρία ή ινσουλίνη, πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο μείωσης της δόσης της σουλφονυλουρίας ή της ινσουλίνης για τη μείωση του κινδύνου υπογλυκαιμίας (βλ. παραγράφους 4.4 και 4.8).
Δεν είναι αναγκαία η αυτοπαρακολούθηση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα για τη ρύθμιση της δόσης του Ozempic. Η αυτοπαρακολούθηση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα είναι απαραίτητη για τη ρύθμιση της δόσης της σουλφονυλουρίας και της ινσουλίνης, ειδικά όταν ξεκινά το Ozempic και μειώνεται η ινσουλίνη. Συνιστάται μια προσέγγιση σταδιακής μείωσης της ινσουλίνης.
Παράλειψη δόσης
Εάν παραλειφθεί μία δόση, αυτή πρέπει να χορηγείται το συντομότερο δυνατό και εντός 5 ημερών από την παράλειψη της δόσης. Εάν έχουν παρέλθει περισσότερες από 5 ημέρες, η δόση πρέπει να παραλείπεται οριστικά και η επόμενη δόση να χορηγείται κατά την προγραμματισμένη ημερομηνία. Σε κάθε περίπτωση, οι ασθενείς μπορούν έπειτα να συνεχίσουν το σύνηθες πρόγραμμα χορήγησης της μίας φοράς εβδομαδιαίως.
Αλλαγή της ημέρας χορήγησης της δόσης
Η ημέρα της εβδομαδιαίας χορήγησης μπορεί να αλλάξει, εάν είναι απαραίτητο, εφόσον το διάστημα που μεσολαβεί μεταξύ των δύο δόσεων είναι τουλάχιστον 3 ημέρες (>72 ώρες). Μετά την επιλογή νέας ημέρας χορήγησης, πρέπει να συνεχιστεί το πρόγραμμα χορήγησης της μίας φοράς εβδομαδιαίως.
Ειδικοί πληθυσμοί
Ηλικιωμένοι
Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης βάσει της ηλικίας.
Νεφρική δυσλειτουργία
Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια, μέτρια ή σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία. Η εμπειρία με τη χρήση της σεμαγλουτίδης σε ασθενείς με νεφροπάθεια τελικού σταδίου είναι περιορισμένη.
Ηπατική δυσλειτουργία
Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία. Η εμπειρία με τη χρήση της σεμαγλουτίδης σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία είναι περιορισμένη. Πρέπει να επιδεικνύεται προσοχή κατά τη χορήγηση θεραπείας με σεμαγλουτίδη σε αυτούς τους ασθενείς (βλ. παράγραφο 5.2).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της σεμαγλουτίδης σε παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των
18 ετών δεν έχουν ακόμα τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα. Τρόπος χορήγησης
Υποδόρια χρήση.
Το Ozempic χορηγείται υποδορίως με ένεση στην κοιλιά, τον μηρό ή το άνω μέρος του βραχίονα. Η θέση της ένεσης μπορεί να αλλάξει χωρίς προσαρμογή της δόσης. Το Ozempic δεν πρέπει να χορηγείται ενδοφλέβια ή ενδομυϊκά.
Το Ozempic χορηγείται μία φορά εβδομαδιαίως οποιαδήποτε ώρα της ημέρας, με ή χωρίς γεύματα. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη χορήγηση, βλ. παράγραφο 6.6.
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
Ιχνηλασιμότητα
Προκειμένου να βελτιωθεί η ιχνηλασιμότητα των βιολογικών φαρμακευτικών προϊόντων, το όνομα και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου φαρμάκου πρέπει να καταγράφεται με σαφήνεια.
Γενικά
Η σεμαγλουτίδη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της διαβητικής κετοξέωσης. Η σεμαγλουτίδη δεν είναι υποκατάστατο της ινσουλίνης. Έχει αναφερθεί διαβητική κετοξέωση σε ινσουλινοεξαρτώμενους ασθενείς που προχώρησαν σε ταχεία διακοπή ή μείωση της δόσης της ινσουλίνης κατά την έναρξη θεραπείας με αγωνιστή υποδοχέα GLP-1 (βλ. παράγραφο 4.2).
Δεν υπάρχει εμπειρία σε ασθενείς με συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια κατηγορίας IV σύμφωνα με την ταξινόμηση κατά NYHA (New York Heart Association) και επομένως η σεμαγλουτίδη δε συνιστάται σε αυτούς τους ασθενείς.
Εισρόφηση σε συνδυασμό με γενική αναισθησία ή βαθιά καταστολή
Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις πνευμονικής εισρόφησης σε ασθενείς που λαμβάνουν αγωνιστές υποδοχέων GLP-1 και υποβάλλονται σε γενική αναισθησία ή βαθιά καταστολή. Συνεπώς, πριν από την εκτέλεση επεμβάσεων με γενική αναισθησία ή βαθιά καταστολή, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ο αυξημένος κίνδυνος υπολειμματικού γαστρικού περιεχομένου λόγω καθυστερημένης γαστρικής κένωσης (βλ. παράγραφο 4.8).
Επιδράσεις στο γαστρεντερικό και αφυδάτωση
Η χρήση αγωνιστών του υποδοχέα GLP-1 μπορεί να συσχετιστεί με ανεπιθύμητες ενέργειες στο γαστρεντερικό σύστημα. Αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά τη χορήγηση θεραπείας σε ασθενείς με επηρεασμένη νεφρική λειτουργία καθώς η ναυτία, ο έμετος και η διάρροια μπορεί να προκαλέσουν αφυδάτωση, η οποία σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσει σε επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας (βλ. παράγραφο 4.8). Οι ασθενείς που λαμβάνουν σεμαγλουτίδη θα πρέπει να ενημερώνονται για τον ενδεχόμενο κίνδυνο αφυδάτωσης, ο οποίος σχετίζεται με τις ανεπιθύμητες ενέργειες του γαστρεντερικού, και να λαμβάνουν προληπτικά μέτρα για την αποφυγή της έλλειψης υγρών.
Οξεία παγκρεατίτιδα
Έχει παρατηρηθεί οξεία παγκρεατίτιδα κατά τη χρήση αγωνιστών του υποδοχέα GLP-1. Οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται για τα χαρακτηριστικά συμπτώματα της οξείας παγκρεατίτιδας. Εάν υπάρχει υποψία παγκρεατίτιδας, η σεμαγλουτίδη πρέπει να διακόπτεται. Εάν επιβεβαιωθεί, η θεραπεία με σεμαγλουτίδη δεν πρέπει να ξεκινήσει ξανά. Πρέπει να δίνεται προσοχή σε ασθενείς με ιστορικό παγκρεατίτιδας.
Υπογλυκαιμία
Οι ασθενείς που λαμβάνουν σεμαγλουτίδη σε συνδυασμό με σουλφονυλουρία ή με ινσουλίνη ενδέχεται να αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο υπογλυκαιμίας. Ο κίνδυνος της υπογλυκαιμίας μπορεί να ελαττωθεί με μείωση της δόσης της σουλφονυλουρίας ή της ινσουλίνης, κατά την έναρξη θεραπείας με σεμαγλουτίδη (βλ. παράγραφο 4.8).
Διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια
Σε ασθενείς με διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια που λαμβάνουν θεραπεία με ινσουλίνη και σεμαγλουτίδη, έχει παρατηρηθεί αυξημένος κίνδυνος ανάπτυξης επιπλοκών διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας (βλ. παράγραφο 4.8). Πρέπει να επιδεικνύεται προσοχή κατά τη χρήση σεμαγλουτίδης σε ασθενείς με διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια που λαμβάνουν ινσουλίνη. Οι ασθενείς αυτοί πρέπει να παρακολουθούνται στενά και να λαμβάνουν θεραπεία σύμφωνα με τις κλινικές κατευθυντήριες οδηγίες. Η ταχεία βελτίωση του ελέγχου της γλυκόζης έχει συσχετιστεί με προσωρινή επιδείνωση της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας, όμως δεν μπορούν να αποκλειστούν άλλοι μηχανισμοί.
Δεν υπάρχει εμπειρία με τη σεμαγλουτίδη 2 mg σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 και μη ελεγχόμενη ή δυνητικά ασταθή διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια και, επομένως, η σεμαγλουτίδη 2 mg δε συνιστάται σε αυτούς τους ασθενείς.
Μη αρτηριτιδική πρόσθια ισχαιμική οπτική νευροπάθεια (NAION)
Δεδομένα από επιδημιολογικές μελέτες υποδεικνύουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης μη αρτηριτιδικής πρόσθιας ισχαιμικής οπτικής νευροπάθειας (NAION) κατά τη διάρκεια της θεραπείας με σεμαγλουτίδη. Δεν έχει προσδιορισθεί το χρονικό διάστημα εντός του οποίου μπορεί να αναπτυχθεί NAION μετά την έναρξη της θεραπείας. Αιφνίδια απώλεια όρασης θα πρέπει να οδηγήσει σε οφθαλμολογική εξέταση και η θεραπεία με σεμαγλουτίδη θα πρέπει να διακοπεί σε περίπτωση που επιβεβαιωθεί η NAION (βλ. παράγραφο 4.8).
Ασθενείς με γαστροπάρεση
Ασθενείς με γαστροπάρεση που λαμβάνουν θεραπεία με σεμαγλουτίδη ενδέχεται να εμφανίσουν πιο σοβαρές ή πιο βαριάς μορφής ανεπιθύμητες ενέργειες του γαστρεντερικού. Η σεμαγλουτίδη πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε αυτούς τους ασθενείς και η σεμαγλουτίδη δε συνιστάται εάν η γαστροπάρεση είναι βαριάς μορφής (βλ. παράγραφο 4.8).
Περιεκτικότητα σε νάτριο
Το φαρμακευτικό αυτό προϊόν περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά δόση, δηλαδή είναι αυτό που ονομάζουμε ουσιαστικά «ελεύθερο νατρίου».
Η σεμαγλουτίδη καθυστερεί τη γαστρική κένωση και μπορεί να επηρεάζει τον ρυθμό απορρόφησης των από του στόματος συγχορηγούμενων φαρμακευτικών προϊόντων. Η σεμαγλουτίδη πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς που λαμβάνουν από του στόματος χορηγούμενα φαρμακευτικά προϊόντα τα οποία απαιτούν ταχεία γαστρεντερική απορρόφηση.
Παρακεταμόλη
H σεμαγλουτίδη καθυστερεί τον ρυθμό γαστρικής κένωσης, όπως εκτιμάται βάσει της φαρμακοκινητικής της παρακεταμόλης κατά τη διάρκεια μιας δοκιμής με χρήση τυποποιημένου γεύματος. Η AUC0-60min και η Cmax της παρακεταμόλης μειώθηκαν κατά 27% και 23%, αντίστοιχα, μετά τη συγχορήγηση σεμαγλουτίδης 1 mg. Η συνολική έκθεση στην παρακεταμόλη (AUC0-5h) δεν επηρεάστηκε. Με τη σεμαγλουτίδη 2,4 mg, δεν παρατηρήθηκε κλινικά σημαντική επίδραση στον ρυθμό της γαστρικής κένωσης μετά από 20 εβδομάδες χορήγησης σεμαγλουτίδης, πιθανώς εξαιτίας
της ανοχής. Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης της παρακεταμόλης όταν χορηγείται μαζί με σεμαγλουτίδη.
Από του στόματος αντισυλληπτική αγωγή
Η σεμαγλουτίδη δεν αναμένεται να μειώσει τη δράση των από του στόματος χορηγούμενων αντισυλληπτικών καθώς η σεμαγλουτίδη δε μετέβαλε σε κλινικά σημαντικό βαθμό τη συνολική έκθεση της αιθινυλοιστραδιόλης και της λεβονοργεστρέλης κατά τη συγχορήγηση ενός από του στόματος αντισυλληπτικού φαρμακευτικού προϊόντος συνδυασμού (0,03 mg αιθινυλοιστραδιόλης/0,15 mg λεβονοργεστρέλης) με τη σεμαγλουτίδη. Η έκθεση της αιθινυλοιστραδιόλης δεν επηρεάστηκε. Παρατηρήθηκε αύξηση κατά 20% στην έκθεση της λεβονοργεστρέλης σε σταθερή κατάσταση. Η Cmax δεν επηρεάστηκε για καμία από αυτές τις ουσίες.
Ατορβαστατίνη
Η σεμαγλουτίδη δε μετέβαλε τη συνολική έκθεση της ατορβαστατίνης μετά από χορήγηση εφάπαξ δόσης ατορβαστατίνης (40 mg). Η Cmax της ατορβαστατίνης μειώθηκε κατά 38%. Η μείωση αυτή δε θεωρήθηκε κλινικά σημαντική.
Διγοξίνη
Η σεμαγλουτίδη δε μετέβαλε τη συνολική έκθεση ή τη Cmax της διγοξίνης μετά από χορήγηση εφάπαξ δόσης διγοξίνης (0,5 mg).
Μετφορμίνη
Η σεμαγλουτίδη δε μετέβαλε τη συνολική έκθεση ή τη Cmax της μετφορμίνης μετά από χορήγηση
500 mg δύο φορές ημερησίως για διάστημα 3,5 ημερών. Βαρφαρίνη και άλλα παράγωγα κουμαρίνης
Η σεμαγλουτίδη δε μετέβαλε τη συνολική έκθεση ή τη Cmax της R- και της S-βαρφαρίνης μετά από εφάπαξ δόση βαρφαρίνης (25 mg) ενώ οι φαρμακοδυναμικές επιδράσεις της βαρφαρίνης όπως μετρήθηκαν με βάση το διεθνές κανονικοποιημένο πηλίκο (INR) δεν επηρεάστηκαν σε κλινικά σημαντικό βαθμό. Ωστόσο, έχουν αναφερθεί περιπτώσεις μειωμένου INR κατά τη συγχορήγηση ακενοκουμαρόλης και σεμαγλουτίδης. Κατά την έναρξη της αγωγής με σεμαγλουτίδη σε ασθενείς που λαμβάνουν βαρφαρίνη ή άλλα παράγωγα της κουμαρίνης, συνιστάται συχνή παρακολούθηση του INR.
Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία
Οι γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία συνιστάται να χρησιμοποιούν αντισύλληψη κατά τη διάρκεια της θεραπείας με σεμαγλουτίδη.
Κύηση
Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει αναπαραγωγική τοξικότητα (βλ. παράγραφο 5.3). Είναι περιορισμένα τα δεδομένα από τη χρήση σεμαγλουτίδης σε έγκυες γυναίκες. Κατά συνέπεια, η σεμαγλουτίδη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Εάν μία ασθενής προγραμματίζει εγκυμοσύνη ή προκύψει εγκυμοσύνη, η θεραπεία με σεμαγλουτίδη πρέπει να διακοπεί. Η θεραπεία με σεμαγλουτίδη πρέπει να διακόπτεται τουλάχιστον 2 μήνες πριν από μία προγραμματισμένη εγκυμοσύνη λόγω του μεγάλου χρόνου ημίσειας ζωής (βλ. παράγραφο 5.2).
Θηλασμός
Σε θηλάζοντες αρουραίους, η σεμαγλουτίδη απεκκρίθηκε στο μητρικό γάλα. Εφόσον δεν μπορεί να αποκλειστεί ο κίνδυνος στα θηλάζοντα βρέφη, η σεμαγλουτίδη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια του θηλασμού.
Γονιμότητα
Η επίδραση της σεμαγλουτίδης στην ανθρώπινη γονιμότητα είναι άγνωστη. Η σεμαγλουτίδη δεν επηρέασε τη γονιμότητα σε αρσενικούς αρουραίους. Σε θηλυκούς αρουραίους, παρατηρήθηκε αύξηση στη διάρκεια του οίστρου και μικρή μείωση στον αριθμό των ωορρηξιών σε δόσεις που συσχετίστηκαν με απώλεια σωματικού βάρους της μητέρας (βλ. παράγραφο 5.3).
Η σεμαγλουτίδη δεν έχει καμία ή έχει ασήμαντη επίδραση στην ικανότητα οδήγησης ή χειρισμού μηχανημάτων. Όταν χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με σουλφονυλουρία ή ινσουλίνη, πρέπει να συνιστάται στους ασθενείς να λαμβάνουν προφυλάξεις για αποφυγή της υπογλυκαιμίας κατά την οδήγηση και τον χειρισμό μηχανημάτων (βλ. παράγραφο 4.4).
Περίληψη προφίλ ασφαλείας
Σε 8 δοκιμές φάσης 3α, 4.792 ασθενείς εκτέθηκαν σε έως 1 mg σεμαγλουτίδης. Οι συχνότερα αναφερθείσες ανεπιθύμητες ενέργειες σε κλινικές δοκιμές ήταν διαταραχές του γαστρεντερικού, συμπεριλαμβανομένης ναυτίας (πολύ συχνή), διάρροιας (πολύ συχνή) και εμέτου (συχνή). Γενικά, αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν ήπιας έως μέτριας σοβαρότητας και μικρής διάρκειας.
Κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα
Στον Πίνακα 1 παρατίθενται οι ανεπιθύμητες ενέργειες που καταγράφηκαν σε όλες τις δοκιμές φάσης 3 (συμπεριλαμβανομένης της μακράς διάρκειας δοκιμής με εκβάσεις που σχετίζονται με το καρδιαγγειακό) και αναφορές μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (περιγράφονται περαιτέρω στην παράγραφο 5.1). Οι συχνότητες των ανεπιθύμητων ενεργειών (εξαιρουμένων των επιπλοκών της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας, βλ. υποσημείωση στον Πίνακα 1) βασίζονται σε μια σειρά δοκιμών φάσης 3α, από τις οποίες εξαιρείται η δοκιμή με εκβάσεις που σχετίζονται με το καρδιαγγειακό (βλ. κείμενο κάτω από τον πίνακα για περισσότερες λεπτομέρειες).
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται παρακάτω ανά κατηγορία/οργανικό σύστημα και ανά απόλυτη συχνότητα. Οι συχνότητες ορίζονται ως: πολύ συχνές: (≥1/10), συχνές: (≥1/100 έως <1/10), όχι συχνές: (≥1/1.000 έως <1/100), σπάνιες: (≥1/10.000 έως <1/1.000), πολύ σπάνιες: (<1/10.000) και μη γνωστής συχνότητας: (δεν μπορoύν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα). Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.
Πίνακας 1 Συχνότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών της σεμαγλουτίδης| Κατηγορία/ οργανικό σύστημα σύμφωνα με τη βάση δεδομένωνMedDRA | Πολύ συχνές | Συχνές | Όχι συχνές | Σπάνιες | Πολύ σπάνιες | Μη γνωστής συχνότητ ας |
| Διαταραχές του ανοσοποιητ ικούσυστήματος | Υπερευαισθ ησίαγ | Αναφυλακ τική αντίδραση | ||||
| Μεταβολικ ές και διατροφικέ ς διαταραχές | Υπογλυκαιμ ίαα όταν χρησιμοποιε ίται με ινσουλίνη ή σουλφονυλο υρία | Υπογλυκαιμία α όταν χρησιμοποιείτ αι με άλλα από του στόματος αντιδιαβητικά (ΟΑD) | ||||
| Μειωμένη όρεξη | ||||||
| Διαταραχές του νευρικούσυστήματος | Ζάλη Κεφαλαλγία | Δυσγευσία | Δυσαισθη σίαδ | |||
| Διαταραχές | Επιπλοκές | Μη | ||||
| του | διαβητικής | αρτηριτιδ | ||||
| οφθαλμού | αμφιβληστροε | ική | ||||
| ιδοπάθειαςβ | πρόσθια | |||||
| ισχαιμική | ||||||
| οπτική | ||||||
| νευροπάθ | ||||||
| εια | ||||||
| (NAION) | ||||||
| Καρδιακές διαταραχές | Αυξημένος καρδιακόςρυθμός | |||||
| Γαστρεντερ | Ναυτία | Έμετος | Οξεία | Εντερική | ||
| ικές | Διάρροια | Κοιλιακό | παγκρεατίτιδ | απόφραξη | ||
| διαταραχές | άλγος | α | δ | |||
| Διάταση της | Καθυστερημ | |||||
| κοιλίας | ένη γαστρική | |||||
| Δυσκοιλιότητ | κένωση | |||||
| α | ||||||
| Δυσπεψία | ||||||
| Γαστρίτιδα | ||||||
| Γαστροοισοφ | ||||||
| αγική | ||||||
| παλινδρόμηση | ||||||
| Ερυγή | ||||||
| Μετεωρισμός |
| Κατηγορία/ οργανικό σύστημα σύμφωνα με τη βάση δεδομένωνMedDRA | Πολύ συχνές | Συχνές | Όχι συχνές | Σπάνιες | Πολύ σπάνιες | Μη γνωστής συχνότητ ας |
| Ηπατοχολικ έςδιαταραχές | Χολολιθίαση | |||||
| Διαταραχές του του δέρματος και του υποδόριουιστού | Αγγειοοίδ ημα δ | |||||
| Γενικές διαταραχές και καταστάσει ς στη θέσηχορήγησης | Κόπωση | Αντιδράσεις της θέσης ένεσης | ||||
| Διερευνήσει ς | Αυξημένη λιπάση Αυξημένη αμυλάση Μείωση σωματικούβάρους |
α) Η υπογλυκαιμία ορίζεται ως σοβαρή (απαιτείται βοήθεια από άλλο άτομο) ή συμπτωματική σε συνδυασμό με γλυκόζη αίματος <3,1 mmol/l.
β) Οι επιπλοκές της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας είναι ένας συνδυασμός των εξής: αμφιβληστροειδική φωτοπηξία, θεραπεία με ενδοϋαλώδεις παράγοντες, αιμορραγία του υαλοειδούς σώματος, απώλεια όρασης σχετιζόμενη με τον διαβήτη (όχι συχνή). Η συχνότητα βασίζεται στη δοκιμή με εκβάσεις που σχετίζονται με το καρδιαγγειακό.
γ) Ομαδοποιημένος όρος ο οποίος καλύπτει επίσης ανεπιθύμητες ενέργειες σχετιζόμενες με υπερευαισθησία όπως εξάνθημα και κνίδωση.
δ) Aπό αναφορές μετά την κυκλοφορία.
Δοκιμή με εκβάσεις που σχετίζονται με το καρδιαγγειακό και την ασφάλεια διάρκειας 2 ετών
Στον πληθυσμό υψηλού καρδιαγγειακού κινδύνου, το προφίλ ανεπιθύμητων ενεργειών ήταν παρόμοιο με αυτό που παρατηρήθηκε σε άλλες δοκιμές φάσης 3α (περιγράφεται στην παράγραφο 5.1).
Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών
Υπογλυκαιμία
Δεν παρατηρήθηκαν επεισόδια σοβαρής υπογλυκαιμίας όταν η σεμαγλουτίδη χρησιμοποιήθηκε ως μονοθεραπεία. Σοβαρή υπογλυκαιμία παρατηρήθηκε κυρίως όταν η σεμαγλουτίδη χρησιμοποιήθηκε σε συνδυασμό με σουλφονυλουρία (1,2% των ατόμων, 0,03 συμβάματα/ασθενο-έτος) ή με ινσουλίνη (1,5% των ατόμων, 0,02 συμβάματα/ασθενο-έτη). Λίγα επεισόδια (0,1% των ατόμων,
0,001 συμβάματα/ασθενο-έτη) παρατηρήθηκαν με τη χορήγηση της σεμαγλουτίδης σε συνδυασμό με από του στόματος αντιδιαβητικά φάρμακα διαφορετικά από τις σουλφονυλουρίες.
Υπογλυκαιμία σύμφωνα με την Αμερικανική Διαβητολογική Εταιρία (ADA) εκδηλώθηκε σε ποσοστό 11,3% (0,3 συμβάματα/ασθενο-έτος) των ασθενών όταν η σεμαγλουτίδη 1 mg προστέθηκε σε αναστολέα SGLT2 στη SUSTAIN 9 σε σύγκριση με ποσοστό 2% (0,04 συμβάματα/ασθενο-έτος) ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο. Σοβαρή υπογλυκαιμία αναφέρθηκε σε ποσοστό 0,7% (0,01 συμβάματα/ασθενο-έτος) και 0% των ασθενών, αντίστοιχα.
Σε μια δοκιμή φάσης 3β διάρκειας 40 εβδομάδων σε ασθενείς που λάμβαναν σεμαγλουτίδη 1 mg και 2 mg, η πλειοψηφία των υπογλυκαιμικών επεισοδίων (45 από 49 επεισόδια) εκδηλώθηκαν όταν χρησιμοποιήθηκε σεμαγλουτίδη σε συνδυασμό με σουλφονυλουρία ή ινσουλίνη. Συνολικά, δεν υπήρξε αυξημένος κίνδυνος υπογλυκαιμίας με σεμαγλουτίδη 2 mg.
Ανεπιθύμητες ενέργειες του γαστρεντερικού συστήματος
Ναυτία εκδηλώθηκε στο 17% και το 19,9% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με σεμαγλουτίδη
0,5 mg και 1 mg αντίστοιχα, διάρροια στο 12,2% και το 13,3% και έμετος στο 6,4% και το 8,4%. Τα περισσότερα συμβάματα ήταν ήπιας έως μέτριας σοβαρότητας και μικρής διάρκειας. Τα συμβάματα οδήγησαν σε διακοπή της θεραπείας στο 3,9% και το 5% των ασθενών. Τα συμβάματα αναφέρονταν συχνότερα κατά τη διάρκεια των πρώτων μηνών θεραπείας.
Οι ασθενείς με χαμηλό σωματικό βάρος ενδέχεται να εμφανίσουν περισσότερες ανεπιθύμητες ενέργειες του γαστρεντερικού συστήματος, όταν λαμβάνουν σεμαγλουτίδη.
Σε μια δοκιμή φάσης 3β διάρκειας 40 εβδομάδων σε ασθενείς που λάμβαναν σεμαγλουτίδη 1 mg και
2 mg, εκδηλώθηκε ναυτία σε παρόμοια ποσοστά ασθενών όταν έλαβαν θεραπεία με σεμαγλουτίδη
1 mg και 2 mg, αντίστοιχα. Εκδηλώθηκαν διάρροια και έμετος σε υψηλότερα ποσοστά ασθενών όταν έλαβαν θεραπεία με σεμαγλουτίδη 2 mg από ότι με σεμαγλουτίδη 1 mg. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες του γαστρεντερικού οδήγησαν σε διακοπή της θεραπείας σε παρόμοια ποσοστά στις ομάδες θεραπείας με σεμαγλουτίδη 1 mg και 2 mg.
Σε ταυτόχρονη χρήση με αναστολέα SGLT2 στη SUSTAIN 9, εκδηλώθηκε δυσκοιλιότητα και γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση σε ποσοστό 6,7% και 4% αντίστοιχα των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με σεμαγλουτίδη 1 mg σε σύγκριση με κανένα σύμβαμα σε ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο. Ο επιπολασμός των συμβαμάτων αυτών δε μειώθηκε με τον χρόνο.
Ασθενείς με γαστροπάρεση ενδέχεται να εμφανίσουν πιο σοβαρές ή πιο βαριάς μορφής επιδράσεις στο γαστρεντερικό όταν λαμβάνουν θεραπεία με σεμαγλουτίδη.
Οξεία παγκρεατίτιδα
Η συχνότητα εμφάνισης οξείας παγκρεατίτιδας επιβεβαιωμένης από επιτροπή, η οποία αναφέρθηκε σε κλινικές δοκιμές φάσης 3α, ήταν 0,3% για τη σεμαγλουτίδη και 0,2% για το συγκριτικό φάρμακο, αντίστοιχα. Στη δοκιμή διάρκειας 2 ετών με εκβάσεις που σχετίζονται με το καρδιαγγειακό, η συχνότητα εμφάνισης οξείας παγκρεατίτιδας επιβεβαιωμένης από επιτροπή ήταν 0,5% για τη σεμαγλουτίδη και 0,6% για το εικονικό φάρμακο (βλ. παράγραφο 4.4).
Επιπλοκές διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας
Μία κλινική δοκιμή διάρκειας 2 ετών διερεύνησε 3.297 ασθενείς με διαβήτη τύπου 2, με υψηλό καρδιαγγειακό κίνδυνο, μακράς διάρκειας διαβήτη και ανεπαρκώς ελεγχόμενα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα. Σε αυτήν τη δοκιμή, επιβεβαιωμένα συμβάματα επιπλοκών διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας εκδηλώθηκαν σε περισσότερους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με σεμαγλουτίδη (3%) συγκριτικά με εικονικό φάρμακο (1,8%). Αυτό παρατηρήθηκε σε ασθενείς με γνωστή διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια που λάμβαναν ινσουλίνη. Η διαφορά της θεραπείας εμφανίστηκε νωρίς και διατηρήθηκε καθ’ όλη τη διάρκεια της δοκιμής. Η συστηματική αξιολόγηση των επιπλοκών διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας διεξήχθη μόνο στη δοκιμή με εκβάσεις που σχετίζονται με το καρδιαγγειακό. Σε κλινικές δοκιμές διάρκειας μέχρι 1 έτος με τη συμμετοχή 4 807 ασθενών με διαβήτη τύπου 2, αναφέρθηκαν ανεπιθύμητες ενέργειες σχετιζόμενες με διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια σε παρόμοια ποσοστά ατόμων που έλαβαν σεμαγλουτίδη (1,7%) και ατόμων που έλαβαν συγκριτικά φάρμακα (2,0%).
Μη αρτηριτιδική πρόσθια ισχαιμική οπτική νευροπάθεια (NAION)
Τα αποτελέσματα αρκετών μεγάλων επιδημιολογικών μελετών υποδηλώνουν ότι η έκθεση σε σεμαγλουτίδη ενηλίκων με διαβήτη τύπου 2 σχετίζεται με περίπου διπλάσια αύξηση του σχετικού κινδύνου ανάπτυξης NAION, η οποία αντιστοιχεί σε περίπου μία επιπλέον περίπτωση ανά 10.000 ανθρωποέτη θεραπείας.
Διακοπή λόγω ανεπιθύμητης ενέργειας
Η συχνότητα διακοπής της θεραπείας λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών ήταν 6,1% και 8,7% για τους ασθενείς που έλαβαν σεμαγλουτίδη 0,5 mg και 1 mg, αντίστοιχα, έναντι 1,5% για όσους έλαβαν εικονικό φάρμακο. Οι συχνότερες ανεπιθύμητες ενέργειες που οδήγησαν σε διακοπή της θεραπείας ήταν από το γαστρεντερικό.
Αντιδράσεις της θέσης ένεσης
Αντιδράσεις της θέσης ένεσης (π.χ. εξάνθημα στη θέση ένεσης, ερύθημα) έχουν αναφερθεί από το 0,6% και το 0,5% των ασθενών που έλαβαν σεμαγλουτίδη 0,5 mg και 1 mg, αντίστοιχα. Οι αντιδράσεις αυτές ήταν συνήθως ήπιες.
Ανοσογονικότητα
Σύμφωνα με τις δυνητικά ανοσογονικές ιδιότητες των φαρμακευτικών προϊόντων που περιέχουν πρωτεΐνες ή πεπτίδια, οι ασθενείς ενδέχεται να αναπτύξουν αντισώματα μετά από θεραπεία με σεμαγλουτίδη. Το ποσοστό των ασθενών που βρέθηκαν θετικοί για αντισώματα έναντι της σεμαγλουτίδης οποιοδήποτε χρονική στιγμή μετά την έναρξη ήταν χαμηλό (1–3%) και κανένας ασθενής δεν είχε εξουδετερωτικά αντισώματα κατά της σεμαγλουτίδης ή αντισώματα κατά της σεμαγλουτίδης με εξουδετερωτική δράση κατά του ενδογενούς GLP-1 στο τέλος της δοκιμής.
Αύξηση καρδιακού ρυθμού
Έχει παρατηρηθεί αυξημένος καρδιακός ρυθμός με αγωνιστές του υποδοχέα GLP-1. Σε δοκιμές φάσης 3α, παρατηρήθηκαν μέσες αυξήσεις 1 έως 6 παλμούς ανά λεπτό (bpm) από την αρχική τιμή των 72 έως 76 bpm σε άτομα που λάμβαναν Ozempic. Σε μια μακροχρόνια δοκιμή σε άτομα με παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου, ποσοστό 16% των ατόμων που λάμβαναν Ozempic εμφάνισαν αύξηση του καρδιακού ρυθμού >10 bpm σε σύγκριση με ποσοστό 11% των ατόμων που λάμβαναν εικονικό φάρμακο μετά από 2 χρόνια θεραπείας.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.
Σε κλινικές δοκιμές έχουν αναφερθεί υπερδοσολογίες έως και 4 mg σε μία εφάπαξ δόση και έως 4 mg σε μία εβδομάδα. Η συχνότερα αναφερθείσα ανεπιθύμητη ενέργεια ήταν η ναυτία. Όλοι οι ασθενείς ανάρρωσαν χωρίς επιπλοκές.
Δεν υπάρχει συγκεκριμένο αντίδοτο για την υπερδοσολογία με σεμαγλουτίδη. Σε περίπτωση υπερδοσολογίας, πρέπει να ξεκινά κατάλληλη υποστηρικτική αγωγή ανάλογα με τα κλινικά σημεία και συμπτώματα του ασθενή. Μπορεί να απαιτείται παρατεταμένη περίοδος παρατήρησης και θεραπείας για αυτά τα συμπτώματα, λαμβάνοντας υπόψη τον μεγάλο χρόνο ημίσειας ζωής της σεμαγλουτίδης που είναι περίπου 1 εβδομάδα (βλ. παράγραφο 5.2).
Φαρμακολογικές ιδιότητες - OZEMPIC 2MG/0.74
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Φάρμακα που χρησιμοποιούνται στον διαβήτη, ανάλογα γλυκαγονόμορφου πεπτιδίου-1 (GLP-1), κωδικός ATC: A10BJ06
Μηχανισμός δράσης
Η σεμαγλουτίδη είναι ένα ανάλογο του GLP-1 με ομολογία αλληλουχίας 94% στο ανθρώπινο GLP-1. H σεμαγλουτίδη δρα ως αγωνιστής του υποδοχέα GLP-1 που δεσμεύεται εκλεκτικά στον υποδοχέα GLP-1, τον στόχο του ενδογενούς GLP-1, και τον ενεργοποιεί.
Το GLP-1 είναι μία φυσιολογική ορμόνη με πολλαπλές δράσεις στη ρύθμιση της γλυκόζης και της όρεξης, στο καρδιαγγειακό σύστημα και στους νεφρούς. Οι επιδράσεις στη γλυκόζη και την όρεξη διαμεσολαβούνται ειδικά από υποδοχείς του GLP-1 στο πάγκρεας και τον εγκέφαλο.
H σεμαγλουτίδη μειώνει τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα κατά τρόπο γλυκοζοεξαρτώμενο, διεγείροντας την έκκριση ινσουλίνης και μειώνοντας την έκκριση γλυκαγόνης όταν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα είναι υψηλά. Στον μηχανισμό μείωσης των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα συμμετέχει επίσης μία μικρή καθυστέρηση της γαστρικής κένωσης κατά την πρώιμη μεταγευματική φάση. Κατά την υπογλυκαιμία, η σεμαγλουτίδη μειώνει την έκκριση ινσουλίνης και δεν επηρεάζει την έκκριση γλυκαγόνης.
Η σεμαγλουτίδη μειώνει το σωματικό βάρος και τη λιπώδη μάζα του σώματος μέσω της μειωμένης πρόσληψης ενέργειας, που σχετίζεται με γενική μείωση της όρεξης. Επιπλέον, η σεμαγλουτίδη μειώνει την προτίμηση σε τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά.
Οι υποδοχείς GLP-1 εκφράζονται επίσης στην καρδιά, τα αγγεία, το ανοσοποιητικό σύστημα και τους νεφρούς. Ο μηχανισμός δράσης της σεμαγλουτίδης είναι πιθανόν πολυπαραγοντικός. Οι έμμεσες επιδράσεις υποδεικνύονται από την ευεργετική επίδραση της σεμαγλουτίδης στα λιπίδια του πλάσματος, τη μειωμένη συστολική αρτηριακή πίεση και τη μειωμένη φλεγμονή σε κλινικές μελέτες, αλλά εμπλέκονται πιθανώς και άμεσες επιδράσεις. Σε μελέτες σε ζώα η σεμαγλουτίδη μετριάζει την ανάπτυξη αθηροσκλήρωσης προλαμβάνοντας την εξέλιξη της αορτικής πλάκας και μειώνοντας τη φλεγμονή στην πλάκα.
Τα κλινικά δεδομένα έδειξαν ότι η σεμαγλουτίδη μείωσε τη λευκωματινουρία σε ασθενείς με νεφροπάθεια.
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
Όλες οι φαρμακοδυναμικές αξιολογήσεις διεξήχθησαν έπειτα από 12 εβδομάδες θεραπείας (συμπεριλαμβανομένης της κλιμάκωσης της δόσης) σε σταθερή κατάσταση με χορήγηση 1 mg σεμαγλουτίδης μία φορά εβδομαδιαίως.
Νηστεία και μεταγευματική γλυκόζη
Η σεμαγλουτίδη μειώνει τις συγκεντρώσεις γλυκόζης νηστείας και μεταγευματικής γλυκόζης. Σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2, η θεραπεία με σεμαγλουτίδη 1 mg οδήγησε σε μειώσεις των επιπέδων γλυκόζης όσον αφορά την απόλυτη μεταβολή από την τιμή κατά την έναρξη (mmol/l) και σε σχετική μείωση συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο (%) για τη γλυκόζη νηστείας (1,6 mmol/l, μείωση 22%), της γλυκόζης 2 ώρες μετά το γεύμα (4,1 mmol/l, μείωση 37%), της μέσης συγκέντρωσης 24ωρης γλυκόζης (1,7 mmol/l, μείωση 22%) και των εξάρσεων της μεταγευματικής γλυκόζης και στα 3 γεύματα (0,6-1,1 mmol/l) συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο. Η σεμαγλουτίδη μείωσε τη γλυκόζη νηστείας μετά την πρώτη δόση.
Λειτουργία β-κυττάρων και έκκριση ινσουλίνης
Η σεμαγλουτίδη βελτιώνει τη λειτουργία των β-κυττάρων. Συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο, η σεμαγλουτίδη βελτίωσε την απόκριση ινσουλίνης πρώτης και δεύτερης φάσης, επιτυγχάνοντας 3πλάσια και 2πλάσια αύξηση, αντίστοιχα, και αύξησε τη μέγιστη εκκριτική ικανότητα β-κυττάρων σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2. Επιπροσθέτως, η θεραπεία με σεμαγλουτίδη αύξησε τις συγκεντρώσεις ινσουλίνης νηστείας συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο.
Έκκριση γλυκαγόνης
Η σεμαγλουτίδη μειώνει τις συγκεντρώσεις γλυκαγόνης νηστείας και μεταγευματικής γλυκαγόνης. Σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2, η σεμαγλουτίδη οδήγησε στις ακόλουθες σχετικές μειώσεις στα επίπεδα
γλυκαγόνης συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο: γλυκαγόνη νηστείας (8–21%), μεταγευματική απόκριση γλυκαγόνης (14–15%) και μέση 24ωρη συγκέντρωση γλυκαγόνης (12%).
Γλυκοζοεξαρτώμενη έκκριση ινσουλίνης και γλυκαγόνης
H σεμαγλουτίδη μείωσε τις υψηλές συγκεντρώσεις γλυκόζης στο αίμα διεγείροντας την έκκριση ινσουλίνης και μειώνοντας την έκκριση γλυκαγόνης κατά τρόπο γλυκοζοεξαρτώμενο. Με τη σεμαγλουτίδη, ο ρυθμός έκκρισης ινσουλίνης σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 ήταν συγκρίσιμος με αυτόν σε υγιή άτομα.
Κατά τη διάρκεια της επαγόμενης υπογλυκαιμίας, η σεμαγλουτίδη σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο δε μετέβαλε τις αντιρροπιστικές αποκρίσεις της αυξημένης γλυκαγόνης και δεν επηρέασε τη μείωση των επιπέδων C–πεπτιδίου σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2.
Γαστρική κένωση
Η σεμαγλουτίδη προκάλεσε μικρή καθυστέρηση της πρώιμης μεταγευματικής γαστρικής κένωσης, μειώνοντας έτσι τον ρυθμό με τον οποίο εμφανίζεται η γλυκόζη στην κυκλοφορία μεταγευματικά.
Όρεξη, πρόσληψη ενέργειας και επιλογή τροφών
Η σεμαγλουτίδη, σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, μείωσε την πρόσληψη ενέργειας από 3 διαδοχικά κατά βούληση (ad libitum) γεύματα κατά 18-35%. Η δράση αυτή ενισχύθηκε από μία επαγόμενη από τη σεμαγλουτίδη καταστολή της όρεξης σε κατάσταση νηστείας καθώς και μεταγευματικά, από βελτιωμένο έλεγχο της πρόσληψης τροφής, από μικρότερη επιθυμία λήψης τροφής και από σχετικά μικρότερη προτίμηση σε τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά.
Νηστεία και μεταγευματικά λιπίδια
Η σεμαγλουτίδη, σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, μείωσε τα τριγλυκερίδια νηστείας και τις συγκεντρώσεις χοληστερόλης πολύ χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεϊνών (VLDL) κατά 12% και 21%, αντίστοιχα. Η μεταγευματική απόκριση τριγλυκεριδίων και χοληστερόλης VLDL σε ένα γεύμα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά μειώθηκε κατά >40%.
Ηλεκτροφυσιολογία της καρδιάς (QTc)
Η επίδραση της σεμαγλουτίδης στην καρδιακή επαναπόλωση ελέγχθηκε σε μια διεξοδική δοκιμή για το QTc. Η σεμαγλουτίδη δεν παρέτεινε τα διαστήματα QTc σε δοσολογικά επίπεδα έως και 1,5 mg σε σταθερή κατάσταση.
Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια
Η βελτίωση του γλυκαιμικού ελέγχου, η μείωση της καρδιαγγειακής νοσηρότητας και θνησιμότητας, η απώλεια βάρους και η μείωση του κινδύνου εξέλιξης της χρόνιας νεφροπάθειας είναι αναπόσπαστο μέρος της θεραπείας του διαβήτη τύπου 2.
Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της σεμαγλουτίδης σε δόση 0,5 mg και 1 mg μία φορά εβδομαδιαίως αξιολογήθηκαν σε έξι τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες δοκιμές φάσης 3α στις οποίες συμμετείχαν 7.215 ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (4.107 έλαβαν θεραπεία με σεμαγλουτίδη). Πέντε δοκιμές (SUSTAIN 1–5) είχαν ως πρωτεύοντα στόχο την αξιολόγηση της γλυκαιμικής αποτελεσματικότητας, ενώ μία δοκιμή (SUSTAIN 6) είχε ως πρωτεύοντα στόχο έκβαση που σχετίζεται με το καρδιαγγειακό.
Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της σεμαγλουτίδης 2 mg μία φορά εβδομαδιαίως αξιολογήθηκε σε μια δοκιμή φάσης 3β (SUSTAIN FORTE), στην οποία συμμετείχαν 961 ασθενείς.
Μια δοκιμή φάσης 3β (SUSTAIN OPTIMIZE), η οποία συμπεριλάμβανε 573 ασθενείς, διεξήχθη για διερεύνηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας της υποδορίως χορηγούμενης σεμαγλουτίδης 2 mg μία φορά εβδομαδιαίως ως πρόσθετο σε μειωμένη δόση ινσουλίνης glargine έναντι μονοθεραπείας με τιτλοποιημένη δόση ινσουλίνης glargine.
Επιπλέον, διεξήχθη μια δοκιμή φάσης 3β (SUSTAIN 7) στην οποία συμμετείχαν 1.201 ασθενείς και η οποία συνέκρινε την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της σεμαγλουτίδης 0,5 mg και 1 mg μία φορά εβδομαδιαίως με αυτή της ντουλαγλουτίδης 0,75 mg και 1,5 mg μία φορά εβδομαδιαίως, αντίστοιχα. Διεξήχθη μια δοκιμή φάσης 3β (SUSTAIN 9), η οποία διερεύνησε την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της σεμαγλουτίδης ως πρόσθετο στη θεραπεία με αναστολέα SGLT2.
Η θεραπεία με σεμαγλουτίδη κατέδειξε διατηρούμενες, στατιστικά ανώτερες και κλινικά σημαντικές μειώσεις στην HbA1c και το σωματικό βάρος για έως και 2 έτη συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο και τη θεραπεία με δραστικό φάρμακο ελέγχου (σιταγλιπτίνη, ινσουλίνη glargine, εξενατίδη παρατεταμένης αποδέσμευσης και ντουλαγλουτίδη).
Η αποτελεσματικότητα της σεμαγλουτίδης δεν επηρεάστηκε από την ηλικία, το φύλο, τη φυλή, την εθνικότητα, τον δείκτη μάζας σώματος (BMI) κατά την έναρξη, το σωματικό βάρος (kg) κατά την έναρξη, τη διάρκεια του διαβήτη και τον βαθμό νεφρικής δυσλειτουργίας.
Τα αποτελέσματα στοχεύουν την περίοδο υπό θεραπεία σε όλα τα τυχαιοποιημένα άτομα (αναλύσεις με βάση μεικτά μοντέλα για επαναληπτικές μετρήσεις ή πολλαπλή υποκατάσταση ελλειπουσών τιμών).
Επιπλέον, διεξήχθη μια δοκιμή φάσης 3β (SUSTAIN 11) για τη διερεύνηση της επίδραση της σεμαγλουτίδης έναντι της ινσουλίνης aspart, αμφότερες ως πρόσθετα σε μετφορμίνη και βελτιστοποιημένη ινσουλίνη glargine (U100).
Διεξήχθη μια δοκιμή φάσης 3β (FLOW) με εκβάσεις σχετιζόμενες με τους νεφρούς, η οποία περιελάμβανε 3.533 ασθενείς, για διερεύνηση των επιδράσεων της χορηγούμενης μία φορά εβδομαδιαίως σεμαγλουτίδης 1 mg σε σύγκριση με εικονικό φάρμακο αναφορικά με την εξέλιξη της νεφρικής δυσλειτουργίας σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 και χρόνια νεφροπάθεια.
Διεξήχθη μια δοκιμή λειτουργικής ικανότητας φάσης 3β (STRIDE), στην οποία συμμετείχαν
792 ασθενείς, προκειμένου να διερευνηθούν οι επιδράσεις της σεμαγλουτίδης 1 mg χορηγούμενης μία φορά εβδομαδιαίως έναντι εικονικού φαρμάκου σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 και περιφερική αρτηριακή νόσο.
Λεπτομέρειες παρέχονται παρακάτω.
SUSTAIN 1 – Μονοθεραπεία
Σε μία διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο δοκιμή διάρκειας 30 εβδομάδων, 388 ασθενείς με διαβήτη ρυθμιζόμενο ανεπαρκώς με διατροφή και άσκηση, τυχαιοποιήθηκαν σε σεμαγλουτίδη
0,5 mg ή σε σεμαγλουτίδη 1 mg μία φορά εβδομαδιαίως ή σε εικονικό φάρμακο.
Πίνακας 2 SUSTAIN 1: Αποτελέσματα την εβδομάδα 30| Σεμαγλουτίδη 0,5 mg | Σεμαγλουτίδη1 mg | Εικονικό φάρμακο | |
| Πληθυσμός (N) με πρόθεση για θεραπεία (ITT) | 128 | 130 | 129 |
| HbA1c (%) | |||
| Αρχική τιμή (μέση) | 8,1 | 8,1 | 8,0 |
| Μεταβολή από την αρχική τιμή την εβδομάδα 30 | -1,5 | -1,6 | 0 |
| Διαφορά από το εικονικό φάρμακο[95% CI] | -1,4 [-1,7, -1,1]α | -1,5 [-1,8, -1,2]α | - |
| Ασθενείς (%) που επιτυγχάνουν HbA1c <7% | 74 | 72 | 25 |
| FPG (mmol/l) | |||
| Αρχική τιμή (μέση) | 9,7 | 9,9 | 9,7 |
| Μεταβολή από την αρχική τιμή την εβδομάδα 30 | -2,5 | -2,3 | -0,6 |
| Σωματικό βάρος (kg) |
| Σεμαγλουτίδη 0,5 mg | Σεμαγλουτίδη1 mg | Εικονικό φάρμακο | |
| Αρχική τιμή (μέση) | 89,8 | 96,9 | 89,1 |
| Μεταβολή από την αρχική τιμή την εβδομάδα 30 | -3,7 | -4,5 | -1,0 |
| Διαφορά από το εικονικό φάρμακο[95% CI] | -2,7 [-3,9, -1,6]α | -3,6 [-4,7, -2,4]α | - |
αp <0,0001 (δύο διευθύνσεων) για ανωτερότητα
SUSTAIN 2 – Σεμαγλουτίδη έναντι σιταγλιπτίνης αμφότερες σε συνδυασμό με 1–2 από του στόματος αντιδιαβητικά φαρμακευτικά προϊόντα (μετφορμίνη ή/και θειαζολιδινεδιόνες)
Σε μία διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με δραστικό φάρμακο δοκιμή διάρκειας 56 εβδομάδων,
1.231 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε σεμαγλουτίδη 0,5 mg μία φορά εβδομαδιαίως, σεμαγλουτίδη
1 mg μία φορά εβδομαδιαίως ή τη σιταγλιπτίνη 100 mg μία φορά ημερησίως, όλα σε συνδυασμό με μετφορμίνη (94%) ή/και θειαζολιδινεδιόνες (6%).
Πίνακας 3 SUSTAIN 2: Αποτελέσματα την εβδομάδα 56| Σεμαγλουτίδη 0,5 mg | Σεμαγλουτίδη1 mg | Σιταγλιπτίνη 100 mg | |
| Πληθυσμός (N) με πρόθεση για θεραπεία (ITT) | 409 | 409 | 407 |
| HbA1c (%) | |||
| Αρχική τιμή (μέση) | 8,0 | 8,0 | 8,2 |
| Μεταβολή από την αρχική τιμή την εβδομάδα 56 | -1,3 | -1,6 | -0,5 |
| Διαφορά από τη σιταγλιπτίνη [95% CI] | -0,8 [-0,9, -0,6]α | -1,1 [-1,2, -0,9]α | - |
| Ασθενείς (%) που επιτυγχάνουν HbA1c <7% | 69 | 78 | 36 |
| FPG (mmol/l) | |||
| Αρχική τιμή (μέση) | 9,3 | 9,3 | 9,6 |
| Μεταβολή από την αρχική τιμή την εβδομάδα 56 | -2,1 | -2,6 | -1,1 |
| Σωματικό βάρος (kg) | |||
| Αρχική τιμή (μέση) | 89,9 | 89,2 | 89,3 |
| Μεταβολή από την αρχική τιμή την εβδομάδα 56 | -4,3 | -6,1 | -1,9 |
| Διαφορά από τη σιταγλιπτίνη [95% CI] | -2,3 [-3,1, -1,6]α | -4,2 [-4,9, -3,5]α | - |
HbA1c (%)
Μεταβολή από την αρχική τιμή
Σωματικό βάρος (kg)
Μεταβολή από την αρχική τιμή
αp <0,0001 (δύο διευθύνσεων) για ανωτερότητα
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
. ,
,
,
,
. ,
,
.
,
,
,
Χρόνος από την τυχαιοποίηση (εβδομάδα)
Σεμαγλουτίδη 0,5 mg Σεμαγλουτίδη 1 mg
Σιταγλιπτίνη
,
,
,
,
,
.
,
,
,
,
. ,
,
,
,
.
,
,
Χρόνος από την τυχαιοποίηση (εβδομάδα)
Σεμαγλουτίδη 0,5 mg Σεμαγλουτίδη 1 mg
Σιταγλιπτίνη
Σχήμα 1 Μέση μεταβολή στην HbA1c (%) και το σωματικό βάρος (kg) από την έναρξη έως την εβδομάδα 56
SUSTAIN 7 – Σεμαγλουτίδη έναντι ντουλαγλουτίδης αμφότερες σε συνδυασμό με μετφορμίνη
Σε μια δοκιμή ανοιχτής επισήμανσης διάρκειας 40 εβδομάδων, 1.201 ασθενείς που λάμβαναν μετφορμίνη τυχαιοποιήθηκαν 1:1:1:1 σε χορηγούμενες μία φορά εβδομαδιαίως σεμαγλουτίδη 0,5 mg, ντουλαγλουτίδη 0,75 mg, σεμαγλουτίδη 1 mg ή ντουλαγλουτίδη 1,5 mg, αντίστοιχα.
Η δοκιμή συνέκρινε 0,5 mg σεμαγλουτίδης με 0,75 mg ντουλαγλουτίδης και 1 mg σεμαγλουτίδης με
1,5 mg ντουλαγλουτίδης.
Οι διαταραχές του γαστρεντερικού ήταν οι συχνότερες ανεπιθύμητες ενέργειες και εμφανίστηκαν σε παρόμοια ποσοστά ασθενών που λάμβαναν σεμαγλουτίδη 0,5 mg (129 ασθενείς [43%]), σεμαγλουτίδη 1 mg (133 [44%]) και ντουλαγλουτίδη 1,5 mg (143 [48%]). Λιγότεροι ασθενείς εμφάνισαν διαταραχές του γαστρεντερικού με ντουλαγλουτίδη 0,75 mg (100 [33%]).
Την εβδομάδα 40, η αύξηση των καρδιακών σφυγμών για τη σεμαγλουτίδη (0,5 mg και 1 mg) και τη ντουλαγλουτίδη (0,75 mg και 1,5 mg) ήταν 2,4, 4,0 και 1,6, 2,1, παλμοί/λεπτό, αντίστοιχα.
Πίνακας 4 SUSTAIN 7: Αποτελέσματα την εβδομάδα 40| Σεμαγλουτίδη 0,5 mg | Σεμαγλουτίδη1 mg | Ντουλαγλουτίδη 0,75 mg | Ντουλαγλουτίδη1,5 mg | |
| Πληθυσμός (N) με πρόθεση για θεραπεία(ITT) | 301 | 300 | 299 | 299 |
| HbA1c (%) | ||||
| Αρχική τιμή (μέση) | 8,3 | 8,2 | 8,2 | 8,2 |
| Μεταβολή από την αρχική τιμή την εβδομάδα 40 | -1,5 | -1,8 | -1,1 | -1,4 |
| Διαφορά από τη ντουλαγλουτίδη[95% CI] | -0,4β[-0,6, -0,2]α | -0,4γ[-0,6, -0,3]α | - | - |
| Ασθενείς (%) που επιτυγχάνουν HbA1c<7% | 68 | 79 | 52 | 67 |
| FPG (mmol/l) | ||||
| Αρχική τιμή (μέση) | 9,8 | 9,8 | 9,7 | 9,6 |
| Μεταβολή από την αρχική τιμή τηνεβδομάδα 40 | -2,2 | -2,8 | -1,9 | -2,2 |
| Σωματικό βάρος (kg) | ||||
| Αρχική τιμή (μέση) | 96,4 | 95,5 | 95,6 | 93,4 |
| Μεταβολή από την αρχική τιμή την εβδομάδα 40 | -4,6 | -6,5 | -2,3 | -3,0 |
| Διαφορά από τη ντουλαγλουτίδη[95% CI] | -2,3β[-3,0, -1,5]α | -3,6γ[-4,3, -2,8]α | - | - |
αp <0,0001 (δύο διευθύνσεων) για ανωτερότητα
β σεμαγλουτίδη 0,5 mg έναντι ντουλαγλουτίδης 0,75 mg
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
Χρόνος από την τυχαιοποίηση (εβδομάδα)
Σεμαγλουτίδη 0,5 mg Σεμαγλουτίδη 1 mg
Ντουλαγλουτίδη 0,75 mg Ντουλαγλουτίδη 1,5 mg
HbA1c (%)
Μεταβολή από την αρχική τιμή
γ σεμαγλουτίδη 1 mg έναντι ντουλαγλουτίδης 1,5 mg
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
Χρόνος από την τυχαιοποίηση (εβδομάδα)
Σεμαγλουτίδη 0,5 mg Σεμαγλουτίδη 1 mg
Ντουλαγλουτίδη 0,75 mg Ντουλαγλουτίδη 1,5 mg
Σωματικό βάρος (kg)
Σχήμα 2 Μέση μεταβολή στην HbA1c (%) και το σωματικό βάρος (kg) από την έναρξη έως την εβδομάδα 40
SUSTAIN 3 – Σεμαγλουτίδη έναντι εξενατίδης παρατεταμένης αποδέσμευσης αμφότερες σε συνδυασμό με μετφορμίνη ή μετφορμίνη με σουλφονυλουρία
Σε μία ανοικτής επισήμανσης δοκιμή διάρκειας 56 εβδομάδων, 813 ασθενείς που έλαβαν μονοθεραπεία με μετφορμίνη (49%), μετφορμίνη με σουλφονυλουρία (45%) ή άλλη θεραπεία (6%) τυχαιοποιήθηκαν σε σεμαγλουτίδη 1 mg ή σε εξενατίδη παρατεταμένης αποδέσμευσης 2 mg μία φορά εβδομαδιαίως.
Πίνακας 5 SUSTAIN 3: Αποτελέσματα την εβδομάδα 56| Σεμαγλουτίδη1 mg | Εξενατίδη παρατεταμένης αποδέσμευσης2 mg | |
| Πληθυσμός (N) με πρόθεση για θεραπεία (ITT) | 404 | 405 |
| HbA1c (%) | ||
| Αρχική τιμή (μέση) | 8,4 | 8,3 |
| Μεταβολή από την αρχική τιμή την εβδομάδα 56 | -1,5 | -0,9 |
| Διαφορά από την εξενατίδη [95% CI] | -0,6 [-0,8, -0,4]α | - |
| Ασθενείς (%) που επιτυγχάνουν HbA1c <7% | 67 | 40 |
| FPG (mmol/l) | ||
| Αρχική τιμή (μέση) | 10,6 | 10,4 |
| Μεταβολή από την αρχική τιμή την εβδομάδα 56 | -2,8 | -2,0 |
| Σωματικό βάρος (kg) | ||
| Αρχική τιμή (μέση) | 96,2 | 95,4 |
| Μεταβολή από την αρχική τιμή την εβδομάδα 56 | -5,6 | -1,9 |
| Διαφορά από την εξενατίδη [95% CI] | -3,8 [-4,6, -3,0]α | - |
αp <0,0001 (δύο διευθύνσεων) για ανωτερότητα
SUSTAIN 4 – Σεμαγλουτίδη έναντι ινσουλίνης glargine αμφότερες σε συνδυασμό με 1–2 από του στόματος αντιδιαβητικά φαρμακευτικά προϊόντα (μετφορμίνη ή μετφορμίνη και σουλφονυλουρία)
Σε μία ανοικτής επισήμανσης δοκιμή με συγκριτικό φάρμακο διάρκειας 30 εβδομάδων, 1.089 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε σεμαγλουτίδη 0,5 mg μία φορά εβδομαδιαίως, σεμαγλουτίδη 1 mg μία φορά εβδομαδιαίως ή ινσουλίνη glargine μία φορά ημερησίως σε συνδυασμό με μετφορμίνη (48%) ή μετφορμίνη και σουλφονυλουρία (51%).
Πίνακας 6 SUSTAIN 4: Αποτελέσματα την εβδομάδα 30| Σεμαγλουτίδη 0,5 mg | Σεμαγλουτίδη1 mg | Ινσουλίνηglargine | |
| Πληθυσμός (N) με πρόθεση για θεραπεία (ITT) | 362 | 360 | 360 |
| HbA1c (%) | |||
| Αρχική τιμή (μέση) | 8,1 | 8,2 | 8,1 |
| Σεμαγλουτίδη 0,5 mg | Σεμαγλουτίδη1 mg | Ινσουλίνηglargine | |
| Μεταβολή από την αρχική τιμή την εβδομάδα 30 | -1,2 | -1,6 | -0,8 |
| Διαφορά από την ινσουλίνη glargine [95%CI] | -0,4 [-0,5, -0,2]α | -0,8 [-1,0, -0,7]α | - |
| Ασθενείς (%) που επιτυγχάνουν HbA1c <7% | 57 | 73 | 38 |
| FPG (mmol/l) | |||
| Αρχική τιμή (μέση) | 9,6 | 9,9 | 9,7 |
| Μεταβολή από την αρχική τιμή την εβδομάδα 30 | -2,0 | -2,7 | -2,1 |
| Σωματικό βάρος (kg) | |||
| Αρχική τιμή (μέση) | 93,7 | 94,0 | 92,6 |
| Μεταβολή από την αρχική τιμή την εβδομάδα 30 | -3,5 | -5,2 | +1,2 |
| Διαφορά από την ινσουλίνη glargine [95%CI] | -4,6 [-5,3, -4,0]α | -6,34 [-7,0, -5,7]α | - |
αp <0,0001 (δύο διευθύνσεων) για ανωτερότητα
SUSTAIN 5 – Σεμαγλουτίδη έναντι εικονικού φαρμάκου αμφότερα σε συνδυασμό με βασική ινσουλίνη Σε μία διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο δοκιμή διάρκειας 30 εβδομάδων, 397 ασθενείς ανεπαρκώς ρυθμισμένοι με βασική ινσουλίνη με ή χωρίς μετφορμίνη, τυχαιοποιήθηκαν σε σεμαγλουτίδη 0,5 mg μία φορά εβδομαδιαίως, σεμαγλουτίδη 1 mg μία φορά εβδομαδιαίως ή εικονικό φάρμακο.
Πίνακας 7 SUSTAIN 5: Αποτελέσματα την εβδομάδα 30| Σεμαγλουτίδη 0,5 mg | Σεμαγλουτίδη1 mg | Εικονικό φάρμακο | |
| Πληθυσμός (N) με πρόθεση για θεραπεία(ITT) | 132 | 131 | 133 |
| HbA1c (%) | |||
| Αρχική τιμή (μέση) | 8,4 | 8,3 | 8,4 |
| Μεταβολή από την αρχική τιμή την εβδομάδα 30 | -1,4 | -1,8 | -0,1 |
| Διαφορά από το εικονικό φάρμακο [95% CI] | -1,4 [-1,6, -1,1]α | -1,8 [-2,0, -1,5]α | - |
| Ασθενείς (%) που επιτυγχάνουν HbA1c<7% | 61 | 79 | 11 |
| FPG (mmol/l) | |||
| Αρχική τιμή (μέση) | 8,9 | 8,5 | 8,6 |
| Μεταβολή από την αρχική τιμή την εβδομάδα 30 | -1,6 | -2,4 | -0,5 |
| Σωματικό βάρος (kg) | |||
| Αρχική τιμή (μέση) | 92,7 | 92,5 | 89,9 |
| Μεταβολή από την αρχική τιμή την εβδομάδα 30 | -3,7 | -6,4 | -1,4 |
| Διαφορά από το εικονικό φάρμακο [95% CI] | -2,3 [-3,3, -1,3]α | -5,1 [-6,1, -4,0]α | - |
αp <0,0001 (δύο διευθύνσεων) για ανωτερότητα
SUSTAIN FORTE – Σεμαγλουτίδη 2 mg έναντι σεμαγλουτίδης 1 mg
Σε μία διπλά τυφλή δοκιμή διάρκειας 40 εβδομάδων, 961 ασθενείς ανεπαρκώς ρυθμισμένοι με μετφορμίνη με ή χωρίς σουλφονυλουρία τυχαιοποιήθηκαν σε σεμαγλουτίδη 2 mg μία φορά εβδομαδιαίως ή σε σεμαγλουτίδη 1 mg μία φορά εβδομαδιαίως.
Η θεραπεία με σεμαγλουτίδη 2 mg κατέληξε σε στατιστικά ανώτερη μείωση της HbA1c μετά από 40 εβδομάδες θεραπείας σε σύγκριση με τη σεμαγλουτίδη 1 mg.
Πίνακας 8 SUSTAIN FORTE: Αποτελέσματα την εβδομάδα 40| Σεμαγλουτίδη1 mg | Σεμαγλουτίδη2 mg | |
| Πληθυσμός (N) με πρόθεση για θεραπεία (ITT) | 481 | 480 |
| HbA1c (%) | ||
| Αρχική τιμή (μέση) | 8,8 | 8,9 |
| Μεταβολή από την αρχική τιμή την εβδομάδα 40 | -1,9 | -2,2 |
| Διαφορά από τη σεμαγλουτίδη 1 mg [95% CI] | - | -0,2 [-0,4, -0,1]α |
| Ασθενείς (%) που επιτυγχάνουν HbA1c <7% | 58 | 68 |
| FPG (mmol/l) | ||
| Αρχική τιμή (μέση) | 10,9 | 10,7 |
| Μεταβολή από την αρχική τιμή την εβδομάδα 40 | -3,1 | -3,4 |
| Σωματικό βάρος (kg) | ||
| Αρχική τιμή (μέση) | 98,6 | 100,1 |
| Μεταβολή από την αρχική τιμή την εβδομάδα 40 | -6,0 | -6,9 |
| Διαφορά από τη σεμαγλουτίδη 1 mg [95% CI] | -0,9 [-1,7, -0,2]β |
αp <0,001 (δύο διευθύνσεων) για ανωτερότητα
βp <0,05 (δύο διευθύνσεων) για ανωτερότητα
SUSTAIN OPTIMIZE – Σεμαγλουτίδη 2 mg ως πρόσθετο σε μειωμένη δόση ινσουλίνης glargine έναντι τιτλοποιημένης δόσης ινσουλίνης glargine
Σε μια ανοιχτής επισήμανσης δοκιμή με συγκριτικό φάρμακο διάρκειας 40 εβδομάδων, 573 ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 και υπερβαρότητα ή παχυσαρκία (BMI ≥ 25 kg/m²) και δόση βασικής ινσουλίνης
≤ 40 U/ημέρα τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν υποδορίως χορηγούμενη σεμαγλουτίδη 2 mg μία φορά εβδομαδιαίως ως πρόσθετο σε μειωμένη δόση ινσουλίνης glargine ή μονοθεραπεία ινσουλίνης glargine με τιτλοποίηση δόσης. Η δόση της ινσουλίνης glargine μειώθηκε κατά 10 U κατά την έναρξη της σεμαγλουτίδης και σε κάθε επόμενο βήμα κλιμάκωσης, με τιτλοποίηση καθ’ όλη τη διάρκεια της μελέτης.
Η θεραπεία με σεμαγλουτίδη 2 mg ως πρόσθετο σε μειωμένη δόση ινσουλίνης glargine οδήγησε σε στατιστικά ανώτερη μείωση της HbA1c, του σωματικού βάρους και της ημερήσιας δόσης βασικής ινσουλίνης, μετά από 40 εβδομάδες θεραπείας, σε σύγκριση με τη μονοθεραπεία με τιτλοποιημένη δόση ινσουλίνης glargine.
Πίνακας 9 SUSTAIN OPTIMIZE: Αποτελέσματα την εβδομάδα 40| Σεμαγλουτίδη 2 mg ως πρόσθετο σε μειωμένη δόση ινσουλίνηςglargine | Ινσουλίνη glargine (τιτλοποιημένη δόση) | |
| Πληθυσμός (N) με πρόθεση για θεραπεία(ITT) | 288 | 285 |
| HbA1c (%) | ||
| Αρχική τιμή (μέση) | 7,9 | 7,9 |
| Μεταβολή από την αρχική τιμή την εβδομάδα 40 | -1,4 | -0,6 |
| Διαφορά από την ινσουλίνη glargine[95% CI] | -0,74 [-0,90, -0,59]α | - |
| Σωματικό βάρος (kg) | ||
| Αρχική τιμή (μέση) | 93 | 95 |
| Μεταβολή από την αρχική τιμή την εβδομάδα 40 | -8 | 0,5 |
| Διαφορά από την ινσουλίνη glargine [95% CI] | -8,5 [-9,52, -7,39]α | - |
| Σεμαγλουτίδη 2 mg ως πρόσθετο σε μειωμένη δόση ινσουλίνηςglargine | Ινσουλίνη glargine (τιτλοποιημένη δόση) | |
| Ημερήσια δόση ινσουλίνης (U) | ||
| Αρχική τιμή (μέση) | 26 | 26,5 |
| Σχετική μεταβολή από την αρχική τιμή την εβδομάδα 40 (%) | -17,8 | 104,1 |
| Διαφορά από την ινσουλίνη glargine[95% CI] | -121,9 [-143,1, -100,6]α | - |
| Ασθενείς (%) που επιτυγχάνουν δόση ινσουλίνης 0U την εβδομάδα 40 | 12,91 | 0,1 |
| Ασθενείς (%) που επιτυγχάνουν μείωση δόσης ινσουλίνης από την αρχική τιμή κατά τουλάχιστον 50%την εβδομάδα 40 | 35,62 | 0,71 |
αp <0,0001 (δύο διευθύνσεων) για ανωτερότητα
SUSTAIN 9 – Σεμαγλουτίδη έναντι εικονικού φαρμάκου ως πρόσθετου σε αναστολέα SGLT2 ± μετφορμίνη ή σουλφονυλουρία
Σε μία διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο δοκιμή διάρκειας 30 εβδομάδων, 302 ασθενείς ανεπαρκώς ρυθμισμένοι με αναστολέα SGLT2 με ή χωρίς μετφορμίνη ή σουλφονυλουρία, τυχαιοποιήθηκαν σε σεμαγλουτίδη 1 mg μία φορά εβδομαδιαίως ή εικονικό φάρμακο.
Πίνακας 10 SUSTAIN 9: Αποτελέσματα την εβδομάδα 30| Σεμαγλουτίδη1 mg | Εικονικό φάρμακο | |
| Πληθυσμός (N) με πρόθεση για θεραπεία(ITT) | 151 | 151 |
| HbA1c (%) | ||
| Αρχική τιμή (μέση) | 8,0 | 8,1 |
| Μεταβολή από την αρχική τιμή την εβδομάδα 30 | -1,5 | -0,1 |
| Διαφορά από το εικονικό φάρμακο [95% CI] | -1,4 [-1,6, -1,2]α | - |
| Ασθενείς (%) που επιτυγχάνουν HbA1c<7% | 78,7 | 18,7 |
| FPG (mmol/l) | ||
| Αρχική τιμή (μέση) | 9,1 | 8,9 |
| Μεταβολή από την αρχική τιμή την εβδομάδα 30 | -2,2 | 0,0 |
| Σωματικό βάρος (kg) | ||
| Αρχική τιμή (μέση) | 89,6 | 93,8 |
| Μεταβολή από την αρχική τιμή την εβδομάδα 30 | -4,7 | -0,9 |
| Διαφορά από το εικονικό φάρμακο [95% CI] | -3,8 [-4,7, -2,9]α | - |
αp <0,0001 (δύο διευθύνσεων) για ανωτερότητα, προσαρμοσμένο αναφορικά με την πολλαπλότητα βάσει ιεραρχικού ελέγχου της τιμής HbA1c και του σωματικού βάρους
SUSTAIN-11 – Σεμαγλουτίδη έναντι ινσουλίνης aspart ως πρόσθετου σε ινσουλίνη glargine +
μετφορμίνη
Σε μια δοκιμή ανοικτής επισήμανσης διάρκειας 52 εβδομάδων, 1.748 άτομα με ανεπαρκώς ρυθμισμένο διαβήτη τύπου 2 (T2D) μετά από εισαγωγική περίοδο διάρκειας 12 εβδομάδων υπό θεραπεία με ινσουλίνη glargine και μετφορμίνη τυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία 1:1 για να λάβουν είτε σεμαγλουτίδη μία φορά εβδομαδιαίως (0,5 mg ή 1,0 mg) είτε ινσουλίνη aspart τρεις φορές ημερησίως.
Ο πληθυσμός που συμπεριλήφθηκε είχε μέση διάρκεια διαβήτη 13,4 έτη και μέση τιμή HbA1c 8,6%, με στοχευόμενη τιμή για την HbA1c 6,5-7,5%.
Η θεραπεία με σεμαγλουτίδη οδήγησε σε μείωση της HbA1c κατά την εβδομάδα 52 (-1,5% για τη σεμαγλουτίδη έναντι -1,2% για την ινσουλίνη aspart).
Ο αριθμός των σοβαρών υπογλυκαιμικών επεισοδίων και στους δύο βραχίονες θεραπείας ήταν χαμηλός (4 επεισόδια με σεμαγλουτίδη έναντι 7 επεισοδίων με ινσουλίνη aspart).
Η μέση τιμή σωματικού βάρους κατά την έναρξη μειώθηκε με τη σεμαγλουτίδη (-4,1 kg) και αυξήθηκε με την ινσουλίνη aspart (+2,8 kg), ενώ η εκτιμώμενη διαφορά της θεραπείας ήταν -6,99 kg (95% CI -7,41 έως -6,57) την εβδομάδα 52.
Συνδυασμός με μονοθεραπεία με σουλφονυλουρία
Στη SUSTAIN 6 (βλ. υποπαράγραφο «Καρδιαγγειακή νόσος»), 123 ασθενείς λάμβαναν μονοθεραπεία με σουλφονυλουρία κατά την έναρξη. Η HbA1c κατά την έναρξη ήταν 8,2%, 8,4% και 8,4% για τη σεμαγλουτίδη 0,5 mg, τη σεμαγλουτίδη 1 mg και το εικονικό φάρμακο, αντίστοιχα. Κατά την εβδομάδα 30, η μεταβολή στην HbA1c ήταν -1,6%, -1,5% και 0,1% για τη σεμαγλουτίδη 0,5 mg, τη σεμαγλουτίδη 1 mg και το εικονικό φάρμακο, αντίστοιχα.
Συνδυασμός με έτοιμο μείγμα ινσουλίνης ± 1–2 από του στόματος αντιδιαβητικά φάρμακα
Στη SUSTAIN 6 (βλ. υποπαράγραφο «Καρδιαγγειακή νόσος»), 867 ασθενείς λάμβαναν έτοιμο μείγμα ινσουλίνης [με ή χωρίς από του στόματος αντιδιαβητικό(-ά) φάρμακο(-α)] κατά την έναρξη. Η HbA1c κατά την έναρξη ήταν 8,8%, 8,9% και 8,9% για τη σεμαγλουτίδη 0,5 mg, τη σεμαγλουτίδη 1 mg και το εικονικό φάρμακο, αντίστοιχα. Την εβδομάδα 30, η μεταβολή στην HbA1c ήταν -1,3%, -1,8% και - 0,4% για τη σεμαγλουτίδη 0,5 mg, τη σεμαγλουτίδη 1 mg και το εικονικό φάρμακο, αντίστοιχα.
Καρδιαγγειακή νόσος
Σε μία διπλά τυφλή δοκιμή διάρκειας 104 εβδομάδων (SUSTAIN 6), 3.297 ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 οι οποίοι διέτρεχαν υψηλό καρδιαγγειακό κίνδυνο τυχαιοποιήθηκαν είτε σε σεμαγλουτίδη 0,5 mg μία φορά εβδομαδιαίως είτε σε σεμαγλουτίδη 1 mg μία φορά εβδομαδιαίως ή στο αντίστοιχο εικονικό φάρμακο επιπροσθέτως της πρότυπης φροντίδας και στη συνέχεια υποβλήθηκαν σε παρακολούθηση για 2 έτη. Συνολικά, το 98% των ασθενών ολοκλήρωσε τη δοκιμή και η ζωτική κατάσταση του 99,6% των ασθενών ήταν γνωστή στο τέλος της δοκιμής.
Ο πληθυσμός της δοκιμής κατανεμήθηκε με βάση την ηλικία ως εξής: 1.598 ασθενείς (48,5%)
≥65 ετών, 321 (9,7%) ≥75 ετών και 20 (0,6%) ≥85 ετών. Υπήρξαν 2.358 ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία ή ήπια νεφρική δυσλειτουργία, 832 με μέτρια και 107 με σοβαρή ή τελικού σταδίου νεφρική δυσλειτουργία. Το 61% ήταν άνδρες, η μέση ηλικία ήταν 65 έτη και ο μέσος BMI ήταν 33 kg/m2. Η μέση διάρκεια του διαβήτη ήταν 13,9 έτη.
Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν ο χρόνος από την τυχαιοποίηση έως την πρώτη εμφάνιση ενός μείζονος ανεπιθύμητου καρδιαγγειακού επεισοδίου (MACE): θάνατος από καρδιαγγειακά αίτια, μη θανατηφόρο έμφραγμα μυοκαρδίου ή μη θανατηφόρο εγκεφαλικό επεισόδιο.
Ο συνολικός αριθμός επεισοδίων των συνιστωσών MACE του πρωτεύοντος καταληκτικού σημείου ήταν 254, εκ των οποίων 108 (6,6%) με τη σεμαγλουτίδη και 146 (8,9%) με το εικονικό φάρμακο. Bλ. σχήμα 4 για τα αποτελέσματα σχετικά με τα πρωτεύοντα και τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία που σχετίζονται με το καρδιαγγειακό. Η θεραπεία με σεμαγλουτίδη οδήγησε σε μείωση του κινδύνου κατά 26% στην πρωτεύουσα σύνθετη έκβαση του θανάτου από καρδιαγγειακά αίτια, του μη θανατηφόρου εμφράγματος του μυοκαρδίου ή του μη θανατηφόρου εγκεφαλικού επεισοδίου. Οι συνολικοί αριθμοί των θανάτων από καρδιαγγειακά αίτια, των μη θανατηφόρων εμφραγμάτων του μυοκαρδίου και των μη θανατηφόρων εγκεφαλικών επεισοδίων ήταν 90, 111 και 71, αντίστοιχα, συμπεριλαμβανομένων 44 (2,7%), 47 (2,9%) και 27 (1,6%), αντίστοιχα, με τη σεμαγλουτίδη (σχήμα 4). Η μείωση του κινδύνου πρωτεύουσας σύνθετης έκβασης οφειλόταν κατά κύριο λόγο σε μειώσεις του ποσοστού των μη θανατηφόρων εγκεφαλικών επεισοδίων (39%) και των μη θανατηφόρων εμφραγμάτων του μυοκαρδίου (26%) (σχήμα 3).
Σεμαγλουτίδη
Εικονικό φάρμακο
Αριθμός ατόμων σε κίνδυνο
HR: 0,74
Ασθενείς με επεισόδιο (%)
95% CI 0,58: 0,95
Χρόνος από την τυχαιοποίηση (εβδομάδα)
Σεμαγλουτίδη Εικονικό φάρμακο
FAS
Πρωτεύον καταληκτικό σημείο – MACE Εκδηλώσεις MACE
Θάνατος από καρδιαγγειακά αίτια
Μη θανατηφόρο εγκεφαλικό επεισόδιο
Μη θανατηφόρο έμφραγμα του μυοκαρδίου
Άλλα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία
Θάνατος κάθε αιτιολογίας
0,2
Οφείλεται στη Σεμαγλουτίδη
1
5
Οφείλεται στο εικονικό φάρμακο
Σχήμα 3 Χρονοδιάγραμμα Kaplan Meier έως την πρώτη εμφάνιση της σύνθετης έκβασης: θάνατος από καρδιαγγειακά αίτια, μη θανατηφόρο έμφραγμα του μυοκαρδίου ή μη θανατηφόρο εγκεφαλικό επεισόδιο (SUSTAIN 6)| Αναλογία Κινδύνου | ΣεμαγλουτίδηN (%) | Εικονικό φάρμακο |
| (95% CI) | N (%) | |
| 1648 | 1649 | |
| (100) | (100) | |
| 0,74 | 108 | 146 |
| (0,58- 0,95) | (6,6) | (8,9) |
| 0,98 | 44 | 46 |
| (0,65-1,48) | (2,7) | (2,8) |
| 0,61 | 27 | 44 |
| (0,38-0,99) | (1,6) | (2,7) |
| 0,74 | 47 | 64 |
| (0,51-1,08) | (2,9) | (3,9) |
| 1,05 | 62 | 60 |
| (0,74-1,50) | (3,8) | (3,6) |
Υπήρξαν 158 συμβάματα νέας ή επιδεινούμενης νεφροπάθειας. Η αναλογία κινδύνου [95% CI] για το χρονικό διάστημα έως την εμφάνιση νεφροπάθειας (νέα εμφάνιση επίμονης μακρολευκωματινουρίας, επίμονος διπλασιασμός της τιμής κρεατινίνης ορού, ανάγκης για θεραπεία συνεχούς νεφρικής υποκατάστασης και θάνατος που οφείλεται σε νεφροπάθεια) ήταν 0,64 [0,46, 0,88] oφειλόμενη στη νέα εμφάνιση επίμονης μακρολευκωματινουρίας.
Σε μια διπλά τυφλή δοκιμή διάρκειας 52 εβδομάδων (STRIDE, NCT04560998), 792 ασθενείς με ΣΔ2 και ΠΑΝ (περιφερική αρτηριακή νόσος) με διαλείπουσα χωλότητα σταδίου IIα κατά Fontaine τυχαιοποιήθηκαν είτε σε σεμαγλουτίδη 1 mg χορηγούμενη μία φορά εβδομαδιαίως είτε σε εικονικό
φάρμακο επιπροσθέτως της πρότυπης φροντίδας. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν η μεταβολή της μέγιστης απόστασης βάδισης σε δοκιμασία κυλιόμενου διαδρόμου σταθερού φορτίου από την έναρξη έως την εβδομάδα 52. Τα επιβεβαιωτικά δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία ήταν η μεταβολή στη βαθμολογία του ερωτηματολογίου Vascular Quality of Life Questionnaire-6 (VascuQoL-6) από την έναρξη έως την εβδομάδα 52 και η μεταβολή της απόστασης βάδισης χωρίς πόνο από την έναρξη έως την εβδομάδα 52. Το VascuQoL-6 είναι ένα ερωτηματολόγιο που περιλαμβάνει τους τομείς του πόνου, του κοινωνικού και συναισθηματικού αντίκτυπου και των περιορισμών δραστηριότητας. Η βαθμολογία κυμαίνεται από 6 έως 24, με τις υψηλότερες βαθμολογίες να υποδεικνύουν καλύτερη κατάσταση της υγείας. Η μέση ηλικία του πληθυσμού της μελέτης ήταν 67 έτη ενώ ποσοστό 75,4% των ασθενών ήταν άνδρες. Ο μέσος ΒΜΙ ήταν 29,6 kg/m2 και η μέση διάρκεια του διαβήτη ήταν 13,3 έτη.
Στη STRIDE, η θεραπεία με σεμαγλουτίδη 1 mg χορηγούμενη μία φορά εβδομαδιαίως οδήγησε σε στατιστικά σημαντική βελτίωση των εκβάσεων που σχετίζονται με τη λειτουργική ικανότητα (μέγιστη απόσταση βάδισης, απόσταση βάδισης χωρίς πόνο) και στα συμπτώματα και τις επιπτώσεις της διαλείπουσας χωλότητας που ανέφεραν οι ασθενείς (συνολική βαθμολογία VascuQol-6) την εβδομάδα 52 σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Η σχετική βελτίωση 13% αντιπροσωπεύει μια διάμεση μεταβολή στη μέγιστη απόσταση βάδισης των 26 μέτρων σε διάδρομο σταθερού φορτίου [12 – 41] 95% CI (Πίνακας 11).
Πίνακας 11: Εκβάσεις που σχετίζονται με τη λειτουργική ικανότητα και συνολική βαθμολογία VascuQoL-6 από τη STRIDE| Πρόθεση για θεραπείαα | OzempicN = 396 | Εικονικό φάρμακοN = 396 |
| Μέγιστη απόσταση βάδισης (μέτρα) | ||
| Εβδομάδα 52 | ||
| Διάμεση αρχική τιμήβ | 184,50 | 185,75 |
| Αναλογία προς τη διάμεση αρχική τιμή | 1,21 | 1,08 |
| Αναλογία θεραπείας (Εκτιμώμενη HL) [95% CI]γ | 1,13 [1,056, 1,211]* | |
| Ασθενείς (%) που εμφάνισαν σημαντική μεταβολή εντός του ασθενούς (within-patient change)δ | 49,1 | 35,1 |
| Απόσταση βάδισης (μέτρα) χωρίς πόνο, εβδομάδα 52 | ||
| Διάμεση αρχική τιμήβ | 119,00 | 109,00 |
| Αναλογία προς τη διάμεση αρχική τιμή | 1,21 | 1,10 |
| Αναλογία θεραπείας (Εκτιμώμενη HL) [95% CI]γ | 1,11 [1,033, 1,197]* | |
| Συνολική βαθμολογία VascuQol-6, εβδομάδα 52 | ||
| Διάμεση αρχική τιμή | 15,0 | 15,0 |
| Μεταβολή από τη διάμεση αρχική τιμή | 2,0 | 1,0 |
| Διαφορά θεραπείας (Εκτιμώμενη HL) [95% CI]γ | 1,00 [0,478, 1,518]* | |
HL = Εκτίμηση εναλλαγής τοποθεσίας κατά Hodges-Lehmann (διάμεση τιμή όλων των ζευγών διαφορών μεταξύ σεμαγλουτίδης και εικονικού φαρμάκου), CI = διάστημα εμπιστοσύνης.
α Ο πληθυσμός με πρόθεση θεραπείας συμπεριλαμβάνει όλους τους τυχαιοποιημένους ασθενείς. Ο χειρισμός των δεδομένων που λείπουν κατά την εβδομάδα 52 λόγω θανάτου ή σωματικής ανικανότητας για τη διεξαγωγή αξιολογήσεων στον διάδρομο έγινε χρησιμοποιώντας σύνθετη στρατηγική. Τα δεδομένα που λείπουν σε επισκέψεις μετά την έναρξη για άλλους λόγους υπολογίστηκαν χρησιμοποιώντας πολλαπλή υποκατάσταση εντός ομάδων που ορίζονται από την τυχαιοποιημένη θεραπεία και την κατάσταση ολοκλήρωσης κατά την εβδομάδα 52.
β Η αρχική τιμή ορίστηκε ως ο μέσος όρος των μετρήσεων για την απόσταση βάδισης που ελήφθησαν κατά την επίσκεψη έναρξης (εβδομάδα 0).
γ Τα 95% CIs υπολογίστηκαν με τη μέθοδο Hodges-Lehmann.
* p <0,05 (δύο διευθύνσεων) για ανωτερότητα της σεμαγλουτίδης έναντι του εικονικού φαρμάκου, που λαμβάνεται από το τεστ αθροίσματος Wilcoxon-rank, προσαρμοσμένο για πολλαπλότητα.
δ Η αξιοσημείωτη μεταβολή μεταξύ ασθενών για τη μέγιστη απόσταση βάδισης κατά την εβδομάδα 52 ορίζεται ως βελτίωση κατά τουλάχιστον 1,2 (20%) σε σχέση με την αρχική απόσταση βάδισης. Αυτές οι εκτιμήσεις ελήφθησαν από την ανάλυση που βασίζεται σε άγκυρα και βάσει βελτίωσης κατηγορίας 1 στην κλίμακα PGI-S (Συνολική Εντύπωση Σοβαρότητας του Ασθενή). Το δυαδικό καταληκτικό σημείο αναλύθηκε χρησιμοποιώντας ένα λογιστικό μοντέλο παλινδρόμησης με τυχαιοποιημένη θεραπεία ως σταθερό παράγοντα.
Εκβάσεις που σχετίζονται με τους νεφρούς
Σε μια διπλά τυφλή δοκιμή με εκβάσεις που σχετίζονται με τους νεφρούς (FLOW), 3.533 ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και χρόνια νεφροπάθεια με eGFR 50-75 ml/min/1,73 m2 και UACR
>300 και <5000 mg/g ή eGFR 25 -<50 ml/min/1,73 m2 και UACR >100 και <5000 mg/g τυχαιοποιήθηκαν είτε σε σεμαγλουτίδη 1 mg χορηγούμενη μία φορά εβδομαδιαίως είτε σε αντίστοιχο εικονικό φάρμακο επιπροσθέτως της πρότυπης φροντίδας.
Η μελέτη διακόπηκε πρώιμα λόγω αποτελεσματικότητας μετά την προγραμματισμένη ενδιάμεση ανάλυση βάσει σύστασης της ανεξάρτητης Επιτροπής Παρακολούθησης Δεδομένων. Ο διάμεσος χρόνος παρακολούθησης ήταν 40,9 μήνες.
Η μέση ηλικία του πληθυσμού ήταν 66,6 έτη και το 69,7% ήταν άρρενες. Ο μέσος αρχικός BMI ήταν 32,0 kg/m2. Η μέση διάρκεια του διαβήτη κατά την έναρξη ήταν 17,4 έτη και η μέση αρχική τιμή HbA1c ήταν 7,8% (61,5 mmol/mol). Ο μέσος αρχικός eGFR ήταν 47 ml/min/1,73 m2 και ο διάμεσος UACR ήταν 568 mg/g. Κατά την έναρξη, ποσοστό 95% περίπου των ασθενών έλαβαν θεραπεία με αναστολείς του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης και το 16% με αναστολείς SGLT2.
Η σεμαγλουτίδη ήταν ανώτερη από το εικονικό φάρμακο, επιπροσθέτως της πρότυπης φροντίδας, αναφορικά με την πρόληψη της πρωτεύουσας σύνθετης έκβασης μείωσης του eGFR ≥50% που επιμένει, εμφάνισης eGFR <15 ml/min/1,73 m2 που επιμένει, έναρξης θεραπείας χρόνιας νεφρικής υποκατάστασης, θανάτου από νεφρικά ή καρδιαγγειακά αίτια με αναλογία κινδύνου 0,76 [0,66, 0,88]95% CI, που αντιστοιχεί σε σχετική μείωση κινδύνου εξέλιξης της νεφροπάθειας κατά 24% (βλ. Σχήμα 5). Οι μεμονωμένες εκδηλώσεις της πρωτεύουσας σύνθετης έκβασης συνεισέφεραν στο αποτέλεσμα της θεραπείας, αλλά υπήρξαν λίγοι θάνατοι από νεφρικά αίτια (βλ. Σχήμα 6).
Η σεμαγλουτίδη έδειξε ανωτερότητα έναντι του εικονικού φαρμάκου, επιπροσθέτως της πρότυπης φροντίδας, αναφορικά με τη μείωση του ετήσιου ρυθμού μεταβολής του eGFR με εκτιμώμενη διαφορά θεραπείας 1,16 (ml/min/1,73m2/έτος) [0,86, 1,47]95% CI. Η θεραπεία με σεμαγλουτίδη βελτίωσε τη συνολική επιβίωση με σημαντική μείωση της θνησιμότητας κάθε αιτιολογίας (βλ. Σχήμα 6).
Ασθενείς με επεισόδιο (%)
HR: 0,76
95% CI [0,66 - 0,88]
Σεμαγλουτίδη Εικονικό φάρμακο Αριθμός ατόμων σε κίνδυνοΧρόνος από την τυχαιοποίηση (μήνες)
Σεμαγλουτίδη Εικονικό φάρμακο Σχήμα 5 Συνάρτηση αθροιστικής επίπτωσης του χρόνου έως την πρώτη εμφάνιση πρωτεύουσας σύνθετης έκβασης: εμφάνιση μείωσης eGFR ≥50% που επιμένει, εμφάνιση eGFR <15 ml/min/1,73 m2 που επιμένει, έναρξης θεραπείας χρόνιας νεφρικής υποκατάστασης, θάνατος από νεφρικά αίτια ή θάνατος από καρδιαγγειακά αίτια (FLOW)Αριθμός συμβαμάτων/ άτομα που αναλύθηκαν
HR [95% CI] (Σεμαγλουτίδη 1,0 mg, Εικονικό φάρμακο)
| Πρωτεύον καταληκτικό σημείο | 0,76 [0,66, 0,88] | 331/1767, 410/1766 | ||||
| Μείωση eGFR >=50% που επιμένει | 0,73 [0,59, 0,89] | 165/1766, 213/1766 | ||||
| eGFR<15 που επιμένει | 0,80 [0,61, 1,06] | 92/1767, 110/1766 | ||||
| Θεραπεία νεφρικής υποκατάστασης | 0,84 [0,63, 1,12] | 87/1767, 100/1766 | ||||
| Θάνατος από νεφρικά αίτια | 0,97 [0,27, 3,49] | 5/1767, 5/1766 | ||||
| Θάνατος από καρδιαγγιεακά αίτια | 0,71 [0,56, 0,89] | 123/1767, 169/1766 | ||||
| MACE | 0,82 [0,68, 0,98] | 212/1767, 254/1766 | ||||
| Μη θανατηφόρο έμφραγμα του μυοκαρδίου | 0,80 [0,55, 1,15] | 52/1767, 64/1766 | ||||
| Μη θανατηφόρο εγκεφαλικό επεισόδιο | 1,22 [0,84, 1,77] | 63/1767, 51/1766 | ||||
| Θάνατος από καρδιαγγιεακά αίτια | 0,71 [0,56, 0,89] | 123/1767, 169/1766 | ||||
| Θάνατος κάθε αιτιολογίας | 0,80 [0,67, 0,95] | 227/1767, 279/1766 | ||||
| Οφείλεται στη Σεμαγλουτίδη 1,0 mg | Οφείλεται στο Εικονικό φάρμακο | |||||
| 0,2 0,5 | 1 | 2 | 5 |
Σωματικό βάρος
Μετά από ένα έτος θεραπείας, επιτεύχθηκε απώλεια βάρους ≥5% και ≥10% στα περισσότερα άτομα με σεμαγλουτίδη 0,5 mg (46% και 13%) και 1 mg (52–62% και 21–24%) σε σύγκριση με τα δραστικά συγκριτικά φάρμακα σιταγλιπτίνη (18% και 3%) και εξενατίδη παρατεταμένης αποδέσμευσης (17% και 4%).
Στη δοκιμή διάρκειας 40 εβδομάδων έναντι της ντουλαγλουτίδης επιτεύχθηκε απώλεια βάρους ≥5% και ≥10% για περισσότερα άτομα με σεμαγλουτίδη 0,5 mg (44% και 14%) σε σύγκριση με τη ντουλαγλουτίδη 0,75 mg (23% και 3%) και σεμαγλουτίδη 1 mg (έως 63% και 27%) σε σύγκριση με
τη ντουλαγλουτίδη 1,5 mg (30% και 8%).
Παρατηρήθηκε σημαντική και διατηρούμενη μείωση του σωματικού βάρους από την έναρξη έως την εβδομάδα 104 με σεμαγλουτίδη σε δόση 0,5 mg και 1 mg έναντι του εικονικού φαρμάκου σε δόση 0,5 mg και 1 mg, επιπροσθέτως της πρότυπης φροντίδας (-3,6 kg και -4,9 kg έναντι -0,7 και 0,5 kg, αντίστοιχα) στη SUSTAIN 6.
Στη δοκιμή εκβάσεων που σχετίζονται με τους νεφρούς FLOW, η θεραπεία με σεμαγλουτίδη 1 mg οδήγησε σε διατηρούμενη μείωση του σωματικού βάρους κατά την εβδομάδα 104 συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο, επιπροσθέτως της πρότυπης φροντίδας (-5,6 kg για τη σεμαγλουτίδη και -1,4 kg για το εικονικό φάρμακο).
Αρτηριακή πίεση
Παρατηρήθηκαν σημαντικές μειώσεις στη μέση συστολική αρτηριακή πίεση όταν η σεμαγλουτίδη 0,5 mg (3,5-5,1 mmHg) και 1 mg (5,4–7,3 mmHg) χρησιμοποιήθηκαν σε συνδυασμό με από του στόματος αντιδιαβητικά φαρμακευτικά προϊόντα ή βασική ινσουλίνη. Αναφορικά με τη διαστολική αρτηριακή πίεση, δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ της σεμαγλουτίδης και των συγκριτικών φαρμάκων. Οι παρατηρηθείσες μειώσεις της συστολικής αρτηριακής πίεσης για σεμαγλουτίδη 2 mg και 1 mg κατά την εβδομάδα 40 ήταν 5,3 mmHg και 4,5 mmHg, αντίστοιχα.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει αναβολή στην υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το Ozempic σε μία ή περισσότερες υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στον διαβήτη τύπου 2 (βλ. παράγραφο 4.2 για πληροφορίες σχετικά με παιδιατρική χρήση).
Σε σύγκριση με το ενδογενές GLP-1, η σεμαγλουτίδη έχει παρατεταμένο χρόνο ημίσειας ζωής 1 εβδομάδας περίπου, γεγονός που την καθιστά κατάλληλη για υποδόρια χορήγηση μία φορά εβδομαδιαίως. Ο κύριος μηχανισμός της παρατεταμένης δράσης είναι η δέσμευση στη λευκωματίνη, η οποία έχει ως αποτέλεσμα μειωμένη νεφρική κάθαρση και προστασία από τη μεταβολική αποδόμηση. Επιπροσθέτως, η σεμαγλουτίδη σταθεροποιείται ενάντια στην αποδόμηση από το ένζυμο DPP-4.
Απορρόφηση
Η μέγιστη συγκέντρωση επιτεύχθηκε σε 1 έως 3 ημέρες μετά τη χορήγηση. Η έκθεση σε σταθερή κατάσταση επιτεύχθηκε μετά από 4–5 εβδομάδες χορήγησης μία φορά εβδομαδιαίως. Σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2, οι μέσες συγκεντρώσεις σε σταθερή κατάσταση μετά από υποδόρια χορήγηση σεμαγλουτίδης 0,5 mg και 1 mg ήταν περίπου 16 nmol/l και 30 nmol/l, αντίστοιχα. Στη δοκιμή που συγκρίνει τη σεμαγλουτίδη 1 mg και 2 mg, οι μέσες συγκεντρώσεις στη σταθερή κατάσταση ήταν 27 nmol/l και 54 nmol/l, αντίστοιχα. Η έκθεση στη σεμαγλουτίδη αυξήθηκε σε αναλογία με τη δόση για δόσεις 0,5 mg, 1 mg και 2 mg. Παρόμοια έκθεση επιτεύχθηκε με την υποδόρια χορήγηση
σεμαγλουτίδης στην κοιλιά, τον μηρό ή το άνω μέρος του βραχίονα. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της υποδόριας σεμαγλουτίδης ήταν 89%.
Κατανομή
Ο μέσος όγκος κατανομής της σεμαγλουτίδης μετά από υποδόρια χορήγηση σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 ήταν περίπου 12,5 l. Η σεμαγλουτίδη δεσμεύτηκε εκτεταμένα στη λευκωματίνη πλάσματος (>99%).
Βιομετασχηματισμός
Πριν την απέκκριση, η σεμαγλουτίδη μεταβολίζεται εκτεταμένα μέσω πρωτεολυτικής διάσπασης της κύριας πεπτιδικής αλυσίδας και επακόλουθης β-οξείδωσης της πλευρικής αλυσίδας λιπαρών οξέων. Το ένζυμο ουδέτερη ενδοπεπτιδάση (NEP) αναμένεται να εμπλέκεται στον μεταβολισμό της σεμαγλουτίδης.
Αποβολή
Σε μια δοκιμή με εφάπαξ υποδόρια χορήγηση ραδιοσημασμένης σεμαγλουτίδης, διαπιστώθηκε ότι οι κύριες οδοί απέκκρισης ουσιών που σχετίζονταν με τη σεμαγλουτίδη ήταν μέσω των ούρων και των κοπράνων. Περίπου τα 2/3 των σχετιζόμενων με τη σεμαγλουτίδη ουσιών απεκκρίθηκαν στα ούρα και περίπου το 1/3 στα κόπρανα. Περίπου το 3% της δόσης απεκκρίθηκε ως άθικτη σεμαγλουτίδη μέσω των ούρων. Σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2, η κάθαρση της σεμαγλουτίδης ήταν περίπου 0,05 l/h. Με ημιπερίοδο αποβολής 1 εβδομάδα περίπου, η σεμαγλουτίδη θα υπάρχει στην κυκλοφορία για περίπου 5 εβδομάδες μετά την τελευταία δόση.
Ειδικός πληθυσμός
Ηλικιωμένοι
Η ηλικία δεν είχε καμία επίδραση στη φαρμακοκινητική της σεμαγλουτίδης με βάση τα δεδομένα από μελέτες φάσης 3α, στις οποίες συμμετείχαν ασθενείς ηλικίας 20–86 ετών.
Φύλο, φυλή και εθνικότητα
Το φύλο, η φυλή (Λευκός, Μαύρος ή Αφροαμερικανός, Ασιάτης) και η εθνικότητα (Ισπανός ή Λατίνος, μη Ισπανός ή μη Λατίνος) δεν είχαν καμία επίδραση στη φαρμακοκινητική της σεμαγλουτίδης.
Σωματικό βάρος
Το σωματικό βάρος είχε επίδραση στην έκθεση της σεμαγλουτίδης. Το μεγαλύτερο σωματικό βάρος έχει ως αποτέλεσμα χαμηλότερη έκθεση. Διαφορά 20% στο σωματικό βάρος μεταξύ των ατόμων θα
έχει ως αποτέλεσμα διαφορά στην έκθεση της τάξεως του 16% κατά προσέγγιση. Οι δόσεις σεμαγλουτίδης 0,5 mg και 1 mg παρέχουν επαρκή συστηματική έκθεση σε εύρος σωματικού βάρους 40–198 kg.
Νεφρική δυσλειτουργία
Η νεφρική δυσλειτουργία δεν επηρέασε τη φαρμακοκινητική της σεμαγλουτίδης σε κλινικά σημαντικό βαθμό. Αυτό καταδείχτηκε με χορήγηση εφάπαξ δόσης 0,5 mg σεμαγλουτίδης για ασθενείς με διάφορους βαθμούς νεφρικής δυσλειτουργίας (ήπια, μέτρια, σοβαρή ή ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση) συγκριτικά με άτομα με φυσιολογική νεφρική λειτουργία. Αυτό καταδείχτηκε επίσης για άτομα με διαβήτη τύπου 2 και με νεφρική δυσλειτουργία βάσει των δεδομένων από μελέτες φάσης 3α, παρόλο που η εμπειρία σε ασθενείς με νεφροπάθεια τελικού σταδίου ήταν περιορισμένη.
Ηπατική δυσλειτουργία
Η ηπατική δυσλειτουργία δεν είχε καμία επίδραση στην έκθεση της σεμαγλουτίδης. Η φαρμακοκινητική της σεμαγλουτίδης αξιολογήθηκε σε ασθενείς με διαφορετικούς βαθμούς ηπατικής δυσλειτουργίας (ήπια, μέτρια, σοβαρή) συγκριτικά με άτομα με φυσιολογική ηπατική λειτουργία σε μια δοκιμή με εφάπαξ δόση σεμαγλουτίδης 0,5 mg.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η σεμαγλουτίδη δεν έχει μελετηθεί σε παιδιατρικούς ασθενείς.
Ανοσογονικότητα
Η ανάπτυξη αντισωμάτων κατά της σεμαγλουτίδης κατά τη θεραπεία με σεμαγλουτίδη 1 mg και 2,4 mg συνέβη όχι συχνά (βλ. παράγραφο 4.8) και η απόκριση δε φάνηκε να επηρεάζει τη φαρμακοκινητική της σεμαγλουτίδης.
Φαρμακευτικές πληροφορίες - OZEMPIC 2MG/0.74
Προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας
Διϋδρικό φωσφορικό δινάτριο Προπυλενογλυκόλη
Φαινόλη
Υδροχλωρικό οξύ (για ρύθμιση του pH) Υδροξείδιο του νατρίου (για ρύθμιση του pH) Ύδωρ για ενέσιμα
Προγεμισμένη σύριγγα
Διϋδρικό φωσφορικό δινάτριο Χλωριούχο νάτριο
Υδροχλωρικό οξύ (για ρύθμιση του pH) Υδροξείδιο του νατρίου (για ρύθμιση του pH) Ύδωρ για ενέσιμα
Ελλείψει μελετών σχετικά με τη συμβατότητα, το παρόν φαρμακευτικό προϊόν δεν πρέπει να αναμειγνύεται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα.
Προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας
Πριν την πρώτη χρήση
3 χρόνια
Μετά από το πρώτο άνοιγμα
Διάρκεια ζωής κατά τη χρήση
Ozempic 0,25 mg, 0,5 mg, 1 mg και 2 mg (συσκευές τύπου πένας 4 δόσεων)
6 εβδομάδες
Ozempic 0,5 mg και 1 mg (συσκευές τύπου πένας 8 δόσεων)
8 εβδομάδες
Φυλάσσετε σε θερμοκρασία μικρότερη των 30 °C ή σε ψυγείο (2 °C–8 °C). Μην καταψύχετε το Ozempic. Διατηρείτε το κάλυμμα τοποθετημένο στη συσκευή τύπου πένας όταν αυτή δε χρησιμοποιείται, ώστε να προστατεύεται από το φως.
Προγεμισμένη σύριγγα
2 χρόνια
Το Ozempic μπορεί να φυλάσσεται εκτός ψυγείου για έως 28 ημέρες σε θερμοκρασία που δεν υπερβαίνει τους 30 °C. Απορρίψτε τη σύριγγα, εάν έχει παραμείνει εκτός ψυγείου για περισσότερες από 28 ημέρες.
Φυλάσσετε σε ψυγείο (2 °C–8 °C). Διατηρείτε μακριά από το στοιχείο ψύξης. Μην καταψύχετε το Ozempic.
Προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας
Διατηρείτε το κάλυμμα τοποθετημένο στη συσκευή τύπου πένας για να προστατεύεται από το φως. Για τις συνθήκες φύλαξης μετά το πρώτο άνοιγμα του φαρμακευτικού προϊόντος, βλ. παράγραφο 6.3. Προγεμισμένη σύριγγα
Φυλάσσετε τη σύριγγα στο αρχικό κουτί για να προστατεύεται από το φως.
Προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας
Γυάλινο φυσίγγιο του 1,5 ml ή των 3 ml (γυαλί τύπου I) κλειστό με ελαστικό έμβολο (χλωροβουτύλιο) στο ένα άκρο και με πώμα αλουμινίου με πολυστρωματικό ελαστικό φύλλο (βρωμοβουτύλιο/πολυϊσοπρένιο) στο άλλο άκρο. Το φυσίγγιο είναι προσαρτημένο σε μία αναλώσιμη προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας από πολυπροπυλένιο, πολυοξυμεθυλένιο, πολυκαρβονικό και ακρυλονιτρίλιο-βουταδιένιο-στυρένιο.
Προγεμισμένη σύριγγα
Γυάλινη σύριγγα του 1 ml (γυαλί τύπου I) με προσαρτημένη βελόνα από ανοξείδωτο χάλυβα, άκαμπτο προστατευτικό βελόνας (τύπου II/πολυισοπρένιο) και ελαστικό έμβολο (τύπου I/χλωροβουτύλιο). Η προγεμισμένη σύριγγα είναι προσαρτημένη σε μια ράβδο εμβόλου από πολυπροπυλένιο και μια λαβή από πολυπροπυλένιο.
Μεγέθη συσκευασίας
Προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας
Ozempic 0,25 mg ενέσιμο διάλυμα
Κάθε προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας περιέχει 1,5 ml διαλύματος και χορηγεί 4 δόσεις των
0,25 mg.
1 προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας και 4 βελόνες μίας χρήσης NovoFine Plus
Ozempic 0,5 mg ενέσιμο διάλυμα
1,5 ml: Κάθε προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας περιέχει 1,5 ml διαλύματος και χορηγεί 4 δόσεις των 0,5 mg.
1 προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας και 4 βελόνες μίας χρήσης NovoFine Plus
3 προγεμισμένες συσκευές τύπου πένας και 12 βελόνες μίας χρήσης NovoFine Plus
3 ml: Κάθε προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας περιέχει 3 ml διαλύματος και χορηγεί 4 δόσεις των
0,5 mg.
1 προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας και 4 βελόνες μίας χρήσης NovoFine Plus
3 προγεμισμένες συσκευές τύπου πένας και 12 βελόνες μίας χρήσης NovoFine Plus
3 ml: Κάθε προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας περιέχει 3 ml διαλύματος και χορηγεί 8 δόσεις των
0,5 mg.
1 προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας και 8 βελόνες μίας χρήσης NovoFine Plus
Ozempic 1 mg ενέσιμο διάλυμα
Κάθε προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας περιέχει 3 ml διαλύματος και χορηγεί 4 δόσεις του 1 mg. 1 προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας και 4 βελόνες μίας χρήσης NovoFine Plus
3 προγεμισμένες συσκευές τύπου πένας και 12 βελόνες μίας χρήσης NovoFine Plus
Κάθε προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας περιέχει 3 ml διαλύματος και χορηγεί 8 δόσεις τoυ 1 mg. 1 προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας και 8 βελόνες μίας χρήσης NovoFine Plus
Ozempic 2 mg ενέσιμο διάλυμα
Κάθε προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας περιέχει 3 ml διαλύματος και χορηγεί 4 δόσεις των 2 mg. 1 προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας και 4 βελόνες μίας χρήσης NovoFine Plus
3 προγεμισμένες συσκευές τύπου πένας και 12 βελόνες μίας χρήσης NovoFine Plus Πρoγεμισμένη σύριγγα
Ozempic 0,25 mg ενέσιμο διάλυμα
Κάθε προγεμισμένη σύριγγα περιέχει 0,5 ml διαλύματος και χορηγεί 1 δόση των 0,25 mg. 4 προγεμισμένες σύριγγες
Ozempic 0,5 mg ενέσιμο διάλυμα
Κάθε προγεμισμένη σύριγγα περιέχει 0,5 ml διαλύματος και χορηγεί 1 δόση των 0,5 mg. 4 προγεμισμένες σύριγγες
Ozempic 1 mg ενέσιμο διάλυμα
Κάθε προγεμισμένη σύριγγα περιέχει 0,5 ml διαλύματος και χορηγεί 1 δόση του 1 mg. 4 προγεμισμένες σύριγγες
Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.
και άλλος χειρισμός
Το Ozempic δεν πρέπει να χρησιμοποιείται εάν δεν εμφανίζεται διαυγές και άχρωμο ή σχεδόν άχρωμο.
Το Ozempic δεν πρέπει να χρησιμοποιείται εάν έχει καταψυχθεί.
Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.
Προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας
Πρέπει να συνιστάται στον ασθενή να απορρίπτει τη βελόνα μετά από κάθε ένεση και να φυλάσσει τη συσκευή τύπου πένας χωρίς βελόνα ένεσης προσαρτημένη. Έτσι μπορεί να αποφευχθεί απόφραξη της βελόνας, επιμόλυνση, λοίμωξη, διαρροή διαλύματος και ανακριβής δοσολογία.
Η συσκευή τύπου πένας προορίζεται για χρήση από ένα άτομο μόνο.
Το Ozempic μπορεί να χορηγηθεί με αναλώσιμες βελόνες 30G, 31G, και 32G με μήκος έως 8 mm. Προγεμισμένη σύριγγα
Η σύριγγα προορίζεται για μία μόνο χρήση.