PALEXIA ORAL.SOL 20MG/ML
Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)
Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - PALEXIA 20MG/ML
Το PALEXIA ενδείκνυται για την ανακούφιση του μέτριου έως σοβαρού οξέος πόνου σε παιδιά και εφήβους ηλικίας άνω των 2 ετών με σωματικό βάρος άνω των 16 kg και σε ενήλικες, που μπορεί να αντιμετωπιστεί ικανοποιητικά μόνο με οπιοειδή αναλγητικά.
Η χρήση του PALEXIA στα παιδιά περιορίζεται σε νοσοκομειακό περιβάλλον, όπου είναι διαθέσιμος ο κατάλληλος εξοπλισμός για την αναπνευστική υποστήριξη.
Στόχοι της θεραπείας και διακοπή
Πριν από την έναρξη της θεραπείας με το PALEXIA, η στρατηγική της θεραπείας, συμπεριλαμβανομένων της διάρκειας της θεραπείας και των στόχων της θεραπείας, καθώς και κάποιο πρόγραμμα για το τέλος της θεραπείας, θα πρέπει να συμφωνηθούν με τον ασθενή, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες διαχείρισης πόνου. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας, θα πρέπει να υπάρχει συχνή επικοινωνία μεταξύ του γιατρού και του ασθενούς για την αξιολόγηση της ανάγκης συνέχισης της θεραπείας, την εξέταση του ενδεχομένου διακοπής και την προσαρμογή της δοσολογίας, εάν
χρειάζεται. Όταν κάποιος ασθενής δεν χρειάζεται πλέον θεραπεία με PALEXIA, μπορεί να είναι σκόπιμη η σταδιακή μείωση της δόσης, ώστε να προληφθούν συμπτώματα στέρησης . Εάν δεν
ελέγχεται επαρκώς ο πόνος, θα πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο υπεραλγησίας, ανοχής και εξέλιξης της υποκείμενης νόσου (βλέπε παράγραφο 4.4).
Το δοσολογικό σχήμα πρέπει να εξατομικεύεται ανάλογα με τη σοβαρότητα του πόνου προς θεραπεία, την προηγούμενη θεραπευτική εμπειρία και τη δυνατότητα παρακολούθησης του ασθενούς.
Ενήλικες:
Οι ασθενείς πρέπει να ξεκινήσουν θεραπεία με εφάπαξ δόσεις 50 mg ταπενταδόλης ως πόσιμο
διάλυμα που χορηγούνται κάθε 4 έως 6 ώρες. Μπορεί να χρειαστούν υψηλότερες δόσεις έναρξης
ανάλογα με την ένταση του πόνου και το προηγούμενο ιστορικό απαιτήσεων αναλγησίας του ασθενούς.
Κατά την πρώτη μέρα της χορήγησης, μπορεί να ληφθεί επιπλέον δόση σε διάστημα μίας ώρας μετά από την αρχική δόση, αν δεν επιτευχθεί έλεγχος του πόνου. Η δόση πρέπει να τιτλοποιείται, στη συνέχεια, σε ατομική βάση σε επίπεδο που να παρέχει επαρκή αναλγησία και ελαχιστοποιεί τις ανεπιθύμητες επιδράσεις κάτω από τη στενή επίβλεψη του γιατρού που χορηγεί το φάρμακο.
Δεν έχουν μελετηθεί και, επομένως, δεν συνιστώνται συνολικές ημερήσιες δόσεις μεγαλύτερες από 700 mg ταπενταδόλης κατά την πρώτη ημέρα της θεραπείας και ημερήσιες δόσεις συντήρησης μεγαλύτερες από 600 mg ταπενταδόλης.
Πίνακας υπολογισμού για το PALEXIA 20 mg/ml πόσιμο διάλυμα:
| Εφάπαξ δόση της ταπενταδόλης που θα συνταγογραφηθεί | Όγκος (ml) που θα χορηγηθεί |
| 25 mg | 1,25 ml |
| 50 mg | 2,5 ml |
| 75 mg | 3,75 ml |
| 100 mg | 5 ml |
Διάρκεια της θεραπείας
Το πόσιμο διάλυμα προορίζεται για καταστάσεις οξέος πόνου. Εάν αναμένεται ή εάν υπάρξει ανάγκη για θεραπεία μεγαλύτερης διάρκειας στους ενήλικες και έχει επιτευχθεί αποτελεσματική ανακούφιση του πόνου χωρίς την παρουσία μη ανεκτών ανεπιθύμητων ενεργειών με το PALEXIA, η πιθανότητα αλλαγής του ασθενούς σε θεραπεία με τη φαρμακοτεχνική μορφή παρατεταμένης αποδέσμευσης του PALEXIA πρέπει να ληφθεί υπόψη. Όπως συμβαίνει με όλες τις άλλες συμπτωματικές θεραπείες, η συνεχιζόμενη χρήση της ταπενταδόλης πρέπει να αξιολογείται σε συνεχή βάση.
Το PALEXIA δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για μεγαλύτερο διάστημα από όσο χρειάζεται.
Ειδικοί πληθυσμοί
Νεφρική δυσλειτουργία
Σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια νεφρική δυσλειτουργία, δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης (βλέπε παράγραφο 5.2).
Το PALEXIA δεν έχει μελετηθεί σε ελεγχόμενες μελέτες αποτελεσματικότητας σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία. Επομένως, δεν συνιστάται η χρήση του σε αυτόν τον πληθυσμό (βλέπε παραγράφους 4.4 και 5.2).
Ηπατική δυσλειτουργία
Σε ασθενείς με ήπια ηπατική δυσλειτουργία, δεν απαιτείται προσαρμογή της δοσολογίας (βλέπε
παράγραφο 5.2). Το PALEXIA πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία. Η θεραπεία σε αυτούς τους ασθενείς πρέπει να ξεκινήσει με 25 mg ταπενταδόλης ως πόσιμο διάλυμα και δεν πρέπει να χορηγείται συχνότερα από μία φορά κάθε 8 ώρες. Κατά την έναρξη της θεραπείας, δεν συνιστάται ημερήσια δόση μεγαλύτερη από τα 150 mg ταπενταδόλης. Η περαιτέρω θεραπεία πρέπει να αντανακλά τη διατήρηση της αναλγησίας με αποδεκτή ανεκτικότητα, η οποία θα επιτευχθεί μέσω είτε συντόμευσης είτε επιμήκυνσης του δοσολογικού διαστήματος (βλέπε
Το PALEXIA δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία. Επομένως, δεν συνιστάται η χρήση του σε αυτόν τον πληθυσμό (βλέπε παραγράφους 4.4 και 5.2).
Ηλικιωμένοι ασθενείς (άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω)
Σε γενικές γραμμές, δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης για τους ηλικιωμένους ασθενείς. Παρόλα αυτά, καθώς οι ηλικιωμένοι ασθενείς είναι πιθανότερο να έχουν μειωμένη νεφρική και ηπατική
λειτουργία, πρέπει να δίνεται προσοχή κατά την επιλογή της δόσης σύμφωνα με τις συστάσεις (βλέπε παραγράφους 4.2 και 5.2).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η συνιστώμενη δόση για τα παιδιά εξαρτάται από την ηλικία και το σωματικό βάρος:
Για τα παιδιά και τους εφήβους ηλικίας από 2 ετών έως κάτω των 18 ετών, η συνιστώμενη εφάπαξ δόση είναι 1,25 mg ανά kg σωματικού βάρους ανά 4 ώρες.
Η μέγιστη ημερήσια δόση είναι 7,5 mg ανά kg σωματικού βάρους (≙ 6 φορές την εφάπαξ δόση).
Η μέγιστη δόση για παιδιά και εφήβους με υψηλό ΔΜΣ (δείκτης μάζας σώματος) δεν πρέπει να υπερβαίνει τη μέγιστη υπολογιζόμενη δόση για σωματικό βάρος στο 97,5 εκατοστημόριο για τη δεδομένη ηλικία.
Το ενδεχόμενο μείωσης της δόσης μπορεί να εξεταστεί με την πάροδο του χρόνου, καθώς μειώνεται ο οξύς πόνος.
Συνιστώμενη δόση για παιδιά με σωματικό βάρος άνω των 16 kg (PALEXIA 20 mg/ml πόσιμο διάλυμα):
| 2 ετών έως κάτω των 18 ετών Σωματικό βάρος άνω των 16 kg | ||||
| 1,25 mg/kg κάθε 4 ώρες | ||||
| PALEXIA 20 mg/ml πόσιμο διάλυμα (δοσολογία με τη διαθέσιμη πιπέτα των 5 ml) | ||||
| kg (σωματικό βάρος) | ml (Όγκος Δόσης) | kg (σωματικό βάρος | ml (Όγκος Δόσης) | |
| 16,1 – 17,5 | 1,0 | 49,6 – 51,1 | 3,1 | |
| 17,6 – 19,1 | 1,1 | 51,2 – 52,7 | 3,2 | |
| 19,2 – 20,7 | 1,2 | 52,8 – 54,3 | 3,3 | |
| 20,8 – 22,3 | 1,3 | 54,4 – 55,9 | 3,4 | |
| 22,4 – 23,9 | 1,4 | 56,0 – 57,5 | 3,5 | |
| 24,0 -25,5 | 1,5 | 57,6 – 59,1 | 3,6 | |
| 25,6 -27,1 | 1,6 | 59,2 – 60,7 | 3,7 | |
| 27,2 -28,7 | 1,7 | 60,8 – 62,3 | 3,8 | |
| 28,8 – 30,3 | 1,8 | 62,4 – 63,9 | 3,9 | |
| 30,4 – 31,9 | 1,9 | 64,0 – 65,5 | 4,0 | |
| 32,0 – 33,5 | 2,0 | 65,6 – 67,1 | 4,1 | |
| 33,6 – 35,1 | 2,1 | 67,2 – 68,7 | 4,2 | |
| 35,2 – 36,7 | 2,2 | 68,8 – 70,3 | 4,3 | |
| 36,8 – 38,3 | 2,3 | 70,4 – 71,9 | 4,4 | |
| 38,4 – 39,9 | 2,4 | 72,0 – 73,5 | 4,5 | |
| 40,0 – 41,5 | 2,5 | 73,6 – 75,1 | 4,6 | |
| 41,6 – 43,1 | 2,6 | 75,2 – 76,7 | 4,7 | |
| 43,2 – 44,7 | 2,7 | 76,8 – 78,3 | 4,8 | |
| 44,8 – 46,3 | 2,8 | 78,4 – 79,9 | 4,9 | |
| 46,4 – 47,9 | 2,9 | ≥ 80,0 | 5,0 | |
| 48,0 – 49,5 | 3,0 | |||
Το PALEXIA 20 mg/ml δεν συνιστάται για παιδιά με σωματικό βάρος 16 kg ή μικρότερο, λόγω της υψηλής συγκέντρωσης της ταπενταδόλης.
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του PALEXIA σε παιδιά μικρότερα των 2 ετών δεν έχουν ακόμα τεκμηριωθεί. Τα τρέχοντα διαθέσιμα στοιχεία περιγράφονται στην παράγραφο 5.1 και 5.2, αλλά δεν μπορεί να γίνει καμία σύσταση για τη δοσολογία σε παιδιά μικρότερα των 2 ετών.
Διάρκεια της θεραπείας
Το πόσιμο διάλυμα προορίζεται για καταστάσεις οξέος πόνου. Όπως συμβαίνει με όλες τις συμπτωματικές θεραπείες, η συνεχής χρήση της ταπενταδόλης για περισσότερες από 3 ημέρες πρέπει να αξιολογείται συνεχώς.
Το PALEXIA δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για μεγαλύτερο διάστημα από όσο χρειάζεται.
Νεφρική δυσλειτουργία
Το PALEXIA δεν έχει μελετηθεί σε παιδιά και εφήβους με νεφρική δυσλειτουργία. Επομένως, δεν συνιστάται η χρήση του σε αυτόν τον πληθυσμό (βλέπε παραγράφους 4.4 και 5.2).
Ηπατική δυσλειτουργία
Το PALEXIA δεν έχει μελετηθεί σε παιδιά και εφήβους με ηπατική δυσλειτουργία. Επομένως, δεν συνιστάται η χρήση του σε αυτόν τον πληθυσμό (βλέπε παραγράφους 4.4 και 5.2).
Τρόπος χορήγησης
Το PALEXIA προορίζεται για από του στόματος χρήση. Το PALEXIA μπορεί να λαμβάνεται με ή χωρίς φαγητό.
Το PALEXIA μπορεί να ληφθεί είτε αδιάλυτο είτε διαλυμένο σε νερό ή οποιοδήποτε άλλο μη
αλκοολούχο ποτό. Στη συσκευασία υπάρχει μία δοσιμετρική πιπέτα με προσαρτημένο προσαρμογέα, της οποίας η χρήση συνιστάται για να ληφθεί ο ακριβής όγκος που απαιτείται από τη φιάλη και που αντιστοιχεί στην εφάπαξ δόση της ταπενταδόλης που συνταγογραφήθηκε.
Το PALEXIA μπορεί να χορηγηθεί μέσω ενός ρινογαστρικού σωλήνα από πολυουρεθάνη, σιλικόνη, ή από χλωριούχο πολυβινύλιο (τα υλικά αυτά δοκιμάστηκαν και δεν έδειξαν αλληλεπιδράσεις ή
διάσπαση της ταπενταδόλης).
Το PALEXIA αντενδείκνυται
-
σε ασθενείς με υπερευαισθησία στην ταπενταδόλη ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1
-
σε καταστάσεις όπου αντενδείκνυνται δραστικές ουσίες με δράση αγωνιστή στον μ-υποδοχέα οπιοειδών, δηλ. σε ασθενείς με σημαντική αναπνευστική καταστολή (σε συνθήκες μη παρακολούθησης ή απουσία εξοπλισμού καρδιοπνευμονικής ανάνηψης) και σε ασθενείς με οξύ ή σοβαρό βρογχικό άσθμα ή υπερκαπνία
-
σε οποιονδήποτε ασθενή πάσχει ή υπάρχει υποψία ότι πάσχει από παραλυτικό ειλεό
-
σε ασθενείς με οξεία δηλητηρίαση από οινοπνευματώδη, υπνωτικά, κεντρικώς δρώντα αναλγητικά ή ψυχοτρόπες δραστικές ουσίες (βλέπε παράγραφο 4.5).
Ανοχή και διαταραχή από τη χρήση οπιοειδών (κατάχρηση και εξάρτηση)
Κατά την επαναλαμβανόμενη χορήγηση οπιοειδών, όπως το PALEXIA, ενδέχεται να αναπτυχθεί ανοχή, σωματική και ψυχολογική εξάρτηση και διαταραχή από τη χρήση οπιοειδών (opioid use disorder-OUD). Η υψηλότερη δόση και η μεγαλύτερη διάρκεια θεραπείας με οπιοειδή μπορούν να
αυξήσουν τον κίνδυνο εμφάνισης OUD. Η κατάχρηση ή εκούσια κακή χρήση οπιοειδών ενδέχεται να οδηγήσει σε υπερδοσολογία και/ή θάνατο. Ο κίνδυνος εκδήλωσης OUD είναι αυξημένος σε ασθενείς με ατομικό ή οικογενειακό ιστορικό (γονείς ή αδέρφια) διαταραχών από τη χρήση ουσιών
(συμπεριλαμβανομένης της διαταραχής από τη χρήση οινοπνευματωδών), σε νυν χρήστες προϊόντων καπνού ή σε ασθενείς με ατομικό ιστορικό άλλων διαταραχών ψυχικής υγείας (π.χ. μείζονα
καταθλιπτική διαταραχή, άγχος και διαταραχές της προσωπικότητας).
Πριν από την έναρξη της θεραπείας με το PALEXIA και κατά τη διάρκεια της θεραπείας, θα πρέπει να συμφωνηθούν με τον ασθενή οι στόχοι της θεραπείας και ένα πρόγραμμα διακοπής (βλέπε
παράγραφο 4.2). Πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας, ο ασθενής θα πρέπει, επίσης, να
ενημερώνεται για τους κινδύνους και τα σημεία της OUD. Εάν εμφανιστούν αυτά τα σημεία, θα πρέπει να συνιστάται στους ασθενείς να επικοινωνήσουν με τον γιατρό τους.
Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται για σημεία συμπεριφοράς σχετικά με την αναζήτηση
ουσιών (π.χ. υπερβολικά πρόωρα αιτήματα συνταγογράφησης). Αυτό περιλαμβάνει τον έλεγχο της ταυτόχρονης χρήσης οπιοειδών και ψυχοδραστικών φαρμάκων (όπως οι βενζοδιαζεπίνες). Για ασθενείς με σημεία και συμπτώματα OUD, θα πρέπει να εξετάζεται η συμβουλή με έναν ειδικό σε θέματα εξαρτήσεων.
Κίνδυνος από την ταυτόχρονη χρήση κατασταλτικών φαρμακευτικών προϊόντων, όπως οι βενζοδιαζεπίνες ή συναφείς ουσίες
Η ταυτόχρονη χρήση του PALEXIA με κατασταλτικά φαρμακευτικά προϊόντα, όπως οι βενζοδιαζεπίνες ή συναφείς ουσίες, μπορεί να οδηγήσει σε καταστολή, αναπνευστική καταστολή, κώμα και θάνατο. Λόγω αυτών των κινδύνων, η ταυτόχρονη συνταγογράφηση με αυτά τα
κατασταλτικά φαρμακευτικά προϊόντα πρέπει να γίνεται μόνο σε ασθενείς για τους οποίους δεν είναι δυνατές εναλλακτικές θεραπευτικές επιλογές. Εάν ληφθεί η απόφαση για συνταγογράφηση του PALEXIA ταυτόχρονα με κατασταλτικά φαρμακευτικά προϊόντα, θα πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο μείωσης της δόσης ενός ή και των δύο παραγόντων και η διάρκεια της ταυτόχρονης
θεραπείας πρέπει να είναι όσο το δυνατόν βραχύτερη.
Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά για σημεία και συμπτώματα αναπνευστικής καταστολής και καταστολής. Από την άποψη αυτή, συνιστάται ανεπιφύλακτα η ενημέρωση των ασθενών και των φροντιστών τους για αυτά τα συμπτώματα (βλέπε παράγραφο 4.5).
Αναπνευστική καταστολή
Σε υψηλές δόσεις ή σε ασθενείς ευαίσθητους σε αγωνιστή των μ-υποδοχέων των οπιοειδών, το PALEXIA μπορεί να οδηγήσει σε δοσοεξαρτώμενη αναπνευστική καταστολή. Επομένως, το PALEXIA πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με διαταραγμένη αναπνευστική λειτουργία.
Πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το ενδεχόμενο λήψης εναλλακτικών αναλγητικών χωρίς δράση
αγωνιστή στον μ-υποδοχέα οπιοειδών και το PALEXIA πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο κάτω από προσεκτική ιατρική επίβλεψη στη χαμηλότερη αποτελεσματική δόση σε αυτού του είδους τους ασθενείς. Αν εμφανιστεί αναπνευστική καταστολή, πρέπει να αντιμετωπιστεί ως οποιαδήποτε αναπνευστική καταστολή επαγόμενη από αγωνιστή των μ-υποδοχέων των οπιοειδών (βλέπε
παράγραφο 4.9).
Τραυματισμός στην κεφαλή και αυξημένη ενδοκράνια πίεση
Το PALEXIA δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε ασθενείς που μπορεί να είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς σε ενδοκράνιες επιδράσεις της κατακράτησης διοξειδίου του άνθρακα, όπως είναι αυτοί για τους οποίους υπάρχουν ενδείξεις αυξημένης ενδοκράνιας πίεσης, μειωμένης συνείδησης ή κώματος. Τα αναλγητικά με δράση αγωνιστή στον μ-υποδοχέα οπιοειδών μπορεί να περιπλέξουν την κλινική πορεία ασθενών
με τραύμα στην κεφαλή. Το PALEXIA πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με τραύμα στην κεφαλή και όγκους στον εγκέφαλο.
Επιληπτικές κρίσεις
Το PALEXIA δεν έχει αξιολογηθεί συστηματικά σε ασθενείς με διαταραχή που ενέχει επιληπτικές κρίσεις και οι ασθενείς αυτοί αποκλείστηκαν από τις κλινικές δοκιμές. Παρόλα αυτά, όπως και όλα τα άλλα αναλγητικά με δράση αγωνιστή στον μ-υποδοχέα οπιοειδών, το PALEXIA δεν συνιστάται σε ασθενείς με ιστορικό διαταραχής που ενέχει επιληπτικές κρίσεις ή άλλη πάθηση που θα μπορούσε να θέσει τον ασθενή σε κίνδυνο επιληπτικών κρίσεων. Επιπλέον, η ταπενταδόλη μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης επιληπτικών κρίσεων σε ασθενείς που λαμβάνουν άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που μειώνουν τον ουδό επιληπτικών κρίσεων (βλέπε παράγραφο 4.5).
Νεφρική δυσλειτουργία
Το PALEXIA δεν έχει μελετηθεί σε ελεγχόμενες μελέτες αποτελεσματικότητας σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία. Επομένως, δεν συνιστάται η χρήση του σε αυτόν τον πληθυσμό (βλέπε παραγράφους 4.2 και 5.2).
Ηπατική δυσλειτουργία
Οι ασθενείς με ήπια και μέτρια ηπατική δυσλειτουργία εμφάνισαν αύξηση κατά 2 και κατά 4,5 φορές, αντίστοιχα, στη συστημική έκθεση σε σύγκριση με ασθενείς με φυσιολογική ηπατική λειτουργία. Το PALEXIA πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία
(βλέπε παράγραφο 4.2 και 5.2), ειδικά κατά την έναρξη της θεραπείας.
Το PALEXIA δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία. Επομένως, δεν συνιστάται η χρήση του σε αυτόν τον πληθυσμό (βλέπε παραγράφους 4.2 και 5.2).
Χρήση σε παγκρεατική νόσο/νόσο των χοληφόρων
Οι δραστικές ουσίες με δράση αγωνιστή στον μ-υποδοχέα οπιοειδών μπορεί να προκαλέσουν σπασμό στον σφιγκτήρα του Oddi. Το PALEXIA πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με νόσο των χοληφόρων, συμπεριλαμβανομένης της οξείας παγκρεατίτιδας.
Διαταραχές της αναπνοής που σχετίζονται με τον ύπνο
Τα οπιοειδή μπορούν να προκαλέσουν διαταραχές της αναπνοής που σχετίζονται με τον ύπνο, συμπεριλαμβανομένης της κεντρικής υπνικής άπνοιας (central sleep apnea, CSA) και της υποξαιμίας που σχετίζεται με τον ύπνο. Η χρήση οπιοειδών αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης CSA με
δοσοεξαρτώμενο τρόπο. Σε ασθενείς που εμφανίζουν CSA, εξετάστε το ενδεχόμενο μείωσης της συνολικής δοσολογίας των οπιοειδών.
Μικτοί αγωνιστές/ανταγωνιστές οπιοειδών
Πρέπει να δίνεται προσοχή κατά τον συνδυασμό του PALEXIA με μικτούς αγωνιστές/ανταγωνιστές των μ-υποδοχέων των οπιοειδών (όπως πενταζοκίνη, ναλβουφίνη) ή με μερικούς αγωνιστές των μ-υποδοχέων των οπιοειδών (όπως βουπρενορφίνη). Σε ασθενείς που συνεχίζουν με βουπρενορφίνη για τη θεραπεία της εξάρτησης από οπιοειδή πρέπει να εξετάζονται εναλλακτικές θεραπευτικές επιλογές (όπως π.χ. προσωρινή διακοπή της βουπρενορφίνης), εάν γίνει απαραίτητη η χορήγηση πλήρων
αγωνιστών των μ-υποδοχέων (όπως η ταπενταδόλη) σε καταστάσεις οξέος πόνου. Κατά τη
συνδυασμένη χρήση με βουπρενορφίνη, αναφέρθηκαν απαιτήσεις για υψηλότερες δόσεις των πλήρων αγωνιστών των μ-υποδοχέων και σε τέτοιες περιπτώσεις απαιτείται στενή παρακολούθηση των ανεπιθύμητων ενεργειών, όπως η αναπνευστική καταστολή.
Το PALEXIA 20 mg/ml πόσιμο διάλυμα περιέχει νάτριο βενζοϊκό, προπυλενογλυκόλη και νάτριο. Αυτό το φάρμακο περιέχει 5,9 mg νατρίου βενζοϊκού σε 5 ml διαλύματος (μέγιστη εφάπαξ δόση) που ισοδυναμεί με 1,18 mg/ml. Το βενζοϊκό άλας μπορεί να αυξήσει τον ίκτερο (κίτρινη χρώση του δέρματος και των ματιών) σε νεογέννητα βρέφη (μέχρι 4 εβδομάδων).
Αυτό το φάρμακο περιέχει 10 mg προπυλενογλυκόλης ανά 5 ml διαλύματος (μέγιστη εφάπαξ δόση) που ισοδυναμεί με 2 mg/ml.
Το φάρμακο αυτό περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά μέγιστη εφάπαξ δόση, είναι αυτό που ονομάζουμε «ελεύθερο νατρίου».
Παιδιατρικός πληθυσμός
Οι ίδιες προειδοποιήσεις και προφυλάξεις για τη χρήση του PALEXIA ισχύουν για τα παιδιά, λαμβάνοντας επιπλέον υπόψη τα ακόλουθα:
Το PALEXIA δεν έχει μελετηθεί σε παιδιά και εφήβους με νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία, επομένως, δεν συνιστάται η χρήση του σε αυτόν τον πληθυσμό (βλέπε παραγράφους 4.2 και 5.2).
Το PALEXIA δεν συνιστάται σε παιδιά ηλικίας κάτω των 2 ετών (βλέπε παράγραφο 4.1).
Το PALEXIA δεν συνιστάται σε παιδιά με σωματικό βάρος 16 kg ή μικρότερο (βλέπε παράγραφο 4.2).
Το PALEXIA δεν έχει αξιολογηθεί συστηματικά σε παιδιά και εφήβους με παχυσαρκία, συνεπώς, οι παιδιατρικοί ασθενείς με παχυσαρκία πρέπει να παρακολουθούνται εκτενώς και δεν πρέπει να γίνεται υπέρβαση της συνιστώμενης μέγιστης δόσης για την ηλικία.
Το PALEXIA προορίζεται για χρήση σε οξύ πόνο και, συνεπώς, μελετήθηκε σε βραχυχρόνια
θεραπεία. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία ασφάλειας από τη μακροχρόνια χρήση του PALEXIA σε παιδιά.
Κεντρικώς δρώντα φαρμακευτικά προϊόντα/κατασταλτικά του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ), συμπεριλαμβανομένων των οινοπνευματωδών και των ναρκωτικών φαρμάκων που καταστέλλουν το ΚΝΣ
Η ταυτόχρονη χρήση PALEXIA με κατασταλτικά φαρμακευτικά προϊόντα, όπως οι βενζοδιαζεπίνες ή άλλα κατασταλτικά του αναπνευστικού συστήματος ή του ΚΝΣ (άλλα οπιοειδή, αντιβηχικά ή
θεραπείες υποκατάστασης, βαρβιτουρικά, αντιψυχωσικά, Η1-αντιισταμινικά, οινοπνευματώδη), αυξάνει τον κίνδυνο καταστολής, αναπνευστικής καταστολής, κώματος και θανάτου, εξαιτίας της αθροιστικής κατασταλτικής δράσης στο ΚΝΣ. Ως εκ τούτου, όταν εξετάζεται μια συνδυασμένη
θεραπεία του PALEXIA με κατασταλτικό παράγοντα του αναπνευστικού συστήματος ή του ΚΝΣ, θα πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο μείωσης της δόσης ενός ή και των δύο παραγόντων και η διάρκεια της ταυτόχρονης χρήσης θα πρέπει να είναι περιορισμένη (βλέπε παράγραφο 4.4). Η ταυτόχρονη χρήση οπιοειδών και γκαμπαπεντινοειδών (γκαμπαπεντίνης και πρεγκαμπαλίνης) αυξάνει τον κίνδυνο της υπερδοσολογίας από οπιοειδή, της αναπνευστικής καταστολής και του θανάτου.
Μικτοί αγωνιστές/ανταγωνιστές οπιοειδών
Πρέπει να δίνεται προσοχή κατά τον συνδυασμό του PALEXIA με μικτούς αγωνιστές/ανταγωνιστές των μ-υποδοχέων των οπιοειδών (όπως πενταζοκίνη, ναλβουφίνη) ή με μερικούς αγωνιστές των μ-υποδοχέων των οπιοειδών (όπως βουπρενορφίνη) (βλέπε επίσης, παράγραφο 4.4).
Το PALEXIA μπορεί να προκαλέσει σπασμούς και να αυξήσει το δυναμικό πρόκλησης σπασμών των εκλεκτικών αναστολέων της επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (SSRIs), των αναστολέων
επαναπρόσληψης σεροτονίνης-νορεπινεφρίνης (SNRIs), των τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών, των αντιψυχωσικών και άλλων φαρμακευτικών προϊόντων που μειώνουν τον ουδό των επιληπτικών κρίσεων.
Έχουν υπάρξει αναφορές σεροτονινεργικού συνδρόμου σε χρονικό συσχετισμό με τη θεραπευτική χρήση ταπενταδόλης σε συνδυασμό με σεροτονινεργικά φαρμακευτικά προϊόντα, όπως οι εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs), οι αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης-νορεπινεφρίνης (SNRIs) και τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά.
Το σεροτονινεργικό σύνδρομο είναι πιθανό όταν παρατηρείται κάποιο από τα ακόλουθα:
-
Αυτόματος κλώνος
-
Επαγόμενος ή οφθαλμικός κλώνος με διέγερση ή εφίδρωση
-
Τρόμος και αύξηση των αντανακλαστικών
-
Υπερτονία και θερμοκρασία σώματος >38oC και επαγόμενος οφθαλμικός κλώνος
Η διακοπή των σεροτονινεργικών φαρμακευτικών προϊόντων συνήθως επιφέρει ταχεία βελτίωση. Η θεραπεία εξαρτάται από τη φύση και τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων.
Η κύρια οδός απομάκρυνσης της ταπενταδόλης είναι η σύζευξη με το γλυκουρονικό οξύ μέσω της διφωσφονικής ουριδινικής τρανσφεράσης (UGT), κυρίως των ισομορφών UGT1A6, UGT1A9 και UGT2B7. Επομένως, η ταυτόχρονη χορήγηση με ισχυρούς αναστολείς αυτών των ισοενζύμων (π.χ. κετοκοναζόλη, φλουκοναζόλη, μεκλοφεναμικό οξύ) μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη συστημική έκθεση της ταπενταδόλης (βλέπε παράγραφο 5.2).
Δεδομένου ότι η κύρια οδός απομάκρυνσης είναι η γλυκουρονική σύζευξη, η πιθανότητα αλληλεπιδράσεων στους ενήλικες είναι μικρή.
Επιπλέον, in vitro, η ταπενταδόλη διαπιστώθηκε ότι δεν επάγει ή αναστέλλει οποιοδήποτε από τα κύρια ένζυμα του CYP, συμπεριλαμβανομένου του CYP3A4.
Όσον αφορά στους ασθενείς που ακολουθούν θεραπεία με ταπενταδόλη, πρέπει να δοθεί προσοχή αν ξεκινήσει ή σταματήσει ταυτόχρονη χορήγηση φαρμάκου με ισχυρή ενζυμική επαγωγική δράση (π.χ.
ριφαμπικίνη, φαινοβαρβιτάλη, βότανο St. John (hypericum perforatum)), καθώς αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη αποτελεσματικότητα ή κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών, αντίστοιχα.
Η θεραπεία με PALEXIA πρέπει να αποφεύγεται σε ασθενείς που λαμβάνουν αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης (ΜΑΟ) ή που τους έλαβαν κατά τη διάρκεια των τελευταίων 14 ημερών, λόγω των πιθανών αθροιστικών επιδράσεων στις συγκεντρώσεις της νοραδρεναλίνης στις συνάψεις, οι οποίες μπορεί να οδηγήσουν σε ανεπιθύμητα καρδιαγγειακά συμβάντα, όπως υπερτασική κρίση.
Η ταυτόχρονη χορήγηση του PALEXIA με αντιχολινεργικά ή φάρμακα με αντιχολινεργική δράση (π.χ. τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, αντιισταμινικά, αντιψυχωσικά, μυοχαλαρωτικά, αντιπαρκινσονικά φάρμακα) μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένες αντιχολινεργικές ανεπιθύμητες ενέργειες.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Δεδομένου ότι η κύρια οδός απομάκρυνσης είναι η γλυκουρονική σύζευξη, η πιθανότητα
αλληλεπιδράσεων στα παιδιά ηλικίας άνω των 5 μηνών είναι μικρή (βλέπε παράγραφο 4.2).
Κύηση
Υπάρχει πολύ περιορισμένος αριθμός δεδομένων από τη χρήση σε εγκύους.
Οι μελέτες σε ζώα δεν έχουν δείξει τερατογόνο δράση. Παρόλα αυτά, παρατηρήθηκε καθυστέρηση στην ανάπτυξη και εμβρυοτοξικότητα σε δόσεις που οδήγησαν σε υπερβολική αύξηση της
φαρμακολογικής δράσης (επιδράσεις στο ΚΝΣ σχετιζόμενες με τους μ-υποδοχείς των οπιοειδών, οι οποίες συνδέονται με δοσολογία μεγαλύτερη του θεραπευτικού εύρους). Επιδράσεις στην ανάπτυξη μετά τη γέννηση παρατηρήθηκαν ήδη στο μητρικό NOAEL (βλέπε παράγραφο 5.3).
Το PALEXIA πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της κύησης, μόνο αν το πιθανό όφελος
δικαιολογεί τον πιθανό κίνδυνο για το έμβρυο. Η μακρόχρονη χρήση οπιοειδών από τη μητέρα κατά τη διάρκεια της κύησης θέτει σε κίνδυνο και το έμβρυο. Το νεογνό μπορεί να εμφανίσει επακόλουθο νεογνικό σύνδρομο στέρησης (NOWS). Το νεογνικό σύνδρομο στέρησης οπιοειδών μπορεί να είναι απειλητικό για τη ζωή, εάν δεν αναγνωριστεί και αντιμετωπιστεί. Πρέπει να είναι άμεσα διαθέσιμο
ένα αντίδοτο για το νεογνό.
Τοκετός
Η επίδραση της ταπενταδόλης στον τοκετό στους ανθρώπους είναι άγνωστη. Το PALEXIA δεν συνιστάται για χρήση σε γυναίκες κατά τη διάρκεια και αμέσως πριν από τον τοκετό. Λόγω της
δράσης αγωνιστή στον μ-υποδοχέα οπιοειδών της ταπενταδόλης, τα νεογνά των οποίων οι μητέρες έχουν λάβει ταπενταδόλη πρέπει να παρακολουθούνται για αναπνευστική καταστολή.
Θηλασμός
Δεν υπάρχουν πληροφορίες για την απέκκριση της ταπενταδόλης στο ανθρώπινο γάλα. Από μια μελέτη σε νεογνά αρουραίων κατά τη διάρκεια γαλουχίας από μητέρες που έλαβαν ταπενταδόλη, προέκυψε το συμπέρασμα ότι η ταπενταδόλη απεκκρίνεται από το γάλα (βλέπε παράγραφο 5.3).
Επομένως, δεν μπορεί να αποκλειστεί ο κίνδυνος για το παιδί που θηλάζει. Το PALEXIA δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια του θηλασμού.
Γονιμότητα
Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα σε ανθρώπους σχετικά με την επίδραση του PALEXIA στη γονιμότητα. Σε μία μελέτη γονιμότητας και πρώιμης εμβρυικής ανάπτυξης, δεν παρατηρήθηκαν
επιδράσεις στις αναπαραγωγικές παραμέτρους σε άρρενες ή θήλεις αρουραίους (βλέπε παράγραφο 5.3).
ν
Το PALEXIA μπορεί να έχει σημαντική επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων, καθώς μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τις λειτουργίες του κεντρικού νευρικού συστήματος (βλέπε παράγραφο 4.8). Αυτό αναμένεται ειδικά κατά την έναρξη της θεραπείας, σε
οποιαδήποτε αλλαγή της δόσης, καθώς και σε σχέση με την κατανάλωση οινοπνευματωδών ή
ηρεμιστικών (βλέπε παράγραφο 4.4). Οι ασθενείς πρέπει να προειδοποιούνται ως προς το αν τους επιτρέπεται να οδηγούν ή να χειρίζονται μηχανήματα.
Ανεπιθύμητες ενέργειες
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες του φαρμάκου που εμφανίστηκαν σε ενήλικες ασθενείς στις ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες που πραγματοποιήθηκαν με το PALEXIA ήταν κυρίως ήπιας και
μέτριας σοβαρότητας. Οι συχνότερες ανεπιθύμητες ενέργειες εμφανίστηκαν από το γαστρεντερικό και το κεντρικό νευρικό σύστημα (ναυτία, έμετος, υπνηλία, ζάλη και κεφαλαλγία).
Οι πιο σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι καταστολή, αναπνευστική καταστολή και αλλεργικές αντιδράσεις.
Ο πίνακας που ακολουθεί αναφέρει τις ανεπιθύμητες ενέργειες του φαρμάκου που διαπιστώθηκαν στις κλινικές δοκιμές που πραγματοποιήθηκαν σε ενήλικες με μία άλλη φαρμακοτεχνική μορφή
άμεσης αποδέσμευσης της ταπενταδόλης (PALEXIA επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία) και από τα δεδομένα μετά την κυκλοφορία του σε ενήλικες. Αναφέρονται ανά κατηγορία και συχνότητα. Οι συχνότητες ορίζονται ως πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 έως <1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 έως
<1/100), σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000), πολύ σπάνιες (<1/10.000), μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).
ΦΑΡΜΑΚΟΥ
| Κατηγορία/Οργανικό σύστημα | Συχνότητα | ||||
| Πολύ συχνές | Συχνές | Όχι συχνές | Σπάνιες | Μη γνωστές | |
| Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος | Υπερευαισθη σία στο φάρμακο* | ||||
| Μεταβολικές και διατροφικές διαταραχές | Μειωμένη όρεξη | ||||
| Ψυχιατρικές διαταραχές | Άγχος, συγχυτική κατάσταση,ψευδαισθήσεις, διαταραχή ύπνου, μη φυσιολογικά όνειρα | Καταθλιπτική διάθεση,αποπροσανατολι σμός, διέγερση, νευρικότητα,ανησυχία, ευφορική συναισθηματική κατάσταση,εξάρτηση από ναρκωτικές ουσίες | Σκέψη μη φυσιολογική | Παραλήρημα** | |
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | Ζάλη, υπνηλία,κεφαλαλγία | Τρόμος | Διαταραχή στην προσοχή, επηρεασμένημνήμη, προσυγκοπή, καταστολή, αταξία, δυσαρθρία, υπαισθησία,παραισθησία, μυϊκέςσυσπάσεις ακούσιες | Σπασμός, επηρεασμένο επίπεδο συνείδησης, συντονισμός μηφυσιολογικός | |
ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΦΑΡΜΑΚΟΥ
| Κατηγορία/Οργανικό σύστημα | Συχνότητα | ||||
| Πολύ συχνές | Συχνές | Όχι συχνές | Σπάνιες | Μη γνωστές | |
| Διαταραχές του οφθαλμού | Οπτική διαταραχή | ||||
| Καρδιακές διαταραχές | Καρδιακός ρυθμόςαυξημένος, αίσθημα παλμών | Καρδιακός ρυθμός μειωμένος | |||
| Αγγειακές διαταραχές | Έξαψη | Αρτηριακή πίεση μειωμένη | |||
| Αναπνευστικές, θωρακικές διαταραχές και διαταραχές μεσοθωρακίου | Αναπνευστική καταστολή, κορεσμόςοξυγόνου μειωμένος,δύσπνοια | ||||
| Γαστρεντερικές διαταραχές | Ναυτία, έμετος | Δυσκοιλιότητα, διάρροια, δυσπεψία,ξηροστομία | Κοιλιακή δυσφορία | Επιβραδυνθεί σα γαστρική κένωση | |
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | Κνησμός, υπεριδρωσία,εξάνθημα | Κνίδωση | |||
| Διαταραχές του μυοσκελετικούσυστήματος και του συνδετικού ιστού | Μυϊκοί σπασμοί | Καρηβαρία | |||
| Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών | Δυσκολία στην ούρηση,συχνουρία | ||||
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις στη θέση χορήγησης | Εξασθένιση, κόπωση, αίσθησημεταβολής της θερμοκρασίας του σώματος | Σύνδρομο από στέρηση φαρμάκου,οίδημα, αίσθηση μη φυσιολογική, αίσθηση μέθης, ευερεθιστότητα, αίσθησηχαλάρωσης | |||
| * Μετά την κυκλοφορία έχουν αναφερθεί σπάνια περιστατικά αγγειοοιδήματος, αναφυλαξίας και αναφυλακτικής καταπληξίας.** Τα περιστατικά του παραληρήματος μετά την κυκλοφορία του προϊόντος στην αγορά παρατηρήθηκαν σε ασθενείς με επιπρόσθετους παράγοντες κινδύνου όπως ο καρκίνος και η προχωρημένη ηλικία. | |||||
Οι κλινικές δοκιμές που πραγματοποιήθηκαν σε ενήλικες με τη χρήση μίας άλλης φαρμακοτεχνικής μορφής άμεσης αποδέσμευσης της ταπενταδόλης (PALEXIA επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία) με έκθεση ασθενών έως και 90 ημέρες έχουν δείξει λίγα στοιχεία συμπτωμάτων στέρησης μετά από απότομη διακοπή και τα συμπτώματα αυτά ταξινομήθηκαν γενικά ως ήπια, όταν εμφανίστηκαν.
Παρόλα αυτά, οι γιατροί πρέπει να βρίσκονται σε εγρήγορση για συμπτώματα στέρησης (βλέπε παράγραφο 4.2) και να αντιμετωπίσουν κατάλληλα τους ασθενείς, εάν αυτά εμφανιστούν.
Είναι γνωστό ότι ο κίνδυνος ιδεασμού αυτοκτονίας και πραγματοποίησης αυτοκτονίας είναι υψηλότερος σε ασθενείς που υποφέρουν από χρόνιο πόνο. Επιπρόσθετα, οι ουσίες με έκδηλη
επίδραση στο μονοαμινεργικό σύστημα έχουν συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο αυτοκτονικότητας σε ασθενείς που πάσχουν από κατάθλιψη, ιδίως στην αρχή της θεραπείας. Όσον αφορά στην ταπενταδόλη, τα δεδομένα από τις κλινικές δοκιμές και τις αναφορές μετά την κυκλοφορία του προϊόντος δεν παρουσιάζουν ενδείξεις για αυξημένο κίνδυνο.
Εξάρτηση από ναρκωτικές ουσίες
Η επανειλημμένη χρήση του PALEXIA μπορεί να οδηγήσει σε εξάρτηση από ναρκωτικές ουσίες,
ακόμα και σε θεραπευτικές δόσεις. Ο κίνδυνος εξάρτησης από ναρκωτικές ουσίες μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με τους εξατομικευμένους παράγοντες κινδύνου, τη δοσολογία και τη διάρκεια της
θεραπείας με οπιοειδή του ασθενούς (βλέπε παράγραφο 4.4).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η συχνότητα, ο τύπος και η σοβαρότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών σε παιδιά και εφήβους που έλαβαν θεραπεία με PALEXIA αναμένεται να είναι οι ίδιες με εκείνες των ενηλίκων που έλαβαν θεραπεία με PALEXIA. Δεν έχουν εντοπιστεί νέα θέματα ασφάλειας από τις ολοκληρωμένες
παιδιατρικές μελέτες στον οξύ πόνο για οποιαδήποτε από τις υποομάδες ηλικίας που εξετάστηκαν.
Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα από κλινικές μελέτες σχετικά με τα συμπτώματα στέρησης σε παιδιά που χρησιμοποιούν το πόσιμο διάλυμα της ταπενταδόλης. Ωστόσο, οι γιατροί θα πρέπει να βρίσκονται σε εγρήγορση για την εμφάνιση συμπτωμάτων στέρησης μετά από επαναλαμβανόμενη χορήγηση της ταπενταδόλης και την απότομη διακοπή της (βλέπε παράγραφο 4.2).
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς στον:
Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων Μεσογείων 284
GR-155 62, Χολαργός, Αθήνα Τηλ.: + 30 21 32040337
Ιστότοπος: http://www.eof.gr
http://www.kitrinikarta.gr
Συμπτώματα
Η εμπειρία με την υπερδοσολογία ταπενταδόλης σε ανθρώπους είναι περιορισμένη. Τα προκλινικά δεδομένα υποδεικνύουν ότι σε περίπτωση δηλητηρίασης με ταπενταδόλη αναμένονται συμπτώματα παρόμοια με αυτά άλλων αναλγητικών κεντρικής δράσης με δράση αγωνιστή στον μ-υποδοχέα οπιοειδών. Κατά κύριο λόγο, τα συμπτώματα αυτά περιλαμβάνουν, ανάλογα με τις κλινικές συνθήκες, ιδιαίτερα μύση, έμετο, καρδιαγγειακή κατάρρευση, διαταραχές της συνειδήσεως έως και κώμα, σπασμούς και αναπνευστική καταστολή έως αναπνευστική ανακοπή, που μπορεί να αποβεί μοιραία.
Αντιμετώπιση
Η αντιμετώπιση της υπερδοσολογίας πρέπει να επικεντρώνεται στη θεραπεία των συμπτωμάτων της
δράσης αγωνιστού στον μ-υποδοχέα οπιοειδών. Πρέπει να δίνεται, αρχικά, προσοχή στην εξασφάλιση βατού αεραγωγού και στην εγκατάσταση υποβοηθούμενου ή ελεγχόμενου αερισμού, όταν
πιθανολογείται υπερδοσολογία ταπενταδόλης.
Οι γνήσιοι ανταγωνιστές υποδοχέων οπιοειδών, όπως είναι η ναλοξόνη, συνιστούν ειδικά αντίδοτα της αναπνευστικής καταστολής, που είναι αποτέλεσμα της υπερδοσολογίας οπιοειδών. Η
αναπνευστική καταστολή μετά από την υπερδοσολογία μπορεί να ξεπεράσει τη διάρκεια δράσης του ανταγωνιστή υποδοχέων οπιοειδών. Η χορήγηση ανταγωνιστή υποδοχέων οπιοειδών δεν υποκαθιστά τη συνεχή παρακολούθηση του αεραγωγού, την αναπνοή και την κυκλοφορία μετά από
υπερδοσολογία οπιοειδών. Αν η ανταπόκριση στους ανταγωνιστές υποδοχέων οπιοειδών είναι
υποβέλτιστη ή πολύ σύντομη ως προς τη φύση της, πρέπει να χορηγηθεί πρόσθετη δόση ανταγωνιστή (π.χ. ναλοξόνη), σύμφωνα με τις οδηγίες του παρασκευαστή του προϊόντος.
Μπορεί να ληφθεί υπόψη το ενδεχόμενο γαστρεντερικής κάθαρσης, προκειμένου να απομακρυνθεί η μη απορροφημένη δραστική ουσία. Το ενδεχόμενο γαστρεντερικής κάθαρσης με ενεργό άνθρακα ή πλύσης στομάχου μπορεί να ληφθεί υπόψη σε διάστημα 2 ωρών μετά από την πρόσληψη. Πριν γίνει απόπειρα για γαστρεντερική κάθαρση, πρέπει να διασφαλιστεί η βατότητα του αεραγωγού.
Φαρμακολογικές ιδιότητες - PALEXIA 20MG/ML
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αναλγητικά, οπιοειδή, λοιπά οπιοειδή Κωδικός ATC: N02AX06
Η ταπενταδόλη είναι ένα ισχυρό αναλγητικό με ιδιότητες αγωνιστού του μ-υποδοχέα των οπιοειδών και επιπρόσθετα αναστολής της επαναπρόσληψης της νοραδρεναλίνης. Η ταπενταδόλη ασκεί την
αναλγητική της δράση απευθείας, χωρίς φαρμακολογικά δραστικό μεταβολίτη.
Η ταπενταδόλη επέδειξε αποτελεσματικότητα σε προκλινικά μοντέλα αλγαισθητικού,
νευροπαθητικού, σπλαγχνικού και φλεγμονώδους πόνου. Η αποτελεσματικότητα έχει επαληθευτεί σε κλινικές δοκιμές σε ενήλικες με μία άλλη φαρμακοτεχνική μορφή άμεσης αποδέσμευσης της ταπενταδόλης (επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία) σε συνθήκες αλγαισθητικού πόνου, συμπεριλαμβανομένου του μετεγχειρητικού ορθοπαιδικού και κοιλιακού πόνου, καθώς και του χρόνιου πόνου λόγω οστεοαρθρίτιδας στο ισχίο ή το γόνατο. Σε γενικές γραμμές, η αναλγητική
επίδραση της ταπενταδόλης σε μελέτες αλγαισθητικού πόνου σε ενήλικες ήταν παρόμοια με αυτή που παρατηρήθηκε με ισχυρό οπιοειδές που χρησιμοποιήθηκε ως ουσία σύγκρισης.
Επιδράσεις στο καρδιαγγειακό σύστημα: Σε μια εκτενή μελέτη του διαστήματος QT σε ενήλικες, δεν παρατηρήθηκε καμία επίδραση των πολλαπλών θεραπευτικών και υπερθεραπευτικών δόσεων της ταπενταδόλης στο διάστημα QT. Αντίστοιχα, η ταπενταδόλη δεν είχε παρόμοια επίδραση στις λοιπές παραμέτρους του ΗΚΓ (καρδιακή συχνότητα, διάστημα PR, διάρκεια QRS, κύμα Τ ή μορφολογία
κύματος U).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η αποτελεσματικότητα της ταπενταδόλης πόσιμο διάλυμα που λαμβάνεται μέχρι και 72 ώρες έχει δειχθεί σε παιδιά και εφήβους (ηλικίας μεταξύ 2 ετών και μικρότερης των 18 ετών) με μετεγχειρητικό πόνο.
Η βιοδιαθεσιμότητα, όπως αξιολογήθηκε από τη Cmax και την AUC και όλες τις άλλες
φαρμακοκινητικές παραμέτρους που προσδιορίστηκαν για την ταπενταδόλη μετά από χορήγηση 100 mg ταπενταδόλης ως πόσιμο διάλυμα, ήταν παρόμοια σε σύγκριση με ένα επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο 100 mg (μία άλλη φαρμακοτεχνική μορφή άμεσης αποδέσμευσης). Συνεπώς, οι πληροφορίες που παρέχονται παρακάτω και βασίζονται σε δοκιμές με επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία εφαρμόζονται, επίσης, και στο πόσιμο διάλυμα.
Απορρόφηση
Η ταπενταδόλη απορροφάται ταχέως και πλήρως μετά την από του στόματος χορήγηση του PALEXIA. Η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα μετά από χορήγηση μίας δόσης (σε νηστεία) είναι περίπου 32% λόγω του εκτενούς μεταβολισμού πρώτης διόδου. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις της ταπενταδόλης στον ορό συνήθως παρατηρούνται περίπου 1,25 ώρες μετά από τη χορήγηση δισκίων επικαλυμμένων με λεπτό υμένιο. Έχουν παρατηρηθεί δοσοεξαρτώμενες αυξήσεις στις τιμές της Cmax
και AUC μετά από τη χορήγηση δισκίων επικαλυμμένων με λεπτό υμένιο στο από του στόματος λαμβανόμενο θεραπευτικό δοσολογικό εύρος.
Μια μελέτη πολλαπλών δόσεων (κάθε 6 ώρες) με δόσεις που ποίκιλαν από 75 έως 175 mg ταπενταδόλης χορηγούμενης ως επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία έδειξε αναλογία συγκέντρωσης μεταξύ 1,4 και 1,7 για την αρχική δραστική ουσία και μεταξύ 1,7 και 2,0 για τον κύριο μεταβολίτη ταπενταδόλ-Ο-γλυκουρονιδίου, τα οποία καθορίζονται κυρίως από το δοσολογικό διάστημα και τη
φαινόμενη ημιπερίοδο της ταπενταδόλης και του μεταβολίτη της. Οι συγκεντρώσεις της ταπενταδόλης στον ορό σε σταθερή κατάσταση επιτυγχάνονται τη δεύτερη ημέρα του θεραπευτικού σχήματος.
Επίδραση της τροφής
Η AUC και η Cmax αυξήθηκαν κατά 25% και 16%, αντίστοιχα, όταν τα επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία χορηγήθηκαν μετά από πρωινό γεύμα πλούσιο σε λιπαρά και θερμίδες. Ο χρόνος έως τη
μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα καθυστέρησε κατά 1,5 ώρες σε αυτές τις συνθήκες.
Βάσει των δεδομένων αποτελεσματικότητας που πάρθηκαν σε χρονικά σημεία πρώιμης αξιολόγησης κατά τη διάρκεια των δοκιμών φάσης ΙΙ/ΙΙΙ, η επίδραση στο φαγητό δεν φαίνεται να είναι κλινικά
σχετική. Το PALEXIA μπορεί να λαμβάνεται με ή χωρίς φαγητό.
Κατανομή
Η ταπενταδόλη κατανέμεται ευρέως στο σώμα. Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, ο όγκος κατανομής για την ταπενταδόλη είναι 540 +/- 98 l.
Η δέσμευση με τις πρωτεΐνες ορού είναι χαμηλή και ανέρχεται περίπου το 20% συνδεόμενη κυρίως με τη λευκωματίνη.
Βιομετασχηματισμός
Μεταβολίζεται περίπου το 97% της μητρικής ουσίας. Η κύρια οδός μεταβολισμού της ταπενταδόλης είναι η σύζευξη με το γλυκουρονικό οξύ για την παραγωγή γλυκουρονιδίων. Μετά από την από του στόματος χορήγηση, περίπου το 70% της δόσης εκκρίνεται στα ούρα ως συζευγμένη μορφή (55% γλυκουρονίδιο και 15% θειική ταπενταδόλη). Η UDP γλυκουρονυλτρανσφεράση (UGT) είναι το κύριο ένζυμο που συμμετέχει στη γλυκουρονιδίωση (κυρίως οι ισομορφές UGT1A6, UGT1A9 και UGT2B7). Συνολικά, το 3% της δραστικής ουσίας απεκκρίνεται στα ούρα ως αμετάβλητη δραστική ουσία. Η ταπενταδόλη μεταβολίζεται, επιπλέον, σε Ν-διμεθυλ ταπενταδόλη (13%) από τα CYP2C9 και CYP2C19 και σε υδροξυ-ταπενταδόλη (2%) από το CYP2D6, οι οποίες εν συνεχεία
μεταβολίζονται περαιτέρω μέσω σύζευξης. Επομένως, ο μεταβολισμός της δραστικής ουσίας που γίνεται μέσω του κυτοχρώματος P450 είναι λιγότερο σημαντικός από τη γλυκουρονιδίωση.
Κανένας από τους μεταβολίτες δεν συμβάλλει στην αναλγητική δράση.
Αποβολή
Η ταπενταδόλη και οι μεταβολίτες της απεκκρίνονται σχεδόν αποκλειστικά (99%) μέσω των νεφρών. Η ολική κάθαρση μετά από ενδοφλέβια χορήγηση είναι 1.530 +/- 177 ml/min.
Ειδικοί πληθυσμοί Ηλικιωμένοι ασθενείς
Η μέση έκθεση (AUC) στην ταπενταδόλη ήταν παρόμοια σε μια μελέτη με ηλικιωμένους (65-78 ετών) σε σύγκριση με τους νεαρούς ενήλικες (19-43 ετών) με 16% χαμηλότερη μέση Cmax να παρατηρείται
στην ομάδα των ηλικιωμένων ατόμων σε σύγκριση με τους νεαρούς ενήλικες.
Νεφρική δυσλειτουργία
Η AUC και η Cmax της ταπενταδόλης ήταν συγκρίσιμες σε άτομα με ποικίλο βαθμό νεφρικής
λειτουργίας (από φυσιολογική σε σοβαρή διαταραχή). Αντίθετα, παρατηρήθηκε αυξανόμενη έκθεση (AUC) στο ταπενταδόλ-Ο-γλυκουρονίδιο με αυξανόμενο βαθμό νεφρικής δυσλειτουργίας. Στα άτομα με ήπια, μέτρια και σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, η AUC για το ταπενταδόλ-Ο-γλυκουρονίδιο είναι 1,5, 2,5 και 5,5 φορές υψηλότερη σε σύγκριση με τη φυσιολογική νεφρική λειτουργία, αντίστοιχα.
Ηπατική δυσλειτουργία
Η χορήγηση ταπενταδόλης οδήγησε σε υψηλότερη έκθεση και επίπεδα ορού της ταπενταδόλης σε άτομα με διαταραγμένη ηπατική λειτουργία σε σύγκριση με τους ασθενείς με φυσιολογική ηπατική
λειτουργία. Η αναλογία των φαρμακοκινητικών παραμέτρων της ταπενταδόλης για τις ομάδες με ήπια και μέτρια ηπατική δυσλειτουργία σε σύγκριση με την ομάδα με φυσιολογική ηπατική λειτουργία
ήταν 1,7 και 4,2, αντίστοιχα, για την AUC, 1,4 και 2,5, αντίστοιχα, για τη Cmax και 1,2 και 1,4,
αντίστοιχα, για τον t1/2. Ο ρυθμός σχηματισμού ταπενταδόλ-Ο-γλυκουρονιδίου ήταν μικρότερος στα άτομα με αυξημένη ηπατική δυσλειτουργία.
Φαρμακοκινητικές σχέσεις
Η ταπενταδόλη μεταβολίζεται κυρίως μέσω γλυκουρονιδίωσης και μόνο μια μικρή ποσότητα μεταβολίζεται από τις οξειδωτικές οδούς.
Από τη στιγμή που η γλυκουρονιδίωση είναι ένα σύστημα υψηλής απόδοσης/χαμηλής συγγένειας, που δεν υφίσταται εύκολα κορεσμό, ακόμα και σε συνθήκες νόσου και καθώς οι θεραπευτικές
συγκεντρώσεις των δραστικών ουσιών βρίσκονται γενικά κάτω από τις απαιτούμενες συγκεντρώσεις για την πιθανή αναστολή της γλυκουρονιδίωσης, δεν είναι πιθανό να εμφανιστούν οι όποιες κλινικά σχετικές αλληλεπιδράσεις που προκαλούνται από τη γλυκουρονιδίωση. Σε ένα σύνολο μελετών
φαρμακευτικής αλληλεπίδρασης όπου χρησιμοποιήθηκε παρακεταμόλη, ναπροξένη,
ακετυλοσαλικυλικό οξύ και προβενεσίδη, διερευνήθηκε η πιθανή επίδραση αυτών των δραστικών ουσιών στη γλυκουρονιδίωση της ταπενταδόλης. Οι μελέτες με ναπροξένη (500 mg δύο φορές την ημέρα για 2 ημέρες) και προβενεσίδη (500 mg δις ημερησίως για 2 ημέρες) ως διερευνητικές
δραστικές ουσίες έδειξαν αυξήσεις στην AUC της ταπενταδόλης κατά 17% και 57%, αντίστοιχα. Συνολικά, στις μελέτες αυτές δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σχετικές επιδράσεις στις συγκεντρώσεις της ταπενταδόλης στον ορό.
Επιπλέον, πραγματοποιήθηκαν μελέτες αλληλεπίδρασης της ταπενταδόλης με τη μετοκλοπραμίδη και την ομεπραζόλη για να διερευνηθεί η πιθανή επίδραση αυτών των δραστικών ουσιών στην
απορρόφηση της ταπενταδόλης. Οι μελέτες αυτές δεν έδειξαν, επίσης, κλινικά σχετικές επιδράσεις στις συγκεντρώσεις της ταπενταδόλης στον ορό.
In vitro μελέτες δεν έδειξαν ότι η ταπενταδόλη έχει τη δυνατότητα είτε να αναστείλει είτε να επάγει τα ένζυμα του κυτοχρώματος P450. Επομένως, δεν είναι πιθανό να εμφανιστούν κλινικά σχετικές
αλληλεπιδράσεις που διαμεσολαβούνται από το σύστημα του κυτοχρώματος P450.
Η δέσμευση της ταπενταδόλης με τις πρωτεΐνες του πλάσματος είναι χαμηλή (περίπου 20%). Επομένως, είναι χαμηλή η πιθανότητα φαρμακοκινητικών φαρμακευτικών αλληλεπιδράσεων με εκτόπιση από το σημείο δέσμευσης της πρωτεΐνης.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Απορρόφηση
Στον παιδιατρικό πληθυσμό, οι μέγιστες συγκεντρώσεις στον ορό παρατηρήθηκαν σε παρόμοιο χρόνο με τους ενήλικες, χωρίς μεταβολές που σχετίζονται με την ηλικία.
Μια δοκιμή πολλαπλών δόσεων με PALEXIA χορηγούμενες κάθε 4 ώρες σύμφωνα με τη δοσολογική σύσταση (βλέπε παράγραφο 4.2) σε παιδιά ηλικίας 2 ετών έως κάτω των 7 ετών έδειξε συγκεντρώσεις ταπενταδόλης στον ορό εντός του εύρους συγκεντρώσεων που παρατηρήθηκαν σε ενήλικα άτομα. Οι συγκεντρώσεις ταπενταδόλης που παρατηρήθηκαν ήταν, επίσης, εντός του προβλεπόμενου εύρους συγκεντρώσεων από ένα μοντέλο φαρμακοκινητικής πληθυσμού (popPK) που βασίζεται σε δεδομένα PK εφάπαξ δόσης, επιβεβαιώνοντας τη γραμμική και προβλέψιμη PK της ταπενταδόλης. Η συσσώρευση στα παιδιατρικά άτομα (αναλογία συσσώρευσης 1,7 για την ταπενταδόλη) ήταν στο εύρος που παρατηρήθηκε για τους ενήλικες.
Επίδραση της τροφής
Δεν έχει πραγματοποιηθεί ειδική δοκιμή επίδρασης της τροφής σε παιδιά και εφήβους. Στη δοκιμή φάσης ΙΙΙ που διεξήχθη σε παιδιά και εφήβους χορηγήθηκε πόσιμο διάλυμα ταπενταδόλης ανεξάρτητα από την πρόσληψη τροφής.
Με βάση τα δεδομένα αποτελεσματικότητας που αποκτήθηκαν κατά τη διάρκεια της δοκιμής φάσης ΙΙΙ σε παιδιά και εφήβους, η επίδραση της τροφής δεν φαίνεται να είναι κλινικής σημασίας. Το
PALEXIA μπορεί να χορηγηθεί με ή χωρίς τροφή.
Κατανομή
Ο όγκος κατανομής ανά ηλικιακή ομάδα σε παιδιά μετά την από του στόματος χορήγηση ταπενταδόλης και προερχόμενης από popPK ανάλυση παρουσιάζεται στον ακόλουθο πίνακα:
| Ηλικιακή ομάδα | Φαινομενικός όγκος κατανομής (V/F) μετά την από του στόματος χορήγηση (L)Μέσος +/- SD |
| 12 ετών έως κάτω των 18 ετών | 958 +/- 241 |
| 6 ετών έως κάτω των 12 ετών | 545 +/- 148 |
| 2 ετών έως κάτω των 6 ετών | 286 +/- 78 |
Οι παράμετροι βασίζονται στο τελικό μοντέλο παιδιατρικού πληθυσμού popPK της ταπενταδόλης.
Βιομετασχηματισμός
Σε ανθρώπους ηλικίας 5 μηνών και άνω, ο μεταβολισμός της ταπενταδόλης είναι εκτενής.
Αποβολή
Η κάθαρση της ταπενταδόλης σε παιδιά μετά την από του στόματος χορήγηση και προερχόμενης από PopPK ανάλυση σε διαφορετικές ηλικιακές ομάδες παρουσιάζεται στον ακόλουθο πίνακα:
| Ηλικιακή ομάδα | Φαινομενική κάθαρση της ταπενταδόλης (CL/F)μετά την από του στόματος χορήγηση (L/h) Μέσος +/- SD |
| 12 ετών έως κάτω των 18 ετών | 217 +/- 45 |
| 6 ετών έως κάτω των 12 ετών | 148 +/- 42 |
| 2 ετών έως κάτω των 6 ετών | 79 +/- 20 |
Οι παράμετροι βασίζονται στο τελικό μοντέλο παιδιατρικού πληθυσμού popPK της ταπενταδόλης.
Ειδικοί πληθυσμοί
Νεφρική και ηπατική δυσλειτουργία
Το PALEXIA δεν έχει μελετηθεί σε παιδιά και εφήβους με νεφρική και ηπατική δυσλειτουργία.
Φαρμακοκινητικές αλληλεπιδράσεις
Δεν έχουν διεξαχθεί συγκεκριμένες δοκιμές αλληλεπίδρασης φαρμάκου-φαρμάκου σε παιδιά και εφήβους.
Φαρμακευτικές πληροφορίες - PALEXIA 20MG/ML
Νάτριο βενζοϊκό (Ε 211) Κιτρικό οξύ μονοϋδρικό Σουκραλόζη (Ε 955)
Βελτιωτικό γεύσης βατόμουρου (σμέουρου), περιέχει προπυλενογλυκόλη (Ε 1520) Νατρίου υδροξείδιο (για τη ρύθμιση του pH)
Κεκαθαρμένο ύδωρ
5 χρόνια
Μετά το πρώτο άνοιγμα της φιάλης, το διάλυμα δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για περισσότερο από έξι εβδομάδες.
Κλειστή φιάλη: Το φαρμακευτικό αυτό προϊόν δεν απαιτεί ιδιαίτερες συνθήκες φύλαξης. Μετά το πρώτο άνοιγμα: Φυλάσσετε σε όρθια θέση.
Φιάλες από πολυαιθυλένιο υψηλής πυκνότητας (HDPE) σφραγισμένες με επένδυση φύλλου αλουμινίου και κλεισμένες με πώμα ασφαλείας για παιδιά από πολυαιθυλένιο υψηλής πυκνότητας (HDPE)/πολυπροπυλένιο (PP).
Κάθε φιάλη με πόσιμο διάλυμα διατίθεται μαζί με μία δοσιμετρική πιπέτα και έναν προσαρμογέα προσαρμοσμένο στη δοσιμετρική πιπέτα.
PALEXIA 20 mg/ml
Η κλίμακα της δοσιμετρικής πιπέτας των 5 ml υποδιαιρείται σε μεσοδιαστήματα των 0,1 ml. Επιπλέον, η δεξιά κλίμακα δείχνει τις εφάπαξ δόσεις για τους ενήλικες.
PALEXIA 20 mg/ml
Φιάλες των 100 ml και των 200 ml
Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.