PECFENT NASPR.SOL 400MCG/ψεκασμό
Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Αλληλεπιδράσεις με
Περιορισμοί
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)
Τελευταία ενημέρωση SmPC
Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - PECFENT 400MCG/
Το PecFent ενδείκνυται για την αντιμετώπιση του παροξυσμικού πόνου (breakthrough pain, BTP) σε ενήλικες που λαμβάνουν ήδη θεραπεία συντήρησης με οπιοειδή για χρόνιο καρκινικό πόνο. Ο παροξυσμικός πόνος είναι μια προσωρινή επιδείνωση του πόνου που προκύπτει σε ένα υπόστρωμα διαφορετικά ελεγχόμενου επίμονου πόνου.
Οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία συντήρησης με οπιοειδή είναι εκείνοι που λαμβάνουν τουλάχιστον 60 mg από του στόματος μορφίνη ημερησίως, τουλάχιστον 25 μικρογραμμάρια διαδερμικής φαιντανύλης την ώρα, τουλάχιστον 30 mg οξυκωδόνης ημερησίως, τουλάχιστον 8 mg από του στόματος υδρομορφόνης ημερησίως ή μια ισο-αναλγητική δόση ενός άλλου οπιοειδούς για μια εβδομάδα ή περισσότερο.
Η θεραπεία θα πρέπει να ξεκινάει και να παραμένει υπό την επίβλεψη ενός γιατρού πεπειραμένου στη διαχείριση θεραπείας με οπιοειδή σε ασθενείς με καρκίνο. Οι γιατροί θα πρέπει να έχουν υπόψη το ενδεχόμενο κατάχρησης της φαιντανύλης.
Δοσολογία
Το PecFent θα πρέπει να τιτλοποιείται σε μια «αποτελεσματική» δόση η οποία να παρέχει επαρκή αναλγησία και να ελαχιστοποιεί τις ανεπιθύμητες αντιδράσεις χωρίς να προκαλεί περιττές (ή μη ανεκτές) ανεπιθύμητες αντιδράσεις, για δύο διαδοχικά επεισόδια BTP υποβαλλόμενα σε αγωγή. Η αποτελεσματικότητα μιας δεδομένης δόσης θα πρέπει να αξιολογείται για το επακόλουθο χρονικό διάστημα 30 λεπτών.
Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά μέχρι να επιτευχθεί μια αποτελεσματική δόση.
Το PecFent διατίθεται σε δύο περιεκτικότητες: 100 μικρογραμμάρια/ψεκασμό και
400 μικρογραμμάρια/ψεκασμό.
Μία δόση PecFent μπορεί να περιλαμβάνει τη χορήγηση 1 ψεκασμού (δόσεις 100 μικρογραμμαρίων ή 400 μικρογραμμαρίων) ή 2 ψεκασμών (δόσεις 200 μικρογραμμαρίων ή 800 μικρογραμμαρίων) της ίδιας περιεκτικότητας (περιεκτικότητας είτε 100 μικρογραμμαρίων είτε 400 μικρογραμμαρίων).
Οι ασθενείς δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούν πάνω από 4 δόσεις την ημέρα. Οι ασθενείς θα πρέπει να περιμένουν τουλάχιστον 4 ώρες μετά από μια δόση πριν τη θεραπεία ενός άλλου επεισοδίου BTP με PecFent.
Το PecFent μπορεί να χορηγηθεί σε δόσεις των 100, 200, 400 και 800 μικρογραμμαρίων ως εξής:
| Απαιτούμενη δόση (μικρογραμμάρια) | Περιεκτικότητα προϊόντος (μικρογραμμάρια) | Ποσότητα |
| 100 | 100 | Ένας ψεκασμός χορηγούμενος μέσα σε ένα ρουθούνι |
| 200 | 100 | Ένας ψεκασμός χορηγούμενος μέσασε κάθε ρουθούνι |
| 400 | 400 | Ένας ψεκασμός χορηγούμενος μέσα σε ένα ρουθούνι |
| 800 | 400 | Ένας ψεκασμός χορηγούμενος μέσα σε κάθε ρουθούνι |
Αρχική δόση
-
Η αρχική δόση PecFent για τη θεραπεία επεισοδίων BTP είναι πάντα 100 μικρογραμμάρια (ένας ψεκασμός), ακόμα και σε ασθενείς που μεταπηδούν από άλλα προϊόντα που περιέχουν φαιντανύλη για παροξυσμικό πόνο.
-
Οι ασθενείς θα πρέπει να περιμένουν τουλάχιστον 4 ώρες πριν την αντιμετώπιση ενός άλλου επεισοδίου BTP με PecFent.
Μέθοδος τιτλοποίησης
-
Στους ασθενείς θα πρέπει να συνταγογραφείται μια αρχική προμήθεια τιτλοποίησης μιας φιάλης (2 ψεκασμοί ή 8 ψεκασμοί) PecFent 100 μικρογραμμάρια/ψεκασμό.
-
Σε ασθενείς των οποίων η αρχική δόση είναι 100 μικρογραμμάρια και των οποίων η δόση χρειάζεται να τιτλοποιηθεί σε υψηλότερα επίπεδα λόγω έλλειψης αποτελέσματος, μπορεί να δοθεί οδηγία να χρησιμοποιήσουν δύο ψεκασμούς 100 μικρογραμμαρίων (έναν σε κάθε ρουθούνι) για το επόμενο επεισόδιο παροξυσμικού πόνου. Εάν αυτή η δόση δεν είναι αποτελεσματική, μπορεί να συνταγογραφηθεί στον ασθενή μια φιάλη PecFent
400 μικρογραμμάρια/ψεκασμό και να δοθεί οδηγία να αλλάξει σε έναν ψεκασμό
400 μικρογραμμαρίων για το επόμενο επεισόδιο πόνου. Εάν αυτή η δόση δεν είναι αποτελεσματική, μπορεί να δοθεί οδηγία στον ασθενή να αυξήσει τη δόση σε δύο ψεκασμούς των 400 μικρογραμμαρίων (έναν σε κάθε ρουθούνι).
-
Από την έναρξη της θεραπείας, οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά και η δόση να τιτλοποιείται έως ότου επιτευχθεί μία αποτελεσματική δόση και επιβεβαιωθεί για δύο διαδοχικά επεισόδια BTP υποβαλλόμενα σε θεραπεία.
Τιτλοποίηση σε ασθενείς που εναλλάσσονται μεταξύ προϊόντων άμεσης αποδέσμευσης τα οποία περιέχουν φαιντανύλη
Σημαντικές διαφορές μπορεί να υπάρχουν στο φαρμακοκινητικό προφίλ των φαρμακευτικών προϊόντων άμεσης αποδέσμευσης φαιντανύλης, που έχουν ως αποτέλεσμα κλινικά σημαντικές διαφορές στο ποσοστό και την έκταση της απορρόφησης της φαιντανύλης. Ως εκ τούτου, κατά την εναλλαγή μεταξύ φαρμακευτικών προϊόντων που περιέχουν φαιντανύλη η οποία ενδείκνυται για τη θεραπεία του παροξυσμικού πόνου, συμπεριλαμβανομένων και των ενδορρινικών σκευασμάτων, είναι σημαντικό να γίνεται τιτλοποίηση δόσης και με το νέο φαρμακευτικό προϊόν, και όχι να εναλλάσσονται στη βάση δόσης προς δόση (μικρογραμμάριο προς μικρογραμμάριο).
Θεραπεία συντήρησης
Αφότου καθιερωθεί μια αποτελεσματική δόση κατά την τιτλοποίηση, οι ασθενείς θα πρέπει να συνεχίσουν τη λήψη αυτής της δόσης έως ένα μέγιστο 4 δόσεων την ημέρα.
Αναπροσαρμογή δόσης
Γενικά, η δόση συντήρησης του PecFent θα πρέπει να αυξάνεται μόνο αν η τρέχουσα δόση αποτύχει να αντιμετωπίσει επαρκώς τον παροξυσμικό πόνο για αρκετά διαδοχικά επεισόδια.
Μπορεί να απαιτείται αναθεώρηση της δοσολογίας της θεραπείας υποκείμενου πόνου με οπιοειδή αν οι ασθενείς παρουσιάζουν τακτικά πάνω από τέσσερα επεισόδια BTP ανά 24 ώρες.
Σε περίπτωση απουσίας επαρκούς ελέγχου του πόνου, θα πρέπει να εξεταστεί η πιθανότητα υπεραλγησίας, ανοχής και εξέλιξης της υποκείμενης νόσου (βλ. παράγραφο 4.4).
Αν οι ανεπιθύμητες ενέργειες δεν γίνονται ανεκτές ή επιμένουν, η δόση θα πρέπει να μειωθεί ή η θεραπεία με PecFent θα πρέπει να αντικατασταθεί από ένα άλλο αναλγητικό.
Διάρκεια και στόχοι της θεραπείας
Πριν από την έναρξη της θεραπείας με PecFent, πρέπει να συμφωνείται, σε συνεργασία με τον ασθενή, στρατηγική θεραπείας που περιλαμβάνει τη διάρκεια της θεραπείας και τους στόχους της θεραπείας, καθώς και σχέδιο για την ολοκλήρωση της θεραπείας, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές για τη διαχείριση του πόνου. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας, θα πρέπει να υπάρχει συχνή επαφή μεταξύ του ιατρού και του ασθενούς για να αξιολογείται η ανάγκη για συνέχιση της θεραπείας, να εξετάζεται το ενδεχόμενο διακοπής της θεραπείας και να προσαρμόζονται οι δόσεις εφόσον απαιτείται. Ελλείψει επαρκούς ελέγχου του πόνου, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η πιθανότητα υπεραλγησίας, ανοχής και εξέλιξης της υποκείμενης νόσου (βλέπε παράγραφο 4.4). Το PecFent δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από όσο είναι απαραίτητο.
Διακοπή της θεραπείας
Το PecFent θα πρέπει να διακόπτεται αμέσως αν ο ασθενής δεν εμφανίζει πλέον επεισόδια παροξυσμικού πόνου. Η θεραπεία για τον επίμονο υποκείμενο πόνο θα πρέπει να διατηρείται, σύμφωνα με τη συνταγογράφηση.
Εάν απαιτείται διακοπή όλων των οπιοειδών, ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθείται στενά από τον ιατρό γιατί είναι αναγκαία η βαθμιαία μείωση της θεραπείας τιτλοποίησης με οπιοειδή ώστε να αποφευχθεί η πιθανότητα απότομων επιδράσεων στέρησης.
Ειδικοί πληθυσμοί
Ηλικιωμένοι (άνω των 65 ετών)
Στο πρόγραμμα κλινικών δοκιμών του PecFent, οι 104 (26,1%) εκ των ασθενών ήταν ηλικίας πάνω από 60 ετών, οι 67 (16,8%) πάνω από 65 ετών και οι 15 (3,8%) πάνω από 75 ετών. Δεν υπήρχε ένδειξη ότι οι πιο ηλικιωμένοι ασθενείς έτειναν να χρησιμοποιούν χαμηλότερες δόσεις ή ότι εμφανίζουν περισσότερες ανεπιθύμητες ενέργειες. Ωστόσο, λόγω της σημασίας της νεφρικής και ηπατικής λειτουργίας στο μεταβολισμό και την κάθαρση της φαιντανύλης, η χρήση του PecFent στους
ηλικιωμένους θα πρέπει να πραγματοποιείται με επιπρόσθετη προσοχή. Δεν διατίθενται δεδομένα για τη φαρμακοκινητική του PecFent σε ηλικιωμένους ασθενείς.
Ηπατική ή νεφρική δυσλειτουργία
Το PecFent πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με μέτρια ή σοβαρή ηπατική ή νεφρική δυσλειτουργία (βλ. παράγραφο 4.4).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του PecFent σε παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18 ετών δεν έχουν ακόμα τεκμηριωθεί.
Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα. Τρόπος χορήγησης
Το PecFent προορίζεται για ρινική χρήση μόνο.
Η φιάλη πρέπει να αφαιρεθεί από τον περιέκτη ασφαλείας για τα παιδιά αμέσως πριν τη χρήση και να αφαιρεθεί το προστατευτικό καπάκι. Πρέπει να γίνει προπαρασκευή της φιάλης πριν την πρώτη χρήση κρατώντας την όρθια και απλώς πιέζοντας και αφήνοντας τις λαβές δακτύλων σε κάθε πλευρά του ακροφυσίου έως ότου εμφανιστεί μια πράσινη ράβδος στο παράθυρο μέτρησης (θα πρέπει να συμβεί μετά από τέσσερις ψεκασμούς).
Φιάλη 2 ψεκασμών:
Η φιάλη 2 ψεκασμών δεν μπορεί να επανενεργοποιηθεί και αφότου χρησιμοποιηθούν και οι δύο δόσεις, ή εάν περάσει διάστημα μεγαλύτερο των 5 ημερών από την ενεργοποίηση, η φιάλη και το περιεχόμενό της θα πρέπει να απορρίπτονται όπως περιγράφεται στην παράγραφο 6.6.
Φιάλη 8 ψεκασμών:
Εάν το προϊόν δεν έχει χρησιμοποιηθεί για 5 ημέρες, θα πρέπει να προπαρασκευαστεί ξανά ψεκάζοντας μία φορά. Θα πρέπει να δίνεται οδηγία στον ασθενή να γράψει την ημερομηνία της πρώτης χρήσης στον χώρο που παρέχεται στην ετικέτα του περιέκτη ασφαλείας για τα παιδιά.
Για τη χορήγηση PecFent το ακροφύσιο τοποθετείται σε σύντομη απόσταση (περίπου 1 cm) μέσα στο ρουθούνι και ελαφρά στραμμένο προς τη ράχη της μύτης. Κατόπιν χορηγείται ένας ψεκασμός πιέζοντας και ελευθερώνοντας τις λαβές των δακτύλων σε κάθε πλευρά του ακροφυσίου. Θα ακουστεί ένα κλικ και ο αριθμός που απεικονίζεται στο μετρητή θα αυξηθεί κατά ένα.
Θα πρέπει να δοθεί η οδηγία στους ασθενείς ότι ενδέχεται να μην αισθανθούν τη χορήγηση του ψεκασμού και ότι θα πρέπει, επομένως, να βασίζονται στον ακουστό ήχο κλικ και στην αύξηση του αριθμού στο μετρητή για την επιβεβαίωση του ότι χορηγήθηκε ένας ψεκασμός.
Οι σταγόνες του ψεκασμού PecFent σχηματίζουν μια γέλη στη μύτη. Θα πρέπει να δοθεί οδηγία στους ασθενείς να μην φυσούν τη μύτη τους αμέσως μετά τη χορήγηση PecFent.
Το προστατευτικό καπάκι θα πρέπει να αντικαθίσταται μετά από κάθε χρήση και η φιάλη να επιστρέφεται στον περιέκτη ασφαλείας για τα παιδιά για ασφαλή φύλαξη.
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
Ασθενείς που δεν λαμβάνουν θεραπεία συντήρησης με οπιοειδή βρίσκονται σε αυξημένο κίνδυνο αναπνευστικής καταστολής.
Σοβαρή αναπνευστική καταστολή ή σοβαρές αποφρακτικές πνευμονικές παθήσεις.
Θεραπεία οξέος πόνου εκτός του παροξυσμικού πόνου.
Ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία με φαρμακευτικά προϊόντα που περιέχουν οξυβικό νάτριο.
Λόγω των κινδύνων, συμπεριλαμβανομένης της θανατηφόρας έκβασης, που συνδέονται με την τυχαία έκθεση, την εσφαλμένη χρήση και την κατάχρηση, πρέπει να συνιστάται στους ασθενείς και στους φροντιστές τους να διατηρούν το PecFent σε ασφαλή και προστατευμένο χώρο, στον οποίο δεν έχουν πρόσβαση άλλοι.
Oι ασθενείς και εκείνοι που τους φροντίζουν πρέπει να ενημερώνονται ότι το PecFent περιέχει μια δραστική ουσία σε ποσότητα η οποία μπορεί να είναι θανατηφόρα για ένα παιδί.
Προκειμένου να ελαχιστοποιηθούν οι κίνδυνοι των ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονται με τα οπιοειδή και να προσδιοριστεί η αποτελεσματική δόση, επιβάλλεται οι ασθενείς να παρακολουθούνται στενά από επαγγελματίες υγείας κατά τη διαδικασία τιτλοποίησης.
Είναι σημαντικό η θεραπεία με οπιοειδή παρατεταμένης δράσης που χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση του επίμονου υποκείμενου πόνου του ασθενούς, να έχει σταθεροποιηθεί προτού ξεκινήσει η θεραπεία με PecFent.
Υπεραλγησία
Όπως ισχύει για άλλα οπιοειδή, σε περίπτωση ανεπαρκούς ελέγχου του πόνου ως απόκρισης σε αυξημένη δόση φαιντανύλης, θα πρέπει να εξεταστεί η πιθανότητα υπεραλγησίας προκαλούμενης από οπιοειδή. Ενδέχεται να ενδείκνυται μείωση της δόσης της φαιντανύλης ή διακοπή της θεραπείας με φαιντανύλη ή αναθεώρηση της θεραπείας.
Αναπνευστική καταστολή
Υπάρχει κίνδυνος κλινικά σημαντικής αναπνευστικής καταστολής που σχετίζεται με τη χρήση φαιντανύλης. Ασθενείς με πόνο που λαμβάνουν χρόνια θεραπεία με οπιοειδή αναπτύσσουν ανοχή στην αναπνευστική καταστολή και επομένως ο κίνδυνος αναπνευστικής καταστολής σε αυτούς τους ασθενείς είναι μειωμένος. Η χρήση συνοδών καταστολέων του κεντρικού νευρικού συστήματος ενδέχεται να αυξήσει τον κίνδυνο αναπνευστικής καταστολής (βλ. παράγραφο 4.5).
Χρόνια πνευμονική νόσος
Σε ασθενείς με χρόνια αποφρακτική πνευμονική νόσο, η φαιντανύλη ενδέχεται να προκαλέσει σοβαρότερες ανεπιθύμητες ενέργειες. Σε αυτούς τους ασθενείς, τα οπιοειδή ενδέχεται να μειώσουν την αναπνευστική ώση και να αυξήσουν την αντίσταση των αεραγωγών.
Αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση
Το PecFent θα πρέπει να χορηγείται μόνο με εξαιρετική προσοχή σε ασθενείς οι οποίοι ενδέχεται να είναι ιδιαίτερα ευπαθείς στις ενδοκρανιακές επιδράσεις της κατακράτησης CO2, όπως εκείνοι με ένδειξη αυξημένης ενδοκρανιακής πίεσης ή μειωμένης συνείδησης. Τα οπιοειδή μπορεί να συγκαλύψουν την κλινική πορεία ενός ασθενούς με κάκωση της κεφαλής και θα πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο εάν αυτό δικαιολογείται κλινικά.
Καρδιακή νόσος
Η φαιντανύλη μπορεί να προκαλέσει βραδυκαρδία. Επομένως, το PecFent θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με προηγούμενες ή προϋπάρχουσες βραδυαρρυθμίες.
Ηπατική ή νεφρική δυσλειτουργία
Επιπρόσθετα, το PecFent θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με ηπατική ή νεφρική δυσλειτουργία. Η επίδραση της ηπατικής και νεφρικής δυσλειτουργίας στη φαρμακοκινητική του φαρμακευτικού προϊόντος δεν έχει αξιολογηθεί. Ωστόσο, όταν χορηγείται ενδοφλεβίως, η κάθαρση της φαιντανύλης έχει φανεί ότι μεταβάλλεται στην ηπατική και νεφρική δυσλειτουργία λόγω μεταβολών στη μεταβολική κάθαρση και τις πρωτεΐνες του πλάσματος. Επομένως, ιδιαίτερη προσοχή
θα πρέπει να ασκείται κατά τη διαδικασία τιτλοποίησης σε ασθενείς με μέτρια ή σοβαρή ηπατική ή νεφρική δυσλειτουργία.
Υποογκαιμία και υπόταση
Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δίνεται σε ασθενείς με υποογκαιμία και υπόταση.
Ανοχή και διαταραχή της χρήσης οπιοειδών (κατάχρηση και εξάρτηση)
Ανοχή και σωματική ή/και ψυχολογική εξάρτηση μπορεί να αναπτυχθεί κατόπιν επαναλαμβανόμενης χορήγησης οπιοειδών όπως η φαιντανύλη.
Η επανειλημμένη χρήση του PecFent μπορεί να οδηγήσει σε Διαταραχή της χρήσης οπιοειδών (OUD). Η υψηλότερη δόση και η μεγαλύτερη διάρκεια θεραπείας με οπιοειδή μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο ανάπτυξης OUD. Η κατάχρηση ή η σκόπιμη κακή χρήση του PecFent μπορεί να οδηγήσει σε υπερδοσολογία ή/και στον θάνατο. Ο κίνδυνος εκδήλωσης OUD είναι αυξημένος σε ασθενείς με προσωπικό ή οικογενειακό ιστορικό (γονείς ή αδέλφια) διαταραχών χρήσης ουσιών (συμπεριλαμβανομένης της διαταραχής χρήσης οινοπνεύματος), σε τρέχοντες χρήστες προϊόντων καπνού ή σε ασθενείς με προσωπικό ιστορικό άλλων διαταραχών ψυχικής υγείας (π.χ. μείζων καταθλιπτική διαταραχή, άγχος και διαταραχές της προσωπικότητας).
Πριν από την έναρξη της θεραπείας με το PecFent και κατά τη διάρκεια της θεραπείας, οι στόχοι της θεραπείας και το σχέδιο διακοπής πρέπει να συμφωνούνται με τον ασθενή (βλ. Παράγραφο 4.2).
Πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας, ο ασθενής πρέπει επίσης να ενημερώνεται σχετικά με τους κινδύνους και τις ενδείξεις OUD. Σε περίπτωση εμφάνισης αυτών των ενδείξεων θα πρέπει να συνιστάται στους ασθενείς να επικοινωνούν με τον γιατρό τους.
Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται για ενδείξεις συμπεριφοράς αναζήτησης ναρκωτικών (π.χ. υπερβολικά πρόωρα αιτήματα για εκ νέου συνταγογράφηση). Αυτό περιλαμβάνει τον έλεγχο για ταυτόχρονη χρήση οπιοειδών και ψυχοδραστικών φαρμάκων (όπως οι βενζοδιαζεπίνες). Για τους ασθενείς με σημεία και συμπτώματα OUD, θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο διαβούλευσης με ειδικό σε θέματα εξαρτήσεων.
Οι αθλητές θα πρέπει να ενημερώνονται για το ότι η θεραπεία με φαιντανύλη είναι δυνατόν να οδηγήσει σε θετικά αποτελέσματα σε εξετάσεις ελέγχου ντόπινγκ.
Σύνδρομο σεροτονίνης
Συνιστάται προσοχή όταν το PecFent συγχορηγείται με φαρμακευτικά προϊόντα που επηρεάζουν τα σεροτονινεργικά νευροδιαβιβαστικά συστήματα.
Η ανάπτυξη ενός δυνητικά απειλητικού για τη ζωή συνδρόμου σεροτονίνης μπορεί να συμβεί με την ταυτόχρονη χρήση σεροτονινεργικών φαρμακευτικών προϊόντων όπως Εκλεκτικοί Αναστολείς Επαναπρόσληψης της Σεροτονίνης (SSRIs) και Αναστολείς Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης-Νορεπινεφρίνης (SNRIs), και με φαρμακευτικά προϊόντα που επηρεάζουν το μεταβολισμό της σεροτονίνης (συμπεριλαμβανομένων των Αναστολέων της Μονοαμινοξειδάσης [αναστολείς ΜΑΟ]). Αυτό μπορεί να συμβεί στα πλαίσια της συνιστώμενης δόσης (βλ. παράγραφο 4.5).
Το σύνδρομο σεροτονίνης μπορεί να περιλαμβάνει μεταβολές στη διανοητική κατάσταση (π.χ. διέγερση, ψευδαισθήσεις, κώμα), αστάθεια του αυτόνομου νευρικού συστήματος (π.χ. ταχυκαρδία, ασταθής αρτηριακή πίεση, υπερθερμία), νευρομυϊκές διαταραχές (π.χ. υπεραντανακλαστικότητα, έλλειψη συντονισμού, ακαμψία), και/ή γαστρεντερικά συμπτώματα (π.χ. ναυτία, έμετος, διάρροια).
Σε περίπτωση υποψίας συνδρόμου σεροτονίνης, η θεραπεία με το PecFent θα πρέπει να διακόπτεται. Οδός χορήγησης
Το PecFent προορίζεται μόνο για ρινική χρήση και δεν θα πρέπει να χορηγείται μέσω άλλων οδών χορήγησης. Εξαιτίας των φυσικοχημικών ιδιοτήτων των εκδόχων που συμπεριλαμβάνονται στη σύσταση του προϊόντος, η ενδοφλέβια ή η ενδο-αρτηριακή ένεση πρέπει να αποφεύγεται ιδιαιτέρως.
Ρινικές παθήσεις
Αν ο ασθενής εμφανίσει υποτροπιάζοντα επεισόδια επίσταξης ή ρινικής ενόχλησης κατά τη λήψη PecFent, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη μια εναλλακτική μέθοδος χορήγησης για τη θεραπεία του παροξυσμικού πόνου.
Σχετιζόμενες με τον ύπνο αναπνευστικές διαταραχές
Τα οπιοειδή μπορούν να προκαλέσουν σχετιζόμενες με τον ύπνο αναπνευστικές διαταραχές, συμπεριλαμβανομένων της κεντρικής υπνικής άπνοιας (CSA) και της σχετιζόμενης με τον ύπνο υποξαιμίας. Η χρήση οπιοειδών αυξάνει με δοσοεξαρτώμενο τρόπο τον κίνδυνο CSA. Σε ασθενείς που εμφανίζουν CSA, μελετήστε το ενδεχόμενο μείωσης της συνολικής δοσολογίας των οπιοειδών.
Ταυτόχρονη χρήση με κατασταλτικά
Η ταυτόχρονη χρήση του PecFent και κατασταλτικών φαρμάκων, όπως οι βενζοδιαζεπίνες ή συναφείς ουσίες, μπορεί να οδηγήσει σε καταστολή, αναπνευστική καταστολή, κώμα και θάνατο. Λόγω αυτών των κινδύνων, η συνταγογράφηση ταυτόχρονα με αυτά τα κατασταλτικά φάρμακα θα πρέπει να περιορίζεται σε ασθενείς για τους οποίους δεν είναι εφικτές εναλλακτικές επιλογές θεραπείας. Εάν ληφθεί απόφαση να συνταγογραφηθεί το PecFent ταυτόχρονα με κατασταλτικά φάρμακα, θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί η χαμηλότερη αποτελεσματική δόση και η διάρκεια της θεραπείας θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο μικρή.
Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά για σημεία και συμπτώματα αναπνευστικής καταστολής και καταστολής.
Συνεπώς, συνιστάται ιδιαίτερα η ενημέρωση των ασθενών και των φροντιστών τους ώστε να έχουν επίγνωση αυτών των συμπτωμάτων (βλ. παράγραφο 4.5).
Έκδοχα του PecFent
Το PecFent περιέχει παραϋδροξυβενζοϊκό προπυλεστέρα (E216). Ο παραϋδροξυβενζοϊκός προπυλεστέρας μπορεί να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις (πιθανόν με καθυστέρηση) και, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, βρογχόσπασμο (αν το φαρμακευτικό προϊόν δεν χορηγηθεί σωστά).
Η ταυτόχρονη χρήση φαρμακευτικών προϊόντων που περιέχουν οξυβικό νάτριο και φαιντανύλη αντενδείκνυται (βλ. παράγραφο 4.3). Η θεραπεία με οξυβικό νάτριο θα πρέπει να διακόπτεται πριν την έναρξη της θεραπείας με PecFent.
Η φαιντανύλη μεταβολίζεται κυρίως μέσω του συστήματος ισοενζύμων του κυτοχρώματος P450 3A4 (CYP3A4) στον άνθρωπο, επομένως πιθανές αλληλεπιδράσεις ενδέχεται να συμβούν όταν το PecFent δίδεται ταυτόχρονα με φαρμακευτικά προϊόντα που επηρεάζουν τη δραστικότητα του CYP3A4.
Συγχορήγηση με φαρμακευτικά προϊόντα που επάγουν τη δραστικότητα του 3A4 ενδέχεται να μειώσει την αποτελεσματικότητα του PecFent. Η ταυτόχρονη χρήση του PecFent με ισχυρούς αναστολείς του CYP3A4 (π.χ. ριτοναβίρη, κετοκοναζόλη, ιτρακοναζόλη, τρολεανδομυκίνη, κλαριθρομυκίνη και νελφιναβίρη) ή μέτριους αναστολείς του CYP3A4 (π.χ. αμπρεναβίρη, απρεπιτάντη, διλτιαζέμη, ερυθρομυκίνη, φλουκοναζόλη, φοσαμπρεναβίρη, χυμό γκρέιπφρουτ και βεραπαμίλη) ενδέχεται να καταλήξει σε αυξημένες συγκεντρώσεις φαιντανύλης στο πλάσμα, προκαλώντας πιθανώς σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες συμπεριλαμβανομένης και της θανατηφόρας αναπνευστικής καταστολής. Ασθενείς που λαμβάνουν PecFent ταυτόχρονα με μέτριους ή ισχυρούς αναστολείς του CYP3A4 θα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά για εκτεταμένο χρονικό διάστημα. Αύξηση της δοσολογίας θα πρέπει να γίνεται με προσοχή.
Κατασταλτικά του ΚΝΣ
Η ταυτόχρονη χορήγηση άλλων καταστολέων του κεντρικού νευρικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένων άλλων οπιοειδών, αντιβηχικών ή θεραπειών υποκατάστασης, H1 αντιισταμινικών, βαρβιτουρικών, αγχολυτικών (δηλαδή βενζοδιαζεπίνες), αντιψυχωτικών, κλονιδίνης, κατασταλτικών ή υπνωτικών, γενικών αναισθητικών, φαινοθειαζινών, ηρεμιστικών, μυοχαλαρωτικών, γκαμπαπεντινοειδών (γκαμπαπεντίνη και πρεγκαμπαλίνη), καταπραϋντικών αντιισταμινικών και
οινοπνεύματος, ενδέχεται να έχει αυξημένη κατασταλτική δράση στο ΚΝΣ, αυξημένο κίνδυνο καταστολής, αναπνευστικής καταστολής, υπότασης, κώματος και θανάτου, λόγω της αθροιστικής κατασταλτικής δράσης στο ΚΝΣ. Θα πρέπει να χρησιμοποιείται η χαμηλότερη αποτελεσματική δόση των κατασταλτικών φαρμάκων και η διάρκεια της ταυτόχρονης χρήσης θα πρέπει να είναι περιορισμένη (βλ. παράγραφο 4.4).
Σεροτονινεργικά φαρμακευτικά προϊόντα:
Η συγχορήγηση της φαιντανύλης με ένα σεροτονινεργικό φαρμακευτικό προϊόν, όπως ένας Εκλεκτικός Αναστολέας Επαναπρόσληψης της Σεροτονίνης (SSRI) ή ένας Αναστολέας Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης-Νορεπινεφρίνης (SNRI) ή ένας Αναστολέας της Μονοαμινοξειδάσης (αναστολέας ΜΑΟ), μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο συνδρόμου σεροτονίνης, μια κατάσταση δυνητικά απειλητική για τη ζωή.
Το PecFent δεν συνιστάται για χρήση σε ασθενείς οι οποίοι έχουν λάβει αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης (ΜΑΟ) κατά τις προηγούμενες 14 ημέρες, επειδή σοβαρή και απρόσμενη ενίσχυση από τους αναστολείς ΜΑΟ έχει αναφερθεί με οπιοειδή αναλγητικά.
Η ταυτόχρονη χορήγηση των οπιοειδών που είναι μερικοί αγωνιστές/ανταγωνιστές (π.χ. βουπρενορφίνη, ναλβουφίνη, πενταζοκίνη) δεν συνιστάται. Παρουσιάζουν υψηλή συγγένεια για τους υποδοχείς των οπιοειδών με σχετικά χαμηλή ενδογενή δραστικότητα και, επομένως, ανταγωνίζονται μερικώς την αναλγητική δράση της φαιντανύλης και ενδέχεται να προκαλέσουν στερητικά συμπτώματα σε ασθενείς εξαρτημένους από τα οπιοειδή.
Η ταυτόχρονη χρήση ρινικά χορηγούμενης οξυμεταζολίνης έχει φανεί ότι μειώνει την απορρόφηση του PecFent (βλ. παράγραφο 5.2). Επομένως, η ταυτόχρονη χορήγηση από τη μύτη αγγειοσυσπαστικών αποσυμφορητικών κατά την τιτλοποίηση της δόσης δεν συνιστάται, καθώς αυτό ενδέχεται να οδηγήσει σε τιτλοποίηση σε επίπεδο ανώτερο από αυτό που απαιτείται. Η θεραπεία συντήρησης με PecFent ενδέχεται να είναι επίσης λιγότερο αποτελεσματική σε ασθενείς με ρινίτιδα, όταν χορηγείται ταυτόχρονα με ένα ρινικό αγγειοσυσπαστικό αποσυμφορητικό. Αν συμβεί αυτό, θα πρέπει να δοθεί οδηγία στους ασθενείς να διακόψουν το αποσυμφορητικό.
Η ταυτόχρονη χρήση του PecFent και άλλων φαρμακευτικών προϊόντων (διαφορετικών από την οξυμεταζολίνη) χορηγούμενων ρινικά δεν έχει αξιολογηθεί στις κλινικές δοκιμές. Άλλες ρινικά χορηγούμενες θεραπείες θα πρέπει να αποφεύγονται εντός 15 λεπτών από τη χορήγηση της δόσης του PecFent.
Κύηση
Δεν διατίθενται επαρκή δεδομένα σχετικά με τη χρήση της φαιντανύλης σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα κατέδειξαν αναπαραγωγική τοξικότητα (βλέπε παράγραφο 5.3). Ο ενδεχόμενος κίνδυνος για τον άνθρωπο είναι άγνωστος. Το PecFent δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εκτός εάν αυτό είναι σαφώς απαραίτητο.
Έπειτα από μακροπρόθεσμη θεραπεία, η φαιντανύλη ενδέχεται να προκαλέσει στέρηση στο νεογνό. Συνιστάται να μην χρησιμοποιείται η φαιντανύλη κατά τη διάρκεια του τοκετού (συμπεριλαμβανομένης της καισαρικής τομής) επειδή η φαιντανύλη διαπερνά τον πλακούντα και ενδέχεται να προκαλέσει αναπνευστική καταστολή στο έμβρυο. Εάν χορηγείται το PecFent, θα πρέπει να υπάρχει άμεσα διαθέσιμο ένα αντίδοτο για το παιδί.
Θηλασμός
Η φαιντανύλη περνά στο μητρικό γάλα και ενδέχεται να προκαλέσει καταστολή και αναπνευστική καταστολή στο παιδί που θηλάζει. Η φαιντανύλη δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται από γυναίκες που θηλάζουν και ο θηλασμός δεν θα πρέπει να ξεκινά εκ νέου έως την πάροδο τουλάχιστον 5 ημερών μετά την τελευταία χορήγηση φαιντανύλης.
Γονιμότητα
Δεν υπάρχουν διαθέσιμα κλινικά στοιχεία για τις επιδράσεις της φαιντανύλης στη γονιμότητα.
ν
Τα οπιοειδή αναλγητικά μπορεί να διαταράξουν τη νοητική ή/και τη σωματική ικανότητα που απαιτείται για την οδήγηση ή το χειρισμό μηχανημάτων.
Θα πρέπει να δίνεται οδηγία στους ασθενείς να μην οδηγούν και να μην χειρίζονται μηχανήματα εάν παρουσιάζουν υπνηλία, ζάλη ή οπτική διαταραχή ή αν υπάρχουν άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες που διαταράσσουν την ικανότητά τους να οδηγούν ή να χειρίζονται μηχανήματα.
Σύνοψη του προφίλ ασφάλειας
Με το PecFent αναμένονται οι τυπικές ανεπιθύμητες ενέργειες των οπιοειδών. Συχνά, αυτές θα σταματήσουν ή θα μειωθούν σε ένταση με τη συνεχιζόμενη χρήση του φαρμακευτικού προϊόντος, καθώς γίνεται τιτλοποίηση στην πιο κατάλληλη δόση. Ωστόσο, οι πιο σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι η αναπνευστική καταστολή (οδηγώντας ενδεχομένως σε άπνοια ή αναπνευστική ανακοπή), η κυκλοφορική καταστολή, η υπόταση και η καταπληξία και όλοι οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά για αυτά.
Οι κλινικές μελέτες του PecFent σχεδιάστηκαν για να αξιολογήσουν την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα στην αντιμετώπιση του BTP και όλοι οι ασθενείς λάμβαναν, για τον επίμονο υποκείμενο πόνο τους, ταυτοχρόνως θεραπείες με οπιοειδή, όπως μορφίνη παρατεταμένης αποδέσμευσης, ή διαδερμική φαιντανύλη. Επομένως δεν είναι δυνατό να διαχωριστούν καθοριστικά μόνο οι επιδράσεις του PecFent.
Κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα
Οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες έχουν αναφερθεί με το PecFent και/ή άλλες ενώσεις που περιέχουν φαιντανύλη κατά τη διάρκεια κλινικών μελετών και από εμπειρία μετά την κυκλοφορία του προϊόντος [με συχνότητες που ορίστηκαν ως: πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10), όχι συχνές (≥ 1/1.000 έως < 1/100), σπάνιες (≥ 1/10.000 έως < 1/1.000), πολύ σπάνιες (< 1/10.000), μη γνωστής συχνότητας (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα)].
| Συχνές | Όχι συχνές | Μη γνωστής συχνότητας | |
| Λοιμώξεις και παρασιτώσεις | Πνευμονία ΡινοφαρυγγίτιδαΦαρυγγίτιδα Ρινίτιδα | ||
| Διαταραχές τουανοσοποιητικού συστήματος | Υπερευαισθησία | ||
| Μεταβολικές και διατροφικές διαταραχές | Ανορεξία ΑφυδάτωσηΥπεργλυκαιμία Μειωμένη όρεξη |
| Συχνές | Όχι συχνές | Μη γνωστής συχνότητας | |
| Ψυχιατρικές διαταραχές | Αποπροσανατολισμός | ΠαραλήρημαΜη φυσιολογικά όνειρα Ψευδαίσθηση Συγχυτική κατάσταση ΚατάθλιψηΠαράνοιαΔιαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότηταςΆγχοςΕυφορική διάθεση Δυσφορία Νευρικότητα Συναισθηματικήαστάθεια | Αϋπνία Φαρμακευτική εξάρτηση (εθισμός) Κατάχρηση φαρμάκου |
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | Δυσγευσία Ζάλη Υπνηλία Κεφαλαλγία | Απώλεια συνείδησης Μειωμένο επίπεδο συνείδησης ΣπασμόςΑγευσία AνοσμίαΕπηρεασμένη μνήμη Παροσμία Διαταραχή του λόγου Καταστολή ΛήθαργοςΤρόμος Διαταραχή ύπνου | |
| Διαταραχές του οφθαλμού | Όραση θαμπή | ||
| Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου | Ίλιγγος | ||
| Καρδιακές διαταραχές | Κυάνωση | ||
| Αγγειακές διαταραχές | Υπόταση Έξαψη | Ερυθρίαση | |
| Αναπνευστικές, θωρακικές διαταραχές και διαταραχές μεσοθωρακίου | Επίσταξη Ρινόρροια Ρινική ενόχληση (όπως «ρινικός καύσος») | Απόφραξη ανώτερου αεραγωγού Φαρυγγολαρυγγικός πόνοςΡιναλγίαΔιαταραχή του ρινικού βλεννογόνουΒήχας Δύσπνοια ΠταρμόςΣυμφόρηση ανώτερης αναπνευστικής οδού Ρινική συμφόρηση Ενδορρινική υπαισθησία Ερεθισμός του λαιμούΟπισθορρινική καταρροή Ρινική ξηρότητα | Αναπνευστική καταστολή |
| Συχνές | Όχι συχνές | Μη γνωστής συχνότητας | |
| Γαστρεντερικές διαταραχές | Έμετος Ναυτία Δυσκοιλιότητα | Εντερική διάτρηση Περιτονίτιδα Υπαισθησία της στοματικής κοιλότητας Παραισθησία της στοματικής κοιλότητας ΔιάρροιαΑκούσια προσπάθεια για έμετοΚοιλιακό άλγος Διαταραχή γλώσσας Εξέλκωση του στόματος ΔυσπεψίαΔυσφορία στο στομάχι ΞηροστομίαΕιλεός Διογκωμένη κοιλιά ΜετεωρισμόςΔιαταραγμένη γαστρική κένωση | |
| Διαταραχές τουδέρματος και του υποδόριου ιστού | Κνησμός | ΥπερίδρωσηΚνίδωση Εξάνθημα | |
| Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού | AρθραλγίαΜυϊκές δεσμιδώσεις | ||
| Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών | Κατακράτηση ούρων ΑνουρίαΔυσουρία ΠρωτεϊνουρίαΔυσκολία στην ούρηση | ||
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις στη θέση χορήγησης | Μη καρδιακός θωρακικός πόνος ΕξασθένισηΡίγηΟίδημα προσώπου Περιφερικό οίδημα Διαταραχή βαδίσματος ΠυρεξίαΚόπωση Κακουχία Δίψα | Σύνδρομο στέρησης* Σύνδρομο στέρησης των νεογνώνΑνοχή στο φάρμακο | |
| Κακώσεις, δηλητηριάσεις και επιπλοκέςθεραπευτικών χειρισμών | ΠτώσηΗθελημένη κακή χρήση φαρμάκου |
* Συμπτώματα στέρησης οπιοειδών, όπως ναυτία, έμετος, διάρροια, άγχος, ρίγη, τρόμος και εφίδρωση, έχουν παρατηρηθεί με διαβλεννογόνια φαιντανύλη.
Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών
Ανοχή
Σε περίπτωση επαναλαμβανόμενης χρήσης μπορεί να αναπτυχθεί ανοχή.
Εξάρτηση από το φάρμακο
Η επαναλαμβανόμενη χρήση του PecFent μπορεί να οδηγήσει σε εξάρτηση από το φάρμακο, ακόμη και σε θεραπευτικές δόσεις. Ο κίνδυνος εξάρτησης από το φάρμακο μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με τους παράγοντες κινδύνου, τη δοσολογία και τη διάρκεια της θεραπείας με οπιοειδή του εκάστοτε ασθενούς (βλ. παράγραφο 4.4).
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.
Συμπτώματα και σημεία
Τα συμπτώματα της υπερδοσολογίας με φαιντανύλη μέσω της ρινικής οδού αναμένεται να είναι παρόμοιας φύσης με εκείνα της ενδοφλέβιας φαιντανύλης και άλλων οπιοειδών, και αποτελούν επέκταση της φαρμακολογικής δράσης της, με πιο σημαντική επίδραση τη μεταβολή της νοητικής κατάστασης, την απώλεια συνείδησης, το κώμα, την καρδιοαναπνευστική ανακοπή, την αναπνευστική καταστολή, την αναπνευστική δυσχέρεια και την αναπνευστική ανεπάρκεια, τα οποία οδήγησαν σε θάνατο.
Περιπτώσεις αναπνοής Cheyne Stokes έχουν παρατηρηθεί σε περίπτωση υπερδοσολογίας της φαιντανύλης, ιδιαίτερα σε ασθενείς με ιστορικό καρδιακής ανεπάρκειας.
Με υπερδοσολογία φαιντανύλης έχει επίσης παρατηρηθεί τοξική λευκοεγκεφαλοπάθεια. Αντιμετώπιση
Άμεση αντιμετώπιση της υπερδοσολογίας οπιοειδών περιλαμβάνει εξασφάλιση ανοικτού αεραγωγού, σωματική και λεκτική διέγερση του ασθενούς, αξιολόγηση του επιπέδου συνείδησης, των πνευμόνων και του κυκλοφορικού, καθώς και υποβοηθούμενος αερισμός (υποστήριξη αερισμού) εάν απαιτείται. Για τη θεραπεία της υπερδοσολογίας (ατυχηματική κατάποση) σε άτομο που δεν έχει εκτεθεί σε οπιοειδή στο παρελθόν, μπορεί να αποκτηθεί ενδοφλέβια πρόσβαση και να χορηγηθεί ναλοξόνη ή άλλοι ανταγωνιστές οπιοειδών όπως ενδείκνυται κλινικά. Η διάρκεια της αναπνευστικής καταστολής έπειτα από υπερδοσολογία οπιοειδών ενδέχεται να είναι μεγαλύτερη από τη διάρκεια της δράσης του ανταγωνιστή οπιοειδών (π.χ. η ημίσεια ζωή της ναλοξόνης κυμαίνεται από 30 έως 81 λεπτά) και ενδέχεται να απαιτηθεί επαναλαμβανόμενη χορήγηση του ανταγωνιστή. Για λεπτομέρειες σχετικά με τέτοια χρήση συμβουλευτείτε την Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος του εκάστοτε ανταγωνιστή οπιοειδών.
Για τη θεραπεία υπερδοσολογίας σε ασθενείς σε συντήρηση με οπιοειδή, μπορεί να αποκτηθεί ενδοφλέβια πρόσβαση. Η συνετή χρήση ναλοξόνης ή άλλου ανταγωνιστή οπιοειδών μπορεί να δικαιολογείται σε ορισμένες περιπτώσεις, αλλά σχετίζεται με τον κίνδυνο επίσπευσης ενός οξέος συνδρόμου απόσυρσης.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι παρόλο που παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές αυξήσεις στα επίπεδα Cmax μετά από μια δεύτερη δόση PecFent που δίνεται είτε μία είτε δύο ώρες μετά την αρχική δόση, αυτή η αύξηση δεν θεωρείται ότι είναι αρκετά μεγάλη ώστε να οδηγήσει σε κλινικά σημαντική συσσώρευση ή υπερβολική έκθεση, παρέχοντας ένα ικανό περιθώριο ασφαλείας για το συνιστώμενο μεσοδιάστημα μεταξύ των δόσεων της τάξης των τεσσάρων ωρών.
Εάν παρουσιαστεί σοβαρή ή εμμένουσα υπόταση, πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο υπoογκαιμίας και η κατάσταση πρέπει να αντιμετωπιστεί με κατάλληλη θεραπεία παρεντερικής πρόσληψης υγρών.
Έχει αναφερθεί μυϊκή ακαμψία που παρεμποδίζει την αναπνοή κατά τη λήψη φαιντανύλης και άλλων οπιοειδών. Σε αυτήν την περίπτωση, ενδέχεται να χρειαστεί ενδοτραχειακή διασωλήνωση, υποβοηθούμενος ή ελεγχόμενος αερισμός και χορήγηση ανταγωνιστών των οπιοειδών, καθώς επίσης και μυοχαλαρωτικών.
Φαρμακολογικές ιδιότητες - PECFENT 400MCG/
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Aναλγητικά, οπιοειδή, παράγωγα φαινυλοπιπεριδίνης, κωδικός ATC: N02AB03.
Μηχανισμός δράσης
Η φαιντανύλη είναι ένα οπιοειδές αναλγητικό που αλληλεπιδρά κυρίως µε τους μ-υποδοχείς των οπιοειδών. Οι κύριες θεραπευτικές της δράσεις είναι αναλγησία και καταστολή. Οι δευτερεύουσες φαρμακολογικές δράσεις είναι αναπνευστική καταστολή, βραδυκαρδία, υποθερμία, δυσκοιλιότητα, μύση, φυσική εξάρτηση και ευφορία.
Τα οπιοειδή ενδέχεται να επηρεάσουν τον άξονα υποθαλάμου-υπόφυσης-επινεφριδίων ή τον άξονα υποθαλάμου-υπόφυσης-γονάδων. Ορισμένες μεταβολές που μπορούν να παρατηρηθούν περιλαμβάνουν αύξηση της προλακτίνης στον ορό και μειώσεις της κορτιζόλης και της τεστοστερόνης στο πλάσμα. Από αυτές τις ορμονικές μεταβολές μπορεί να εκδηλωθούν κλινικά σημεία και συμπτώματα.
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
Διεξήχθη μια διπλή τυφλή, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο (placebo), διασταυρούμενη μελέτη στην οποία 114 ασθενείς που εμφάνιζαν κατά μέσο όρο 1 έως 4 επεισόδια παροξυσμικού πόνου (BTP) την ημέρα ενόσω λάμβαναν θεραπεία συντήρησης με οπιοειδή, εισαχθήκανε σε μια αρχική ανοιχτή φάση τιτλοποίησης για να προσδιοριστεί μια αποτελεσματική δόση PecFent (Μελέτη CP043). Στους ασθενείς που εισήχθησαν στη διπλή τυφλή φάση αντιμετωπίστηκαν μέχρι και 10 επεισόδια παροξυσμικού πόνου (BTP) είτε με PecFent (7 επεισόδια) είτε με εικονικό φάρμακο (3 επεισόδια) σε τυχαία σειρά.
Από τους ασθενείς που εισαχθήκανε στη φάση τιτλοποίησης, μόνο 7 (6,1%) δεν ήταν σε θέση να τιτλοποιηθούν σε μια αποτελεσματική δόση λόγω έλλειψης αποτελεσματικότητας και 6 (5,3%) αποσύρθηκαν λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών.
Tο κύριο τελικό σημείο ήταν η σύγκριση μεταξύ της διαφοράς αθροίσματος της έντασης του πόνου στα 30 λεπτά μετά τη λήψη της δόσης (SPID30), το οποίο ήταν 6,57 στα επεισόδια που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με PecFent σε σύγκριση με 4,45 για το εικονικό φάρμακο (p < 0,0001). Tο SPID για τα επεισόδια που υποβλήθηκαν σε αγωγή με PecFent ήταν επίσης σημαντικά διαφορετικό σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο σε 10, 15, 45 και 60 λεπτά μετά από τη χορήγηση.
Oι μέσες βαθμολογίες έντασης του πόνου (73 ασθενείς) για όλα τα επεισόδια που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με PecFent (459 επεισόδια) σε σύγκριση με εκείνα που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με εικονικό φάρμακο (200 επεισόδια) ήταν σημαντικά χαμηλότερες σε 5, 10, 15, 30, 45 και 60 λεπτά μετά τη χορήγηση (βλ. Εικόνα 1).
Χρόνος (λεπτά)
Σημείωση: βαθμολογίες έντασης πόνου (μέση των μέσων ατόμων) μετά τη χορήγηση PecFent και εικονικό φάρμακο
* Σημαντική διαφορά ανιχνεύτηκε στο επίπεδο άλφα <=0,05 μεταξύ PecFent και εικονικό φάρμακο σε αυτό το χρονικό σημείο
** Σημαντική διαφορά ανιχνεύτηκε στο επίπεδο άλφα <=0,01 μεταξύ PecFent και εικονικό φάρμακο σε αυτό το χρονικό σημείο
Εικονικό φάρμακο
Εικόνα 1: Μέσες βαθμολογίες έντασης του πόνου [± SE (τυπικό σφάλμα)] σε κάθε χρονικό σημείο (πληθυσμός mITT)
Η ανώτερη αποτελεσματικότητα του PecFent έναντι του εικονικού φαρμάκου υποστηρίχθηκε από στοιχεία από δευτερεύοντα τελικά σημεία συμπεριλαμβανομένου του αριθμού των επεισοδίων παροξυσμικού πόνου (BTP) με κλινικά σημαντική ανακούφιση από τον πόνο, που ορίζεται ως η μείωση τουλάχιστον 2 μονάδων στη βαθμολογία της έντασης του πόνου (Εικόνα 2).
Επεισόδια (%)PecFent Εικονικό φάρμακο (placebo)
90,0
80,0
70,0
60,0
***
65,8
***
70,8
***
76,3
***
50,8
48,5
50,0
40,0
30,0
45,5
**
32,9
40,0
32,0
24,5
20,0 13,1 11,5
10,0
0,0
5 10 15 30 45 60
Χρόνος από τη χορήγηση (λεπτά)Εικόνα 2: Κλινικά σημαντική ανακούφιση πόνου – PecFent έναντι εικονικού φαρμάκου (placebo): % Επεισόδια ασθενών με ≥ των 2 μονάδων μείωση στην ένταση του πόνου
Σε μια διπλή τυφλή, τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη με φάρμακο σύγκρισης μελέτη (Μελέτη 044) παρόμοιου σχεδιασμού με τη Μελέτη 043 που διεξήχθη σε ασθενείς με ανοχή στα οπιοειδή με παροξυσμικό καρκινικό πόνο σε σταθερές δόσεις κανονικά σχεδιασμένων οπιοειδών, το PecFent φάνηκε να είναι ανώτερο από τη θειική μορφίνη άμεσης απελευθέρωσης (IRMS). Κατεδείχθη ανωτερότητα μέσω του κύριου τελικού σημείου, της διαφοράς στην ένταση του πόνου, εντός
15 λεπτών, που ήταν 3,02 σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αγωγή με PecFent σε σύγκριση με 2,69 σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αγωγή με IRMS (p = 0,0396).
Σε μια μακροπρόθεσμη, ανοιχτή μελέτη ασφάλειας (Μελέτη 045), 355 ασθενείς εισαχθήκανε στη φάση αγωγής 16 εβδομάδων, κατά την οποία 42.227 επεισόδια παροξυσμικού καρκινικού πόνου (BTP) υποβλήθηκαν σε αγωγή με PecFent. Εκατό από αυτούς τους ασθενείς συνέχισαν την αγωγή για έως 26 μήνες σε μια φάση επέκτασης. Από τους 355 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αγωγή στη φάση ανοιχτής θεραπείας, 90% δεν χρειάστηκαν αύξηση της δόσης.
Στην τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη (CP043) το 9,4% των 459 επεισοδίων παροξυσμικού πόνου (BTP) αντιμετωπισμένων με PecFent σε 73 ασθενείς απαίτησε τη χρήση οποιωνδήποτε περαιτέρω (διάσωση) φαρμακευτικών προϊόντων εντός 60 λεπτών από τη χορήγηση.
Κατά τη διάρκεια της μακροπρόθεσμης, ανοιχτού σχεδιασμού μελέτης (CP045), αυτό ήταν το 6,0% των 42.227 επεισοδίων σε 355 ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με PecFent κατά τη διάρκεια θεραπείας διάρκειας έως και 159 ημερών.
Γενική εισαγωγή
Η φαιντανύλη είναι εξαιρετικά λιπόφιλη και μπορεί να απορροφηθεί πολύ γρήγορα διαμέσου του ρινικού βλεννογόνου και πιο αργά μέσω της γαστρεντερικής οδού. Υπόκειται σε ηπατικό μεταβολισμό πρώτης διόδου και εντερικό μεταβολισμό οι μεταβολίτες δεν συμβάλουν στις θεραπευτικές επιδράσεις της φαιντανύλης.
Το PecFent χρησιμοποιεί το σύστημα χορήγησης ρινικού φαρμάκου PecSys για τη ρύθμιση της χορήγησης και απορρόφησης της φαιντανύλης. Tο σύστημα PecSys επιτρέπει τον ψεκασμό του προϊόντος στην πρόσθια περιοχή της ρινικής κοιλότητας ως μια λεπτή αχλύ σταγονιδίων, τα οποία σχηματίζουν γέλη με την επαφή με τα ιόντα ασβεστίου που είναι παρόντα στη ρινική κοιλότητα. Η φαιντανύλη διαχέεται από τη γέλη και απορροφάται μέσω του ρινικού βλεννογόνου. Αυτή η ρυθμιζόμενη μέσω γέλης απορρόφηση της φαιντανύλης περιορίζει το επίπεδο της μέγιστης συγκέντρωσης στο πλάσμα (Cmax) ενώ επιτρέπει την επίτευξη αυτής της μέγιστης συγκέντρωσης σε ενωρίτερο χρόνο (Tmax).
Απορρόφηση
Σε μια φαρμακοκινητική μελέτη σύγκρισης του PecFent (100, 200, 400 και 800 μικρογραμμάρια) με από του στόματος διαβλεννογόνια κιτρική φαιντανύλη (OTFC, 200 μικρογραμμάρια), η φαιντανύλη φάνηκε να απορροφάται γρηγορότερα μετά από εφάπαξ ενδορρινική χορήγηση PecFent, με διάμεσο Tmax που κυμαίνεται από 15 έως 21 λεπτά (ο χρόνος Tmax για την OTFC ήταν περίπου 90 λεπτά). Η ποικιλότητα της φαρμακοκινητικής της φαιντανύλης ήταν σημαντική μετά τη θεραπεία τόσο με PecFent όσο και με OTFC. Η σχετική βιοδιαθεσιμότητα της φαιντανύλης από τη θεραπεία με PecFent σε σύγκριση με την OTFC 200 μικρογραμμαρίων ήταν περίπου 120%.
Οι κύριες φαρμακοκινητικές παράμετροι απεικονίζονται στον παρακάτω πίνακα. Φαρμακοκινητικές παράμετροι σε ενήλικα άτομα που λαμβάνουν PecFent και OTFC
| Φαρμακοκινητι κές παράμετροι (μέση τιμή(%CV)) | PecFent | OTFC | |||
| 100 μικρογρα μμάρια | 200 μικρογρα μμάρια | 400 μικρογρα μμάρια | 800 μικρογρα μμάρια | 200 μικρογρα μμάρια | |
| Tmax (ώρες)* | 0,33 (0,08-1,50) | 0,25 (0,17-1,60) | 0,35 (0,25-0,75) | 0,34 (0,17-3,00) | 1,50 (0,50-8,00) |
| Cmax (pg/ml) | 351,5 (51,3) | 780,8 (48,4) | 1 552,1 (26,2) | 2 844,0 (56,0) | 317,4 (29,9) |
| AUC (pg. hr/ml) | 2 460,5 (17,9 | 4 359,9 (29,8) | 7 513,4 (26,7) | 17 272 (48,9) | 3 735,0 (32,8) |
| t1/2 (ώρες) | 21,9 (13,6) | 24,9 (51,3) | 15,0 (24,7) | 24,9 (92,5) | 18,6 (31,4) |
*Τα δεδομένα για τον Tmax παρουσιάζονται ως διάμεση τιμή (εύρος).
Οι καμπύλες για κάθε επίπεδο δόσης είναι παρόμοιες ως προς το σχήμα με αυξημένα επίπεδα δόσης να παράγουν αυξημένα επίπεδα φαιντανύλης πλάσματος. Αναλογικότητα προς τη δόση κατεδείχθη για τη Cmax και την περιοχή υπό της καμπύλης (AUC) στο εύρος δόσης 100 μικρογραμμάρια έως 800 μικρογραμμάρια (βλ. Εικόνα 3). Εάν γίνει μεταπήδηση σε PecFent από κάποιο άλλο προϊόν φαιντανύλης για BTP, απαιτείται ανεξάρτητη τιτλοποίηση δόσης με το PecFent, καθώς η βιοδιαθεσιμότητα μεταξύ προϊόντων διαφέρει σημαντικά.
Εικόνα 3: Μέσες συγκεντρώσεις φαιντανύλης πλάσματος μετά από εφάπαξ δόσεις PecFent και OTFC σε υγιή άτομα
-
PecFent δόση 100 µg
-
PecFent δόση 200 µg
C.
PecFent δόση 400 µg
-
PecFent δόση 800 µg
-
OTFC δόση 200 µg
4500
Φαιντανύλη πλάσματος (pg/ml)
4000
3500
Plasma Fentanyl (pg/ml)
PecFent 100 µg dose
PecFent 200 µg dose
3000
PecFent 400 µg dose
2500
PecFent 800 µg dose
2000
OTFC 200 µg dose
1500
1000
500
0
Time (hours)
Χρόνος (ώρες)
0 0,5 1 1,5 2 2,5 3 3,5 4
Διεξήχθη μια φαρμακοκινητική μελέτη για την αξιολόγηση της απορρόφησης και ανεκτικότητας μιας εφάπαξ δόσης PecFent σε ασθενείς με προκαλούμενη από τη γύρη εποχική αλλεργική ρινίτιδα, συγκρίνοντας τις καταστάσεις χωρίς πρόκληση από τη γύρη, με οξεία πρόκληση (ρινιτική κατάσταση) και με οξεία πρόκληση ακολουθούμενη από θεραπεία με οξυμεταζολίνη.
Δεν υπήρχε κλινικά σημαντική επίδραση της οξείας ρινίτιδας στην Cmax, τον Tmax ή την συνολική έκθεση σε φαιντανύλη, συγκρίνοντας τις καταστάσεις χωρίς πρόκληση και με οξεία πρόκληση. Μετά την αγωγή της κατάστασης οξείας ρινίτιδας με οξυμεταζολίνη, υπήρχαν μειώσεις στην Cmax και στην έκθεση στη φαιντανύλη, καθώς και αυξήσεις στον Tmax που ήταν στατιστικά, και πιθανώς κλινικά, σημαντικές.
Κατανομή
Η φαιντανύλη είναι εξαιρετικά λιπόφιλη και κατανέμεται καλά πέραν του αγγειακού συστήματος, με μεγάλο φαινόμενο όγκο κατανομής. Δεδομένα από ζώα έδειξαν ότι, μετά την απορρόφηση, η φαιντανύλη κατανέμεται ταχέως σε εγκέφαλο, καρδιά, πνεύμονες, νεφρούς και σπλήνα ενώ ακολούθως ανακατανέμεται πιο αργά σε μυς και λίπος.
Η δέσμευση της φαιντανύλης από πρωτεΐνες του πλάσματος ανέρχεται στο 80–85%. Η κύρια πρωτεΐνη δέσμευσης είναι η α-1 όξινη γλυκοπρωτεΐνη, αλλά τόσο η λευκωματίνη όσο και οι λιποπρωτεΐνες συμβάλλουν σε κάποιο βαθμό. Το ελεύθερο κλάσμα της φαιντανύλης αυξάνει με την οξέωση.
Βιομετασχηματισμός
Οι μεταβολικές οδοί έπειτα από ρινική χορήγηση PecFent δεν έχουν χαρακτηριστεί σε κλινικές μελέτες. Η φαιντανύλη μεταβολίζεται στο ήπαρ σε νορφαιντανύλη από την CYP3A4 ισομορφή του κυτοχρώματος. Η νορφαιντανύλη δεν είναι φαρμακολογικά ενεργή σε μελέτες σε ζώα. Περισσότερο από το 90% αυτής απεκκρίνεται μέσω βιομετατροπής σε Ν-απαλκυλιωμένους και υδροξυλιωμένους ανενεργούς μεταβολίτες.
Αποβολή
Η διάθεση της φαιντανύλης μετά από ενδορρινική χορήγηση PecFent δεν έχει προσδιοριστεί σε μια μελέτη μαζικού ισοζυγίου. Λιγότερο από 7% της χορηγούμενης δόσης απεκκρίνεται αμετάβλητη στα ούρα, και μόλις 1% περίπου απεκκρίνεται αμετάβλητη στα κόπρανα. Οι μεταβολίτες απεκκρίνονται κυρίως στα ούρα, ενώ η απέκκριση στα κόπρανα είναι λιγότερο σημαντική.
Η συνολική κάθαρση πλάσματος της φαιντανύλης έπειτα από ενδοφλέβια χορήγηση είναι περίπου 42 L/h.
Γραμμικότητα/μη γραμμικότητα
Έχει καταδειχθεί η αναλογικότητα προς τη δόση για Cmax και AUC στο εύρος δόσης
100 μικρογραμμάρια έως 800 μικρογραμμάρια.
Η επίδραση της νεφρικής ή ηπατικής δυσλειτουργίας στη φαρμακοκινητική του PecFent δεν έχει μελετηθεί.
Φαρμακευτικές πληροφορίες - PECFENT 400MCG/
Πηκτίνη (E440) Μαννιτόλη (E421) Φαινυλαιθυλική αλκοόλη
Παραϋδροξυβενζοϊκός προπυλεστέρας (E216) Σακχαρόζη
Υδροχλωρικό οξύ (0,36%) ή υδροξείδιο του νατρίου (για προσαρμογή του pH) Κεκαθαρμένο ύδωρ
Φιάλη 2 ψεκασμών:
18 μήνες
Μετά την ενεργοποίηση, χρησιμοποιήστε εντός 5 ημερών.
Φιάλη 8 ψεκασμών:
3 χρόνια
Μετά την πρώτη χρήση: 60 ημέρες
Μη φυλάσσετε σε θερμοκρασία μεγαλύτερη των 25 °C. Μην καταψύχετε.
Φυλάσσετε τη φιάλη στον περιέκτη ασφαλείας για τα παιδιά για να προστατεύεται από το φως. Φυλάσσετε τη φιάλη στον περιέκτη ασφαλείας για τα παιδιά πάντοτε, ακόμα και όταν τελειώσει.
Φιάλη (διαυγούς υάλου Τύπου I) με προσαρτημένη δοσιμετρική αντλία που ενσωματώνει έναν ακουστό μετρητή δόσης, καθώς και ένα προστατευτικό καπάκι (στερεό λευκό πώμα για τη φιάλη
2 ψεκασμών και διαφανές πώμα για τη φιάλη 8 ψεκασμών). Σε κάθε περίπτωση το προϊόν είναι συσκευασμένο σε έναν αχιβαδόμορφο περιέκτη ασφαλείας για τα παιδιά.
Οι φιάλες περιέχουν:
0,95 ml διασφαλίζοντας τη χορήγηση 2 πλήρων ψεκασμών ή
1,55 ml διασφαλίζοντας τη χορήγηση 8 πλήρων ψεκασμών.
Οι φιάλες στους περιέκτες ασφάλειας για τα παιδιά διατίθενται σε κουτιά που περιέχουν: Για φιάλη 2 ψεκασμών: 1 φιάλη.
Για φιάλη 8 ψεκασμών: 1, 4 έως 12 φιάλες.
Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι περιεκτικότητες ή συσκευασίες.
Μερικώς χρησιμοποιημένες φιάλες PecFent μπορεί να περιέχουν αρκετό φάρμακο ώστε να είναι επιβλαβείς ή απειλητικές για τη ζωή ενός παιδιού. Ακόμα και αν έχει απομείνει λίγο ή καθόλου φάρμακο μέσα στη φιάλη, το PecFent πρέπει να απορρίπτεται κατάλληλα, σύμφωνα με τα παρακάτω βήματα:
-
Πρέπει να δίνονται οδηγίες στους ασθενείς και τους φροντιστές ώστε να απορρίπτουν κατάλληλα όλες τις αχρησιμοποίητες, μερικώς χρησιμοποιημένες και χρησιμοποιημένες φιάλες PecFent. Θα πρέπει να δίνονται οδηγίες στον ασθενή για το σωστό τρόπο απόρριψης.
-
Εάν παραμένουν τυχόν μη επιθυμητοί θεραπευτικοί ψεκασμοί στη φιάλη, θα πρέπει να δίνεται οδηγία στον ασθενή να τους αφαιρέσει ως εξής:
Φιάλη 2 ψεκασμών:
-
Να στοχεύσει το εκνέφωμα μακριά από αυτόν (και οποιουσδήποτε άλλους ανθρώπους) και να αφαιρέσει το εναπομείναν εκνέφωμα έως ότου εμφανιστεί ο κόκκινος αριθμός «2» στο παράθυρο μέτρησης και δεν μπορούν πλέον να ληφθούν πλήρεις θεραπευτικοί ψεκασμοί από τη φιάλη.
-
Αφού ο μετρητής προχωρήσει στο «2», ο ασθενής θα πρέπει να συνεχίσει να ωθεί προς τα κάτω στις λαβές για τα δάκτυλα (θα υπάρχει κάπως αυξημένη αντίσταση).
-
Αφού γίνει η απομάκρυνση των 2 θεραπευτικών ψεκασμών, ο ασθενής δεν θα ακούει ένα κλικ και ο μετρητής δεν θα προχωράει πέραν του «2». Περαιτέρω εκπεμπόμενοι ψεκασμοί δεν θα είναι πλήρεις ψεκασμοί και δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται θεραπευτικά.
Φιάλη 8 ψεκασμών:
-
Να στοχεύσει, το εκνέφωμα μακριά από αυτόν (και οποιουσδήποτε άλλους ανθρώπους) και να αφαιρέσει το εναπομείναν εκνέφωμα έως ότου εμφανιστεί ο κόκκινος αριθμός «8» στο παράθυρο μέτρησης και δεν μπορούν πλέον να ληφθούν πλήρεις θεραπευτικοί ψεκασμοί από τη φιάλη.
-
Αφού ο μετρητής προχωρήσει στο «8», ο ασθενής θα πρέπει να συνεχίσει να ωθεί προς τα κάτω στις λαβές για τα δάκτυλα (θα υπάρχει κάπως αυξημένη αντίσταση) για ένα σύνολο τεσσάρων φορών για την αφαίρεση τυχόν υπολειπόμενου φαρμάκου από τη φιάλη.
-
Αφού γίνει η απομάκρυνση των 8 θεραπευτικών ψεκασμών, ο ασθενής δεν θα ακούει ένα κλικ και ο μετρητής δεν θα προχωράει πέραν του «8». Περαιτέρω εκπεμπόμενοι ψεκασμοί δεν θα είναι πλήρεις ψεκασμοί και δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται θεραπευτικά.
Πρέπει να δοθούν οδηγίες στους ασθενείς και στα μέλη των οικογενειών τους για όταν το PecFent δεν χρειάζεται πλέον, οπότε πρέπει να απορρίπτουν συστηματικά τυχόν φιάλες που απομένουν από μια συνταγή όσο το δυνατόν πιο γρήγορα επιστρέφοντάς τες στον περιέκτη ασφαλείας για τα παιδιά και απορρίπτοντάς τες σύμφωνα με τις κατά τόπους σχετικές διατάξεις ή επιστρέφοντάς τες στο φαρμακείο.