PHELINUN P.S.C.S.IF 50MG/VIAL
Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Αλληλεπιδράσεις με
Περιορισμοί
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)
Τελευταία ενημέρωση SmPC
Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - PHELINUN 50MG/VIAL
Το PHELINUN χορηγούμενο σε υψηλές δόσεις ως μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό με άλλα κυτταροτοξικά φαρμακευτικά προϊόντα ή/και ολοσωματική ακτινοβολία, ενδείκνυται για τη θεραπεία των ακόλουθων παθήσεων:
-
πολλαπλό μυέλωμα
-
κακόηθες λέμφωμα (Hodgkin, μη Hodgkin λέμφωμα)
-
οξεία λεμφοβλαστική και μυελοβλαστική λευχαιμία
-
παιδικό νευροβλάστωμα
-
καρκίνος των ωοθηκών
-
αδενοκαρκίνωμα του μαστού.
Το PHELINUN σε συνδυασμό με άλλα κυτταροτοξικά φαρμακευτικά προϊόντα ενδείκνυται ως αγωγή προετοιμασίας μειωμένης έντασης (RIC) πριν από αλλογενή μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων (allo-HSCT) σε περιπτώσεις κακοήθων αιματολογικών νόσων σε ενήλικες.
Το PHELINUN σε συνδυασμό με άλλα κυτταροτοξικά φαρμακευτικά προϊόντα ενδείκνυται ως αγωγή προετοιμασίας πριν από αλλογενή μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων σε περιπτώσεις αιματολογικών νόσων σε παιδιατρικούς πληθυσμούς, όπως:
-
προετοιμασία μυελοαφανιστικής θεραπείας σε περιπτώσεις κακοήθων αιματολογικών νόσων
-
αγωγή προετοιμασίας μειωμένης έντασης (RIC) σε περιπτώσεις μη κακοήθων αιματολογικών νόσων.
-
Η χορήγηση του PHELINUN πρέπει να πραγματοποιείται υπό την επίβλεψη γιατρού με εμπειρία στη χρήση χημειοθεραπευτικών φαρμακευτικών προϊόντων και στην αγωγή προετοιμασίας πριν από τη μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων.
Δοσολογία
Ενήλικες
Πολλαπλό μυέλωμα, κακόηθες λέμφωμα (Hodgkin, μη-Hodgkin λέμφωμα), οξεία λεμφοβλαστική και μυελοβλαστική λευχαιμία (ΟΛΛ και ΟΜΛ), καρκίνος των ωοθηκών και αδενοκαρκίνωμα του μαστού σε υψηλές δόσεις
Το δοσολογικό σχήμα είναι το ακόλουθο: μία δόση από 100 έως 200 mg/m2 επιφάνειας του σώματος (περίπου 2,5 έως 5,0 mg/kg σωματικού βάρους). Η δόση μπορεί να διαιρείται ισόποσα σε 2 ή 3 διαδοχικές ημέρες. Μετά από δόσεις άνω των 140 mg/m2 επιφάνειας του σώματος απαιτείται αυτόλογη μεταμόσχευση αρχέγονων αιματοποιητικών κυττάρων.
Κακοήθεις αιματολογικές νόσοι πριν από αλλογενή μεταμόσχευση αρχέγονων αιματοποιητικών κυττάρων
Η συνιστώμενη δόση είναι 140 mg/m2 χορηγούμενη ως μία ημερήσια έγχυση, ή 70 mg/m2 άπαξ ημερησίως επί δύο διαδοχικές ημέρες.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Οξεία λεμφοβλαστική και μυελοβλαστική λευχαιμία σε υψηλές δόσεις
Το δοσολογικό σχήμα είναι το ακόλουθο: μία δόση από 100 έως 200 mg/m2 επιφάνειας του σώματος (περίπου 2,5 έως 5,0 mg/kg σωματικού βάρους). Η δόση μπορεί να διαιρείται ισόποσα σε 2 ή 3 διαδοχικές ημέρες. Μετά από δόσεις άνω των 140 mg/m2 επιφάνειας του σώματος απαιτείται αυτόλογη μεταμόσχευση αρχέγονων αιματοποιητικών κυττάρων.
Παιδικό νευροβλάστωμα
Η συνιστώμενη δόση για την επίτευξη ανταπόκρισης με τη χορήγηση συμβατικής θεραπείας είναι μία εφάπαξ δόση από 100 mg/m2 έως 240 mg/m2 επιφάνειας του σώματος (ορισμένες φορές διαιρούμενη ισόποσα σε 3 διαδοχικές ημέρες), σε συνδυασμό με αυτόλογη μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων. Η έγχυση πραγματοποιείται είτε ως μονοθεραπεία είτε σε συνδυασμό με ακτινοθεραπεία ή/και άλλα κυτταροτοξικά φαρμακευτικά προϊόντα.
Αιματολογικές νόσοι πριν από αλλογενή μεταμόσχευση αρχέγονων αιματοποιητικών κυττάρων
Η συνιστώμενη δόση είναι η εξής:
-
κακοήθεις αιματολογικές νόσοι: 140 mg/m2 με μία εφάπαξ ημερήσια έγχυση
-
μη κακοήθεις αιματολογικές νόσοι: 140 mg/m2 χορηγούμενη ως μία ημερήσια έγχυση, ή 70 mg/m2 άπαξ ημερησίως επί δύο διαδοχικές ημέρες.
Θρομβοεμβολικές επιπλοκές
Προληπτική αντιθρομβωτική αγωγή πρέπει να χορηγείται τουλάχιστον κατά τους 5 πρώτους μήνες της θεραπείας, ειδικότερα σε ασθενείς που διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο θρόμβωσης. Η απόφαση για τη λήψη προληπτικών αντιθρομβωτικών μέτρων πρέπει να λαμβάνεται μετά από προσεκτική αξιολόγηση των υποκείμενων κινδύνων για τον κάθε ασθενή ξεχωριστά (βλ. παραγράφους 4.4 και 4.8).
Ειδικοί πληθυσμοί
Ηλικιωμένοι
Δεν υπάρχει συνιστώμενη δοσολογία για χορήγηση του PHELINUN σε ηλικιωμένους. Ωστόσο, συχνά οι συμβατικές δόσεις της μελφαλάνης ισχύουν και για τους ηλικιωμένους.
Η εμπειρία από τη χρήση υψηλών δόσεων μελφαλάνης σε ηλικιωμένους ασθενείς είναι περιορισμένη. Για τον λόγο αυτό, πριν από τη χρήση υψηλών δόσεων μελφαλάνης σε ηλικιωμένους ασθενείς, πρέπει να δίδεται ιδιαίτερη προσοχή στη διασφάλιση της γενικής κατάστασης της υγείας του ασθενούς και της λειτουργίας των οργάνων του.
Νεφρική δυσλειτουργία
Σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία απαιτείται προσαρμογή της δόσης (βλ. παράγραφο 4.4). Η κάθαρση της μελφαλάνης, παρότι παρουσιάζει διακυμάνσεις, ενδέχεται να μειωθεί λόγω της νεφρικής δυσλειτουργίας.
Υψηλές δόσεις μελφαλάνης με θεραπεία διάσωσης αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων χρησιμοποιούνται επιτυχώς ακόμα και σε αιμοκαθαιρόμενους ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου.
Κατά κανόνα, για τη θεραπεία με υψηλή δόση μελφαλάνης χωρίς θεραπεία διάσωσης αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων σε ασθενείς με μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης 30 έως 50 ml/min) είναι συνήθης η μείωση της δόσης κατά 50%. Η υψηλή δόση μελφαλάνης (άνω των
140 mg/m2) χωρίς θεραπεία διάσωσης αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε ασθενείς με πιο σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία. Στις υψηλές δόσεις μελφαλάνης (100 έως 240 mg/m2 επιφάνειας του σώματος), η ανάγκη μείωσης της δόσης εξαρτάται από τον βαθμό νεφρικής δυσλειτουργίας, την εκ νέου έγχυση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων και τη θεραπευτική ανάγκη. Η ένεση μελφαλάνης πρέπει να χορηγείται σε δόσεις άνω των 140 mg/m2 με θεραπεία διάσωσης αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων.
Ηπατική δυσλειτουργία
Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης για ασθενείς με ήπια ηπατική δυσλειτουργία και δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα σε ασθενείς με μέτρια ή σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.
Τρόπος χορήγησης
Συνιστάται να διασφαλίζεται η επαρκής ενυδάτωση των ασθενών και η προκλητή διούρηση, καθώς και η προληπτική χορήγηση παραγόντων κατά των λοιμώξεων (βακτηριακών, μυκητιασικών, ιογενών) (βλ. παράγραφο 4.4).
Η χορήγηση κυκλοφωσφαμίδης πριν από τη θεραπεία φαίνεται να μειώνει τη σοβαρότητα της γαστρεντερικής βλάβης που προκαλείται από τις υψηλές δόσεις PHELINUN. Για περισσότερες λεπτομέρειες ανατρέξτε στη βιβλιογραφία (βλ. παράγραφο 4.8).
Η εφαρμογή προληπτικών μέτρων, όπως η χορήγηση αντιμολυσματικών παραγόντων μπορεί να είναι χρήσιμη. (βλ. παράγραφο 4.8).
Η εμφάνιση της νόσου μοσχεύματος κατά ξενιστή (GvHD) μπορεί να προληφθεί με τη χρήση ανοσοκατασταλτικής θεραπείας μετά τη μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων στο πλαίσιο προφύλαξης (βλ. παράγραφο 4.8).
Το PHELINUN προορίζεται αποκλειστικά για ενδοφλέβια χρήση.
Όταν το PHELINUN χορηγείται μέσω περιφερικής ενδοφλέβιας οδού ενδέχεται να παρατηρηθεί εξαγγείωση. Σε περίπτωση εξαγγείωσης, η χορήγηση πρέπει να διακόπτεται άμεσα και να χρησιμοποιείται η κεντρική φλεβική γραμμή.
Σε περίπτωση χορήγησης υψηλών δόσεων με ή χωρίς μεταμόσχευση, για την αποφυγή εξαγγείωσης συνιστάται η χορήγηση του διαλύματος μέσω της κεντρικής φλεβικής γραμμής.
Το PHELINUN υπό μορφή πυκνού διαλύματος (5 mg/ml) συνιστάται να ενίεται με αργό ρυθμό στη θύρα έγχυσης ταχείας ροής του διαλύματος.
Εάν η αργού ρυθμού ένεση του πυκνού σκευάσματος (5 mg/ml) σε διάλυμα έγχυσης ταχείας ροής δεν είναι κατάλληλη, το PHELINUN μπορεί να χορηγηθεί κατόπιν περαιτέρω αραίωσης με ενέσιμο διάλυμα χλωριούχου νατρίου 9 mg/ml (0,9%) σε ασκό διαλύματος «αργής έγχυσης». Ο συνολικός χρόνος από την προετοιμασία του διαλύματος έως την ολοκλήρωση της έγχυσης δεν πρέπει να υπερβαίνει την 1 ώρα και 30 λεπτά. Όταν αραιώνεται περαιτέρω σε διάλυμα έγχυσης, το PHELINUN έχει μειωμένη σταθερότητα και ο ρυθμός αποδόμησής του αυξάνεται ταχέως με την αύξηση της θερμοκρασίας.
Συνιστάται η έγχυση να πραγματοποιείται σε θερμοκρασία μικρότερη των 25°C.
Προφυλάξεις που πρέπει να ληφθούν πριν από τον χειρισμό ή τη χορήγηση του φαρμακευτικού προϊόντος
Η προετοιμασία ενέσιμων κυτταροτοξικών διαλυμάτων πρέπει να πραγματοποιείται από εξειδικευμένους επαγγελματίες υγείας με γνώσεις χειρισμού αλκυλιωτικών παραγόντων, υπό συνθήκες που διασφαλίζουν την προστασία του περιβάλλοντος και την ασφάλεια των επαγγελματιών υγείας.
Ο χειρισμός των εκκρίσεων και του έμετου πρέπει να γίνεται με ιδιαίτερη προσοχή. Το προσωπικό που κυοφορεί πρέπει να ενημερώνεται δεόντως και να αποφεύγει τον χειρισμό του PHELINUN. Εάν το PHELINUN έρθει τυχαία σε επαφή με το δέρμα, πλύνετε αμέσως το δέρμα σχολαστικά με σαπούνι και νερό.
Σε περίπτωση τυχαίας επαφής με τα μάτια ή τους βλεννογόνους, ξεπλύνετε με άφθονο νερό. Η εισπνοή του προϊόντος πρέπει να αποφεύγεται.
Υπολείμματα του φαρμακευτικού προϊόντος, καθώς και όλα τα υλικά που έχουν χρησιμοποιηθεί για την ανασύσταση και τη χορήγησή του πρέπει να απορρίπτονται σύμφωνα με τις πρότυπες διαδικασίες που ισχύουν για τα κυτταροτοξικά προϊόντα και με τη δέουσα προσοχή στις τοπικές απαιτήσεις που αφορούν την απόρριψη των επικίνδυνων αποβλήτων.
Για οδηγίες σχετικά με την ανασύσταση και αραίωση του φαρμακευτικού προϊόντος πριν από τη χορήγηση, βλ. παράγραφο 6.6.
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
-
Εγκυμοσύνη (αποκλειστικά σε σχέση με τη θεραπεία πριν από τη μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων, HSCT) και θηλασμός (βλ. παράγραφο 4.6).
Η μελφαλάνη μπορεί να προκαλέσει τοπική βλάβη στους ιστούς. Σε περίπτωση εμφάνισης εξαγγείωσης, δεν πρέπει να χορηγείται με απευθείας ένεση σε περιφερική φλέβα (βλ. παράγραφο 4.2).
Η ηπατική φλεβο-αποφρακτική νόσος είναι μια σημαντική επιπλοκή που μπορεί να συμβεί κατά τη διάρκεια της θεραπείας με μελφαλάνη.
Παρακολούθηση
Καθώς η μελφαλάνη είναι ισχυρός ανοσοκατασταλτικός παράγοντας, είναι σημαντικό να δίδεται ιδιαίτερη προσοχή στην παρακολούθηση των εξετάσεων αίματος για να αποτρέπεται το ενδεχόμενο υπερβολικής μυελοκαταστολής και ο κίνδυνος μη αναστρέψιμης απλασίας του μυελού των οστών ή μη αναστρέψιμης ανεπάρκειας του μυελού των οστών.
Η κυτταροπενία ενδέχεται να συνεχίζεται και μετά τη διακοπή της θεραπείας. Έτσι, με τις πρώτες ενδείξεις ανώμαλης, μεγάλης μείωσης των λευκοκυττάρων ή σοβαρής θρομβοκυτταροπενίας, η θεραπεία πρέπει να διακόπτεται προσωρινά.
Το PHELINUN πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί πρόσφατα σε ακτινοθεραπεία ή χημειοθεραπεία, λόγω αυξημένης τοξικότητας στον μυελό των οστών.
Συνιστάται να διασφαλίζεται η επαρκής ενυδάτωση των ασθενών και η προκλητή διούρηση, καθώς και η προληπτική χορήγηση παραγόντων κατά των λοιμώξεων (βακτηριακών, μυκητιασικών, ιογενών). Εάν χρειαστεί, μπορεί να εξετάζεται το ενδεχόμενο χορήγησης προϊόντων αίματος.
Συνιστάται η παρακολούθηση της γενικής κατάστασης της υγείας και της νεφρικής λειτουργίας των ασθενών που λαμβάνουν υψηλές δόσεις PHELINUN.
Η εμφάνιση διάρροιας, εμέτου και στοματίτιδας αντιπροσωπεύουν τη δοσοπεριοριστική τοξικότητα σε ασθενείς που λαμβάνουν υψηλές ενδοφλέβιες δόσεις PHELINUN σε συνδυασμό με αυτόλογη μεταμόσχευση μυελού των οστών. Η χορήγηση κυκλοφωσφαμίδης πριν από τη θεραπεία φαίνεται να μειώνει τη σοβαρότητα της γαστρεντερικής βλάβης που προκαλείται από τις υψηλές δόσεις PHELINUN. Για περισσότερες λεπτομέρειες ανατρέξτε στη βιβλιογραφία.
Μεταλλαξιογένεση
Η μελφαλάνη έχει μεταλλαξιογόνο δράση σε ζώα, ενώ σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με το φαρμακευτικό προϊόν έχουν παρατηρηθεί χρωμοσωμικές αλλοιώσεις.
Καρκινογένεση
Οξεία μυελογενής λευχαιμία (ΟΜΛ) και μυελοδυσπλαστικά σύνδρομα (ΜΔΣ).
Η μελφαλάνη έχει αναφερθεί ότι προκαλεί λευχαιμία (οξεία λευχαιμία και μυελοδυσπλαστικά σύνδρομα). Υπήρξαν αναφορές οξείας λευχαιμίας μετά από θεραπεία με μελφαλάνη για νόσους όπως αμυλοείδωση, κακόηθες μελάνωμα, πολλαπλό μυέλωμα, μακροσφαιριναιμία, σύνδρομο των ψυχρών συγκολλητινών και καρκίνος των ωοθηκών.
Κατά την εξέταση της χρήσης της μελφαλάνης, ο κίνδυνος πρόκλησης λευχαιμίας πρέπει να αντισταθμίζεται από το δυνητικό θεραπευτικό όφελος, ειδικότερα όταν χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με θαλιδομίδη ή λεναλιδομίδη και πρεδνιζόνη, καθώς έχει καταδειχθεί ότι οι εν λόγω συνδυασμοί αυξάνουν τον κίνδυνο πρόκλησης λευχαιμίας. Πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τη θεραπεία, ο γιατρός πρέπει να υποβάλει τους ασθενείς στους συνήθεις ελέγχους για την έγκαιρη ανίχνευση τυχόν καρκίνου και την έναρξη κατάλληλης θεραπείας, εφόσον απαιτείται.
Συμπαγείς όγκοι
Η χρήση αλκυλιωτικών παραγόντων έχει συνδεθεί με την ανάπτυξη δεύτερων πρωτοπαθών κακοηθειών (SPM). Ειδικότερα, η χορήγηση μελφαλάνης σε συνδυασμό με λεναλιδομίδη και πρεδνιζόνη και, σε μικρότερο βαθμό, σε συνδυασμό με θαλιδομίδη και πρεδνιζόνη, έχει συνδεθεί με αυξημένες πιθανότητες συμπαγών δεύτερων πρωτοπαθών κακοηθειών σε ηλικιωμένους ασθενείς με νεοδιαγνωσθέν πολλαπλό μυέλωμα.
Θρομβοεμβολικές επιπλοκές
Η χρήση μελφαλάνης σε συνδυασμό με λεναλιδομίδη και πρεδνιζόνη ή θαλιδομίδη ή δεξαμεθαζόνη έχει συσχετισθεί με αυξημένο κίνδυνο θρομβοεμβολικών επιπλοκών.
Ειδικότερα σε ασθενείς με αυξημένους παράγοντες κινδύνου θρόμβωσης, πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο λήψης αντιθρομβωτικών προληπτικών μέτρων (βλ. παραγράφους 4.2 και 4.8).
Σε περίπτωση εμφάνισης θρομβοεμβολικών επιπλοκών στον ασθενή, η θεραπεία πρέπει να διακόπτεται και να χορηγείται η συνήθης αντιπηκτική θεραπεία. Μόλις ο ασθενής σταθεροποιηθεί με την αντιπηκτική αγωγή και οι επιπλοκές του θρομβοεμβολικού επεισοδίου τεθούν υπό έλεγχο, η μελφαλάνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην αρχική δοσολογία σε συνδυασμό με λεναλιδομίδη και πρεδνιζόνη, ή θαλιδομίδη και πρεδνιζόνη ή δεξαμεθαζόνη, με βάση την αξιολόγηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου . Ο ασθενής πρέπει να συνεχίσει να λαμβάνει την αντιπηκτική αγωγή καθ όλη τη διάρκεια της θεραπείας με μελφαλάνη.
Νεφρική δυσλειτουργία
Επειδή οι ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία ενδέχεται να έχουν ενδείξεις καταστολής του μυελού των οστών, αυτοί οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά.
Η κάθαρση μελφαλάνης ενδέχεται να είναι μειωμένη σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία, οι οποίοι ενδέχεται να πάσχουν και από ουραιμικό σύνδρομο με καταστολή του μυελού. Συνεπώς, ενδέχεται να είναι απαραίτητη η μείωση της δόσης και οι ασθενείς αυτοί θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά (βλ. παραγράφους 4.2 και 4.8).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της μελφαλάνης ακολουθούμενης από αλλογενή μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων σε παιδιά ηλικίας κάτω των 2 ετών με ΟΜΛ δεν έχει τεκμηριωθεί, επειδή τα δεδομένα ασφάλειας και συνολικής επιβίωσης δεν αναφέρονται ξεχωριστά για τη συγκεκριμένη ηλικιακή κατηγορία (βλ. παραγράφους 4.8 και 5.1).
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της μελφαλάνης στο πλαίσιο σχήματος προετοιμασίας πριν από την αλλογενή μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων σε παιδιά ηλικίας κάτω των 2 ετών με ΟΛΛ δεν έχει τεκμηριωθεί.
Η μελφαλάνη δεν πρέπει να χορηγείται σε εφήβους ηλικίας άνω των 12 ετών με ΟΜΛ ως σχήμα προετοιμασίας ακολουθούμενο από αλλογενή μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων λόγω αυξημένου ποσοστού θνησιμότητας σχετιζόμενης με τη μεταμόσχευση (βλ. παράγραφο 5.1).
Έκδοχα με γνωστή δράση:
Αιθανόλη
PHELINUN 50 mg κόνις και διαλύτης για πυκνό σκεύασμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση
Το συγκεκριμένο φαρμακευτικό προϊόν περιέχει 0,4 g αλκοόλης (αιθανόλης) σε κάθε φιαλίδιο διαλύτη που ισοδυναμούν με 42 mg/ml (0,42% βάρος κατ’ όγκον). Η ποσότητα στα 10 ml του συγκεκριμένου φαρμάκου ισοδυναμεί με 10 ml μπύρας ή 4 ml κρασιού.
PHELINUN 200 mg κόνις και διαλύτης για πυκνό σκεύασμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση
Το συγκεκριμένο φαρμακευτικό προϊόν περιέχει 1,6 g αλκοόλης (αιθανόλης) σε κάθε φιαλίδιο διαλύτη που ισοδυναμούν με 42 mg/ml (0,42 % βάρος κατ’ όγκον). Η ποσότητα στα 40 ml του συγκεκριμένου φαρμάκου ισοδυναμεί με 40 ml μπύρας ή 17 ml κρασιού.
Συγκριτικά, για έναν ενήλικα που καταναλώνει ένα ποτήρι κρασί ή 500 ml μπύρας, η συγκέντρωση αλκοόλης στο αίμα (BAC) είναι πιθανόν να ανέρχεται σε 50 mg/100 ml περίπου.
Η συγχορήγηση με φαρμακευτικά προϊόντα που περιέχουν προπυλενογλυκόλη ή αιθανόλη ενδέχεται να οδηγήσει σε συσσώρευση αιθανόλης και να προκαλέσει ανεπιθύμητες επιδράσεις, ιδίως σε μικρά παιδιά με χαμηλή ή ανώριμη ικανότητα μεταβολισμού.
Ενήλικες
Μία δόση των 200 mg/m2 του συγκεκριμένου φαρμάκου χορηγούμενη σε ενήλικα βάρους 70 kg θα είχε ως αποτέλεσμα έκθεση σε 40 mg/kg αιθανόλης, η οποία μπορεί να προκαλέσει αύξηση της BAC της τάξης των 6,67 mg/100 ml.
Η ποσότητα αλκοόλης στο συγκεκριμένο φάρμακο δεν είναι πιθανόν να έχει επίδραση στους ενήλικες.
Παιδιά και έφηβοι
Μία δόση των 240 mg/m2 του συγκεκριμένου φαρμάκου χορηγούμενη σε παιδί ηλικίας 8 ετών βάρους 30 kg θα είχε ως αποτέλεσμα την έκθεση του παιδιού σε 76,8 mg/kg αιθανόλης, η οποία μπορεί να προκαλέσει αύξηση της συγκέντρωσης οινοπνεύματος στο αίμα (BAC) της τάξης των
12,8 mg/100 ml.
Μία δόση των 240 mg/m2 του συγκεκριμένου φαρμάκου χορηγούμενη σε έφηβο 12 ετών βάρους
40 kg θα είχε ως αποτέλεσμα την έκθεσή του σε 110 mg/kg αιθανόλης, η οποία μπορεί να προκαλέσει αύξηση της συγκέντρωσης οινοπνεύματος στο αίμα (BAC) της τάξης των 18,3 mg/100 ml.
Η αλκοόλη στο συγκεκριμένο σκεύασμα είναι πιθανόν να επηρεάσει τα παιδιά και τους εφήβους. Στις επιδράσεις αυτές ενδέχεται να περιλαμβάνονται υπνηλία και αλλαγές στη συμπεριφορά. Επίσης, ενδέχεται να επηρεάσει την ικανότητα συγκέντρωσης και συμμετοχής σε δραστηριότητες που απαιτούν σωματική άσκηση.
Οι παράγοντες αυτοί πρέπει να λαμβάνονται υπόψη σε παιδιά και εφήβους, καθώς και σε ομάδες υψηλού κινδύνου, όπως ασθενείς με ηπατική νόσο ή επιληψία.
Προπυλενογλυκόλη
PHELINUN 50 mg κόνις και διαλύτης για πυκνό σκεύασμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση
Το συγκεκριμένο φαρμακευτικό προϊόν περιέχει 6,2 g προπυλενογλυκόλης σε κάθε φιαλίδιο διαλύτη 10 ml που ισοδυναμούν με 0,62 g/ml.
PHELINUN 200 mg κόνις και διαλύτης για πυκνό σκεύασμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση
Το συγκεκριμένο φαρμακευτικό προϊόν περιέχει 24,9 g προπυλενογλυκόλης σε κάθε φιαλίδιο διαλύτη 40 ml που ισοδυναμούν με 0,62 g/ml.
Η συγχορήγηση με οποιοδήποτε υπόστρωμα αλκοολικής αφυδρογονάσης, όπως η αιθανόλη, ενδέχεται να προκαλέσει σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες σε παιδιά ηλικίας κάτω των 5 ετών.
Παρότι η προπυλενογλυκόλη δεν έχει αποδειχθεί ότι προκαλεί τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα ή στην ανάπτυξη σε ζώα ή σε ανθρώπους, ενδέχεται ωστόσο να φτάσει στο έμβρυο και έχει ανιχνευθεί στο μητρικό γάλα. Κατά συνέπεια, η χορήγηση προπυλενογλυκόλης σε έγκυες ή θηλάζουσες ασθενείς πρέπει να εξετάζεται κατά περίπτωση για κάθε ασθενή.
Οι ασθενείς με νεφρική ή ηπατική ανεπάρκεια πρέπει να παρακολουθούνται ιατρικά λόγω διαφόρων ανεπιθύμητων ενεργειών που έχουν αναφερθεί και αποδίδονται στην προπυλενογλυκόλη, όπως νεφρική δυσλειτουργία (οξεία σωληναριακή νέκρωση), οξεία νεφρική ανεπάρκεια και ηπατική δυσλειτουργία
Έχουν αναφερθεί διάφορες ανεπιθύμητες ενέργειες μετά τη χορήγηση υψηλών δόσεων ή με την παρατεταμένη χρήση προπυλενογλυκόλης, όπως υπεροσμωτικότητα, γαλακτική οξέωση, νεφρική δυσλειτουργία (οξεία σωληναριακή νέκρωση), οξεία νεφρική ανεπάρκεια, καρδιοτοξικότητα (αρρυθμία, υπόταση), διαταραχές του κεντρικού νευρικού συστήματος (κατάθλιψη, κώμα, κρίσεις), αναπνευστική καταστολή, δύσπνοια, ηπατική δυσλειτουργία, αιμολυτική αντίδραση (ενδοαγγειακή αιμόλυση) και αιμοσφαιρινουρία ή πολυσυστημική οργανική δυσλειτουργία.
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι συνήθως αναστρέψιμες μετά τη διακοπή της προπυλενογλυκόλης και, σε πιο σοβαρές περιπτώσεις, μετά από αιμοκάθαρση.
Απαιτείται ιατρική παρακολούθηση.
Νάτριο
PHELINUN 50 mg κόνις και διαλύτης για πυκνό σκεύασμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά φιαλίδιο, δηλαδή είναι ουσιαστικά «ελεύθερο νατρίου».
PHELINUN 200 mg κόνις και διαλύτης για πυκνό σκεύασμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει 62,52 mg νατρίου ανά φιαλίδιο, ποσότητα που ισοδυναμεί με το 3% της συνιστώμενης από τον ΠΟΥ μέγιστης ημερήσιας πρόσληψης 2 g νατρίου για τους ενήλικες.
Ναλιδιξικό οξύ
Η χορήγηση υψηλών δόσεων ενδοφλέβιου PHELINUN σε συνδυασμό με ναλιδιξικό οξύ σε παιδιά έχει προκαλέσει αιμορραγική εντεροκολίτιδα με θανατηφόρα έκβαση. Η συνδυασμένη θεραπεία μελφαλάνης και ναλιδιξικού οξέος πρέπει να αποφεύγεται.
Βουσουλφάνη
Στον παιδιατρικό πληθυσμό, σε ό,τι αφορά το σχήμα βουσουλφάνη-μελφαλάνη, έχει αναφερθεί ότι η χορήγηση της μελφαλάνης νωρίτερα των 24 ωρών από την τελευταία χορήγηση της από του στόματος βουσουλφάνης, μπορεί να επηρεάσει την ανάπτυξη τοξικότητας.
Κυκλοσπορίνη
Νεφρική δυσλειτουργία έχει αναφερθεί σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση μυελού των οστών οι οποίοι είχαν λάβει αγωγή προετοιμασίας με υψηλές δόσεις ενδοφλέβιας μελφαλάνης και, εν συνεχεία, έλαβαν κυκλοσπορίνη για την πρόληψη της αντίδρασης μοσχεύματος εναντίον ξενιστή (νόσος μοσχεύματος κατά ξενιστή).
Εμβόλια που περιέχουν ζωντανό εξασθενημένο ιό
Έχει αναφερθεί κίνδυνος γενικής αδιαθεσίας με ενδεχόμενη θανατηφόρα έκβαση. Ο κίνδυνος αυξάνεται σε ασθενείς που βρίσκονται ήδη σε ανοσοκαταστολή λόγω υποκείμενης νόσου. Στις περιπτώσεις που διατίθεται, θα πρέπει να χρησιμοποιείται αδρανοποιημένο εμβόλιο (πολιομυελίτιδα).
Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία/Αντισύλληψη σε άνδρες και γυναίκες
Όπως με όλες τις κυτταροτοξικές χημειοθεραπείες, οι άνδρες και οι γυναίκες ασθενείς που λαμβάνουν μελφαλάνη πρέπει να χρησιμοποιούν αποτελεσματικές μεθόδους αντισύλληψης για χρονικό διάστημα έως και έξι μηνών μετά τη διακοπή της θεραπείας.
Κύηση
Δεν διατίθενται ή είναι περιορισμένα τα δεδομένα σχετικά με τη χρήση της μελφαλάνης σε έγκυο γυναίκα. Μελέτες σε ζώα κατέδειξαν αναπαραγωγική τοξικότητα (βλ. παράγραφο 5.3). Ο κίνδυνος
για τους ανθρώπους δεν είναι γνωστός, αλλά λόγω των μεταλλαξιογόνων ιδιοτήτων και της δομικής ομοιότητας της μελφαλάνης με άλλες ουσίες γνωστής τερατογόνου δράσης, είναι πιθανόν η μελφαλάνη να προκαλέσει συγγενείς ανωμαλίες σε έμβρυα ασθενών που έχουν λάβει θεραπεία.
Η χρήση της μελφαλάνης ως αντικαρκινική θεραπεία πρέπει να αποφεύγεται στις περιπτώσεις που αυτό είναι εφικτό κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ειδικότερα κατά το πρώτο τρίμηνο. Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να αξιολογούνται τα οφέλη της θεραπείας που υπερτερούν του δυνητικού κινδύνου για το κύημα.
Η μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων αντενδείκνυται σε εγκύους. Ως εκ τούτου, η μελφαλάνη αντενδείκνυται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης για τη συγκεκριμένη ένδειξη (βλ. παράγραφο 4.3).
Θηλασμός
Δεν είναι γνωστό εάν η μελφαλάνη ή οι μεταβολίτες της απεκκρίνονται στο ανθρώπινο γάλα. Λόγω των μεταλλαξιογόνων ιδιοτήτων της, η μελφαλάνη αντενδείκνυνται κατά τη διάρκεια του θηλασμού (βλ. παράγραφο 4.3).
Γονιμότητα
Η μελφαλάνη προκαλεί καταστολή της λειτουργίας των ωοθηκών σε προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, με αποτέλεσμα την εμφάνιση αμηνόρροιας σε σημαντικό αριθμό ασθενών.
Υπάρχουν αποδείξεις από μελέτες σε ζώα ότι η μελφαλάνη μπορεί να έχει ανεπιθύμητες ενέργειες στη σπερματογένεση (βλ. παράγραφο 5.3). Ως εκ τούτου, η μελφαλάνη ενδέχεται να προκαλεί παροδική ή μόνιμη στειρότητα σε άνδρες ασθενείς. Για τον λόγο αυτό, συνιστάται η κρυοσυντήρηση σπέρματος πριν από τη θεραπεία.
ν
Η μελφαλάνη έχει μέτρια επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων. Ορισμένες ανεπιθύμητες ενέργειες της μελφαλάνης, όπως η ναυτία και ο έμετος, είναι πιθανόν να επηρεάζουν αυτές τις ικανότητες. Το συγκεκριμένο φαρμακευτικό προϊόν περιέχει επίσης αλκοόλη, η οποία ενδέχεται να επηρεάζει τα παιδιά και τους εφήβους (βλ. παράγραφο 4.4).
Σύνοψη της εικόνας ασφάλειας
Οι συχνότερες ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν αιματολογικές και γαστρεντερικές τοξικότητες, καθώς και διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος, οι οποίες θεωρούνται αναμενόμενες συνέπειες της μυελοκαταστολής. Λοιμώξεις, οξεία και χρόνια νόσος μοσχεύματος κατά ξενιστή αναφέρθηκαν ως κύριες αιτίες νοσηρότητας και θνησιμότητας σε περιπτώσεις αλλογενούς μεταμόσχευσης αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων. Ανεπάρκεια του μυελού των οστών, στοματίτιδα, φλεγμονή των βλεννογόνων, γαστρεντερική αιμορραγία, διάρροια, ναυτία, έμετος, αμηνόρροια, διαταραχές της λειτουργίας των ωοθηκών και πρόωρη εμμηνόπαυση αναφέρθηκαν επίσης συχνά.
Κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που περιγράφονται στην παράγραφο αυτή προήλθαν από πληροφορίες που περιλαμβάνονται σε άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που περιέχουν μελφαλάνη, από τον έλεγχο της δημοσιευμένης βιβλιογραφίας και την ευρωπαϊκή βάση δεδομένων EudraVigilance σχετικά με τη χρήση της μελφαλάνης στο πλαίσιο δοσολογικού σχήματος συνδυασμού για αλλογενείς μεταμοσχεύσεις αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων. Με εξαίρεση το σύνδρομο Stevens-Johnson και την τοξική επιδερμική νεκρόλυση που παρατηρήθηκαν μόνο σε έναν ασθενή, οι ανεπιθύμητες ενέργειες που συμπεριλαμβάνονται στον ακόλουθο πίνακα έχουν αναφερθεί για τουλάχιστον δύο ασθενείς.
Οι κατηγορίες συχνότητας ορίζονται ως: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 έως <1/10), όχι συχνές (≥1/1 000 έως <1/100), σπάνιες (≥1/10 000 έως <1/1 000), πολύ σπάνιες (<1/10 000) και μη γνωστής
συχνότητας (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα). Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρουσιάζονται με σειρά φθίνουσας σοβαρότητας.
| Κατηγορία/οργανικό σύστημα σύμφωνα με τη βάση δεδομένων MedDRA | Συχνότητα | Ανεπιθύμητες ενέργειες του φαρμάκου |
| Λοιμώξεις και παρασιτώσεις | Συχνές | Λοίμωξη |
| Όχι συχνές | Σηπτικό σοκ | |
| Νεοπλάσματα καλοήθη, κακοήθη και μη καθορισμένα (περιλαμβάνονται κύστεις και πολύποδες) | Όχι συχνές | Δεύτερες πρωτοπαθείς κακοήθειες, Δευτερογενής οξεία μυελοειδής λευχαιμία Μυελοδυσπλαστικόσύνδρομο |
| Διαταραχές του αίματος και του λεμφικού συστήματος | Πολύ συχνές | Μυελοκαταστολή που Προκαλεί ουδετεροπενία, θρομβοκυτταροπενίαΑναιμία |
| Όχι συχνές | Θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια | |
| Σπάνιες | Αιμολυτική αναιμία | |
| Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος | Πολύ συχνές | Οξεία νόσος μοσχεύματος κατά ξενιστή,Χρόνια νόσος μοσχεύματος κατά ξενιστή |
| Σπάνιες | Υπερευαισθησία (κνίδωση, οίδημα,δερματικά εξανθήματα και αναφυλακτική καταπληξία) | |
| Μη γνωστής συχνότητας | Αιμοφαγοκυτταρική λεμφοϊστιοκυττάρωση | |
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | Όχι συχνές | Ενδοκρανιακή αιμορραγία |
| Καρδιακές διαταραχές | Σπάνιες | Καρδιακή ανακοπή |
| Μη γνωστής συχνότητας | Καρδιακή ανεπάρκεια,Μυοκαρδιοπάθεια, Περικαρδιακή συλλογή υγρού | |
| Αγγειακές διαταραχές | Μη γνωστής συχνότητας | Αιμορραγία,Εν τω βάθει φλεβική θρόμβωσηκαι Πνευμονική εμβολή |
| Αναπνευστικές, θωρακικές διαταραχές και διαταραχές μεσοθωρακίου | Όχι συχνές | Διάμεση πνευμονοπάθεια, Πνευμονική ίνωση, Σύνδρομο ιδιοπαθούς πνευμονίας,Πνευμονική αιμορραγία, Αναπνευστική ανεπάρκεια, Σύνδρομο οξείας Αναπνευστικής δυσχέρειας,Πνευμονοπάθεια |
| Μη γνωστής συχνότητας | Πνευμονική υπέρταση | |
| Γαστρεντερικές διαταραχές | Συχνές | Διάρροια,Ναυτία, Έμετος, |
| Κατηγορία/οργανικό σύστημα σύμφωνα με τη βάση δεδομένων MedDRA | Συχνότητα | Ανεπιθύμητες ενέργειες του φαρμάκου |
| Στοματίτιδα, Γαστρεντερική αιμορραγία | ||
| Ηπατοχολικές διαταραχές | Όχι συχνές | Ηπατοτοξικότητα,Νόσος απόφραξης ηπατικών φλεβών |
| Σπάνιες | Παθολογικές εξετάσεις ηπατικής λειτουργίας,Ίκτερος | |
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | Πολύ συχνές | Αλωπεκία μετά από υψηλές δόσεις |
| Συχνές | Αλωπεκία μετά απόσυμβατικές δόσεις | |
| Όχι συχνές | Κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα, αλωπεκία | |
| Σπάνιες | Κνησμός | |
| Μη γνωστής συχνότητας | Σύνδρομο Stevens-Johnson, Τοξική επιδερμική νεκρόλυση | |
| Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών | Όχι συχνές | Οξεία νεφρική βλάβη, Νεφρική ανεπάρκεια |
| Μη γνωστής συχνότητας | Αιμορραγική κυστίτιδα, Νεφρωσικό σύνδρομο | |
| Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού | Συχνές | Αμηνόρροια, Ωοθηκική ανεπάρκεια, Ωοθηκικές διαταραχές, Πρόωρη εμμηνόπαυση,Αζωοσπερμία |
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις στη θέση χορήγησης | Συχνές | Φλεγμονή των βλεννογόνων, Σύνδρομο πολυοργανικής Δυσλειτουργίας,Πυρεξία |
| Όχι συχνές | Αίσθηση θέρμης, Παραισθησία | |
| Παρακλινικές εξετάσεις | Μη γνωστής συχνότητας | Κρεατινίνη αίματος αυξημένη |
Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών
Από τις βασικές αιτίες νοσηρότητας και θνησιμότητας, ειδικότερα σε περιπτώσεις αλλογενών μεταμοσχεύσεων, ήταν οι λοιμώξεις και η νόσος μοσχεύματος κατά ξενιστή, παρότι δεν σχετίζονται άμεσα με τη μελφαλάνη.
Λοιμώξεις και παρασιτώσεις
Όλοι οι ασθενείς στον πληθυσμό-στόχο διατρέχουν κίνδυνο λοιμώξεων λόγω της ανοσοανεπάρκειάς τους. Οι επιδράσεις μυελοκαταστολής και ανοσοκαταστολής που προκαλούνται από τη μελφαλάνη ενδέχεται να διευκολύνουν την ανάπτυξη λοιμώξεων, ενδεχομένως με θανατηφόρα έκβαση στα πιο σοβαρά περιστατικά. Η εφαρμογή προληπτικών μέτρων, όπως η χορήγηση αντιμολυσματικών παραγόντων μπορεί να είναι χρήσιμη.
Νόσος μοσχεύματος κατά ξενιστή
Η νόσος μοσχεύματος κατά ξενιστή είναι μια πολύ συχνή επιπλοκή της αλλογενούς μεταμόσχευσης αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων. Έως ≈ 60% των ασθενών εμφανίζουν οξεία ή/και χρόνια νόσο
μοσχεύματος κατά ξενιστή (GvHD). Η σοβαρότητα της εν λόγω νόσου ενδέχεται να ποικίλλει από ήπια έως θανατηφόρα στις πιο σοβαρές εκδηλώσεις της νόσου.
Η εμφάνιση της νόσου μοσχεύματος κατά ξενιστή (GvHD) μπορεί να προληφθεί με τη χρήση ανοσοκατασταλτικής θεραπείας μετά την μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων στο πλαίσιο προφύλαξης.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Αναπνευστικές, θωρακικές διαταραχές και διαταραχές μεσοθωρακίου
Με βάση τις εκθέσεις ασφαλείας που εντοπίστηκαν στη βιβλιογραφία, ο παιδιατρικός πληθυσμός φαίνεται να είναι πιο ευάλωτος στην εμφάνιση αναπνευστικών επιπλοκών σε σύγκριση με τους ενήλικες. Ειδικότερα, θανατηφόρες αναπνευστικές επιπλοκές αναφέρθηκαν σε μεγαλύτερο ποσοστό για βρέφη ηλικίας κάτω των 2 ετών απ’ ό,τι για παιδιά και εφήβους.
Γαστρεντερικές διαταραχές
Με βάση τις εκθέσεις ασφαλείας που εντοπίστηκαν στη βιβλιογραφία, ο παιδιατρικός πληθυσμός φαίνεται να είναι πιο ευάλωτος στην εμφάνιση γαστρεντερικών επιπλοκών.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.
Συμπτώματα και ενδείξεις
Οι γαστρεντερικές επιδράσεις, περιλαμβανομένης της ναυτίας και του έμετου, αποτελούν τις πιο συχνές ενδείξεις οξείας ενδοφλέβιας υπερδοσολογίας. Επίσης, μπορεί να προκληθεί βλάβη στον γαστρεντερικό βλεννογόνο. Διάρροια, ορισμένες φορές αιμορραγική, έχει αναφερθεί μετά από ενδοφλέβια υπερδοσολογία. Η κύρια τοξική επίδραση είναι καταστολή του μυελού των οστών, η οποία προκαλεί αναιμία, ουδετεροπενία και θρομβοκυτταροπενία.
Θεραπεία
Δεν υπάρχει συγκεκριμένο αντίδοτο. Η εικόνα του αίματος πρέπει να παρακολουθείται στενά για τουλάχιστον τέσσερις εβδομάδες μετά την υπερδοσολογία, έως ότου υπάρχουν αποδείξεις ανάρρωσης.
Η θεραπεία πρέπει να είναι συμπτωματική: μετάγγιση αίματος, αντιβιοτική αγωγή, χορήγηση αιμοποιητικών αυξητικών παραγόντων, εφόσον απαιτείται.
Φαρμακολογικές ιδιότητες - PHELINUN 50MG/VIAL
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: αντινεοπλασιακοί παράγοντες, ανάλογα αζωτούχου υπερίτη, κωδικός ATC: L01AA03.
Μηχανισμός δράσης
Η μελφαλάνη είναι αλκυλιωτικός παράγοντας διπλής λειτουργίας που προλαμβάνει τον διαχωρισμό και την αναπαραγωγή του DNA. Ο σχηματισμός καρβονίου διαμεσολαβεί σε κάθε μία από τις δύο ομάδες δισ-2-χλωροαιθυλίου, διευκολύνει την αλκυλίωση μέσω ομοιοπολικής δέσμευσης με το 7- άζωτο της γουανίνης στο DNA, συμβάλλει στον σχηματισμό σταυροδεσμών μεταξύ των δύο κλώνων του DNA και, κατά συνέπεια, αποτρέπει τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων.
Κλινική ασφάλεια και αποτελεσματικότητα
Η τεκμηρίωση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας του PHELINUN σε συνδυασμό με άλλα κυτταροτοξικά φαρμακευτικά προϊόντα προκύπτει από την επισκόπηση της βιβλιογραφίας. Συνολικά, οι μελέτες αναφέρουν αποτελεσματικότητα σε 3.096 ασθενείς, εκ των οποίων 607 ήταν από μελέτες που ανέφεραν αποτελέσματα μόνο σε παιδιατρικό πληθυσμό (κάτω των 18 ετών). Τα καταληκτικά σημεία στις εν λόγω μελέτες ήταν η συνολική επιβίωση, η επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου, η επιβίωση χωρίς συμβάματα και η χωρίς υποτροπή θνησιμότητα. Τα αποτελέσματα των δημοσιευμένων κλινικών μελετών που υποστηρίζουν την αποτελεσματικότητα της μελφαλάνης συνοψίζονται ακολούθως ξεχωριστά για τον ενήλικο και παιδιατρικό πληθυσμό.
Ενήλικες
Baron et al., 2015
Αυτή η αναδρομική μελέτη, που διενεργήθηκε από την Ομάδα Εργασίας για την Οξεία Λευχαιμία της Ευρωπαϊκής Ομάδας Μεταμοσχεύσεων Αίματος και Μυελού των Οστών, συνέκρινε τα αποτελέσματα κοόρτης 394 ασθενών με ΟΜΛ που έλαβαν μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων από αδέλφια μετά από θεραπευτικό σχήμα φλουδαραβίνης-βουσουλφάνης (n=218) ή φλουδαραβίνης- μελφαλάνης (n=176). Η δόση της βουσουλφάνης κυμαινόταν από 7,1 έως 8,9 mg/kg [από του στόματος] ή από 6,0 έως 6,9 mg/kg [ενδοφλέβια]. Η δόση της μελφαλάνης κυμαινόταν από 130 έως 150 mg/m2. Αμφότερες θεωρούνται ως αγωγή προετοιμασίας μειωμένης έντασης (RIC).
Υπήρξε μια στατιστικά σημαντική μείωση του κινδύνου υποτροπής στα 2 χρόνια για την ομάδα φλουδαραβίνης-μελφαλάνης (ΦΜ) έναντι της ομάδας φλουδαραβίνης-βουσουλφάνης (ΦΒ) σε ασθενείς με ΟΜΛ (ΦΜ 20%, ΦΒ 30%, p=0,007) η οποία επιβεβαιώθηκε με την ανάλυση πολυμεταβλητών (λόγος κινδύνου [HR] 0,5, και ΔΕ 95% 0,3-0,8, p=0,01).
Kawamura et al., 2017
Αυτή η αναδρομική μελέτη διενεργήθηκε στην Ιαπωνία και συνέκρινε την έκβαση της μεταμόσχευσης σε ασθενείς ηλικίας 50 ετών και άνω με ΟΜΛ, ΟΛΛ ή μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο (ΜΔΣ) μετά τη χορήγηση συνδυασμού φλουδαραβίνης και μελφαλάνης (140 mg/m2 ενδοφλέβια) (ΦΜ, n=423), φλουδαραβίνης με ενδιάμεσες δόσεις βουσουλφάνης (6,4 mg/kg ενδοφλέβια) (ΦΒ2, n=463) και φλουδαραβίνης με υψηλότερες δόσεις βουσουλφάνης (12,8 mg/kg ενδοφλέβια) (ΦΒ4, n=721). Τα σχήματα ΦΜ και ΦΒ2 θεωρούνται αγωγές προετοιμασίας μειωμένης έντασης (RIC) ενώ το ΦΒ4 θεωρείται μυελοαφανιστική θεραπεία (MAC). Υπήρξε μια στατιστικά σημαντική μείωση του κινδύνου υποτροπής στα 3 χρόνια για την ομάδα φλουδαραβίνης-μελφαλάνης έναντι της ομάδας φλουδαραβίνης-βουσουλφάνης με ενδιάμεσες δόσεις (ΦΒ2) σε ασθενείς με ΟΜΛ/ΟΛΛ/ΜΔΣ (ΦΜ 27,4%, ΦΒ2 37,2%, p=0,0027), η οποία επιβεβαιώθηκε με την ανάλυση πολυμεταβλητών (λόγος κινδύνου [HR] 0,56, και ΔΕ 95% 0,42-0,74, p< 0,001).
Eom et al., 2013
Αυτή η συγκριτική μελέτη έναντι ομάδας ασθενών που διενεργήθηκε στη Νότια Κορέα σε ασθενείς υψηλού κινδύνου με ΟΛΛ σε πρώτη ή δεύτερη πλήρη ύφεση, συνέκρινε τα αποτελέσματα μετά από τη χορήγηση αγωγής προετοιμασίας μειωμένης έντασης (RIC) (μελφαλάνη 140 mg/m2 και φλουδαραβίνη 150 mg/m2, n=60) ή τη χορήγηση μυελοαφανιστικής θεραπείας (MAC) (ολοσωματική ακτινοβολία (TBI) 13,2 Gy + κυκλοφωσφαμίδη 120 mg/kg, n=120) και αλλογενή μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων (HSCT). Το ποσοστό συνολικής επιβίωσης (OS) στα 5 έτη για την ομάδα φλουδαραβίνης-μελφαλάνης ήταν 54,5%. Δεν υπήρξε καμία στατιστικά σημαντική διαφορά στο ποσοστό συνολικής επιβίωσης (OS) στα 5 έτη για την ομάδα φλουδαραβίνης- μελφαλάνης έναντι της TBI-κυκλοφωσφαμίδης σε ασθενείς υψηλού κινδύνου με ΟΛΛ, παρά το γεγονός ότι οι ασθενείς που έλαβαν αγωγή προετοιμασίας μειωμένης έντασης (RIC) ήταν
μεγαλύτερης ηλικίας ή είχαν περισσότερες συννοσηρότητες και, ως εκ τούτου, δεν ήταν επιλέξιμοι για μυελοαφανιστική θεραπεία.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Κακοήθεις αιματολογικές νόσοι
Τρεις αναδρομικές μελέτες κατέδειξαν την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα του PHELINUN σε συνδυασμό με άλλα κυτταροτοξικά φαρμακευτικά προϊόντα πριν από την αλλογενή μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων (HPCT) στον παιδιατρικό πληθυσμό με κακοήθεις αιματολογικές νόσους, περιλαμβανομένης της ΟΜΛ και του ΜΔΣ.
Lucchini et al. 2017
Αυτή η αναδρομική μελέτη διενεργήθηκε από την Ομάδα Εργασίας για την Οξεία Λευχαιμία της Ευρωπαϊκής Ομάδας Μεταμοσχεύσεων Αίματος και Μυελού των Οστών και συνέκρινε τα αποτελέσματα για παιδιά > 2 έως <18 ετών που υποβάλλονται για πρώτη φορά σε αλλογενή μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων από συμβατό αδερφό ή μη γενετικά σχετιζόμενο δότη για την ΟΜΛ σε φάση πρώτης ύφεσης (CR1) μετά από τη χορήγηση βουσουλφάνης- κυκλοφωσφαμίδης-μελφαλάνης (140 mg/m2) (n=133), βουσουλφάνης-κυκλοφωσφαμίδης (n=389) ή ολοσωματικής ακτινοβολίας (TBI)-κυκλοφωσφαμίδης (n=109). Όλα τα σχήματα θεωρούνται σχήματα μυελοαφανιστικής θεραπείας (MAC).
Παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική μείωση στο ποσοστό υποτροπής στα 5 έτη για την ομάδα βουσουλφάνης-κυκλοφωσφαμίδης-μελφαλάνης (BuCyMel) έναντι της ομάδας ολοσωματικής ακτινοβολίας (TBI)-κυκλοφωσφαμίδης (TBICy) και βουσουλφάνης-κυκλοφωσφαμίδης (BuCy): (BuCyMel 14,7%, TBICy 30%, BuCy 31,5%, p<0,01) η οποία επιβεβαιώθηκε με την ανάλυση πολυμεταβλητών (αναλογία πιθανοτήτων (OR) 0,44, ΔΕ 95% / 0,25-0,80, p<0,01).
Από την ανάλυση πολυμεταβλητών προκύπτει ότι τα ποσοστά συνολικής επιβίωσης και χωρίς υποτροπή θνησιμότητας στα 5 έτη για το δοσολογικό σχήμα BuCyMel ήταν 76,6% και 10,8%, χωρίς καμία στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων σε ό,τι αφορά τα ποσοστά συνολικής επιβίωσης ή χωρίς υποτροπή θνησιμότητας στα 5 έτη.
Locatelli et al., 2015
Αυτή η αναδρομική μελέτη που διενεργήθηκε από την ομάδα AIEOP, ανέλυσε τα αποτελέσματα από 143 παιδιά, περιλαμβανομένων 39 ασθενών ηλικίας 0-1 ετών και 17 ασθενών ηλικίας 1-2 ετών, οι οποίοι έλαβαν αλλογενή μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων για παγίωση της ύφεσης μετά την επίτευξη της πρώτης ύφεσης (CR1) στην ΟΜΛ. Η αγωγή προετοιμασίας ήταν βουσουλφάνη, κυκλοφωσφαμίδη και μελφαλάνη (140 mg/m2).
Από την ανάλυση υποομάδας διαφορετικών ηλικιακών κατηγοριών (<1 έτους, 1-2 ετών, 2-10 ετών,
>10 ετών) δεν προέκυψε καμία στατιστικά σημαντική διαφορά στην επιβίωση χωρίς επανεμφάνιση της νόσου στα 8 έτη. Δεν αναφέρθηκε ανάλυση του συσχετισμού ηλικίας και των τελικών σημείων συνολικής επιβίωσης και θνησιμότητας που σχετίζεται με τη μεταμόσχευση.
Strahm et al., 2011
Αυτή η αναδρομική μελέτη διενεργήθηκε από την ευρωπαϊκή ομάδα εργασίας για το ΜΔΣ σε παιδιά και ανέλυσε τα περιστατικά 97 παιδιών με ΜΔΣ που έλαβαν θεραπεία με αλλογενή μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων μετά την αρχική αγωγή με τον συνδυασμό BuCyMel (εφάπαξ δόση μελφαλάνης 140 mg/m2). Το ποσοστό συνολικής επιβίωσης ήταν 63%, η επιβίωση χωρίς συμβάματα ήταν 59% και το ποσοστό υποτροπής ήταν 21% στα 5 έτη.
Η μελέτη των Lucchini et al., 2017, δεν συμπεριέλαβε παιδιά ηλικίας κάτω των δύο ετών και η μελέτη των Locatelli et al., 2015, δεν ανέφερε δεδομένα συνολικής επιβίωσης, ασφάλειας και θνησιμότητας ξεχωριστά για τη συγκεκριμένη ηλικιακή κατηγορία που να σχετίζονται με τη μεταμόσχευση.
Επιπλέον, στη μελέτη των Sauer et al., 2019, η οποία αξιολόγησε το θεραπευτικό σχήμα BuCyMel σε παιδιά με ΟΜΛ, η θνησιμότητα που σχετίζεται με τη μεταμόσχευση παρουσίαζε συσχέτιση με την ηλικία σε ποσοστό 9% για τα παιδιά κάτω των 12 ετών και 31% για μεγαλύτερα παιδιά και εφήβους. Ως εκ τούτου, η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα σε παιδιά <2 ετών με ΟΜΛ δεν έχουν τεκμηριωθεί και η μελφαλάνη δεν πρέπει να χορηγείται σε παιδιά με ΟΜΛ >12 ετών (βλ. παράγραφο 4.4).
Μη κακοήθεις αιματολογικές νόσοι
Δέκα μελέτες αξιολόγησαν την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα του PHELINUN σε συνδυασμό με άλλα κυτταροτοξικά φαρμακευτικά προϊόντα πριν από την αλλογενή μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων σε συνολικά 504 ασθενείς, περιλαμβανομένου του παιδιατρικού πληθυσμού (εύρος ηλικίας από 2 μηνών – 18 ετών) με μη κακοήθεις αιματολογικές νόσους, περιλαμβανομένης της θαλασσαιμίας, της δρεπανοκυτταρικής αναιμίας, της αιμοφαγοκυτταρικής λεμφοϊστιοκυττάρωσης και των λεμφοπολλαπλασιαστικών ασθενειών συνδυασμένων με γονίδιο-X, της συνδυασμένης ανοσοανεπάρκειας και της κοινής ποικίλης ανοσοανεπάρκειας, της σοβαρής συνδυασμένης ανοσοανεπάρκειας, των διαταραχών ανεπάρκειας μυελού μη σχετιζόμενων με την αναιμία Fanconi και των μεταβολικών διαταραχών.
Οι περισσότερες μελέτες χρησιμοποίησαν αγωγές προετοιμασίας μειωμένης έντασης (RIC) με αλεμτουζουμάμπη, φλουδαραβίνη και μελφαλάνη 140 mg/m2. Η μεγαλύτερη μελέτη που διενεργήθηκε ήταν αυτή των Marsh et al. 2015.
Marsh et al. 2015
Σε αυτή την αναδρομική μελέτη για την αλλογενή μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων σε μη κακοήθεις αιματολογικές νόσους, 210 παιδιά έλαβαν αγωγή προετοιμασίας μειωμένης έντασης (RIC) με αλεμτουζουμάμπη, φλουδαραβίνη και μελφαλάνη 140 mg/m2. Το ποσοστό συνολικής επιβίωσης που αναφέρθηκε στο 1 έτος ήταν 78% και στα 3 έτη 69%. Η επιβίωση χωρίς συμβάματα ήταν 84% για τους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε μεταμόσχευση με HLA-συμβατό δότη σε σύγκριση με 64%, 57% και 14% για τους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε μεταμόσχευση με συμβατό μη γενετικά σχετιζόμενο δότη, μη συμβατό δότη με 1 αλληλόμορφο, ή μη συμβατό δότη με 2 αλληλόμορφα, αντίστοιχα (P < ,001). Το 5 % των ασθενών έπρεπε να υποβληθεί εκ νέου σε μεταμόσχευση λόγω απώλειας μοσχεύματος.
Απορρόφηση
Η απορρόφηση της από του στόματος μελφαλάνης παρουσιάζει ιδιαίτερη μεταβλητότητα σε ό,τι αφορά τον χρόνο μέχρι την πρώτη εμφάνιση του φαρμακευτικού προϊόντος στο πλάσμα και τη μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα.
Στις μελέτες απόλυτης βιοδιαθεσιμότητας της μελφαλάνης, η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα κυμαινόταν από 56 έως 85%.
Για την αποφυγή της μεταβλητότητας στην απορρόφηση που σχετίζεται με την μυελοαφανιστική θεραπεία μπορεί να επιλεγεί η ενδοφλέβια χορήγηση.
Κατανομή
Η μελφαλάνη κατανέμεται στους περισσότερους ιστούς του ανθρώπινου σώματος. Δεσμεύεται μέτρια από τις πρωτεΐνες του πλάσματος σε ποσοστά που κυμαίνονται από 69% έως 78%. Υπάρχουν αποδείξεις ότι η δέσμευση από τις πρωτεΐνες είναι γραμμική στο εύρος των συγκεντρώσεων που επιτυγχάνονται συνήθως στο πλάσμα με τη συνήθη δοσολογία θεραπείας, αλλά η εν λόγω δέσμευση μπορεί να εξαρτάται από τις συγκεντρώσεις που παρατηρούνται στη θεραπεία με υψηλές δόσεις. Η αλβουμίνη ορού αποτελεί τη μείζονα πρωτεΐνη δέσμευσης, που αντιστοιχεί περίπου στο 55 με 60% της δέσμευσης, ενώ το 20% δεσμεύεται από την α1-όξινη γλυκοπρωτεΐνη. Επιπλέον, οι μελέτες δέσμευσης της μελφαλάνης κατέδειξαν την ύπαρξη ενός μη αναστρέψιμου συστατικού που αποδίδεται στην αντίδραση αλκυλίωσης με πρωτεΐνες πλάσματος.
Σε 28 ασθενείς με διάφορες κακοήθειες που έλαβαν δόσεις από 70 έως 200 mg/m2 επιφάνειας του σώματος με έγχυση διάρκειας 2 έως 20 λεπτών, οι μέσοι όγκοι κατανομής σε σταθερή κατάσταση στο κεντρικό διαμέρισμα ήταν, αντίστοιχα, 40,2 ± 18,3 λίτρα και 18,2 ± 11,7 λίτρα.
Η μελφαλάνη παρουσιάζει περιορισμένη διείσδυση στον αιματοεγκεφαλικό φραγμό. Αρκετοί ερευνητές έχουν λάβει δείγμα εγκεφαλονωτιαίου υγρού στο οποίο δεν ανιχνεύθηκε μετρήσιμη
ποσότητα του φαρμακευτικού προϊόντος. Χαμηλές συγκεντρώσεις εγκεφαλονωτιαίου υγρού (~10% αυτού στο πλάσμα) παρατηρήθηκαν σε μια μελέτη εφάπαξ υψηλής δόσης σε παιδιά.
Βιομετασχηματισμός
Η χημική υδρόλυση της μελφαλάνης σε μονο-υδροξυ-μελφαλάνη και δι-υδροξυ-μελφαλάνη είναι η πιο σημαντική μεταβολική οδός σε ανθρώπους. Οι εν λόγω μεταβολίτες είναι ανενεργοί.
Τα δεδομένα in vivo και in vitro υποδηλώνουν ότι ο μέγιστος καθοριστικός παράγοντας της ημίσειας ζωής του φαρμακευτικού προϊόντος σε ανθρώπους είναι η αυτόματη αποδόμηση παρά ο ενζυματικός μεταβολισμός.
Αποβολή
Σε 15 παιδιά και 11 ενήλικες που χορηγήθηκαν υψηλές δόσεις ενδοφλέβιας μελφαλάνης (140 mg/m2 επιφάνειας του σώματος) με προκλητή διούρηση, η μέση αρχική και τελική ημίσεια διάρκεια ζωής ήταν 6,5 ± 3,6 min και 41,4 ± 16,5 min, αντίστοιχα. Μέση αρχική και τελική ημίσεια διάρκεια ζωής 8,8 ± 6,6 min και 73,1 ± 45,9 min, αντίστοιχα, καταγράφηκαν σε 28 ασθενείς με διάφορες κακοήθειες οι οποίοι έλαβαν δόσεις από 70 έως 200 mg/m2 επιφάνειας σώματος με έγχυση διάρκειας 2 έως
20 min. Η μέση κάθαρση ήταν 564,6 ± 159,1 ml/min. Ειδικοί πληθυσμοί
Νεφρική δυσλειτουργία
Η κάθαρση της μελφαλάνης ενδέχεται να μειώνεται σε περιπτώσεις νεφρικής δυσλειτουργίας (βλ. παραγράφους 4.2 και 4.4).
Ηλικιωμένοι
Κανένας συσχετισμός δεν έχει καταδειχθεί μεταξύ της ηλικίας και της κάθαρσης μελφαλάνης ή της τελικής ημίσειας ζωής αποβολής της μελφαλάνης (βλ. παράγραφο 4.2).
Φαρμακευτικές πληροφορίες - PHELINUN 50MG/VIAL
Κόνις
Υδροχλωρικό οξύ (για ρύθμιση του pH) (E507) Ποβιδόνη (E1201)
Διαλύτης
Ύδωρ για ενέσιμα Προπυλενογλυκόλη (E1520) Αιθανόλη
Νάτριο κιτρικό (E331)
Το PHELINUN δεν είναι συμβατό με διαλύματα έγχυσης που περιέχουν γλυκόζη.
Συνιστάται η χρήση αποκλειστικά ενέσιμου διαλύματος χλωριούχου νατρίου 9 mg/ml (0,9%).
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν δεν πρέπει να αναμειγνύεται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα, εκτός εκείνων που αναφέρονται στην παράγραφο 6.6.
PHELINUN 50 mg κόνις και διαλύτης για πυκνό σκεύασμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση
Φιαλίδιο που δεν έχει ανοιχτεί
3 χρόνια.
PHELINUN 200 mg κόνις και διαλύτης για πυκνό σκεύασμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση
Φιαλίδιο που δεν έχει ανοιχτεί
3 χρόνια.
Μετά την ανασύσταση και την αραίωση
Μετά την ανασύσταση και την αραίωση, η χημική και φυσική σταθερότητα έχουν καταδειχθεί για
1 ώρα και 30 λεπτά στους 25°C. Συνεπώς, ο συνολικός χρόνος από την ανασύσταση και την αραίωση έως την ολοκλήρωση της έγχυσης δεν πρέπει να υπερβαίνει την 1 ώρα και 30 λεπτά.
Από μικροβιολογικής απόψεως, το προϊόν πρέπει να χρησιμοποιείται αμέσως μετά την ανασύσταση. Εάν δεν χρησιμοποιηθεί αμέσως, οι χρόνοι και οι συνθήκες φύλαξης πριν από τη χρήση είναι στην ευθύνη του χρήστη.
Το ανασυσταθέν διάλυμα δεν πρέπει να ψύχεται, καθώς κάτι τέτοιο θα προκαλέσει κατακρήμνιση.
Μην καταψύχετε.
Φυλάσσετε τα φιαλίδια στο εξωτερικό κουτί για να προστατεύονται από το φως.
Για τις συνθήκες διατήρησης μετά την ανασύσταση και την αραίωση του φαρμακευτικού προϊόντος, βλ. παράγραφο 6.3.
Κόνις
Γυάλινο φιαλίδιο τύπου Ι με ελαστικό πώμα χλωροβουτυλίου και σφραγισμένο με αποσπώμενο καπάκι αλουμινίου.
Διαλύτης
Γυάλινο φιαλίδιο τύπου Ι με ελαστικό πώμα χλωροβουτυλίου και σφραγισμένο με αποσπώμενο καπάκι αλουμινίου.
Μέγεθος συσκευασίας: ένα φιαλίδιο με 50 mg ή 200 mg μελφαλάνης και ένα φιαλίδιο με 10 ml ή 40 ml διαλύτη.
και άλλος χειρισμός
Παρασκευή διαλύματος PHELINUN
Η κόνις πρέπει να ανασυσταθεί αμέσως μετά το άνοιγμα του φιαλιδίου.
Το PHELINUN πρέπει να προετοιμάζεται σε θερμοκρασία κάτω των 25°C, με ανασύσταση της λυοφιλιωμένης κόνεως με 10 ml ή 40 ml διαλύτη και άμεση έντονη ανακίνηση έως ότου προκύψει ένα διαυγές διάλυμα, χωρίς ορατά σωματίδια. Πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο διαυγή διαλύματα χωρίς σωματίδια.
Εκτός εάν το συμπυκνωμένο διάλυμα χορηγείται σε διάλυμα ταχείας ροής μέσω ειδικής θύρας, το ανασυσταθέν διάλυμα πρέπει να αραιώνεται περαιτέρω πριν από τη χορήγηση με τον κατάλληλο όγκο ενέσιμου διαλύματος χλωριούχου νατρίου 9 mg/ml (0,9%) προκειμένου να αποκτήσει την τελική συγκέντρωση μεταξύ 0,45 και 4,0 mg/ml.
Το πυκνό σκεύασμα και το διάλυμα PHELINUN έχουν περιορισμένη σταθερότητα και πρέπει να ετοιμάζονται αμέσως πριν από τη χρήση.
Ο μέγιστος χρόνος μεταξύ ανασύστασης και αραίωσης του διαλύματος σε ενέσιμο διάλυμα χλωριούχου νατρίου 9 mg/ml (0,9%) και την ολοκλήρωση της έγχυσης είναι 1 ώρα και 30 λεπτά.
Οδηγίες χειρισμού και απόρριψης
Η προετοιμασία της χρήσης του PHELINUN πρέπει να γίνεται σε ειδικό χώρο. Οι επαγγελματίες υγείας πρέπει να διαθέτουν τον κατάλληλο εξοπλισμό, όπως μακρυμάνικα ενδύματα, προστατευτικά προσώπου, προστατευτικά κασκέτα, γυαλιά ασφαλείας, αποστειρωμένα γάντια μίας χρήσεως, προστατευτικά πλαίσια επιφάνειας εργασίας, δοχεία και σακούλες για τη συλλογή αποβλήτων. Η επεξεργασία κάθε σπασμένου δοχείου πρέπει να γίνεται με τις ίδιες προφυλάξεις και να θεωρείται ως μολυσμένο απόβλητο. Οι διαδικασίες για τον ασφαλή χειρισμό και την απόρριψη των αντινεοπλασιακών παραγόντων πρέπει να τηρούνται από τους επαγγελματίες υγείας ή το ιατρικό προσωπικό και να συμμορφώνονται προς τις ισχύουσες συστάσεις για τα κυτταροτοξικά φαρμακευτικά προϊόντα (βλ. παράγραφο 4.2).
Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.