PIZOLIN PD.SOL.INF (2+0.25)G/VIAL
Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Αλληλεπιδράσεις με
Περιορισμοί
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)
Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - PIZOLIN 25
Το Pizolin ενδείκνυται για τη θεραπεία των ακόλουθων λοιμώξεων στους ενήλικες και τα παιδιά ηλικίας άνω των 2 ετών (δείτε τις παραγράφους 4.2 και 5.1):
Ενήλικες και έφηβοι
-
Σοβαρή πνευμονία συμπεριλαμβανομένης της ενδονοσοκομειακής και της σχετιζόμενης με τη χρήση αναπνευστήρα πνευμονίας.
-
Επιπλεγμένες λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος (συμπεριλαμβανομένης της πυελονεφρίτιδας)
-
Επιπλεγμένες ενδοκοιλιακές λοιμώξεις
-
Επιπλεγμένες λοιμώξεις του δέρματος και των μαλακών μορίων (συμπεριλαμβανομένων των λοιμώξεων του διαβητικού ποδιού)
Θεραπεία ασθενών με βακτηριαιμία που εμφανίζεται σε συνδυασμό με, ή επί υποψίας συσχέτισης με,οποιαδήποτε από τις παραπάνω λοιμώξεις. .
Το Pizolin μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην διαχείριση ουδετεροπενικών ασθενών με πυρετό επί υποψίας βακτηριακής λοίμωξης. .
Σημείωση: Η χρήση για βακτηριαιμία που οφείλεται σε στελέχη E. coli και K. pneumoniae (ανθεκτικά στην κεφτριαξόνη) που παράγουν β-λακταμάσες ευρέος φάσματος (ESBLs), δεν συνιστάται σε ενήλικες ασθενείς, βλέπε παράγραφο 5.1.
Παιδιά ηλικίας 2 έως 12 ετών
- Επιπλεγμένες ενδοκοιλιακές λοιμώξεις
Το Pizolin μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην διαχείριση ουδετεροπενικών παιδιών με πυρετό επί υποψίας βακτηριακής λοίμωξης
Θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι επίσημες οδηγίες για την κατάλληλη χρήση των αντιβακτηριακών παραγόντων.
Δοσολογία
Η δόση και η συχνότητα χορήγησης του Pizolin εξαρτάται από την σοβαρότητα και την εντόπιση της λοίμωξης, καθώς και από τα αναμενόμενα παθογόνα.
Ενήλικες και έφηβοι ασθενείς
Η συνήθης δόση είναι 4 g πιπερακιλλίνης / 0,5 g ταζομπακτάμης χορηγούμενη κάθε 8 ώρες.
Για νοσοκομειακή πνευμονία και βακτηριακές λοιμώξεις σε ουδετεροπενικούς ασθενείς, η συνιστώμενη δόση είναι 4 g πιπερακιλλίνης / 0,5 g ταζομπακτάμης χορηγούμενη κάθε 6 ώρες. Αυτό το δοσολογικό σχήμα μπορεί επίσης να εφαρμοστεί για τη θεραπεία ασθενών με άλλες ενδεδειγμένες λοιμώξεις, όταν αυτές είναι ιδιαίτερα σοβαρές.
Ο πίνακας που ακολουθεί συνοψίζει την συχνότητα θεραπείας και την συνιστώμενη δόση για ενήλικες και έφηβους ασθενείς με βάση την ένδειξη ή τηνπάθηση.
| Ένδειξη | Συχνότητα θεραπείας |
| Σοβαρή πνευμονία | Κάθε 6 ώρες |
| Ουδετεροπενικοί ενήλικοι με πυρετό επί υποψίας βακτηριακής λοίμωξης. | |
| Επιπλεγμένες λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος (συμπεριλαμβανομένης της πυελονεφρίτιδας) | Κάθε 8 ώρες |
| Επιπλεγμένες ενδοκοιλιακές λοιμώξεις | |
| Λοιμώξεις του δέρματος και των μαλακών μορίων (συμπεριλαμβανομένων των λοιμώξεων του διαβητικού ποδιού) |
Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία
Η ενδοφλέβια δόση πρέπει να ρυθμίζεται ανάλογα με το βαθμό έκπτωσης της νεφρικής λειτουργίας ως ακολούθως (κάθε ασθενής θα πρέπει να παρακολουθείται στενά για τυχόν συμπτώματα τοξικότητας στη δραστική ουσίαꞏ η δόση του φαρμακευτικού προϊόντος και τα ενδιάμεσα διαστήματα πρέπει να προσαρμόζονται ανάλογα):
| Κάθαρση Κρεατινίνης (ml/min) | Συνιστώμενη δόση |
| > 40 | Δεν χρειάζεται προσαρμογή της δόσης |
| 20-40 | Μέγιστη συνιστώμενη δόση: 4 g/0,5 g κάθε 8 ώρες |
| < 20 | Μέγιστη συνιστώμενη δόση: 4 g/0,5 g κάθε 12 ώρες |
Για ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση, θα πρέπει να χορηγείται μία επιπλέον δόση πιπερακιλλίνης / ταζομπακτάμης 2 g / 0,25 g μετά από κάθε συνεδρία αιμοκάθαρσης, επειδή με την αιμοκάθαρση απομακρύνεται το 30%-50% της πιπερακιλλίνης εντός 4 ωρών.
Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία
Δεν απαιτείται προσαρμογή της δοσολογίας (βλ. παράγραφο 5.2).
Ηλικιωμένοι ασθενείς
Δεν απαιτείται προσαρμογή της δοσολογίας σε ηλικιωμένους ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία ή με τιμές κάθαρσης κρεατινίνης άνω των 40 ml/min.
Παιδιατρικός πληθυσμός (ηλικίας 2 - 12 ετών)
Στον ακόλουθο πίνακα δίνεται περιληπτικά η συχνότητα χορήγησης και η δόση με βάση το σωματικό βάρος για παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 2-12 ετών ανά ένδειξη ήπάθηση:
| Ένδειξη | Δόση με βάση το σωματικό βάρος και τη συχνότητα χορήγησης |
| Σε ουδετεροπενικά παιδιά με πυρετό επί υποψίας βακτηριακής λοίμωξης* | 80 mg Πιπερακιλλίνη /10 mg Ταζομπακτάμη ανά kg σωματικού βάρους /κάθε 6 ώρες |
| Επιπλεγμένες ενδοκοιλιακές λοιμώξεις* | 100 mg Πιπερακιλλίνη /12,5 mg Ταζομπακτάμηανά kg σωματικού βάρους /κάθε 8 ώρες |
* Να μη γίνεται υπέρβαση του μέγιστου ορίου των 4 g/0,5 g ανά δόση σε διάρκεια άνω των 30 λεπτών.
Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία
Η ενδοφλέβια δόση πρέπει να ρυθμίζεται ανάλογα με το βαθμό έκπτωσης της νεφρικής λειτουργίας ως ακολούθως (κάθε ασθενής θα πρέπει να παρακολουθείται στενά για τυχόν συμπτώματα τοξικότητας στη δραστική ουσίαꞏ η δόση του φαρμακευτικού προϊόντος και τα ενδιάμεσα διαστήματα πρέπει να προσαρμόζονται ανάλογα):
| Κάθαρση κρεατινίνης (ml/min) | Συνιστώμενη δόση |
| > 50 | Δεν χρειάζεται προσαρμογή της δόσης. |
| ≤ 50 | 70 mg πιπερακιλλίνη /8,75 mg ταζομπακτάμη /kg κάθε 8 ώρες. |
Για παιδιά που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση, θα πρέπει να χορηγείται μία επιπλέον δόση 40 mg πιπερακιλλίνη /5 mg ταζομπακτάμη / kg μετά από κάθε συνεδρία αιμοκάθαρσης.
Χρήση σε παιδιά ηλικίας κάτω των 2 ετών
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της πιπερακιλλίνης/ ταζομπακτάμης σε παιδιά ηλικίας 0-2 ετών δεν έχει τεκμηριωθεί.
Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα από ελεγχόμενες κλινικές μελέτες.
Διάρκεια θεραπείας
Η συνήθης διάρκεια της θεραπείας για τις περισσότερες ενδείξεις κυμαίνεται από 5-14 ημέρες. Ωστόσο, η διάρκεια της θεραπείας πρέπει να ρυθμίζεται σύμφωνα με τη βαρύτητα της λοίμωξης, το(α) παθογόνο(α) και την κλινική και μικροβιολογική ανταπόκριση του ασθενούς .
Τρόπος χορήγησης
Η Πιπερακιλλίνη /ταζομπακτάμη χορηγείται ως ενδοφλέβια έγχυση (άνω των 30 λεπτών). Για οδηγίες σχετικά με την ανασύσταση/αραίωση του φαρμακευτικού προϊόντος πριν από τη χορήγηση, βλ. παράγραφο 6.6.
Υπερευαισθησία στις δραστικές ουσίες, σε οποιοδήποτε άλλο αντιβακτηριακό παράγοντα με βάση την πενικιλλίνη.
Ιστορικό οξέων σοβαρών αλλεργικών αντιδράσεων σε οποιεσδήποτε άλλες β-λακταμικές δραστικές ουσίες (π.χ. κεφαλοσπορίνες, μονομπακτάμες ή καρβαπενέμες).
Για την επιλογή της πιπερακιλλίνης / ταζομπακτάμης στη θεραπεία ενός συγκεκριμένου ασθενούς πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η καταλληλότητα χρήσης μίας ευρέος φάσματος ημισυνθετικής πενικιλλίνης, μεε βάση παράγοντες όπως, η βαρύτητα της λοίμωξης και ο επιπολασμός της αντοχής σε άλλους κατάλληλους αντιβακτηριακούς παράγοντες.
Πριν την έναρξη της θεραπείας με πιπερακιλλίνη/ταζομπακτάμη θα πρέπει να γίνεται ενδελεχής έλεγχος όσον αφορά προηγούμενες αντιδράσεις υπερευαισθησίας στις πενικιλλίνες, σε άλλο β-λακταμικό παράγοντα (π.χ. κεφαλοσπορίνες, μονομπακτάμες ή καρβαπενέμες) και άλλα αλλεργιογόνα. Έχουν αναφερθεί σοβαρές και μερικές φορές θανατηφόρες αντιδράσεις υπερευαισθησίας (αναφυλακτικές/αναφυλακτοειδείς αντιδράσεις [συμπεριλαμβανομένης της καταπληξίας]) σε ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία με πενικιλλίνες, συμπεριλαμβανόμενης της πιπερακιλλίνης/ταζομπακτάμης. Οι αντιδράσεις αυτές είναι πιθανό να παρατηρηθούν πιο συχνά σε άτομα με ιστορικό ευαισθησίας σε πολλαπλά αλλεργιογόνα. Σε σοβαρές αντιδράσεις υπερευαισθησίας απαιτείται η διακοπή του αντιβιοτικού, και μπορεί να απαιτηθεί η χορήγηση επινεφρίνης και άλλων επειγόντων μέτρων.
H Πιπερακιλλίνη/ταζομπακτάμη μπορεί να προκαλέσει σοβαρές δερματικές ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως σύνδρομο Stevens-Johnson, τοξική επιδερμική νεκρόλυση, φαρμακευτική αντίδραση με ηωσινοφιλία και συστηματικά συμπτώματα, και οξεία γενικευμένη εξανθηματική φλυκταίνωση (βλ. παράγραφο 4.8). Εάν οι ασθενείς αναπτύξουν εξάνθημα του δέρματος θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά και εάν οι βλάβες επεκταθούν η πιπερακιλλίνη/ταζομπακτάμη θα πρέπει να διακόπτεται
Αιμοφαγοκυτταρική λεμφοϊστιοκύττωση (HLH)
Περιστατικά HLH έχουν αναφερθεί σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με πιπερακιλλίνη/ταζομπακτάμη, συχνά μετά από θεραπεία διάρκειας άνω των 10 ημερών. Η αιμοφαγοκυτταρική λεμφοϊστιοκύττωση είναι ένα απειλητικό για τη ζωή σύνδρομο παθολογικής ενεργοποίησης του ανοσοποιητικού συστήματος που χαρακτηρίζεται από κλινικά σημεία και συμπτώματα ακραίας συστημικής φλεγμονής (π.χ. πυρετό, ηπατοσπληνομεγαλία, υπερτριγλυκεριδαιμία, υποϊνωδογοναιμία, υψηλή φερριτίνη ορού, κυτοπενία και αιμοφαγοκυττάρωση). Ασθενείς που αναπτύσσουν πρώιμες εκδηλώσεις παθολογικής ανοσολογικής ενεργοποίησης θα πρέπει να αξιολογούνται αμέσως. Εάν η διάγνωση της HLH είναι τεκμηριωμένη, η θεραπεία με πιπερακιλλίνη / ταζομπακτάμη θα πρέπει να διακόπτεται.
Η προκαλούμενη από αντιβιοτικά ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα μπορεί να εκδηλωθεί με σοβαρή, επίμονη διάρροια, η οποία μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή. Η έναρξη των συμπτωμάτων της ψευδομεμβρανώδους κολίτιδας μπορεί να συμβεί κατά τη διάρκεια ή μετά την αντιμικροβιακή θεραπεία. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η πιπερακιλλίνη/ταζομπακτάμη πρέπει να διακόπτεται.
Η θεραπεία με πιπερακιλλίνη / ταζομπακτάμη μπορεί να οδηγήσει στην εμφάνιση ανθεκτικών μικροοργανισμών, οι οποίοι θα μπορούσαν να προκαλέσουν επιλοιμώξεις.
Έχουν περιγραφεί αιμορραγικές εκδηλώσεις σε ορισμένους ασθενείς που λάμβαναν β-λακταμικά αντιβιοτικά. Αυτές οι αντιδράσεις έχουν συσχετισθεί σε μερικές περιπτώσεις με διαταραχές των δοκιμασιών πήξης, όπως ο χρόνος πήξης, η συγκόλληση των αιμοπεταλίων και ο χρόνος προθρομβίνης, είναι δε πιθανότερο να εμφανισθούν σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια. Στην περίπτωση που συμβούν αιμορραγικές εκδηλώσεις, θα πρέπει να διακοπεί η χρήση του αντιβιοτικού και να χορηγηθεί κατάλληλη θεραπεία.
Λευκοπενία και ουδετεροπενία μπορεί να εμφανισθούν, ειδικά κατά τη διάρκεια παρατεταμένης θεραπείαςꞏ επομένως, θα πρέπει να γίνεται περιοδικός έλεγχος της αιμοποιητικής λειτουργίας
Όπως συμβαίνει με τη θεραπεία με άλλες πενικιλλίνες, ενδέχεται να εμφανιστούν νευρολογικές επιπλοκές υπό τη μορφή σπασμών(επιληπτικών κρίσεων) , όταν χορηγούνται υψηλές δόσεις, ιδίως σε ασθενείς με διαταραγμένη νεφρική λειτουργία (βλ. παράγραφο 4.8).
Μπορεί να εμφανιστεί υποκαλιαιμία σε ασθενείς με χαμηλά αποθέματα καλίου ή σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα φαρμακευτικά προϊόντα που μπορεί να μειώνουν τα επίπεδα καλίου. Στους ασθενείς αυτούς μπορεί να συνιστάται ο περιοδικός προσδιορισμός των ηλεκτρολυτών.
Νεφρική δυσλειτουργία
Εξαιτίας πιθανής νεφροτοξικότητας (βλ. παράγραφο 4.8), η πιπερακιλλίνη/ταζομπακτάμη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία ή σε ασθενείς υπόαιμοδιάλυση. Οι ενδοφλέβιες δοσολογίες και τα διαστήματα χορήγησης θα πρέπει να προσαρμόζονται ανάλογα με το βαθμό έκπτωσης της νεφρικής λειτουργίας (βλ. παράγραφο 4.2).
Σε μια δευτερογενή ανάλυση με χρήση δεδομένων από μια μεγάλη πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη – ελεγχόμενη δοκιμή, όπου μελετήθηκε ο ρυθμός σπειραματικής διήθησης (glomerular filtration rate, GFR) μετά από τη χορήγηση των πιο συχνά χρησιμοποιούμενων αντιβιοτικών σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς, η χρήση πιπερακιλλίνης/ταζομπακτάμης συσχετίστηκε με χαμηλότερο ρυθμό αναστρέψιμης βελτίωσης του GFR σε σύγκριση με τα άλλα αντιβιοτικά. Αυτή η δευτερογενή ανάλυση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η πιπερακιλλίνη /ταζομπακτάμη ήταν η αιτία της καθυστερημένης νεφρικής ανάκαμψης σε αυτούς τους ασθενείς.
Η συνδυασμένη χρήση πιπερακιλλίνης/ταζομπακτάμης και βανκομυκίνης μπορεί να συσχετίζεται με αυξημένη επίπτωση οξείας νεφρικής βλάβης (βλ. παράγραφο 4.5).
Το Pizolin 2g/0,25g περιέχει 108mg νατρίου ανά φιαλίδιο, που ισοδυναμεί με το 5,4% της συνιστώμενης από τον ΠΟΥ μέγιστης ημερήσιας πρόσληψης 2 g νατρίου, για έναν ενήλικα.
Το Pizolin 4g/0,5g περιέχει 216 mg νατρίου ανά φιαλίδιο, που ισοδυναμεί με το 10,8% της συνιστώμενης από τον ΠΟΥ μέγιστης ημερήσιας πρόσληψης 2 g νατρίου, για έναν ενήλικα.
Μη αποπολωτικοί νευρομυϊκοί αποκλειστές
Η πιπερακιλλίνη όταν χορηγείται παράλληλα με βεκουρόνιο έχει ως επακόλουθο την παράταση του νευρομυϊκού αποκλεισμού που προκαλεί το βεκουρόνιο. Λόγω των παρόμοιων τρόπων δράσης, αναμένεται ότι ο νευρομυϊκός αποκλεισμός που προκαλείται από οποιοδήποτε μη αποπολωτικό νευρομυϊκό αποκλειστή θα μπορούσε να παραταθεί κατά την παρουσία της πιπερακιλλίνης.
Αντιπηκτικά
Κατά την ταυτόχρονη χορήγηση ηπαρίνης, αντιπηκτικών από του στόματος και άλλων ουσιών που μπορεί να επηρεάζουν την πήξη του αίματος, συμπεριλαμβανομένης της λειτουργίας των θρομβοκυττάρων, οι απαραίτητες δοκιμασίες της πήξης πρέπει να πραγματοποιούνται πιο συχνά και να παρακολουθούνται τακτικά.
Μεθοτρεξάτη
Η πιπερακιλλίνη μπορεί να μειώσει την απέκκριση της μεθοτρεξάτης, επομένως, τα επίπεδα της μεθοτρεξάτης στο αίμα πρέπει να ελέγχονται σε ασθενείς ώστε να αποφευχθεί η τοξικότητά της.
Προβενεσίδη
Όπως και με τις άλλες πενικιλλίνες, η ταυτόχρονη χορήγηση προβενεσίδης και πιπερακιλλίνης / ταζομπακτάμης επιφέρει επιμήκυνση του χρόνου ημιζωής και μείωση της νεφρικής κάθαρσης, τόσο για την πιπερακιλλίνη όσο και για την ταζομπακτάμη ꞏωστόσο, οι μέγιστες συγκεντρώσεις και των δύο ουσιών παραμένουν ανεπηρέαστες.
Αμινογλυκοσίδες
Η πιπερακιλλίνη, είτε μόνη της είτε σε συνδυασμό με ταζομπακτάμη, δεν προκάλεσε σημαντικές μεταβολές στην φαρμακοκινητική της τομπραμυκίνης σε ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία και ήπια ή μέτρια νεφρική δυσλειτουργία. Η φαρμακοκινητική της πιπερακιλλίνης, της ταζομπακτάμης και του μεταβολίτη Μ1 επίσης δεν μεταβλήθηκε σημαντικά με χορήγηση τομπραμυκίνης.
Έχει καταδειχθεί αδρανοποίηση της τομπραμυκίνης και της γενταμικίνης από την πιπερακιλλίνη σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία.
Για πληροφορίες σχετικά με τη χορήγηση πιπερακιλλίνης/ταζομπακτάμης με αμινογλυκοσίδες παρακαλείσθε να ανατρέξετε στις παραγράφους 6.2 και 6.6.
Βανκομυκίνη
Σε μελέτες έχει ανιχνευθεί αυξημένη επίπτωση οξείας νεφρικής βλάβης σε ασθενείς στους οποίους συγχορηγήθηκε πιπερακιλλίνη / ταζομπακτάμη και βανκομυκίνη σε σύγκριση με τη μονοθεραπεία με βανκομυκίνη (βλ. παράγραφο 4.4). Σε ορισμένες από αυτές τις μελέτες έχει αναφερθεί ότι η αλληλεπίδραση είναι δοσοεξαρτώμενη από τη βανκομυκίνη.
Δεν έχει παρατηρηθεί καμία φαρμακοκινητική αλληλεπίδραση μεταξύ της πιπερακιλλίνης/ταζομπακτάμης και της βανκομυκίνης.
Επιδράσεις σε εργαστηριακές εξετάσεις
Μη ενζυματικές μέθοδοι μέτρησης γλυκόζης στα ούρα μπορεί να οδηγήσουν σε ψευδώς θετικά αποτελέσματα, όπως συμβαίνει με άλλες πενικιλλίνες. Επομένως, απαιτείται η χρήση ενζυματικής μεθόδου μέτρησης γλυκόζης στα ούρα σε ασθενείς υπό θεραπεία με πιπερακιλλίνη/ταζομπακτάμη.
Ένας αριθμός χημικών μεθόδων μέτρησης της πρωτεΐνης στα ούρα μπορεί να οδηγήσει σε ψευδώς θετικά αποτελέσματα. Η μέτρηση της πρωτεΐνης με ράβδους εμβάπτισης δεν επηρεάζεται.
Η άμεση δοκιμασία Coombs μπορεί να είναι θετική.
Οι δοκιμασίες Bio-Rad Laboratories Platelia Aspergillus EIA μπορεί να οδηγήσουν σε ψευδώς θετικά αποτελέσματα για ασθενείς που λαμβάνουν πιπερακιλλίνη/ταζομπακτάμη. Με τη μέθοδο Bio-Rad Laboratories Platelia Aspergillus EIA έχουν αναφερθεί διασταυρούμενες αντιδράσεις με μη ασπεργιλλικούς πολυσακχαρίτες και πολυφουρανόζες.
Θετικά αποτελέσματα για τις παραπάνω μεθόδους σε ασθενείς που λαμβάνουν πιπερακιλλίνη/ταζομπακτάμη πρέπει να επιβεβαιώνονται με άλλες διαγνωστικές μεθόδους.
Κύηση
Δεν διατίθενται ή είναι περιορισμένα τα δεδομένα από τη χρήση της πιπερακιλλίνης/ταζομπακτάμης σε έγκυες γυναίκες.
Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει τοξικότητα στην ανάπτυξη, αλλά χωρίς καμία απόδειξη τερατογένεσης σε δόσεις που είναι τοξικές για τη μητέρα (βλ. παράγραφο 5.3).
Η πιπερακιλλίνη και η ταζομπακτάμη διαπερνούν τον πλακούντα. Η πιπερακιλλίνη / ταζομπακτάμη πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μόνο εάν ενδείκνυται σαφώς, δηλαδή μόνο εάν το αναμενόμενο όφελος είναι μεγαλύτερο από τους πιθανούς κινδύνους για την έγκυο και το έμβρυο.
Θηλασμός
H πιπερακιλλίνη εκκρίνεται σε χαμηλές συγκεντρώσεις στο ανθρώπινο γάλαꞏ ενώ οι συγκεντρώσεις της ταζομπακτάμης δεν έχουν μελετηθεί. Οι γυναίκες που θηλάζουν πρέπει να λαμβάνουν το φάρμακο μόνο εάν το αναμενόμενο όφελος είναι μεγαλύτερο από τους πιθανούς κινδύνους για τη γυναίκα και το παιδί.
Γονιμότητα
Μία μελέτη γονιμότητας σε αρουραίους δεν έδειξε κάποια επίδραση στη γονιμότητα και στη συνεύρεση έπειτα από ενδοπεριτοναϊκή χορήγηση ταζομπακτάμης ή συνδυασμού πιπερακιλλίνης / ταζομπακτάμης (βλέπε παράγραφο 5.3).
ν
Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες για την επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.
Η πιο συχνά αναφερόμενη ανεπιθύμητη ενέργεια είναι η διάρροια (εμφανίζεται σε 1 στους 10 ασθενείς).
Μεταξύ των πιο σοβαρών ανεπιθύμητων αντιδράσεων είναι η ψευδο-μεμβρανώδης κολίτιδα και η τοξική επιδερμική νεκρόλυση που συμβαίνουν σε 1 έως 10 ασθενείς στους 10.000. Οι συχνότητες για την πανκυτταροπενία, το αναφυλακτικό σοκ και το σύνδρομο Stevens-Johnson δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα.
Στον ακόλουθο πίνακα, οι ανεπιθύμητες ενέργειες αναγράφονται ανά κατηγορία οργάνου συστήματος και με ορολογία προτιμώμενη από το MedDRA. Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας εμφάνισης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.
| Κατηγορία / Οργάνου Συστήματος | Πολύ Συχνές (≥ 1/10) | Συχνές (≥ 1/100έως < 1/10) | Όχι συχνές(≥ 1/1,000 έως< 1/100) | Σπάνιες (≥ 1/10.000 έως< 1/1.000) | Μη γνωστή συχν (δεν μπορεί να εκτιμηθεί με βάση τα διαθέσιμαδεδομένα) |
| Λοιμώξεις και παρασιτώσεις | λοίμωξη από κάντιντα* | ψευδομεμ-βρανώδηςκολίτιδα | |||
| Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος | θρομβοπενία, αναιμία* | λευκοπενία | Ακοκκιοκυτ-ταραιμία | πανκυτταροπενία*, ουδετεροπενία, αιμολυτική αναιμία*, θρομβοκυττάρωση*,ηωσινοφιλία* | |
| Διαταραχές του ανοσοποιητικού | αναφυλακτοειδής καταπληξία*, |
| Κατηγορία / Οργάνου Συστήματος | Πολύ Συχνές (≥ 1/10) | Συχνές (≥ 1/100έως < 1/10) | Όχι συχνές(≥ 1/1,000 έως< 1/100) | Σπάνιες (≥ 1/10.000 έως< 1/1.000) | Μη γνωστή συχν (δεν μπορεί να εκτιμηθεί με βάση τα διαθέσιμαδεδομένα) |
| συστήματος | αναφυλακτική καταπληξία*, αναφυλακτοειδής αντίδραση*, αναφυλακτική αντίδραση*,υπερευαισθησία* | ||||
| Διαταραχές του μεταβολισμούκαι της θρέψης | υποκαλιαιμία | ||||
| Ψυχιατρικές διαταραχές | αϋπνία | παραλήρημα* | |||
| Διαταραχές του νευρικούσυστήματος | κεφαλαλγία | Επιληπτική κρίση* | |||
| Αγγειακές διαταραχές | υπόταση, φλεβίτιδα, θρομβοφλεβίτι-δα, έξαψη | ||||
| Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και τουμεσοθωρακίου | επίσταξη | ηωσινοφιλική πνευμονία | |||
| Διαταραχές του γαστρεντερικού | διάρροια | κοιλιακό άλγος, έμετος, δυσκοιλιότητα,ναυτία, δυσπεψία | στοματίτιδα | ||
| Διαταραχές του ήπατος και τωνχοληφόρων | ηπατίτιδα*, ίκτερος | ||||
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | εξάνθημα, κνησμός | πολύμορφο ερύθημα*, κνίδωση, κηλιδοβλατι-δώδες εξάνθημα* | τοξική επιδερμική νεκρόλυση* | σύνδρομο Stevens-Johnson*, αποφολιδωτική δερματίτιδα, φαρμακευτική αντίδραση με ηωσινοφιλία και συστηματικά συμπτώματα (DRESS)*, οξεία γενικευμένη εξανθηματική φλυκταίνωση (AGEP)*δερματίτιδαπομφολυγώδης, πορφύρα | |
| Διαταραχές του μυοσκελετικού | αρθραλγία, μυαλγία |
| Κατηγορία / Οργάνου Συστήματος | Πολύ Συχνές (≥ 1/10) | Συχνές (≥ 1/100έως < 1/10) | Όχι συχνές(≥ 1/1,000 έως< 1/100) | Σπάνιες (≥ 1/10.000 έως< 1/1.000) | Μη γνωστή συχν (δεν μπορεί να εκτιμηθεί με βάση τα διαθέσιμαδεδομένα) |
| συστήματος και του συνδετικούιστού | |||||
| Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών | νεφρική ανεπάρκεια, διάμεση νεφρίτιδα των ουροφόρωνσωληναρίων* | ||||
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις τηςοδού χορήγησης | πυρεξία, αντιδράσεις στο σημείο τηςένεσης | ρίγη | |||
| Παρακλινικές εξετάσεις | Αμινοτρανσφερά-ση της αλανίνης αυξημένη, ασπαρτική αμινοτρανσφερά-ση αυξημένη, ολική πρωτεΐνη αυξημένη, λευκωματίνη αίματος μειωμένη, δοκιμασία Coombsάμεση θετική, κρεατινίνη αίματος αυξημένη, αλκαλική φωσφατάση αυξημένη, ουρία αίματος αυξημένη, χρόνος ενεργοποιημένης μερικής θρομβοπλαστί-νης παρατεταμένος | γλυκόζη αίματος μειωμένη, χολερυθρίνη αίματος αυξημένη, χρόνος προθρομβίνης παρατεταμένος | χρόνος ροής παρατεταμένος, γ- γλουταμυλ-τρανσφεράση αυξημένη |
* Ανεπιθύμητες ενέργειες που τατυτοποιήθηκαν μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας
Η θεραπεία με πιπερακιλλίνη έχει συσχετιστεί με αυξημένη επίπτωση πυρετού και εξανθήματος σε ασθενείς με κυστική ίνωση.
Επιδράσεις της κατηγορίας των β-λακταμικών αντιβιοτικών
Τα β-λακταμικά αντιβιοτικά, συμπεριλαμβανομένης της πιπερακιλλίνης / ταζομπακτάμης, μπορεί να οδηγήσουν σε εκδηλώσεις εγκεφαλοπάθειας και σπασμών (βλ. παράγραφο 4.4).
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων:
Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων Μεσογείων 284
GR-15562 Χολαργός, Αθήνα Τηλ: + 30 21 32040380/337
Ιστότοπος: http://www.eof.gr, https://www.kitrinikarta.gr/
Συμπτώματα
Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις υπερδοσολογίας με πιπερακιλλίνη / ταζομπακτάμη μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου. Η πλειονότητα των αντιδράσεων που παρατηρήθηκαν, συμπεριλαμβανομένων της ναυτίας, του έμετου και της διάρροιας, έχει αναφερθεί και με τη συνήθη συνιστώμενη δοσολογία. Εάν χορηγηθούν ενδοφλεβίως δόσεις υψηλότερες από τις συνιστώμενες, οι ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν νευρομυϊκή διέγερση ή σπασμούς (ειδικά σε περίπτωση νεφρικής ανεπάρκειας).
Θεραπεία
Σε περίπτωση υπερδοσολογίας, η θεραπεία με πιπερακιλλίνη /ταζομπακτάμη πρέπει να διακόπτεται. Δεν είναι γνωστό κάποιο ειδικό αντίδοτο.
Η θεραπεία πρέπει να είναι υποστηρικτική και συμπτωματική, σύμφωνα με την κλινική εικόνα του ασθενούς.
Οι υπερβολικές συγκεντρώσεις στον ορό, είτε της πιπερακιλλίνης είτε της ταζομπακτάμης, μπορεί να ελαττωθούν με αιμοκάθαρση (βλ. παράγραφο 4.4).
Φαρμακολογικές ιδιότητες - PIZOLIN 25
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Aντιβακτηριακά για συστηματική χρήση, Συνδυασμοί πενικιλλινών συμπ. αναστολέων β-λακταμασών, Κωδικός ATC: J01C R05.
Μηχανισμός δράσης
Η πιπερακιλλίνη, μία ευρέος φάσματος ημισυνθετική πενικιλλίνη, ασκεί μικροβιοκτόνο δράση αναστέλλοντας τη σύνθεση τόσο της κυτταρικής μεμβράνης όσο και του κυτταρικού τοιχώματος.
Η ταζομπακτάμη, μία β-λακτάμη δομικά σχετιζόμενη με τις πενικιλλίνες, είναι ένας αναστολέας πολλών β-λακταμασών, οι οποίες συνήθως επιφέρουν αντοχή των μικροβίων στις πενικιλλίνες και τις κεφαλοσπορίνες, αλλά δεν αναστέλλει τα AmpC ένζυμα ή τις μέταλλο-β-λακταμάσες. Η ταζομπακτάμη επεκτείνει το αντιμικροβιακό φάσμα της πιπερακιλλίνης, έτσι ώστε αυτό να περιλαμβάνει πολλούς μικροοργανισμούς που παράγουν β-λακταμάσες και έχουν αποκτήσει αντοχή στη μονοθεραπεία πιπερακιλλίνης.
Μηχανισμοί αντοχής
Οι δύο μηχανισμοί αντοχής στην πιπερακιλλίνη / ταζομπακτάμη είναι:
-
Αδρανοποίηση του συστατικού της πιπερακιλλίνης από τις β-λακταμάσες που δεν αναστέλλονται από την ταζομπακτάμη: β-λακταμάσες των Μοριακών κατηγοριών Β, C και D.
-
Μεταβολή των πενικιλλινοδεσμευτικών πρωτεϊνών (penicillin-binding proteins, PBPs), η οποία προκαλεί μείωση της συγγένειας της πιπερακιλλίνης με το μοριακό στόχο στα βακτήρια.
Επιπρόσθετα, μεταβολές στην διαπερατότητα της μεμβράνης των βακτηρίων, όπως επίσης αντλίες εκροής πολλαπλών φαρμάκων, μπορεί να προκαλέσουν ή να συντελέσουν στην αντοχή των βακτηρίων στην πιπερακιλλίνη /ταζομπακτάμη, ειδικά των Gram-αρνητικών βακτηρίων.
Όρια ευαισθησίας (breakpoints)
Τα κριτήρια ερμηνείας της MIC (ελάχιστη ανασταλτική συγκέντρωση) για τις δοκιμασίες προσδιορισμού ευαισθησίας έχουν θεσπιστεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Δοκιμασιών Ευαισθησίας στα Αντιμικροβιακά (EUCAST) για την πιπερακιλλίνη/ταζομπακτάμη και παρατίθενται εδώ: https://www.ema.europa.eu/documents/other/minimum-inhibitory-concentration-mic-breakpoints_en.xlsx
Ευαισθησία
Ο επιπολασμός της επίκτητης αντοχής μπορεί να ποικίλλει γεωγραφικά και χρονικά για επιλεγμένα είδη, και δεδομένα σε τοπικό επίπεδο αναφορικά με την αντοχή είναι επιθυμητά, ιδιαίτερα κατά τη θεραπεία σοβαρών λοιμώξεων. Εφόσον κρίνεται απαραίτητο, θα πρέπει να ζητείται η συμβουλή ειδικού όταν ο τοπικός επιπολασμός της αντοχής είναι τέτοιος ώστε η χρησιμότητα του φαρμάκου, σε τουλάχιστον ορισμένους τύπους λοιμώξεων, να είναι αμφισβητήσιμη.
| Ομαδοποίηση σχετικών ειδών σύμφωνα με την ευαισθησία στην πιπερακιλλίνη /ταζομπακτάμη |
| ΣΥΝΗΘΩΣ ΕΥΑΙΣΘΗΤΑ ΕΙΔΗ |
| Αερόβιοι Gram-θετικοί μικροοργανισμοίEnterococcus faecalis (μόνο απομονωθέντα στελέχη ευαίσθητα στην αμπικιλλίνη ή την πενικιλλίνη)Listeria monocytogenesStaphylococcus aureus (μόνο απομονωθέντα στελέχη ευαίσθητα στην μεθικιλλίνη)Είδη σταφυλόκοκκου, αρνητικοί στην κοαγκουλάση (μόνο απομονωθέντα στελέχη ευαίσθητα στην μεθικιλλίνη)Streptococcus agalactiae ( Στρεπτόκοκκοι ομάδας Β)†Streptococcus pyogenes (Στρεπτόκοκκοι ομάδας Α)† |
| Αερόβιοι Gram- αρνητικοί μικροοργανισμοίCitrobacter koseri Haemophilus influenzae Moraxella catarrhalisProteus mirabilis |
| Αναερόβιοι Gram-θετικοί μικροοργανισμοίΕίδη ClostridiumΕιδη EubacteriumΑναερόβιοι Gram-θετικοί κόκκοι cocci†† |
| Αναερόβιοι Gram - αρνητικοί μικροοργανισμοίΟμάδα Bacteroides fragilisΕίδη FusobacteriumΕίδη Porphyromonas Είδη Prevotella |
| ΕΙΔΗ ΓΙΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ Η ΕΠΙΚΤΗΤΗ ΑΝΤΟΧΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ |
| Αερόβιοι Gram-θετικοί μικροοργανισμοίEnterococcus faecium Streptococcus pneumoniae†Ομάδα Streptococcus viridans † |
| Αερόβιοι Gram- αρνητικοί μικροοργανισμοίAcinetobacter baumannii Citrobacter freundii Είδη Enterobacter Escherichia coli Klebsiella pneumoniae Morganella morganiiProteus vulgaris |
| Είδη Providencia Pseudomonas aeruginosaΕίδη Serratia |
| ΕΝΔΟΓΕΝΩΣ ΑΝΘΕΚΤΙΚΟΙ ΜΙΚΡΟΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ |
| Αερόβιοι Gram-θετικοί μικροοργανισμοίCorynebacterium jeikeium |
| Αερόβιοι Gram-αρνητικοί μικροοργανισμοίBurkholderia cepacia Είδη Legionella Ochrobactrum anthropiStenotrophomonas maltophilia |
| Άλλοι μικροοργανισμοίChlamydophila pneumoniae Mycoplasma pneumoniae |
| †Οι στρεπτόκοκκοι δεν είναι βακτήρια που παράγουν β-λακταμάση ꞏη αντίσταση σε αυτούς τους οργανισμούς οφείλεται σε μεταβολές των πρωτεϊνών που δεσμεύουν την πενικιλλίνη (PBPs) και, ως εκ τούτου, τα ευαίσθητα απομονωθέντα στελέχη είναι ευαίσθητα μόνο στην πιπερακιλλίνη. Η αντοχή στην πενικιλλίνη δεν έχει αναφερθεί για τον S. pyogenes.††Συμπεριλαμβανομένων των ειδών Anaerococcus, Finegoldia, Parvimonas, Peptoniphilus, καιPeptostreptococcus |
Δοκιμή Merino (λοιμώξεις της αιματικής ροής που οφείλονται σε στελέχη που παράγουν ESBLs) Σε μια προοπτική, μη-κατωτερότητας, παράλληλων ομάδων, δημοσιευμένη τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή, η οριστική θεραπεία (δηλαδή, βάσει της επιβεβαιωμένηςin-vitro ευαισθησίας) με πιπερακιλλίνη/ταζομπακτάμη, σε σύγκριση με τη μεροπενέμη, δεν οδήγησε σε μη-κατώτερη
θνητότητα 30 ημερών σε ενήλικες ασθενείς με ανθεκτικές στην κεφτριαξόνη λοιμώξεις της αιματικής ροής από E. coli ή K. pneumoniae.
Συνολικά 23 από τους 187 ασθενείς (12,3%) που τυχαιοποιήθηκαν σε πιπερακιλλίνη/ταζομπακτάμη πληρούσαν το πρωταρχικό τελικό σημείο της θνητότητας στις 30 ημέρες σε σύγκριση με 7 από τους 191 (3,7%) που τυχαιοποιήθηκαν σε μεροπενέμη (διαφορά κινδύνου, 8,6% [μονόπλευρο 97,5% CI −
∞ έως 14,5%], P = 0,90 για μη κατωτερότητα). Η διαφορά δεν πληρούσε το περιθώριο μη κατωτερότητας του 5%.
Τα αποτελέσματα ήταν σε συμφωνία με μια ανάλυση του πληθυσμού που συμμετείχε σύμφωνα με το πρωτόκολλο (per-protocol population), με 18 από τους 170 ασθενείς (10,6%) να πληρούν το πρωταρχικό τελικό σημείο στην ομάδα πιπερακιλλίνης/ταζομπακτάμης σε σύγκριση με 7 από τους 186 (3,8%) στην ομάδα της μεροπενέμης (διαφορά κινδύνου, 6,8% [μονόπλευρο 97,5% CI, - ∞ έως 12,8%], P = 0,76 για μη κατωτερότητα).
Παρατηρήθηκε κλινική και μικροβιολογική ανταπόκριση (δευτερεύοντα τελικά σημεία) την ημέρα 4 σε 121 από τους 177 ασθενείς (68,4%) στην ομάδα της πιπερακιλλίνης/ταζομπακτάμης σε σύγκριση με 138 από τους 185 (74,6%), που τυχαιοποιήθηκαν σε μεροπενέμη (διαφορά κινδύνου, 6,2% [95% CI – 15,5 έως 3,1%], P = 0,19). Για τα δευτερεύοντα τελικά σημεία, οι στατιστικοί έλεγχοι ήταν αμφίπλευροι, με μια τιμή P<0,05 να θεωρείτο σημαντική.
Στην παρούσα δοκιμή, βρέθηκε μια ανισορροπία στη θνητότητα μεταξύ των ομάδων της μελέτης. Θεωρήθηκεότι οι θάνατοι που παρατηρήθηκαν στην ομάδα πιπερακιλλίνης/ταζομπακτάμης σχετίζονταν με υποκείμενες νόσους παρά με τη συνυπάρχουσα λοίμωξη.
Απορρόφηση
Οι μέγιστες συγκεντρώσεις της πιπερακιλλίνης και της ταζομπακτάμης μετά από χορήγηση 4 g/0,5 g σε διάστημα 30 λεπτών με ενδοφλέβια έγχυση είναι 298 μg/ml και 34 μg/ml αντίστοιχα.
Κατανομή
Τόσο η πιπερακιλλίνη όσο και η ταζομπακτάμη συνδέονται με τις πρωτεΐνες του πλάσματος σε ποσοστό περίπου 30%. Η σύνδεση τόσο της πιπερακιλλίνης όσο και της ταζομπακτάμης με τις πρωτεΐνες δεν επηρεάζεται από την παρουσία της άλλης ουσίας. Η πρωτεϊνική σύνδεση με τον μεταβολίτη της ταζομπακτάμης είναι αμελητέα.
Η πιπερακιλλίνη/ταζομπακτάμη κατανέμεται ευρέως στους ιστούς και τα υγρά του σώματος, συμπεριλαμβανομένων του εντερικού βλεννογόνου, της χοληδόχου κύστης, των πνευμόνων, της χολής και των οστών. Ο μέσος όρων των συγκεντρώσεων στους ιστούς είναι γενικά 50% έως 100% αυτών στο πλάσμα. H κατανομή εντός του εγκεφαλονωτιαίου υγρού είναι χαμηλή σε ασθενείς με μη φλεγμονώδεις μήνιγγες, όπως με άλλες πενικιλλίνες.
Βιομετασχηματισμός
Η πιπερακιλλίνη μεταβολίζεται σε έναν δευτερεύοντα μικροβιολογικά ενεργό αποαιθυλιωμένο μεταβολίτη. Η ταζομπακτάμη μεταβολίζεται σε έναν μεταβολίτη, ο οποίος έχει βρεθεί ότι είναι μικροβιολογικά ανενεργός.
Αποβολή
Η πιπερακιλλίνη και ταζομπακτάμη απεκκρίνονται από τους νεφρούς με σπειραματική διήθηση και σωληναριακή απέκκριση.
Η πιπερακιλλίνη απεκκρίνεται ταχέως ως αμετάβλητη ουσία και το 68% της χορηγούμενης δόσης εμφανίζεται στα ούρα. Η ταζομπακτάμη και ο μεταβολίτης της αποβάλλονται κυρίως με νεφρική απέκκριση, με το 80% της χορηγούμενης δόσης να εμφανίζεται ως αμετάβλητη ουσία και το υπόλοιπο ως μεταβολίτης. Η πιπερακιλλίνη, η ταζομπακτάμη και η αποαιθυλιωμένη πιπερακιλλίνη εκκρίνονται επίσης στη χολή.
Μετά από χορήγηση μίας ή πολλαπλών δόσεων πιπερακιλλίνης/ταζομπακτάμης σε υγιείς εθελοντές ο χρόνος ημιζωής της πιπερακιλλίνης και της ταζομπακτάμης στο πλάσμα κυμάνθηκε από 0,7 έως 1,2 ώρες και δεν επηρεάστηκε από τη δόση ή από τη διάρκεια της έγχυσης. Οι χρόνοι ημιζωής αποβολής τόσο της πιπερακιλλίνης όσο και της ταζομπακτάμης αυξάνονται με τη μείωση της νεφρικής κάθαρσης.
Δεν παρουσιάστηκαν σημαντικές αλλαγές στην φαρμακοκινητική της πιπερακιλλίνης λόγω της ταζομπακτάμης. Η πιπερακιλλίνη φαίνεται ότι ελαττώνει ελαφρά την απέκκριση της ταζομπακτάμης.
Φαρμακοκινητική/φαρμακοδυναμική σχέση
Ο χρόνος κατά τον οποίο η συγκέντρωση υπερβαίνει την ελάχιστη ανασταλτική συγκέντρωση (T>MIC) θεωρείται ο κύριος φαρμακοδυναμικός προσδιοριστικός παράγοντας της αποτελεσματικότητας για την πιπερακιλλίνης.
Ειδικές πληθυσμιακές ομάδες
Σε ασθενείς με κίρρωση του ήπατος, ο χρόνος ημιζωής της πιπερακιλλίνης και της ταζομπακτάμης αυξάνεται κατά περίπου 25% και 18% αντίστοιχα, σε σχέση με τους υγιείς εθελοντές.
Ο χρόνος ημιζωής της πιπερακιλλίνης και της ταζομπακτάμης αυξάνεται όταν μειώνεται η κάθαρση της κρεατινίνης. Σε σύγκριση με ασθενείς που έχουν φυσιολογική νεφρική λειτουργία η αύξηση είναι διπλάσια και τετραπλάσια για την πιπερακιλλίνη και ταζομπακτάμη, αντίστοιχα, όταν η κάθαρση της κρεατινίνης είναι μικρότερη από 20 ml/min.
Με την αιμοδιάλυση απομακρύνεται το 30% έως 50% της πιπερακιλλίνης/ταζομπακτάμης, με ένα επιπρόσθετο 5% της δόσης της ταζομπακτάμης να απομακρύνεται ως μεταβολίτης της ταζομπακτάμης. Με την περιτοναϊκή κάθαρση απομακρύνεται περίπου το 6% και το 21% των δόσεων
της πιπερακιλλίνης και της ταζομπακτάμης αντίστοιχα, και έως το 18% της δόσης της ταζομπακτάμης απομακρύνεται ως μεταβολίτης της ταζομπακτάμης.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Σε μία φαρμακοκινητική ανάλυση του πληθυσμού, η υπολογιζόμενη κάθαρση σε ασθενείς ηλικίας 9 μηνών έως 12 ετών ήταν συγκρίσιμη με αυτή των ενηλίκων, με έναν υπολογιζόμενο μέσο όρο 5,64 (0,34) ml/min/kg. Η εκτίμηση της κάθαρσης της πιπερακιλλίνης είναι 80% αυτής της τιμής για παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 2-9 μηνών. Ο μέσος όρος του όγκου κατανομής της πιπερακιλλίνης στον πληθυσμό είναι 0,243 (0,011) l/kg και είναι ανεξάρτητος από την ηλικία.
Ηλικιωμένοι ασθενείς
Ο μέσος όρος του χρόνου ημιζωής για την πιπερακιλλίνη και την ταζομπακτάμη ήταν μεγαλύτερος κατά 32% και 55% , αντίστοιχα, στους ηλικιωμένους ασθενείς σε σύγκριση με νεότερους ασθενείς. Η διαφορά μπορεί να οφείλεται σε αλλαγές στην κάθαρση της κρεατινίνης σχετιζόμενες με την ηλικία.
Φυλή
Δεν παρατηρήθηκαν διαφορές στη φαρμακοκινητική μεταξύ υγιών Ασιατών (n=9) και Καυκάσιων (n=9) εθελοντών, οι οποίοι έλαβαν άπαξ δόσεις 4 g/0,5 g.
Φαρμακευτικές πληροφορίες - PIZOLIN 25
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν δεν πρέπει να αναμιγνύεται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα εκτός αυτών που αναφέρονται στην παράγραφο 6.6.
Όποτε η πιπερακιλλίνη/ταζομπακτάμη χορηγείται ταυτόχρονα με κάποιο άλλο αντιβιοτικό (π.χ. αμινογλυκοσίδες), οι ουσίες πρέπει να χορηγούνται χωριστά. Η ανάμιξη των β – λακταμικών αντιβιοτικών με μια αμινογλυκοσίδη in vitro μπορεί να οδηγήσει στη σημαντική αδρανοποίηση της αμινογλυκοσίδης.
Η πιπερακιλλίνη /ταζομπακτάμη δεν πρέπει να αναμιγνύεται με άλλες ουσίες σε μια σύριγγα ή στη φιάλη έγχυσης , εφόσον δεν έχει επιβεβαιωθεί η συμβατότητα.
Λόγω χημικής αστάθειας, η πιπερακιλλίνη /ταζομπακτάμη δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται με διαλύματα που περιέχουν μόνο διττανθρακικό νάτριο.
Η πιπερακιλλίνη /ταζομπακτάμη δεν πρέπει να προστίθεται σε παράγωγα αίματος ή υδρολυθέντα λευκώματα.
Σφραγισμένο φιαλίδιο: 3 χρόνια
Pizolin 2 g/0.25 g κόνις για διάλυμα προς έγχυση:
Ανασυσταθέν/αραιωμένο διάλυμα: Η χημική και φυσική σταθερότητα κατά την χρήση έχει αποδειχθεί για 24 ώρες στους 2-8°C.
Από μικροβιολογικής άποψης, εκτός εάν η μέθοδος ανοίγματος/ανασύστασης/αραίωσης αποκλείει τον κίνδυνο μικροβιακής μόλυνσης, το προϊόν πρέπει να χρησιμοποιηθεί αμέσως.
Εάν δεν χρησιμοποιηθεί αμέσως, οι χρόνοι αποθήκευσης κατά την χρήση και οι συνθήκες πριν από την χρήση επαφύονται στην ευθύνη του χρήστη.
Pizolin 4 g/0.5 g κόνις για διάλυμα προς έγχυση:
Ανασυσταθέν/αραιωμένο διάλυμα: Η χημική και φυσική σταθερότητα κατά την χρήση έχει αποδειχθεί για 48 ώρες στους 2-8°C.
Από μικροβιολογικής άποψης, το προϊόν πρέπει να χρησιμοποιείται αμέσως.
Εάν δεν χρησιμοποιηθεί αμέσως, οι χρόνοι αποθήκευσης κατά την χρήση και οι συνθήκες πριν από την χρήση επαφύονται στην ευθύνη του χρήστη και συνήθως δεν πρέπει να υπερβαίνουν τις 24 ώρες στους 2 με 8° C, εκτός εάν η ανασύσταση/αραίωση πραγματοποιήθηκε υπό ελεγχόμενες και επικυρωμένα άσηπτες συνθήκες.
Σφραγισμένα φιαλίδια:
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν δεν απαιτεί ιδιαίτερες συνθήκες φύλαξης.
Για τις συνθήκες διατήρησης του ανασυσταμένου/αραιωμένου φαρμακευτικού προϊόντος βλ. παράγραφο 6.3.
Pizolin 2 g/0.25 g κόνις για διάλυμα προς έγχυση: Διαφανή γυάλινα φιαλίδια τύπου Ι των 30 ml, σφραγισμένα με ελαστικό πώμα βρωμοβουτυλίου 20 mm και πώμα αλουμινίου ή πώμα flip off χρώματος γκρι κατάλληλα για παρεντερικά παρασκευάσματα.
Μεγέθη συσκευασιών: 1 ή 10 φιαλίδια ανά κουτί.
Pizolin 4 g/0.5 g κόνις για διάλυμα προς έγχυση: Διαφανή γυάλινα φιαλίδια τύπου Ι των 50 ml, σφραγισμένα με ελαστικό πώμα βρωμοβουτυλίου 20 mm και πώμα αλουμινίου ή πώμα flip off χρώματος γκρι κατάλληλα για παρεντερικά παρασκευάσματα.
Μεγέθη συσκευασιών: 1 ή 4 φιαλίδια ανά κουτί. Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.
και άλλος χειρισμός
Η ανασύσταση και η αραίωση πρέπει να γίνονται υπό άσηπτες συνθήκες. Πριν από τη χορήγηση το διάλυμα πρέπει να ελέγχεται οπτικά για την παρουσία σωματιδίων και αποχρωματισμό. Το διάλυμα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο εάν είναι διαυγές και απαλλαγμένο από σωματίδια.
Ενδοφλέβια χρήση
To περιεχόμενo κάθε φιαλιδίου πρέπει να ανασυσταθεί με τον όγκο του διαλύτη όπως φαίνεται στον παρακάτω πίνακα, με τη χρήση ενός από τους συμβατούς διαλύτες για ανασύσταση. Ανακινήστε μέχρι να διαλυθεί. Με συνεχή ανακίνηση, η ανασύσταση θα πρέπει γενικά να επιτευχθεί εντός 5 έως 10 λεπτών (για λεπτομέρειες για το χειρισμό, παρακαλώ δείτε παρακάτω).
| Περιεχόμενo φιαλιδίου | Όγκος του διαλύτη* που πρέπει να προστεθεί στο φιαλίδιο |
| 2 g/0,25 g (2 g πιπερακιλλίνη και 0,25 g ταζομπακτάμη) | 10 ml |
| 4 g/0,5 g (4 g πιπερακιλλίνη και 0,50 g ταζομπακτάμη) | 20 ml |
* Συμβατοί διαλύτες για ανασύσταση:
-
Ενέσιμο διάλυμα χλωριούχου νατρίου 0,9 % (9 mg/ml)
-
Στείρο ενέσιμο ύδωρ (O μέγιστος συνιστώμενος όγκος στείρου ενέσιμου ύδατος ανά δόση είναι 50 ml.)
-
Γλυκόζη 5 %
Τα ανασυσταθέντα διαλύματα λαμβάνονται από το φιαλίδιο με σύριγγα. Μετά την ανασύσταση σύμφωνα με την οδηγία, τα περιεχόμενα του φιαλιδίου που λαμβάνονται με σύριγγα θα παρέχουν την αναγραφόμενη ποσότητα πιπερακιλλίνης και ταζομπακτάμης.
Τα ανασυσταθέντα διαλύματα μπορούν να αραιωθούν περαιτέρω έως τον επιθυμητό όγκο (π.χ. 50 ml σε 150 ml) με κάποιον από τους ακόλουθους συμβατούς διαλύτες:
| Περιεκτικότητα | Συμβατός διαλύτης |
| 2 g/0,25 g (2 g πιπερακιλλίνη και 0,25 g ταζομπακτάμη) | 0.9 % (9 mg/ml) |
| 4 g/0,5 g (4 g πιπερακιλλίνη και 0,5 g ταζομπακτάμη) | 0.9 % (9 mg/ml)οξέος |
-
Ενέσιμο ύδωρ (WFI)
-
Ενέσιμο διάλυμα χλωριούχου νατρίου
-
Γλυκόζη 5 %
-
Ενέσιμο διάλυμα Lactated Ringers
-
Διάλυμα Hartmann’s
-
Διάλυμα Ringer’s οξικού οξέος
-
Διάλυμα Ringer’s οξικού/μηλεϊνικού οξέος
-
Ενέσιμο ύδωρ (WFI)
-
Ενέσιμο διάλυμα χλωριούχου νατρίου
-
Γλυκόζη 5 %
-
Διάλυμα Ringer’s οξικού οξέος Διάλυμα Ringer’s οξικού/ μηλεϊνικού
Συγχορήγηση με αμινογλυκοσίδες
Λόγω της in vitro αδρανοποίησης της αμινογλυκοσίδης από τα β-λακταμικά αντιβιοτικά, προτείνεται η χωριστή χορήγηση της πιπερακιλλίνης/ταζομπακτάμης και της αμινογλυκοσίδης. Η πιπερακιλλίνη/ταζομπακτάμη και η αμινογλυκοσίδη θα πρέπει να ανασυντίθενται και να αραιώνονται χωριστά όταν υπάρχει ένδειξη για η ταυτόχρονη θεραπεία με αμινογλυκοσίδες.
Βλ. παράγραφο 6.2 για ασυμβατότητες.
Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις
Για άπαξ χορήγηση μόνο. Απορρίψτε διάλυμα που δε χρησιμοποιήθηκε.