PROSTALUMIN® INJ.SOL 20-4500 MBq/ML
Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)
Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - PROSTALUMIN 20
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν χρησιμοποιείται μόνο για διαγνωστικούς σκοπούς.
Το PróstaLumin ενδείκνυται για την ανίχνευση των θετικών σε ειδικό προστατικό αντιγόνο μεμβράνης (PSMA) βλαβών με τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (PET) σε ενήλικες με καρκίνο του προστάτη (PCa) στις ακόλουθες κλινικες ενδείξεις:
-
Αρχική σταδιοποίηση των ασθενών με υψηλού κινδύνου PCa πριν την αρχική θεραπεία
-
Yποψία υποτροπής καρκίνου του προστάτη (PCa) σε ασθενείς μετά από προηγούμενη οριστική θεραπεία.
-
Αναγνώριση ασθενών με PSMA θετικό προοδευτικό μεταστατικό ευνουχοάντοχο καρκίνο του προστάτη (mCRPC) για τους οποίους ενδείκνυται θεραπεία με στόχευση το PSMA (βλ. παράγραφο 4.4)
To φθόριο (18F) PSMA-1007 πρέπει να χορηγείται από κατάλληλα εκπαιδευμένους επαγγελματίες υγείας. Οι απεικονίσεις της εξέτασης PET θα πρέπει να ερμηνεύονται μόνο από ειδικούς ιατρούς πυρηνικής ιατρικής που έχουν εκπαιδευτεί στην PET.
Δοσολογία
Ενήλικες
Η συνιστώμενη δόση για ενήλικες ποικίλει μεταξύ 3 και 4 MBq/kg σωματικού βάρους (δηλ. 210-280 MBq για έναν ενήλικα βάρους 70 kg), ανάλογα με τον τύπο της κάμερας που χρησιμοποιείται και τον τρόπο λήψης.
Η μέγιστη ραδιενέργεια προς έγχυση δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 450 MBq.
Ο μέγιστος όγκος του ενέσιμου διαλύματος δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 10 ml.
Νεφρική Ανεπάρκεια/ Ηπατική Ανεπάρκεια
Η χρήση του PróstaLumin σε ασθενείς με νεφρική ή ηπατική ανεπάρκεια δεν έχει μελετηθεί. Απαιτείται προσεκτική αξιολόγηση της ραδιενέργειας που θα χορηγηθεί, καθώς είναι πιθανή η αυξημένη έκθεση σε ακτινοβολία σε αυτούς τους ασθενείς.
Ηλικιωμένοι
Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Δεν προβλέπεται χρήση του PróstaLumin στον παιδιατρικό πληθυσμό.
Τρόπος χορήγησης Ενδοφλέβια χρήση.
Η ενεργότητα του φθορίου (18F) PSMA-1007 πρέπει να μετράται σε ένα βαθμονομητή δόσης ισοτόπων αμέσως πριν από την έγχυση.
Η έγχυση του PróstaLumin πρέπει να γίνεται ενδοφλέβια. Ο συνιστώμενος μέγιστος όγκος του μη αραιωμένου διαλύματος PróstaLumin προς έγχυση είναι 10 ml.
Για οδηγίες σχετικά με την αραίωση του φαρμακευτικού προϊόντος πριν από τη χορήγηση, βλέπε παράγραφο 12.
Η έγχυση πρέπει να γίνεται ενδοφλέβια, ώστε να αποφεύγεται τυχόν ακτινοβόληση λόγω τοπικής εξαγγείωσης, ή και παρουσία λανθασμένων ευρημάτων στην απεικόνιση.
Για την προετοιμασία του ασθενούς, βλέπε παράγραφο 4.4.
Λήψεις απεικονίσεων
Οι ασθενείς θα πρέπει να είναι σε ύπτια θέση με τα χέρια πάνω από το κεφάλι, εάν είναι δυνατόν. Πρέπει να ληφθεί αξονική τομογραφία (CT) για τη διόρθωση της εξασθένισης και για την ανατομική εντόπιση των εστιών που φαίνονται στην PET. Η εξέταση PET θα πρέπει να ξεκινά 90 έως 120 λεπτά μετά την ένεση. Η λήψη απεικονίσεων θα πρέπει να ξεκινά από τη μέση των μηρών και να συνεχίζει μέχρι την κορυφή του κρανίου.
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
Εξατομικευμένη στάθμιση οφέλους/κινδύνου
Για κάθε ασθενή, η έκθεση σε ακτινοβολία πρέπει να μπορεί να δικαιολογηθεί σύμφωνα με το πιθανό όφελος. Σε κάθε περίπτωση, η χορηγούμενη ραδιενέργεια θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν χαμηλότερη αλλά επαρκής για τη λήψη των απαιτούμενων διαγνωστικών πληροφοριών.
Η διαγνωστική ακρίβεια του φθορίου (18F) PSMA-1007 μπορεί να εξαρτάται από τη συγκέντρωση του PSA στον ορό του ασθενούς (βλέπε παράγραφο 5.1, φαρμακοδυναμικές ιδιότητες).
Η εμπειρία από τη χρήση του PET με φθόριο (18F) PSMA-1007 για την επιλογή ασθενών για θεραπεία με βάση το PSMA βασίζεται σε ασθενείς με προοδευτικό μεταστατικό ευνουχοάντοχο καρκίνο του προστάτη (mCRPC) που έχουν λάβει θεραπεία με αναστολείς μονοπατιών υποδοχέων ανδρογόνων (AR) και χημειοθεραπεία με βάση τις ταξάνες, και στην επιλογή ασθενών για θεραπεία με λουτέσιο(177Lu) PSMA. Η αναλογία κινδύνου οφέλους ενδέχεται να μην μπορεί να γενικευτεί σε άλλους τύπους θεραπείας με βάση το PSMA και σε ασθενείς με mCRPC με διαφορετικές προηγούμενες θεραπείες.
Νεφρική δυσλειτουργία
Σε ασθενείς με μειωμένη νεφρική λειτουργία, απαιτείται προσοχή, καθώς θεωρητικά υπάρχει πιθανότητα αυξημένης έκθεσης σε ακτινοβολία. Ωστόσο, η πιθανότητα αυτή μειώνεται, δεδομένου ότι το φθόριο (18F) PSMA-1007 έχει περιορισμένη νεφρική απέκκριση.
Ηπατική δυσλειτουργία
Σε ασθενείς με μειωμένη ηπατική λειτουργία, απαιτείται προσοχή, καθώς υπάρχει πιθανότητα αυξημένης έκθεσης σε ακτινοβολία.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Για πληροφορίες σχετικά με τη χρήση σε παιδιατρικό πληθυσμό, βλέπε παράγραφο 4.2.
Ερμηνεία των απεικονίσεων
Οι απεικονίσεις με τη χρήση του φθορίου (18F) PSMA-1007 πρέπει να ερμηνεύονται μόνο από ειδικούς ιατρούς πυρηνικής ιατρικής που έχουν εκπαιδευτεί στην ερμηνεία απεικονίσεων PET.
Οι απεικονίσεις PET με τη χρήση του φθορίου (18F) PSMA-1007 πρέπει να ερμηνεύονται ποιοτικά και ημιποσοτικά.
Μία υποψία καρκίνου σε συνήθη σημεία για υποτροπή του καρκίνου του προστάτη, βασίζεται στην πρόσληψη του φθορίου (18F) PSMA-1007 σε σχέση με την ακτινοβολία υποστρώματος, σε συνδυασμό με τις αντίστοιχες πληροφορίες από τις εξετάσεις CT ή/και MRI. Θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η γνωστή φυσιολογική πρόσληψη των αναστολέων PSMA.
Με τη χρήση του φθορίου (18F) PSMA-1007 έχει αναφερθεί ανίχνευση υποτροπής του καρκίνου του προστάτη στην κοίτη του προστάτη, στους τοπικούς λεμφαδένες, σε απομακρυσμένους λεμφαδένες, στο σκελετό, σε μαλακά μόρια και σε σπλαχνικά όργανα.
Πρόσληψη του φθορίου (18F) PSMA-1007 μπορεί να παρατηρηθεί και σε άλλους τύπους καρκίνου, προστατίτιδα και καλοήθη υπερπλασία προστάτη.
Ψευδώς θετικά αποτελέσματα έχουν επίσης αναφερθεί στη βιβλιογραφία λόγω ενεργών φλεγμονωδών διεργασιών στους λεμφαδένες και σε καλοήθεις νόσους των οστών. Πρέπει να εξετάζεται η περαιτέρω επαλήθευση, πιθανώς συμπεριλαμβανομένης και της ιστοπαθολογικής αξιολόγησης σε σημεία ύποπτα για υποτροπή, όπου αυτό κρίνεται σκόπιμο.
Δεν απαιτείται η χρήση σκιαγραφικού μέσου για την ερμηνεία των απεικονίσεων με τη χρήση του φθορίου (18F) PSMA-1007 σε PET/CT ή PET/MRI.
Μετά τη διαδικασία
Κατά τη διάρκεια των πρώτων 12 ωρών μετά την ένεση, πρέπει να περιορίζεται η στενή επαφή με βρέφη και έγκυες γυναίκες.
Ειδικές προειδοποιήσεις
Αυτό το φαρμακευτικό σκεύασμα περιέχει μέχρι και 60 mg νατρίου ανά δόση ένεσης (10 ml), που ισοδυναμεί με το 3% της συνιστώμενης από τον ΠΟΥ μέγιστης ημερήσιας πρόσληψης 2 g νατρίου μέσω διατροφής, για έναν ενήλικα. Αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε ασθενείς σε διατροφή με χαμηλή περιεκτικότητα νατρίου.
Αυτό το φαρμακευτικό σκεύασμα περιέχει λιγότερο από 1 mg καλίου ανά δόση ένεσης (10 ml), που ισοδυναμεί με λιγότερο από 1 mmol (39 mg) ανά δόση, δηλ. ουσιαστικά «ελεύθερο καλίου».
Αυτό το φαρμακευτικό σκεύασμα περιέχει 591,75 mg αλκοόλης (αιθανόλης) σε κάθε δόση ένεσης (5,9
% w/v). Η ποσότητα ανά 10 ml αυτού του σκευάσματος είναι ισοδύναμη με λιγότερο από 15 ml μπύρας ή 6 ml κρασιού. Αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε ασθενείς με επιβεβαιωμένη εξάρτηση από το αλκοόλ.
Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες αλληλεπιδράσεων.
Λίγες μελέτες που συμπεριελάμβαναν ασθενείς οι οποίοι είχαν υποβληθεί σε θεραπεία στέρησης ανδρογόνων δεν ανέφεραν σημαντικά διαφορετικές τιμές πρόσληψης.
Κύηση και θηλασμός
Δεν εφαρμόζεται. Η χρήση του φθορίου (18F) PSMA-1007 δεν ενδείκνυται στις γυναίκες.
Γονιμότητα
Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες γονιμότητας.
ν
Το PróstaLumin δεν έχει καμία ή έχει ασήμαντη επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανών.
Δεν έχουν παρατηρηθεί ανεπιθύμητες ενέργειες με τη χρήση του προϊόντος.
Η έκθεση σε ιοντίζουσα ακτινοβολία έχει σχετισθεί με την πρόκληση καρκίνου και με δυνητική πρόκληση συγγενών ανωμαλιών.
Καθώς η ενεργός δόση είναι 8,6 mSv όταν χορηγείται η μέγιστη συνιστώμενη ενεργότητα των 450 MBq η πιθανότητα εμφάνισης αυτών των ανεπιθύμητων συμβάντων είναι μικρή.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς :
Ελλάδα
Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων Μεσογείων 284, GR-15562 Χολαργός, Αθήνα
Τηλ: + 30 21 32040337
Ιστότοπος : http://www.eof.gr
http://www.kitrinikarta.gr
Σε περίπτωση χορήγησης υπερβολικής δόσης ακτινοβολίας με φθόριο (18F) PSMA-1007, η δόση που απορροφάται από τον ασθενή πρέπει να μειωθεί, όπου είναι εφικτό, με την αύξηση της αποβολής του ραδιοφαρμάκου από το σώμα με προκλητή διούρηση και αύξηση της συχνότητας των κενώσεων της ουροδόχου κύστεως και του εντέρου. Μπορεί να είναι χρήσιμος ο υπολογισμός της ενεργότητας ου χορηγήθηκε.
Φαρμακολογικές ιδιότητες - PROSTALUMIN 20
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Διαγνωστικό ραδιοφάρμακο για χρήση στην ανίχνευση όγκων, Κωδικός ATC: V09IX17 (προκαταρκτικός)
Μηχανισμός δράσης
Το φθόριο (18F) PSMA-1007 είναι συνθετικός πεπτιδομιμητικός αναστολέας του PSMA (ειδικό προστατικό μεμβρανικό αντιγόνο), ο οποίος περιέχει το φαρμακοφόρο Glu-NH-CO-NH-Lys. Συνδέεται με μεγάλη συγγένεια με το ενεργό κέντρο τηςενζυμικής περιοχής του PSMA, η οποία υπερεκφράζεται στα περισσότερα προστατικά καρκινικά κύτταρα και ενδοκυττώνεται μετά τη σύνδεση. Το φθόριο (18F) PSMA-1007 συσσωρεύεται στα προστατικά καρκινικά κύτταρα ως επακόλουθο της ενδοκύττωσης.
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
Στις χημικές συγκεντρώσεις που χρησιμοποιούνται και στις ενεργότητες που συνιστώνται για τις διαγνωστικές εξετάσεις, το φθόριο (18F) PSMA-1007 εμφανίζεται να μην διαθέτει κάποια φαρμακοδυναμική επίδραση.
Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια
Αρχική Σταδιοποίηση
Στην προοπτική μελέτη από τους Hermsen et al. (Eur J Nucl Med Mol Imaging. 2022; 49(11): 3929-3937), 99 ενήλικες άνδρες ασθενείς (μέση ηλικία 68,1 ± 6,6 έτη) με αποδεδειγμένο με βιοψία καρκίνο του προστάτη (PCa), και χαρακτηριστικά ενδιάμεσου (35/99) και υψηλού κινδύνου (64/99) που ενδείκνυται για εκτεταμένη εκτομή των πυελικών λεμφαδένων (ePLND) υποβλήθηκαν σε απεικόνιση PET/CT με φθόριο (18F) PSMA-1007. Οι σαρώσεις PET/CT εκτιμήθηκαν από δύο ανεξάρτητους εξεταστές και τα ιστοπαθολογικά ευρήματα της ePLND ήταν το πρότυπο αναφοράς. Η ευαισθησία, ειδικότητα, θετική και αρνητική προγνωστική αξία (PPV και NPV, αντίστοιχα) με βάση τον ασθενή της απεικόνισης PET/CT με φθόριο (18F) PSMA-1007 για την ανίχνευση μετάστασης στους λεμφαδένες, συνοψίζονται στον Πίνακα 1. Οι λεμφαδένες που δεν ανιχνεύθηκαν στην απεικόνιση PET/CT, αλλά είχαν προσβληθεί από καρκίνο του προστάτη (PCa) τεκμηριωμένο μέσω ιστοπαθολογίας, είχαν διάμεση διάμετρο 3,5 mm (95% CI 3,0-4,1 mm).
Στην αναδρομική μελέτη από τους Sprute et al. (J Nucl Med. 2021; 62(2):208-213), 96 ενήλικες άνδρες ασθενείς (μέση ηλικία 69,5) υποβλήθηκαν σε απεικόνιση PET/CT με φθόριο (18F) PSMA-1007 για σταδιοποίηση (87/96) ή διερεύνηση υποτροπής (9/96) της νόσου, ακολουθούμενη από ePLND ή λεμφαδενεκτομή διάσωσης. Η ανάλυση των απεικονίσεων PET/CT και η συσχέτιση τους με τα ιστοπαθολογικά ευρήματα αξιολογήθηκε από κάθε μεμονωμένο κέντρο. Σε περίπτωση ασυμφωνίας, πραγματοποιούνταν μια συναινετική αξιολόγηση από δύο ιατρούς πυρηνικής ιατρικής στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Χαϊδελβέργης. Πραγματοποιήθηκαν αναλύσεις υποομάδων για διαφορετικά μεγέθη λεμφαδένων (όλα τα μεγέθη, διάμετρος λεμφαδένων > 3mm). Η ευαισθησία, ειδικότητα, PPV και NPV με βάση τον ασθενή και τη βλάβη της απεικόνισης PET/CT με με φθόριο (18F) PSMA-1007 [για την ανίχνευση μετάστασης στους λεμφαδένες συνοψίζονται στον Πίνακα 1.
Πίνακας 1: Διαγνωστική αποδοτικότητα του με φθόριο (18F) PSMA-1007 PET/CT για την ανίχνευση μετάστασης στους λεμφαδένες κατά την αρχική σταδιοποίηση σε ασθενείς με αποδεδειγμένο με βιοψία καρκίνο του προστάτη| Με βάση τον ασθενή N=99 (Hermsen et al.) | Με βάση τη βλάβη N=1746 λεμφαδένες που έχουν αφαιρεθεί (Sprute et al.) | Με βάση τη βλάβη (λεμφαδένες>3 mm) N=1746λεμφαδένες που έχουν αφαιρεθεί (Sprute et al.) | Με βάση τον ασθενή N=96 (Sprute et al.) | Με βάση τον ασθενή (λεμφαδένες>3mm) N=96(Sprute et al.) | |
| Ευαισθησία, | 53,3 % | 71,2 % | 81,7 % | 50,0 % | 64,3 % |
| (95% CI) | (34,4-71,7 %) | ||||
| Ειδικότητα | 89,9 % | 99,5 % | 99,6 % | 89,7 % | 91,2 % |
| (95% CI) | (80,2-95,8 %) | ||||
| PPV | 69,6 % | 91,3 % | 92,4 % | 66,7 % | 75,0 % |
| (95% CI) | (51,2-83,3 %) | ||||
| NPV | 81,6 % | 97,9 % | 98,9 % | 81,3 % | 86,1 % |
| (95% CI) | (75,0-86,8 %) |
Υποψία υποτροπής καρκίνου του προστάτη (PCa)
Στην προοπτική, πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη, ανοιχτή με τυφλή αξιολόγηση και διασταυρούμενη μελέτη φάσης 3 ΒΙΟ-CT-001, που διεξήχθη από τον ΚΑΚ μεταξύ του 2019 και του 2021, συγκρίθηκε η τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (PET) με φθόριο (18F) PSMA-1007 έναντι της PET με φθοριοχολίνη (18F) (FCH) σε 190 ασθενείς με βιοχημική υποτροπή του καρκίνου του προστάτη ύστερα από αρχική ριζική θεραπεία. Το φθόριο (18F) PSMA-1007 χορηγήθηκε ως εφάπαξ ενδοφλέβια ένεση 3-
4 MBq/kg (που αντιστοιχεί σε 210-280 MBq για ενήλικα βάρους 70 kg). Ομοίως, χορηγήθηκε φθοροχολίνη (18F) σε ενεργότητα 200-400 MBq. Η διάμεση ενεργότητα για το φθόριο (18F) PSMA-1007 ήταν 331,9 MBq και για την φθοροχολίνη (18F) 331,6 MBq.
Ο πρωτεύων στόχος ήταν να καταδειχθεί η υπεροχή του φθορίου (18F) PSMA-1007 έναντι της φθοριοχολίνης (18F), στο ποσοστό ανίχνευσης των αλλοιώσεων μεταστατικού καρκίνου του προστάτη (ανάλυση με βάση τον ασθενή). Ως Αληθής Κατάσταση Νόσου (ΑΚΝ) χρησιμοποιήθηκε η διάγνωση ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων ουρολόγων οι οποίοι μελέτησαν τα δεδομένα παρακολούθησης των ασθενών για διάμεσο χρόνο 6,3 μηνών μετά τη δεύτερη εξέταση PET.
O πληθυσμός με πρόθεση θεραπείας (intent-to-treat, ITT) ήταν ο κύριος πληθυσμός στον οποίο έγιναν οι αναλύσεις των τελικών σημείων αποτελεσματικότητας. Οι ανεξάρτητοι εμπειρογνώμονες ουρολόγοι επιβεβαίωσαν την υποτροπή του καρκίνου του προστάτη σε επίπεδο ασθενούς (που αφορούσε το πρωτεύον τελικό σημείο) σε συνολικά 176 ασθενείς. Η ανατομική εντόπιση που αφορούσε ορισμένες από τις δευτερεύουσες αναλύσεις μπορούσε να προσδιοριστεί σε 40 ασθενείς.
Σε επίπεδο ασθενών, και οι δύο χωρίς γνώση των περιστατικών (τυφλοί) αξιολογητές βρήκαν στοιχεία για υποτροπή του καρκίνου του προστάτη σε περισσότερους ασθενείς με φθόριο (18F) PSMA-1007 PET σε σύγκριση με FCH PET. Με το με φθόριο (18F) PSMA-1007, οι δύο χωρίς γνώση των περιστατικών (τυφλοί αξιολογητές εντόπισαν ένα ή περισσότερα σημεία υποτροπής σε 163 και 129 ασθενείς (87,6% και 69,4%), αντίστοιχα, εκ των οποίων 156 και 126 (88,6% και 71,6%) συμφωνούσαν με την αξιολόγηση των ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων (ΑΚΝ). Με την φθοριοχολίνη (18F), οι τυφλοί αξιολογητές εντόπισαν ένα ή περισσότερα σημεία υποτροπής σε 108 και 105 ασθενείς (58,1% και 56,5%), αντίστοιχα, από τους οποίους 107 και 104 (60,8% και 59,1%) συμφωνούσαν με την αξιολόγηση των ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων. Χρησιμοποιώντας Γενικευμένες Εξισώσεις Εκτίμησης (Generalized Estimating Equations, GEE) για να ληφθεί υπόψη η συσχέτιση μεταξύ των παρατηρήσεων, το συνολικό ποσοστό σωστής ανίχνευσης ήταν 0,8447 (84%) (95% CI 0,7967 - 0,8830) για το φθόριο
(18F) PSMA-1007 και 0,6877 (69%) (95 % CI 0,6191 - 0,7489) για την φθοριοχολίνη (18F), αποδίδοντας
μία διαφορά μεταξύ των ποσοστών 0,157 (16%) (p <0,0001) και λόγο πιθανοτήτων (OR) 2,4702 (φθόριο (18F) PSMA-1007 / φθοριοχολίνη (18F) , 95% CI 1,7908-3.4072, p <0,0001). Συνεπώς, η μελέτη πέτυχε το πρωταρχικό τελικό σημείο απο τελεσματικότητας καθώς το φθόριο (18F) PSMA-1007 PET / CT ανίχνευσε την υποτροπή του καρκίνου του προστάτη σε στατιστικά σημαντικά περισσότερους ασθενείς σε σχέση με την φθοριοχολίνη (18F).
Όσον αφορά στα δευτερεύοντα τελικά σημεία, λαμβάνοντας υπόψη την ερμηνεία των απεικονίσεων PET από τους τοπικούς ερευνητές, το ποσοστό σωστής ανίχνευσης στον πληθυσμό ITT ήταν 78,4% για το φθόριο (18F) PSMA-1007 και 64,2% για την φθοροχολίνη (18F). Το OR (FPSMA/FCH) ήταν 2,0729 (p<0,0001), επιβεβαιώνοντας ότι και για τους ερευνητές, το φθόριο (18F) PSMA-1007 αναγνώρισε στατιστικά σημαντικά περισσότερους ασθενείς με υποτροπή καρκίνου του προστάτη από ότι η φθοριοχολίνη (18F). Παρόμοια αποτελέσματα παρατηρήθηκαν και για τον πληθυσμό σύμφωνα με το πρωτόκολλο (per protocol, ΡΡ).
Για τους 40 ασθενείς για τους οποίους οι ανεξάρτητοι εμπειρογνώμονες ουρολόγοι μπορούσαν να προσδιορίσουν την τοποθεσία της υποτροπής, υπήρχαν συνολικά 77 περιοχές με επιβεβαιωμένες αλλοιώσεις καρκίνου του προστάτη. Οι δύο περιοχές με τις πιο συχνές εντοπίσεις, όπως αξιολογήθηκαν από τους εμπειρογνώμονες, ήταν η πύελος (N=30) και η σπονδυλική στήλη (N=13). Περισσότερες περιοχές συνολικά και περισσότεροι ασθενείς με πυελικές βλάβες ήταν ανιχνεύσιμες από τους χωρίς τυφλούς αξιολογητές με το φθόριο (18F) PSMA-1007 σε σχέση με την φθοριοχολίνη (18F). Στις υπόλοιπες περιοχές λόγω πολύ μικρού αριθμού εντοπίσεων που επιβεβαιώθηκαν από τους εμπειρογνώμονες, η διαφορά μεταξύ των ραδιοφαρμάκων της μελέτης ήταν λιγότερο εμφανής ή απαλείφθηκε (μη στατιστικά σημαντική). Παρόμοια αποτελέσματα παρατηρήθηκαν για τον πληθυσμό ΡΡ.
Ως προς την ευαισθησία, το φθόριο (18F) PSMA-1007 αποδείχθηκε ότι έχει σημαντικά μεγαλύτερη ευαισθησία από την φθοριοχολίνη (18F) για την ανίχνευση υποτροπής του καρκίνου του προστάτη σε επίπεδο ασθενούς, λαμβάνοντας υπόψη την αξιολόγηση τυφλών αξιολογητών. Πιο συγκεκριμένα το φθόριο (18F) PSMA-1007 παρουσίασε ευαισθησία 0,8464 και η φθοριοχολίνη (18F) 0,6857, με OR 2,5259 (p<0,0001). Η ανάλυση σύμφωνα με το πρωτόκολλο (PP) και η ανάλυση σύμφωνα με την αξιολόγηση του ερευνητή έδειξαν επίσης στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερη ευαισθησία για το φθόριο (18F) PSMA-1007 (OR 2,7877 και 2,1283, αντίστοιχα) (p<0,0001) σε σχέση με την φθοροχολίνη (18F). Η ίδια ανάλυση σε επίπεδο διακριτών ανατομικών περιοχών ήταν και πάλι υπέρ του φθορίου (18F) PSMA-1007. Δηλαδή το φθόριο (18F) PSMA-1007 είχε μεγαλύτερη ευαισθησία όταν χρησιμοποιήθηκαν η αξιολόγηση των τυφλών αξιολογητών και η ανάλυση σύμφωνα με το πρωτόκολλο, αλλά η διαφορά δεν ήταν πλέον στατιστικά σημαντική (OR 1,2589, p=0,1795). Η διαφορά ήταν στατιστικά σημαντική υπέρ του φθορίου (18F) PSMA-1007 στην περίπτωση της αξιολόγησης από τους ερευνητές (OR 1,4876, p=0,0135). Ωστόσο, η ανάλυση σε επίπεδο ανατομικής περιοχής θα πρέπει να ερμηνεύεται με προσοχή, καθώς ήταν περιορισμένη σε έναν μικρό υποπληθυσμό (n=40) όπου οι ανεξάρτητοι εμπειρογνώμονες ουρολόγοι ήταν σε θέση να προσδιορίσουν την ακριβή περιοχή της υποτροπής.
Η θετική προγνωστική αξία ήταν παρόμοια για το φθόριο (18F) PSMA-1007 και για την φθοριοχολίνη (18F), με εκτιμήσεις GEE 0,6985 για το φθόριο (18F) PSMA-1007 και 0,7348 για την φθοριοχολίνη (18F) (OR 0,8363, p=0,1215). Οι ερευνητές θεώρησαν ότι η απεικόνιση PET οδήγησε σε πιο ακριβή διάγνωση σε 166 (89,2%) ασθενείς. Στο τέλος της κλινικής παρακολούθησης, οι ερευνητές ανέφεραν ότι το φθόριο (18F) PSMA-1007 είχε συνεισφέρει περισσότερο από την φθοριοχολίνη (18F) σε 91 (54,8%) από αυτούς τους ασθενείς, ενώ η φθοριοχολίνη (18F) είχε συνεισφέρει περισσότερο από το φθόριο (18F) PSMA-1007 σε έναν μόνο ασθενή (0,6%).
Επιπλέον της ανωτέρω εγκριτικής κλινικής μελέτης που διεξήγαγε ο ΚΑΚ, υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα κλινικής αποτελεσματικότητας για το φθόριο (18F) PSMA-1007 από συνολικά 20 δημοσιεύσεις κλινικών δεδομένων που έχουν ανευρεθεί στη βιβλιογραφία, οι οποίες περιελάμβαναν ασθενείς με υποψία βιοχημικής υποτροπής του καρκίνου του προστάτη ύστερα από προηγούμενη οριστική θεραπεία. Οι τέσσερις ήταν προοπτικές μονοκεντρικές μελέτες κοόρτης, οι οκτώ ήταν αναδρομικές μονοκεντρικές μελέτες ενώ υπήρχαν και οκτώ αναφορές περιστατικών. Συνολικά, στις δημοσιεύσεις αυτές είχαν συμπεριληφθεί 782 συμμετέχοντες, και σε επτά από αυτές χρησιμοποιήθηκαν
διαφορετικοί ραδιοϊχνηθέτες ως παράγοντες σύγκρισης. Πιο συγκεκριμένα, εκτός από το φθόριο (18F) PSMA-1007, η φθοριοχολίνη (18F), το [68Ga]Ga-PSMA-11, το [18F]DCFPyL, το [18F]F-JK-PSMA-7 και το [18F]FDG χρησιμοποιήθηκαν ως παράγοντες σύγκρισης.
Πίνακας 2: Διαγνωστική αποδοτικότητα του φθορίου (18F) PSMA-1007 σε ασθενείς με βιοχημική υποτροπή (BCR) σύμφωνα με τα αποτελέσματα της βιβλιογραφίας.
| Δημοσίευση | Θετικότητα (αριθμός ασθενών με θετική PET διαιρεμένος με τον αριθμό των ασθενών που εξετάστηκαν) | ||||
| Επίπεδο ασθενούς | Τοπική υποτροπή | Λεμφαδένες | Οστικές μεταστάσεις | Άλλες μεταστάσεις | |
| Giesel et al., 2019 | 81.3% (204/251) | 24.7% (62/251) | 40.6%a (102/251)a 19.5%b (49/251)b12.0%c (30/251)c | 40.2% (101/251) | 3.6% (9/251) |
| Rauscher et al.,2020 | 80.4% (82/102) | 26.5% (27/102) | 53.9% (55/102) | 21.6% (22/102) | 4.9% (5/102) |
| Giesel, Will, Keschet al., 2018 | 75.0% (9/12) | 25.0% (3/12) | 42.0% (5/12) | 25.0% (3/12) | - |
| Sachpekidis et al.,2020 | 47.1% (8/17) | 17.6% (3/17) | 35.3% (6/17) | 17.6% (3/17) | 5.9% (1/17) |
| Witkowska-Patenaet al., 2020 | 60.0% (24/40) | 27.5% (11/40) | 35.0% (14/40) | 32.5% (13/40) | - |
| Watabe et al., 2021 | 92.9% (26/28) | 57.7% (15/26) | 39.3% a(11/26) a | 15.4% (4/26) | - |
| Rahbar, Afshar-Oromieh, Seifert, et al., 2018 | 95.0% (95/100) | 37 εκ των 213 βλαβώνd | 107 εκ των 213 βλαβώνd | 67 εκ των 213 βλαβώνd | 2 εκ των 213 βλαβώνd |
| Rahbar, Afshar-Oromieh, Bögemann, et al., 2018 | 95% (95/100) | 17 εκ των 136 βλαβώνd | 73 εκ των 136 βλαβώνd | 46 εκ των 136 βλαβώνd | - |
| a πυελικοί λεμφαδένεςb οπισθοπεριτοναϊκοί λεμφαδένεςc υπερδιαφραγματικοί λεμφαδένεςd σε σχέση με τον αριθμό των βλαβών, όχι τον αριθμό των ασθενών | |||||
Όσον αφορά το όριο ανίχνευσης, οι Witkowska-Patena et al., 2020 και Watabe et al., 2021 παρουσίασαν ποσοστό ανίχνευσης 100% σε ασθενείς με PSA άνω του 1,0 ng/mL, ενώ τα ποσοστά ήταν σημαντικά χαμηλότερα (39%, και 66,7% αντίστοιχα) σε ασθενείς με τιμή PSA χαμηλότερη του 0,5 ng/ml.
Αν και υπάρχουν αναφορές περιορισμένης ευαισθησίας του φθορίου (18F) PSMA-1007 για ασθενείς με τιμές PSA χαμηλότερες του 0,5 ng/mL, λαμβάνοντας υπόψη συνολικά τη βιβλιογραφία η ευαισθησία κυμαινόταν μεταξύ 95% και 100%, ανεξάρτητα από τη θεραπεία πριν την τομογραφία, υποδεικνύοντας την ακριβή αναγνώριση των ασθενών με βιοχημική υποτροπή (Rahbar, Afshar-Oromieh, Seifert, et al., 2018; Witkowska-Patena et al., 2020). Όσον αφορά στις μεταστάσεις σε λεμφαδένες ασθενών με βιοχημική υποτροπή, η ευαισθησία μειώθηκε στο 57,9% (Sprute et al., 2021). Σχετικά με την ειδικότητα, οι Witkowska-Patena et al., 2020 ανέφεραν ότι το ποσοστό ειδικότητας που παρατηρήθηκε σε μια προοπτική μελέτη κοόρτης σε 40 ασθενείς με βιοχημική υποτροπή, ήταν 94,4%. Επιπλέον, για
τους λεμφαδένες, η συσχέτιση μεταξύ της απεικόνισης και της ιστολογικής εξέτασης έδειξε ειδικότητα 100% σε ασθενείς με βιοχημική υποτροπή (Sprute et al., 2021).
Το φθόριο (18F) PSMA-1007 δεν έχει αναφερθεί ποτέ να προκαλεί ανεπιθύμητες ενέργειες όταν λαμβάνεται στις συνιστώμενες δόσεις. Τα δεδομένα ασφάλειας από την μελέτη ΒΙΟ-CT-001 ανέφεραν 2 σοβαρά ανεπιθύμητα συμβάντα που δεν σχετίζονταν με τη χρήση του προϊόντος.
Αναγνώριση mCRPC ασθενών για τους οποίους ενδείκνυται θεραπεία με στόχευση του PSMA
Δεδομένα κλινικής αποτελεσματικότητας σχετικά με τη χρήση του φθορίου [18F]F-PSMA-1007 PET/CT σε ασθενείς με μεταστατικό ευνουχοάντοχο καρκίνο του προστάτη (mCRPC), προέρχονται από δέκα (10) δημοσιευμένες, αξιολογημένες από ομοτίμους (peer-reviewed) κλινικές εργασίες. Οι δημοσιεύσεις αυτές περιλαμβάνουν δύο (2) προοπτικές, μη τυχαιοποιημένες, ανοικτής επισήμανσης (open-label) μελέτες και οκτώ (8) αναδρομικές μελέτες.. Συνολικά, 381 ασθενείς με mCRPC υποβλήθηκαν σε απεικόνιση με [18F]-PSMA-1007 στο σύνολο των δημοσιευμένων εργασιών. Σε δυο
(2) από τις εργασίες χρησιμοποιήθηκαν επιπλέον ραδιοϊχνηθέτες ως συγκριτικοί παράγοντες ([68Ga]Ga-PSMA-11, [68Ga]Ga-PSMA-I&T, [18F]FDG, [18F]AlF-NOTA-Octreotide), επιτρέποντας την αξιολόγηση της διαγνωστικής συμφωνίας και της συγκριτικής απόδοσης μεταξύ διαφορετικών PSMA-στοχευμένων παραγόντων. Τα συνολικά ευρήματα καταδεικνύουν ότι η απεικόνιση με [18F]F-PSMA-1007 παρουσιάζει υψηλή διαγνωστική συμφωνία και, όπου εξετάστηκε, στατιστικώς σημαντική συσχέτιση με τους δείκτες κλινικής αποτελεσματικότητας.
Στο πλαίσιο των ανωτέρω δεδομένων, δύο πρόσφατες αναδρομικές εργασίες παρέχουν πρόσθετη τεκμηρίωση σχετικά με τη χρήση του φθορίου [¹⁸F]F-PSMA-1007 σε ασθενείς με mCRPC, ιδίως όσον αφορά την προθεραπευτική αξιολόγηση και την επιλεξιμότητα για θεραπεία με [¹⁷⁷Lu]Lu-PSMA.
Συγκεκριμένα:
Στην αναδρομική μελέτη των Seifert et ad. [J Nucl Med. 2023;64(5):731-737], 89 ασθενείς με mCRPC υποβλήθηκαν σε απεικόνιση PET/CT με [18F]FDG και με PSMA {[18F]F-PSMA-1007 ή [68Ga]Ga-PSMA-11} για την αξιολόγηση της επιλεξιμότητας για θεραπεία με [177Lu]Lu-PSMA-617. Οι προηγούμενες θεραπείες περιελάμβαναν αναστολέα σύνθεσης ανδρογόνων, ανταγωνιστές υποδοχέων ανδρογόνων (AR) και σχήματα χημειοθεραπείας με βάση τις ταξάνες. Συνολικά, 36 ασθενείς υποβλήθηκαν σε απεικόνιση PET/CT με [18F]F-PSMA-1007 και 53 ασθενείς με [68Ga]Ga-PSMA-11. Η αξιολόγηση που βασίστηκε αποκλειστικά στην απεικόνιση PET/CT με PSMA-στοχευμένους ραδιοιχνηθέτες {είτε [18F]F-PSMA-1007 είτε [68Ga]Ga-PSMA-11} κρίθηκε επαρκής για την εκτίμηση της επιλεξιμότητας για θεραπεία με [177Lu]Lu-PSMA-617 και παρουσίασε ουσιαστική συμφωνία με την ανάλυση [18F]FDG/PSMA.
Στην αναδρομική μελέτη των Michalski et al. [Ann Nucl Med. 2024;38(2):87-95], 35 ασθενείς με mCRPC τελικού σταδίου που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με [177Lu]Lu-PSMA-I&T, είχαν προηγουμένως υποβληθεί σε προ-θεραπευτική απεικόνιση PET/CT με [18F]FDG και [68Ga]Ga-PSMA-I&T ή [18F]F-PSMA-1007. Από τη συνολική κοόρτη, 23 ασθενείς σταδιοποιήθηκαν με [68Ga]Ga-PSMA-I&T και 12 ασθενείς σταδιοποιήθηκαν με [18F]F-PSMA-1007. Παρατηρήθηκε όφελος στη συνολική επιβίωση (OS) και στην επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS) μετά τη θεραπεία με PSMA, όταν εφαρμόστηκαν τα κριτήρια ένταξης της μελέτης VISION. Σύμφωνα με τους συγγραφείς, η απεικόνιση PET/CT με βάση το PSMA συμπεριλαμβανομένης μιας ενισχυμένης με σκιαγραφικό CT θα μπορούσε να είναι επαρκής για την εκτίμηση της επιλεξιμότητας για PSMA-στοχευμένη θεραπεία , σε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη τελικού σταδίου.
Κατανομή
Το φθόριο (18F) PSMA-1007 κατανέμεται αμέσως μετά την ενδοφλέβια χορήγηση. Σε υγιείς εθελοντές, κατά μέσο όρο το 76%, 22%, 12% και 8% της χορηγούμενης δόσης παρέμενε στο αίμα 2 λεπτά, 1 ώρα,
2 ώρες και 3 ώρες μετά την ένεση, αντίστοιχα. Περίπου το 95% της ενεργότητας στο αίμα ανευρέθηκε στον ορό (Giesel, Hadaschik, et al., 2017). Σε ασθενείς με βιοχημική υποτροπή (Biochemical Recurrence – BRC), η ενεργότητα του φθόριο (18F) PSMA-1007 στο αίμα, στην ουροδόχο κύστη και στον γλουτιαίο μυ παρατηρήθηκε επίσης να μειώνεται σημαντικά μεταξύ των 60 και των 120 λεπτών (Rahbar, Afshar-Oromieh, Bögemann, et al., 2018).
Πρόσληψη από όργανα
Το φθόριο (18F) PSMA-1007 δεν συσσωρεύεται μόνο στον καρκίνο του προστάτη και σε άλλους τύπους καρκίνου, αλλά και σε φυσιολογικούς ιστούς και σε ορισμένες παθήσεις του προστάτη. Σημαντική πρόσληψη φθόριο (18F) PSMA-1007 μπορεί επίσης να συσχετιστεί και με φλεγμονώδεις διαδικασίες σε αντιδραστικούς λεμφαδένες.
Η πρόσληψη από τον πρωτοπαθή όγκο καθώς και από μερικά άλλα όργανα συνήθως μετρήθηκε 1 και 3 ώρες μετά την ένεση. Πιο συγκεκριμένα, μελετήθηκαν οι προσλήψεις από τον πρωτοπαθή όγκο, οι μεταστάσεις στους λεμφαδένες και η βιοκατανομή σε φυσιολογικά όργανα στη 1 ώρα και στις 3 ώρες μετά την ένεση σε δέκα ασθενείς με καρκίνο του προστάτη. Μεταξύ της 1 ώρας και των 3 ωρών μετά την ένεση, η απόλυτη πρόσληψη από τον όγκο κατέδειξε αύξηση της SUVmax και της SUVmean κατά περίπου 50%. Ταυτόχρονα, η συγκέντρωση στο αίμα μειώθηκε κατά 40%. Επομένως, η σκιαγράφηση των όγκων βελτιώθηκε αργότερα στις 3 ώρες μετά την ένεση, φθάνοντας μια μέση SUVmax ίση με 41 στους πρωτοπαθείς όγκους (Giesel, Hadaschik, et al., 2017).
Σε ασθενείς με βιοχημική υποτροπή (BCR) η διάμεση SUVmax για όλες τις βλάβες στη 1 ώρα μετά την ένεση ήταν 7,00 (εύρος: 2,04-40,01). Η SUVmax αυξήθηκε σημαντικά στις 3 ώρες μετά την ένεση (διάμεση SUVmax: 11,35, εύρος: 2,36-55,05, p<0,001). Επιπλέον, ο λόγος διάμεσης SUVmax προς τη συγκέντρωση στο αίμα αυξήθηκε σημαντικά μεταξύ της 1 ώρας και των 3 ωρών μετά την ένεση (2,10 έναντι 4,57, p<0,001) (Giesel, Will, Kesch, et al., 2018).
Απέκκριση
Η κύρια οδός απέκκρισης είναι η ηπατοχολική οδός. Η απέκκριση στα ούρα σε υγιείς εθελοντές ήταν ελάχιστη, και λιγότερο του 3% της ενιόμενης ραδιενέργειας απεκκρίθηκε κατά τη διάρκεια των πρώτων 6 ωρών μετά την ένεση (Giesel, Hadaschik, et al., 2017).
Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες σχετικά με το μεταβολισμό του φθορίου (18F) PSMA-1007. Νεφρική/Ηπατική ανεπάρκεια
Η φαρμακοκινητική σε ασθενείς με νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία δεν έχει μελετηθεί.
Φαρμακευτικές πληροφορίες - PROSTALUMIN 20
Όξινο φωσφορικό δινάτριο Όξινο φωσφορικό κάλιο Χλωριούχο νάτριο Χλωριούχο κάλιο Ασκορβικό νάτριο Αιθανόλη
Ενέσιμο ύδωρ
Ελλείψει μελετών συμβατότητας, το παρόν φαρμακευτικό προϊόν δεν πρέπει να αναμιγνύεται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα.
10 ώρες από την ημερομηνία και την ώρα του τέλους της σύνθεσης (EOS). Μετά την πρώτη λήψη
Η χημική και φυσική σταθερότητα μετά την πρώτη λήψη του PróstaLumin 20–4500 MBq/ml ενέσιμο διάλυμα έχει τεκμηριωθεί για 10 ώρες από το τέλος της σύνθεσης (EOS).
Από μικροβιολογικής απόψεως, το προϊόν πρέπει να χρησιμοποιείται αμέσως, εκτός εάν η μέθοδος που χρησιμοποιείται για το άνοιγμα/λήψη/αραίωση της δόσης αποκλείει κάθε κίνδυνο μικροβιολογικής επιμόλυνσης. Αν δεν χρησιμοποιηθεί αμέσως, οι χρόνοι διατήρησης κατά τη χρήση και οι συνθήκες πριν από την χρήση είναι υπό την ευθύνη του χρήστη.
Μετά την λήψη της πρώτης δόσης, μπορεί να χρησιμοποιείται για μέγιστο χρονικό διάστημα 10 ωρών.
Τα ραδιοφαρμακευτικά προϊόντα πρέπει να αποθηκεύονται σύμφωνα με τον εθνικό κανονισμό που ισχύει για ραδιενεργά υλικά.
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν πρέπει να φυλάσσεται σε θερμοκρασία μικρότερη των 25°C στην αρχική του συσκευασία.
Υάλινα φιαλίδια Τύπου Ι, 20 ml, πολλαπλών δόσεων, αποστειρωμένα, υπό-κενό, άχρωμα ή ελαφρώς κίτρινα χωρίς πυρετογόνα, κλεισμένα με αποστειρωμένα ελαστομερή πώματα βρωμοβουτυλίου και σφραγισμένα με κυάθια αλουμινίου.
και άλλοι χειρισμοί
Γενικές προειδοποιήσεις
Η παραλαβή, ο χειρισμός και η χορήγηση των ραδιοφαρμάκων πρέπει να γίνεται αποκλειστικά και μόνο από εξουσιοδοτημένα άτομα, σε καθορισμένες κλινικές συνθήκες. Η παραλαβή, η αποθήκευση, ο χειρισμός, η μεταφορά και η απόρριψή τους υπόκεινται στους κανονισμούς και/ή τις κατάλληλες άδειες της επίσημης εθνικής αρμόδιας αρχής.
Τα ραδιοφάρμακα θα πρέπει να παρασκευάζονται με τρόπο που να ικανοποιεί τόσο τις απαιτήσεις ασφαλείας για την ακτινοβολία όσο και τις απαιτήσεις φαρμακευτικής ποιότητας. Πρέπει να λαμβάνονται οι κατάλληλες ασηπτικές προφυλάξεις.
Για οδηγίες σχετικά με τον τρόπο χρήσης του φαρμακευτικού προϊόντος, βλέπε παράγραφο 12.
Εάν, οποιαδήποτε στιγμή κατά τη διάρκεια της παρασκευής αυτού του φαρμακευτικού προϊόντος, υποβαθμιστεί η ακεραιότητα του φιαλιδίου, το προϊόν δεν πρέπει να χρησιμοποιείται.
Οι διαδικασίες χορήγησης θα πρέπει να πραγματοποιούνται με τρόπο που να ελαχιστοποιείται ο κίνδυνος επιμόλυνσης του φαρμακευτικού προϊόντος και ακτινοβόλησης των χειριστών. Η κατάλληλη θωράκιση είναι υποχρεωτική.
Η χορήγηση των ραδιοφαρμάκων δημιουργεί κινδύνους για άλλα άτομα από εξωτερική ακτινοβόληση ή μόλυνση από υπολείμματα ούρων, εμέτου κλπ. Επομένως πρέπει να λαμβάνονται οι προφυλάξεις προστασίας από την ακτινοβολία σύμφωνα με τους εθνικούς κανονισμούς.
Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.