PROSTIN E2 VAG.TAB 3MG/TAB

Τα κολπικά δισκία Prοstin E² ενδείκνυνται για την πρόκληση τοκετού όταν δεν υπάρχουν αντενδείξεις από μέρους της μητέρας ή του εμβρύου.

Διατίθεται μόνο σε νοσοκομεία και κλινικές με εξειδικευμένες μαιευτικές μονάδες.

Η χρήση περιορίζεται σε καταρτισμένους επαγγελματίες υγείας και σε νοσοκομεία και κλινικές με εξειδικευμένες μαιευτικές μονάδες με εγκαταστάσεις για συνεχή παρακολούθηση.

Ένα κολπικό δισκίο (3 mg) να εισάγεται βαθιά στον οπίσθιο θόλο του κολεού. Ένα δεύτερο κολπικό δισκίο μπορεί να εισαχθεί μετά από έξι έως οκτώ ώρες, εάν δεν έχει επέλθει ο τοκετός. Η μέγιστη ή ολική δόση 24ώρου είναι 6 mg.

Δεν πρέπει να γίνεται υπέρβαση της συνιστώμενης δόσης και δεν πρέπει να μειωθεί το μεσοδιάστημα της δοσολογίας, καθώς κάτι τέτοιο αυξάνει τον κίνδυνο υπερδιέγερσης της μήτρας, ρήξης της μήτρας, αιμορραγίας της μήτρας, θανάτου του εμβρύου και του νεογνού.

Τα κολπικά δισκία Prοstin E² δεν ενδείκνυνται στις ακόλουθες περιπτώσεις:

1. Στις γυναίκες εκείνες, στις οποίες αντενδείκνυνται γενικώς ωκυτοκικά φάρμακα ή όπου οι παρατεταμένες συσπάσεις της μήτρας θεωρούνται επικίνδυνες, όπως:

   • περιστατικά με ιστορικό καισαρικής τομής ή σοβαρών χειρουργικών επεμβάσεων της μήτρας.

   • περιστατικά μεγάλης δυσαναλογίας κεφαλής εμβρύου και πυέλου της εγκύου.

   • περιστατικά όπου υπάρχει κλινική υπόνοια ή συγκεκριμένη ένδειξη προϋπάρχουσας εμβρυϊκής δυσφορίας.

   • περιστατικά όπου υπάρχει ιστορικό δύσκολου τοκετού και/ή τραυματικού τοκετού.

   • πολυτοκίες με έξι ή περισσότερες προηγούμενες περιόδους κύησης.

2. Περιστατικά γυναικών με γνωστή υπερευαισθησία στις προσταγλανδίνες.

3. Μη εξηγούμενο κολπικό έκκριμα ή μητρορραγία κατά τη διάρκεια της κύησης.

4. Ασθενείς με ενεργό καρδιακή, πνευμονική, ηπατική ή νεφρική νόσο.

Προειδοποίηση:

Επειδή έχει βρεθεί ότι οι προσταγλανδίνες είναι δυνατόν να ενισχύσουν τη δράση της ωκυτοκίνης, συνιστάται ότι, εάν τα φάρμακα αυτά χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα ή διαδοχικά, πρέπει να ελέγχεται προσεκτικά η δραστηριότητα της μήτρας της ασθενούς.

Προφυλάξεις:

Η χορήγηση κολπικών δισκίων Prοstin Ε² για την πρόκληση τοκετού πρέπει να γίνεται με προσοχή σε ασθενείς με:

Α. Άσθμα ή ιστορικό άσθματος.

Β. Γλαύκωμα ή αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση.

Γ. Επιβαρυμένη καρδιαγγειακή, ηπατική ή νεφρική λειτουργία. Δ. Υπέρταση

Ε. Ρήξη χοριοαμνιακών μεμβρανών. ΣΤ. Επιληψία ή ιστορικό επιληψίας.

Η δινοπροστόνη πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με πολλαπλή κύηση.

Επιπλέον, στην πρόκληση τοκετού, θα πρέπει προ της χορήγησης του Prοstin E² να υπολογίζεται προσεκτικά η σχέση κεφαλής εμβρύου και μεγέθους πυέλου της εγκύου. Όπως συμβαίνει με οποιονδήποτε οξυτοκτόνο παράγοντα, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ο κίνδυνος ρήξης της μήτρας. Η ταυτόχρονη φαρμακευτική αγωγή, η κατάσταση της μητέρας και του εμβρύου πρέπει να λαμβάνονται υπόψη προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος υπερδιέγερσης της μήτρας, ρήξης της μήτρας, αιμορραγίας της μήτρας, θανάτου του εμβρύου και του νεογνού. Συνεχής ηλεκτρονική παρακολούθηση της δραστηριότητας της μήτρας και του καρδιακού ρυθμού του εμβρύου και προσεκτικός έλεγχος της κατάστασης του εμβρύου και της προόδου της διαστολής του τραχήλου θα πρέπει να διενεργούνται κατά τη χρήση της δινοπροστόνης, ώστε να εντοπιστεί πιθανή εμφάνιση ανεπιθύμητων αντιδράσεων, π.χ. υπερτονία, παρατεταμένες συσπάσεις μήτρας, εμβρυϊκή δυσφορία. Οι ασθενείς που αναπτύσσουν υπερτονία της μήτρας ή υπερσυσταλτικότητα ή στις οποίες αναπτύσσονται ασυνήθιστα μοτίβα εμβρυϊκού καρδιακού ρυθμού, πρέπει να διαχειρίζονται με τρόπο που να διασφαλίζει την ευημερία του εμβρύου και της μητέρας.

Στα περιστατικά, στα οποία υπάρχει ιστορικό υπερτονικών συσπάσεων της μήτρας ή τετανικών συσπάσεων της μήτρας, συνιστάται ο συνεχής έλεγχος της δραστηριότητας της μήτρας και της κατάστασης του εμβρύου κατά τη διάρκεια του τοκετού. Η πιθανότητα ρήξης της μήτρας πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη επί παρατεταμένων υπερτονικών συσπάσεων του μυομητρίου.

Γυναίκες 35 ετών ή μεγαλύτερες, με επιπλοκές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και με διάστημα κυοφορίας μεγαλύτερο των 40 εβδομάδων έχουν επιδείξει αυξημένο κίνδυνο διάχυτης ενδοαγγειακής θρόμβωσης μετά τον τοκετό. Επιπρόσθετα, οι παραπάνω παράγοντες μπορεί να αυξάνουν περαιτέρω τον κίνδυνο επίσπευσης του τοκετού (βλ. παράγραφο 4.8). Έτσι, σε αυτές τις γυναίκες, η χρήση Prοstin E² πρέπει να γίνεται με προσοχή. Πρέπει να εφαρμόζονται μέτρα ανίχνευσης της ινωδόλυσης το συντομότερο δυνατό αμέσως μετά τον τοκετό.

Μελέτες σε πειραματόζωα διάρκειας αρκετών εβδομάδων με χορήγηση υψηλών δόσεων έδειξαν ότι οι προσταγλανδίνες των Ε και F τύπων δύνανται να επάγουν υπερπλασία των οστών. Ανάλογα συμπτώματα έχουν παρατηρηθεί σε νεογέννητα που είχαν εκτεθεί σε προσταγλανδίνη Ε¹ κατά τη διάρκεια παρατεταμένης θεραπείας. Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η βραχυχρόνια χορήγηση προσταγλανδίνης Ε² μπορεί να προκαλέσει παρόμοια συμπτώματα στα οστά.

Η θεραπεία με ΜΣΑΦ, συμπεριλαμβανομένης της ασπιρίνης, θα πρέπει να διακόπτεται πριν τη χορήγηση δινοπροστόνης.

Η απόκριση στην ωκυτοκίνη ενδέχεται να ενισχυθεί παρουσία εξωγενούς θεραπείας με προσταγλανδίνη. Δεν συνιστάται ταυτόχρονη χρήση με άλλους ωκυτοκτόνους παράγοντες. Συνιστάται ένα μεσοδιάστημα δοσολογίας τουλάχιστον 6 ωρών σε περίπτωση που η χρήση οξυτοκίνης θεωρείται απαραίτητη μετά τη χορήγηση δινοπροστόνης.

Κύηση

Τα κολπικά δισκία Prοstin E² χρησιμοποιούνται μόνο κατά τη διάρκεια της κύησης για την πρόκληση τοκετού.

Η προσταγλανδίνη E² προκάλεσε αύξηση των σκελετικών ανωμαλιών σε αρουραίους και κουνέλια. Η δινοπροστόνη έχει δειχθεί να είναι εμβρυοτοξική σε αρουραίους και κουνέλια και κάθε δόση που προκαλεί παρατεταμένο τόνο της μήτρας θα μπορούσε να θέσει το έμβρυο σε κίνδυνο (βλ. παράγραφο 4.4).

Θηλασμός

Οι προσταγλανδίνες εκκρίνονται στο μητρικό γάλα σε πολύ μικρές συγκεντρώσεις. Αυτό δεν αναμένεται να αποτελέσει αιτία κινδύνου, δεδομένων των συνθηκών υπό τις οποίες χορηγείται το φάρμακο.

ν

Δεν εφαρμόζεται.

Πολύ λίγες ανεπιθύμητες ενέργειες έχουν αναφερθεί κατά τις κλινικές δοκιμασίες για την αξιολόγηση του Prοstin Ε² σε κολπικά δισκία για την πρόκληση τοκετού. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που έχουν αναφερθεί είναι οι κατωτέρω:

Μητρικές ανεπιθύμητες ενέργειες:

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος: Αντιδράσεις υπερευαισθησίας (π.χ. αναφυλακτική αντίδραση, αναφυλακτική καταπληξία, αναφυλακτοειδής αντίδραση)

Διαταραχές του γαστρεντερικού: Διάρροια, ναυτία, έμετος

Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού: Ραχιαλγία

Καταστάσεις της κύησης, της λοχίας και της περιγεννητικής περιόδου: Συστολικές διαταραχές της μήτρας (αυξημένη συχνότητα, τόνος ή διάρκεια), ρήξη μήτρας, αποκόλληση πλακούντα, πνευμονική εμβολή αμνιακού υγρού, ταχεία διαστολή του τραχήλου της μήτρας

Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού: Αίσθημα θερμότητας στον κόλπο

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης: Πυρετός, κεφαλαλγία

Αγγειακές διαταραχές: Υπέρταση

Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου: Άσθμα, βρογχόσπασμος

Εμβρυϊκές ανεπιθύμητες ενέργειες:

Καταστάσεις της κύησης, της λοχίας και της περιγεννητικής περιόδου: Θάνατος εμβρύου, τοκετοί νεκρών εμβρύων, θάνατος νεογνού*

Έρευνες: Δυσχέρεια εμβρύου/μεταβαλλόμενος καρδιακός ρυθμός εμβρύου (FHR)

* Θάνατος εμβρύου, τοκετοί νεκρών εμβρύων και θάνατος νεογνού έχουν αναφερθεί μετά την εφαρμογή δινοπροστόνης, ειδικά μετά την εμφάνιση σοβαρών συμβάντων, όπως ρήξη της μήτρας (βλ. παραγράφους 4.2, 4.3 και 4.4).

Μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος: Έχει περιγραφεί μια αύξηση της διάχυτης ενδαγγειακής πήξης μετά τον τοκετό, σε ασθενείς ο τοκετός των οποίων προκλήθηκε με φαρμακολογικά μέσα, είτε με δινοπροστόνη είτε με ωκυτοκίνη (βλ. παράγραφο 4.4). Η συχνότητα αυτού του ανεπιθύμητου συμβάματος, ωστόσο, φαίνεται να είναι σπάνια (< 1 ανά 1.000 τοκετούς). Εξάνθημα

Υπερσυσταλτικότητα της μήτρας με εμβρυϊκή βραδυκαρδία, υπερσυσταλτικότητα της μήτρας χωρίς εμβρυϊκή βραδυκαρδία, χαμηλά επίπεδα Apgar στο νεογέννητο

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω:

Ελλάδα

Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων Μεσογείων 284

GR-15562, Χολαργός, Αθήνα Τηλ.: + 30 21 32040380/337

Φαξ: + 30 21 06549585

Ιστότοπος: http://www.eοf.gr

Η υπερδοσολογία μπορεί να εκδηλωθεί με υπερσυσταλτικότητα της μήτρας και υπερτονικές συσπάσεις της μήτρας. Λόγω της παροδικής φύσης της οφειλόμενης στην προσταγλανδίνη E² υπερδιέγερσης του μυομητρίου, η μη εξειδικευμένη, συντηρητική αντιμετώπιση έχει βρεθεί ότι είναι αποτελεσματική στην πλειονότητα των περιπτώσεων, δηλαδή αλλαγή της θέσης της μητέρας και χορήγηση οξυγόνου στη μητέρα. Τα β-αδρενεργικά φάρμακα μπορεί να χρησιμοποιηθούν ως θεραπεία της υπερδιέγερσης ύστερα από χορήγηση προσταγλανδίνης E² για ωρίμανση τραχήλου.