RETAFORM PR.TAB 500MG/TAB

Θεραπεία του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 σε ενήλικες, ειδικά σε υπέρβαρους ασθενείς, όταν η δίαιτα και η άσκηση μόνες τους δεν καταλήγουν σε επαρκή γλυκαιμικό έλεγχο.

Τα δισκία παρατεταμένης αποδέσμευσης Retaform μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως μονοθεραπεία ή ως συνδυασμό με άλλους από του στόματος αντιδιαβητικούς παράγοντες, ή με ινσουλίνη.

Σε παχύσαρκους ενήλικες ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 οι οποίοι έχουν τύχει θεραπείας με μετφορμίνη σαν θεραπεία πρώτης γραμμής ύστερα από αποτυχία δίαιτας, έχει παρουσιαστεί μείωση των επιπλοκών του διαβήτη (βλ. παράγραφο5.1).

Δοσολογία

Ενήλικες με φυσιολογική νεφρική λειτουργία (GFR>90mL/min)

Μονοθεραπεία και συνδυασμός με άλλους από του στόματος αντιδιαβητικούς παράγοντες:

• Η συνήθης δόση έναρξης είναι 1 δισκίο Retaform 500 mg μία φορά την ημέρα.

• Μετά από 10 με 15 ημέρες, συνιστάται προσαρμογή της δοσολογίας βάσει των μετρήσεων της γλυκόζης του αίματος. Αργή αύξηση της δόσης μπορεί να βελτιώσει τη γαστρεντερική ανεκτικότητα. Η μέγιστη συνιστώμενη δόση είναι 4 δισκία Retaform 500 mg ημερησίως.

• Οι αυξήσεις της δοσολογίας πρέπει να γίνονται σε πολλαπλάσια των 500 mg κάθε 10 – 15 ημέρες, μέχρι το μέγιστο των 2000 mg μία φορά την ημέρα με το βραδινό γεύμα. Εάν δεν επιτυγχάνεται γλυκαιμικός έλεγχος με Retaform 2000 mg μία φορά την ημέρα, πρέπει να εξετάσετε το ενδεχόμενο χορήγησης Retaform δισκία παρατεταμένης αποδέσμευσης 1000 mg δύο φορές την ημέρα, και με τις δύο δόσεις χορηγούμενες με φαγητό. Εάν εξακολουθεί να μην επιτυγχάνεται γλυκαιμικός έλεγχος, πρέπει να γίνει μετάταξη των ασθενών στα συμβατικά δισκία μετφορμίνης σε μία μέγιστη δόση των 3000mg ημερησίως.

• Σε ασθενείς που είναι ήδη σε θεραπεία με δισκία μετφορμίνης, η δόση έναρξης του Retaform δισκία παρατεταμένης αποδέσμευσης πρέπει να είναι ισοδύναμη με την ημερήσια δόση δισκίων μετφορμίνης άμεσης αποδέσμευσης. Σε ασθενείς που είναι σε θεραπεία με μετφορμίνη πάνω από 2000 mg ημερησίως, η μετάταξη σε Retaform δεν συνιστάται.

• Εάν πρόκειται να γίνει μετάταξη από άλλον από του στόματος αντιδιαβητικό παράγοντα: διακόψτε τον άλλον παράγοντα και ξεκινήστε την λήψη Retaform δισκίων παρατεταμένης αποδέσμευσης στη δόση που υποδεικνύεται παραπάνω.

Συνδυασμός με ινσουλίνη:

Η μετφορμίνη και η ινσουλίνη μπορεί να χρησιμοποιηθούν σε συνδυασμένη θεραπεία για την επίτευξη καλύτερου γλυκαιμικού ελέγχου. Η συνήθης δόση έναρξης των δισκίων παρατεταμένης αποδέσμευσης Retaform είναι 1 δισκίο των 500 mg μία φορά την ημέρα, ενώ η δοσολογία ινσουλίνης προσαρμόζεται βάσει των μετρήσεων της γλυκόζης του αίματος.

Ηλικιωμένοι ασθενείς:

Λόγω του ενδεχόμενου μειωμένης νεφρικής λειτουργίας σε ηλικιωμένους ασθενείς, η δόση μετφορμίνης πρέπει να προσαρμόζεται ανάλογα με τη νεφρική λειτουργία. Απαιτείται τακτική εκτίμηση της νεφρικής λειτουργίας (βλ. παράγραφο 4.4).

Aσθενείς με νεφρική ανεπάρκεια

O GFR θα πρέπει να αξιολογείται πριν από την έναρξη της θεραπείας με προϊόντα που περιέχουν μετφορμίνη και τουλάχιστον ετησίως στη συνέχεια. Σε ασθενείς με αυξημένο κίνδυνο περαιτέρω προόδου της νεφρικής δυσλειτουργίας και στους ηλικιωμένους, η νεφρική λειτουργία πρέπει να αξιολογείται συχνότερα, π.χ. κάθε 3-6 μήνες.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Απουσία διαθέσιμων δεδομένων, τα δισκία παρατεταμένης αποδέσμευσης Retaform δεν πρέπει να χορηγούνται στα παιδιά.

• Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1

• Οποιουδήποτε τύπου οξεία μεταβολική οξέωση (όπως γαλακτική οξέωση, διαβητική κετοξέωση)

• Διαβητικό προκώμα

• Σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (GFR < 30 mL/min). Οξείες καταστάσεις που ενδεχομένως συνοδεύονται από μεταβολή της νεφρικής λειτουργίας όπως:

- αφυδάτωση,

- βαριά λοίμωξη,

- καταπληξία

• Νόσημα το οποίο μπορεί να προκαλέσει ιστική υποξία (ιδίως η οξεία φάση ή η επιδείνωση χρόνιας νόσου) όπως:

- άρση αντιρρόπησης καρδιακής ανεπάρκειας,

- αναπνευστική ανεπάρκεια,

- πρόσφατο έμφραγμα του μυοκαρδίου,

- καταπληξία

• Ηπατική ανεπάρκεια, οξεία δηλητηρίαση με οινόπνευμα, αλκοολισμός

Γαλακτικήοξέωση:

Η γαλακτική οξέωση, μια πολύ σπάνια, αλλά σοβαρή, μεταβολική επιπλοκή, εμφανίζεται συχνότερα σε οξεία επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας ή της καρδιοαναπνευστικής νόσου ή της σήψης. Η συσσώρευση μετφορμίνης εμφανίζεται σε οξεία επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας και αυξάνει τον κίνδυνο γαλακτικής οξέωσης.

Σε περίπτωση αφυδάτωσης (σοβαρή διάρροια ή έμετος, πυρετός ή μειωμένη πρόσληψη υγρών), η χορήγηση μετφορμίνης πρέπει να διακόπτεται προσωρινά και συνιστάται να δίνονται οδηγίες στους ασθενείς να ενημερώνουν τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό τους.

Η χορήγηση φαρμακευτικών προϊόντων που μπορούν να προκαλέσουν οξεία βλάβη στη νεφρική λειτουργία (όπως τα αντιυπερτασικά, τα διουρητικά και τα ΜΣΑΦ) πρέπει να ξεκινά με προσοχή σε ασθενείς που λαμβάνουν μετφορμίνη. Άλλοι παράγοντες κινδύνου για τη γαλακτική οξέωση είναι η υπερβολική κατανάλωση οινοπνεύματος, η ηπατική ανεπάρκεια, ο ανεπαρκώς ελεγχόμενος διαβήτης, η κέτωση, η παρατεταμένη νηστεία και οποιεσδήποτε καταστάσεις που συνδέονται με την υποξία, καθώς και η ταυτόχρονη χρήση φαρμακευτικών προϊόντων που μπορεί να προκαλέσουν γαλακτική οξέωση (βλέπε παραγράφους 4.3 και 4.5)

Οι ασθενείς και / ή οι φροντιστές πρέπει να ενημερώνονται για τον κίνδυνο γαλακτικής οξέωσης. Η γαλακτική οξέωση χαρακτηρίζεται από οξεία δύσπνοια, κοιλιακό άλγος, μυϊκές κράμπες, εξασθένιση και υποθερμία που ακολουθείται από κώμα. Σε περίπτωση ύποπτων συμπτωμάτων, ο ασθενής πρέπει να διακόψει τη λήψη μετφορμίνης και να αναζητήσει άμεση ιατρική φροντίδα. Τα διαγνωστικά εργαστηριακά ευρήματα είναι μειωμένο pH αίματος (<7,35), αυξημένα επίπεδα γαλακτικού στο πλάσμα (> 5 mmol / L) και αυξημένο χάσμα ανιόντων και αναλογία γαλακτικού / πυροσταφυλικού.

Νεφρικήλειτουργία:

Ο GFR πρέπει να αξιολογείται πριν από την έναρξη της θεραπείας και τακτικά στη συνέχεια, βλέπε παράγραφο 4.2. Η μετφορμίνη αντενδείκνυται σε ασθενείς με GFR <30 mL / min και θα πρέπει να διακόπτεται προσωρινά παρουσία συνθηκών που μεταβάλλουν τη νεφρική λειτουργία, βλέπε παράγραφο 4.3.

Καρδιακήλειτουργία

Ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια εμφανίζουν υψηλότερο κίνδυνο υποξίας και νεφρικής ανεπάρκειας. Σε ασθενείς με σταθερή χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια, η μετφορμίνη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με τακτική παρακολούθηση της καρδιακής και νεφρικής λειτουργίας.

Σε ασθενείς με οξεία και ασταθή καρδιακή ανεπάρκεια, η μετφορμίνη αντενδείκνυται (βλ. παράγραφο 4.3).

Διαχείρισηιωδιωμένωνσκιαγραφικώνμέσων

Η ενδοαγγειακή χορήγηση ιωδιωμένων σκιαγραφικών μέσων μπορεί να οδηγήσει σε νεφροπάθεια επαγόμενη από σκιαγραφικό, με αποτέλεσμα τη συσσώρευση μετφορμίνης και αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης γαλακτικής οξέωσης. Η μετφορμίνη πρέπει να διακόπτεται πριν από ή κατά τον χρόνο της διαδικασίας απεικόνισης και να μην αρχίσει ξανά μέχρι τουλάχιστον 48 ώρες μετά, υπό την προϋπόθεση ότι η νεφρική λειτουργία έχει αξιολογηθεί εκ νέου και διαπιστωθεί ότι είναι σταθερή (βλέπε παραγράφους 4.2 και 4.5).

Χειρουργικήεπέμβαση:

Η μετφορμίνη πρέπει να διακόπτεται κατά τον χρόνο της χειρουργικής επέμβασης υπό γενική, ραχιαία ή επισκληρίδιο αναισθησία. Η θεραπεία μπορεί να αρχίσει ξανά όχι νωρίτερα από 48 ώρες μετά από τη χειρουργική επέμβαση ή την συνέχιση της από του στόματος σίτισης και υπό την προϋπόθεση ότι η νεφρική λειτουργία έχει αξιολογηθεί εκ νέου και διαπιστωθεί ότι είναι σταθερή.

Άλλες προφυλάξεις:

Όλοι οι ασθενείς πρέπει να συνεχίσουν τη δίαιτά τους με μία κανονική κατανομή πρόσληψης υδατανθράκων κατά τη διάρκεια της ημέρας. Οι παχύσαρκοι ασθενείς πρέπει να συνεχίζουν την υποθερμιδική δίαιτά τους.

Οι συνήθεις εργαστηριακοί έλεγχοι για την παρακολούθηση του διαβήτη πρέπει να πραγματοποιούνται τακτικά.

Η μετφορμίνη μόνη της δεν προκαλεί ποτέ υπογλυκαιμία, αν και πρέπει να δίνεται προσοχή όταν χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με ινσουλίνη ή άλλα από του στόματος αντιδιαβητικά (π.χ. σουλφονυλουρίες ή μεγλιτινίδες).

Τα κελύφη του δισκίου μπορεί να εμφανίζονται στα κόπρανα. Οι ασθενείς να ενημερώνονται ότι αυτό είναι φυσιολογικό.

Η ταυτόχρονη χρήση δεν συνιστάται

Οινόπνευμα

Η οξεία δηλητηρίαση με οινόπνευμα σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο γαλακτικής οξέωσης, ιδίως σε περίπτωση:

• νηστείας ή υποσιτισμού,

• ηπατικής διαταραχής

Ιωδιωμένα σκιαγραφικά μέσα

Η μετφορμίνη πρέπει να διακόπτεται πριν από ή κατά τον χρόνο της διαδικασίας απεικόνισης και να μην αρχίσει ξανά μέχρι τουλάχιστον 48 ώρες μετά, υπό την προϋπόθεση ότι η νεφρική λειτουργία έχει αξιολογηθεί εκ νέου και διαπιστωθεί ότι είναι σταθερή (βλέπε παραγράφους 4.2 και 4.4).

Συνδυασμοίπουαπαιτούνπροφυλάξειςκατά τηχρήση

Ορισμένα φαρμακευτικά προϊόντα ενδέχεται να επηρεάσουν αρνητικά τη νεφρική λειτουργία, το οποίο ενδέχεται να αυξήσει τον κίνδυνο γαλακτικής οξέωσης, π.χ. ΜΣΑΦ, συμπεριλαμβανομένων των επιλεκτικών αναστολέων της κυκλοοξυγενάσης (COX) II, αναστολέων ΜΕΑ, ανταγωνιστών των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ και διουρητικών, ιδίως διουρητικών της αγκύλης. Κατά την έναρξη ή χρήση τέτοιων προϊόντων σε συνδυασμό με μετφορμίνη, είναι απαραίτητη η στενή παρακολούθηση της νεφρικής λειτουργίας.

Φαρμακευτικά προϊόντα με ενδογενή υπεργλυκαιμική δράση (π.χ. τα γλυκοκορτικοειδή -συστηματική χορήγηση και τοπική εφαρμογή - και τα συμπαθομιμητικά).

Μπορεί να χρειάζεται συχνότερη παρακολούθηση της γλυκόζης του αίματος, ιδιαίτερα στην αρχή της θεραπείας. Αν χρειαστεί, προσαρμόστε την δοσολογία της μετφορμίνης κατά τη θεραπεία με το αντίστοιχο φάρμακο και κατά τη διακοπή του.

Μεταφορείς Οργανικών Κατιόντων (OCT)

Η μετφορμίνη είναι υπόστρωμα και των δύο μεταφορέων OCT1 και OCT2.

Η συγχορήγηση της μετφορμίνης με:

• Αναστολείς της OCT1 (όπως η βεραπαμίλη) μπορεί να μειώσουν την αποτελεσματικότητα της μετφορμίνης.

• Επαγωγείς του OCT1 (όπως η ριφαμπικίνη) μπορεί να αυξήσουν την γαστρεντερική απορρόφηση και την αποτελεσματικότητα της μετφορμίνης.

• Αναστολείς του OCT2 (όπως η σιμετιδίνη, η ντολυτεγκραβίρη, η ρανολαζίνη, η τριμεθοπρίμη, η βανδετανίμπη, η ισαβουκοναζόλη) μπορεί να μειώσουν την νεφρική αποβολή της μετφορμίνης και κατά συνέπεια να οδηγήσουν σε αύξηση της συγκέντρωσης της μετφορμίνης στο πλάσμα.

• Αναστολείς του OCT1 και OCT2 (όπως κριζοτινίμπη, ολαπαρίμπη) μπορεί να μεταβάλλουν την αποτελεσματικότητα και τη νεφρική κάθαρση της μετφορμίνης.

Συνιστάται επομένως προσοχή, ειδικά σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια, όταν αυτά τα φάρμακα συγχορηγούνται με μετφορμίνη, καθώς η συγκέντρωση μετφορμίνης στο πλάσμα μπορεί να αυξηθεί. Εάν χρειάζεται, μπορεί να εξετασθεί προσαρμογή της δόσης της μετφορμίνης καθώς οι αναστολείς / επαγωγείς OCT μπορεί να μεταβάλλουν την αποτελεσματικότητα της μετφορμίνης.

Κύηση

Ο μη ελεγχόμενος διαβήτης κατά την κύηση (διαβήτης κύησης ή προϋπάρχων) σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο συγγενών ανωμαλιών και περιγεννητικής θνησιμότητας.

Περιορισμένος αριθμός δεδομένων από τη χρήση της μετφορμίνης σε έγκυες γυναίκες δεν δείχνει αυξημένο κίνδυνο συγγενών ανωμαλιών. Μελέτες σε ζώα δεν κατέδειξαν επικίνδυνες επιπτώσεις στην εγκυμοσύνη, στην ανάπτυξη του εμβρύου, στον τοκετό ή στην ανάπτυξη μετά τον τοκετό (βλ. παράγραφο 5.3).

Όταν η ασθενής σχεδιάζει να μείνει έγκυος και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, συνιστάται ο διαβήτης να μην θεραπεύεται με μετφορμίνη, αλλά να χρησιμοποιείται ινσουλίνη για τη διατήρηση των επιπέδων γλυκόζης του αίματος σε όσο το δυνατόν πιο φυσιολογικά επίπεδα, προκειμένου να μειώνεται ο κίνδυνος εμβρυϊκών δυσπλασιών.

Γαλουχία

Η μετφορμίνη απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Δεν παρατηρήθηκαν ανεπιθύμητες ενέργειες σε νεογνά/βρέφη που θηλάζουν. Εντούτοις, λόγω περιορισμένων διαθέσιμων στοιχείων, ο θηλασμός δεν συνιστάται κατά τη θεραπεία με μετφορμίνη. Η απόφαση για το αν θα διακοπεί ο θηλασμός θα πρέπει να πραγματοποιείται λαμβάνοντας υπόψη το όφελος του θηλασμού και τον ενδεχόμενο κίνδυνο παρενεργειών για το παιδί.

Γονιμότητα

Η γονιμότητα των αρρένων ή θηλέων αρουραίων παρέμεινε ανεπηρέαστη από τη μετφορμίνη όταν χορηγήθηκε σε δόσεις τόσο υψηλές όσο 600 mg/kg/ημέρα, το οποίο είναι περίπου τρεις φορές τη μέγιστη συνιστώμενη ανθρώπινη ημερήσια δόση με βάση συγκρίσεις επιφάνειας σώματος.

Η μονοθεραπεία με μετφορμίνη δεν προκαλεί υπογλυκαιμία και κατά συνέπεια δεν επηρεάζει την ικανότητα οδήγησης ή χειρισμού μηχανών.

Ωστόσο, θα πρέπει να εφιστάται η προσοχή των ασθενών σχετικά με τον κίνδυνο υπογλυκαιμίας όταν η υδροχλωρική μετφορμίνη χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με άλλους αντιδιαβητικούς παράγοντες (π.χ. σουλφονυλουρίες, ινσουλίνη, ή μεγλιτινίδια).

Σε δεδομένα μετά την κυκλοφορία του προϊόντος και σε ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές, η αναφορά ανεπιθύμητων ενεργειών σε ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία με υδροχλωρική μετφορμίνη σε μορφή δισκίων παρατεταμένης αποδέσμευσης ήταν παρόμοιας φύσης και σοβαρότητας με εκείνη που αναφέρθηκε σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με υδροχλωρική μετφορμίνη άμεσης αποδέσμευσης.

Κατά την έναρξη της θεραπείας, οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν ναυτία, έμετο, διάρροια, κοιλιακό άλγος και απώλεια της όρεξης, οι οποίες στις περισσότερες περιπτώσεις εξαφανίζονται αυτόματα.

Οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να εμφανιστούν κατά τη διάρκεια θεραπείας με δισκία υδροχλωρικής μετφορμίνης παρατεταμένης αποδέσμευσης.

Η συχνότητα εμφάνισης αυτών καθορίζεται ως ακολούθως: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 και <1/10), όχι συχνές (≥1/1000 και <1/100), σπάνιες (≥1/10.000 και <1/1.000), πολύ σπάνιες (<1/10.000).

Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας εμφάνισης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.

Διαταραχές μεταβολισμού και της θρέψης

Πολύ σπάνιες:

• Γαλακτική οξέωση (βλ. παράγραφο 4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση).

• Μείωση απορρόφησης της βιταμίνης B12 με μείωση των επιπέδων της στον ορό σε ασθενείς υπό μακροχρόνια θεραπεία με μετφορμίνη. Συνιστάται να λαμβάνεται υπόψη αυτή η αιτιολογία όταν ο ασθενής εμφανίζει μεγαλοβλαστική αναιμία.

Διαταραχέςτουνευρικούσυστήματος

Συχνές:

Διαταραχές γεύσεως

Διαταραχέςτουγαστρεντερικού:

Πολύ συχνές:

Γαστρεντερικές διαταραχές όπως ναυτία, έμετος, διάρροια, κοιλιακός άλγος και απώλεια της όρεξης. Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες συμβαίνουν τις περισσότερες φορές κατά την έναρξη της θεραπείας και εξαφανίζονται αυτόματα στις περισσότερες περιπτώσεις. Βραδεία αύξηση της δόσης μπορεί να βελτιώσει επίσης τη γαστρεντερική ανεκτικότητα.

Διαταραχέςτουήπατοςκαιτωνχοληφόρων:

Πολύ σπάνιες: Μεμονωμένες αναφορές διαταραχών στις ηπατικές δοκιμασίες ή ηπατίτιδας που εξαφανίζονται με τη διακοπή της μετφορμίνης.

Διαταραχέςτουδέρματοςκαιτουυποδόριουιστού:

Πολύ σπάνιες:

Δερματικές αντιδράσεις όπως ερύθημα, κνησμός, κνίδωση.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων, Μεσογείων 284, GR-15562 Χολαργός, Αθήνα, τηλ: +30 213 2040380/337, φαξ: + 30 210 6549585, ιστότοπος: http://www.eof.gr.

Δεν έχει παρατηρηθεί υπογλυκαιμία με δόσεις μετφορμίνης μέχρι 85 g, αν και έχει συμβεί γαλακτική οξέωση υπό τέτοιες συνθήκες. Η υπέρβαση της δοσολογίας ή οι συνακόλουθοι κίνδυνοι της μετφορμίνης είναι δυνατόν να οδηγήσουν σε γαλακτική οξέωση. Η γαλακτική οξέωση αποτελεί επείγον ιατρικό περιστατικό και πρέπει να αντιμετωπίζεται στο νοσοκομείο. Η αποτελεσματικότερη μέθοδος για την απομάκρυνση του γαλακτικού οξέος και της μετφορμίνης είναι η αιμοκάθαρση.