RIVASTIGMINE/ACTAVIS CAPS 1,5MG/CAP
Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Αλληλεπιδράσεις με
Περιορισμοί
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)
Τελευταία ενημέρωση SmPC
Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - RIVASTIGMINE/ACTAVIS 1,5MG/CAP
Συμπτωματική θεραπεία της ήπιας έως μετρίως σοβαρής άνοιας Alzheimer.
Συμπτωματική θεραπεία της ήπιας έως μετρίως σοβαρής άνοιας σε ασθενείς με ιδιοπαθή νόσο του
Parkinson.
Η έναρξη και η επίβλεψη της θεραπείας θα πρέπει να γίνεται από έναν γιατρό με πείρα στη διάγνωση και τη θεραπευτική αντιμετώπιση της άνοιας Alzheimer ή της άνοιας που σχετίζεται με τη νόσο του
Parkinson. Η διάγνωση θα πρέπει να τίθεται σύμφωνα με τις ισχύουσες κατευθυντήριες οδηγίες. Η θεραπεία με ριβαστιγμίνη θα πρέπει να ξεκινά μόνο εάν υπάρχει κάποιο άτομο που θα φροντίζει τον ασθενή και θα παρακολουθεί τακτικά την πρόσληψη του φαρμακευτικού προϊόντος από τον ασθενή.
Δοσολογία
Η ριβαστιγμίνη θα πρέπει να χορηγείται δυο φορές ημερησίως, με το πρωινό και το βραδινό γεύμα. Τα καψάκια θα πρέπει να καταπίνονται ολόκληρα.
Αρχική δοσολογία
1,5 mg δις ημερησίως.
Τιτλοδότηση δοσολογίας
Η εναρκτήρια δοσολογία είναι 1,5 mg δις ημερησίως. Εάν η δοσολογία αυτή είναι καλά ανεκτή κατ’ελάχιστον μετά από δύο εβδομάδες θεραπείας, τότε μπορεί να αυξηθεί σε 3 mg δις ημερησίως. Οι επακόλουθες αυξήσεις σε 4,5 mg και στη συνέχεια σε 6 mg δις ημερησίως θα πρέπει επίσης να βασίζονται στην καλή ανοχή της τρέχουσας δοσολογίας, και το ενδεχόμενο αυτό θα πρέπει να εξετάζεται αφού διατηρηθεί η θεραπεία σε αυτό το δοσολογικό επίπεδο κατ’ελάχιστον μετά από δύο εβδομάδες.
Εάν παρατηρηθούν ανεπιθύμητες αντιδράσεις (π.χ. ναυτία, έμετος, κοιλιακό άλγος ή απώλεια όρεξης), μείωση σωματικού βάρους ή επιδείνωση των εξωπυραμιδικών συμπτωμάτων (π.χ. τρόμος) σε ασθενείς με άνοια που σχετίζεται με τη νόσο του Parkinson κατά τη διάρκεια της θεραπείας, αυτές μπορεί να ανταποκριθούν στη θεραπεία όταν παραλειφθεί μία ή περισσότερες δόσεις. Εάν οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις εμμένουν, τότε η ημερήσια δοσολογία θα πρέπει να μειωθεί προσωρινά στο προηγούμενο δοσολογικό επίπεδο που ήταν καλά ανεκτό ή μπορεί να διακοπεί η θεραπεία.
Δοσολογία συντήρησης
Η αποτελεσματική δοσολογία είναι 3 έως 6 mg δις ημερησίως. Για την επίτευξη του μέγιστου θεραπευτικού οφέλους, οι ασθενείς θα πρέπει να διατηρούνται στη μέγιστη καλά ανεκτή δοσολογία. Η συνιστώμενη μέγιστη ημερήσια δοσολογία είναι 6 mg δις ημερησίως.
Η θεραπεία συντήρησης μπορεί να συνεχισθεί για όσο διάστημα υπάρχει θεραπευτικό όφελος για τον ασθενή. Συνεπώς, το κλινικό όφελος της ριβαστιγμίνης θα πρέπει να αξιολογείται εκ νέου σε τακτά χρονικά διαστήματα, ιδιαιτέρως στους ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία σε δόσεις μικρότερες από 3 mg δις ημερησίως. Εάν μετά από 3 μήνες θεραπείας με τη δοσολογία συντήρησης η μείωση της συχνότητας των συμπτωμάτων άνοιας του ασθενούς δεν έχει μεταβληθεί ικανοποιητικά, η θεραπεία θα πρέπει να διακοπεί. Θα πρέπει επίσης να λαμβάνεται υπόψιν το ενδεχόμενο διακοπής της θεραπείας όταν δεν παρατηρούνται πλέον ενδείξεις θεραπευτικής δράσης.
Η ατομική ανταπόκριση στη ριβαστιγμίνη δεν μπορεί να προβλεφθεί. Ωστόσο, αυξημένο θεραπευτικό αποτέλεσμα παρατηρήθηκε σε ασθενείς με νόσο του Parkinson με μέτρια άνοια. Παρομοίως, μεγαλύτερη επίδραση παρατηρήθηκε σε ασθενείς με νόσο του Parkinson με οπτικές παραισθήσεις (βλ. Παράγραφο 5.1).
Δεν έχει μελετηθεί η θεραπευτική επίδραση σε ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες διάρκειας μεγαλύτερης των 6 μηνών.
Επανέναρξη της θεραπείας
Εάν η θεραπεία διακοπεί για τρεις μέρες η επανέναρξη θα πρέπει να γίνεται με δοσολογία 1,5 mg δις ημερησίως. Η τιτλοδότηση της δοσολογίας θα πρέπει να γίνεται όπως περιγράφεται πιο πάνω.
Νεφρική και ηπατική δυσλειτουργία
Δεν απαιτείται προσαρμογή της δοσολογίας σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία. Ωστόσο, λόγω της αυξημένης έκθεσης, θα πρέπει στον πληθυσμό αυτό να τηρούνται επακριβώς οι συστάσεις για την τιτλοδότηση της δοσολογίας ανάλογα με την ατομική ανεκτικότητα
της δοσολογίας, καθώς οι ασθενείς με κλινικά σημαντική νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία ενδέχεται να εμφανίσουν περισσότερες εξαρτώμενες από την δόση ανεπιθύμητες ενέργειες (βλ. Παράγραφο 4.4 και 5.2). Ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία δεν έχουν μελετηθεί, ωστόσο, το Rivastigmine Actavis κάψουλες μπορελι να χρησιμοποιηθεί σε αυτόν τον πληθυσμό ασθενών υπό τον όρο ότι στενή παρακολούθηση ασκείται (βλ. παράγραφο 4.4).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Δεν υπάρχει σχετική χρήση της ριβαστιγμίνης στον παιδιατρικό πληθυσμό για την θεραπεία της. νόσου του Alzheimer.
υπερευαισθησία στη δραστική ουσία, σε άλλα καρβαμιδικά παράγωγα ή σε οποιοδήποτε από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1 και χρησιμοποιούνται στο σκεύασμα.
Προηγούμενο ιστορικό αντιδράσεων της θέσης εφαρμογής καταδεικνύοντας αλλεργική δερματίτιδα από επαφή με έμπλαστρο ριβαστιγμίνης (βλ. παράγραφο 4.4).
Η συχνότητα και η σοβαρότητα των ανεπιθύμητων αντιδράσεων αυξάνεται γενικά με τις υψηλότερες δόσεις. Εάν η θεραπευτική αγωγή διακοπεί για τρεις μέρες, η επανέναρξη θα πρέπει να γίνεται σε δοσολογία 1,5 mg δις ημερησίως ώστε να μειωθεί η πιθανότητα εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών (π.χ. έμετος).
Αντιδράσεις στη θέση εφαρμογής μπορεί να εμφανιστούν με έμπλαστρα ριβαστιγμίνης και είναι συνήθως ήπιας έως μέτριας έντασης. Αυτές οι αντιδράσεις δεν αποτελούν από μόνες τους ένδειξη ευαισθητοποίησης. Όμως, η χρήση εμπλάστρου ριβαστιγμίνης μπορεί να οδηγήσει σε αλλεργική δερματίτιδα από επαφή.
Σε περίπτωση που οι αντιδράσεις στη θέση εφαρμογής εξαπλώνονται πέρα από το μέγεθος του εμπλάστρου, σε περίπτωση σημείων πιο έντονης τοπικής αντίδρασης (π.χ. αυξανόμενο ερύθημα, οίδημα, βλατίδες, φυσαλλίδες) και σε περίπτωση που τα συμπτώματα δεν βελτιώνονται σημαντικά εντός 48 ωρών μετά την αφαίρεση του εμπλάστρου, θα πρέπει να θεωρηθεί πιθανή η αλλεργική δερματίτιδα από επαφή. Σε αυτές τις περιπτώσεις η θεραπεία θα πρέπει να διακοπεί (βλ. παράγραφο 4.3).
Ασθενείς οι οποίοι παρουσιάζουν αντιδράσεις της θέσης εφαρμογής που υποδηλώνουν αλλεργική δερματίτιδα από επαφή με έμπλαστρο ριβαστιγμίνης και οι οποίοι εξακολουθούν να χρειάζονται θεραπεία με ριβαστιγμίνη θα πρέπει να μεταβούν σε από του στόματος θεραπεία με ριβαστιγμίνη μόνο μετά από μια αρνητική δοκιμασία αλλεργίας και κάτω από στενή ιατρική παρακολούθηση. Είναι πιθανόν μερικοί ασθενείς ευαισθητοποιημένοι στη ριβαστιγμίνη μετά από έκθεση σε έμπλαστρο ριβαστιγμίνης να μην μπορούν να λάβουν ριβαστιγμίνη σε οποιαδήποτε μορφή.
Έχουν γίνει σπάνιες αναφορές μετά την κυκλοφορία στην αγορά για ασθενείς οι οποίοι αντιμετώπισαν αλλεργική δερματίτιδα (γενικευμένη) κατά την χορήγηση ριβαστιγμίνης, ανεξαρτήτως της οδού χορήγησης (από του στόματος, διαδερμικά). Σε αυτές τις περιπτώσεις, η θεραπεία θα πρέπει να διακοπεί (βλ. παράγραφο 4.3).
Θα πρέπει να δίνονται οι κατάλληλες οδηγίες στους ασθενείς και τους φροντιστές.
Τιτλοδότηση δοσολογίας: Εντός μικρού χρονικού διαστήματος μετά την αύξηση της δοσολογίας έχουν παρατηρηθεί ανεπιθύμητες αντιδράσεις (π. χ. υπέρταση και παραισθήσεις σε ασθενείς με άνοια Alzheimer και επιδείνωση των εξωπυραμιδικών συμπτωμάτων, ιδιαιτέρως του τρόμου, σε ασθενείς με άνοια που σχετίζεται με τη νόσο του Parkinson). Είναι πιθανό αυτές οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις να
υποχωρήσουν με τη μείωση της δοσολογίας. Σε άλλες περιπτώσεις, η ριβαστιγμίνη έχει διακοπεί οριστικά (βλ. παράγραφο 4.8).
Γαστρεντερικές διαταραχές, όπως ναυτία, έμετος και διάρροια είναι δοσοεξαρτώμενες και μπορεί να εμφανισθούν ιδιαίτερα κατά την έναρξη της θεραπείας ή/και κατά την αύξηση της δοσολογίας (βλ. παράγραφο 4.8). Αυτές οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις εμφανίζονται πιο συχνά σε γυναίκες. Οι ασθενείς που εμφανίζουν σημεία ή συμπτώματα αφυδάτωσης, που προκύπτουν από παρατεταμένο έμετο ή διάρροια, μπορούν να αντιμετωπίζονται με ενδοφλεβίως χορηγούμενα υγρά και μείωση της δοσολογίας ή διακοπή της χορήγησης, εφόσον διαγνωστεί και αντιμετωπιστεί έγκαιρα. Η αφυδάτωση μπορεί να συσχετιστεί με σοβαρές συνέπειες.
Οι ασθενείς με νόσο Alzheimer μπορεί να εμφανίσουν απώλεια του σωματικού τους βάρους. Οι αναστολείς της χολινεστεράσης, συμπεριλαμβανόμενης της ριβαστιγμίνης, έχουν συσχετισθεί με απώλεια σωματικού βάρους σε αυτούς τους ασθενείς. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας, το σωματικό βάρος του ασθενούς θα πρέπει να παρακολουθείται.
Σε περίπτωση σοβαρού εμέτου που σχετίζεται με τη θεραπεία με ριβαστιγμίνη, θα πρέπει να γίνεται κατάλληλη προσαρμογή της δοσολογίας όπως συνιστάται στην παράγραφο 4.2. Μερικές περιπτώσεις σοβαρού εμέτου σχετίστηκαν με ρήξη του οισοφάγου (βλ. παράγραφο 4.8). Τέτοια συμβάματα φαίνεται να παρουσιάζονται ιδιαίτερα μετά από αυξήσεις της δοσολογίας ή υψηλές δόσεις της ριβαστιγμίνης.
Παράταση του QT του ηλεκτροκαρδιογραφήματος μπορεί να εμφανιστεί σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με ορισμένα προϊόντα αναστολέα χολινεστεράσης συμπεριλαμβανομένης της rivastigmine. Η ριβαστιγμίνης ενδέχεται να προκαλέσει βραδυκαρδία η οποία αποτελεί ένα παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου, κυρίως σε ασθενείς με παράγοντες κινδύνου.
Συνιστάται προσοχή σε ασθενείς με προϋπάρχον ή οικογενειακό ιστορικό παράτασης του QTc ή που διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου, για παράδειγμα, σε ασθενείς με µη αντιρροπούµενη καρδιακή ανεπάρκεια, πρόσφατο έμφραγμα του μυοκαρδίου, βραδυαρρυθμίες, προδιάθεση υποκαλιαιμίας ή υπομαγνησιαιμίας, ή ταυτόχρονη χορήγηση φαρμακευτικών προϊόντων που είναι γνωστό ότι προκαλούν παράταση του QT και / ή κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου. Μπορεί επίσης να απαιτείται κλινική παρακολούθηση (ΗΚΓ) (βλ. παράγραφο 4.5 και 4.8).
Απαιτείται προσοχή κατά τη χρήση της ριβαστιγμίνης σε ασθενείς με σύνδρομο νοσούντος φλεβοκόμβου ή διαταραχές της καρδιακής αγωγιμότητας (φλεβοκομβοκολπικός αποκλεισμός, κολποκοιλιακός αποκλεισμός) (βλ. Παράγραφο 4.8).
Η ριβαστιγμίνη μπορεί να προκαλέσει αυξημένες εκκρίσεις γαστρικού οξέος. Απαιτείται προσοχή κατά τη θεραπευτική αντιμετώπιση ασθενών με ενεργά γαστρικά έλκη ή έλκη του δωδεκαδάκτυλου ή ασθενών που εμφανίζουν προδιάθεση σε τέτοια νοσήματα.
Οι αναστολείς χολινεστεράσης θα πρέπει να συνταγογραφούνται με προσοχή σε ασθενείς με ιστορικό άσθματος ή αποφρακτικής πνευμονικής νόσου.
Τα χολινομιμητικά μπορεί να επαγάγουν ή να προκαλέσουν ή να επιδεινώσουν την απόφραξη των ουροφόρων οδών και τις επιληπτικές κρίσεις. Συνιστάται προσοχή κατά τη θεραπευτική αντιμετώπιση ασθενών με προδιάθεση για τέτοιου είδους νοσήματα.
Η χρήση της ριβαστιγμίνης σε ασθενείς με σοβαρή άνοια Alzheimer ή με άνοια που σχετίζεται με τη νόσο του Parkinson, άλλους τύπους άνοιας ή άλλους τύπους εξασθένησης της μνήμης (π.χ. σχετιζόμενη με την ηλικία εξασθένηση των γνωστικών λειτουργιών) δεν έχει διερευνηθεί, και συνεπώς η χρήση σε αυτόν τον πληθυσμό ασθενών δεν συνιστάται.
Όπως και τα άλλα χολινομιμητικά, η ριβαστιγμίνη μπορεί να επιδεινώσει ή να επαγάγει τα εξωπυραμιδικά συμπτώματα. Έχει παρατηρηθεί επιδείνωση (συμπεριλαμβανομένων της βραδυκινησίας, της δυσκινησίας, της ανωμαλίας στο βάδισμα) και αυξημένη συχνότητα ή βαρύτητα του τρόμου σε ασθενείς με άνοια που σχετίζεται με τη νόσο του Parkinson (βλ. παράγραφο 4.8). Αυτά τα συμβάματα οδήγησαν σε διακοπή της ριβαστιγμίνης σε ορισμένες περιπτώσεις (π.χ. διακοπή της θεραπείας λόγω του τρόμου, 1,7% με τη ριβαστιγμίνη έναντι 0% με το εικονικό φάρμακο). Συνιστάται κλινική παρακολούθηση για αυτές τις ανεπιθύμητες αντιδράσεις.
Ειδικοί πληθυσμοί
Ασθενείς με κλινικά σημαντική νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία ενδέχεται να εμφανίσουν περισσότερες ανεπιθύμητες αντιδράσεις (βλ. παραγράφους 4.2 και 5.2). Δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία. Οι δοσολογικές συστάσεις για την ογκομέτρηση σύμφωνα με την ατομική ανεκτικότητα θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά. Ωστόσο, η ριβαστιγμίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε αυτόν τον πληθυσμό ασθενών και απαιτείται στενή παρακολούθηση.
Ασθενείς με σωματικό βάρος κάτω των 50 kg ενδέχεται να παρουσιάσουν περισσότερες ανεπιθύμητες ενέργειες και έχουν περισσότερες πιθανότητες διακοπής της θεραπείας λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών.
Ως αναστολέας χολινεστεράσης, η ριβαστιγμίνη μπορεί να ενισχύσει τη δράση των μυοχαλαρωτικών τύπου σουκινυλοχολίνης κατά τη διάρκεια της αναισθησίας. Συνιστάται προσοχή κατά την επιλογή των αναισθητικών παραγόντων. Πιθανή προσαρμογή της δοσολογίας ή προσωρινή διακοπής της θεραπείας, μπορεί να εξεταστούν εάν χρειαστεί.
Λόγω των φαρμακοδυναμικών της επιδράσεων και των πιθανών αθροιστικών επιδράσεων, η ριβαστιγμίνη δεν θα πρέπει να συγχορηγείται με άλλες χολινομιμητικές ουσίες η ριβαστιγμίνη μπορεί να επηρεάσει τη δράση των αντιχολινεργικών φαρμακευτικών προϊόντων (π.χ. οξυβουτυνίνη, τολτεροδίνη).
Αθροιστικές δράσεις που οδηγούν σε βραδυκαρδία (η οποία μπορεί να οδηγήσει σε συγκοπή) έχουν αναφερθεί με τη συνδυασμένη χρήση των διαφόρων β-αποκλειστών (συμπεριλαμβανομένων ατενολόλης) και ριβαστιγμίνη. Οι καρδιαγγειακοί β-αναστολείς αναμένεται να συνδέονται με το μεγαλύτερο κίνδυνο, αλλά αναφορές επίσης λαμβάνονται από ασθενείς που χρησιμοποιούν άλλους β- αποκλειστές. Ως εκ τούτου, πρέπει να δίνεται προσοχή όταν η ριβαστιγμίνη συνδυάζεται με βήτα- αναστολείς, αλλά και άλλους παράγοντες βραδυκαρδίας (egclass ΙΙΙ αντιαρρυθμικά φάρμακα, ανταγωνιστές διαύλων ασβεστίου, γλυκοσίδη, πιλοκαρπίνη).
Καθώς η βραδυκαρδία αποτελεί ένα παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου, ο συνδυασμός της rivastigmine με φαρμακευτικά προϊόντα που ενδέχεται να επάγουν την παράταση του QT ή την κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου όπως αντιψυχωσικά δηλ. μερικές φαινοθειαζίνες (χλωροπρομαζίνη, λεβομεπρομαζίνη), βενζαμίδες (σουλπιρίδη, σουλτοπρίδη, αμιλσουλπρίδη, τριαπίδη, βεραλιπρίδη), πιμοζίδη, αλοπεριδόλη, δροπεριδόλη, σισαπρίδη, σιταλοπράμη, διφαιμανίλη, ερυθρομυκίνη IV, αλοφαντρίνη, μιζολαστίνη, μεθαδόνη, πενταμιδίνη και μοξιφλοξασίνη πρέπει να παρακολουθείται με προσοχή και ενδέχεται να καταστεί αναγκαία η κλινική παρακολούθηση (ηλεκτροκαρδιογράφημα).
Δεν έχουν παρατηρηθεί φαρμακοκινητικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ ριβαστιγμίνης και διγοξίνης, βαρφαρίνης, διαζεπάμης ή φλουοξετίνης σε μελέτες που πραγματοποιήθηκαν με υγιείς εθελοντές. Η αύξηση του χρόνου προθρομβίνης που προκαλείται από τη βαρφαρίνη δεν επηρεάζεται από τη χορήγηση της ριβαστιγμίνης. Δεν έχουν παρατηρηθεί δυσμενείς επιδράσεις στην καρδιακή αγωγιμότητα μετά από τη συγχορήγηση διγοξίνης και ριβαστιγμίνης.
Σύμφωνα με τον μεταβολισμό της, είναι μάλλον απίθανο το ενδεχόμενο μεταβολικών αλληλεπιδράσεων με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα, αν και η ριβαστιγμίνη μπορεί να αναστέλλει τον μεταβολισμό άλλων ουσιών ο οποίος λαμβάνει χώρα με τη μεσολάβηση της βουτυρυλοχολινεστεράσης.
Εγκυμοσύνη
Σε έγκυα ζώα, ριβαστιγμίνη ή / και οι μεταβολίτες διαπερνούν τον πλακούντα. Δεν είναι γνωστό αν αυτό συμβαίνει στον άνθρωπο . Δεν διατίθενται κλινικά δεδομένα σχετικά με την έκθεση στη ριβαστιγμίνη κατά την κύηση. Σε μελέτες περιγεννητικής / μεταγεννητικής ανάπτυξης σε επίμυες, παρατηρήθηκε αυξημένη διάρκεια κυοφορίας. Η ριβαστιγμίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της κύησης, εκτός εάν είναι απολύτως απαραίτητο.
Θηλασμός
Στα ζώα η ριβαστιγμίνη απεκκρίνεται στο γάλα. Δεν είναι γνωστό εάν η ριβαστιγμίνη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Συνεπώς, οι γυναίκες που λαμβάνουν ριβαστιγμίνη δεν θα πρέπει να θηλάζουν.
Γονιμότητα
Δεν παρατηρήθηκαν ανεπιθύμητες ενέργειες της ριβαστιγμίνης στη γονιμότητα ή στην αναπαραγωγική ικανότητα των αρουραίων (βλέπε παράγραφο 5.3). Επιπτώσεις της ριβαστιγμίνης στην ανθρώπινη γονιμότητα δεν είναι γνωστές.
ν
Η νόσος Alzheimer μπορεί να προκαλέσει σταδιακή άμβλυνση της ικανότητας οδήγησης ή να διακυβεύσει την ικανότητα χειρισμού μηχανών. Επιπροσθέτως, η ριβαστιγμίνη μπορεί να προκαλέσει ζάλη και υπνηλία, κυρίως κατά την έναρξη της θεραπείας ή την αύξηση της δοσολογίας. Κατά συνέπεια, η ριβαστιγμίνη έχει μικρή ή μέτρια επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανών. Επομένως, θα πρέπει να αξιολογείται συχνά από τον θεράποντα ιατρό η ικανότητα οδήγησης και χειρισμού πολύπλοκων μηχανών ασθενών με άνοια που λαμβάνουν θεραπεία με ριβαστιγμίνη.
Περίληψη του προφίλ ασφαλείας
Οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες είναι οι γαστρεντερικές συμπεριλαμβανομένης της ναυτίας (38%) και του έμετου (23%), ιδιαιτέρως κατά τη διάρκεια της τιτλοδότησης. Σε κλινικές μελέτες καταδείχθηκε ότι οι γυναίκες ασθενείς είναι περισσότερο ευαίσθητες από τους άνδρες ασθενείς στις γαστρεντερικές ανεπιθύμητες ενέργειες και στην απώλεια σωματικού βάρους.
Λίστα ανεπιθύμητων ενεργειών υπό μορφή πίνακα
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες του Πίνακα 1 και Πίνακα 2 αναφέρονται σύμφωνα με την κατηγορία οργανικού συστήματος και την κατηγορία συχνότητας του MedDRA. Οι κατηγορίες συχνότητας καθορίζονται με τη χρήση της ακόλουθης σύμβασης: πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥1/100 έως
<1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100), σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000), πολύ σπάνιες
(<1/10.000), μη γνωστής συχνότητας (δεν μπορούν να εκτιμηθούν από τα διαθέσιμα δεδομένα).
Οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες, οι οποίες αναφέρονται πιο κάτω στον Πίνακα 1, έχουν συγκεντρωθεί από ασθενείς με άνοια Alzheimer που λαμβάνουν θεραπεία με ριβαστιγμίνη.
Πίνακας 1
| Λοιμώξεις και παρασιτώσειςΠολύ σπάνιες | Ουρολοίμωξη |
| Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψηςΠολύ συχνές ΣυχνέςΜη γνωστής συχνότητας | Ανορεξία Μειωμένη όρεξηΑφυδάτωση |
| Ψυχιατρικές διαταραχές | |
| Συχνές | Εφιάλτες |
| Συχνές | Ταραχή |
| Συχνές | Σύγχυση |
| Συχνές | Άγχος |
| Όχι συχνές | Αϋπνία |
| Όχι συχνές | Κατάθλιψη |
| Πολύ σπάνιες | Παραισθήσεις |
| Μη γνωστής συχνότητας | Επιθετικότητα, ανησυχία |
| Διαταραχές νευρικού συστήματοςΠολύ συχνές Συχνές Συχνές ΣυχνέςΌχι συχνές Σπάνιες Πολύ σπάνιεςΜη γνωστής συχνότητας | Ζάλη Κεφαλαλγία Υπνηλία Τρόμος ΣυγκοπήΕπιληπτικές κρίσειςΕξωπυραμιδικά συμπτώματα (συμπεριλαμβανομένης της επιδείνωσης της νόσου του Parkinson) Πλαγιότονος (σύνδρομο Πίζας) |
| Καρδιακές διαταραχέςΣπάνιες Πολύ σπάνιεςΜη γνωστής συχνότητας | ΣτηθάγχηΚαρδιακή αρρυθμία (π.χ. βραδυκαρδία, κολποκοιλιακός αποκλεισμός, κολπική μαρμαρυγή και ταχυκαρδία)Σύνδρομο νοσούντος φλεβοκόμβου |
| Αγγειακές διαταραχέςΠολύ σπάνιες | Υπέρταση |
| Διαταραχές του γαστρεντερικού | |
| συστήματος | |
| Πολύ συχνές | Ναυτία |
| Πολύ συχνές | Έμετος |
| Πολύ συχνές | Διάρροια |
| Συχνές | Κοιλιακό άλγος και δυσπεψία |
| Σπάνιες | Γαστρικά και δωδεκαδακτυλικά έλκη |
| Πολύ σπάνιες | Γαστρεντερική αιμορραγία |
| Πολύ σπάνιες | Παγκρεατίτιδα |
| Μη γνωστής συχνότητας | Ορισμένες περιπτώσεις σοβαρού εμέτου σχετίστηκαν |
| με ρήξη του οισοφάγου (βλ. παράγραφο 4.4). | |
| Διαταραχές του ήπατος και των | |
| χοληφόρων | Αυξημένες τιμές στις ηπατικές δοκιμασίες |
| Όχι συχνές | |
| Μη γνωστής συχνότητας | Ηπατίτιδα |
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | Υπερίδρωση ΕξάνθημαΚνησμός, αλλεργική δερματίτιδα (διάχυτες)υπερευαισθησίας |
| Συχνές ΣπάνιεςΜη γνωστής συχνότητας | |
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης | Κόπωση και εξασθένηση Αίσθημα κακουχίας Πτώση |
| Συχνές Συχνές Όχι συχνές | |
| Παρακλινικές εξετάσειςΣυχνές | Απώλεια σωματικού βάρους |
Οι ακόλουθες επιπρόσθετες ανεπιθύμητες αντιδράσεις έχουν παρατηρηθεί με τα διαδερμικά επιθέματα ριβαστιγμίνης: παραλήρημα, πυρεξία (συχνή), μειωμένη όρεξη, ακράτεια ούρων, (συχνές), ψυχοκινητική υπερδραστηριότητα (όχι συχνές), ερύθημα, κνίδωση, κυστίδια, αλλεργική δερματίτιδα (μη γνωστής συχνότητας)
Στον Πίνακα 2 παρουσιάζονται οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν σε ασθενείς με άνοια που σχετίζεται με νόσο του Parkinson, οι οποίοι λάμβαναν θεραπεία με καψάκια ριβαστιγμίνης.
Πίνακας 2
| Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψηςΣυχνέςΣυχνές | Μειωμένη όρεξη Αφυδάτωση |
| Ψυχιατρικές διαταραχέςΣυχνές Συχνές Συχνές Συχνές ΣυχνέςΜη γνωστής συχνότητας | Αϋπνία Άγχος ΑνησυχίαΨευδαίσθηση, οπτικήΚατάθλιψη Επιθετικότητα |
| Διαταραχές νευρικού συστήματοςΠολύ συχνές Συχνές Συχνές Συχνές Συχνές Συχνές Συχνές Συχνές ΣυχνέςΌχι συχνέςΜη γνωστής συχνότητας | Τρόμος Ζάλη Υπνηλία ΚεφαλαλγίαΝόσος του Parkinson (επιδείνωση) ΒραδυκινησίαΔυσκινησίαΥποκινησίαΣημείο οδοντωτού τροχού ΔυστονίαΠλαγιότονος (σύνδρομο Πίζας) |
| Καρδιακές διαταραχέςΣυχνές Όχι συχνές Όχι συχνέςΜη γνωστής συχνότητας | Βραδυκαρδία Κολπική ΜαρμαρυγήΚολποκοιλιακός αποκλεισμόςΣύνδρομο νοσούντος φλεβοκόμβου |
| Αγγειακές διαταραχέςΣυχνές Όχι συχνές | Υπέρταση Υπόταση |
| Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματοςΠολύ συχνές Πολύ συχνές Συχνές ΣυχνέςΣυχνές | Ναυτία Έμετος ΔιάρροιαΚοιλιακό άλγος και δυσπεψίαΥπερέκκριση σιέλου |
| Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρωνΜη γνωστής συχνότητας | Ηπατίτιδα |
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστούΣυχνέςΜη γνωστής συχνότητας | Υπερίδρωσηαλλεργική δερματίτιδα (διάχυτη) |
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησηςΠολύ συχνές Συχνές ΣυχνέςΣυχνές | ΠτώσηΚόπωση και εξασθένηση Διαταραχές του βαδίσματοςΒάδισμα Parkinson |
Οι ακόλουθες επιπρόσθετες ανεπιθύμητες ενέργειες έχουν παρατηρηθεί σε μια μελέτη σε ασθενείς με άνοια που σχετίζεται με νόσο του Parkinson οι οποίοι έκαναν θεραπεία με διαδερμικά έμπλαστρα ριβαστιγμίνης: διέγερση, κατάθλιψη (συχνές).
Στον Πίνακα 3 αναφέρονται ο αριθμός και το ποσοστό των ασθενών από την ειδική κλινική μελέτη 24 εβδομάδων που διεξήχθη με τη ριβαστιγμίνη σε ασθενείς με άνοια που σχετίζεται με νόσο του Parkinson με προκαθορισμένα ανεπιθύμητα συμβάντα, τα οποία μπορεί να αντανακλούν επιδείνωση των παρκινσονικών συμπτωμάτων.
Πίνακας 3
| Προκαθορισμένα ανεπιθύμητα συμβάντα που μπορεί να αντανακλούν επιδείνωση των παρκινσονικών συμπτωμάτων σε ασθενείς με άνοια που σχετίζεταιμε τη νόσο του Parkinson | Ριβαστιγμίνηn (%) | Εικονικό φάρμακο n (%) |
| Σύνολο ασθενών που μελετήθηκαν | 362 (100) | 179 (100) |
| Σύνολο ασθενών με προκαθορισμένες ΑΕ | 99 (27,3) | 28 (15,6) |
| Τρόμος | 37 (10,2) | 7 (3,9) |
| Πτώσεις | 21 (5,8) | 11 (6,1) |
| Νόσος του Parkinson (επιδείνωση) | 12 (3,3) | 2 (1,1) |
| Υπερέκκριση σιέλου | 5 (1,4) | 0 |
| Δυσκινησία | 5 (1,4) | 1 (0,6) |
| Παρκινσονισμός | 8 (2,2) | 1 (0,6) |
| Υποκινησία | 1 (0,3) | 0 |
| Διαταραχές κίνησης | 1 (0,3) | 0 |
| Βραδυκινησία | 9 (2,5) | 3 (1,7) |
| Δυστονία | 3 (0,8) | 1 (0,6) |
| Μη φυσιολογικός βηματισμός | 5 (1,4) | 0 |
| Μυϊκή ακαμψία | 1 (0,3) | 0 |
| Διαταραχές της ισορροπίας | 3 (0,8) | 2 (1,1) |
| Μυοσκελετική δυσκαμψία | 3 (0,8) | 0 |
| Ρίγη | 1 (0,3) | 0 |
| Κινητική δυσλειτουργία | 1 (0,3) | 0 |
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V
Συμπτώματα
Τα περισσότερα περιστατικά τυχαίας υπερδοσολογίας δεν σχετίζονταν με κλινικά σημεία ή συμπτώματα, ενώ σχεδόν όλοι οι εμπλεκόμενοι ασθενείς συνέχισαν τη θεραπεία με ριβαστιγμίνη 24 ώρες μετά την υπερδοσολογία.
Χολινεργική τοξικότητα έχει αναφερθεί με μουσκαρινικά συμπτώματα που παρατηρούνται με μέτριες δηλητηριάσεις όπως μύση, έξαψη, πεπτικές διαταραχές συμπεριλαμβανομένων κοιλιακού άλγους, ναυτία, έμετο και διάρροια, βραδυκαρδία, βρογχόσπασμος και αυξημένες βρογχικές εκκρίσεις, υπερίδρωση, ακούσια ούρηση και / ή αφόδευση, δακρύρροια , η υπόταση και η υπερέκκριση σιέλου.
Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις, νικοτινικά αποτελέσματα θα μπορούσαν να αναπτυχθούν, όπως μυϊκή αδυναμία, συσπάσεις, σπασμοί και αναπνευστική ανακοπή με ενδεχόμενη θανατηφόρα έκβαση.
Επιπλέον, έχουν υπάρξει περιπτώσεις μετά την κυκλοφορία του ζάλη, τρόμος, κεφαλαλγία, υπνηλία, συγχυτική κατάσταση, υπέρταση, παραισθήσεις και αδιαθεσία.
Διαχείριση
Δεδομένου ότι ο χρόνος ημισείας ζωής της ριβαστιγμίνης στο πλάσμα είναι περίπου 1 ώρα και η διάρκεια αναστολής της ακετυλοχολινεστεράσης είναι περίπου 9 ώρες, σε περιπτώσεις ασυμπτωματικής υπερδοσολογίας συνιστάται να μην χορηγείται άλλη δοσολογία ριβαστιγμίνης για τις επόμενες 24 ώρες. Σε περίπτωση υπερδοσολογίας που συνοδεύεται από σοβαρή ναυτία και έμετο, θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο χορήγησης αντιεμετικών. Συμπτωματική θεραπεία για άλλες ανεπιθύμητες αντιδράσεις θα πρέπει να χορηγείται όπως απαιτείται.
Σε περίπτωση ακραίας υπερδοσολογίας μπορεί να χρησιμοποιηθεί ατροπίνη. Συνιστάται αρχική δοσολογία 0,03 mg/kg θειικής ατροπίνης με ενδοφλέβια χορήγηση, ακολουθούμενη από επόμενες δόσεις να χορηγούνται με βάση την κλινική ανταπόκριση. Η χρήση σκοπολαμίνης ως αντιδότου δεν συνιστάται.
Φαρμακολογικές ιδιότητες - RIVASTIGMINE/ACTAVIS 1,5MG/CAP
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: ψυχοαναληπτικά, αντιχολινεστεράσες, Κωδικός ATC: N06DA03
Η ριβαστιγμίνη είναι ένας αναστολέας της ακετυλο και της βουτυρυλοχολινεστεράσης καρβαμικού τύπου, ο οποίος πιστεύεται ότι διευκολύνει τη χολινεργική νευροδιαβίβαση επιβραδύνοντας την αποδόμηση της ακετυλοχολίνης που απελευθερώνεται από νευρώνες που διατηρούν την
λειτουργικότητα τους. Συνεπώς, η ριβαστιγμίνη μπορεί να έχει βελτιωτική δράση σε γνωσιακά ελλείμματα χολινεργικής μεσολάβησης στην άνοια που σχετίζεται με τη νόσο Alzheimer και τη νόσο του Parkinson.
Η ριβαστιγμίνη αλληλεπιδρά με τα ένζυμα-στόχους της σχηματίζοντας ένα σύμπλοκο ομοιοπολικού δεσμού, το οποίο προκαλεί προσωρινή αδρανοποίηση των ενζύμων. Σε νεαρούς υγιείς άνδρες, μία από του στόματος δοσολογία 3 mg μειώνει τη δράση της ακετυλοχολινεστεράσης (AChE) στο ΕΝΥ (εγκεφαλονωτιαίο υγρό) κατά περίπου 40% εντός των πρώτων 1,5 ωρών μετά τη χορήγηση. Η δραστικότητα του ενζύμου επανέρχεται στα αρχικά της επίπεδα περίπου 9 ώρες μετά την επίτευξη του μέγιστου ανασταλτικού αποτελέσματος. Σε ασθενείς με νόσο Alzheimer, η αναστολή της AChE στο ΕΝΥ από τη ριβαστιγμίνη ήταν δοσοεξαρτώμενη έως τη χορηγούμενη δις ημερησίως δοσολογία των 6 mg, η οποία είναι η μέγιστη δοσολογία που έχει ελεγχθεί. Η αναστολή της δράσης της βουτυρυλοχολινεστεράσης στο ΕΝΥ σε 14 ασθενείς με νόσο Alzheimer που λάμβαναν θεραπεία με ριβαστιγμίνη ήταν παρόμοια με εκείνη της AChE.
Κλινικές μελέτες στην άνοια Alzheimer
Η αποτελεσματικότητα της ριβαστιγμίνης έχει καταδειχθεί με τη χρήση τριών ανεξάρτητων, για συγκεκριμένους τομείς, εργαλείων αξιολόγησης που αξιολογήθηκαν σε περιοδικά διαστήματα κατά τη διάρκεια εξαμηνιαίων περιόδων θεραπείας. Στα εργαλεία αυτά περιλαμβάνονται η ADAS-Cog (Alzheimer’s Disease Assessment Scale – Cognitive subscale, μία δοκιμασία με βάση την απόδοση που αποτελεί μέρος της γνωστικής λειτουργίας), η CIBIC-Plus (Clinician’s Interview Based Impression of Change-Plus, μία αναλυτική γενική αξιολόγηση του ασθενούς από τον γιατρό, όπου λαμβάνονται υπόψιν στοιχεία που δίνονται από το άτομο που φροντίζει τον ασθενή) και η PDS (Progressive Deterioration Scale, μία αξιολόγηση, από το άτομο που φροντίζει τον ασθενή και για τις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής στις οποίες περιλαμβάνονται η προσωπική υγιεινή, η λήψη τροφής, η ένδυση, οι δουλειές του νοικοκυριού όπως τα ψώνια, η διατήρηση της ικανότητας προσανατολισμού στο περιβάλλον, καθώς και η συμμετοχή σε δραστηριότητες που σχετίζονται με την ικανότητα χειρισμού χρημάτων κ.λπ.).
Οι ασθενείς που μελετήθηκαν είχαν βαθμολογία MMSE (Εξέταση Ελάχιστης Νοητικής Κατάστασης)
10-24.
Τα συγκεντρωτικά αποτελέσματα που αναφέρονται σε ασθενείς που επέδειξαν κλινικώς σημαντική ανταπόκριση όπως αυτά προέκυψαν από δύο μελέτες με ευπροσάρμοστη δοσολογία από τις τρεις βασικές πολυκεντρικές μελέτες διάρκειας 26 εβδομάδων σε ασθενείς με ήπια έως μετρίως σοβαρή Άνοια Alzheimer παρουσιάζονται στον Πίνακα 4 πιο κάτω. Η κλινικά σημαντική βελτίωση σε αυτές τις μελέτες ορίστηκε εκ των προτέρων ως βελτίωση κατά τουλάχιστον 4 βαθμούς στην ADAS-Cog, βελτίωση στην CIBIC-Plus ή τουλάχιστον βελτίωση κατά 10% στη PDS.
Επιπροσθέτως, στον ίδιο πίνακα παρουσιάζεται ένας μετέπειτα ορισμός της ανταπόκρισης. Ο δευτερεύων ορισμός της ανταπόκρισης απαιτούσε βελτίωση σε 4 σημεία ή μεγαλύτερη βελτίωση στην ADAS-Cog, καμιά επιδείνωση στην CIBIC-Plus και καμιά επιδείνωση στη PDS. H μέση πραγματική ημερήσια δοσολογία για αυτούς που ανταποκρίθηκαν στην ομάδα των 6-12 mg, σύμφωνα με αυτόν τον ορισμό, ήταν 9,3 mg. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι οι κλίμακες που χρησιμοποιήθηκαν σε αυτήν την ένδειξη ποικίλλουν και δεν είναι έγκυρες οι άμεσες συγκρίσεις των αποτελεσμάτων για διαφορετικούς θεραπευτικούς παράγοντες.
Πίνακας 4
| Ασθενείς με Κλινικά Σημαντική Ανταπόκριση (%) | ||||
| Πρόθεση για Θεραπεία | Μεταφορά Διεξαγωγή Τελευταίας Παρατήρησης | |||
| Παράμετρος Ανταπόκρισης | Ριβαστιγμίνη6-12 mg | Εικονικό φάρμακο | Ριβαστιγμίνη6-12 mg | Εικονικό φάρμακο |
| N=473 | N=472 | N=379 | N=444 | |
| ADAS-Cog: βελτίωση τουλάχιστον σε 4 σημεία | 21*** | 12 | 25*** | 12 |
| CIBIC-Plus: βελτίωση | 29*** | 18 | 32*** | 19 |
| PDS: βελτίωση τουλάχιστον κατά 10% | 26*** | 17 | 30*** | 18 |
| Βελτίωση τουλάχιστον σε 4 σημεία στην ADAS-Cog χωρίς επιδείνωση στηνCIBIC-Plus και στη PDS | 10* | 6 | 12** | 6 |
*p<0,05, **p<0,01, ***p<0,001
Κλινικές μελέτες στην άνοια που σχετίζεται με τη νόσο του Parkinson
Η αποτελεσματικότητα της ριβαστιγμίνης στην άνοια που σχετίζεται με τη νόσο του Parkinson έχει καταδειχθεί σε μία πολυκεντρική, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο κύρια μελέτη διάρκειας 24 εβδομάδων και στην ανοιχτή, διάρκειας 24 εβδομάδων, φάση επέκτασής της. Οι ασθενείς που συμμετείχαν σε αυτή τη μελέτη είχαν βαθμολογία MMSE (Εξέταση Ελάχιστης Νοητικής Κατάστασης) 10-24. Η αποτελεσματικότητα καταδείχθηκε με τη χρήση δύο ανεξάρτητων κλιμάκων, οι οποίες αξιολογούνταν σε τακτά χρονικά διαστήματα κατά τη διάρκεια της 6μηνης περιόδου θεραπείας, όπως παρουσιάζεται στον Πίνακα 5 πιο κάτω: το ADAS-Cog, η μέτρηση της γνωστικής λειτουργίας, και η συνολική μέτρηση ADCS-CGIC (Συνεργατική Μελέτη για τη Νόσο Alzheimer - Γενική Εντύπωση του Γιατρού για τη Μεταβολή της Νόσου).
Πίνακας 5
| Άνοια που σχετίζεται με τη Νόσο του Parkinson | ADAS-CogΡιβαστιγμίνη | ADAS-CogΕικονικό φάρμακο | ADCS- CGICΡιβαστιγμίνη | ADCS- CGICΕικονικό φάρμακο |
| Πληθυσμός ITT + RDO | (n=329) | (n=161) | (n=329) | (n=165) |
| Μέση τιμή αναφοράς ± SD | 23,8 ± 10,2 | 24,3 ± 10,5 | n/a | n/a |
| Μέση αλλαγή κατά τις 24 | 2,1 ±8,2 | -0,7 ± 7,5 | 3,8 ± 1,4 | 4,3 ± 1,5 |
| εβδομάδες ± SD | ||||
| Διορθωμένη Διαφορά | n/a | |||
| προσαρμοσμένης θεραπείας | 2,881 | 0,0072 | ||
| Τιμή p έναντι εικονικού | <0,0011 | |||
| φαρμάκου | ||||
| Πληθυσμός ITT - LOCF | (n=287) (n=154) | (n=289) | (n=158) | |
| Μέση τιμή αναφοράς ± SD | 24,0 ± 10,3 24,5 ± 10,6 | n/a | n/a | |
| Μέση μεταβολή κατά τις 24 | 2,5 ± 8,4 -0,8 ± 7,5 | 3,7 ± 1,4 | 4,3 ± 1,5 | |
| εβδομάδες ± SD | ||||
| Διορθωμένη Διαφορά | n/a | |||
| προσαρμοσμένης θεραπείας | <0,0012 | |||
| Τιμή p έναντι εικονικού | 3,541 | |||
| φαρμάκου | <0,0011 | |||
1 ANCOVA με τη θεραπεία και τη χώρα ως παράγοντες και την αρχική τιμή της ADAS-Cog ως συμμεταβλητή. Μία θετική αλλαγή υποδεικνύει βελτίωση.
2 Παρουσιάζονται οι μέσες τιμές για διευκόλυνση. Η κατηγορική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με τη χρήση της δοκιμασίας van Elteren ITT: Πρόθεση για Θεραπεία, RDO: Ανακτηθείσες Αποσύρσεις, LOCF: Τελευταίας Παρατήρηση που προωθήθηκε
Αν και η θεραπευτική δράση καταδείχθηκε σε όλο τον πληθυσμό της μελέτης, τα δεδομένα υποδηλώνουν ότι το μεγαλύτερο θεραπευτικό αποτέλεσμα σε σχέση με το εικονικό φάρμακο παρατηρήθηκε στην υποομάδα των ασθενών με μέτρια άνοια που σχετίζεται με νόσο του Parkinson. Παρομοίως το μεγαλύτερο θεραπευτικό αποτέλεσμα παρατηρήθηκε σε εκείνους τους ασθενείς με οπτικές παραισθήσεις (βλ. Πίνακα 6).
Πίνακας 6
| Άνοια που σχετίζεται με τη Νόσο του Parkinson | ADAS-CogΡιβαστιγμίνη | ADAS-CogΕικονικό φάρμακο | ADAS-CogΡιβαστιγμίνη | ADAS-CogΕικονικό φάρμακο |
| Ασθενείς με οπτικές παραισθήσεις | Ασθενείς χωρίς οπτικές παραισθήσεις | |||
| Πληθυσμός ITT + RDO | (n=107) | (n=60) | (n=220) | (n=101) |
| Μέση τιμή αναφοράς ± SD | 25,4 ± 9,9 | 27,4 ± 10,4 | 23,1 ± 10,4 | 22,5 ± 10,1 |
| Μέση αλλαγή κατά τις 24εβδομάδες ± SD | 1,0 ± 9,2 | -2,1 ± 8,3 | 2,6 ± 7,6 | 0,1 ± 6,9 |
| Διορθωμένη Διαφορά | ||||
| προσαρμοσμένης θεραπείας | 4,271 | 2,091 | ||
| Τιμή p έναντι εικονικού | 0,0021 | 0,0151 | ||
| φαρμάκου | ||||
| Ασθενείς με μέτρια άνοια(MMSE 10-17) | Ασθενείς με ήπια άνοια(MMSE 18-24) | |||
| Πληθυσμός ITT + RDO | (n=87) | (n=44) | (n=237) | (n=115) |
| Μέση τιμή αναφοράς ± SD | 32,6 ± 10,4 | 33,7 ± 10,3 | 20,6 ± 7,9 | 20,7 ± 7,9 |
| Μέση αλλαγή στις 24εβδομάδες ± SD | 2,6 ± 9,4 | -1,8 ± 7,2 | 1,9 ± 7,7 | -0,2 ± 7, 5 |
| Διορθωμένη Διαφορά | ||||
| προσαρμοσμένης θεραπείας | 4,731 | 2,141 | ||
| Τιμή p έναντι εικονικού | 0,0021 | 0,0101 | ||
| φαρμάκου | ||||
1 ν ANCOVA με τη θεραπεία και τη χώρα ως παράγοντες και την αρχική τιμή της ADAS-Cog ως συμμεταβλητή. Μία θετική μεταβολή υποδεικνύει βελτίωση.
ITT: Πρόθεση για Θεραπεία, RDO: Ανακτηθείσες Αποσύρσεις
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με ριβαστιγμίνη σε όλες τις υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στην θεραπεία της άνοιας Alzheimer και άνοιας σε ασθενείς με ιδιοπαθή νόσο του Parkinson (βλ. παράγραφο 4.2 για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).
Απορρόφηση
Η ριβαστιγμίνη απορροφάται ταχέως και πλήρως. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις της στο πλάσμα επιτυγχάνονται σε περίπου 1 ώρα. Ως αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης της ριβαστιγμίνης με το ένζυμο-στόχο της, η αύξηση της βιοδιαθεσιμότητας είναι μεγαλύτερη κατά περίπου 1,5 φορές σε σύγκριση με εκείνη που αναμενόταν με βάση την αύξηση της δοσολογίας. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα μετά από μία δοσολογία 3 mg είναι περίπου 36% ±13%. Η χορήγηση της
ριβαστιγμίνης μαζί με τροφή καθυστερεί την απορρόφηση (tmax) κατά 90 λεπτά, ενώ μειώνει τη Cmax και αυξάνει την AUC κατά περίπου 30%.
Κατανομή
Η πρωτεϊνική δέσμευση της ριβαστιγμίνης είναι περίπου 40%. Διαπερνά εύκολα τον αιματεγκεφαλικό φραγμό και έχει φαινομενικό όγκο κατανομής μεταξύ 1,8 και 2,7 l/kg.
Βιομετασχηματισμός
Η ριβαστιγμίνης μεταβολίζεται ταχέως και εκτενώς (ο χρόνος ημισείας ζωής στο πλάσμα είναι περίπου 1 ώρα), κυρίως μέσω υδρόλυσης με μεσολάβηση χολινεστεράσης, στον αποκαρβαμυλιωμένο μεταβολίτη. In vitro, ο μεταβολίτης αυτός αναστέλλει την ακετυλοχολινεστεράση σε ελάχιστο βαθμό (<10%).
Με βάση in vitro μελέτες, καμία φαρμακοκινητική αλληλεπίδραση αναμένεται με φαρμακευτικά προϊόντα που μεταβολίζονται από τα ισοένζυμα του κυτοχρώματος εξής: CYP1A2, CYP2D6, CYP3A4 / 5, CYP2E1, CYP2C9, CYP2C8, CYP2C19, ή CYP2B6.
Σύμφωνα με ενδείξεις από μελέτες που έγιναν τόσο σε πειραματόζωα, τα μείζονα ισοένζυμα του κυτοχρώματος P450 ελάχιστα ενέχονται στον μεταβολισμό της ριβαστιγμίνης. Η ολική κάθαρση της ριβαστιγμίνης από το πλάσμα ήταν περίπου 130 l/h μετά από ενδοφλέβια χορήγηση δοσολογίας
0,2 mg, ενώ μειώθηκε σε 70 l/h μετά από την ενδοφλέβια χορήγηση δοσολογίας 2,7 mg.
Αποβολή
Στα ούρα δεν ανευρίσκεται αμετάβλητη ριβαστιγμίνη. Η νεφρική απέκκριση των μεταβολιτών είναι η βασική οδός απομάκρυνσής τους. Μετά από τη χορήγηση της ραδιοεπισημασμένης με 14C ριβαστιγμίνης, η απέκκριση από τους νεφρούς ήταν ταχεία και ουσιαστικά πλήρης (>90%) εντός
24 ωρών. Ποσοστό χαμηλότερο από το 1% της χορηγούμενης δοσολογίας απεκκρίνεται στα κόπρανα. Δεν παρατηρείται συσσώρευση της ριβαστιγμίνης ή του αποκαρβαμυλιωμένου μεταβολίτη σε ασθενείς με νόσο Alzheimer.
Μια πληθυσμιακή φαρμακοκινητική ανάλυση έδειξε ότι η χρήση της νικοτίνης αυξάνει την από του στόματος κάθαρση της rivastigmine κατά 23% σε ασθενείς με νόσο Alzheimer (n = 75 καπνιστές και 549 μη-καπνιστές), μετά τη ριβαστιγμίνη δόσεις από του στόματος κάψουλα έως 12 mg / ημέρα.
Ηλικιωμένοι
Αν και η βιοδιαθεσιμότητα της ριβαστιγμίνης είναι μεγαλύτερη σε ηλικιωμένα άτομα από ότι σε νεαρούς υγιείς εθελοντές, μελέτες σε ασθενείς με νόσο Alzheimer ηλικίας μεταξύ 50 και 92 ετών δεν έδειξαν μεταβολή της βιοδιαθεσιμότητας με την ηλικία.
Ηπατική δυσλειτουργία
Η Cmax της ριβαστιγμίνης ήταν περίπου 60% υψηλότερη και η AUC της ριβαστιγμίνης ήταν υπερδιπλάσια σε άτομα με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία από ότι σε υγιή άτομα.
Νεφρική δυσλειτουργία
Η Cmax και η AUC της ριβαστιγμίνης ήταν υπερδιπλάσιες σε άτομα με μέτρια νεφρική δυσλειτουργία σε σύγκριση με υγιή άτομα. Ωστόσο, δεν παρατηρήθηκαν αλλαγές στη Cmax και στην AUC της ριβαστιγμίνης σε άτομα με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία.
Φαρμακευτικές πληροφορίες - RIVASTIGMINE/ACTAVIS 1,5MG/CAP
Περιεχόμενο καψακίου:
Στεατικό μαγνήσιο Άνυνδρο κολλοειδές πυρίτιο Υπρομελλόζη
Μικροκρυσταλλική κυτταρίνη
Κέλυφος καψακίου:
Rivastigmine Actavis 1,5 mg σκληρά καψάκια Διοξείδιο του τιτανίου (E171)
Κίτρινο οξείδιο του σιδήρου (E172) Ζελατίνη
Rivastigmine Actavis 3 mg, 4,5 mg και 6 mg σκληρά καψάκια Κόκκινο οξείδιο του σιδήρου (E172)
Διοξείδιο του τιτανίου (E171) Κίτρινο οξείδιο του σιδήρου (E172) Ζελατίνη
Συσκευασίες κυψέλης:
Rivastigmine Actavis 1,5 mg και 3 mg σκληρά καψάκια
2 έτη.
Rivastigmine Actavis 4,5 mg και 6 mg σκληρά καψάκια
3 έτη.
Περιέκτες:
Rivastigmine Actavis 1,5 mg, 3 mg, 4,5 mg και 6 mg σκληρά καψάκια
2 έτη.
-
Συσκευασία κυψέλης (Al/PVC): 28, 56 και 112 σκληρά καψάκια.
-
Περιέκτες καψακίων (HDPE) με πώμα από PP με επένδυση: 250 σκληρά καψάκια.
Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.