SAIZEN IN.SO.CART 8,00MG/ML (γνωστή δραστική)

Το Saizen^® ενδείκνυται για τη θεραπεία της:

Παιδιά και έφηβοι:

• Ανεπάρκειας ανάπτυξης σε παιδιά, που προκαλείται από μειωμένη έκκριση ή απουσία έκκρισης της ενδογενούς αυξητικής ορμόνης.

• Ανεπάρκειας ανάπτυξης σε κορίτσια με γοναδική δυσγενεσία (σύνδρομο Turner), που έχει επιβεβαιωθεί με χρωμοσωμική ανάλυση.

• Ανεπάρκειας ανάπτυξης σε παιδιά πριν την εφηβεία, λόγω χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας (CRF).

• Διαταραχές ανάπτυξης (πραγματικό ύψος SDS < -2,5 και ύψος κατόπιν αναγωγής βάσει του ύψους των γονέων SDS < -1) σε μικρού αναστήματος παιδιά που έχουν γεννηθεί μικρά σε σχέση με την ηλικία κύησής τους (SGA), με βάρος γέννησης και/ή ύψος κάτω από –2 SD, που δεν κατάφεραν να εκδηλώσουν επαρκή ανάπτυξη (HV SDS < 0 κατά το προηγούμενο έτος) μέχρι την ηλικία των 4 ετών ή αργότερα.

  Ενήλικες:

• Θεραπεία υποκατάστασης σε ενήλικες με σοβαρή ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης η οποία έχει διαγνωσθεί με μια δυναμική διαγνωστική δοκιμασία για την ανεπάρκεια της αυξητικής ορμόνης. Οι ασθενείς πρέπει επίσης να πληρούν τα εξής κριτήρια:

  • Εμφάνιση της νόσου σε παιδική ηλικία:

    Οι ασθενείς που είχαν διαγνωστεί ως έχοντες ανεπάρκεια της αυξητικής ορμόνης κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας, πρέπει να επανεξεταστούν και η ανεπάρκειά τους σε αυξητική ορμόνη να επιβεβαιωθεί πριν την έναρξη της θεραπείας υποκατάστασης με Saizen^®.

  • Εμφάνιση της νόσου σε ενήλικες:

    Οι ασθενείς πρέπει να έχουν ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης ως αποτέλεσμα υποθαλαμικής ή υποφυσιακής νόσου και επιπλέον να έχουν διαγνωστεί με μία

    τουλάχιστον ακόμη ορμονική ανεπάρκεια (εκτός της προλακτίνης) και να τους έχει χορηγηθεί κατάλληλη θεραπεία υποκατάστασης πριν την έναρξη της θεραπείας υποκατάστασης με χρήση αυξητικής ορμόνης.

Το Saizen^® 8 mg/ml προορίζεται για χορήγηση πολλαπλών δόσεων σε έναν συγκεκριμένο ασθενή.

Δοσολογία

Το Saizen^® συνιστάται να χορηγείται πριν από τον ύπνο με την ακόλουθη δοσολογία:

Παιδιά και έφηβοι:

Η δοσολογία του Saizen^® θα πρέπει να εξατομικεύεται για κάθε ασθενή με βάση την επιφάνεια του σώματος ή το σωματικό βάρος.

• Ανεπάρκεια ανάπτυξης λόγω ανεπαρκούς έκκρισης ενδογενούς αυξητικής ορμόνης: 0,7-1,0 mg/m² επιφανείας σώματος ημερησίως ή 0,025-0,035 mg/kg σωματικού βάρους ημερησίως με υποδόρια χορήγηση.

• Ανεπάρκεια ανάπτυξης σε κορίτσια λόγω γοναδικής δυσγενεσίας (σύνδρομο Turner): 1,4 mg/m² επιφανείας σώματος ημερησίως ή 0,045 – 0,050 mg/kg σωματικού βάρους ημερησίως με υποδόρια χορήγηση.

  Ταυτόχρονη θεραπεία με μη ανδρογονικά αναβολικά στεροειδή σε ασθενείς με σύνδρομο Turner μπορεί να προάγει αυξητική ανταπόκριση.

• Ανεπάρκεια ανάπτυξης σε παιδιά πριν την εφηβεία λόγω χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας:

  1,4 mg/m² επιφανείας σώματος ημερησίως, περίπου ίση με 0,045 – 0,050 mg/kg σωματικού βάρους, ημερησίως με υποδόρια χορήγηση.

• Ανεπάρκεια ανάπτυξης σε παιδιά με κοντό ανάστημα γεννημένα SGA: Η προτεινόμενη ημερήσια δόση είναι 0,035 mg/kg σωματικού βάρους (ή 1 mg/m²/ημέρα) με υποδόρια χορήγηση.

Η θεραπευτική αγωγή θα πρέπει να διακοπεί όταν ο ασθενής έχει φθάσει σε ένα ικανοποιητικό ύψος ενήλικα ή υπάρξει σύγκλειση των επιφύσεων.

Για διαταραχές ανάπτυξης σε μικρού αναστήματος παιδιά που έχουν γεννηθεί SGA, η θεραπεία συστήνεται συνήθως έως ότου επιτευχθεί το τελικό ύψος. Η θεραπεία πρέπει να διακοπεί μετά το πρώτο έτος εάν η ταχύτητα αύξησης του ύψους SDS είναι μικρότερη από +1. Η θεραπεία πρέπει να διακοπεί όταν επιτευχθεί το τελικό ύψος (ορισμένο ως ταχύτητα αύξησης ύψους

< 2 cm/έτος), και εάν απαιτείται επιβεβαίωση σε περίπτωση που η ηλικία των οστών είναι > 14 ετών (κορίτσια) ή > 16 ετών (αγόρια), καθώς αντιστοιχεί στην συνένωση των αυξητικών πλακών των επιφύσεων.

Ενήλικες:

• Ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης σε ενήλικες

Κατά την έναρξη της θεραπείας με σωματοτροπίνη, συνιστάται η υποδόρια ένεση χαμηλών δόσεων των 0,15-0,3 mg ημερησίως. Η δόση αυτή πρέπει να προσαρμόζεται σταδιακά, υπό τον έλεγχο των τιμών του αυξητικού παράγοντα 1 (IGF-1). Η προτεινόμενη τελική δόση αυξητικής ορμόνης σπανίως υπερβαίνει 1,0 mg/ημέρα.

Γενικά, πρέπει να χορηγείται η ελάχιστη αποτελεσματική δόση.

Οι γυναίκες μπορεί να απαιτούν υψηλότερες δόσεις από τους άνδρες, καθώς οι άνδρες εμφανίζουν αυξανόμενη ευαισθησία στον IGF-1 με την πάροδο του χρόνου. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει κίνδυνος οι γυναίκες, ειδικά εκείνες που λαμβάνουν θεραπεία οιστρογόνων από του στόμα, να λαμβάνουν υποδοσολογούμενη θεραπεία ενώ οι άντρες υπερδοσολογούμενη.

Σε μεγαλύτερους σε ηλικία ή υπέρβαρους ασθενείς, μπορεί να είναι απαραίτητες

μικρότερες δόσεις.

Ασθενείς με νεφρική ή ηπατική ανεπάρκεια:

Τα μέχρι σήμερα διαθέσιμα δεδομένα περιγράφονται στην ενότητα 5.2, αλλά δεν μπορούν να γίνουν συστάσεις σχετικά με τη δοσολογία.

Τρόπος χορήγησης

Για τη χορήγηση του ενέσιμου διαλύματος Saizen^® ακολουθήστε τις οδηγίες που δίνονται στο φύλλο οδηγιών χρήσης του φαρμάκου και στο εγχειρίδιο οδηγιών που παρέχεται με την επιλεχθείσα συσκευή χορήγησης: συσκευή αυτοχορήγησης easypod^TM ή συσκευή τύπου πένας aluetta.

Η χρήση της συσκευής easypod^TM προορίζεται πρωτίστως για παιδιά από την ηλικία των 7 ετών μέχρις ότου ενηλικιωθούν. Η χρήση των συσκευών από παιδιά πρέπει πάντοτε να γίνεται υπό την επίβλεψη ενήλικα.

Για οδηγίες για το χειρισμό παρακαλούμε βλ. παράγραφο 6.6.

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

Η σωματοτροπίνη δε θα πρέπει να χρησιμοποιείται για την ενίσχυση της ανάπτυξης σε παιδιά με κλειστές επιφύσεις.

Η σωματοτροπίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται όταν υπάρχει οποιαδήποτε ένδειξη δραστηριότητας όγκου. Οι ενδοκρανιακοί όγκοι πρέπει να είναι ανενεργοί και η αντινεοπλασματική θεραπεία πρέπει να έχει ολοκληρωθεί πριν την έναρξη της θεραπείας με αυξητική ορμόνη. Η θεραπεία θα πρέπει να διακόπτεται αν υπάρχει ένδειξη αύξησης όγκου.

Η σωματοτροπίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε περίπτωση πολλαπλασιαστικής ή προ- βλαστικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας.

Ασθενείς με οξεία κρίσιμη ασθένεια που έχουν υποστεί επιπλοκές μετά από επέμβαση ανοικτής καρδιάς, επέμβαση στην κοιλιακή χώρα, πολλαπλό τραύμα από ατύχημα, οξεία αναπνευστική ανεπάρκεια ή παρόμοιες καταστάσεις δεν θα πρέπει να θεραπεύονται με σωματοτροπίνη.

Σε παιδιά με χρόνια νεφρική νόσο, η θεραπεία με σωματοτροπίνη θα πρέπει να διακόπτεται κατά τη μεταμόσχευση νεφρού.

Ιχνηλασιμότητα

Προκειμένου να βελτιωθεί η ιχνηλασιμότητα των βιολογικών φαρμακευτικών προϊόντων, το όνομα και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου φαρμάκου πρέπει να καταγράφεται με σαφήνεια.

Η θεραπεία θα πρέπει να διενεργείται υπό την τακτική καθοδήγηση ενός ιατρού που είναι έμπειρος στη διάγνωση και αντιμετώπιση των ασθενών με ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης.

H μέγιστη συνιστώμενη ημερήσια δόση δε θα πρέπει να υπερβαίνεται (βλ. παράγραφο 4.2). Νεόπλασμα

Οι ασθενείς με ενδο- ή εξωκρανιακή νεοπλασία σε ύφεση, οι οποίοι λαμβάνουν θεραπεία με αυξητική ορμόνη θα πρέπει να εξετάζονται προσεκτικά και σε τακτικά χρονικά διαστήματα από τον ιατρό.

Οι ασθενείς που εμφανίζουν δευτερογενή ανεπάρκεια της αυξητικής ορμόνης μετά από ενδοκρανιακό όγκο θα πρέπει να εξετάζονται συχνά για την πρόοδο ή την υποτροπή της υποκείμενης νόσου.

Σε ασθενείς που επέζησαν από καρκίνο κατά την παιδική τους ηλικία και έπειτα από την αρχική τους νεοπλασία είχαν λάβει θεραπεία με σωματοτροπίνη, αναφέρθηκε αυξημένος κίνδυνος δευτερογενούς νεοπλασίας. Σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με ακτινοβολία στο κεφάλι για το αρχικό τους νεόπλασμα, οι ενδοκρανιακές νεοπλασίες και ειδικότερα το μηνιγγίωμα, ήταν το συνηθέστερο από τις δευτερογενείς νεοπλασίες.

Σύνδρομο Prader-Willi

Η σωματοτροπίνη δεν ενδείκνυται για τη μακροχρόνια θεραπεία των παιδιατρικών ασθενών με ανεπάρκεια ανάπτυξης οφειλόμενη σε γενετικά επιβεβαιωμένο σύνδρομο Prader-Willi, εκτός αν έχει επίσης διαγνωστεί ότι έχουν ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης. Υπήρξαν αναφορές άπνοιας ύπνου και αιφνίδιου θανάτου μετά την έναρξη της θεραπείας με αυξητική ορμόνη σε παιδιατρικούς ασθενείς με σύνδρομο Prader-Willi που είχαν έναν ή περισσότερους από του ακόλουθους παράγοντες κινδύνου: σοβαρή παχυσαρκία, ιστορικό απόφραξης των άνω αεραγωγών ή άπνοια ύπνου, ή άγνωστης αιτιολογίας αναπνευστική λοίμωξη.

Λευχαιμία

Έχει αναφερθεί λευχαιμία σε μικρό αριθμό ασθενών με ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης, μερικοί εκ των οποίων έχουν λάβει αγωγή με σωματοτροπίνη. Ωστόσο, δεν υπάρχει απόδειξη ότι η επίπτωση της λευχαιμίας είναι αυξημένη σε αποδέκτες αυξητικής ορμόνης χωρίς παράγοντες προδιάθεσης.

Ευαισθησία στην ινσουλίνη

Επειδή η σωματοτροπίνη μπορεί να μειώσει την ευαισθησία στην ινσουλίνη, οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται για ενδείξεις δυσανεξίας στη γλυκόζη. Για τους ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη, μπορεί να απαιτηθεί ρύθμιση της δόσης της ινσουλίνης μετά την έναρξη θεραπείας με προϊόντα που περιέχουν σωματοτροπίνη. Οι ασθενείς με διαβήτη ή δυσανεξία στη γλυκόζη θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά κατά τη διάρκεια της θεραπείας με σωματοτροπίνη.

Αμφιβληστροειδοπάθεια

Το ιστορικό σταθερής αμφιβληστροειδοπάθειας δεν πρέπει να συνεπάγεται διακοπή της θεραπείας υποκατάστασης με σωματοτροπίνη.

Θυρεοειδική λειτουργία

Η αυξητική ορμόνη αυξάνει την επιπλέον μετατροπή της T4 σε T3 και μπορεί, ως εκ τούτου, να αναδείξει αρχόμενο υποθυρεοειδισμό. Για το λόγο αυτό θα πρέπει να διενεργείται έλεγχος της θυρεοειδικής λειτουργίας σε όλους τους ασθενείς. Σε ασθενείς με υποφυσιακή ανεπάρκεια θα πρέπει να παρακολουθείται στενά η συνήθης θεραπεία υποκατάστασης όταν χορηγείται η θεραπεία με σωματοτροπίνη.

Καλοήθης ενδοκρανιακή υπέρταση

Σε περίπτωση σοβαρής ή υποτροπιάζουσας κεφαλαλγίας, οπτικών προβλημάτων, ναυτίας ή/και εμέτου, συνιστάται βυθοσκόπηση του οφθαλμού για το ενδεχόμενο οιδήματος οπτικής θηλής. Εάν επιβεβαιωθεί οίδημα οπτικής θηλής θα πρέπει να εξετασθεί το ενδεχόμενο καλοήθους ενδοκρανιακής υπέρτασης (ή ψευδονεόπλασμα του εγκεφάλου) και τότε, αν είναι απαραίτητο, θα πρέπει να διακοπεί η θεραπεία με Saizen^®. Προς το παρόν δεν υπάρχουν

επαρκείς αποδείξεις για να καθοδηγήσουν τη λήψη κλινικών αποφάσεων σε ασθενείς με ενδοκρανιακή υπέρταση που έχει αντιμετωπισθεί. Εάν η θεραπεία με αυξητική ορμόνη ξαναρχίσει, είναι απαραίτητη η προσεκτική παρακολούθηση για την εμφάνιση συμπτωμάτων ενδοκρανιακής υπέρτασης.

Παγκρεατίτιδα

Αν και σπάνια, η παγκρεατίτιδα θα πρέπει να ληφθεί υπόψη σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με σωματοτροπίνη, ειδικότερα σε παιδιά που εμφανίζουν κοιλιακό άλγος.

Σκολίωση

Η σκολίωση είναι γνωστό ότι εμφανίζεται πιο συχνά σε κάποιες από τις ομάδες ασθενών που υποβάλλονται σε θεραπεία με σωματοτροπίνη, για παράδειγμα σύνδρομο Turner. Επιπλέον, η ταχεία ανάπτυξη σε κάθε παιδί μπορεί να προκαλέσει επιδείνωση της σκολίωσης. Δεν έχει απόδειχθεί ότι η σωματοτροπίνη αυξάνει τη συχνότητα εμφάνισης ή τη σοβαρότητα της σκολίωσης. Τα σημάδια σκολίωσης πρέπει να παρακολουθούνται κατά τη διάρκεια της θεραπείας.

Αντισώματα

Όπως με όλα τα προϊόντα που περιέχουν σωματοτροπίνη, ένα μικρό ποσοστό ασθενών μπορεί να αναπτύξει αντισώματα στη σωματοτροπίνη. Η δεσμευτική ικανότητα αυτών των αντισωμάτων είναι μικρή και δεν επηρεάζει το ρυθμό της ανάπτυξης. Δοκιμασία αντισωμάτων στη σωματοτροπίνη θα πρέπει να διενεργείται σε κάθε ασθενή που δεν ανταποκρίνεται στη θεραπεία.

Επιφυσιολίσθηση κεφαλής μηριαίου οστού

Η επιφυσιολίσθηση κεφαλής μηριαίου οστού συχνά σχετίζεται με ενδοκρινικές διαταραχές όπως ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης και υποθυρεοειδισμό καθώς και με απότομες αυξήσεις στην ανάπτυξη. Η επιφυσιολίσθηση κεφαλής μηριαίου οστού σε παιδιά υπό θεραπεία με αυξητική ορμόνη μπορεί να οφείλεται σε υποκείμενες ενδοκρινικές διαταραχές ή στην αυξημένη ταχύτητα ανάπτυξης που οφείλεται στη θεραπεία. Οι απότομες αυξήσεις της ανάπτυξης μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο προβλημάτων των αρθρώσεων, ιδιαίτερα δε του ισχίου που βρίσκεται σε μεγάλη ένταση κατά την απότομη προεφηβική ανάπτυξη. Οι γιατροί και οι γονείς πρέπει να είναι σε εγρήγορση για κάθε εμφάνιση προβλήματος στο βάδισμα ή παράπονα για πόνο στο ισχίο ή το γόνατο σε παιδιά υπό θεραπεία Saizen^®.

Ανεπάρκεια ανάπτυξης λόγω χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας

Οι ασθενείς με ανεπάρκεια ανάπτυξης λόγω χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας θα πρέπει να εξετάζονται περιοδικά για στοιχεία προόδου νεφρικής οστεοδυστροφίας. Σε παιδιά με προχωρημένη νεφρική οστεοδυστροφία μπορεί να παρατηρηθεί επιφυσιολίσθηση ή ισχαιμική νέκρωση της κεφαλής του μηριαίου οστού και είναι αβέβαιο εάν αυτά τα προβλήματα επηρεάζονται από τη θεραπεία με αυξητική ορμόνη. Θα πρέπει να λαμβάνονται ακτινογραφίες του ισχίου πριν την έναρξη της θεραπείας.

Σε παιδιά με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, η νεφρική λειτουργία θα πρέπει να έχει ελαττωθεί κάτω από 50% του φυσιολογικού πριν χορηγηθεί η θεραπεία. Για να επιβεβαιωθεί η διαταραχή της σωματικής ανάπτυξης, η ανάπτυξη του σώματος θα πρέπει να έχει παρακολουθηθεί για έναν χρόνο πριν χορηγηθεί η θεραπεία. Η συντηρητική αγωγή για τη νεφρική ανεπάρκεια (που συμπεριλαμβάνει έλεγχο της οξέωσης, του υπερπαραθυρεοειδισμού και της διατροφικής κατάστασης για ένα χρόνο πριν την θεραπεία) πρέπει να έχει καθορισθεί και διατηρηθεί κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Η θεραπεία θα πρέπει να διακόπτεται κατά την περίοδο της μεταμόσχευσης νεφρού.

Παιδιά με κοντό ανάστημα γεννημένα SGA

Σε παιδιά με κοντό ανάστημα γεννημένα SGA, άλλοι ιατρικοί λόγοι ή θεραπείες που θα μπορούσαν να εξηγήσουν την αναπτυξιακή διαταραχή θα πρέπει να αποκλείονται πριν την

έναρξη της θεραπείας.

Στους SGA ασθενείς προτείνεται να μετράται η ινσουλίνη σε περίοδο νηστείας και η γλυκόζη του αίματος πριν την έναρξη της θεραπείας και ακολούθως κάθε χρόνο. Σε ασθενείς με υψηλό κίνδυνο για σακχαρώδη διαβήτη (π.χ. οικογενειακό ιστορικό διαβήτη, παχυσαρκία, αυξημένος δείκτης μάζας σώματος, σοβαρή ανθεκτικότητα στην ινσουλίνη, μελανίζουσα ακάνθωση) πρέπει να διεξαχθεί δοκιμασία ανοχής στη γλυκόζη από στόματος (OGTT). Εάν παρατηρηθεί προφανής διαβήτης, η αυξητική ορμόνη δεν πρέπει να χορηγηθεί.

Στους SGA ασθενείς προτείνεται να μετράται το επίπεδο IGF-I πριν την έναρξη της θεραπείας και ακολούθως δύο φορές το χρόνο. Αν με τις επαναλαμβανόμενες μετρήσεις τα επίπεδα του IGF-I υπερβαίνουν +2 SD σε σύγκριση με αναφορές για την ηλικία και το στάδιο εφηβείας, το ποσοστό IGF-I/IGFBP-3 μπορεί να ληφθεί υπόψη για τη ρύθμιση της δοσολογίας.

Η εμπειρία στην εκκίνηση της θεραπείας στους SGA ασθενείς λίγο πριν την έναρξη της εφηβείας, είναι περιορισμένη. Για το λόγο αυτό, δε συνιστάται να γίνει έναρξη της θεραπείας λίγο πριν από την έναρξη της εφηβείας. Περιορισμένη είναι η εμπειρία με SGA ασθενείς που πάσχουν από το σύνδρομο Silver-Russell.

Ποσοστό του ύψους που αποκτήθηκε κατά τη θεραπεία παιδιών με κοντό ανάστημα γεννημένα SGA, με τη σωματοτροπίνη, μπορεί να χαθεί αν η θεραπεία σταματήσει πριν επιτευχθεί το τελικό ύψος.

Κατακράτηση υγρών

Κατά τη διάρκεια της θεραπείας ορμονικής υποκατάστασης σε ενήλικες, αναμένεται να εμφανιστεί κατακράτηση υγρών.

Σε περίπτωση παρατεταμένου οιδήματος ή σοβαρής παραισθησίας η δοσολογία θα πρέπει να μειωθεί για την αποφυγή ανάπτυξης συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα.

Οξεία κρίσιμη νόσος

Σε όλους τους ασθενείς που αναπτύσσουν οξεία κρίσιμη νόσο θα πρέπει να αξιολογείται το όφελος της θεραπείας με σωματοτροπίνη σε σχέση με το δυνητικό κίνδυνο.

Αλληλεπίδραση με γλυκοκορτικοειδή

H έναρξη της υποκατάστασης της αυξητικής ορμόνης μπορεί σε μερικούς ασθενείς να αναδείξει δευτερογενή ανεπάρκεια των επινεφριδίων μειώνοντας τη δραστηριότητα της 11β- υδροξυστεροειδικής αφυδρογονάσης, τύπου 1 (11β-HSD1), ένα ένζυμο που μετατρέπει την ανενεργή κορτιζόνη σε κορτιζόλη και μπορεί να απαιτείται θεραπεία υποκατάστασης γλυκοκορτικοειδών. Η έναρξη της σωματοτροπίνης σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία υποκατάστασης γλυκοκορτικοειδών μπορεί να οδηγήσει σε εκδήλωση ανεπάρκειας κορτιζόλης. Μπορεί να απαιτείται προσαρμογή της δόσης γλυκοκορτικοειδών.

Χρήση με θεραπεία οιστρογόνων από του στόματος

Εάν μια γυναίκα που παίρνει σωματοτροπίνη αρχίσει θεραπεία οιστρογόνων από του στόματος, η δόση της σωματοτροπίνης μπορεί να χρειαστεί να αυξηθεί για να διατηρήσει τα επίπεδα του IGF-1 στον ορό εντός του φυσιολογικού εύρους ανάλογα με την ηλικία.

Αντιστρόφως, εάν μια γυναίκα σε θεραπεία με σωματοτροπίνη διακόψει τη θεραπεία οιστρογόνων από του στόματος, η δόση της σωματοτροπίνης μπορεί να χρειαστεί να μειωθεί για να αποφευχθεί η υπέρμετρη αύξηση της αυξητικής ορμόνης και / ή των ανεπιθύμητων ενεργειών (βλ. παράγραφο 4.5).

Γενικά

Το σημείο της ένεσης πρέπει να αλλάζει ώστε να αποφεύγεται η λιποατροφία.

Η ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης στον ενήλικα είναι μία ισόβια κατάσταση και πρέπει να αντιμετωπίζεται ανάλογα, εντούτοις η εμπειρία στους ασθενείς άνω των 60 ετών καθώς και η εμπειρία σε παρατεταμένη χρήση είναι περιορισμένη.

Έκδοχα

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά φυσίγγιο, δηλαδή είναι ουσιαστικά «ελεύθερο νατρίου».

Η ταυτόχρονη θεραπεία με γλυκοκορτικοειδή αναστέλλει την αυξητική δράση των προϊόντων που περιέχουν σωματοτροπίνη. Οι ασθενείς με έλλειψη ACTH θα πρέπει να προσαρμόζουν προσεκτικά την θεραπεία υποκατάστασης γλυκοκορτικοειδών προς αποφυγή ανασταλτικής δράσης στην αυξητική ορμόνη.

Η αυξητική ορμόνη μειώνει τη μετατροπή της κορτιζόνης σε κορτιζόλη και μπορεί να αποκαλύψει κεντρικό υποαδρεναλισμό που δεν έχει εντοπιστεί ή να καταστήσει ανεπαρκείς τις μικρές δόσεις υποκατάστασης γλυκοκορτικοειδών (βλέπε παράγραφο 4.4).

Σε γυναίκες σε θεραπεία υποκατάστασης οιστρογόνων από του στόματος, μία υψηλότερη δόση αυξητικής ορμόνης μπορεί να απαιτηθεί ώστε να επιτευχθεί ο στόχος της θεραπείας (βλ. παράγραφο 4.4).

Δεδομένα από μία μελέτη αλληλεπίδρασης που πραγματοποιήθηκε σε ενήλικες με ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης, υποδηλώνουν ότι η χορήγηση της σωματοτροπίνης μπορεί να αυξήσει την κάθαρση ουσιών που είναι γνωστό ότι μεταβολίζονται από τα ισοένζυμα του κυτοχρώματος P450. Η κάθαρση ουσιών που μεταβολίζονται από το κυτόχρωμα P 450 3A4 (π.χ. στεροειδή του φύλου, κορτικοστεροειδή, αντισπασμωδικά και κυκλοσπορίνη) μπορεί να αυξηθεί ιδιαίτερα, με αποτέλεσμα χαμηλότερα επίπεδα στο πλάσμα των ουσιών αυτών. Η κλινική σημασία του γεγονότος αυτού είναι άγνωστη.

Κύηση

Δεν διατίθενται κλινικά δεδομένα σχετικά με έκθεση κατά την εγκυμοσύνη. Από τις μελέτες αναπαραγωγής που έγιναν σε ζώα με προϊόντα που περιέχουν σωματοτροπίνη, δεν υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία για αυξημένο κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών για το έμβρυο ή το κύημα (βλ. παράγραφο 5.3). Ωστόσο, τα προϊόντα που περιέχουν σωματοτροπίνη δεν συνιστώνται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας που δεν χρησιμοποιούν αντισύλληψη.

Θηλασμός

Δεν έχουν πραγματοποιηθεί κλινικές μελέτες σε γυναίκες που θηλάζουν. Δεν είναι γνωστό αν η σωματοτροπίνη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Για το λόγο αυτό, θα πρέπει να εφιστάται προσοχή όταν χορηγείται η σωματοτροπίνη σε γυναίκες που θηλάζουν.

Γονιμότητα

Οι μη-κλινικές μελέτες τοξικότητας έδειξαν ότι η σωματοτροπίνη δεν προκάλεσε ανεπιθύμητες ενέργειες στη γονιμότητα αρρένων και θηλέων (βλ. παράγραφο 5.3).

ν

Τα προϊόντα που περιέχουν σωματοτροπίνη δεν έχουν καμία επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.

Μέχρι και 10 % των ασθενών μπορούν να εμφανίσουν ερυθρότητα και κνησμό στο σημείο της ένεσης.

Οι ενήλικες ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία υποκατάστασης της αυξητικής ορμόνης, αναμένεται να παρουσιάσουν κατακράτηση υγρών. Κλινικές εκδηλώσεις της κατακράτησης υγρών μπορεί να είναι το οίδημα, η διόγκωση των αρθρώσεων, οι αρθραλγίες, οι μυαλγίες και οι παραισθήσεις. Εντούτοις, αυτά τα συμπτώματα / σημεία είναι συνήθως παροδικά και δοσοεξαρτώμενα.

Οι ενήλικες ασθενείς με ανεπάρκεια της αυξητικής ορμόνης, που είχαν διαγνωσθεί με ανεπάρκεια της αυξητικής ορμόνης στην παιδική ηλικία, ανέφεραν ανεπιθύμητες ενέργειες λιγότερο συχνά από τους ασθενείς με έναρξη της ανεπάρκειας της αυξητικής ορμόνης στην ενήλικη ζωή.

Μπορεί να εμφανισθούν αντισώματα στη σωματοτροπίνη σε ένα μικρό ποσοστό ασθενών. Μέχρι σήμερα τα αντισώματα αυτά έχουν αναφερθεί ως έχοντα μικρή δεσμευτική ικανότητα και δεν έχουν συσχετισθεί με μείωση της ανάπτυξης εκτός από τις περιπτώσεις ασθενών με ελλείψεις γονιδίων. Σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις, όταν το μειωμένο ανάστημα οφείλεται στην έλλειψη του γονιδιακού συμπλόκου της αυξητικής ορμόνης, η θεραπεία με αυξητική ορμόνη μπορεί να προκαλέσει την εμφάνιση αντισωμάτων που μειώνουν την ανάπτυξη.

Έχει αναφερθεί λευχαιμία σε έναν μικρό αριθμό ασθενών με έλλειψη αυξητικής ορμόνης, μερικοί από τους οποίους έλαβαν θεραπεία με σωματοτροπίνη. Ωστόσο, δεν υπάρχει απόδειξη ότι η επίπτωση της λευχαιμίας αυξάνεται σε αποδέκτες αυξητικής ορμόνης χωρίς παράγοντες προδιάθεσης.

Οι ακόλουθοι ορισμοί εφαρμόζονται στην ορολογία συχνότητας που χρησιμοποιείται παρακάτω: πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10), όχι συχνές (≥ 1/1.000 έως < 1/100), σπάνιες (≥ 1/10.000 έως < 1/1.000), πολύ σπάνιες (< 1/10.000), μη γνωστή συχνότητα (δεν μπορεί να εκτιμηθεί με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).

Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας εμφάνισης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς: Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων, Mεσογείων 284, Χολαργός 155 62 Τηλέφωνο: 213 2040 337, Ιστότοπος:

www.eof.gr, http://www.kitrinikarta.gr

Η υπέρβαση των συνιστώμενων δοσολογιών μπορεί να προκαλέσει ανεπιθύμητες ενέργειες. Η υπερδοσολογία μπορεί να οδηγήσει σε υπογλυκαιμία και στη συνέχεια σε υπεργλυκαιμία. Επιπροσθέτως, η υπερδοσολογία με σωματοτροπίνη μπορεί να προκαλέσει εκδηλώσεις κατακράτησης υγρών.