SAXENDA INJ.SOL 6mg/ML
Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Αλληλεπιδράσεις με
Περιορισμοί
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)
Τελευταία ενημέρωση SmPC
Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - SAXENDA 6mg/ML
Ενήλικες
Το Saxenda ενδείκνυται για χρήση ως συμπληρωματική αγωγή σε μια δίαιτα χαμηλών θερμίδων και σε αυξημένη σωματική δραστηριότητα με σκοπό τη διαχείριση του βάρους σε ενήλικες ασθενείς με αρχικό Δείκτη Μάζας Σώματος (BMI):
-
≥ 30 kg/m² (παχυσαρκία) ή
-
≥ 27 kg/m² έως < 30 kg/m² (υπερβαρότητα) παρουσία τουλάχιστον μίας συννοσηρής πάθησης σχετιζόμενης με το βάρος, όπως π.χ. δυσγλυκαιμία (προδιαβήτης ή σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2), υπέρταση, δυσλιπιδαιμία ή αποφρακτική άπνοια ύπνου.
Η θεραπεία με Saxenda θα πρέπει να διακόπτεται ύστερα από 12 εβδομάδες στη δόση των
3,0 mg/ημέρα εάν οι ασθενείς δεν έχουν χάσει τουλάχιστον 5% του αρχικού σωματικού βάρους τους. Έφηβοι (≥ 12 ετών)
Το Saxenda μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως συμπληρωματική αγωγή σε μια υγιεινή διατροφή και αυξημένη σωματική δραστηριότητα με σκοπό τη διαχείριση του βάρους σε έφηβους ασθενείς από την ηλικία των 12 ετών και άνω με:
-
παχυσαρκία (BMI που αντιστοιχεί σε ≥ 30 kg/m² για ενήλικες με βάση τα διεθνή όρια)* και
-
σωματικό βάρος άνω των 60 kg.
Η θεραπεία με Saxenda θα πρέπει να διακόπτεται και να επαναξιολογείται, εάν οι ασθενείς δεν έχουν χάσει τουλάχιστον 4% του BMI τους ή του z σκορ για τον BMI ύστερα από 12 εβδομάδες στη δόση των 3,0 mg/ημέρα ή τη μέγιστη ανεκτή δόση.
*Όρια BMI με βάση τα πρότυπα κατά IOTF για την παχυσαρκία ανά φύλο σε ηλικίες μεταξύ 12- 18 ετών (βλ. πίνακα 1), σύμφωνα με τον σχεδιασμό μελέτης της Δοκιμής 4180, βλ. παράγραφο 5.1.
Πίνακας 1 Όρια BMI με βάση τα πρότυπα κατά IOTF για την παχυσαρκία ανά φύλο σε ηλικίες μεταξύ 12–18 ετώνΗλικία(έτη) ΒΜΙ που αντιστοιχεί σε 30 kg/m2 για ενήλικες με βάση τα διεθνή όρια. Άρρενες Θήλεα 12 26,02 26,67 12,5 26,43 27,24 13 26,84 27,76 13,5 27,25 28,20 14 27,63 28,57 14,5 27,98 28,87 15 28,30 29,11 15,5 28,60 29,29 16 28,88 29,43 16,5 29,14 29,56 17 29,41 29,69 17,5 29,70 29,84 18 30,00 30,00 Παιδιά (6 έως <12 ετών)
Το Saxenda ενδείκνυται για χρήση ως συμπληρωματική αγωγή σε μια υγιεινή διατροφή και αυξημένη σωματική δραστηριότητα με σκοπό τη διαχείριση του βάρους σε παιδιά από την ηλικία των 6 έως
<12 ετών με
-
παχυσαρκία (BMI ≥95ο εκατοστημόριο)* και
-
σωματικό βάρος ≥45 kg.
Η θεραπεία με Saxenda θα πρέπει να διακόπτεται και να επαναξιολογείται, εάν οι ασθενείς δεν έχουν χάσει τουλάχιστον 4% του BMI τους ή του z σκορ για τον BMI ύστερα από 12 εβδομάδες στη δόση των 3,0 mg/ημέρα ή τη μέγιστη ανεκτή δόση.
*Όρια CDC BMI για την παχυσαρκία (≥95ο εκατοστημόριο) ανά φύλο σε ηλικίες μεταξύ 6 έως
<12 ετών (βλ. πίνακα 2), σύμφωνα με τον σχεδιασμό μελέτης της Δοκιμής 4392, βλ. παράγραφο 5.1.
Πίνακας 2 Όρια BMI (Βάρος σε kg/Ύψος σε m2) για παχυσαρκία (≥95ο εκατοστημόριο) ανά φύλο για παιδιά ηλικίας από 6 και <12 ετώνΗλικία (Έτη) ΠαχυσαρκίαBMI ≥ 95ο εκατοστημόριο Άρρενες Θήλεα 6 18,41 18,84 6,5 18,76 19,23 7 19,15 19,68 7,5 19,59 20,17 8 20,07 20,70 8,5 20,57 21,25 9 21,09 21,82 9,5 21,62 22,40 10 22,15 22,98 10,5 22,69 23,57 11 23,21 24,14 Ηλικία (Έτη) ΠαχυσαρκίαBMI ≥ 95ο εκατοστημόριο Άρρενες Θήλεα 11,5 23,73 24,71
Δοσολογία
Ενήλικες
Η αρχική δόση είναι 0,6 mg άπαξ ημερησίως. Η δόση θα πρέπει να αυξηθεί στα 3,0 mg άπαξ ημερησίως, σε πολλαπλάσια των 0,6 mg, ανά διαστήματα τουλάχιστον μίας εβδομάδας προκειμένου να βελτιωθεί η γαστρεντερική ανεκτικότητα (βλ. πίνακα 3). Εάν δε γίνει ανεκτή η κλιμάκωση στο επόμενο δοσολογικό βήμα επί δύο διαδοχικές εβδομάδες, εξετάστε το ενδεχόμενο διακοπής της θεραπείας. Ημερήσιες δόσεις μεγαλύτερες των 3,0 mg δε συνιστώνται.
Πίνακας 3 Χρονοδιάγραμμα κλιμάκωσης δόσεων
| Δόση | Εβδομάδες | |
| Κλιμάκωση δόσεων4 εβδομάδες | 0,6 mg | 1 |
| 1,2 mg | 1 | |
| 1,8 mg | 1 | |
| 2,4 mg | 1 | |
| Δόση συντήρησης | 3,0 mg | |
Έφηβοι (≥ 12 ετών)
Για εφήβους από την ηλικία των 12 έως κάτω των 18 ετών θα πρέπει να εφαρμόζεται παρόμοιο χρονοδιάγραμμα κλιμάκωσης των δόσεων με αυτό των ενηλίκων (βλ. πίνακα 3). Η δόση θα πρέπει να αυξάνεται μέχρι να επιτευχθεί η δόση των 3,0 mg (δόση συντήρησης) ή η μέγιστη ανεκτή δόση. Δε συνιστώνται ημερήσιες δόσεις μεγαλύτερες των 3,0 mg.
Παιδιά (6 έως <12 ετών)
Για παιδιά από την ηλικία των 6 έως κάτω των 12 ετών θα πρέπει να εφαρμόζεται παρόμοιο χρονοδιάγραμμα κλιμάκωσης των δόσεων με αυτό των ενηλίκων (βλ. πίνακα 3). Η δόση θα πρέπει να αυξάνεται μέχρι να επιτευχθεί η δόση των 3,0 mg (δόση συντήρησης) ή η μέγιστη ανεκτή δόση. Δε συνιστώνται ημερήσιες δόσεις μεγαλύτερες των 3,0 mg. Η θεραπεία με λιραγλουτίδη σε παιδιά πρέπει να ξεκινά από ιατρό με εμπειρία στη διαχείριση της παχυσαρκίας σε παιδιά.
Δόσεις που έχουν παραλειφθεί
Εάν μια δόση παραληφθεί εντός 12 ωρών από τη συνήθη ώρα λήψης, ο ασθενής θα πρέπει να λάβει τη δόση το συντομότερο δυνατόν. Εάν απομένουν λιγότερες από 12 ώρες μέχρι την επόμενη δόση, ο ασθενής δε θα πρέπει να λάβει τη δόση που παραλείφθηκε αλλά να συνεχίσει το δοσολογικό σχήμα άπαξ ημερησίως με την επόμενη προγραμματισμένη δόση. Δε θα πρέπει να λαμβάνεται επιπλέον ή αυξημένη δόση για να αναπληρωθεί η δόση που παραλείφθηκε.
Ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2
Το Saxenda δε θα πρέπει να χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με άλλον αγωνιστή του υποδοχέα GLP-1.
Κατά την έναρξη της θεραπείας με Saxenda, θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο να μειωθεί η δόση της συγχορηγούμενης ινσουλίνης ή εκκριταγωγών ινσουλίνης (όπως οι σουλφονυλουρίες) προκειμένου να μειωθεί ο κίνδυνος υπογλυκαιμίας. Η αυτοπαρακολούθηση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα είναι αναγκαία για τη ρύθμιση της δόσης ινσουλίνης ή εκκριταγωγών ινσουλίνης (βλ. παράγραφο 4.4).
Ειδικοί πληθυσμοί Ηλικιωμένοι (≥ 65 ετών)
Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης βάσει της ηλικίας. Η θεραπευτική εμπειρία σε ασθενείς ηλικίας
≥ 75 ετών είναι περιορισμένη και η χρήση σε αυτούς τους ασθενείς δε συνιστάται (βλ. παραγράφους 4.4 και 5.2).
Nεφρική δυσλειτουργία
Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης ≥ 30 ml/min). Το Saxenda δε συνιστάται για χρήση σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/min), συμπεριλαμβανομένων των ασθενών με νεφροπάθεια τελικού σταδίου (βλ. παραγράφους 4.4, 4.8 και 5.2).
Hπατική δυσλειτουργία
Δε συνιστάται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια ηπατική δυσλειτουργία. Το Saxenda δε συνιστάται για χρήση σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία και πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (βλ. παραγράφους 4.4 και 5.2).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης για τους εφήβους και παιδιά από την ηλικία των 6 ετών και άνω.
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Saxenda σε παιδιά ηλικίας κάτω των 6 ετών δεν έχει τεκμηριωθεί (βλ. παράγραφο 5.1).
Τρόπος χορήγησης
Το Saxenda προορίζεται μόνο για υποδόρια χρήση. Δεν πρέπει να χορηγείται ενδοφλέβια ή ενδομυϊκά.
Το Saxenda χορηγείται μία φορά ημερησίως, οποιαδήποτε στιγμή, ανεξάρτητα από τα γεύματα. Μπορεί να ενεθεί στην κοιλιά, στον μηρό ή στο άνω τμήμα του βραχίονα. Η θέση και η ώρα της ένεσης μπορούν να αλλάξουν χωρίς προσαρμογή της δόσης. Εν τούτοις, είναι προτιμότερο το Saxenda να ενίεται περίπου την ίδια στιγμή της ημέρας, όταν έχει επιλεχθεί η βολικότερη στιγμή της ημέρας. Tα σημεία χορήγησης της ένεσης πρέπει να εναλλάσσονται συνεχώς για τον περιορισμό του κινδύνου συσσώρευσης αμυλοειδούς στο σημείο χορήγησης της ένεσης (βλ. παράγραφο 4.8).
Για περισσότερες οδηγίες σχετικά με τη χορήγηση, βλ. παράγραφο 6.6.
Υπερευαισθησία στη λιραγλουτίδη ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
Εισρόφηση σε συνδυασμό με γενική αναισθησία ή βαθιά καταστολή
Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις πνευμονικής εισρόφησης σε ασθενείς που λαμβάνουν αγωνιστές υποδοχέων GLP-1 και υποβάλλονται σε γενική αναισθησία ή βαθιά καταστολή. Συνεπώς, πριν από την εκτέλεση επεμβάσεων με γενική αναισθησία ή βαθιά καταστολή, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ο αυξημένος κίνδυνος υπολειμματικού γαστρικού περιεχομένου λόγω καθυστερημένης γαστρικής κένωσης (βλ. παράγραφο 4.8).
Ιχνηλασιμότητα
Προκειμένου να βελτιωθεί η ιχνηλασιμότητα των βιολογικών φαρμακευτικών προϊόντων, το όνομα και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου φαρμάκου πρέπει να καταγράφεται με σαφήνεια.
Ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια
Δεν υπάρχει κλινική εμπειρία σε ασθενείς με συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια κατηγορίας IV, σύμφωνα με την ταξινόμηση κατά New York Heart Association (NYHA), επομένως η λιραγλουτίδη δε συνιστάται να χρησιμοποιείται σε αυτούς τους ασθενείς.
Ειδικοί πληθυσμοί
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της λιραγλουτίδης για τη διαχείριση του βάρους δεν έχουν τεκμηριωθεί σε ασθενείς:
-
ηλικίας 75 ετών ή μεγαλύτερης,
-
που βρίσκονται σε θεραπεία με άλλα προϊόντα για τη διαχείριση του βάρους,
-
με παχυσαρκία δευτεροπαθή σε ενδοκρινολογικές ή διατροφικές διαταραχές ή σε αγωγή με φαρμακευτικά προϊόντα που μπορεί να προκαλέσουν αύξηση του σωματικού βάρους,
-
με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία,
-
με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.
Η χρήση σε αυτούς τους ασθενείς δε συνιστάται (βλ. παράγραφο 4.2).
Καθώς η λιραγλουτίδη δε διερευνήθηκε για τη διαχείριση του βάρους σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια ηπατική δυσλειτουργία, θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε αυτούς τους ασθενείς (βλ. παραγράφους 4.2 και 5.2).
Υπάρχει περιορισμένη εμπειρία σε ασθενείς με φλεγμονώδη εντερική νόσο και διαβητική γαστροπάρεση. Η χρήση της λιραγλουτίδης δε συνιστάται σε αυτούς τους ασθενείς καθώς συσχετίζεται με παροδικές ανεπιθύμητες ενέργειες του γαστρεντερικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένων ναυτίας, εμέτου και διάρροιας.
Παγκρεατίτιδα
Έχει παρατηρηθεί οξεία παγκρεατίτιδα κατά τη χρήση αγωνιστών του υποδοχέα GLP-1. Οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται για τα χαρακτηριστικά συμπτώματα της οξείας παγκρεατίτιδας. Εάν υπάρχει υποψία παγκρεατίτιδας, η λιραγλουτίδη θα πρέπει να διακόπτεται. Εάν επιβεβαιωθεί η οξεία παγκρεατίτιδα, η λιραγλουτίδη δε θα πρέπει να χρησιμοποιείται ξανά.
Χολολιθίαση και χολοκυστίτιδα
Σε κλινικές δοκιμές για τη διαχείριση του βάρους, παρατηρήθηκε υψηλότερο ποσοστό περιστατικών χολολιθίασης και χολοκυστίτιδας σε ασθενείς υπό θεραπεία με λιραγλουτίδη από ότι σε ασθενείς που λαμβάνουν εικονικό φάρμακο. Το γεγονός ότι η σημαντική μείωση του σωματικού βάρους μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο χολολιθίασης και άρα χολοκυστίτιδας ερμηνεύει εν μέρει μόνο το υψηλότερο ποσοστό τέτοιων περιστατικών με τη λιραγλουτίδη. Η χολολιθίαση και η χολοκυστίτιδα μπορούν να οδηγήσουν σε νοσηλεία και χολοκυστεκτομή. Οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται για τα χαρακτηριστικά συμπτώματα της χολολιθίασης και της χολοκυστίτιδας.
Θυρεοειδοπάθεια
Σε κλινικές δοκιμές για τον διαβήτη τύπου 2, αναφέρθηκαν ανεπιθύμητες ενέργειες στον θυρεοειδή αδένα, όπως βρογχοκήλη, ειδικά σε ασθενείς με προϋπάρχουσα θυρεοειδοπάθεια. Επομένως, η λιραγλουτίδη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με θυρεοειδοπάθεια.
Καρδιακή συχνότητα
Παρατηρήθηκε μια αύξηση στην καρδιακή συχνότητα με τη λιραγλουτίδη σε κλινικές δοκιμές (βλ. παράγραφο 5.1). Η καρδιακή συχνότητα θα πρέπει να παρακολουθείται ανά τακτά διαστήματα, σύμφωνα με τη συνήθη κλινική πρακτική. Οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται για τα συμπτώματα της αυξημένης καρδιακής συχνότητας (αίσθημα παλμών ή αίσθηση ταχυκαρδίας κατά την ηρεμία). Στους ασθενείς που εκδηλώνουν κλινικώς σημαντική παρατεταμένη αύξηση της καρδιακής συχνότητας ηρεμίας, η θεραπεία με λιραγλουτίδη θα πρέπει να διακόπτεται.
Αφυδάτωση
Σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με αγωνιστές του υποδοχέα GLP-1 έχουν αναφερθεί σημεία και συμπτώματα αφυδάτωσης, τα οποία περιλαμβάνουν νεφρική δυσλειτουργία και οξεία νεφρική ανεπάρκεια. Οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με λιραγλουτίδη πρέπει να ενημερώνονται για τον ενδεχόμενο κίνδυνο αφυδάτωσης, ο οποίος σχετίζεται με τις ανεπιθύμητες ενέργειες του γαστρεντερικού συστήματος, και να λαμβάνουν προληπτικά μέτρα για την αποφυγή της έλλειψης υγρών.
Υπογλυκαιμία σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2
Οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 που λαμβάνουν λιραγλουτίδη σε συνδυασμό με ινσουλίνη ή/και σουλφονυλουρία ενδέχεται να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο υπογλυκαιμίας. Ο κίνδυνος υπογλυκαιμίας μπορεί να ελαττωθεί με μείωση της δόσης της ινσουλίνης ή/και της σουλφονυλουρίας.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Έχουν αναφερθεί επεισόδια κλινικώς σημαντικής υπογλυκαιμίας σε εφήβους (≥ 12 ετών) που ακολουθούν θεραπεία με λιραγλουτίδη. Οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται για τα χαρακτηριστικά συμπτώματα της υπογλυκαιμίας και τις κατάλληλες ενέργειες.
Υπεργλυκαιμία σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη που λαμβάνουν ινσουλίνη
Σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη, το Saxenda δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο της ινσουλίνης. Έχει αναφερθεί η εμφάνιση διαβητικής κετοξέωσης σε ινσουλινοεξαρτώμενους ασθενείς μετά από ταχεία διακοπή ή μείωση της δόσης της ινσουλίνης (βλ. παράγραφο 4.2).
Έκδοχα
Το Saxenda περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά δόση, συνεπώς το φαρμακευτικό προϊόν είναι ουσιαστικά «ελεύθερο νατρίου».
In vitro, έχει αποδειχτεί ότι η λιραγλουτίδη έχει πολύ μικρές πιθανότητες να συμμετέχει σε φαρμακοκινητικές αλληλεπιδράσεις με άλλες δραστικές ουσίες που σχετίζονται με το κυτόχρωμα P450 (CYP) και την πρόσδεση στις πρωτεΐνες του πλάσματος.
Η μικρή καθυστέρηση της γαστρικής κένωσης με τη λιραγλουτίδη ενδέχεται να επηρεάσει την απορρόφηση από του στόματος συγχορηγούμενων φαρμακευτικών προϊόντων. Οι μελέτες αλληλεπίδρασης δεν κατέδειξαν καμία κλινικά σημαντική καθυστέρηση της απορρόφησης και επομένως δεν απαιτείται καμία προσαρμογή της δόσης.
Έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες αλληλεπιδράσεων με τη λιραγλουτίδη 1,8 mg. Η επίδραση στον ρυθμό γαστρικής κένωσης ήταν ισοδύναμη με τις δόσεις λιραγλουτίδης 1,8 mg και 3,0 mg
(AUC0-300 min για την παρακεταμόλη). Μικρός αριθμός ασθενών που έλαβαν λιραγλουτίδη ανέφερε τουλάχιστον ένα επεισόδιο σοβαρής διάρροιας. Η διάρροια ενδέχεται να επηρεάσει την απορρόφηση των από του στόματος συγχορηγούμενων φαρμακευτικών προϊόντων.
Βαρφαρίνη και άλλα παράγωγα της κουμαρίνης
Δεν έχει πραγματοποιηθεί καμία μελέτη αλληλεπίδρασης. Δεν μπορεί να αποκλειστεί μια κλινικά σημαντική αλληλεπίδραση με δραστικές ουσίες μικρής διαλυτότητας ή στενού θεραπευτικού δείκτη, όπως η βαρφαρίνη. Κατά την έναρξη της αγωγής με λιραγλουτίδη σε ασθενείς που λαμβάνουν
βαρφαρίνη ή άλλα παράγωγα της κουμαρίνης, συνιστάται συχνότερη παρακολούθηση του INR (διεθνές κανονικοποιημένο πηλίκο).
Παρακεταμόλη (Ακεταμινοφαίνη)
Η λιραγλουτίδη δε μετέβαλε τη συνολική έκθεση της παρακεταμόλης μετά από εφάπαξ δόση
1.000 mg. Η τιμή Cmax της παρακεταμόλης μειώθηκε κατά 31% και η διάμεση τιμή tmax παρουσίασε καθυστέρηση έως και 15 λεπτών. Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης για τη συγχορήγηση παρακεταμόλης.
Ατορβαστατίνη
Η λιραγλουτίδη δε μετέβαλε τη συνολική έκθεση της ατορβαστατίνης μετά από χορήγηση εφάπαξ δόσης ατορβαστατίνης 40 mg. Κατά συνέπεια, δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης της ατορβαστατίνης όταν συγχορηγείται με λιραγλουτίδη. Η τιμή Cmax της ατορβαστατίνης μειώθηκε κατά 38% και η διάμεση τιμή tmax παρουσίασε καθυστέρηση από 1 έως 3 ώρες με τη λιραγλουτίδη.
Γκριζεοφουλβίνη
Η λιραγλουτίδη δε μετέβαλε τη συνολική έκθεση της γκριζεοφουλβίνης μετά από χορήγηση εφάπαξ δόσης γκριζεοφουλβίνης 500 mg. Η τιμή Cmax της γκριζεοφουλβίνης αυξήθηκε κατά 37% ενώ η διάμεση τιμή tmax διατηρήθηκε αμετάβλητη. Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης της γκριζεοφουλβίνης και άλλων ουσιών με χαμηλή διαλυτότητα και υψηλή διαπερατότητα.
Διγοξίνη
Η χορήγηση εφάπαξ δόσης διγοξίνης 1 mg με τη λιραγλουτίδη είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση της τιμής AUC της διγοξίνης κατά 16%, ενώ η τιμή Cmax μειώθηκε κατά 31%. Η διάμεση τιμή του χρονικού διαστήματος που απαιτείται για την επίτευξη της μέγιστης συγκέντρωσης διγοξίνης (tmax) παρουσίασε καθυστέρηση κατά 1 έως 1,5 ώρες. Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης της διγοξίνης με βάση αυτά τα αποτελέσματα.
Λισινοπρίλη
Η χορήγηση εφάπαξ δόσης λισινοπρίλης 20 mg με τη λιραγλουτίδη είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση της τιμής AUC της λισινοπρίλης κατά 15%, ενώ η τιμή Cmax μειώθηκε κατά 27%. Η διάμεση τιμή του χρονικού διαστήματος που απαιτείται για την επίτευξη της μέγιστης συγκέντρωσης λισινοπρίλης (tmax) παρουσίασε καθυστέρηση κατά 6 έως 8 ώρες με τη λιραγλουτίδη. Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης της λισινοπρίλης με βάση αυτά τα αποτελέσματα.
Από του στόματος αντισυλληπτική αγωγή
Η λιραγλουτίδη μείωσε την τιμή Cmax της αιθινυλοιστραδιόλης και της λεβονοργεστρέλης κατά 12% και 13%, αντίστοιχα, μετά από χορήγηση εφάπαξ δόσης ενός από του στόματος αντισυλληπτικού προϊόντος. Και για τις δύο ενώσεις, παρατηρήθηκε καθυστέρηση στην τιμή tmax κατά 1,5 ώρες με τη λιραγλουτίδη. Δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σημαντικές επιδράσεις στη συνολική έκθεση σε αιθινυλοιστραδιόλη ή λεβονοργεστρέλη. Κατά συνέπεια, η αντισυλληπτική δράση αναμένεται να μην επηρεαστεί, όταν συγχορηγείται λιραγλουτίδη.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Μελέτες αλληλεπίδρασης έχουν διεξαχθεί μόνο σε ενήλικες.
Κύηση
Είναι περιορισμένα τα κλινικά δεδομένα από τη χρήση της λιραγλουτίδης σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα κατέδειξαν αναπαραγωγική τοξικότητα (βλ. παράγραφο 5.3). Ο δυνητικός κίνδυνος για τον άνθρωπο είναι άγνωστος.
Η λιραγλουτίδη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Eάν μια ασθενής προγραμματίζει εγκυμοσύνη ή εάν προκύψει εγκυμοσύνη, η θεραπεία με λιραγλουτίδη πρέπει να διακοπεί.
Θηλασμός
Δεν είναι γνωστό εάν η λιραγλουτίδη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Μελέτες σε ζώα κατέδειξαν ότι η μεταφορά λιραγλουτίδης και μεταβολιτών με στενή δομική σχέση στο γάλα είναι χαμηλή. Μη κλινικές μελέτες κατέδειξαν μείωση της νεογνικής ανάπτυξης σε θηλάζοντες νεογνούς αρουραίους σχετιζόμενη με τη θεραπεία (βλ. παράγραφο 5.3). Λόγω έλλειψης εμπειρίας, το Saxenda δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια του θηλασμού.
Γονιμότητα
Εκτός από μία μικρή μείωση στον αριθμό των ζώντων εμφυτευμένων εμβρύων, μελέτες σε ζώα δεν κατέδειξαν επιβλαβείς επιδράσεις σε σχέση με τη γονιμότητα (βλ. παράγραφο 5.3).
Το Saxenda δεν έχει καμία ή έχει ασήμαντη επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων. Ωστόσο, μπορεί να εμφανιστεί ζάλη κυρίως κατά τους 3 πρώτους μήνες της θεραπείας με Saxenda. Η οδήγηση ή ο χειρισμός μηχανημάτων θα πρέπει να γίνονται με προσοχή σε περίπτωση ζάλης.
Περίληψη του προφίλ ασφαλείας
Η ασφάλεια του Saxenda αξιολογήθηκε σε 5 διπλά τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο δοκιμές που περιελάμβαναν 5.813 ενήλικες ασθενείς υπέρβαρους ή με παχυσαρκία με τουλάχιστον μία συννοσηρή πάθηση σχετιζόμενη με το σωματικό βάρος. Συνολικά, οι αντιδράσεις από το γαστρεντερικό σύστημα ήταν οι συχνότερα αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Saxenda (67,9%) (βλ. παράγραφο «Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών» παρακάτω).
Κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα
Στον Πίνακα 4 παρατίθενται οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν σε ενήλικες. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται ανά κατηγορία/οργανικό σύστημα και ανά συχνότητα. Οι κατηγορίες συχνότητας ορίζονται ως: πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10), όχι συχνές (≥ 1/1.000 έως < 1/100), σπάνιες (≥ 1/10.000 έως < 1/1.000), πολύ σπάνιες (< 1/10.000) και μη γνωστής συχνότητας (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα). Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας εμφάνισης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.
Πίνακας 4 Ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν σε ενήλικες| Κατηγορίες/οργαν ικό σύστημα MedDRA | Πολύ συχνές | Συχνές | Όχι συχνές | Σπάνιες | Mη γνωστής συχνότητας |
| Διαταραχές του ανοσοποιητικούσυστήματος | Αναφυλακτική αντίδραση | ||||
| Μεταβολικές και διατροφικές διαταραχές | Υπογλυκαιμία* | Αφυδάτωση | |||
| Ψυχιατρικές διαταραχές | Αϋπνία** | ||||
| Διαταραχές του νευρικούσυστήματος | Κεφαλαλγία | Ζάλη Δυσγευσία | |||
| Καρδιακές διαταραχές | Ταχυκαρδία | ||||
| Γαστρεντερικές | Ναυτία | Ξηροστομία | Παγκρεατίτιδα*** | Εντερική | |
| διαταραχές | Έμετος | Δυσπεψία | Καθυστερημένη | απόφραξη† | |
| Διάρροια | Γαστρίτιδα | γαστρική | |||
| Δυσκοιλιότητ | Γαστροοισοφαγικ | κένωση**** | |||
| α | ή παλινδρόμηση | ||||
| Άλγος άνω | |||||
| κοιλιακής χώρας | |||||
| Μετεωρισμός | |||||
| Ερυγή | |||||
| Διάταση της | |||||
| κοιλίας | |||||
| Ηπατοχολικές διαταραχές | Χολολιθίαση*** | Χολοκυστίτιδα*** | |||
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | Εξάνθημα | Κνίδωση | Δερματική αμυλοείδωση | ||
| Διαταραχές των | Οξεία νεφρική | ||||
| νεφρών και των | ανεπάρκεια | ||||
| ουροφόρων οδών | Νεφρική δυσ- | ||||
| λειτουργία | |||||
| Γενικές διαταραχές | Αντιδράσεις της | Αίσθημα κακουχίας | |||
| και καταστάσεις | θέσης ένεσης | ||||
| στη θέση | Εξασθένιση | ||||
| χορήγησης | Κόπωση | ||||
| Παρακλινικές | Αυξημένη | ||||
| εξετάσεις | λιπάση* | ||||
| Αυξημένη | |||||
| αμυλάση* |
*Αναφέρθηκε υπογλυκαιμία (βάσει συμπτωμάτων αναφερόμενων από τους ίδιους τους ασθενείς χωρίς να επιβεβαιωθούν από μετρήσεις γλυκόζης αίματος) σε ασθενείς χωρίς σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 που λάμβαναν αγωγή με Saxenda σε συνδυασμό με δίαιτα και άσκηση. Βλ. παράγραφο «Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών» για περισσότερες πληροφορίες.
**Αϋπνία παρατηρήθηκε κυρίως κατά τους 3 πρώτους μήνες της θεραπείας.
***Βλ. παράγραφο 4.4.
****Από ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές φάσης 2, 3α και 3β.
†ΑΕ από πηγές μετά την κυκλοφορία.
Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών:
Υπογλυκαιμία σε ασθενείς χωρίς σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2
Σε κλινικές δοκιμές με υπέρβαρους ή παχύσαρκους ασθενείς χωρίς σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 υπό αγωγή με Saxenda σε συνδυασμό με δίαιτα και άσκηση, δεν αναφέρθηκε κανένα σοβαρό σύμβαμα υπογλυκαιμίας (για το οποίο να χρειάστηκε βοήθεια από τρίτο πρόσωπο). Συμπτώματα υπογλυκαιμικών συμβαμάτων αναφέρθηκαν από το 1,6% των ασθενών υπό αγωγή με Saxenda και
από το 1,1% των ασθενών υπό αγωγή με εικονικό φάρμακο, εν τούτοις, τα συμβάματα αυτά δεν επιβεβαιώθηκαν με μετρήσεις γλυκόζης αίματος. Τα περισσότερα συμβάματα ήταν ήπια.
Υπογλυκαιμία σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2
Σε μια κλινική δοκιμή με υπέρβαρους ή παχύσαρκους ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 υπό αγωγή με Saxenda σε συνδυασμό με δίαιτα και άσκηση, σοβαρή υπογλυκαιμία (για την οποία χρειάστηκε βοήθεια από τρίτο πρόσωπο) αναφέρθηκε από το 0,7% των ασθενών που λάμβαναν Saxenda και μόνο σε ασθενείς που λάμβαναν παράλληλα σουλφονυλουρία. Επιπλέον, στους ασθενείς αυτούς, τεκμηριωμένη συμπτωματική υπογλυκαιμία αναφέρθηκε από το 43,6% των ασθενών υπό αγωγή με Saxenda και από το 27,3% των ασθενών υπό αγωγή με εικονικό φάρμακο. Από τους ασθενείς που δε λάμβαναν παράλληλα θεραπεία με σουλφονυλουρία, το 15,7% των ασθενών υπό αγωγή με Saxenda και το 7,6% των ασθενών υπό αγωγή με εικονικό φάρμακο ανέφεραν τεκμηριωμένα συμπτωματικά υπογλυκαιμικά συμβάματα (που ορίζονταν ως επίπεδα γλυκόζης στο πλάσμα ≤ 3,9 mmol/l συνοδευόμενα από συμπτώματα).
Υπογλυκαιμία σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 υπό αγωγή με ινσουλίνη
Σε μια κλινική δοκιμή με υπέρβαρους ή παχύσαρκους ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 υπό αγωγή με ινσουλίνη και λιραγλουτίδη 3,0 mg/ημέρα σε συνδυασμό με δίαιτα και άσκηση και μέχρι 2 από του στόματος χορηγούμενα αντιδιαβητικά φάρμακα (OADs), αναφέρθηκε σοβαρή υπογλυκαιμία (χρειάστηκε βοήθεια από τρίτο πρόσωπο) από το 1,5% των ασθενών που λάμβαναν λιραγλουτίδη
3,0 mg/ημέρα. Στη δοκιμή αυτή, τεκμηριωμένη συμπτωματική υπογλυκαιμία (που οριζόταν ως επίπεδα γλυκόζης στο πλάσμα ≤ 3,9 mmol/l συνοδευόμενα από συμπτώματα) αναφέρθηκε από το 47,2% των ασθενών που λάμβαναν λιραγλουτίδη 3,0 mg/ημέρα και από το 51,8% των ασθενών που λάμβαναν εικονικό φάρμακο. Από τους ασθενείς που δε λάμβαναν παράλληλα θεραπεία με σουλφονυλουρία, το 60,9% των ασθενών υπό αγωγή με λιραγλουτίδη 3,0 mg/ημέρα και το 60,0% των ασθενών υπό αγωγή με εικονικό φάρμακο ανέφεραν τεκμηριωμένα συμπτωματικά υπογλυκαιμικά συμβάματα.
Ανεπιθύμητες ενέργειες του γαστρεντερικού
Τα περισσότερα επεισόδια γαστρεντερικών συμβαμάτων ήταν ήπιας ή μέτριας βαρύτητας, παροδικά και στις περισσότερες περιπτώσεις δεν οδήγησαν σε διακοπή της θεραπείας. Οι αντιδράσεις εκδηλώθηκαν κατά κανόνα κατά τις πρώτες εβδομάδες θεραπείας και υποχώρησαν μέσα σε λίγες ημέρες ή εβδομάδες κατά τη συνέχιση της θεραπείας.
Ασθενείς ηλικίας ≥ 65 ετών ενδέχεται να παρουσιάσουν περισσότερες γαστρεντερικές επιδράσεις κατά τη θεραπεία με Saxenda.
Οι ασθενείς με ήπια ή μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης ≥ 30 ml/min) ενδέχεται να εκδηλώσουν περισσότερες γαστρεντερικές επιδράσεις κατά τη θεραπεία με Saxenda.
Οξεία νεφρική ανεπάρκεια
Σε ασθενείς υπό θεραπεία με αγωνιστές του υποδοχέα GLP-1 έχουν αναφερθεί περιπτώσεις οξείας νεφρικής ανεπάρκειας. Τα περισσότερα από τα αναφερθέντα συμβάματα σημειώθηκαν σε ασθενείς που είχαν εμφανίσει ναυτία, έμετο ή διάρροια που οδήγησαν σε μείωση όγκου υγρών (βλ. παράγραφο 4.4).
Αλλεργικές αντιδράσεις
Ελάχιστες περιπτώσεις αναφυλακτικών αντιδράσεων με συμπτώματα όπως υπόταση, αίσθημα παλμών, δύσπνοια και οίδημα έχουν αναφερθεί κατά τη χρήση της λιραγλουτίδης μετά την κυκλοφορία της. Οι αναφυλακτικές αντιδράσεις μπορεί δυνητικά να είναι απειλητικές για τη ζωή. Εάν υπάρχει υποψία αναφυλακτικής αντίδρασης, η λιραγλουτίδη θα πρέπει να διακόπτεται και η θεραπεία δε θα πρέπει να αρχίζει εκ νέου (βλ. παράγραφο 4.3).
Αντιδράσεις της θέσης ένεσης
Έχουν αναφερθεί αντιδράσεις της θέσης ένεσης στους ασθενείς υπό αγωγή με Saxenda. Οι αντιδράσεις αυτές ήταν συνήθως ήπιες και παροδικές και στην πλειονότητά τους υποχώρησαν κατά τη συνέχιση της θεραπείας.
Ταχυκαρδία
Σε κλινικές δοκιμές αναφέρθηκε ταχυκαρδία από το 0,6% των ασθενών υπό αγωγή με Saxenda και από το 0,1% των ασθενών υπό αγωγή με εικονικό φάρμακο. Τα περισσότερα συμβάματα ήταν ήπιας ή μέτριας βαρύτητας. Τα συμβάματα ήταν μεμονωμένα και στην πλειονότητά τους υποχώρησαν κατά τη συνέχιση της θεραπείας με Saxenda.
Δερματική αμυλοείδωση
Ενδέχεται να εμφανιστεί δερματική αμυλοείδωση στο σημείο χορήγησης της ένεσης (βλ. παράγραφο 4.2).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Σε μια κλινική δοκιμή που διεξήχθη σε εφήβους ηλικίας 12 ετών έως κάτω των 18 ετών με παχυσαρκία, 125 ασθενείς εκτέθηκαν σε Saxenda για 56 εβδομάδες.
Συνολικά, η συχνότητα, ο τύπος και η σοβαρότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών στους εφήβους με παχυσαρκία ήταν συγκρίσιμα με τα παρατηρούμενα στον ενήλικο πληθυσμό. Εμφανίστηκε έμετος με δύο φορές υψηλότερη συχνότητα στους εφήβους σε σύγκριση με τους ενήλικες.
Το ποσοστό ασθενών που ανέφεραν τουλάχιστον ένα επεισόδιο κλινικώς σημαντικής υπογλυκαιμίας ήταν υψηλότερο με τη λιραγλουτίδη (1,6%) σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (0,8%). Δεν εμφανίστηκε κανένα σοβαρό υπογλυκαιμικό επεισόδιο στη δοκιμή.
Σε μια κλινική δοκιμή που διεξήχθη σε παιδιά ηλικίας 6 ετών έως κάτω των 12 ετών με παχυσαρκία (Δοκιμή 4392), 56 ασθενείς εκτέθηκαν σε Saxenda για 56 εβδομάδες.
Συνολικά, η συχνότητα, ο τύπος και η σοβαρότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών σε παιδιά με παχυσαρκία ήταν συγκρίσιμα με τα παρατηρούμενα στον πληθυσμό των εφήβων και των ενηλίκων.
Τα παιδιά ανέφεραν περισσότερα συμβάματα στο γαστρεντερικό τόσο στην ομάδα της λιραγλουτίδης όσο και του εικονικού φαρμάκου, σε σύγκριση με τους εφήβους και τους ενήλικες, με αύξηση στη συχνότητα εμφάνισης έμετου στα παιδιά δύο φορές σε σύγκριση με τους εφήβους.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.
Από τις κλινικές δοκιμές και από τη χρήση της λιραγλουτίδης μετά την κυκλοφορία αναφέρθηκαν περιπτώσεις υπερδοσολογίας με έως 72 mg (24 φορές τη συνιστώμενη δόση για τη διαχείριση του βάρους). Τα συμβάματα που αναφέρθηκαν περιλάμβαναν σοβαρή ναυτία, σοβαρό έμετο και σοβαρή υπογλυκαιμία.
Σε περίπτωση υπερδοσολογίας, πρέπει να χορηγείται κατάλληλη υποστηρικτική αγωγή ανάλογα με τις κλινικές ενδείξεις και τα συμπτώματα του ασθενή. Ο ασθενής θα πρέπει να παρατηρείται για κλινικά σημεία αφυδάτωσης και η γλυκόζη αίματος θα πρέπει να παρακολουθείται.
Φαρμακολογικές ιδιότητες - SAXENDA 6mg/ML
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Φάρμακα που χρησιμοποιούνται στον διαβήτη, ανάλογα γλυκαγονόμορφου πεπτιδίου 1 (GLP-1).
Κωδικός ATC: A10BJ02 Μηχανισμός δράσης
Η λιραγλουτίδη είναι ένα ακυλιωμένο ανάλογο του ανθρώπινου γλυκαγονόμορφου πεπτιδίου 1 (GLP-1) με ομολογία αμινοξικής αλληλουχίας 97% προς το ενδογενές ανθρώπινο GLP-1. Η λιραγλουτίδη συνδέεται στον υποδοχέα GLP-1 (GLP-1R) και τον ενεργοποιεί.
Το GLP-1 είναι φυσιολογικός ρυθμιστής της όρεξης και της πρόσληψης τροφής αλλά ο ακριβής μηχανισμός δράσης δεν είναι απολύτως γνωστός. Σε μελέτες σε ζώα, η περιφερική χορήγηση λιραγλουτίδης οδήγησε σε πρόσληψή της από συγκεκριμένες εγκεφαλικές περιοχές που συμμετέχουν στη ρύθμιση της όρεξης, όπου η λιραγλουτίδη, μέσω ειδικής ενεργοποίησης του GLP-1R, αύξησε βασικά σήματα κορεσμού και μείωσε βασικά σήματα πείνας με αποτέλεσμα τη μείωση του σωματικού βάρους.
Οι υποδοχείς GLP-1 εκφράζονται επίσης σε ειδικές περιοχές της καρδιάς, των αγγείων, του ανοσοποιητικού συστήματος και των νεφρών. Σε μοντέλα αθηροσκλήρωσης ποντικών, η λιραγλουτίδη απέτρεψε την εξέλιξη της αορτικής πλάκας και μείωσε τη φλεγμονή στην πλάκα. Επιπλέον, η λιραγλουτίδη είχε ωφέλιμη επίδραση στα λιπίδια του πλάσματος. Η λιραγλουτίδη δε μείωσε το μέγεθος της πλάκας σε ήδη εγκατεστημένες πλάκες.
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
Η λιραγλουτίδη μειώνει το σωματικό βάρος στον άνθρωπο κυρίως μέσω απώλειας μάζας λιπώδους ιστού με τη σχετική μείωση του σπλαχνικού λίπους να υπερβαίνει την αντίστοιχη μείωση του υποδόριου λίπους. Η λιραγλουτίδη ρυθμίζει την όρεξη μέσω ενίσχυσης του αισθήματος πληρότητας και κορεσμού, ενώ μειώνεται το αίσθημα της πείνας και της προοπτικής κατανάλωσης τροφής, ως εκ τούτου οδηγεί στη μείωση της πρόσληψης τροφής. Η λιραγλουτίδη δεν αυξάνει την κατανάλωση ενέργειας σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο.
H λιραγλουτίδη διεγείρει την έκκριση ινσουλίνης και μειώνει την έκκριση γλυκαγόνης κατά τρόπο εξαρτώμενο από τα επίπεδα γλυκόζης, με αποτέλεσμα να μειώνονται τα επίπεδα γλυκόζης νηστείας και μεταγευματικής γλυκόζης. Η δράση μείωσης της γλυκόζης είναι εντονότερη στους ασθενείς με προδιαβήτη και με διαβήτη σε σύγκριση με ασθενείς με φυσιολογικά επίπεδα γλυκαιμίας. Κλινικές δοκιμές δείχνουν ότι η λιραγλουτίδη βελτιώνει και διατηρεί τη λειτουργία των β-κυττάρων, βάσει της βαθμολογίας HOMA-B, καθώς και τον λόγο προϊνσουλίνης προς ινσουλίνη.
Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια
Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της λιραγλουτίδης στη διαχείριση του βάρους σε συνδυασμό με μειωμένη πρόσληψη θερμίδων και αυξημένη σωματική δραστηριότητα μελετήθηκαν σε 4 τυχαιοποιημένες, διπλά τυφλές δοκιμές φάσης 3 με έλεγχο εικονικού φαρμάκου, στις οποίες συμμετείχαν συνολικά 5.358 ενήλικοι ασθενείς.
Δοκιμή 1 (SCALE Obesity & Pre-Diabetes [Παχυσαρκία και προδιαβήτης] - 1839): Ένα σύνολο 3.731 παχύσαρκων (BMI ≥ 30 kg/m²) ή υπέρβαρων ασθενών (BMI ≥ 27 kg/m²) με δυσλιπιδαιμία ή/και υπέρταση διαχωρίστηκαν σύμφωνα με την κατάσταση προδιαβήτη κατά τη διαλογή και ΒΜΙ (≥ 30 kg/m² ή < 30 kg/m²) κατά την έναρξη. Όλοι οι 3.731 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε θεραπεία 56 εβδομάδων και οι 2.254 ασθενείς με προδιαβήτη κατά τη διαλογή τυχαιοποιήθηκαν σε θεραπεία 160 εβδομάδων. Μια περίοδος παρατήρησης12 εβδομάδων για την παρακολούθηση των ομάδων που λάμβαναν φάρμακο/εικονικό φάρμακο
ακολούθησε και τις δύο περιόδους θεραπείας. Η παρέμβαση στον τρόπο ζωής με τη μορφή ενός διαιτολογίου περιορισμένων θερμίδων και συμβουλευτικής παροχής άσκησης ήταν το πλαίσιο θεραπείας για όλους τους ασθενείς.
Στο τμήμα των 56 εβδομάδων της δοκιμής 1 αξιολογήθηκε η απώλεια σωματικού βάρους σε όλους τους 3.731 τυχαιοποιημένους ασθενείς (2.590 συμμετέχοντες ολοκλήρωσαν).
Στο τμήμα των 160 εβδομάδων της δοκιμής 1 αξιολογήθηκε ο χρόνος έως την έναρξη του διαβήτη τύπου 2 στους 2.254 τυχαιοποιημένους ασθενείς με προδιαβήτη (1.128 συμμετέχοντες ολοκλήρωσαν).
Δοκιμή 2 (SCALE Diabetes [Διαβήτης] - 1922): Μια δοκιμή διάρκειας 56 εβδομάδων για την αξιολόγηση της απώλειας σωματικού βάρους σε 846 τυχαιοποιημένους παχύσαρκους και υπέρβαρους ασθενείς (από τους οποίους 628 ολοκλήρωσαν τη δοκιμή) με ανεπαρκώς ελεγχόμενο σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (εύρος HbA1c 7-10%). Η βασική αγωγή κατά την έναρξη της δοκιμής ήταν δίαιτα και άσκηση μόνο, μετφορμίνη, μια σουλφονυλουρία, μια γλιταζόνη ως μονοθεραπείες ή οποιοσδήποτε συνδυασμός αυτών.
-
Δοκιμή 3 (SCALE Sleep Apnoea [Άπνοια ύπνου] - 3970): Μια δοκιμή διάρκειας
32 εβδομάδων για την αξιολόγηση της βαρύτητας της άπνοιας ύπνου και της απώλειας σωματικού βάρους σε 359 τυχαιοποιημένους παχύσαρκους ασθενείς (από τους οποίους 276 ολοκλήρωσαν τη δοκιμή) με μέτρια ή σοβαρή αποφρακτική άπνοια ύπνου.
-
Δοκιμή 4 (SCALE Maintenance [Συντήρηση] - 1923): Μια δοκιμή διάρκειας 56 εβδομάδων για την αξιολόγηση της διατήρησης του σωματικού βάρους και της απώλειας σωματικού βάρους σε 422 τυχαιοποιημένους παχύσαρκους και υπέρβαρους ασθενείς (από τους οποίους 305 ολοκλήρωσαν τη δοκιμή) με υπέρταση ή δυσλιπιδαιμία μετά από προηγούμενη απώλεια βάρους ≥ 5% η οποία επήλθε από δίαιτα χαμηλών θερμίδων.
Σωματικό βάρος
Επιτεύχθηκε μεγαλύτερη απώλεια βάρους με τη λιραγλουτίδη σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο σε παχύσαρκους/υπέρβαρους ασθενείς σε όλες τις ομάδες που μελετήθηκαν. Σε ολόκληρους τους πληθυσμούς των δοκιμών, μεγαλύτερα ποσοστά των ασθενών πέτυχαν μείωση βάρους ≥ 5% και
> 10% με τη λιραγλουτίδη από ότι με το εικονικό φάρμακο (πίνακες 5-7). Στο τμήμα των
160 εβδομάδων της δοκιμής 1, η απώλεια βάρους σημειώθηκε κυρίως κατά το πρώτο έτος και διατηρήθηκε κατά τις 160 εβδομάδες. Στη Δοκιμή 4, περισσότεροι ασθενείς διατήρησαν την απώλεια βάρους που είχε επιτευχθεί πριν από την έναρξη της θεραπείας με λιραγλουτίδη από ότι με το εικονικό φάρμακο (81,4% και 48,9% αντίστοιχα). Ειδικά στοιχεία για την απώλεια βάρους, τους ασθενείς που ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία, τη χρονική πορεία και την αθροιστική κατανομή της μεταβολής του βάρους (%) για τις Δοκιμές 1-4 παρουσιάζονται στους πίνακες 5-9 και στα σχήματα 1, 2 και 3.
Ανταπόκριση ως προς τη μείωση βάρους μετά από 12 εβδομάδες θεραπείας με λιραγλουτίδη (3,0 mg)
Ως ασθενείς πρώιμης ανταπόκρισης ορίσθηκαν εκείνοι οι ασθενείς που πέτυχαν μείωση βάρους ≥ 5% μετά από 12 εβδομάδες υπό θεραπευτικές δόσεις λιραγλουτίδης (4 εβδομάδες κλιμάκωσης δοσολογίας και 12 εβδομάδες υπό θεραπευτική δόση). Στο τμήμα των 56 εβδομάδων της δοκιμής 1, το 67,5% πέτυχε μείωση βάρους ≥ 5% μετά από 12 εβδομάδες. Στη δοκιμή 2, το 50,4% πέτυχε μείωση βάρους
≥ 5% μετά από 12 εβδομάδες. Μετά από συνεχιζόμενη θεραπεία με λιραγλουτίδη, το 86,2% αυτών των ασθενών πρώιμης ανταπόκρισης προβλέπεται να επιτύχει μείωση βάρους ≥ 5% και το 51% προβλέπεται να επιτύχει μείωση βάρους ≥ 10% μετά από 1 έτος θεραπείας. Η προβλεπόμενη μέση απώλεια βάρους στους ασθενείς πρώιμης ανταπόκρισης οι οποίοι ολοκλήρωσαν 1 έτος θεραπείας είναι 11,2% του αρχικού σωματικού βάρους (9,7% για τους άνδρες και 11,6% για τις γυναίκες). Για τους ασθενείς που πέτυχαν μείωση βάρους < 5% μετά από 12 εβδομάδες υπό θεραπευτική δόση λιραγλουτίδης, το ποσοστό των ασθενών που δεν πέτυχαν μείωση βάρους ≥ 10% μετά από 1 έτος είναι 93,4%.
Γλυκαιμικός έλεγχος
Η θεραπεία με λιραγλουτίδη βελτίωσε σημαντικά τις γλυκαιμικές παραμέτρους στους υποπληθυσμούς με φυσιολογικά επίπεδα γλυκαιμίας, προδιαβήτη και σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Στο τμήμα των
56 εβδομάδων της δοκιμής 1, λιγότεροι από τους ασθενείς που έλαβαν λιραγλουτίδη είχαν αναπτύξει σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 σε σύγκριση με τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο (0,2% έναντι 1,1%). Περισσότεροι ασθενείς με προδιαβήτη κατά την έναρξη πέτυχαν υποστροφή του
προδιαβήτη σε σύγκριση με τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο (69,2% έναντι 32,7%). Στο τμήμα των 160 εβδομάδων της δοκιμής 1, το πρωτεύον καταληκτικό σημείο αποτελεσματικότητας ήταν η αναλογία των ασθενών με έναρξη του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 οι οποίοι αξιολογήθηκαν ως χρόνος έως την έναρξη. Κατά την 160η εβδομάδα, ενώ οι συμμετέχοντες βρίσκονταν σε θεραπεία, ποσοστό 3% το οποίο έλαβε θεραπεία με Saxenda και 11% το οποίο έλαβε θεραπεία με εικονικό φάρμακο διαγνώσθηκε με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Ο εκτιμώμενος χρόνος για την έναρξη του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 για τους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με λιραγλουτίδη 3,0 mg ήταν 2,7 φορές μεγαλύτερος [με διάστημα εμπιστοσύνης 95% (1,9, 3,9)] και η αναλογία κινδύνου για τον κίνδυνο ανάπτυξης σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 ήταν 0,2 για την λιραγλουτίδη έναντι του εικονικού φαρμάκου.
Καρδιομεταβολικοί παράγοντες κινδύνου
Η θεραπεία με λιραγλουτίδη βελτίωσε σημαντικά τη συστολική αρτηριακή πίεση και την περιφέρεια μέσης σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (πίνακες 5, 6 και 7).
Δείκτης άπνοιας/υπόπνοιας (AHI)
Η θεραπεία με λιραγλουτίδη μείωσε σημαντικά τη βαρύτητα της αποφρακτικής άπνοιας ύπνου, όπως αξιολογήθηκε η μεταβολή του AHI ως προς την έναρξη της μελέτης σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (πίνακας 8).
Πίνακας 5 Δοκιμή 1: Μεταβολές στο σωματικό βάρος, τη γλυκαιμία και τις καρδιομεταβολικές παραμέτρους από την έναρξη της μελέτης έως την εβδομάδα 56Saxenda (N=2437) Εικονικό φάρμακο (N=1225) Saxenda έναντι εικονικού φαρμάκου Σωματικό βάρος Αρχική τιμή, kg (SD) 106,3 (21,2) 106,3 (21,7) - Μέση μεταβολή την εβδομάδα 56, %(95% CI) -8,0 -2,6 -5,4** (-5,8, -5,0) Μέση μεταβολή την εβδομάδα 56, kg (95% CI) -8,4 -2,8 -5,6** (-6,0, -5,1) Ποσοστό ασθενών που έχασαν ≥ 5%του σωματικού βάρους την εβδομάδα 56, % (95% CI) 63,5 26,6 4,8** (4,1, 5,6) Ποσοστό ασθενών που έχασαν > 10%του σωματικού βάρους την εβδομάδα 56, % (95% CI) 32,8 10,1 4,3** (3,5, 5,3) Γλυκαιμία και καρδιομεταβολικοί παράγοντες Αρχική τιμή Μεταβολή Αρχική τιμή Μεταβολή HbA1c, % 5,6 -0,3 5,6 -0,1 -0,23** (-0,25, -0,21) FPG, mmol/l 5,3 -0,4 5,3 -0,01 -0,38** (-0,42, -0,35) Συστολική αρτηριακή πίεση, mmHg 123,0 -4,3 123,3 -1,5 -2,8** (-3,6, -2,1) Διαστολική αρτηριακή πίεση, mmHg 78,7 -2,7 78,9 -1,8 -0,9* (-1,4, -0,4) Περιφέρεια μέσης, cm 115,0 -8,2 114,5 -4,0 -4,2** (-4,7, -3,7) Πλήρες σύνολο ανάλυσης. Για το σωματικό βάρος, την HbA1c, την FPG, την αρτηριακή πίεση και την περιφέρεια μέσης, οι αρχικές τιμές είναι μέσες τιμές, οι μεταβολές από την αρχική τιμή έως την εβδομάδα 56 είναι υπολογιζόμενες μέσες τιμές (ελάχιστα τετράγωνα) και οι διαφορές μεταξύ θεραπειών την εβδομάδα 56 είναι υπολογιζόμενες διαφορές μεταξύ θεραπειών. Για τα ποσοστά ασθενών που έχασαν ≥ 5/> 10% του σωματικού βάρους, δίνονται υπολογιζόμενοι λόγοι σχετικών πιθανοτήτων. Οι απούσες τιμές μετά την έναρξη εκτιμήθηκαν με τη μέθοδο μεταφοράς της τελευταίας παρατήρησης. * p< 0,05. ** p< 0,0001. CI=διάστημα εμπιστοσύνης. FPG=γλυκόζη νηστείας στο πλάσμα. SD=σταθερή απόκλιση.
Πίνακας 6 Δοκιμή 1: Μεταβολές στο σωματικό βάρος, τη γλυκαιμία και τις καρδιομεταβολικές παραμέτρους από την έναρξη της μελέτης κατά την εβδομάδα 160Saxenda (N=1472) Εικονικό φάρμακο (N=738) Saxenda έναντι εικονικού φαρμάκου Σωματικό βάρος Αρχική τιμή, kg (SD) 107,6 (21,6) 108,0 (21,8) - Μέση μεταβολή την εβδομάδα 160, %(95% CI) -6,2 -1,8 -4,3** (-4,9, -3,7) Μέση μεταβολή την εβδομάδα 160, kg(95% CI) -6,5 -2,0 -4,6** (-5,3, -3,9) Ποσοστό ασθενών που έχασαν ≥ 5% του σωματικού βάρους την εβδομάδα160, % (95% CI) 49,6 23,4 3,2** (2,6, 3,9) Ποσοστό ασθενών που έχασαν > 10% του σωματικού βάρους την εβδομάδα160, % (95% CI) 24,4 9,5 3,1** (2,3, 4,1) Γλυκαιμία και καρδιομεταβολικοί παράγοντες Αρχική τιμή Μεταβολή Αρχική τιμή Μεταβολή HbA1c, % 5,8 -0,4 5,7 -0,1 -0,21**(-0,24, -0,18) FPG, mmol/l 5,5 -0,4 5,5 0,04 -0,4** (-0,5, -0,4) Συστολική αρτηριακή πίεση, mmHg 124,8 -3,2 125,0 -0,4 -2,8** (-3,8, -1,8) Διαστολική αρτηριακή πίεση, mmHg 79,4 -2,4 79,8 -1,7 -0,6 (-1,3, 0,1) Περιφέρεια μέσης, cm 116,6 -6,9 116,7 -3,4 -3,5** (-4,2, -2,8) Πλήρες σύνολο ανάλυσης. Για το σωματικό βάρος, την HbA1c, την FPG, την αρτηριακή πίεση και την περιφέρεια μέσης, οι αρχικές τιμές είναι μέσες τιμές, οι μεταβολές από την αρχική τιμή έως την εβδομάδα 160 είναι υπολογιζόμενες μέσες τιμές (ελάχιστα τετράγωνα) και οι διαφορές μεταξύ θεραπειών την εβδομάδα 160 είναι υπολογιζόμενες διαφορές μεταξύ θεραπειών. Για τα ποσοστά ασθενών που έχασαν ≥ 5/> 10% του σωματικού βάρους, δίνονται υπολογιζόμενοι λόγοι σχετικών πιθανοτήτων. Οι απούσες τιμές μετά την έναρξη εκτιμήθηκαν με τη μέθοδο μεταφοράς της τελευταίας παρατήρησης.** p< 0,0001. CI=διάστημα εμπιστοσύνης. FPG=γλυκόζη νηστείας στο πλάσμα. SD=τυπική απόκλιση.
Μεταβολή στο σωματικό βάρος (%)
Χρόνος σε εβδομάδες
Saxenda Εικ. φάρ. Μεταφορά τελευταίας παρατήρησης (LOCF)
Παρατηρηθείσες τιμές ασθενών που ολοκλήρωσαν κάθε προγραμματισμένη επίσκεψη
Σχήμα 1 Μεταβολή σωματικού βάρους από την αρχική τιμή (%) έναντι του χρόνου στη δοκιμή 1 (0-56 εβδομάδες)Αθροιστική συχνότητα (%)
Μεταβολή στο σωματικό βάρος (%)
Saxenda Εικονικό φάρμακο
Μεταφορά τελευταίας παρατήρησης.
Σχήμα 2 Αθροιστική κατανομή της μεταβολής βάρους (%) μετά από 56 εβδομάδες θεραπείας στη δοκιμή 1 Πίνακας 7 Δοκιμή 2: Μεταβολές στο σωματικό βάρος, τη γλυκαιμία και τις καρδιομεταβολικές παραμέτρους από την έναρξη της μελέτης έως την εβδομάδα 56Saxenda (N=412) Εικονικό φάρμακο (N=211) Saxenda έναντι εικονικού φαρμάκου Σωματικό βάρος Αρχική τιμή, kg (SD) 105,6 (21,9) 106,7 (21,2) - Μέση μεταβολή την εβδομάδα 56, % (95% CI) -5,9 -2,0 -4,0** (-4,8, -3,1) Μέση μεταβολή την εβδομάδα 56, kg (95% CI) -6,2 -2,2 -4,1** (-5,0, -3,1) Ποσοστό ασθενών που έχασαν ≥ 5% του σωματικού βάρους την εβδομάδα 56, % (95% CI) 49,8 13,5 6,4** (4,1, 10,0) Ποσοστό ασθενών που έχασαν> 10% του σωματικού βάρους την εβδομάδα 56, % (95% CI) 22,9 4,2 6,8** (3,4, 13,8) Γλυκαιμία και καρδιομεταβολικοί παράγοντες Αρχική τιμή Μεταβολή Αρχική τιμή Μεταβολή HbA1c, % 7,9 -1,3 7,9 -0,4 -0,9** (-1,1, -0,8) FPG, mmol/l 8,8 -1,9 8,6 -0,1 -1,8** (-2,1, -1,4) Συστολική αρτηριακή πίεση, mmHg 128,9 -3,0 129,2 -0,4 -2,6* (-4,6, -0,6) Διαστολική αρτηριακή πίεση,mmHg 79,0 -1,0 79,3 -0,6 -0,4 (-1,7, 1,0) Περιφέρεια μέσης, cm 118,1 -6,0 117,3 -2,8 -3,2** (-4,2, -2,2) Πλήρες σύνολο ανάλυσης. Για το σωματικό βάρος, την HbA1c, την FPG, την αρτηριακή πίεση και την περιφέρεια μέσης, οι αρχικές τιμές είναι μέσες τιμές, οι μεταβολές από την αρχική τιμή έως την εβδομάδα 56 είναι υπολογιζόμενες μέσες τιμές (ελάχιστα τετράγωνα) και οι διαφορές μεταξύ θεραπειών την εβδομάδα 56 είναι υπολογιζόμενες διαφορές μεταξύ θεραπειών. Για τα ποσοστά ασθενών που έχασαν ≥ 5/> 10% του σωματικού βάρους, δίνονται υπολογιζόμενοι λόγοι σχετικών πιθανοτήτων. Οι απούσες τιμές μετά την έναρξη εκτιμήθηκαν με τη μέθοδο μεταφοράς της τελευταίας παρατήρησης. * p< 0,05. ** p< 0,0001. CI=διάστημα εμπιστοσύνης. FPG=γλυκόζη νηστείας στο πλάσμα. SD=τυπική απόκλιση.
Πίνακας 8 Δοκιμή 3: Μεταβολές στο σωματικό βάρος και τον δείκτη άπνοιας/υπόπνοιας από την έναρξη της μελέτης έως την εβδομάδα 32Saxenda (N=180) Εικονικό φάρμακο (N=179) Saxenda έναντι εικονικού φαρμάκου Σωματικό βάρος Αρχική τιμή, kg (SD) 116,5 (23,0) 118,7 (25,4) - Μέση μεταβολή την εβδομάδα 32, % (95% CI) -5,7 -1,6 -4,2** (-5,2, -3,1) Μέση μεταβολή την εβδομάδα 32, kg (95% CI) -6,8 -1,8 -4,9** (-6,2, -3,7) Ποσοστό ασθενών που έχασαν ≥ 5% του σωματικού βάρους την εβδομάδα 32, % (95% CI) 46,4 18,1 3,9** (2,4, 6,4) Ποσοστό ασθενών που έχασαν > 10% του σωματικού βάρους την εβδομάδα 32, % (95% CI) 22,4 1,5 19,0** (5,7, 63,1) Αρχική τιμή Μεταβολή Αρχική τιμή Μεταβολή Δείκτης άπνοιας/υπόπνοιας, συμβάντα/ώρα 49,0 -12,2 49,3 -6,1 -6,1* (-11,0, -1,2) Πλήρες σύνολο ανάλυσης. Οι αρχικές τιμές είναι μέσες τιμές, οι μεταβολές από την αρχική τιμή έως την εβδομάδα 32 είναι υπολογιζόμενες μέσες τιμές (ελάχιστα τετράγωνα) και οι διαφορές μεταξύ θεραπειών την εβδομάδα 32 είναι υπολογιζόμενες διαφορές μεταξύ θεραπειών (95% CI). Για τα ποσοστά ασθενών που έχασαν ≥ 5/> 10% του σωματικού βάρους, δίνονται υπολογιζόμενοι λόγοι σχετικών πιθανοτήτων. Οι απούσες τιμές μετά την έναρξη εκτιμήθηκαν με τη μέθοδο μεταφοράς της τελευταίας παρατήρησης. * p< 0,05. ** p< 0,0001. CI=διάστημα εμπιστοσύνης. SD=τυπική απόκλιση.
Πίνακας 9 Δοκιμή 4: Μεταβολές στο σωματικό βάρος από την έναρξη της μελέτης έως την ε βδομάδα 56Saxenda (N=207) Εικονικό φάρμακο (N=206) Saxenda έναντι εικονικού φαρμάκου Αρχική τιμή, kg (SD) 100,7 (20,8) 98,9 (21,2) - Μέση μεταβολή την εβδομάδα 56, % (95% CI) -6,3 -0,2 -6,1** (-7,5, -4,6) Μέση μεταβολή την εβδομάδα 56, kg (95% CI) -6,0 -0,2 -5,9** (-7,3, -4,4) Ποσοστό ασθενών που έχασαν ≥ 5% του σωματικού βάρους την εβδομάδα 56, % (95% CI) 50,7 21,3 3,8** (2,4, 6,0) Ποσοστό ασθενών που έχασαν > 10% του σωματικού βάρους την εβδομάδα 56,% (95% CI) 27,4 6,8 5,1** (2,7, 9,7) Πλήρες σύνολο ανάλυσης. Οι αρχικές τιμές είναι μέσες τιμές, οι μεταβολές από την αρχική τιμή έως την εβδομάδα 56 είναι υπολογιζόμενες μέσες τιμές (ελάχιστα τετράγωνα) και οι διαφορές μεταξύ θεραπειών την εβδομάδα 56 είναι υπολογιζόμενες διαφορές μεταξύ θεραπειών. Για τα ποσοστά ασθενών που έχασαν ≥ 5/> 10% του σωματικού βάρους, δίνονται υπολογιζόμενοι λόγοι σχετικών πιθανοτήτων. Οι απούσες τιμές μετά την έναρξη εκτιμήθηκαν με τη μέθοδο μεταφοράς της τελευταίας παρατήρησης. ** p< 0,0001. CI=διάστημα εμπιστοσύνης. SD=τυπική απόκλιση.
Μεταβολή στο σωματικό βάρος (%)
Χρόνος σε εβδομάδες
Saxenda Εικ. φάρ. Μεταφορά τελευταίας παρατήρησης (LOCF)
Παρατηρηθείσες τιμές ασθενών που ολοκλήρωσαν κάθε προγραμματισμένη επίσκεψη
Σχήμα 3 Μεταβολή σωματικού βάρους (%) από την τυχαιοποίηση (εβδομάδα 0) έναντι του χρόνου στη δοκιμή 4Πριν από την εβδομάδα 0, οι ασθενείς ακολούθησαν μόνο δίαιτα χαμηλών θερμίδων και άσκηση. Την εβδομάδα 0, οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε ομάδες που έλαβαν είτε Saxenda είτε εικονικό φάρμακο.
Ανοσογονικότητα
Όπως αναμένεται από τις δυνητικά ανοσογονικές ιδιότητες των πρωτεϊνικών και πεπτιδικών φαρμακευτικών προϊόντων, οι ασθενείς μετά από θεραπεία με λιραγλουτίδη ενδέχεται να αναπτύξουν αντισώματα έναντι της λιραγλουτίδης. Σε κλινικές δοκιμές, το 2,5% των ασθενών που έλαβαν λιραγλουτίδη ανέπτυξαν αντισώματα έναντι της λιραγλουτίδης. Η ανάπτυξη αντισωμάτων δε συσχετίστηκε με μειωμένη αποτελεσματικότητα της λιραγλουτίδης.
Καρδιαγγειακή αξιολόγηση
Τα μείζονα ανεπιθύμητα καρδιαγγειακά επεισόδια (MACE) αξιολογήθηκαν από μια εξωτερική ανεξάρτητη ομάδα ειδικών και, σύμφωνα με τον ορισμό τους, περιλάμβαναν μη θανατηφόρο έμφραγμα του μυοκαρδίου, μη θανατηφόρο εγκεφαλικό επεισόδιο και θάνατο από καρδιαγγειακά αίτια. Σε όλες τις μακροχρόνιες κλινικές δοκιμές με το Saxenda, σημειώθηκαν 6 επεισόδια MACE σε ασθενείς που έλαβαν λιραγλουτίδη και 10 MACE σε ασθενείς υπό εικονικό φάρμακο. Ο λόγος κινδύνων και το 95% CI ήταν 0,33 (0,12, 0,90) για τη λιραγλουτίδη έναντι του εικονικού φαρμάκου. Έχει παρατηρηθεί μέση αύξηση στην καρδιακή συχνότητα, από την έναρξη της δοκιμής, κατά
2,5 παλμούς ανά λεπτό (από 1,6 έως 3,6 παλμοί ανά λεπτό, ανάλογα με τη δοκιμή) με τη λιραγλουτίδη σε κλινικές δοκιμές φάσης 3. Η καρδιακή συχνότητα κορυφώθηκε μετά από 6 εβδομάδες περίπου. Οι μακροχρόνιες κλινικές επιπτώσεις αυτής της μέσης αύξησης της καρδιακής συχνότητας δεν έχουν τεκμηριωθεί. Η μεταβολή στην καρδιακή συχνότητα ήταν αναστρέψιμη μετά τη διακοπή της λιραγλουτίδης (βλ. παράγραφο 4.4).
Η δοκιμή «LEADER» (Liraglutide Effect and Action in Diabetes Evaluation of Cardiovascular Outcomes Results) περιλάμβανε 9.340 ασθενείς με μη επαρκώς ελεγχόμενο διαβήτη τύπου 2. Η συντριπτική πλειοψηφία αυτών είχε εγκατεστημένη καρδιαγγειακή νόσο. Οι ασθενείς είχαν τυχαιοποιηθεί είτε σε λιραγλουτίδη σε ημερήσια δόση έως 1,8 mg (4.668) είτε σε εικονικό φάρμακο (4.672), και στις δύο περιπτώσεις στα πλαίσια προτύπων φροντίδας.
Η διάρκεια της έκθεσης ήταν μεταξύ 3,5 και 5 ετών. Η μέση ηλικία ήταν 64 έτη και o μέσος δείκτης σωματικής μάζας (BMI) ήταν 32,5 kg/m². Η μέση αρχική τιμή της HbA1c ήταν 8,7 και είχε βελτιωθεί μετά από 3 χρόνια κατά 1,2% σε ασθενείς που λάμβαναν λιραγλουτίδη και κατά 0,8% σε ασθενείς που λάμβαναν εικονικό φάρμακο. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν το χρονικό διάστημα από την τυχαιοποίηση έως την πρώτη εμφάνιση οποιουδήποτε μείζονος ανεπιθύμητου καρδιαγγειακού επεισοδίου (MACE): θάνατος από καρδιαγγειακά αίτια, μη θανατηφόρο έμφραγμα μυοκαρδίου ή μη θανατηφόρο εγκεφαλικό επεισόδιο.
Ασθενείς με ένα επεισόδιο (%)
Η λιραγλουτίδη μείωσε σημαντικά τη συχνότητα εμφάνισης μειζόνων ανεπιθύμητων καρδιαγγειακών επεισοδίων (πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία, MACE) έναντι του εικονικού φαρμάκου (3,41 έναντι 3,90 ανά 100 έτη παρατήρησης ασθενή στις ομάδες της λιραγλουτίδης και του εικονικού φαρμάκου, αντίστοιχα) με μείωση κινδύνου κατά 13%, HR 0,87, [0,78, 0,97] [95% CI]) (p=0,005) (βλ. σχήμα 4).
Εικ. Φάρμ.
Λιραγλουτίδη
HR: 0,87
95% CI 0,78…0,97
p<0,001 για μη κατωτερότητα p=0,005 για ανωτερότητα
Χρόνος από την τυχαιοποίηση (μήνες)
Ασθενείς σε κίνδυνο
FAS: πλήρες σετ ανάλυσης.
Σχήμα 4 Χρονοδιάγραμμα Kaplan Meier έως το πρώτο MACE – Πληθυσμός FASΠαιδιατρικός πληθυσμός
Σε μια διπλά τυφλή δοκιμή με σκοπό τη σύγκριση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας του Saxenda έναντι εικονικού φαρμάκου αναφορικά με την απώλεια βάρους σε εφήβους ασθενείς ηλικίας 12 ετών και άνω με παχυσαρκία, το Saxenda ήταν ανώτερο του εικονικού φαρμάκου στη μείωση του βάρους (αξιολογήθηκε ως Σκορ Τυπικής Απόκλισης BMI) μετά από 56 εβδομάδες θεραπείας (πίνακας 10).
Μεγαλύτερο ποσοστό των ασθενών πέτυχε μειώσεις του BMI ≥ 5% και ≥ 10% με τη λιραγλουτίδη από ότι με το εικονικό φάρμακο, καθώς επίσης μεγαλύτερες μειώσεις στο μέσο BMI και το σωματικό βάρος (πίνακας 10). Μετά από 26 εβδομάδες παρακολούθησης χωρίς να λαμβάνεται το προϊόν της δοκιμής, παρατηρήθηκε ανάκτηση βάρους με τη λιραγλουτίδη έναντι του εικονικού φαρμάκου (πίνακας 10).
Πίνακας 10 Δοκιμή 4180: Μεταβολές σωματικού βάρους και BMI από τις αρχικές τιμές την εβδομάδα 56 και μεταβολή του SDS του BMI από την εβδομάδα 56 έως την εβδομάδα 82Saxenda (N=125) Εικονικό φάρμακο (N=126) Saxenda έναντι εικονικού φαρμάκου SDS του BMI Αρχική τιμή, SDS BMI (SD) 3,14 (0,65) 3,20 (0,77) Μέση μεταβολή την εβδομάδα 56 (95% CI) -0,23 0,00 -0,22* (-0,37, -0,08) Εβδομάδα 56, SDS BMI (SD) 2,88 (0,94) 3,14 (0,98) Μέση μεταβολή από την εβδομάδα 56 έως την εβδομάδα 82, SDS BMI (95% CI) 0,22 0,07 0,15** (0,07, 0,23) Σωματικό βάρος Αρχική τιμή, kg (SD) 99,3 (19,7) 102,2 (21,6) - Μέση μεταβολή την εβδομάδα 56, % (95% CI) -2,65 2,37 -5,01** (-7,63, -2,39) Μέση μεταβολή την εβδομάδα 56, kg(95% CI) -2,26 2,25 -4,50** (-7,17, -1,84) BMI Αρχική τιμή, kg/m2 (SD) 35,3 (5,1) 35,8 (5,7) - Μέση μεταβολή την εβδομάδα 56,kg/m2 (95% CI) -1,39 0,19 -1,58** (-2,47, -0,69) Ποσοστό ασθενών με μείωση ≥ 5% στην αρχική τιμή του ΒΜΙ την εβδομάδα 56, % (95% CI) 43,25 18,73 3,31** (1,78, 6,16) Ποσοστό ασθενών με μείωση ≥ 10% στην αρχική τιμή του ΒΜΙ την εβδομάδα 56, % (95% CI) 26,08 8,11 4,00** (1,81, 8,83) Πλήρες σύνολο ανάλυσης. Για το SDS του BMI, το σωματικό βάρος και τον BMI, οι αρχικές τιμές είναι μέσες τιμές, οι μεταβολές από την αρχική τιμή την εβδομάδα 56 είναι υπολογιζόμενες μέσες τιμές (ελάχιστα τετράγωνα) και οι διαφορές μεταξύ θεραπειών την εβδομάδα 56 είναι υπολογιζόμενες διαφορές μεταξύ θεραπειών. Για το SDS του BMI, oι τιμές κατά την εβδομάδα 56 είναι μέσες τιμές, οι μεταβολές από την εβδομάδα 56 έως την εβδομάδα 82 είναι υπολογιζόμενες μέσες τιμές (ελάχιστα τετράγωνα) και οι διαφορές μεταξύ θεραπειών την εβδομάδα 82 είναι υπολογιζόμενες διαφορές μεταξύ θεραπειών. Για τα ποσοστά ασθενών που χάνουν ≥ 5%/> 10% της αρχικής τιμής ΒΜΙ, δίνονται υπολογιζόμενοι λόγοι σχετικών πιθανοτήτων. Οι απούσες παρατηρούμενες τιμές εκτιμήθηκαν από τον βραχίονα του εικονικού φαρμάκου βάσει μιας προσέγγισης πολλαπλάσιας (x100) υποκατάστασης με χρήση των αντίστοιχων τιμών από την ομάδα αναφοράς.
*p< 0,01, **p< 0,001. CI=διάστημα εμπιστοσύνης. SD=τυπική απόκλιση.
Με βάση την ανεκτικότητα, 103 ασθενείς (82,4%) αύξησαν κλιμακωτά τη δόση και παρέμειναν στη δόση των 3,0 mg, 11 ασθενείς (8,8%) αύξησαν κλιμακωτά τη δόση και παρέμειναν στη δόση των 2,4 mg, 4 ασθενείς (3,2%) αύξησαν κλιμακωτά τη δόση και παρέμειναν στη δόση των 1,8 mg,
4 ασθενείς (3,2%) αύξησαν κλιμακωτά τη δόση και παρέμειναν στη δόση των 1,2 mg και 3 ασθενείς (2,4%) παρέμειναν στη δόση των 0,6 mg.
Δε βρέθηκαν επιδράσεις στην ανάπτυξη ή την έλευση της ήβης μετά από 56 εβδομάδες θεραπείας.
Μια διπλά τυφλή μελέτη διάρκειας 16 εβδομάδων με περίοδο ανοικτής επισήμανσης
διάρκειας 36 εβδομάδων διενεργήθηκε για αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας του Saxenda σε παιδιατρικούς ασθενείς με Σύνδρομο Prader-Willi και παχυσαρκία. Η μελέτη περιλάμβανε 32 ασθενείς ηλικίας από 12 έως < 18 ετών (μέρος Α) και 24 ασθενείς ηλικίας από 6 έως
< 12 ετών (μέρος Β). Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία 2:1 για να λάβουν Saxenda ή εικονικό φάρμακο. Οι ασθενείς με σωματικό βάρος κάτω από 45 kg ξεκίνησαν κλιμάκωση της δόσης σε χαμηλότερη δόση, 0,3 mg αντί για 0,6 mg, ενώ αύξησαν κλιμακωτά σε μέγιστη δόση 2,4 mg.
Η υπολογιζόμενη διαφορά μεταξύ θεραπειών ως προς το μέσο SDS του BMI στις 16 εβδομάδες (μέρος Α: -0,20 έναντι -0,13, μέρος Β: -0,50 έναντι -0,44) και στις 52 εβδομάδες (μέρος Α: -0,31 έναντι -0,17, μέρος Β: -0,73 έναντι -0,67) ήταν παρόμοια με του Saxenda και του εικονικού φαρμάκου.
Δεν παρατηρήθηκαν επιπλέον ζητήματα ασφάλειας στη δοκιμή.
Σε μια διπλά τυφλή δοκιμή διάρκειας 56 εβδομάδων, 82 παιδιά, ηλικίας 6 έως <12 ετών με παχυσαρκία τυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία 2:1 για να λάβουν λιραγλουτίδη 3,0 mg ή εικονικό φάρμακο μία φορά ημερησίως. Όλοι οι ασθενείς έλαβαν συμβουλευτική για υγιεινή διατροφή και σωματική άσκηση καθ’ όλη τη διάρκεια της δοκιμής.
Στο τέλος της θεραπείας (εβδομάδα 56), η βελτίωση του ΒΜΙ με τη λιραγλουτίδη ήταν ανώτερη και κλινικά σημαντική σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (βλ. Πίνακα 11). Επιπλέον, ένα υψηλότερο ποσοστό ασθενών πέτυχε μείωση του ΒΜΙ ≥5% με τη λιραγλουτίδη σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (βλ. Πίνακα 11).
Πίνακας 11 SCALE KIDS 4392: Αποτελέσματα κατά την εβδομάδα 56SAXENDA (N=56) Εικονικό φάρμακο (N=26) SAXENDAέναντι Εικονικού φαρμάκου BMI Μέσος BMI κατά την έναρξη,kg/m2 (SD) 30,9 (4,7) 31,3 (7,0) Μέση Μεταβολή από την αρχική τιμή, % (95% CI) -5,80 1,60 -7,40 (-11,56, -3,24) Ποσοστό ασθενών με μείωση ≥ 5% του αρχικού BMI κατά την εβδομάδα 56, Ή (95% CI) 46,2% 8,7% 6,27 (1,36, 28,79) Σωματικό Βάρος Μέσο σωματικό βάρος κατά την έναρξη, kg (SD) 69,8 (17,7) 71,0 (23,2) Μέση Μεταβολή από την αρχική τιμή, % (95% CI) 1,59 9,96 -8,37 (-13,39, -3,34) BMI: Δείκτης μάζας σώματος, SD: Τυπική απόκλιση, CI: Διάστημα εμπιστοσύνης.
Για τον ΒΜΙ και το σωματικό βάρος, οι αρχικές τιμές είναι μέσες τιμές, οι μεταβολές από την αρχική τιμή έως την εβδομάδα 56 είναι υπολογιζόμενες μέσες τιμές (ελάχιστα τετράγωνα) και οι διαφορές μεταξύ θεραπειών την εβδομάδα 56 είναι εκτιμώμενες διαφορές μεταξύ θεραπειών. Για τα ποσοστά ασθενών που έχασαν ≥5% του ΒΜΙ κατά την έναρξη, δίνονται υπολογιζόμενοι λόγοι σχετικών πιθανοτήτων.
ANCOVA: Οι απαντήσεις της εβδομάδας 56 αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας ένα μοντέλο ανάλυσης συνδιακύμανσης με τυχαιοποιημένη θεραπεία, ομάδες στρωματοποίησης (φύλο και στάδιο Tanner κατά την έναρξη) και την αλληλεπίδραση μεταξύ των ομάδων στρωματοποίησης ως παράγοντες και την αρχική τιμή του αντίστοιχου καταληκτικού σημείου ως συνμεταβλητή. RD-MI: Οι ελλείπουσες παρατηρήσεις ήταν πολλαπλές (x1000) που αποδίδονταν από τους ανακτηθέντες συμμετέχοντες ανεξάρτητα από τον τυχαιοποιημένο βραχίονα θεραπείας
Απορρόφηση
Η απορρόφηση της λιραγλουτίδης μετά από υποδόρια χορήγηση είναι αργή, προσεγγίζοντας τη μέγιστη συγκέντρωση περίπου 11 ώρες μετά τη δόση. Η μέση συγκέντρωση της λιραγλουτίδης σε σταθερή κατάσταση (AUCτ/24) ήταν περίπου 31 nmol/l στους παχύσαρκους ασθενείς (BMI
30-40 kg/m2) μετά από χορήγηση 3 mg λιραγλουτίδης. Η έκθεση της λιραγλουτίδης αυξήθηκε αναλογικά με τη δόση. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της λιραγλουτίδης μετά από υποδόρια χορήγηση είναι περίπου 55%.
Κατανομή
Ο μέσος φαινομενικός όγκος κατανομής μετά από υποδόρια χορήγηση είναι 20-25 l (για άτομο βάρους 100 kg περίπου). Η λιραγλουτίδη δεσμεύεται εκτεταμένα στις πρωτεΐνες πλάσματος (> 98%).
Βιομετασχηματισμός
Στη διάρκεια του 24ώρου μετά από χορήγηση εφάπαξ δόσης [3H]-λιραγλουτίδης σε υγιή άτομα, το κύριο συστατικό στο πλάσμα ήταν άθικτη λιραγλουτίδη. Ανιχνεύτηκαν δύο μεταβολίτες πλάσματος ήσσονος σημασίας (≤ 9% και ≤ 5% της συνολικής έκθεσης στη ραδιενέργεια του πλάσματος).
Αποβολή
Η λιραγλουτίδη μεταβολίζεται ενδογενώς κατά τρόπο παρόμοιο με τις μεγάλες πρωτεΐνες, χωρίς να αποτελεί κάποιο συγκεκριμένο όργανο την κύρια οδό αποβολής. Μετά από δόση [3H]-λιραγλουτίδης, δεν ανιχνεύτηκε άθικτη λιραγλουτίδη σε ούρα ή κόπρανα. Μόνο ένα μικρό μέρος της χορηγούμενης ραδιενέργειας απεκκρίθηκε με τη μορφή μεταβολιτών συγγενών με τη λιραγλουτίδη στα ούρα ή τα κόπρανα (6% και 5% αντίστοιχα). Η ραδιενέργεια στα ούρα και τα κόπρανα απεκκρίθηκε κυρίως κατά τη διάρκεια των πρώτων 6-8 ημερών και αντιστοιχούσε σε τρεις ήσσονος σημασίας μεταβολίτες, αντίστοιχα.
Η μέση κάθαρση μετά από υποδόρια χορήγηση λιραγλουτίδης είναι περίπου 0,9-1,4 l/h, με χρόνο ημίσειας ζωής αποβολής 13 ωρών περίπου.
Ειδικοί πληθυσμοί
Ηλικιωμένοι
H ηλικία δεν είχε κλινικά σημαντική επίδραση στη φαρμακοκινητική της λιραγλουτίδης με βάση τα αποτελέσματα μιας πληθυσμιακής ανάλυσης δεδομένων φαρμακοκινητικής από παχύσαρκους και υπέρβαρους ασθενείς (18 έως 82 ετών). Δεν απαιτείται προσαρμογή της δοσολογίας βάσει της ηλικίας.
Φύλο
Με βάση τα αποτελέσματα πληθυσμιακής ανάλυσης φαρμακοκινητικής, οι γυναίκες έχουν κατά 24% χαμηλότερη κάθαρση λιραγλουτίδης, προσαρμοσμένη ως προς το βάρος, σε σύγκριση με τους άνδρες. Με βάση τα δεδομένα ανταπόκρισης στην έκθεση, δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης ανάλογα με το φύλο.
Εθνική καταγωγή
Η εθνική καταγωγή δεν είχε κλινικά σημαντική επίδραση στη φαρμακοκινητική της λιραγλουτίδης με βάση τα αποτελέσματα μιας πληθυσμιακής ανάλυσης φαρμακοκινητικής που συμπεριλάμβανε παχύσαρκους και υπέρβαρους ασθενείς από ομάδες λευκών, μαύρων, Ασιατών και Λατίνων/μη Λατίνων.
Σωματικό βάρος
Η έκθεση στη λιραγλουτίδη μειώνεται όσο αυξάνεται το αρχικό σωματικό βάρος. Η ημερήσια δόση 3,0 mg λιραγλουτίδης παρείχε επαρκή συστηματική έκθεση σε ολόκληρο το εύρος τιμών σωματικού βάρους (60-234 kg) που αξιολογήθηκε ως προς την ανταπόκριση στην έκθεση κατά τις κλινικές δοκιμές. Η έκθεση στη λιραγλουτίδη δε μελετήθηκε σε ασθενείς με σωματικό βάρος > 234 kg.
Ηπατική δυσλειτουργία
Η φαρμακοκινητική της λιραγλουτίδης αξιολογήθηκε σε άτομα με διαφορετικό βαθμό ηπατικής δυσλειτουργίας σε μια δοκιμή εφάπαξ δόσης (0,75 mg). Η έκθεση στη λιραγλουτίδη ήταν μειωμένη κατά 13-23% σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία σε σύγκριση με υγιή άτομα. Η έκθεση ήταν σημαντικά χαμηλότερη (44%) σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (βαθμολογία Child Pugh > 9).
Νεφρική δυσλειτουργία
Η έκθεση στη λιραγλουτίδη ήταν μειωμένη σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία σε σύγκριση με άτομα με φυσιολογική νεφρική λειτουργία σε μια δοκιμή εφάπαξ δόσης (0,75 mg). Η έκθεση στη λιραγλουτίδη ήταν μειωμένη κατά 33%, 14%, 27% και 26%, αντίστοιχα, σε άτομα με ήπια [κάθαρση κρεατινίνης (CrCl) 50-80 ml/min], μέτρια (CrCl 30-50 ml/min) και σοβαρή (CrCl < 30 ml/min) νεφρική δυσλειτουργία και σε νεφροπάθεια τελικού σταδίου για την οποία απαιτούνταν αιμοκάθαρση.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες για τη λιραγλουτίδη 3,0 mg αξιολογήθηκαν σε κλινικές μελέτες για εφήβους ασθενείς με παχυσαρκία ηλικίας 12 έως κάτω των 18 ετών (134 ασθενείς, σωματικό βάρος 62-178 kg). Η έκθεση εφήβων στη λιραγλουτίδη (ηλικία 12 έως κάτω των 18 ετών) ήταν παρόμοια με αυτή ενηλίκων με παχυσαρκία.
Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες για τη λιραγλουτίδη 3,0 mg αξιολογήθηκαν επίσης σε κλινικές μελέτες σε παιδιά με παχυσαρκία ηλικίας 6 έως κάτω των 12 ετών (59 ασθενείς, σωματικό βάρος 35-114 kg). Η έκθεση σε λιραγλουτίδη σε παιδιά (ηλικία 6 έως κάτω των 12 ετών) ήταν υψηλότερη από ότι σε ενήλικες και εφήβους. Μετά από διόρθωση για το σωματικό βάρος, η έκθεση ήταν παρόμοια με αυτή σε ενήλικες και εφήβους.
Φαρμακευτικές πληροφορίες - SAXENDA 6mg/ML
Φωσφορικό δινάτριο, διυδρικό Προπυλενογλυκόλη
Φαινόλη
Υδροχλωρικό οξύ (για ρύθμιση του pH) Νατρίου υδροξείδιο (για ρύθμιση του pH) Ύδωρ για ενέσιμα
Ουσίες που προστίθενται στο Saxenda μπορεί να προκαλέσουν αποδόμηση της λιραγλουτίδης. Ελλείψει μελετών σχετικά με τη συμβατότητα, το παρόν φαρμακευτικό προϊόν δεν πρέπει να αναμειγνύεται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα.
Φυλάσσετε σε ψυγείο (2 °C - 8 °C). Μην καταψύχετε.
Φυλάσσετε μακριά από τον θάλαμο κατάψυξης.
Μετά την πρώτη χρήση: Φυλάσσετε σε θερμοκρασία μικρότερη των 30 °C ή φυλάσσετε σε ψυγείο (2 °C - 8 °C).
Διατηρείτε το κάλυμμα επάνω στη συσκευή τύπου πένας, για να προστατεύεται από το φως.
Φυσίγγιο (γυαλί τύπου 1) με έμβολο (βρωμοβουτύλιο) και πολυστρωματικό ελαστικό φύλλο (βρωμοβουτύλιο/πολυϊσοπρένιο) που περιέχονται σε αναλώσιμη προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας πολλαπλών δόσεων από πολυπροπυλένιο, πολυακετάλη, πολυκαρβονικό και ακρυλονιτρίλιο- βουταδιένιο-στυρένιο.
Κάθε συσκευή τύπου πένας περιέχει 3 ml διαλύματος και μπορεί να χορηγήσει δόσεις των 0,6 mg, 1,2 mg, 1,8 mg, 2,4 mg και 3,0 mg.
Μεγέθη συσκευασίας με 1, 3 ή 5 προγεμισμένες συσκευές τύπου πένας. Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.
και άλλος χειρισμός
Το διάλυμα δεν πρέπει να χρησιμοποιείται εάν δεν είναι διαυγές και άχρωμο ή σχεδόν άχρωμο. Το Saxenda δεν πρέπει να χρησιμοποιείται εάν έχει καταψυχθεί.
Η συσκευή τύπου πένας έχει σχεδιαστεί για χρήση με τις βελόνες μίας χρήσης NovoFine ή NovoTwist με μήκος έως 8 mm και πάχος τουλάχιστον 32G.
Οι βελόνες δεν περιλαμβάνονται.
Πρέπει να συνιστάται στον ασθενή να απορρίπτει τη βελόνα μετά από κάθε ένεση και να φυλάσσει τη συσκευή τύπου πένας χωρίς τη βελόνα ένεσης προσαρτημένη. Με αυτόν τον τρόπο αποτρέπεται η μόλυνση, η λοίμωξη και η διαρροή. Επίσης διασφαλίζεται ότι η δοσολογία είναι ακριβής.
Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.