SKYRIZI INJ.SOL 360MG/2.4ML
Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)
Τελευταία ενημέρωση SmPC
Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - SKYRIZI 360MG/2.4ML
Νόσος του Crohn
Το Skyrizi ενδείκνυται για τη θεραπεία ενηλίκων ασθενών με μέτρια έως σοβαρή ενεργό νόσο του Crohn, που έχουν ανεπαρκή ανταπόκριση, απώλεια ανταπόκρισης ή έχουν δυσανεξία στην συμβατική θεραπεία ή στη βιολογική θεραπεία.
Eλκώδης κολίτιδα
Το Skyrizi ενδείκνυται για τη θεραπεία ενηλίκων ασθενών με μέτρια έως σοβαρή ενεργό ελκώδη κολίτιδα, που έχουν ανεπαρκή ανταπόκριση, απώλεια ανταπόκρισης ή έχουν δυσανεξία στη συμβατική θεραπεία ή στη βιολογική θεραπεία.
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν προορίζεται για χρήση υπό την καθοδήγηση και την επίβλεψη ιατρού με εμπειρία στη διάγνωση και τη θεραπεία των παθήσεων για τις οποίες ενδείκνυται το Skyrizi.
Δοσολογία
Νόσος του Crohn
Η συνιστώμενη δόση είναι 600 mg χορηγούμενα με ενδοφλέβια έγχυση την εβδομάδα 0, την εβδομάδα 4 και την εβδομάδα 8, ακολουθούμενη από 360 mg χορηγούμενα με υποδόρια ένεση την εβδομάδα 12 και έπειτα κάθε 8 εβδομάδες. Η διακοπή της θεραπείας θα πρέπει να εκτιμηθεί σε ασθενείς που δεν εμφανίζουν ενδείξεις θεραπευτικού οφέλους έως την εβδομάδα 24.
Για τη δοσολογία του αρχικού δοσολογικού σχήματος ενδοφλέβιας χορήγησης, βλ. παράγραφο 4.2 της Περίληψης των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος για το Skyrizi 600 mg πυκνό διάλυμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση.
Eλκώδης κολίτιδα
Η συνιστώμενη δόση επαγωγής είναι 1.200 mg χορηγούμενα με ενδοφλέβια έγχυση την εβδομάδα 0, την εβδομάδα 4 και την εβδομάδα 8. Με αφετηρία την εβδομάδα 12 και έπειτα κάθε 8 εβδομάδες, η συνιστώμενη δόση συντήρησης βασίζεται στην ατομική εικόνα του ασθενούς:
-
Μία δόση των 180 mg χορηγούμενη με υποδόρια ένεση συνιστάται για ασθενείς με επαρκή
βελτίωση στην ενεργότητα της νόσου μετά την επαγωγή.
-
Μία δόση των 360 mg χορηγούμενη με υποδόρια ένεση συνιστάται για ασθενείς με ανεπαρκή βελτίωση στην ενεργότητα της νόσου μετά την επαγωγή.
Η διακοπή της θεραπείας θα πρέπει να εκτιμηθεί σε ασθενείς που δεν εμφανίζουν ενδείξεις θεραπευτικού οφέλους έως την εβδομάδα 24.
Για τη δοσολογία του αρχικού δοσολογικού σχήματος ενδοφλέβιας χορήγησης, βλ. παράγραφο 4.2 της Περίληψης των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος για το Skyrizi 600 mg πυκνό διάλυμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση.
Παραλειφθείσα δόση
Εάν μια δόση παραλειφθεί, η δόση θα πρέπει να χορηγηθεί το συντομότερο δυνατό. Έπειτα, η χορήγηση της δόσης θα πρέπει να συνεχιστεί στην τακτική προγραμματισμένη ώρα.
Ειδικοί πληθυσμοί
Ηλικιωμένοι
Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης (βλ. παράγραφο 5.2). Υπάρχουν περιορισμένες πληροφορίες για άτομα ηλικίας ≥ 65 ετών.
Νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία
Δεν έχουν διεξαχθεί ειδικές μελέτες για την αξιολόγηση της επίδρασης της ηπατικής ή νεφρικής δυσλειτουργίας στη φαρμακοκινητική του Skyrizi. Οι καταστάσεις αυτές γενικά δεν αναμένεται να έχουν οποιονδήποτε σημαντικό αντίκτυπο στη φαρμακοκινητική των μονοκλωνικών αντισωμάτων και δεν θεωρούνται απαραίτητες οι προσαρμογές της δόσης (βλ. παράγραφο 5.2).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Skyrizi σε παιδιά ηλικίας 0-17 ετών για τη θεραπεία της νόσου του Crohn και της ελκώδους κολίτιδας δεν έχουν ακόμα τεκμηριωθεί. Τα παρόντα διαθέσιμα δεδομένα περιγράφονται στην παράγραφο 5.1 και 5.2, αλλά δεν μπορεί να γίνει σύσταση για τη δοσολογία
Υπέρβαροι ασθενείς
Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης (βλ. παράγραφο 5.2). Τρόπος χορήγησης
Το Skyrizi χορηγείται με υποδόρια ένεση.
Η ένεση θα πρέπει να χορηγείται στον μηρό ή την κοιλιά. Το Skyrizi δεν πρέπει να χορηγείται σε περιοχές όπου το δέρμα είναι ευαίσθητο, έχει μώλωπες, ερύθημα, σκλήρυνση ή έχει υποστεί βλάβη.
Οι ασθενείς μπορούν να πραγματοποιούν μόνοι τους τις ενέσεις με το Skyrizi αφού εκπαιδευτούν στην τεχνική της υποδόριας ένεσης. Θα πρέπει να δοθούν οδηγίες στους ασθενείς να διαβάσουν την παράγραφο 7 «Οδηγίες χρήσης» που παρέχεται στο φύλλο οδηγιών χρήσης πριν από τη χορήγηση.
Skyrizi 180 mg ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα
Θα πρέπει να ενεθεί μία προγεμισμένη σύριγγα για τη χορήγηση της δόσης συντήρησης των 180 mg. Θα πρέπει να ενεθούν δύο προγεμισμένες σύριγγες για τη χορήγηση της δόσης συντήρησης των
360 mg. Οι δύο ενέσεις θα πρέπει να χορηγούνται σε διαφορετικές ανατομικές θέσεις.
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
Κλινικά σημαντικές ενεργές λοιμώξεις (π.χ. ενεργός φυματίωση, βλ. παράγραφο 4.4).
Ιχνηλασιμότητα
Προκειμένου να βελτιωθεί η ιχνηλασιμότητα των βιολογικών φαρμακευτικών προϊόντων, η ονομασία και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου προϊόντος θα πρέπει να καταγράφονται ευκρινώς.
Λοιμώξεις
Η ρισανκιζουμάμπη ενδέχεται να αυξήσει τον κίνδυνο λοίμωξης.
Στους ασθενείς με χρόνια λοίμωξη, ιστορικό υποτροπιάζουσας λοίμωξης ή γνωστούς παράγοντες κινδύνου για λοίμωξη, η ρισανκιζουμάμπη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή. Η θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη δεν θα πρέπει να ξεκινάει σε ασθενείς με οποιαδήποτε κλινικά σημαντική ενεργή λοίμωξη έως ότου η λοίμωξη υποχωρήσει ή θεραπευθεί επαρκώς.
Οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη θα πρέπει να καθοδηγούνται προκειμένου να ζητήσουν ιατρική συμβουλή εάν εμφανιστούν σημεία ή συμπτώματα κλινικά σημαντικής χρόνιας ή οξείας λοίμωξης. Εάν ο ασθενής αναπτύξει τέτοια λοίμωξη ή δεν ανταποκρίνεται στην τυπική θεραπεία για τη λοίμωξη, ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθείται στενά και η ρισανκιζουμάμπη δεν θα πρέπει να χορηγηθεί μέχρι την αποδρομή της λοίμωξης.
Φυματίωση
Πριν από την έναρξη της θεραπείας με ρισανκιζουμάμπη, οι ασθενείς θα πρέπει να αξιολογούνται για λοίμωξη από φυματίωση. Οι ασθενείς οι οποίοι λαμβάνουν ρισανκιζουμάμπη θα πρέπει να παρακολουθούνται για σημεία και συμπτώματα ενεργού φυματίωσης. Θα πρέπει να εξετάζεται επίσης το ενδεχόμενο χορήγησης αντιφυματικής θεραπείας πριν από την έναρξη της ρισανκιζουμάμπης σε ασθενείς με ιστορικό λανθάνουσας ή ενεργού φυματίωσης, για τους οποίους δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί επαρκής θεραπευτική αγωγή.
Ανοσοποιήσεις
Πριν από την έναρξη της θεραπείας με τη ρισανκιζουμάμπη, θα πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο ολοκλήρωσης όλων των κατάλληλων ανοσοποιήσεων σύμφωνα με τις τρέχουσες κατευθυντήριες οδηγίες ανοσοποίησης. Εάν ένας ασθενής έχει υποβληθεί σε εμβολιασμό με ζώντες μικροοργανισμούς (ιικούς ή βακτηριακούς), συνιστάται να περιμένει τουλάχιστον για 4 εβδομάδες πριν την έναρξη της θεραπείας με ρισανκιζουμάμπη. Οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη δεν θα πρέπει να υποβάλλονται σε εμβολιασμό με ζώντες μικροοργανισμούς κατά τη διάρκεια της θεραπείας και τουλάχιστον για 21 εβδομάδες μετά από την θεραπεία (βλ. παράγραφο 5.2).
Υπερευαισθησία
Έχουν αναφερθεί σοβαρές αντιδράσεις υπερευαισθησίας με τη χρήση της ρισανκιζουμάμπης, συμπεριλαμβανομένης της αναφυλαξίας (βλ. παράγραφο 4.8). Εάν εμφανιστεί σοβαρή αντίδραση υπερευαισθησίας η χορήγηση της ρισανκιζουμάμπης θα πρέπει να διακοπεί αμέσως και να ξεκινήσει κατάλληλη θεραπεία.
Έκδοχα με γνωστή δράση
Πολυσορβικό
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει 0,24 mg πολυσορβικό 20 σε κάθε δόση των 180 mg και 0,48 mg πολυσορβικό 20 σε κάθε δόση των 360 mg. Τα πολυσορβικά μπορεί να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις.
Νάτριο
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά δόση των 180 mg και ανά δόση των 360 mg, είναι αυτό που ονομάζουμε «ελεύθερο νατρίου».
Η ρισανκιζουμάμπη δεν αναμένεται να υποβληθεί σε μεταβολισμό από τα ηπατικά ένζυμα ή να απομακρυνθεί μέσω των νεφρών. Οι αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στη ρισανκιζουμάμπη και σε αναστολείς, επαγωγείς ή υποστρώματα ενζύμων που μεταβολίζουν το φαρμακευτικό προϊόν δεν αναμένονται και δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης (βλ. παράγραφο 5.2).
Συγχορηγούμενη ανοσοκατασταλτική θεραπεία
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της ρισανκιζουμάμπης σε συνδυασμό με ανοσοκατασταλτικά φάρμακα, συμπεριλαμβανομένων των βιολογικών φαρμάκων, δεν έχουν αξιολογηθεί.
Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία
Οι γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία θα πρέπει να χρησιμοποιούν αποτελεσματική μέθοδο αντισύλληψης κατά τη διάρκεια της θεραπείας και για τουλάχιστον 21 εβδομάδες μετά από τη θεραπεία.
Κύηση
Δεν διατίθενται ή είναι περιορισμένα τα δεδομένα (περιπτώσεις έκβασης εγκυμοσύνης λιγότερες από 300) από την χρήση της ρισανκιζουμάμπης στις έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα δεν κατέδειξαν άμεση ή έμμεση τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα. Σαν προληπτικό μέτρο, είναι προτιμητέο να αποφεύγεται η χρήση της ρισανκιζουμάμπης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
Θηλασμός
Δεν είναι γνωστό εάν η ρισανκιζουμάμπη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Είναι γνωστό ότι οι ανθρώπινες IgG απεκκρίνονται στο μητρικό γάλα κατά τη διάρκεια των πρώτων λίγων ημερών μετά τον τοκετό, και ότι οι συγκεντρώσεις αυτές ελαχιστοποιούνται αμέσως μετά. Συνεπώς, κατά τη διάρκεια αυτής της σύντομης χρονικής περιόδου δεν μπορεί να αποκλειστεί ο κίνδυνος για το βρέφος που θηλάζει. Θα πρέπει να αποφασιστεί εάν θα διακοπεί/θα αποφευχθεί η θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη, λαμβάνοντας υπόψη το όφελος του θηλασμού για το παιδί και το όφελος της θεραπείας με ρισανκιζουμάμπη για την γυναίκα.
Γονιμότητα
Η επίδραση της ρισανκιζουμάμπης στην ανθρώπινη γονιμότητα δεν έχει αξιολογηθεί. Οι μελέτες σε ζώα δεν υποδεικνύουν άμεσες ή έμμεσες επιβλαβείς επιδράσεις σε σχέση με τη γονιμότητα.
Η ρισανκιζουμάμπη δεν έχει καμία ή έχει ασήμαντη επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.
Περίληψη του προφίλ ασφάλειας
Οι συχνότερα αναφερθείσες ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν οι λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος (15,6% στη νόσο του Crohn και 26,2% στην ελκώδη κολίτιδα).
Κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες για τη ρισανκιζουμάμπη από τις κλινικές μελέτες (Πίνακας 1) παρατίθενται ανά κατηγορία/οργανικό σύστημα MedDRA και βασίζονται στην παρακάτω σύμβαση: πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10), όχι συχνές (≥ 1/1.000 έως < 1/100), σπάνιες (≥ 1/10.000 έως
< 1/1.000), πολύ σπάνιες (< 1/10.000) και μη γνωστής συχνότητας (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα). Εντός κάθε ομάδας συχνότητας, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.
Πίνακας 1: Κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών| Κατηγορία/ΟργανικόΣύστημα | Συχνότητα | Ανεπιθύμητεςενέργειες |
| Λοιμώξεις και παρασιτώσεις | Πολύ συχνές | Λοιμώξεις ανώτερου αναπνευστικούσυστήματοςα |
| Συχνές | Δερματοφυτικέςλοιμώξειςβ | |
| Όχι συχνές | Θυλακίτιδα | |
| Διαταραχές ανοσοποιητικού συστήματος | Σπάνιες | Αναφυλακτικές αντιδράσεις |
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | Συχνές | Κεφαλαλγίαγ |
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | Συχνές | Κνησμός Εξάνθημα Έκζεμα |
| Όχι συχνές | Κνίδωση | |
| Γενικές διαταραχές καικαταστάσεις στη θέση χορήγησης | Συχνές | ΚόπωσηδΑντιδράσεις στη θέση της ένεσηςε |
| α Περιλαμβάνει: λοίμωξη αναπνευστικού συστήματος (ιογενής, βακτηριακή ή μη προσδιορισμένη), ρινοκολπίτιδα (συμπεριλαμβανομένης της οξείας), ρινίτιδα, ρινοφαρυγγίτιδα, φαρυγγίτιδα (συμπεριλαμβανομένης της ιογενούς), αμυγδαλίτιδα, λαρυγγίτιδα, τραχειΐτιδαβΠεριλαμβάνει: τριχοφυτία των ποδιών, τριχοφυτία των βουβώνων, τριχοφυτία του σώματος, τριχοφυτία ποικιλόχρους, τριχοφυτία των χεριών, ονυχομυκητίαση, τριχοφυτική λοίμωξηγ Περιλαμβάνει: κεφαλαλγία, κεφαλαλγία από τάση, κεφαλαλγία από παραρρινοκολπίτιδαδ Περιλαμβάνει: κόπωση, εξασθένιση, αίσθημα κακουχίαςε Περιλαμβάνει: μώλωπα στη θέση της ένεσης, ερύθημα, αιμάτωμα, αιμορραγία, ερεθισμό, άλγος, κνησμό, αντίδραση, οίδημα, σκληρία, υπερευαισθησία, όζο, εξάνθημα, κνίδωση, φυσαλίδες, θερμότητα, ερύθημα στη θέση έγχυσης, εξαγγείωση,αντίδραση, διόγκωση | ||
Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών
Ψωρίαση
Λοιμώξεις
Σε ολόκληρο το πρόγραμμα ψωρίασης, συμπεριλαμβανομένης της μακροχρόνιας έκθεσης στη ρισανκιζουμάμπη, το ποσοστό των λοιμώξεων ήταν 75,5 περιστατικά ανά 100 ανθρωπο-έτη. Η πλειονότητα των περιστατικών ήταν μη σοβαρά και ήπια έως μέτρια σε σοβαρότητα και δεν οδήγησαν σε διακοπή της ρισανκιζουμάμπης. Το ποσοστό των σοβαρών λοιμώξεων ήταν 1,7 περιστατικά ανά 100 ανθρωπο-έτη (βλ. παράγραφο 4.4).
Νόσος του Crohn
Συνολικά, το προφίλ ασφάλειας που παρατηρήθηκε σε ασθενείς με νόσο του Crohn που έλαβαν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη ήταν συνεπές με το προφίλ ασφάλειας που παρατηρήθηκε σε ασθενείς σε όλες τις ενδείξεις.
Λοιμώξεις
Το ποσοστό των λοιμώξεων στα συγκεντρωτικά δεδομένα από τις μελέτες επαγωγής 12 εβδομάδων ήταν 83,3 περιστατικά ανά 100 ανθρωπο-έτη στα άτομα που έλαβαν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη 600 mg ενδοφλεβίως σε σύγκριση με 117,7 περιστατικά ανά 100 ανθρωπο-έτη με το εικονικό φάρμακο. Το ποσοστό των σοβαρών λοιμώξεων ήταν 3,4 περιστατικά ανά 100 ανθρωπο-έτη στα άτομα που έλαβαν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη 600 mg ενδοφλεβίως σε σύγκριση με
16,7 περιστατικά ανά 100 ανθρωπο-έτη με το εικονικό φάρμακο (βλ. παράγραφο 4.4).
Το ποσοστό των λοιμώξεων στη μελέτη συντήρησης 52 εβδομάδων ήταν 57,7 περιστατικά ανά
100 ανθρωπο-έτη στα άτομα που έλαβαν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη 360 mg υποδορίως μετά την επαγωγή με ρισανκιζουμάμπη, σε σύγκριση με 76,0 περιστατικά ανά 100 ανθρωπο-έτη στα άτομα που έλαβαν εικονικό φάρμακο μετά την επαγωγή με ρισανκιζουμάμπη. Το ποσοστό των σοβαρών λοιμώξεων ήταν 6,0 περιστατικά ανά 100 ανθρωπο-έτη στα άτομα που έλαβαν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη 360 mg υποδορίως μετά την επαγωγή με ρισανκιζουμάμπη, σε σύγκριση με
5,0 περιστατικά ανά 100 ανθρωπο-έτη στα άτομα που έλαβαν εικονικό φάρμακο μετά την επαγωγή με ρισανκιζουμάμπη (βλ. παράγραφο 4.4).
Eλκώδης κολίτιδα
Συνολικά, το προφίλ ασφάλειας που παρατηρήθηκε σε ασθενείς με ελκώδη κολίτιδα που λάμβαναν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη ήταν συνεπές με το προφίλ ασφάλειας που παρατηρήθηκε σε ασθενείς σε όλες τις ενδείξεις.
Λοιμώξεις
Το ποσοστό των λοιμώξεων στα συγκεντρωτικά δεδομένα από τη μελέτη θεραπείας επαγωγής
12 εβδομάδων ήταν 78,3 περιστατικά ανά 100 ανθρωπο-έτη στα άτομα που λάμβαναν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη 1.200 mg ενδοφλεβίως σε σύγκριση με 74,2 περιστατικά ανά 100 ανθρωπο-έτη με το εικονικό φάρμακο. Το ποσοστό των σοβαρών λοιμώξεων ήταν 3,0 περιστατικά ανά 100 ανθρωπο-έτη στα άτομα που λάμβαναν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη 1.200 mg ενδοφλεβίως σε σύγκριση με 5,4 περιστατικά ανά 100 ανθρωπο-έτη με το εικονικό φάρμακο (βλ. παράγραφο 4.4).
Το ποσοστό των λοιμώξεων στη μελέτη συντήρησης 52 εβδομάδων ήταν 67,4 περιστατικά ανά 100 ανθρωπο-έτη στα άτομα που λάμβαναν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη 180 mg υποδορίως και 56,5 περιστατικά ανά 100 ανθρωπο-έτη στα άτομα που λάμβαναν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη 360 mg υποδορίως μετά την επαγωγή με ρισανκιζουμάμπη, σε σύγκριση με 64,6 περιστατικά ανά 100 ανθρωπο-έτη στα άτομα που λάμβαναν εικονικό φάρμακο μετά την επαγωγή με
ρισανκιζουμάμπη. Το ποσοστό των σοβαρών λοιμώξεων ήταν 1,1 περιστατικά ανά 100 ανθρωπο-έτη στα άτομα που λάμβαναν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη 180 mg υποδορίως και 0,6 περιστατικά ανά 100 ανθρωπο-έτη στα άτομα που έλαβαν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη 360 mg υποδορίως μετά την επαγωγή με ρισανκιζουμάμπη, σε σύγκριση με 2,3 περιστατικά ανά 100 ανθρωπο-έτη στα άτομα που έλαβαν εικονικό φάρμακο μετά την επαγωγή με ρισανκιζουμάμπη (βλ. παράγραφο 4.4).
Ανοσογονικότητα
Για τα άτομα με νόσο του Crohn που έλαβαν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη στις συνιστώμενες ενδοφλέβιες δόσεις επαγωγής και υποδόριες δόσεις συντήρησης για έως και 64 εβδομάδες στις κλινικές δοκιμές της νόσου του Crohn, οφειλόμενα στη θεραπεία αντισώματα κατά του φαρμάκου και εξουδετερωτικά αντισώματα ανιχνεύτηκαν στο 3,4% (2/58) και 0% (0/58) των αξιολογηθέντων ατόμων, αντίστοιχα.
Για τα άτομα με ελκώδη κολίτιδα που λάμβαναν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη στις συνιστώμενες ενδοφλέβιες δόσεις επαγωγής και υποδόριες δόσεις συντήρησης (180 mg ή 360 mg) για έως και
64 εβδομάδες στις κλινικές δοκιμές της ελκώδους κολίτιδας, οφειλόμενα στη θεραπεία αντισώματα κατά του φαρμάκου και εξουδετερωτικά αντισώματα ανιχνεύθηκαν στο 8,9% (8/90) και 6,7% (6/90)
για την υποδόρια δόση των 180 mg ή 4,4% (4/91) και 2,2% (2/91) για την υποδόρια δόση των 360 mg, των αξιολογηθέντων ατόμων, αντίστοιχα.
Τα αντισώματα στη ρισανκιζουμάμπη, συμπεριλαμβανομένων των εξουδετερωτικών αντισωμάτων, δεν συσχετίζονταν με αλλαγές στην κλινική ανταπόκριση ή την ασφάλεια.
Ηλικιωμένοι
Υπάρχουν περιορισμένες πληροφορίες ασφάλειας σε άτομα ηλικίας ≥ 65 ετών. Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.
Φαρμακολογικές ιδιότητες - SKYRIZI 360MG/2.4ML
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Ανοσοκατασταλτικά, αναστολείς ιντερλευκίνης, κωδικός ATC: L04AC18
Μηχανισμός δράσης
Η ρισανκιζουμάμπη είναι ένα εξανθρωποποιημένο μονοκλωνικό αντίσωμα ανοσοσφαιρίνης G1 (IgG1), το οποίο προσδένεται εκλεκτικά με υψηλή συγγένεια στην υπομονάδα p19 της ανθρώπινης κυτοκίνης ιντερλευκίνη-23 (IL-23) χωρίς να προσδένεται στην IL-12 και αναστέλλει την αλληλεπίδρασή της με το σύμπλεγμα υποδοχέα IL-23. Η IL-23 είναι μία κυτοκίνη, η οποία συμμετέχει στις φλεγμονώδεις και ανοσολογικές αποκρίσεις. Αποκλείοντας την πρόσδεση της IL-23 στον υποδοχέα της, η ρισανκιζουμάμπη αναστέλλει την εξαρτώμενη από την IL-23 κυτταρική σηματοδότηση και απελευθέρωση προφλεγμονωδών κυτοκινών.
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
Σε μία μελέτη ατόμων με ψωρίαση, η έκφραση των γονιδίων που συσχετίζονται με τον άξονα IL-23/IL-17 ήταν μειωμένη στο δέρμα μετά από εφάπαξ δόσεις ρισανκιζουμάμπης. Μειώσεις στο πάχος της επιδερμίδας, στη διήθηση από φλεγμονώδη κύτταρα και στην έκφραση των δεικτών της ψωριασικής νόσου παρατηρήθηκαν επίσης στις ψωριασικές βλάβες.
Σε μία μελέτη φάσης 2 σε άτομα με νόσο του Crohn, η έκφραση των γονιδίων που συσχετίζονται με τον άξονα IL-23/Th17 ήταν μειωμένη στον εντερικό ιστό μετά από πολλαπλές δόσεις ρισανκιζουμάμπης. Παρατηρήθηκαν επίσης μειώσεις στην καλπροτεκτίνη κοπράνων (FCP), στη C-αντιδρώσα πρωτεΐνη του ορού (CRP) και την IL-22, μετά από πολλαπλές δόσεις σε μελέτες επαγωγής φάσης 3 σε ασθενείς με νόσο του Crohn. Οι μειώσεις στην FCP, τη CRP και την IL-22 του ορού διατηρήθηκαν έως την εβδομάδα 52 της μελέτης συντήρησης.
Σε μια μελέτη Φάσης 2β/3 σε άτομα με ελκώδη κολίτιδα, παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική και κλινικά σημαντική μείωση από την αρχική εκτίμηση στους βιοδείκτες φλεγμονής, FCP και CRP, και στον συσχετιζόμενο με το μονοπάτι IL-23 βιοδείκτη, την IL-22 ορού, κατά την εβδομάδα 12 της μελέτης θεραπείας επαγωγής. Οι μειώσεις στην FCP, τη CRP και την IL-22 του ορού διατηρήθηκαν έως την εβδομάδα 52 της μελέτης συντήρησης.
Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια
Νόσος του Crohn
Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της ρισανκιζουμάμπης αξιολογήθηκαν σε 1.419 άτομα με μέτρια έως σοβαρή ενεργό νόσο του Crohn σε τρεις πολυκεντρικές, τυχαιοποιημένες, διπλά τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές μελέτες. Τα άτομα που εντάχθηκαν είχαν ηλικία 16 ετών και άνω, με δείκτη ενεργότητας της νόσου του Crohn (CDAI) 220 έως 450, ημερήσια συχνότητα κενώσεων (SF) ≥ 4 ή/και μέση ημερήσια βαθμολογία κοιλιακού άλγους (APS) ≥ 2, και βαθμολογία στην απλοποιημένη κλίμακα ενδοσκοπικής εκτίμησης στη νόσο του Crohn (SES-CD) ≥ 6, ή ≥ 4 για μεμονωμένη ειλεϊκή νόσο, εξαιρούμενου του στενωτικού τμήματος και κατόπιν επιβεβαίωσης από κεντρικό αξιολογητή.
Πραγματοποιήθηκαν δύο μελέτες ενδοφλέβιας θεραπείας επαγωγής 12 εβδομάδων (ADVANCE και MOTIVATE), οι οποίες περιλάμβαναν μία περίοδο επέκτασης 12 εβδομάδων για τα άτομα που δεν σημείωναν κλινική ανταπόκριση σύμφωνα με τη βαθμολογία SF/APS (μείωση ≥ 30% στην SF ή/και μείωση ≥ 30% στην APS χωρίς επιδείνωση σε καμία από τις δύο σε σύγκριση με την έναρξη). Η ADVANCE και η MOTIVATE ακολουθήθηκαν από μία 52 εβδομάδων τυχαιοποιημένη μελέτη απόσυρσης της υποδόριας θεραπείας συντήρησης (FORTIFY) όπου εντάχθηκαν άτομα με κλινική ανταπόκριση κατά SF/APS στην ενδοφλέβια θεραπεία επαγωγής, αντιπροσωπεύοντας τουλάχιστον 64 εβδομάδες θεραπείας.
ADVANCE και MOTIVATE
Στις μελέτες ADVANCE και MOTIVATE, τα άτομα τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν ρισανκιζουμάμπη είτε στα 600 mg (συνιστώμενη δόση), ή στα 1.200 mg, ή εικονικό φάρμακο, στην εβδομάδα 0, την εβδομάδα 4 και την εβδομάδα 8.
Στη μελέτη ADVANCE, το 58% (491/850) των ατόμων είχαν αποτύχει ή είχαν δυσανεξία στην αγωγή με μία ή περισσότερες βιολογικές θεραπείες (προηγούμενη αποτυχία βιολογικής θεραπείας) και το 42% (359/850) είχαν αποτύχει ή είχαν δυσανεξία στην αγωγή με συμβατικές θεραπείες αλλά όχι σε βιολογικές θεραπείες (χωρίς προηγούμενη αποτυχία βιολογικής θεραπείας). Στη μελέτη ADVANCE, μεταξύ των ατόμων χωρίς προηγούμενη αποτυχία βιολογικής θεραπείας, το 87% (314/359) λάμβανε για πρώτη φορά βιολογική θεραπεία και το υπόλοιπο 13% είχε λάβει βιολογική θεραπεία αλλά δεν είχε σημειώσει ποτέ αποτυχία σε αυτήν ούτε είχε παρουσιάσει δυσανεξία. Όλοι οι ασθενείς στη μελέτη MOTIVATE είχαν προηγούμενη αποτυχία βιολογικής θεραπείας.
Και στις δύο μελέτες, μεγαλύτερο ποσοστό των ατόμων που λάμβαναν ρισανκιζουμάμπη πέτυχε τα συμπρωτεύοντα καταληκτικά σημεία της κλινικής ύφεσης στην εβδομάδα 12 και της ενδοσκοπικής ανταπόκρισης στην εβδομάδα 12 σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Η βελτιωμένη κλινική ανταπόκριση και η κλινική ύφεση κατά SF/APS ήταν σημαντικές ήδη από την εβδομάδα 4 στα άτομα που λάμβαναν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη και συνέχισαν να βελτιώνονται έως την εβδομάδα 12 (Πίνακας 2).
Πίνακας 2. Στοιχεία αποτελεσματικότητας στις μελέτες ADVANCE και MOTIVATE| ADVANCE | MOTIVATE | |||||
| Εικονικό φάρμακο ενδοφλεβίω ς(N = 175)% | Ρισανκιζουμάμ πη600 mg ενδοφλεβίως (N = 336)% | Διαφορά στη θεραπείαδ (ΔΕ 95%) | Εικονικό φάρμακο ενδοφλεβίω ς(N = 187)% | Ρισανκιζουμά μπη 600 mg ενδοφλεβίως (N = 191)% | Διαφορά στη θεραπείαδ (ΔΕ 95%) | |
| Συμπρωτεύοντα καταληκτικά σημεία | ||||||
| Κλινική ύφεση τηνεβδομάδα 12ε | 22% | 43% | 22%[14%, 30%]α | 19% | 35% | 15%[6%, 24%]β |
| Ενδοσκοπική ανταπόκριση τηνεβδομάδα 12στ | 12% | 40% | 28%[21%, 35%]α | 11% | 29% | 18%[10%, 25%]α |
| Πρόσθετα καταληκτικά σημεία | ||||||
| Βελτιωμένη κλινική ανταπόκριση κατά SF/APS τηνεβδομάδα 4ζ | 31% | 46% | 15%[6%, 23%]β | 32% | 45% | 14%[4%, 23%]γ |
| Βελτιωμένη κλινική ανταπόκριση κατά SF/APS τηνεβδομάδα 12 ζ | 42% | 63% | 21%[12%, 30%]α | 39% | 62% | 23%[13%, 33%]α |
| CDAI < 150την εβδομάδα 4 | 10% | 18% | 8%[1%, 14%]γ | 11% | 21% | 10%[2%, 17%]γ |
| CDAI < 150την εβδομάδα 12 | 25% | 45% | 21%[12%, 29%]α | 20% | 42% | 22%[13%, 31%]α |
| Επούλωση του βλεννογόνου τηνεβδομάδα 12 η | (N = 173)8% | (N = 336)21% | 14%[8%, 19%]α | (N = 186)4% | (N = 190)14% | 9%[4%, 15%]β |
| Ενδοσκοπική ύφεση την εβδομάδα 12θ | 9% | 24% | 15%[9%, 21%]α | 4% | 19% | 15%[9%, 21%]α |
| α Στατιστικά σημαντική υπό έλεγχο πολλαπλότητας για τη σύγκριση της ρισανκιζουμάμπης έναντι του εικονικού φαρμάκου (p<0,001).β Στατιστικά σημαντική υπό έλεγχο πολλαπλότητας για τη σύγκριση της ρισανκιζουμάμπης έναντι του εικονικού φαρμάκου (p≤0,01).γ Σύγκριση της ρισανκιζουμάμπης έναντι του εικονικού φαρμάκου με ονομαστική τιμή p≤0,05.δ Προσαρμοσμένη διαφορά της θεραπείας.ε Κλινική ύφεση βάσει SF/APS: μέση ημερήσια SF ≤ 2,8 και χωρίς επιδείνωση σε σύγκριση με την έναρξη, και μέση ημερήσια βαθμολογία AP ≤ 1 και χωρίς επιδείνωση σε σύγκριση με την έναρξη.στ Ενδοσκοπική ανταπόκριση: μείωση μεγαλύτερη από 50% στην SES-CD από την έναρξη ή μείωσητουλάχιστον 2 βαθμών για άτομα με αρχική βαθμολογία 4 και μεμονωμένη ειλεϊκή νόσο. | ||||||
ζ Βελτιωμένη κλινική ανταπόκριση κατά SF/APS: μείωση ≥ 60% στη μέση ημερήσια SF ή/και μείωση ≥ 35% στη μέση ημερήσια βαθμολογία AP, χωρίς επιδείνωση σε καμία από τις δύο σε σύγκριση με την έναρξη, ή/και κλινική ύφεση.
η Επούλωση του βλεννογόνου: υποβαθμολογία 0 για εξελκωμένη επιφάνεια στην SES-CD σε άτομα με υποβαθμολογία ≥ 1 κατά την έναρξη.
θ Ενδοσκοπική ύφεση: SES-CD ≤ 4 και μείωση τουλάχιστον 2 βαθμών σε σχέση με την έναρξη και καμία υποβαθμολογία μεγαλύτερη από 1 σε καμία επιμέρους μεταβλητή.
Την εβδομάδα 12, υψηλότερο ποσοστό των ατόμων που έλαβαν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη πέτυχε μείωση τουλάχιστον 100 βαθμών στον αρχικό CDAI σε σύγκριση με το εικονικό φάρµακο (ADVANCE, ρισανκιζουμάμπη=60%, εικονικό φάρµακο=37%, p<0,001, MOTIVATE, ρισανκιζουμάμπη=60%, εικονικό φάρµακο=30%, p < 0,001).
Την εβδομάδα 12, υψηλότερο ποσοστό των ατόμων που έλαβαν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη πέτυχε τόσο κλινική ανταπόκριση κατά SF/APS όσο και ενδοσκοπική ανταπόκριση την εβδομάδα 12 σε σύγκριση με το εικονικό φάρµακο (ADVANCE, ρισανκιζουμάμπη=31%, εικονικό φάρµακο=8%, p<0,001, MOTIVATE, ρισανκιζουμάμπη=21%, εικονικό φάρµακο=7%, p <0,001).
Τα αποτελέσματα για τα συμπρωτεύοντα καταληκτικά σημεία για τις υποομάδες (χωρίς να επιτρέπεται η πολλαπλότητα) των ατόμων με και χωρίς προηγούμενη αποτυχία βιολογικής θεραπείας παρατίθενται στον Πίνακα 3.
Πίνακας 3. Στοιχεία αποτελεσματικότητας την εβδομάδα 12 σε υποομάδες ατόμων με προηγούμενη αποτυχία βιολογικής θεραπείας και άτομα χωρίς προηγούμενη αποτυχία βιολογικής θεραπείας στη μελέτη ADVANCE| ADVANCE | |||
| Εικονικό φάρμακο ενδοφλεβίως | Ρισανκιζουμάμπη 600 mg | Διαφορά στη θεραπεία (ΔΕ 95%) | |
| Κλινική ύφεση σύμφωνα με τη βαθμολογία SF/AP | |||
| Προηγούμενη αποτυχία βιολογικής θεραπείας | 23% (N = 97) | 41% (N = 195) | 18% [7%, 29%] |
| Χωρίς προηγούμενη αποτυχία βιολογικήςθεραπείας | 21% (N = 78) | 48% (N = 141) | 27% [15%, 39%] |
| Ενδοσκοπική ανταπόκριση | |||
| Προηγούμενη αποτυχία βιολογικής θεραπείας | 11% (N = 97) | 33% (N = 195) | 21% [12%, 31%] |
| Χωρίς προηγούμενη αποτυχία βιολογικήςθεραπείας | 13% (N = 78) | 50% (N = 141) | 38% [27%, 49%] |
Στη μελέτη ADVANCE, υψηλότερο ποσοστό των ατόμων που έλαβαν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη, με και χωρίς προηγούμενη αποτυχία βιολογικής θεραπείας, πέτυχε CDAI<150 σε σύγκριση με το εικονικό φάρµακο (με προηγούμενη αποτυχία βιολογικής θεραπείας, ρισανκιζουμάμπη=42%, εικονικό φάρµακο=26%, χωρίς προηγούμενη αποτυχία βιολογικής θεραπείας, ρισανκιζουμάμπη=49%, εικονικό φάρµακο=23%).
Νοσηλείες σχετιζόμενες με τη νόσο του Crohn
Τα ποσοστά των σχετιζόμενων με τη νόσο του Crohn νοσηλειών έως την εβδομάδα 12 ήταν χαμηλότερα στα άτομα που έλαβαν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη σε σύγκριση με το εικονικό φάρµακο (ADVANCE, ρισανκιζουμάμπη=3%, εικονικό φάρµακο=12%, p<0,001, MOTIVATE, ρισανκιζουμάμπη=3%, εικονικό φάρµακο=11%, p≤0,01).
FORTIFY
Η μελέτη συντήρησης FORTIFY αξιολόγησε 462 άτομα με κλινική ανταπόκριση κατά SF/APS έως τις 12 εβδομάδες ενδοφλέβιας θεραπείας επαγωγής με ρισανκιζουμάμπη στις μελέτες ADVANCE και MOTIVATE. Τα άτομα τυχαιοποιήθηκαν να συνεχίσουν να λαμβάνουν ένα σχήμα συντήρησης με ρισανκιζουμάμπη 360 mg υποδορίως (συνιστώμενη δόση) ή ρισανκιζουμάμπη 180 mg υποδορίως κάθε 8 εβδομάδες ή να αποσυρθούν από τη θεραπεία επαγωγής με ρισανκιζουμάμπης και να λαμβάνουν εικονικό φάρµακο υποδορίως κάθε 8 εβδομάδες για έως και 52 εβδομάδες.
Τα συμπρωτεύοντα καταληκτικά σημεία ήταν η κλινική ύφεση την εβδομάδα 52 και η ενδοσκοπική ανταπόκριση την εβδομάδα 52. Τα συμπρωτεύοντα καταληκτικά σημεία μετρήθηκαν επίσης σε άτομα με και χωρίς προηγούμενη αποτυχία βιολογικής θεραπείας (βλ. Πίνακα 4).
Πίνακας 4. Στοιχεία αποτελεσματικότητας στη μελέτη FORTIFY την εβδομάδα 52 (64 εβδομάδες από την έναρξη της δόσης εφόδου)| FORTIFY | |||
| Επαγωγή με ρισανκιζουμάμπη ενδοφλεβίως/Εικονικό φάρμακο υποδορίωςστ(N = 164) % | Επαγωγή με ρισανκιζουμάμπη ενδοφλεβίως/Ρισανκιζουμάμπη 360 mg υποδορίως(N = 141) % | Διαφορά στη θεραπεία (ΔΕ 95%) | |
| Συμπρωτεύοντα καταληκτικά σημεία | |||
| Κλινική ύφεση | 40% | 52% | 15% [5%,25%]α,ζ |
| Προηγούμενη αποτυχία βιολογικής θεραπείας | 34% (N = 123) | 48% (N = 102) | 14% [1%, 27%] |
| Χωρίς προηγούμενηαποτυχία βιολογικής θεραπείας | 56% (N = 41) | 62% (N = 39) | 5% [-16%, 27%] |
| Ενδοσκοπική ανταπόκριση | 22% | 47% | 28% [19%,37%]β,ζ |
| Προηγούμενη αποτυχία βιολογικής θεραπείας | 20% (N = 123) | 44% (N = 102) | 23% [11%, 35%] |
| Χωρίς προηγούμενη αποτυχία βιολογικήςθεραπείας | 27% (N = 41) | 54% (N = 39) | 27% [6%, 48%] |
| Πρόσθετα καταληκτικά σημεία | |||
| Βελτιωμένη κλινική ανταπόκριση κατά SF/APS | 49% | 59% | 13% [2%,23%]ε,ζ |
| Συντήρηση της κλινικής ύφεσηςη | (N = 91)51% | (N = 72)69% | 21% [6%,35%]δ,ζ |
| Ενδοσκοπική ύφεση | 13% | 39% | 28% [20%,37%]γ,ζ |
| Επούλωση του βλεννογόνου | (N = 162)10% | (N = 141)31% | 22% [14%,30%]γ,ζ |
| α Στατιστικά σημαντική υπό έλεγχο πολλαπλότητας για τη σύγκριση της ρισανκιζουμάμπης έναντι του εικονικού φαρμάκου (p ≤ 0,01).β Στατιστικά σημαντική υπό έλεγχο πολλαπλότητας για τη σύγκριση της ρισανκιζουμάμπης έναντιτου εικονικού φαρμάκου (p < 0,001). | |||
γ Σύγκριση της ρισανκιζουμάμπης έναντι του εικονικού φαρμάκου χωρίς συνολικό έλεγχο σφαλμάτων τύπου I με ονομαστική τιμή p < 0,001.
δ Σύγκριση της ρισανκιζουμάμπης έναντι του εικονικού φαρμάκου χωρίς συνολικό έλεγχο σφαλμάτων τύπου I με ονομαστική τιμή p ≤ 0,01.
ε Σύγκριση της ρισανκιζουμάμπης έναντι του εικονικού φαρμάκου χωρίς συνολικό έλεγχο σφαλμάτων τύπου I με ονομαστική τιμή p ≤ 0,05.
στ Η ομάδα μόνο επαγωγής αποτελούνταν από άτομα που πέτυχαν κλινική ανταπόκριση στη θεραπεία επαγωγής με ρισανκιζουμάμπη και τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν εικονικό φάρµακο στη μελέτη συντήρησης (FORTIFY).
ζ Προσαρμοσμένη διαφορά της θεραπείας.
η Συντήρηση της κλινικής ύφεσης: κλινική ύφεση την εβδομάδα 52 σε άτομα με κλινική ύφεση την εβδομάδα 0.
Βαθιά ύφεση (κλινική ύφεση και ενδοσκοπική ύφεση) την εβδομάδα 52 παρατηρήθηκε σε υψηλότερα ποσοστά στα άτομα που έλαβαν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη ενδοφλεβίως/ ρισανκιζουμάμπη υποδορίως σε σύγκριση με τα άτομα που έλαβαν ρισανκιζουμάμπη ενδοφλεβίως/εικονικό φάρμακο υποδορίως (28% έναντι 10%, αντίστοιχα, ονομαστική τιμή p < 0,001).
Την εβδομάδα 52, υψηλότερο ποσοστό των ατόμων που έλαβαν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη ενδοφλεβίως/ρισανκιζουμάμπη υποδορίως πέτυχε CDAI < 150 σε σύγκριση με τη ρισανκιζουμάμπη ενδοφλεβίως/εικονικό φάρμακο υποδορίως (52% έναντι 41%, αντίστοιχα, ονομαστική τιμή p ≤ 0,01). Υψηλότερο ποσοστό των ατόμων που έλαβαν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη ενδοφλεβίως/ρισανκιζουμάμπη υποδορίως πέτυχε μείωση τουλάχιστον 100 βαθμών στην αρχική βαθμολογία CDAI σε σύγκριση με τα άτομα που έλαβαν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη ενδοφλεβίως/εικονικό φάρμακο υποδορίως (62% έναντι 48%, αντίστοιχα, ονομαστική τιμή p ≤ 0,01).
91 άτομα που δεν επέδειξαν κλινική ανταπόκριση κατά SF/APS 12 εβδομάδες μετά τη θεραπεία επαγωγής με ρισανκιζουμάμπη στις μελέτες ADVANCE και MOTIVATE έλαβαν υποδόρια δόση 360 mg ρισανκιζουμάμπης την εβδομάδα 12 και την εβδομάδα 20. Από αυτά τα άτομα, το 64% (58/91) πέτυχε κλινική ανταπόκριση κατά SF/APS την εβδομάδα 24, και 33 από τα άτομα που πέτυχαν κλινική ανταπόκριση κατά SF/APS εντάχθηκαν στη μελέτη FORTIFY και συνέχισαν να λαμβάνουν ρισανκιζουμάμπη 360 mg υποδορίως κάθε 8 εβδομάδες για έως και 52 εβδομάδες.
Μεταξύ αυτών των ατόμων, το 55% (18/33) πέτυχε κλινική ύφεση και το 45% (15/33) πέτυχε ενδοσκοπική ανταπόκριση την εβδομάδα 52.
Κατά τη διάρκεια της μελέτης FORTIFY, 30 άτομα σημείωσαν απώλεια της ανταπόκρισης στη θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη 360 mg υποδορίως και έλαβαν θεραπεία διάσωσης με ρισανκιζουμάμπη (εφάπαξ δόση 1.200 mg ενδοφλεβίως, ακολουθούμενη από 360 mg υποδορίως κάθε 8 εβδομάδες). Από αυτά τα άτομα, το 57% (17/30) πέτυχε κλινική ανταπόκριση κατά SF/APS την εβδομάδα 52. Επίσης, το 20% (6/30) και το 34% (10/29) των ατόμων πέτυχαν κλινική ύφεση και ενδοσκοπική ανταπόκριση την εβδομάδα 52, αντίστοιχα.
Εκβάσεις σχετιζόμενες με την υγεία και την ποιότητα ζωής
Η σχετιζόμενη με την υγεία ποιότητα ζωής αξιολογήθηκε με το ερωτηματολόγιο φλεγμονώδους νόσου του εντέρου (IBDQ) και την σύντομη έρευνα υγείας 36 στοιχείων (SF-36). Η βελτίωση στην κόπωση αξιολογήθηκε με την κλίμακα αξιολόγησης της λειτουργικότητας στη θεραπεία χρόνιων νόσων-τομέας κόπωσης (FACIT-Fatigue). Η παραγωγικότητα στην εργασία αξιολογήθηκε με το ερωτηματολόγιο Παραγωγικότητας στην Εργασία και Αδυναμίας Διεκπεραίωσης Δραστηριοτήτων CD (WPAI-CD).
Την εβδομάδα 12 της μελέτης ADVANCE και της μελέτης MOTIVATE, τα άτομα που λάμβαναν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη πέτυχαν κλινικά σημαντικές βελτιώσεις από την έναρξη στη συνολική βαθμολογία IBDQ, στις βαθμολογίες όλων των τομέων του IBDQ (εντερικά συμπτώματα, συστηματική λειτουργία, συναισθηματική λειτουργία και κοινωνική λειτουργικότητα), στη συνοπτική
βαθμολογία της σωματικής και της ψυχολογικής συνιστώσας του SF-36, στην FACIT-Fatigue και στο WPAI-CD, σε σύγκριση με το εικονικό φάρµακο. Στο WPAI-CD, στη μελέτη ADVANCE καταδείχθηκαν μεγαλύτερες μειώσεις στην απώλεια παραγωγικότητας στην εργασία, στη συνολική απώλεια παραγωγικότητας στην εργασία και στην αδυναμία διεκπεραίωσης δραστηριοτήτων, και στη μελέτη MOTIVATE καταδείχθηκε μεγαλύτερη μείωση στην αδυναμία διεκπεραίωσης δραστηριοτήτων. Αυτές οι βελτιώσεις διατηρήθηκαν στα άτομα που λάμβαναν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη ενδοφλεβίως/ρισανκιζουμάμπη υποδορίως στη μελέτη FORTIFY έως την εβδομάδα 52.
Eλκώδης κολίτιδα
Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της ρισανκιζουμάμπης αξιολογήθηκαν σε άτομα με μέτρια έως σοβαρή ενεργό ελκώδη κολίτιδα σε δύο πολυκεντρικές, τυχαιοποιημένες, διπλά τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές μελέτες. Τα άτομα που εντάχθηκαν είχαν ηλικία ≥ 18 και ≤ 80 ετών με προσαρμοσμένη βαθμολογία Mayo (aMS) από 5 έως 9 (με βάση το σύστημα βαθμολόγησης Mayo, εξαιρούμενης της Συνολικής Εκτίμησης του Γιατρού) με ενδοσκοπική υποβαθμολογία (ES) 2 ή 3 στην ενδοσκόπηση διαλογής, κατόπιν επιβεβαίωσης από κεντρικό αξιολογητή.
Η μελέτη ενδοφλέβιας θεραπείας επαγωγής 12 εβδομάδων (INSPIRE) περιλάμβανε μια περίοδο επέκτασης 12 εβδομάδων για τα άτομα που δεν σημείωναν κλινική ανταπόκριση [οριζόμενη ως μείωση από την αρχική εκτίμηση στην aMS ≥ 2 βαθμούς και ≥ 30% από την αρχική εκτίμηση, και μείωση στην υποβαθμολογία αιμορραγίας από το ορθό (RBS) ≥ 1 ή απόλυτη RBS ≤ 1] την εβδομάδα 12. Η μελέτη INSPIRE ακολουθήθηκε από μια 52 εβδομάδων τυχαιοποιημένη μελέτη απόσυρσης της υποδόριας θεραπείας συντήρησης (COMMAND) όπου εντάχθηκαν άτομα με κλινική ανταπόκριση στην ενδοφλέβια θεραπεία επαγωγής 12 εβδομάδων με ρισανκιζουμάμπη, αντιπροσωπεύοντας τουλάχιστον 64 εβδομάδες θεραπείας.
INSPIRE
Στη μελέτη INSPIRE, τυχαιοποιήθηκαν 975 άτομα και έλαβαν είτε ρισανκιζουμάμπη 1.200 mg είτε εικονικό φάρμακο, στην εβδομάδα 0, την εβδομάδα 4 και την εβδομάδα 8.
Στη μελέτη INSPIRE, το 52% (503/975) των ατόμων είχε αποτύχει (ανεπαρκής ανταπόκριση ή δυσανεξία) σε μία ή περισσότερες βιολογικές θεραπείες, θεραπείες με αναστολείς JAK ή/και θεραπείες με τροποποιητές των υποδοχέων της S1P. Από αυτά τα 503 άτομα, τα 488 (97%) απέτυχαν στα βιολογικά φάρμακα και 90 (18%) απέτυχαν στους αναστολείς JAK.
Τα άτομα που εντάχθηκαν επιτρεπόταν να χρησιμοποιούν σταθερή δόση από στόματος κορτικοστεροειδών (πρεδνιζόνη ή ισοδύναμο έως 20 mg/ημέρα), ανοσοτροποποιητικών και αμινοσαλικυλικών. Κατά την έναρξη στη μελέτη INSPIRE, το 36% των ατόμων λάμβανε κορτικοστεροειδή, το 17% των ατόμων λάμβανε ανοσοτροποποιητικά και το 73% των ατόμων λάμβανε αμινοσαλικυλικά. Η ενεργότητα της νόσου ήταν μέτρια (aMS ≤ 7) στο 58% των ατόμων και σοβαρή (aMS > 7) στο 42% των ατόμων.
Στη μελέτη INSPIRE, σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό των ατόμων που λάμβανε ρισανκιζουμάμπη πέτυχε το πρωτεύον καταληκτικό σημείο της κλινικής ύφεσης σύμφωνα με την aMS [οριζόμενης ως υποβαθμολογία συχνότητας κενώσεων (SFS) ≤ 1, και όχι μεγαλύτερη από την αρχική εκτίμηση, RBS = 0 και ES ≤ 1 χωρίς στοιχεία ευθρυπτότητας] την εβδομάδα 12 σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (Πίνακας 5). Τα αποτελέσματα για το πρωτεύον καταληκτικό σημείο και τα βασικά δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία παρατίθενται στον Πίνακα 5.
Πίνακας 5. Στοιχεία αποτελεσματικότητας στη μελέτη INSPIRE την εβδομάδα 12| Καταληκτικό σημείο | Εικονικό φάρμακο ενδοφλεβίως (N = 325)% | Ρισανκιζουμάμπ η1.200 mgενδοφλεβίως (N = 650)% | Διαφορά στη θεραπεία (ΔΕ 95%) |
| Ενεργότητα της νόσου και συμπτώματα ελκώδους κολίτιδας | |||
| Κλινική ύφεσηαβ | 6% | 20% | 14%στ [10%, 18%] |
| Με αποτυχία βιολογικής θεραπείας ή/και θεραπείας με αναστολείς JAK | 4% (N = 170) | 11% (N = 333) | 7%[3%, 12%] |
| Χωρίς αποτυχία βιολογικής θεραπείας ή/καιθεραπείας με αναστολείς JAK | 8% (N = 155) | 30% (N = 317) | 21%[15%, 28%] |
| Κλινική ανταπόκρισηγ | 36% | 64% | 29%στ [22%, 35%] |
| Με αποτυχία βιολογικής θεραπείας ή/και θεραπείας με αναστολείς JAK | 31% (N = 170) | 55% (N = 333) | 24%[15%, 33%] |
| Χωρίς αποτυχία βιολογικής θεραπείας ή/καιθεραπείας με αναστολείς JAK | 41% (N = 155) | 74% (N = 317) | 33%[24%, 42%] |
| Ενδοσκοπική και ιστολογική αξιολόγηση | |||
| Βλεννογονική επούλωσηδ | 12% | 37% | 24%στ [19%, 29%] |
| Με αποτυχία βιολογικής θεραπείας ή/και θεραπείας με αναστολείς JAK | 10% (N = 170) | 26% (N = 333) | 16%[9%, 22%] |
| Χωρίς αποτυχία βιολογικής θεραπείας ή/καιθεραπείας με αναστολείς JAK | 14% (N = 155) | 48% (N = 317) | 33%[26%, 41%] |
| Ιστολογική-ενδοσκοπική επούλωση του βλεννογόνουε | 8% | 24% | 17%στ [12%, 21%] |
| Με αποτυχία βιολογικής θεραπείας ή/και θεραπείας με αναστολείς JAK | 7% (N = 170) | 16% (N = 333) | 9%[3%, 14%] |
| Χωρίς αποτυχία βιολογικής θεραπείας ή/καιθεραπείας με αναστολείς JAK | 8% (N = 155) | 33% (N = 317) | 25%[18%, 32%] |
| α Πρωτεύον καταληκτικό σημείοβ Κλινική ύφεση σύμφωνα με την aMS: SFS ≤ 1, και όχι μεγαλύτερη από την αρχική εκτίμηση,RBS = 0 και ES ≤ 1 χωρίς στοιχεία ευθρυπτότηταςγ Κλινική ανταπόκριση σύμφωνα με την aMS: μείωση από την αρχική εκτίμηση ≥ 2 βαθμούς και≥ 30%, και μείωση στην RBS ≥ 1 ή απόλυτη RBS ≤ 1δ ES ≤ 1 χωρίς στοιχεία ευθρυπτότηταςε ES ≤ 1 χωρίς στοιχεία ευθρυπτότητας και βαθμολογία Geboes ≤ 3,1 (που υποδεικνύει διήθηση ουδετερόφιλων σε ποσοστό < 5% των κρυπτών, απουσία καταστροφής κρυπτών και απουσία διαβρώσεων, εξελκώσεων ή κοκκιώδους ιστού)στ p < 0,00001, προσαρμοσμένη διαφορά στη θεραπεία (95% ΔΕ) | |||
Κλινική ενεργότητα της νόσου και συμπτώματα
Η μερική προσαρμοσμένη βαθμολογία Mayo (paMS) αποτελείται από τις συνιστώσες SFS και RBS. Η κλινική ανταπόκριση σύμφωνα με την paMS ορίζεται ως μείωση ≥ 1 βαθμό και ≥ 30% από την αρχική εκτίμηση και μείωση στην RBS ≥ 1 ή απόλυτη RBS ≤ 1. Τα αποτελέσματα της κλινικής ανταπόκρισης σύμφωνα με την paMS με την πάροδο του χρόνου στη μελέτη INSPIRE παρουσιάζονται στην Εικόνα 1. Η εκδήλωση της αποτελεσματικότητας ήταν ταχεία με ένα μεγαλύτερο ποσοστό των ατόμων που λάμβανε θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη να επιτυγχάνει κλινική
ανταπόκριση ήδη από την εβδομάδα 4 σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (52% έναντι 31%, αντίστοιχα, p < 0,00001).
Ποσοστό ανταπόκρισης (%) και ΔΕ 95% Εικόνα 1: Ποσοστό των ατόμων που πέτυχαν κλινική ανταπόκριση σύμφωνα με την paMS με την πάροδο του χρόνου στη μελέτη θεραπείας επαγωγής INSPIRE Εβδομάδες Εικονικό φάρμακο ενδοφλεβίως (N=325) Ρισανκιζουμάμπη 1.200 mg ενδοφλεβίως (N = 650)Σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό των ατόμων που λάμβανε θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο δεν παρουσίασε κοιλιακό άλγος (36% έναντι 26%, αντίστοιχα, p < 0,01) ούτε επιτακτική ανάγκη κένωσης (44% έναντι 28%, αντίστοιχα, p < 0,00001) την εβδομάδα 12.
Άλλα συμπτώματα ελκώδους κολίτιδας
Ο αριθμός των επεισοδίων ακράτειας κοπράνων ανά εβδομάδα μειώθηκε σε σημαντικά μεγαλύτερο βαθμό στα άτομα που λάμβαναν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο την εβδομάδα 12 (μεταβολή από την αρχική εκτίμηση στη ρισανκιζουμάμπη = -3,8, στο εικονικό φάρμακο = -2,2, p = 0,00003).
Το ποσοστό των ατόμων χωρίς νυχτερινές εντερικές κενώσεις ήταν σημαντικά μεγαλύτερο στα άτομα που λάμβαναν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο την εβδομάδα 12 (67% έναντι 43%, αντίστοιχα, p < 0,00001).
Το ποσοστό των ατόμων χωρίς τεινεσμό ήταν σημαντικά μεγαλύτερο στα άτομα που λάμβαναν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο την εβδομάδα 12 (49% έναντι 30%, αντίστοιχα, p < 0,00001).
Ο αριθμός των ημερών με διακοπή του ύπνου λόγω συμπτωμάτων ελκώδους κολίτιδας ανά εβδομάδα μειώθηκε σε σημαντικά μεγαλύτερο βαθμό στα άτομα που λάμβαναν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο την εβδομάδα 12 (μεταβολή από την αρχική εκτίμηση στη ρισανκιζουμάμπη = -2,5, στο εικονικό φάρμακο = -1,5, p = 0,00001).
Νοσηλείες σχετιζόμενες με την ελκώδη κολίτιδα
Τα ποσοστά των σχετιζόμενων με την ελκώδη κολίτιδα νοσηλειών έως την εβδομάδα 12 ήταν σημαντικά χαμηλότερα στα άτομα που λάμβαναν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη σε σύγκριση με το εικονικό φάρµακο (1% έναντι 6%, αντίστοιχα, p < 0,00001).
Παρατεταμένη θεραπεία σε μη ανταποκριθέντες της εβδομάδας 12
Συνολικά 141 άτομα που δεν επέδειξαν κλινική ανταπόκριση την εβδομάδα 12 της θεραπείας επαγωγής με ρισανκιζουμάμπη στη μελέτη INSPIRE έλαβαν υποδόρια δόση είτε 180 mg είτε 360 mg ρισανκιζουμάμπης την εβδομάδα 12 και την εβδομάδα 20. Από τα 71 άτομα που λάμβαναν ρισανκιζουμάμπη 180 mg υποδορίως και τα 70 άτομα που λάμβαναν ρισανκιζουμάμπη 360 mg υποδορίως, το 56% και το 57%, αντίστοιχα, πέτυχε κλινική ανταπόκριση την εβδομάδα 24.
COMMAND
Η μελέτη συντήρησης COMMAND αξιολόγησε 548 άτομα με κλινική ανταπόκριση μετά από
12 εβδομάδες ενδοφλέβιας θεραπείας επαγωγής με ρισανκιζουμάμπη στη μελέτη INSPIRE. Τα άτομα τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν ένα σχήμα συντήρησης με ρισανκιζουμάμπη 180 mg υποδορίως ή 360 mg υποδορίως κάθε 8 εβδομάδες ή να αποσυρθούν από τη θεραπεία επαγωγής με ρισανκιζουμάμπη και να λάβουν εικονικό φάρµακο υποδορίως κάθε 8 εβδομάδες για έως και
52 εβδομάδες.
Στη μελέτη COMMAND, το 75% (411/548) των ατόμων είχε αποτύχει (ανεπαρκής ανταπόκριση ή δυσανεξία) σε μία ή περισσότερες βιολογικές θεραπείες, θεραπείες με αναστολείς JAK ή/και θεραπείες με τροποποιητές των υποδοχέων της S1P, πριν από την έναρξη της επαγωγής. Από αυτά τα 411 άτομα, τα 407 (99%) απέτυχαν σε βιολογικούς παράγοντες και τα 78 (19%) απέτυχαν στους αναστολείς JAK.
Στη μελέτη COMMAND, σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό των παραπάνω 548 ατόμων που λάμβανε θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη 180 mg υποδορίως ή ρισανκιζουμάμπη 360 mg υποδορίως πέτυχε το πρωτεύον καταληκτικό σημείο της κλινικής ύφεσης σύμφωνα με την aMS την εβδομάδα 52 σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (βλ. Πίνακα 6). Τα αποτελέσματα για το πρωτεύον καταληκτικό σημείο και τα βασικά δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία παρατίθενται στον Πίνακα 6.
Πίνακας 6. Στοιχεία αποτελεσματικότητας στη μελέτη COMMAND την εβδομάδα 52 (64 εβδομάδες από την έναρξη της δόσης εφόδου)| Καταληκτικό σημείο | Επαγωγή με ρισανκιζουμά μπη ενδοφλεβίως/ Εικονικό φάρμακο υποδορίως+ (N = 183) % | Επαγωγή με ρισανκιζουμάμ πη ενδοφλεβίως/ Ρισανκιζουμάμ πη 180 mg υποδορίως(N = 179) % | Επαγωγή με ρισανκιζουμά μπη ενδοφλεβίως/ Ρισανκιζουμά μπη 360 mg υποδορίως(N = 186) % | Διαφορά στη θεραπεία (ΔΕ 97,5%)++ | |
| Επαγωγή με ρισανκιζουμάμ πη ενδοφλεβίως/Ρ ισανκιζουμάμπ η 180 mgυποδορίως | Επαγωγή με ρισανκιζουμάμ πη ενδοφλεβίως/ Ρισανκιζουμάμ πη 360 mgυποδορίως | ||||
| Ενεργότητα της νόσου και συμπτώματα ελκώδους κολίτιδας | |||||
| Κλινική ύφεσηαβ | 25% | 40% | 38% | 16%η [6%, 27%] | 14%η [4%, 24%] |
| Με αποτυχία βιολογικής θεραπείας ή/και θεραπείας μεαναστολείς JAK | 23% (N = 138) | 37%(N = 134) | 29% (N = 139) | 13%[1%, 26%] | 6%[-6%, 18%] |
| Χωρίς αποτυχία βιολογικής θεραπείας ή/και θεραπείας μεαναστολείς JAK | 31% (N = 45) | 51% (N = 45) | 62% (N = 47) | 20%[-3%, 43%] | 31%[8%, 53%] |
| Διατήρηση της κλινικής ύφεσηςγ | 40% (N = 53) | 70% (N = 44) | 50% (N = 40) | 29%η [7%, 51%] | 13%ια[-11%, 36%] |
| Με αποτυχία βιολογικής θεραπείας ή/και θεραπείας μεαναστολείς JAK | 37% (N = 35) | 65% (N = 26) | 44% (N = 25) | 28%[0%, 56%] | 7%[-22%, 36%] |
| Χωρίς αποτυχία βιολογικής θεραπείας ή/και θεραπείας μεαναστολείς JAK | 44% (N = 18) | 77% (N = 18) | 60% (N = 15) | 33%[-2%, 67%] | 16%[-23%, 54%] |
| Κλινική ύφεση χωρίς τη χρήσηκορτικοστεροειδώνδ | 25% | 40% | 37% | 16% η[6%, 26%] | 14% η[3%, 24%] |
| Με αποτυχία βιολογικής θεραπείας ή/και θεραπείας μεαναστολείς JAK | 23% (N = 138) | 36%(N = 134) | 29% (N = 139) | 13%[0%, 25%] | 6%[-6%, 18%] |
| Χωρίς αποτυχία βιολογικής θεραπείας ή/και θεραπείας μεαναστολείς JAK | 31% (N = 45) | 51% (N = 45) | 60% (N = 47) | 20%[-3%, 43%] | 28%[6%, 51%] |
| Κλινική ανταπόκρισηε | 52% | 68% | 62% | 17%θ [6%, 28%] | 11%ι [0%, 23%] |
| Με αποτυχία βιολογικήςθεραπείας ή/και θεραπείας με αναστολείςJAK | 46% (N = 138) | 63%(N = 134) | 57% (N = 139) | 18%[4%, 31%] | 11%[-2%, 25%] |
| Χωρίς αποτυχία βιολογικής θεραπείας ή/και θεραπείας μεαναστολείς JAK | 71% (N = 45) | 82% (N = 45) | 79% (N = 47) | 11%[-9%, 31%] | 8%[-13%, 28%] |
| Ενδοσκοπική και ιστολογική αξιολόγηση | |||||
| Βλεννογονική επούλωσηστ | 32% | 51% | 48% | 20% η[9%, 31%] | 17% η[7%, 28%] |
| Με αποτυχία βιολογικήςθεραπείας ή/και θεραπείας με αναστολείςJAK | 30% (N = 138) | 48%(N = 134) | 39% (N = 139) | 17%[4%, 30%] | 8%[-4%, 21%] |
| Χωρίς αποτυχία βιολογικής θεραπείας ή/και θεραπείας μεαναστολείς JAK | 36% (N = 45) | 60% (N = 45) | 76% (N = 47) | 24%[1%, 47%] | 41%[19%, 62%] |
| Ιστολογική-ενδοσκοπική επούλωση του βλεννογόνουζ | 23% | 43% | 42% | 20%η [10%, 31%] | 20% η[10%, 30%] |
| Με αποτυχία βιολογικής θεραπείας ή/και θεραπείας μεαναστολείς JAK | 22% (N = 138) | 39%(N = 134) | 33% (N = 139) | 17%[5%, 29%] | 11%[-1%, 23%] |
| Χωρίς αποτυχία βιολογικής θεραπείας ή/και θεραπείας μεαναστολείς JAK | 29% (N = 45) | 55% (N = 45) | 69% (N = 47) | 26%[3%, 49%] | 40%[19%, 62%] |
+ Η ομάδα μόνο επαγωγής αποτελούνταν από άτομα που πέτυχαν κλινική ανταπόκριση στη θεραπεία επαγωγής με ρισανκιζουμάμπη και τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν εικονικό φάρμακο στη μελέτη συντήρησης (COMMAND).
++ Προσαρμοσμένη διαφορά για τη συνολική διαφορά στη θεραπεία.
α Πρωτεύον καταληκτικό σημείο
β Κλινική ύφεση σύμφωνα με την aMS: SFS ≤ 1, και όχι μεγαλύτερη από την αρχική εκτίμηση,
RBS = 0 και ES ≤ 1 χωρίς στοιχεία ευθρυπτότητας
γ Κλινική ύφεση σύμφωνα με την aMS την εβδομάδα 52 μεταξύ των ατόμων που πέτυχαν κλινική ύφεση στο τέλος της θεραπείας επαγωγής
δ Κλινική ύφεση σύμφωνα με την aMS την εβδομάδα 52 και καμία χρήση κορτικοστεροειδών για
≥ 90 ημέρες
ε Κλινική ανταπόκριση σύμφωνα με την aMS: μείωση από την αρχική εκτίμηση ≥ 2 βαθμούς και
≥ 30%, και μείωση στην RBS ≥ 1 ή απόλυτη RBS ≤ 1
στ ES ≤ 1 χωρίς στοιχεία ευθρυπτότητας
ζ ES ≤ 1 χωρίς στοιχεία ευθρυπτότητας και βαθμολογία Geboes ≤ 3,1 (που υποδεικνύει διήθηση ουδετερόφιλων σε ποσοστό < 5% των κρυπτών, απουσία καταστροφής κρυπτών και απουσία διαβρώσεων, εξελκώσεων ή κοκκιώδους ιστού)
η Στατιστικά σημαντική υπό έλεγχο πολλαπλότητας για τη σύγκριση της ρισανκιζουμάμπης έναντι του εικονικού φαρμάκου (p ≤ 0,01).
θ Σύγκριση της ρισανκιζουμάμπης έναντι του εικονικού φαρμάκου με ονομαστική τιμή p ≤ 0,01. ι Σύγκριση της ρισανκιζουμάμπης έναντι του εικονικού φαρμάκου με ονομαστική τιμή p ≤ 0,05. ια p = 0,2234
Κλινική ενεργότητα της νόσου και συμπτώματα
Σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό των ατόμων που λάμβανε θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη ενδοφλεβίως/ρισανκιζουμάμπη 180 mg υποδορίως σε σύγκριση με τη ρισανκιζουμάμπη ενδοφλεβίως/εικονικό φάρμακο δεν παρουσίασε κοιλιακό άλγος (47% έναντι 30%, αντίστοιχα, p < 0,001) ούτε επιτακτική ανάγκη κένωσης (54% έναντι 31%, αντίστοιχα, p < 0,00001) την εβδομάδα 52. Μεγαλύτερο ποσοστό των ατόμων που λάμβανε θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη ενδοφλεβίως/ρισανκιζουμάμπη 360 mg υποδορίως σε σύγκριση με τη ρισανκιζουμάμπη ενδοφλεβίως/εικονικό φάρμακο δεν παρουσίασε επιτακτική ανάγκη κένωσης (49% έναντι 31%,
αντίστοιχα, p < 0,001) την εβδομάδα 52, ενώ ένα αριθμητικά υψηλότερο ποσοστό των ατόμων δεν παρουσίασε κοιλιακό άλγος σε σύγκριση με τη ρισανκιζουμάμπη ενδοφλεβίως/εικονικό φάρμακο (38% έναντι 30%, αντίστοιχα, p = 0,0895) την εβδομάδα 52.
Άλλα συμπτώματα ελκώδους κολίτιδας
Το ποσοστό των ατόμων χωρίς νυχτερινές εντερικές κενώσεις ήταν μεγαλύτερο στα άτομα που λάμβαναν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη ενδοφλεβίως/ρισανκιζουμάμπη 180 mg υποδορίως και ρισανκιζουμάμπη ενδοφλεβίως/ρισανκιζουμάμπη 360 mg υποδορίως σε σύγκριση με τη ρισανκιζουμάμπη ενδοφλεβίως/εικονικό φάρμακο την εβδομάδα 52 (42% και 43% έναντι 30%, p < 0,01 και p < 0,001, αντίστοιχα).
Το ποσοστό των ατόμων χωρίς τεινεσμό ήταν μεγαλύτερο στα άτομα που λάμβαναν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη ενδοφλεβίως/ρισανκιζουμάμπη 180 mg υποδορίως και ρισανκιζουμάμπη ενδοφλεβίως/ρισανκιζουμάμπη 360 mg υποδορίως σε σύγκριση με τη ρισανκιζουμάμπη ενδοφλεβίως/εικονικό φάρμακο την εβδομάδα 52 (37% και 37% έναντι 23%, αντίστοιχα, p < 0,01).
Νοσηλείες σχετιζόμενες με την ελκώδη κολίτιδα
Η συχνότητα εμφάνισης νοσηλειών σχετιζόμενων με την ελκώδη κολίτιδα έως την εβδομάδα 52 ήταν αριθμητικά χαμηλότερη στα άτομα που λάμβαναν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη ενδοφλεβίως/ρισανκιζουμάμπη 180 mg υποδορίως και ρισανκιζουμάμπη ενδοφλεβίως/ρισανκιζουμάμπη 360 mg υποδορίως σε σύγκριση με τη ρισανκιζουμάμπη
ενδοφλεβίως/εικονικό φάρμακο (0,6 ανά 100 ανθρωπο-έτη και 1,2 ανά 100 ανθρωπο-έτη έναντι 3,1 ανά 100 ανθρωπο-έτη, p = 0,0949 και p = 0,2531, αντίστοιχα).
Ενδοσκοπική και ιστολογική αξιολόγηση
Η ενδοσκοπική ύφεση (εξομάλυνση της ενδοσκοπικής εμφάνισης του βλεννογόνου) οριζόταν ως ES
0. Στην εβδομάδα 12 της μελέτης INSPIRE, σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό των ατόμων που λάμβανε θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο πέτυχε ενδοσκοπική ύφεση (11% έναντι 3%, αντίστοιχα, p < 0,00001). Στην εβδομάδα 52 της μελέτης COMMAND, σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό των ατόμων που λάμβαναν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη ενδοφλεβίως/ρισανκιζουμάμπη 180 mg υποδορίως και ρισανκιζουμάμπη ενδοφλεβίως/ρισανκιζουμάμπη 360 mg υποδορίως σε σύγκριση με τη ρισανκιζουμάμπη ενδοφλεβίως/εικονικό φάρμακο πέτυχε ενδοσκοπική ύφεση (23% και 24% έναντι 15%, αντίστοιχα, p < 0,05).
Βαθιά βλεννογονική επούλωση οριζόταν ως ES 0 και βαθμολογία Geboes < 2,0 (που υποδεικνύει απουσία ουδετερόφιλων στις κρύπτες ή στη χοριακή στιβάδα και απουσία αύξησης των ηωσινόφιλων, απουσία καταστροφής κρυπτών και απουσία διαβρώσεων, εξελκώσεων ή κοκκιώδους ιστού). Στην εβδομάδα 12 της μελέτης INSPIRE, σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό των ατόμων που λάμβανε θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο πέτυχε βαθιά βλεννογονική επούλωση (6% έναντι 1%, αντίστοιχα, p < 0,00001). Στην εβδομάδα 52 της μελέτης COMMAND, ένα αριθμητικά υψηλότερο ποσοστό των ατόμων που λάμβανε θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη ενδοφλεβίως/ρισανκιζουμάμπη 180 mg υποδορίως και ρισανκιζουμάμπη ενδοφλεβίως/ρισανκιζουμάμπη 360 mg υποδορίως σε σύγκριση με τη ρισανκιζουμάμπη ενδοφλεβίως/εικονικό φάρμακο πέτυχε βαθιά βλεννογονική επούλωση (13% και 16% έναντι 10%,
p = 0,2062 και p = 0,0618, αντίστοιχα).
Στη μελέτη COMMAND, διατήρηση της επούλωσης του βλεννογόνου την εβδομάδα 52 (ES ≤ 1 χωρίς ευθρυπτότητα) παρατηρήθηκε σε μεγαλύτερο ποσοστό των ατόμων που λάμβαναν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη ενδοφλεβίως/ρισανκιζουμάμπη 180 mg υποδορίως και ρισανκιζουμάμπη ενδοφλεβίως/ρισανκιζουμάμπη 360 mg υποδορίως σε σύγκριση με τη ρισανκιζουμάμπη ενδοφλεβίως/εικονικό φάρμακο μεταξύ των ατόμων που πέτυχαν επούλωση του βλεννογόνου στο τέλος της επαγωγής (74% και 54% έναντι 47%, p < 0,01 και p = 0,5629, αντίστοιχα).
Θεραπεία διάσωσης
Κατά τη διάρκεια της μελέτης COMMAND, τα άτομα που σημείωσαν απώλεια ανταπόκρισης στη θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη υποδορίως έλαβαν θεραπεία διάσωσης με ρισανκιζουμάμπη (εφάπαξ ενδοφλέβια δόση επαγωγής, ακολουθούμενη από 360 mg υποδορίως κάθε 8 εβδομάδες). Μεταξύ αυτών των ατόμων, στην ομάδα θεραπείας της ρισανκιζουμάμπης 180 mg υποδορίως και της ρισανκιζουμάμπης 360 mg υποδορίως, το 85% (17/20) και το 74% (26/35), αντίστοιχα, πέτυχε κλινική ανταπόκριση την εβδομάδα 52. Επίσης, το 24% (6/25) και το 35% (13/37) των ατόμων πέτυχε κλινική ύφεση σύμφωνα με την aMS, και το 38% (10/26) και το 45% (17/38) των ατόμων πέτυχε ενδοσκοπική βελτίωση την εβδομάδα 52, στην ομάδα θεραπείας της ρισανκιζουμάμπης 180 mg υποδορίως και της ρισανκιζουμάμπης 360 mg υποδορίως, αντίστοιχα.
Ανταποκριθέντες της εβδομάδας 24
Στη μελέτη COMMAND συνολικά 100 άτομα που δεν επέδειξαν κλινική ανταπόκριση μετά από
12 εβδομάδες θεραπείας επαγωγής, έλαβαν υποδόρια δόση είτε 180 mg (N = 56) είτε 360 mg (N = 44) ρισανκιζουμάμπης την εβδομάδα 12 και την εβδομάδα 20, επέδειξαν κλινική ανταπόκριση την εβδομάδα 24 και συνέχισαν να λαμβάνουν ρισανκιζουμάμπη 180 mg ή 360 mg υποδορίως κάθε
8 εβδομάδες για έως και 52 εβδομάδες. Μεταξύ αυτών των ατόμων, το 46% και το 45% πέτυχε κλινική ανταπόκριση σύμφωνα με την aMS την εβδομάδα 52, και το 18% και το 23% πέτυχε κλινική ύφεση σύμφωνα με την aMS την εβδομάδα 52, για τη ρισανκιζουμάμπη 180 mg και 360 mg υποδορίως, αντίστοιχα.
Εκβάσεις σχετιζόμενες με την υγεία και την ποιότητα ζωής
Τα άτομα που λάμβαναν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη πέτυχαν κλινικά σημαντικές βελτιώσεις από την έναρξη στο ερωτηματολόγιο για τη φλεγμονώδη νόσο του εντέρου (IBDQ) (εντερικά συμπτώματα, συστηματική λειτουργία, συναισθηματική λειτουργία και κοινωνική λειτουργικότητα) σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Οι μεταβολές από την έναρξη στη συνολική βαθμολογία IBDQ την εβδομάδα 12 με τη ρισανκιζουμάμπη σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο ήταν 42,6 και 24,3, αντίστοιχα. Οι μεταβολές από την έναρξη στη συνολική βαθμολογία IBDQ την εβδομάδα 52 ήταν 52,6, 50,3 και 35,0 στα άτομα που λάμβαναν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη ενδοφλεβίως/ρισανκιζουμάμπη 180 mg υποδορίως, ρισανκιζουμάμπη ενδοφλεβίως/ρισανκιζουμάμπη 360 mg υποδορίως και ρισανκιζουμάμπη ενδοφλεβίως/εικονικό φάρμακο, αντίστοιχα.
Τα άτομα που λάμβαναν ρισανκιζουμάμπη παρουσίασαν σημαντικά μεγαλύτερη βελτίωση από την έναρξη στην κόπωση, όπως μετρήθηκε με τη βαθμολογία FACIT-F την εβδομάδα 12 σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Οι μεταβολές από την έναρξη στη βαθμολογία FACIT-F την εβδομάδα 12 με τη ρισανκιζουμάμπη σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο ήταν 7,9 και 3,3, αντίστοιχα. Οι μεταβολές από την έναρξη στη βαθμολογία FACIT-F την εβδομάδα 52 ήταν 10,9, 10,3 και 7,0 στα άτομα που λάμβαναν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη ενδοφλεβίως/ρισανκιζουμάμπη 180 mg υποδορίως, ρισανκιζουμάμπη ενδοφλεβίως/ρισανκιζουμάμπη 360 mg SC και ρισανκιζουμάμπη IV/εικονικό φάρμακο, αντίστοιχα.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει αναβολή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το Skyrizi σε μία ή περισσότερες υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στη θεραπεία της νόσου του Crohn και της ελκώδους κολίτιδας (βλέπε παράγραφο 4.2 για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).
Η φαρμακοκινητική της ρισανκιζουμάμπης ήταν παρόμοια μεταξύ των ατόμων με ψωρίαση κατά πλάκας και των ατόμων με ψωριασική αρθρίτιδα, και μεταξύ των ατόμων με νόσο του Crohn και των ατόμων με ελκώδη κολίτιδα.
Απορρόφηση
Η ρισανκιζουμάμπη επέδειξε γραμμικές φαρμακοκινητικές ιδιότητες με αναλογική αύξηση ως προς τη δόση στην έκθεση σε δοσολογικά εύρη 18 έως 360 mg και 0,25 έως 1 mg/kg χορηγούμενα υποδορίως, και 200 έως 1.800 mg και 0,01 έως 5 mg/kg χορηγούμενα ενδοφλεβίως.
Μετά από την υποδόρια χορήγηση δόσης της ρισανκιζουμάμπης, ανώτατες συγκεντρώσεις στο πλάσμα επιτεύχθηκαν σε διάστημα 3-14 ημερών μετά από τη χορήγηση της δόσης με εκτιμώμενη απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα 74-89%. Με χορήγηση δόσης 150 mg την εβδομάδα 0, την εβδομάδα 4 και έπειτα κάθε 12 εβδομάδες, η εκτιμώμενη ανώτατη και κατώτατη συγκέντρωση σταθερής κατάστασης στο πλάσμα είναι 12 και 2 µg/mL, αντίστοιχα.
Σε άτομα με νόσο του Crohn που έλαβαν θεραπεία με ενδοφλέβια δόση επαγωγής 600 mg τις εβδομάδες 0, 4 και 8, ακολουθούμενη από υποδόρια δόση συντήρησης 360 mg την εβδομάδα 12 και έπειτα κάθε 8 εβδομάδες, η μέγιστη διάμεση ανώτατη συγκέντρωση και κατώτατη συγκέντρωση εκτιμάται ότι ήταν 156 και 38,8 µg/mL αντίστοιχα κατά την περίοδο επαγωγής (εβδομάδες 8-12) και η μέγιστη διάμεση ανώτατη συγκέντρωση και κατώτατη συγκέντρωση σταθερής κατάστασης εκτιμάται ότι ήταν 28,0 και 8,13 μg/mL, αντίστοιχα, κατά τη διάρκεια της περιόδου συντήρησης (εβδομάδες 40-48).
Σε άτομα με ελκώδη κολίτιδα που έλαβαν θεραπεία με ενδοφλέβια δόση επαγωγής 1.200 mg τις εβδομάδες 0, 4 και 8, ακολουθούμενη από υποδόρια δόση συντήρησης 180 mg ή 360 mg την
εβδομάδα 12 και έπειτα κάθε 8 εβδομάδες, η μέγιστη διάμεση ανώτατη συγκέντρωση και κατώτατη συγκέντρωση εκτιμάται ότι ήταν 350 και 87,7 µg/mL αντίστοιχα κατά την περίοδο επαγωγής (εβδομάδες 8-12) και η διάμεση ανώτατη συγκέντρωση και κατώτατη συγκέντρωση σταθερής κατάστασης εκτιμάται ότι ήταν 19,6 και 4,64 µg/mL για τη δόση 180 mg υποδορίως, και 39,2 και 9,29 µg/mL για τη δόση 360 mg υποδορίως, αντίστοιχα, κατά τη διάρκεια της περιόδου συντήρησης (εβδομάδες 40-48).
Κατανομή
Ο μέσος (±τυπική απόκλιση) όγκος κατανομής (Vss) σταθερής κατάστασης της ρισανκιζουμάμπης ήταν 11,4 (±2,7) L στις μελέτες φάσης 3 σε άτομα με ψωρίαση, υποδεικνύοντας ότι η κατανομή της ρισανκιζουμάμπης περιορίζεται κυρίως στον αγγειακό και διάμεσο χώρο. Σε ένα τυπικό άτομο βάρους 70 kg με νόσο του Crohn, ο Vss ήταν 7,68 L.
Βιομετασχηματισμός
Τα θεραπευτικά μονοκλωνικά αντισώματα IgG τυπικά αποδομούνται σε μικρά πεπτίδια και αμινοξέα μέσω καταβολικών μονοπατιών κατά τον ίδιο τρόπο όπως οι ενδογενείς IgG. Η ρισανκιζουμάμπη δεν αναμένεται να μεταβολίζεται από τα ένζυμα του κυτοχρώματος P450.
Αποβολή
Η μέση (±τυπική απόκλιση) συστηματική κάθαρση (CL) της ρισανκιζουμάμπης ήταν 0,3
(±0,1) L/ημέρα στις μελέτες φάσης 3 στα άτομα με ψωρίαση. Ο μέσος χρόνος ημίσειας ζωής τελικής φάσης αποβολής της ρισανκιζουμάμπης κυμαινόταν από 28 έως 29 ημέρες στις μελέτες φάσης 3 στα άτομα με ψωρίαση. Σε ένα τυπικό άτομο βάρους 70 kg με νόσο του Crohn, η CL ήταν 0,30 L/ημέρα και ο χρόνος ημίσειας ζωής τελικής φάσης αποβολής ήταν 21 ημέρες.
Ως μονοκλωνικό αντίσωμα IgG1, η ρισανκιζουμάμπη δεν αναμένεται να υπόκειται σε σπειραματική διήθηση στους νεφρούς ή να απεκκρίνεται ως ακέραιο μόριο στα ούρα.
Γραμμικότητα/μη γραμμικότητα
Η ρισανκιζουμάμπη επέδειξε γραμμική φαρμακοκινητική με περίπου αναλογικές προς τη δόση αυξήσεις στη συστηματική έκθεση (Cmax και AUC) στα αξιολογηθέντα δοσολογικά εύρη των 18 έως 360 mg ή 0,25 έως 1 mg/kg χορηγούμενα υποδορίως και 200 έως 1.800 mg και 0,01 έως 5 mg/kg χορηγούμενα ενδοφλεβίως σε υγιή άτομα ή άτομα με ψωρίαση, νόσο του Crohn ή ελκώδη κολίτιδα.
Αλληλεπιδράσεις
Πραγματοποιήθηκαν μελέτες αλληλεπιδράσεων σε άτομα με ψωρίαση κατά πλάκας, νόσο του Crohn ή ελκώδη κολίτιδα προκειμένου να αξιολογηθεί η επίδραση της επαναλαμβανόμενης χορήγησης ρισανκιζουμάμπης στη φαρμακοκινητική των ευαίσθητων δοκιμαστικών υποστρωμάτων του κυτοχρώματος P450 (CYP). Η έκθεση στην καφεΐνη (υπόστρωμα CYP1A2), τη βαρφαρίνη (υπόστρωμα CYP2C9), την ομεπραζόλη (υπόστρωμα CYP2C19), τη μετοπρολόλη (υπόστρωμα CYP2D6) και τη μιδαζολάμη (υπόστρωμα CYP3A) μετά από τη θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη ήταν συγκρίσιμη με τις εκθέσεις σε αυτές πριν από τη θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη, υποδεικνύοντας μη κλινικά σημαντικές αλληλεπιδράσεις μέσω αυτών των ενζύμων.
Οι φαρμακοκινητικές αναλύσεις πληθυσμού έδειξαν ότι η έκθεση στη ρισανκιζουμάμπη δεν επηρεάστηκε από τα συγχορηγούμενα φαρμακευτικά προϊόντα που χρησιμοποιούνταν από ορισμένα άτομα με ψωρίαση κατά πλάκας κατά τη διάρκεια των κλινικών μελετών. Παρόμοια έλλειψη αντίκτυπου από τα συγχορηγούμενα φαρμακευτικά προϊόντα παρατηρήθηκε με βάση φαρμακοκινητικές αναλύσεις πληθυσμού στη νόσο του Crohn ή ελκώδη κολίτιδα.
Ειδικοί πληθυσμοί
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η φαρμακοκινητική της ρισανκιζουμάμπης σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας κάτω των 16 ετών δεν έχει τεκμηριωθεί. Από τα 1.574 άτομα με νόσο του Crohn που εκτέθηκαν στη ρισανκιζουμάμπη, τα 12 ήταν ηλικίας 16 έως 17 ετών. Οι εκθέσεις στη ρισανκιζουμάμπη σε άτομα ηλικίας 16 έως 17 ετών με νόσο του Crohn ήταν παρόμοιες με εκείνες σε ενήλικες. Η ηλικία δεν διαπιστώθηκε να έχει κανέναν σημαντικό αντίκτυπο στην έκθεση στη ρισανκιζουμάμπη με βάση τις φαρμακοκινητικές αναλύσεις πληθυσμού.
Ηλικιωμένοι
Από τα 2.234 άτομα με ψωρίαση κατά πλάκας που εκτέθηκαν στη ρισανκιζουμάμπη, 243 είχαν ηλικία 65 ετών ή άνω και 24 άτομα είχαν ηλικία 75 ετών ή άνω. Από τα 1.574 άτομα με νόσο του Crohn που εκτέθηκαν στη ρισανκιζουμάμπη, 72 είχαν ηλικία 65 ετών ή άνω και 5 άτομα είχαν ηλικία 75 ετών ή άνω. Από τα 1.512 άτομα με ελκώδη κολίτιδα που εκτέθηκαν στη ρισανκιζουμάμπη, 103 είχαν ηλικία 65 ετών και άνω και 8 άτομα είχαν ηλικία 75 ετών και άνω. Δεν παρατηρήθηκαν συνολικές διαφορές στην έκθεση στη ρισανκιζουμάμπη μεταξύ των ατόμων μεγαλύτερης και μικρότερης ηλικίας που έλαβαν ρισανκιζουμάμπη.
Ασθενείς με νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία
Δεν έχουν πραγματοποιηθεί ειδικές μελέτες για τον προσδιορισμό της επίδρασης της νεφρικής ή ηπατικής δυσλειτουργίας στη φαρμακοκινητική της ρισανκιζουμάμπης. Βάσει των φαρμακοκινητικών αναλύσεων πληθυσμού, τα επίπεδα κρεατινίνης ορού, η κάθαρση κρεατινίνης ή οι δείκτες ηπατικής λειτουργίας (ALT/AST/χολερυθρίνη) δεν επηρέασαν σημαντικά την κάθαρση της ρισανκιζουμάμπης στα άτομα με ψωρίαση, νόσο του Crohn ή ελκώδη κολίτιδα.
Η ρισανκιζουμάμπη, ως μονοκλωνικό αντίσωμα IgG1, αποβάλλεται κυρίως μέσω του ενδοκυτταρικού καταβολισμού και δεν αναμένεται να μεταβολιστεί από τα ηπατικά ένζυμα του κυτοχρώματος Ρ450 ή να αποβληθεί μέσω των νεφρών.
Σωματικό βάρος
Η κάθαρση της ρισανκιζουμάμπης και ο όγκος κατανομής αυξάνονται παράλληλα με την αύξηση του σωματικού βάρους, πράγμα που ενδέχεται να οδηγήσει σε μειωμένη αποτελεσματικότητα σε άτομα με υψηλό σωματικό βάρος (> 130 kg). Εν τούτοις, αυτή η παρατήρηση βασίζεται σε περιορισμένο αριθμό ατόμων με ψωρίαση κατά πλάκας. Το σωματικό βάρος δεν είχε κλινικά σημαντική επίδραση στην έκθεση στη ρισανκιζουμάμπη ή την αποτελεσματικότητα της ρισανκιζουμάμπης στην ψωριασική αρθρίτιδα, τη νόσο του Crohn ή την ελκώδη κολίτιδα. Επί του παρόντος, δεν συνιστάται η προσαρμογή της δόσης βάσει του σωματικού βάρους.
Φύλο ή φυλή
Η κάθαρση της ρισανκιζουμάμπης δεν επηρεάστηκε σημαντικά από το φύλο ή τη φυλή σε ενήλικα άτομα με ψωρίαση κατά πλάκας, νόσο του Crohn ή ελκώδη κολίτιδα. Δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σημαντικές διαφορές στην έκθεση στη ρισανκιζουμάμπη σε Κινέζους ή Ιάπωνες συγκριτικά με τους καυκάσιους σε κλινικές φαρμακοκινητικές μελέτες σε υγιείς εθελοντές.
Φαρμακευτικές πληροφορίες - SKYRIZI 360MG/2.4ML
Φυλάσσετε σε ψυγείο (2°C-8°C). Μην καταψύχετε.
Το φυσίγγιο ή η(οι) προγεμισμένη(ες) σύριγγα(ες) μπορεί να φυλάσσεται(ονται) εκτός ψυγείου (σε θερμοκρασίες έως 25°C) για έως και 24 ώρες.
Φυλάσσετε το φυσίγγιο ή την(τις) προγεμισμένη(ες) σύριγγα(ες) στο εξωτερικό κουτί για να προστατεύεται(ονται) από το φως.
Skyrizi 360 mg ενέσιμο διάλυμα σε φυσίγγιο
Ένα διάλυμα 360 mg σε φυσίγγιο μίας χρήσης κατασκευασμένο από ρητίνη κυκλικής ολεφίνης με ελαστικό διάφραγμα επικαλυμμένο με χλωροβουτύλιο και ελαστικό έμβολο επικαλυμμένο με χλωροβουτύλιο, ως υλικά που έρχονται σε επαφή με το προϊόν, και πώμα από ρητίνη. Το συναρμολόγημα φυσιγγίου είναι συσκευασμένο μαζί με μία συσκευή έγχυσης επί του σώματος (συσκευή χορήγησης). Η διαδρομή του υγρού εντός της συσκευής έγχυσης επί του σώματος περιέχει σωλήνωση από πολυβινυλοχλωρίδιο και μια βελόνα 29 gauge από ανοξείδωτο χάλυβα. Η συσκευή έγχυσης επί του σώματος περιέχει μπαταρίες οξειδίου του αργύρου-ψευδαργύρου και ένα
αυτοκόλλητο δερματικό επίθεμα κατασκευασμένο από πολυεστέρα με ακρυλική κόλλα. Η συσκευή χορήγησης είναι σχεδιασμένη για χρήση με το παρεχόμενο φυσίγγιο των 360 mg.
Το Skyrizi 360 mg διατίθεται σε συσκευασίες που περιέχουν 1 φυσίγγιο και 1 συσκευή έγχυσης επί του σώματος.
Skyrizi 180 mg ενέσιμο διάλυμα σε φυσίγγιο
Ένα διάλυμα 180 mg σε φυσίγγιο μίας χρήσης κατασκευασμένο από ρητίνη κυκλικής ολεφίνης με ελαστικό διάφραγμα επικαλυμμένο με χλωροβουτύλιο και ελαστικό έμβολο επικαλυμμένο με χλωροβουτύλιο, ως υλικά που έρχονται σε επαφή με το προϊόν, και πώμα από ρητίνη. Το συναρμολόγημα φυσιγγίου είναι συσκευασμένο μαζί με μια συσκευή έγχυσης επί του σώματος (συσκευή χορήγησης). Η διαδρομή του υγρού εντός της συσκευής έγχυσης επί του σώματος περιέχει σωλήνωση από πολυβινυλοχλωρίδιο και μια βελόνα 29 gauge από ανοξείδωτο χάλυβα. Η συσκευή έγχυσης επί του σώματος περιέχει μπαταρίες οξειδίου του αργύρου-ψευδαργύρου και ένα αυτοκόλλητο δερματικό επίθεμα κατασκευασμένο από πολυεστέρα με ακρυλική κόλλα. Η συσκευή χορήγησης είναι σχεδιασμένη για χρήση με το παρεχόμενο φυσίγγιο των 180 mg.
Το Skyrizi 180 mg διατίθεται σε συσκευασίες που περιέχουν 1 φυσίγγιο και 1 συσκευή έγχυσης επί του σώματος.
Skyrizi 180 mg ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα
Προγεμισμένη γυάλινη σύριγγα με σταθερή βελόνα και κάλυμμα βελόνας, τα οποία έχουν συναρμολογηθεί σε αυτόματο προστατευτικό κάλυμμα βελόνας.
Το Skyrizi 180 mg διατίθεται σε συσκευασίες που περιέχουν 1 και 2 προγεμισμένες σύριγγες. Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.
και άλλος χειρισμός
Skyrizi 180 mg και 360 mg ενέσιμο διάλυμα σε φυσίγγιο
Πριν από την ένεση, το κουτί θα πρέπει να βγαίνει από το ψυγείο και να αφήνεται να έρθει σε θερμοκρασία δωματίου, μακριά από το άμεσο ηλιακό φως, για 45 έως 90 λεπτά, χωρίς το φυσίγγιο να βγει από το κουτί.
Πριν από τη χρήση, συνιστάται ο οπτικός έλεγχος του φυσιγγίου. Το διάλυμα είναι ελεύθερο από ξένα σωματίδια και ουσιαστικά ελεύθερο από σωματίδια σχετιζόμενα με το προϊόν. Το Skyrizi δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται εάν το διάλυμα είναι θολό ή αποχρωματισμένο, ή περιέχει μεγάλα σωματίδια. Μην ανακινείτε το φυσίγγιο.
Το διάλυμα θα πρέπει να είναι άχρωμο έως κίτρινο και διαυγές έως ελαφρώς ιριδίζον. Skyrizi 180 mg ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα
Πριν από την ένεση, το κουτί θα πρέπει να βγαίνει από το ψυγείο και να αφήνεται να έρθει σε θερμοκρασία δωματίου, μακριά από το άμεσο ηλιακό φως, για 15 έως 30 λεπτά, χωρίς η προγεμισμένη σύριγγα να βγει από το κουτί.
Πριν από τη χρήση, συνιστάται ο οπτικός έλεγχος κάθε προγεμισμένης σύριγγας. Το διάλυμα ενδέχεται να περιέχει λίγα ημιδιαφανή έως λευκά σχετιζόμενα με το προϊόν σωματίδια. Το Skyrizi δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται εάν το διάλυμα είναι θολό ή αποχρωματισμένο, ή περιέχει μεγάλα σωματίδια. Μην ανακινείτε την προγεμισμένη σύριγγα.
Το διάλυμα θα πρέπει να είναι άχρωμο έως κίτρινο και διαυγές έως ελαφρώς ιριδίζον.
Γενικές προφυλάξεις
Αναλυτικές οδηγίες σχετικά με τη χρήση παρέχονται στο φύλλο οδηγιών χρήσης.
Κάθε συσκευή έγχυσης επί του σώματος με φυσίγγιο και κάθε προγεμισμένη σύριγγα είναι μόνο για εφάπαξ χρήση.
Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.