ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΞΕΙΔΙΟ ΤΟΥ ΑΖΩΤΟΥ SOL, 100% MED.GAS.LI 100%

• Το Φαρμακευτικό Πρωτοξείδιο του Αζώτου SOL σε ισομοριακή συγκέντρωση με οξυγόνο (50% v/v πρωτοξείδιο του αζώτου και 50% ν/ν οξυγόνο) ενδείκνυται για την θεραπεία πόνου βραχείας διαρκείας σε συνθήκες χαμηλής έως μέτριας έντασης όταν απαιτείται ταχεία έναρξη και λήξη της αναλγητικής δράσης, σε ενήλικες και παιδιά από την ηλικία του 1 μηνός.

• Το Φαρμακευτικό Πρωτοξείδιο του Αζώτου SOL χρησιμοποιείται ως βασικό αναισθητικό σε συνδυασμό με εισπνεόμενα αναισθητικά ή ενδοφλέβια αναισθητικά σε ενήλικες και παιδιά από την ηλικία του 1 μηνός. Το ιατρικό οξυγόνο προστίθεται σε μια συγκέντρωση τουλάχιστον 21% ν/v.

Δοσολογία

Αναλγησία

Η χορήγηση του Φαρμακευτικού Πρωτοξειδίου του Αζώτου SOL σε ισομοριακή συγκέντρωση με οξυγόνο πρέπει να ξεκινήσει λίγο πριν από την στιγμή που απαιτείται η επιθυμητή αναλγητική δράση. Η αναλγητική δράση είναι εμφανής μετά από 4-5 αναπνοές και φθάνει στο μέγιστο βαθμό της μέσα σε 2-3 λεπτά. Η χορήγηση του Φαρμακευτικού Πρωτοξειδίου του Αζώτου SOL πρέπει να συνεχιστεί κατά τη διάρκεια της επώδυνης διαδικασίας, ή για όσο είναι επιθυμητή η αναλγητική δράση. Μετά από διακοπή της χορήγησης/εισπνοής, η δράση εξασθενίζει γρήγορα μέσα σε λίγα λεπτά.

Ανάλογα με την ατομική αντίδραση του ασθενή στο παυσίπονο, ίσως χρειαστούν επιπλέον αναλγητικά.

Το πρωτοξείδιο του αζώτου, ως αναλγητικό, σε ένα ισομοριακό μείγμα με οξυγόνο, δεν μπορεί να χορηγηθεί για περισσότερο από 1 συνεχόμενη ώρα και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για περισσότερο από 15 συνεχόμενες ημέρες.

Αναισθησία

Το πρωτοξείδιο του αζώτου δρα ως βασικό αναισθητικό για την επίτευξη αναισθησίας. Το πρωτοξείδιο του αζώτου από μόνο του, με μια μέγιστη επιτρεπόμενη συγκέντρωση 79% ν/ν, δεν μπορεί να προκαλέσει αναισθησία. Σε συνδυασμό με άλλα εισπνεόμενα αναισθητικά, το πρωτοξείδιο του αζώτου παρέχει επιταχυνόμενη πρόσληψη και των δύο εισπνεόμενων αναισθητικών μέσω αυτού που είναι γνωστό ως η «δράση συγκέντρωσης και δράση δεύτερου αερίου». Ο χρόνος επαγωγής είναι 2-5 λεπτά.

Η συγκέντρωση του πρωτοξειδίου του αζώτου κατά τη διάρκεια της φάσης επαγωγής δεν είναι μεγαλύτερη από 79% ν/ν. Μετά τη φάση επαγωγής, η ποσότητα του πρωτοξειδίου του αζώτου που απαιτείται ως βασικό αναισθητικό είναι μεταξύ 50 και 70% ν/ν, που συμπληρώνεται με ιατρικό οξυγόνο. Η ποσότητα του δεύτερου απαιτούμενου εισπνεόμενου αναισθητικού μειώνεται κατά περίπου 1% της ελάχιστης κυψελιδικής συγκέντρωσής του (MAC) για κάθε 1% όγκου του εισπνεόμενου πρωτοξειδίου του αζώτου. Ανατρέξτε στις σχετικές πληροφορίες προϊόντος για τις δόσεις συντήρησης του πρωτοξειδίου του αζώτου και του πρόσθετου εισπνεόμενου αναισθητικού. Σε περίπτωση συνδυασμού με ενδοφλέβιο αναισθητικό, μία μειωμένη δόση του ενδοφλέβιου αναισθητικού, βασιζόμενη στην θεωρητική ελάχιστη κυψελιδική τιμή συγκέντρωσης για το πρωτοξείδιο του αζώτου (περίπου 105% ν/ν ) υπολογίζεται εκ των προτέρων και χορηγείται. Η εισπνεόμενη συγκέντρωση του πρωτοξειδίου του αζώτου δεν θα πρέπει να υπερβαίνει το 70% ν/ν και θα πρέπει να προσαρμόζεται καθοδικά, ανάλογα με τις κλινικές παραμέτρους.

Η συνεχής έκθεση (>24 ώρες) στο πρωτοξείδιο του αζώτου αυξάνει τον κίνδυνο καταστολής του μυελού των οστών.

Η συγκέντρωση οξυγόνου πρέπει να αυξάνεται σε περίπτωση υπερδοσολογίας (βλ. παράγραφο

4.9).

Τρόπος χορήγησης

Για χρήση δια εισπνοής.

Το πρωτοξείδιο του αζώτου χορηγείται μόνο μετά την ανάμειξη του με τουλάχιστον 21% οξυγόνο, χρησιμοποιώντας κατάλληλο εξοπλισμό και μια καλά εφαρμοζόμενη μάσκα.

Το πρωτοξείδιο του αζώτου πρέπει να χορηγείται μόνο από κατάλληλα καταρτισμένο προσωπικό, και σύμφωνα με τις τοπικές κατευθυντήριες γραμμές. Το πρωτοξείδιο του αζώτου πρέπει να χορηγείται μόνο όταν υπάρχει κατάλληλος εξοπλισμός για την άμεση εξασφάλιση ανοιχτού αεραγωγού και την εκκίνηση επείγουσας καρδιοπνευμονικής ανάνηψης, εάν χρειαστεί.

Η χορήγηση πρέπει να γίνεται από κατάλληλα εκπαιδευμένο προσωπικό σε καλά αεριζόμενους χώρους, εφαρμόζοντας για παράδειγμα σύστημα εκκαθάρισης αερίου και μια διπλή μάσκα. Η χρήση μίας διπλής ρινικής μάσκας συνιστάται για οδοντιατρική χειρουργική επέμβαση. Σε ασθενοφόρα, ο εξοπλισμός χορήγησης μπορεί να είναι συνδεδεμένος με ένα σύστημα εξάτμισης ή μπορεί να χρησιμοποιείται μια διπλή μάσκα και μια μάσκα που καλύπτει το πηγούνι. Πρέπει να τηρούνται οι τρέχουσες επαγγελματικές κατευθυντήριες γραμμές και η νομοθεσία για τη χορήγηση πρωτοξειδίου του αζώτου, ιδίως σε σχέση με τις εργαζόμενες που κυοφορούν.

Όταν το πρωτοξείδιο του αζώτου χρησιμοποιείται εκτός της χειρουργικής αίθουσας υπάρχει αυξημένος κίνδυνος απώλειας της συνείδησης και κώματος. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η χορήγηση του πρωτοξειδίου του αζώτου ως αναλγητικό είναι επομένως αποδεκτή μόνο σε ισομοριακό μείγμα με 50% οξυγόνο. Ο εξοπλισμός που χρησιμοποιείται πρέπει να καθιστά αδύνατη τη παραγωγή μείγματος που περιέχει πάνω από 50% πρωτοξείδιο του αζώτου.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Τα δεδομένα που αφορούν τη χρήση του πρωτοξειδίου του αζώτου σε νεογνά είναι σπάνια, και δεν υποστηρίζουν τη χρήση του σε νεογνά (βλ. 4.4) .

• Ασθενείς για τους οποίους ενδείκνυται αερισμός με 100 % ιατρικό οξυγόνο.

• Μετά από καρδιοπνευμονική παράκαμψη με καρδιοπνευμονική συσκευή ή αορτοστεφανιαία παράκαμψη χωρίς καρδιοπνευμονική συσκευή.

• Για χρήση ως αναλγητικό μέσο σε ασθενείς με μειωμένο επίπεδο συνείδησης ή διαταραγμένη ικανότητα συνεργασίας και τήρησης οδηγιών διότι ενέχεται κίνδυνος να επηρεαστούν τα φυσικά προστατευτικά αντανακλαστικά λόγω της περαιτέρω καταστολής που προκαλείται από το πρωτοξείδιο του αζώτου.

• Συνθήκες που σχετίζονται με σωματικές κοιλότητες που περιέχουν αέριο (πνευμοθώρακας, πομφολυγώδη εμφύσημα, νόσος των δυτών ή ασθένεια αποσυμπίεσης, ελεύθερος αέρας στην κοιλιακή χώρα).

• Ενδοκρανιακή υπέρταση.

• Οξεία εντερική απόφραξη.

• Τραύμα στο πρόσωπο στη περιοχή όπου είναι τοποθετημένη η μάσκα.

• Μετά από ενδοφθάλμια ένεση αερίου (SF6, C3F8) λόγω του κινδύνου περαιτέρω επέκτασης της φυσαλίδας αερίου με τη πιθανότητα να προκληθεί τύφλωση.

• Σε ασθενείς με διαγνωσμένη αλλά μη θεραπευμένη ανεπάρκεια βιταμίνης Β12 ή φολικού οξέος (ακόμα και στα πρώιμα στάδια κύησης) ή με διαγνωσμένη γενετική διαταραχή του ενζυμικού συστήματος που συμμετέχει στον μεταβολισμό αυτών των βιταμινών.

Το άζωτο πρέπει να αποβάλλεται από τον εξοπλισμό χορήγησης πριν από τη χορήγηση, λόγω των υψηλών συγκεντρώσεων πρωτοξειδίου του αζώτου που χρησιμοποιούνται γενικά για την επαγωγή. Ο ασθενής πρέπει να λαμβάνει υπεραερισμό με οξυγόνο ταυτόχρονα.

Το κλάσμα οξυγόνου στο εισπνεόμενο μείγμα αερίου (FiO2) πρέπει να διατηρείται σε ένα ελάχιστο ποσοστό του 21% κατά τη φάση επαγωγής. Στην πράξη ένα 30% χρησιμοποιείται συχνά ως το κατώτερο όριο. Το εισπνεόμενο κλάσμα οξυγόνου μπορεί να αυξηθεί στο 100%, εάν είναι απαραίτητο. Η τάση του οξυγόνου πρέπει να διατηρείται πάνω από 8.0 kPa ή 60 mmHg με κορεσμό της αιμοσφαιρίνης σε οξυγόνο>90%. Η τακτική παρακολούθηση με μέτρηση της αρτηριακής τάσης οξυγόνου (PaO2) ή με χρήση παλμικής οξυμετρίας (κορεσμός αρτηριακoύ οξυγόνου (SpO2)) και με κλινική αξιολόγηση είναι υποχρεωτική. Ο στόχος είναι να επιτευχθεί αποτελεσματική συγκέντρωση οξυγόνου στον εισπνεόμενο αέρα που να είναι όσο το δυνατόν χαμηλότερη για τον μεμονωμένο ασθενή.

Σε απρόβλεπτες περιπτώσεις κυάνωσης κατά τη διάρκεια της αναισθησίας με συσκευή παροχής οξυγόνου και πρωτοξειδίου του αζώτου, το πρώτο βήμα θα πρέπει να είναι η διακοπή της ροής του πρωτοξειδίου του αζώτου.

Εάν η κυάνωση δεν εξαφανιστεί γρήγορα, ο ασθενής πρέπει να λάβει αερισμό με μια σακούλα γεμάτη αέρα. Εάν η κυάνωση επανεμφανιστεί, η παροχή της αναισθησίας στην αίθουσα θεραπείας θα πρέπει να διακοπεί και πρέπει να αναλυθούν τα αέρια που χορηγούνται μέσα από τις εκτονωτικές βαλβίδες.

Μπορεί να αναπτυχθεί υποξία μετά τη διακοπή της χορήγησης του μείγματος πρωτοξειδίου του αζώτου/οξυγόνου, που προκύπτει από την απέκκριση του πρωτοξειδίου του αζώτου από το σώμα μέσα στους πνεύμονες. Συνιστάται ο προσωρινός αερισμός των πνευμόνων με 100% ιατρικό οξυγόνο μετά τη διακοπή της χορήγησης πρωτοξειδίου του αζώτου.

Η παρακολούθηση της τάσης και του κορεσμού του οξυγόνου θα πρέπει να συνεχιστεί για 15 λεπτά μετά το τέλος της χορήγησης του πρωτοξειδίου του αζώτου.

Η επαναλαμβανόμενη χορήγηση ή έκθεση σε υποξείδιο του αζώτου ενδέχεται να οδηγήσει σε εθισμό. Συνιστάται προσοχή σε ασθενείς με γνωστό ιστορικό κατάχρησης ουσιών ή σε επαγγελματίες του τομέα της υγείας που εκτίθενται σε υποξείδιο του αζώτου λόγω επαγγέλματος.

Η συνεχής χορήγηση για περιόδους που υπερβαίνουν τις 6 ώρες πρέπει να εφαρμόζεται με προσοχή λόγω του πιθανού κινδύνου κλινικών εκδηλώσεων (π.χ. αλλαγές στο μεγαλοβλαστικό μυελό, μυελονευροπάθεια και υποξεία συνδυασμένη εκφύλιση του νωτιαίου μυελού) από τις ανασταλτικές επιδράσεις στη συνθετάση της μεθειονίνης.

Το υποξείδιο του αζώτου προκαλεί αδρανοποίηση της βιταμίνης B12, ενός συμπαράγοντα της συνθετάσης μεθειονίνης. Κατά συνέπεια, μετά από παρατεταμένη χορήγηση υποξειδίου του αζώτου επηρεάζεται ο μεταβολισμός του φυλλικού οξέος και παρεμποδίζεται η σύνθεση του DNA. Η παρατεταμένη ή συχνή χρήση υποξειδίου του αζώτου ενδέχεται να προκαλέσει μεγαλοβλαστικές μεταβολές στον μυελό των οστών, μυελονευροπάθεια και υποξεία συνδυασμένη εκφύλιση του νωτιαίου μυελού. Το υποξείδιο του αζώτου πρέπει να χορηγείται υπό στενή κλινική επίβλεψη και αιματολογική παρακολούθηση. Σε αυτές τις περιπτώσεις θα πρέπει να αναζητείται συμβουλή ειδικού αιματολόγου.

Στην αιματολογική αξιολόγηση θα πρέπει να περιλαμβάνεται αξιολόγηση των μεγαλοβλαστικών μεταβολών των ερυθροκυττάρων και της υπερκατάτμησης των ουδετερόφιλων. Ενδέχεται να εμφανιστεί νευρολογική τοξικότητα χωρίς αναιμία ή μακροκυττάρωση, ακόμη και με τα επίπεδα βιταμίνης B12 εντός του φυσιολογικού εύρους. Σε ασθενείς με μη διαγνωσθείσα υποκλινική ανεπάρκεια βιταμίνης B12, νευρολογική τοξικότητα εμφανίστηκε μετά από μία και μοναδική έκθεση σε υποξείδιο του αζώτου κατά τη διάρκεια αναισθησίας.

Η παρακολούθηση της μεγαλοβλαστικής αναιμίας και της υπερκατάτμησης των ουδετερόφιλων λευκοκυττάρων, συνιστάται σε ασθενείς που βρίσκονται σε κακή θρεπτική κατάσταση και κακή υγεία.

Το πρωτοξείδιο του αζώτου έχει συνεργιστική επίδραση στον μεταβολισμό του φολικού όταν χορηγείται μαζί με μεθοτρεξάτη (MTX), και αυτό ενδέχεται να διαταράξει την ανοχή στην MTX. Μπορούν να ληφθούν υπόψη επιλογές εναλλακτικής θεραπείας για το πρωτοξείδιο του αζώτου σε ασθενείς που χρησιμοποιούν MTX.

Εξαιτίας του περιεχομένου του σε πρωτοξείδιο του αζώτου, το Φαρμακευτικό Πρωτοξείδιο του Αζώτου SOL δύναται να αυξήσει την πίεση στο μέσο αυτί και σε άλλες αεροφόρους κοιλότητες (Βλ. επίσης Παράγραφο 4.3).

Η χορήγηση πρωτοξειδίου του αζώτου θα πρέπει να γίνεται με ιδιαίτερη προσοχή στις ακόλουθες περιπτώσεις:

• Η χορήγηση πρωτοξειδίου του αζώτου μπορεί να αυξήσει την πίεση στο μπαλονάκι ενός σωλήνα τραχειοστομίας.

• Σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια ή καρδιακή δυσλειτουργία (π.χ. μετά από χειρουργική επέμβαση καρδιάς) για την αποφυγή περαιτέρω επιδείνωσης της καρδιακής λειτουργίας.

• Ασθενείς με υποογκαιμία ως αποτέλεσμα σοκ ή καρδιακής ανεπάρκειας (σοβαρή υπόταση).

• Ασθενείς με κακοήθη αναιμία, νόσο του Crohn ή χορτοφάγους.

• Ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία με βλεομυκίνη επειδή η αυξημένη συγκέντρωση οξυγόνου κατά τη διάρκεια της τεχνικής της καταστολής δια της εισπνοής ενέχει αυξημένο κίνδυνο πνευμονικής τοξικότητας.

• Δρεπανοκυτταρική αναιμία.

• Κατά τη διάρκεια του τοκετού, όπου η συγχορήγηση πρωτοξειδίου του αζώτου και οπιούχων δεν συνιστάται διότι μπορεί να προκαλέσει απώλεια συνείδησης.

• Μετά από ενδοφθάλμια ένεση, πρέπει να περάσει επαρκής χρόνος προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος προβλημάτων στην όραση.

• Με ταυτόχρονη χρήση βενζοδιαζεπινών για το άγχος σε σχέση με οδοντιατρικούς χειρισμούς επειδή αυτό θα μπορούσε να προκαλέσει απώλεια συνείδησης.

• Ιδιαίτερα κατά την αναισθησία με σεβοφλουράνιο σε ασθενείς με μειωμένο αυτορυθμιζόμενο απόθεμα και κατά τις νευροχειρουργικές επεμβάσεις, μπορεί να παρουσιαστεί αύξηση της ροής του αίματος στον εγκέφαλο και μείωση της πίεσης του αίματος, του αερισμού και της καρδιακής συχνότητας.

Το πρωτοξείδιο του αζώτου είναι ένα άχρωμο αέριο με ελαφρώς γλυκιά μυρωδιά. Δεν είναι ούτε τοξικό ούτε εύφλεκτο αλλά τροφοδοτεί πυρκαγιά. Είναι πιο βαρύ από τον αέρα και συσσωρεύεται σε χαμηλότερα επίπεδα.

Κατά τη χρήση του πρωτοξειδίου του αζώτου, ένα μέρος του αερίου θα απελευθερωθεί στον ατμοσφαιρικό αέρα καθώς εκπνέεται από τον ασθενή. Η χρήση μάσκας προσώπου με διπλή σφράγιση και επαρκώς υψηλά ποσοστά αερισμού (20x/ώρα) θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι η μέση συγκέντρωση παραμένει κάτω από την καθορισμένη τιμή MAC (μέγιστη επιτρεπτή συγκέντρωση, 50 ppm ή 152 mg/m³). Υπάρχουν αναφορές μειωμένης γονιμότητας και συγγενών ανωμαλιών σε ιατρικό και παραϊατρικό προσωπικό που είχε επανειλημμένα εκτεθεί στο πρωτοξείδιο του αζώτου σε ανεπαρκώς αεριζόμενους χώρους. Η μέγιστη έκθεση των εγκύων γυναικών στο δεύτερο και τρίτο μήνα μετά την τελευταία έμμηνο ρύση τους έχει κριθεί ιδιαίτερα υπεύθυνη για αυτό. Εάν δεν μπορεί να αποφευχθεί η μέγιστη έκθεση κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι εν λόγω εργαζόμενες δεν μπορούν να αναλάβουν δραστηριότητες σε χώρους στους οποίους μπορεί να προκύψουν αυτές οι μέγιστες εκθέσεις. Είναι σημαντικό το περιεχόμενο σε πρωτοξείδιο του αζώτου στον περιβαλλοντικό αέρα να διατηρείται όσο το δυνατό χαμηλότερο και αρκετά κάτω από την τιμή που έχει προκαθοριστεί σε εθνικό επίπεδο.

Γενικά, συνιστάται στους επαγγελματίες υγείας να αποφεύγουν την άμεση εισπνοή του αέρα που εκπνέεται από τους ασθενείς για οποιοδήποτε χρονικό διάστημα.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η χορήγηση του πρωτοξειδίου του αζώτου μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εγκεφαλικής αιμορραγίας στα πρόωρα νεογνά. Η χρήση σε νεογνά (πρόωρα ή που γεννήθηκαν μετά από συμπληρωμένο χρόνο) δεν συνιστάται.

Ασθενείς με μη θεραπευμένη ανεπάρκεια Βιταμίνης B12.

Η χορήγηση του πρωτοξειδίου του αζώτου πρέπει να περιορίζεται με την πάροδο του χρόνου καθώς έχει προκύψει νευρολογική τοξικότητα μετά από μεμονωμένες εκθέσεις στο πρωτοξείδιο του αζώτου κατά την διάρκεια της γενικής αναισθησίας.

Δεν είναι γνωστές αναφορές σχετικά με φαρμακοκινητικές αλληλεπιδράσεις με άλλα ιατρικά προϊόντα.

Το πρωτοξείδιο του αζώτου επιδρά άμεσα με υποδοχείς οπιούχων (υπότυποι ΟP2 και ΟΡ3) υποδοχείς GABA (υπότυπος Α) και γλουταμινικούς υποδοχείς (υπότυπος NMDA).

Αλληλεπιδράσεις με ταυτόχρονη φαρμακευτική αγωγή μπορούν να ερμηνευτούν από αυτές τις αλληλεπιδράσεις.

Όλα (τα εισπνεόμενα) αναισθητικά αλληλεπιδρούν με GABA- και γλουταμινικούς υποδοχείς και έχουν μια προσθετική επίδραση στην κατασταλτική δράση του πρωτοξειδίου του αζώτου.

Το πρωτοξείδιο του αζώτου μειώνει την ελάχιστη τιμή κυψελιδικής συγκέντρωσης των εισπνεόμενων αναισθητικών.

Το πρωτοξείδιο του αζώτου χρησιμοποιείται για τη μείωση της απαιτούμενης δόσης άλλων αναισθητικών, αλλά επίσης χρησιμοποιείται για τη μείωση του χρόνου επαγωγής όταν χρησιμοποιούνται εισπνεόμενα αναισθητικά.

Τα οπιούχα έχουν προσθετική επίδραση στην αναλγητική και κατασταλτική δράση του πρωτοξειδίου του αζώτου.

Οι βενζοδιαζεπίνες και τα βαρβιτουρικά αλληλεπιδρούν με τον υποδοχέα βενζοδιαζεπίνης και μια αλλοστερική θέση πρόσδεσης στο σύμπλοκο υποδοχέα-GABA αντίστοιχα και ενισχύουν την δράση πρωτοξειδίου του αζώτου.

Μπορεί να προκύψει μη κορεσμός της αιμοσφαιρίνης εάν το πρωτοξείδιο του αζώτου συνδυαστεί με κατασταλτικά φάρμακα.

Το πρωτοξείδιο του αζώτου αυξάνει την μυοχαλαρωτική δράση των μη αποπολωτικών μυοχαλαρωτικών φαρμάκων νευρομυϊκού αποκλεισμού (συμπεριλαμβανομένων των σιζατρακούριo, πανκουρόνιο, γαλλαμίνη, τουβοκουραρίνη, βεκουρόνιο).

Το πρωτοξείδιο του αζώτου μπορεί να επιδράσει στην βιταμίνη Β12. Επομένως, η χορήγηση του Φαρμακευτικού Πρωτοξειδίου του Αζώτου SOL πρέπει να περιοριστεί με την πάροδο του χρόνου (Βλ. παράγραφο 4.4).

Αυτή η επίδραση εξαφανίζεται κατά την παύση της χορήγησης πρωτοξειδίου του αζώτου και την ταυτόχρονη χορήγηση βιταμίνης Β12. Η αδρανοποίηση της βιταμίνης Β12 από το πρωτοξείδιο του αζώτου προκαλεί αύξηση της τοξικότητας του νιτροπρωσσικού νατρίου και μεθοτρεξάτης. (Βλ. Παράγραφο 4.3 και 4.4)

Κύηση

Περιορισμένα ποσοστά δεδομένων για την βραχυπρόθεσμη χρήση του πρωτοξειδίου του αζώτου σε έγκυες γυναίκες δεν υποδεικνύουν αυξημένο κίνδυνο συγγενών ανωμαλιών. Σε σπάνιες περιπτώσεις, το πρωτοξείδιο του αζώτου μπορεί να προκαλέσει αναπνευστική καταστολή στα νεογνά. Μελέτες σε ζώα έδειξαν αναπαραγωγική τοξικότητα (βλ. παράγραφο 5.3).

Το Φαρμακευτικό πρωτοξείδιο του αζώτου δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της κύησης εκτός εάν είναι απολύτως απαραίτητο. Η μακροπρόθεσμη ή επαναλαμβανόμενη χρήση πρέπει να αποφεύγεται. Το νεογνό πρέπει να παρακολουθείται για πιθανή αναπνευστική καταστολή αν χρησιμοποιείται πρωτοξείδιο του αζώτου κατά τον τοκετό.

Θηλασμός

Δεν υπάρχουν διαθέσιμες πληροφορίες για την απέκκριση του πρωτοξειδίου του αζώτου στο ανθρώπινο γάλα. Ωστόσο, η βραχυπρόθεσμη χορήγηση φαρμακευτικού πρωτοξειδίου του αζώτου δεν απαιτεί τη διακοπή του θηλασμού.

Γονιμότητα

Μελέτες σε χαμηλή συγκέντρωση πρωτοξειδίου του αζώτου (≤ 1%) που διεξήχθησαν σε ζώα υποδηλώνουν ότι υπάρχουν ελαφρές μεταβολές στην ανδρική ή γυναικεία γονιμότητα. (Βλ. Παράγραφο 5.3).

ν

Το πρωτοξείδιο του αζώτου επιδρά στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων. Συνιστάται να αποφεύγεται η οδήγηση για 24 ώρες μετά από πλήρη αναισθησία με πρωτοξείδιο του αζώτου σε συνδυασμό με άλλα αναισθητικά ή αναλγητικά.

Μετά την ολοκλήρωση βραχυπρόθεσμης χορήγησης πρωτοξειδίου του αζώτου για αναλγησία, οι εκτός νοσοκομείου ασθενείς που πρέπει να οδηγήσουν ή να χειριστούν μηχανήματα θα πρέπει να παρακολουθούνται έως ότου οι οποιεσδήποτε ανεπιθύμητες ενέργειες έχουν εξαφανιστεί και ο ασθενής βρίσκεται σε εγρήγορση όπως ήταν πριν την χορήγηση του πρωτοξειδίου του αζώτου.

Οι γνωστές ανεπιθύμητες ενέργειες ταξινομούνται ανάλογα με τα διάφορα οργανικά συστήματα. Η ταξινόμηση με βάση την συχνότητα δεν είναι πραγματικά δυνατή επειδή δεν έχουν διεξαχθεί δομημένες δοκιμές σε αυτό το πλαίσιο. Εάν μπορεί να γίνει μια λογική εκτίμηση της συχνότητας με βάση τη βιβλιογραφία, αυτό υποδεικνύεται στην παρακάτω σύνοψη.

Συμβατική συχνότητα: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100, <1/10), όχι συχνές (≥1/1.000,

<1/100), σπάνιες (≥1/10.000, <1/1.000), πολύ σπάνιες (μεμονωμένες αναφορές) (<1/10.000), μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος:

Έχουν παρατηρηθεί σοβαρές αιματολογικές διαταραχές (μεγαλοβλαστική αναιμία, κοκκιοκυτταροπενία) μετά από χορήγηση διάρκειας πάνω από 24 ώρες. Θεωρείται ότι μία μόνο έκθεση μέχρι 6 ώρες δεν ενέχει κίνδυνο.

Ψυχιατρικές διαταραχές:

Ψύχωση, σύγχυση, αγχολυτικές και ευφορικές επιδράσεις, πονοκέφαλος. Εθισμός ίσως εμφανισθεί (συχνότητα "μη γνωστή").

Διαταραχές του νευρικού συστήματος:

Μείωση της τοπικής κυκλοφορίας του αίματος στον εγκέφαλο και της τοπικής κατανάλωσης γλυκόζης από τον εγκέφαλο.

Μπορεί επίσης να προκύψει ψευδαισθησιογόνος δράση αν δεν χρησιμοποιήθηκε συνδυασμός με άλλο αναισθητικό παράγοντα.

Αυτός ο τύπος συνδυασμού είναι φυσιολογικός επειδή το πρωτοξείδιο του αζώτου δρα μόνο ως μεσολαβητής στη κατασταλτική δράση.

Νευρολογικές επιπτώσεις: επιληψία, γενικευμένες κρίσεις με συχνότητα μη γνωστή, αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση, σπαστική παραπάρεση.

Νευρολογικές επιδράσεις (επιπτώσεις) όπως νευροπάθεια, μυελονευροπάθεια και υποξεία συνδυασμένη εκφύλιση του νωτιαίου μυελού (συχνότητα "μη γνωστή"), έχουν αναφερθεί με ιδιαιτέρως υψηλή και συχνή έκθεση.. Ωστόσο, σε ασθενείς με αδιάγνωστη υποκλινική ανεπάρκεια βιταμίνης B12, εμφανίστηκε νευρολογική τοξικότητα μετά από μία μόνο έκθεση στο πρωτοξείδιο του αζώτου για αναισθησία.

Επιδράσεις στην θερμοκρασία: κακοήθης υποθερμία και υπερθερμία.

Διαταραχές στην όραση:

Μείωση του κέρδους ταχύτητας της κίνησης των οφθαλμών.

Προσωρινή αύξηση της πίεσης και/ή του όγκου του οφθαλμού μετά από ένεση με φαρμακευτικά προϊόντα που παράγουν αέριο.

Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου:

Προσωρινή αύξηση της πίεσης και/ή του όγκου των κλειστών κοιλοτήτων στο μέσο αυτί.

Καρδιακές διαταραχές:

Το πρωτοξείδιο του αζώτου μπορεί να προκαλέσει αρρυθμία, καρδιακή ανεπάρκεια, πνευμονική υπέρταση και συστηματική υπόταση.

Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου:

Άπνοια, πνευμομεσοθωράκιο, υποδόριο εμφύσημα και συμπτώματα συγκρινόμενα με αναστρέψιμη βρογχιολίτιδα.

Υποξία από διάχυση με διάρκεια αρκετών λεπτών μετά τον τερματισμό της χορήγησης του πρωτοξειδίου του αζώτου.

Δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι το πρωτοξείδιο του αζώτου προκαλεί υποξαιμία ή αυξημένη παραγωγή βλέννας.

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος:

Ναυτία και εμετός (πολύ συχνές).

Προσωρινή αύξηση της πίεσης και/ή του όγκου των εντέρων και της κοιλιακής κοιλότητας.

Ηπατοχολιφόρες διαταραχές:

Ίκτερος και αυξημένη συγκέντρωση των ηπατικών ενζύμων.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από την χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς:

Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων Μεσογείων 284

15562 Χολαργός, Αθήνα

Τηλ: 213 2040380/337

Φαξ: 210 6549585

Ιστότοπος: http://www.eof.gr

Οι συνέπειες της υπερδοσολογίας του πρωτοξειδίου του αζώτου επιφέρουν οξεία έλλειψη οξυγόνου και δεν σχετίζονται με τις επιπτώσεις που συνδέονται με την αλληλεπίδραση του υποδοχέα του πρωτοξειδίου του αζώτου ή την αδρανοποίηση της βιταμίνης Β12 από το πρωτοξείδιο του αζώτου. Η έλλειψη οξυγόνου μπορεί να οδηγήσει σε υποξία ή κυάνωση ανάλογα με τη σοβαρότητα και τη διάρκεια.

Σε περίπτωση υπερδοσολογίας, η χορήγηση του πρωτοξειδίου του αζώτου πρέπει να διακοπεί και ο ασθενής πρέπει να λάβει ενεργητικό ή παθητικό αερισμό με αέρα ή οξυγόνο μέχρις ότου το επίπεδο του κορεσμού του οξυγόνου να επανέλθει στο φυσιολογικό.

Έχει επίσης παρατηρηθεί αναστρέψιμη νευρολογική τοξικότητα και μεγαλοβλαστική αλλαγή του μυελού των οστών μετά από εξαιρετικά παρατεταμένη εισπνοή.