SUPERAMIN INJ.SOL 1G/5ML AMP

Πρωτοπαθής και δευτεροπαθής ανεπάρκεια L-καρνιτίνης.

• Οξεία μεταβολική απορρύθμιση λόγω ανεπάρκειας L-καρνιτίνης.

• Δευτεροπαθής ανεπάρκεια L-καρνιτίνης σε αιμοκαθαιρόμενους ασθενείς με τελικού σταδίου νεφρική ανεπάρκεια.

Δοσολογία

Η απαιτούμενη δοσολογία εξαρτάται από το συγκεκριμένο πρόβλημα του μεταβολισμού και τη βαρύτητα της κατάστασης του ασθενούς.

Για τον καθορισμό της βέλτιστης δοσολογίας συνιστάται να παρακολουθείται το αποτέλεσμα της θεραπείας με μέτρηση των επιπέδων της ελεύθερης και της ακυλικής L-καρνιτίνης στο πλάσμα και τα ούρα.

Οι συγκεντρώσεις της ελεύθερης L-καρνιτίνης στο πλάσμα πρέπει να είναι 35 έως 60 μmol/L. Ο λόγος των συγκεντρώσεων στο πλάσμα της ακυλικής προς την ελεύθερη L-καρνιτίνη πρέπει να είναι μικρότερος από 0,35.

Πρωτοπαθής και δευτεροπαθής ανεπάρκεια L-καρνιτίνης

Σε χρόνιες καταστάσεις συνιστώνται 100-200 mg/kg βάρους σώματος ημερησίως, χορηγούμενα σε 2-4 διαιρεμένες δόσεις, ενώ μπορεί να επαρκούν και μικρότερες δόσεις.

Εάν τα συμπτώματα και τα βιοχημικά ευρήματα δεν βελτιώνονται, η δόση μπορεί να αυξηθεί για βραχύ διάστημα μέχρι 400 mg/kg ημερησίως.

Το πόσιμο διάλυμα πριν τη λήψη του πρέπει να αραιώνεται με νερό ή χυμό φρούτων.

Χορηγείται με βραδεία (2-3 λεπτά) ενδοφλέβια ένεση ή με έγχυση.

• Σε περιπτώσεις οξείας μεταβολικής απορρύθμισης χορηγείται ενδοφλεβίως σε δόση 50-100 mg/kg βάρους σώματος ημερησίως διαιρεμένες σε 3-4 χορηγήσεις. Αν χρειαστεί, μπορεί να χρησιμοποιηθούν και μεγαλύτερες δόσεις με υψηλότερο όμως κίνδυνο εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών, κυρίως διάρροιας.

• Δευτεροπαθής ανεπάρκεια L-καρνιτίνης σε αιμοκαθαιρόμενους ασθενείς με τελικού σταδίου νεφρική ανεπάρκεια

Μια δόση των 10-20 mg/kg βάρους σώματος χορηγείται ενδοφλεβίως στο τέλος της συνεδρίας αιμοκάθαρσης η οποία εκτελείται με ρυθμό τριών ανά εβδομάδα.

Η διάρκεια της ενδοφλέβιας χορήγησης πρέπει να είναι μέχρι 3 μήνες, ώστε να αποκατασταθούν τα επίπεδα της L-καρνιτίνης στους μύες. Η ανάγκη επανάληψης της θεραπείας εκτιμάται από την κατάσταση του ασθενούς και την επαναλαμβανόμενη μέτρηση των επιπέδων της L-καρνιτίνης του πλάσματος.

Στις περιπτώσεις που έχει επιτευχθεί θεραπευτικό αποτέλεσμα με την ενδοφλέβια χορήγηση, αυτό μπορεί να διατηρηθεί με την καθημερινή χορήγηση 1 g διαλύματος L-καρνιτίνης από του στόματος.

Την ημέρα της αιμοκάθαρσης η L-καρνιτίνη πρέπει να χορηγείται στο τέλος της διαδικασίας.

Ειδικοί πληθυσμοί

Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία:

Σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία δεν πρέπει να χορηγούνται υψηλές δόσεις λεβοκαρνιτίνης από του στόματος για μεγάλο χρονικό διάστημα, λόγω της συσσώρευσης των μεταβολιτών τριμεθυλαμίνης και τριμεθυλαμίνη-Ν-οξειδίου.

Αυτό λέγεται ότι δεν συμβαίνει στον ίδιο βαθμό μετά την ενδοφλέβια δόση (βλ. παράγραφο 4.4).

Ηλικιωμένοι:

Δεν απαιτούνται ειδικές προφυλάξεις και τροποποιήσεις της δοσολογίας σε ηλικιωμένους ασθενείς. Το παρατηρούμενο προφίλ ασφάλειας σε κλινικές μελέτες είναι παρόμοιο σε ηλικιωμένους και νεότερους ενήλικες.

Ασθενείς με διαβήτη:

Ενώ βελτιώνεται η χρήση της γλυκόζης, η χορήγηση L-καρνιτίνης σε διαβητικούς ασθενείς που λαμβάνουν είτε ινσουλίνη είτε υπογλυκαιμική από του στόματος θεραπεία μπορεί να οδηγήσει σε υπογλυκαιμία. Τα επίπεδα γλυκόζης πλάσματος σε αυτά τα άτομα πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά προκειμένου να προσαρμοστεί η υπογλυκαιμική θεραπεία αμέσως, εάν απαιτείται (βλ. παράγραφο 4.4).

Yπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε οποιοδήποτε από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

Η ενδοφλέβια χορήγηση πρέπει να γίνεται αργά (σε 2-3 λεπτά).

Όλα τα από στόματος σκευάσματα:

Χρόνια χορήγηση υψηλών δόσεων L-καρνιτίνης σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια μπορεί να οδηγήσει σε συσσώρευση δυνητικά τοξικών μεταβολιτών.

Η ασφάλεια και αποτελεσματικότητα της L-καρνιτίνης από το στόμα σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια δεν έχει αξιολογηθεί (ABPI)

Σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου ή με σοβαρή καταστολή της νεφρικής λειτουργίας δεν συνιστάται η χορήγηση από το στόμα L-καρνιτίνης σε υψηλές δόσεις για μεγάλο χρονικό διάστημα, γιατί είναι πιθανή η συσσώρευση στο αίμα των κυριοτέρων μεταβολιτών (τριμεθυλαμίνη, ΤΜΑ και οξείδιο της τριμεθυλαμίνης, ΤΜΑΟ) λόγω της ανεπαρκούς απομάκρυνσής τους από τους νεφρούς. Η συσσώρευση αυτή προκαλεί αύξηση της τριμεθυλαμίνης στα ούρα. Στην περίπτωση αυτή τα ούρα, η αναπνοή και ο ιδρώτας αναδίδουν έντονη οσμή «ψαριού».

Η κατάσταση αυτή δεν δημιουργείται όταν η L-καρνιτίνη χορηγείται ενδοφλεβίως (βλ. παράγραφο 5.2

«Φαρμακοκινητικές Ιδιότητες»).

Όλα τα σκευάσματα:

Σε διαβητικούς ασθενείς που λαμβάνουν ινσουλίνη ή άλλους από στόματος υπογλυκαιμικούς παράγοντες, η χρήση της L-καρνιτίνης μπορεί να προκαλέσει υπογλυκαιμία. Συνιστάται η τακτική παρακολούθηση των επιπέδων γλυκόζης στο πλάσμα σε αυτούς τους ασθενείς, ώστε να ρυθμίζεται κατάλληλα η αντιδιαβητική τους αγωγή.

• Πολύ σπάνια έχει αναφερθεί αύξηση του Διεθνούς Κανονικοποιημένου Λόγου (International Normalised Ratio, INR) σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα θεραπεία με L-καρνιτίνη και κουμαρινικά αντιπηκτικά φάρμακα (βλ. παραγράφους 4.5 και 4.8). Το INR – ή άλλοι κατάλληλοι δείκτες πηκτικότητας – πρέπει να ελέγχονται κάθε εβδομάδα μέχρι να σταθεροποιηθούν, και στη συνέχεια, κάθε μήνα σε ασθενείς που λαμβάνουν τέτοια αντιπηκτικά μαζί με L-καρνιτίνη.

• Σε ασθενείς με προηγούμενη επιληπτική δραστηριότητα, η θεραπεία με L-καρνιτίνη μπορεί να αυξήσει τη συχνότητα εμφάνισης και/ή τη σοβαρότητα των επιληπτικών κρίσεων. Σε ασθενείς με υποκείμενους προδιαθεσικούς παράγοντες, η θεραπεία με L-καρνιτίνη θα μπορούσε να πυροδοτήσει κρίση σπασμών.

  Πληροφορίες σχετικά με τα έκδοχα

  • Πόσιμο διάλυμα σε συσκευασία μιας δόσης 1 g/10 mL

    Περιέχει παρα-ϋδροξυ-βενζοϊκές ενώσεις (μεθυλ-παραϋδρόξυ-βενζοϊκό νάτριο και προπυλ-παραϋδρόξυ-βενζοϊκό νάτριο). Αυτά μπορεί να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις (πιθανόν με καθυστέρηση).

  • Πόσιμο διάλυμα 2 g/10 mL

  • Περιέχει βενζοϊκό νάτριο και νάτριο. Το βενζοϊκό νάτριο μπορεί να αυξήσει τον ίκτερο (κίτρινη χρώση του δέρματος και των ματιών) σε νεογέννητα βρέφη (μέχρι 4 εβδομάδων). Το φάρμακο αυτό περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά φιαλίδιο, είναι αυτό που ονομάζουμε «ελεύθερο νατρίου».

Από στόματος αντιπηκτικά

Πολύ σπάνια έχει αναφερθεί αύξηση του Διεθνούς Κανονικοποιημένου Λόγου (International Normalised Ratio, INR) σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα θεραπεία με L-καρνιτίνη και κουμαρινικά αντιπηκτικά φάρμακα (βλ. παραγράφους 4.4 και 4.8). Το INR – ή άλλοι κατάλληλοι δείκτες πηκτικότητας – πρέπει να ελέγχονται κάθε εβδομάδα μέχρι να σταθεροποιηθούν και στη συνέχεια, κάθε μήνα σε ασθενείς που λαμβάνουν τέτοια αντιπηκτικά μαζί με L-καρνιτίνη (βλ. παράγραφο 4.4).

Άλλες αλληλεπιδράσεις

Η ταυτόχρονη χορήγηση L-καρνιτίνης με φάρμακα που προκαλούν υποκαρνιτιναιμία λόγω αυξημένης νεφρικής απώλειας καρνιτίνης (βαλπροϊκό οξύ, προφάρμακα που περιέχουν πιβαλικό οξύ, κεφαλοσπορίνες, σισπλατίνη, καρβοπλατίνη και ιφωσφαμίδη) μπορεί να μειώσει τη βιοδιαθεσιμότητα της L-καρνιτίνης.

Κύηση

Δεν υπάρχουν επαρκείς κλινικές μελέτες σε έγκυες γυναίκες.

Έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες αναπαραγωγής σε αρουραίους και κουνέλια. Δεν υπήρξε ένδειξη τερατογόνου δράσης σε κανένα από τα δύο είδη. Στα κουνέλια, αλλά όχι στους αρουραίους, υπήρξε στατιστικά μη σημαντικός μεγαλύτερος αριθμός αποβολών μετά την εμφύτευση όταν χορηγήθηκε η μέγιστη δόση (600 mg/kg ημερησίως), σε σύγκριση με τα πειραματόζωα-μάρτυρες. Η σημασία των ευρημάτων αυτών για τον άνθρωπο δεν είναι γνωστή.

Η L-καρνιτίνη θα πρέπει να χορηγείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, εάν το όφελος για τη μητέρα υπερτερεί των πιθανών κινδύνων για το έμβρυο.

Θηλασμός

Η L-καρνιτίνη είναι ένα φυσικό συστατικό του μητρικού ανθρώπινου γάλακτος. Δεν έχει μελετηθεί η συμπληρωματική χρήση L-καρνιτίνης σε γυναίκες που θηλάζουν.

Η L-καρνιτίνη θα πρέπει να χρησιμοποιείται από τις θηλάζουσες μητέρες, μόνο εάν το όφελος για τη μητέρα υπερτερεί των πιθανών κινδύνων για το παιδί από την έκθεση σε περίσσεια καρνιτίνης.

Γονιμότητα

Σε κλινικές μελέτες που πραγματοποιήθηκαν για τη γονιμότητα, δεν παρατηρήθηκαν ανεπιθύμητες ενέργειες.

Το SUPERAMIN δεν έχει καμία επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.

Ανεπιθύμητες ενέργειες από όλες τις πηγές (κλινικές μελέτες, βιβλιογραφία και μετά την κυκλοφορία) καταγράφονται παρακάτω με βάση το MedDRA κατηγορία/οργανικό σύστημα.

Σε κάθε οργανικό σύστημα, οι ανεπιθύμητες ενέργειες καταγράφονται με βάση τη συχνότητα. Στην κάθε συχνότητα, οι ανεπιθύμητες ενέργειες καταγράφονται με σειρά μειούμενης σοβαρότητας.

Επιπλέον, η αντίστοιχη κατηγορία συχνότητας για κάθε ανεπιθύμητη ενέργεια βασίζεται στην ακόλουθη συνθήκη (CIOMS III): πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100, <1/10), όχι συχνές (≥1/1.000, <1/100), σπάνιες (≥1/10.000, <1/1.000), πολύ σπάνιες (<1/10.000), μη γνωστής συχνότητας (η συχνότητα δεν μπορεί να εκτιμηθεί με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).

Όχι συχνές: Κεφαλαλγία

Μη γνωστής συχνότητας: Ακούσιος μυϊκός σπασμός#, Ζάλη

Μη γνωστής συχνότητας: Αίσθημα παλμών

Όχι συχνές: Υπέρταση, Υπόταση

Μη γνωστής συχνότητας: Δύσπνοια

Συχνές: Διάρροια, Ναυτία, Έμετος, Κοιλιακό άλγος Όχι συχνές: Δυσγευσία, Δυσπεψία, Ξηροστομία

Όχι συχνές: Οσμή του δέρματος μη φυσιολογική Μη γνωστής συχνότητας: Κνησμός, Εξάνθημα

Όχι συχνές: Μυϊκοί σπασμοί

Μη γνωστής συχνότητας: Μυϊκό σφίξιμο

Όχι συχνές: Θωρακικό άλγος, Μη φυσιολογική διάθεση, Αντίδραση στη θέση ένεσης(1), Πυρεξία

Παρακλινικές εξετάσεις

Όχι συχνές: Αυξημένη αρτηριακή πίεση του αίματος Πολύ σπάνιες: Αυξημένος INR (Διεθνής Κανονικοποιημένος Λόγος)(2)

#Σε ασθενείς με προηγούμενη επιληπτική δραστηριότητα, η θεραπεία με L-καρνιτίνη μπορεί να αυξήσει τη συχνότητα εμφάνισης και/ή τη σοβαρότητα των επιληπτικών κρίσεων. Σε ασθενείς με υποκείμενες προδιαθεσικές καταστάσεις, θεραπεία με L-καρνιτίνη μπορεί να πυροδοτήσει κρίση σπασμών.

(1) Μόνο για ενδοφλέβια χρήση.

(2) Πολύ σπάνια έχει αναφερθεί αύξηση του INR (Διεθνούς Κανονικοποιημένου Λόγου) σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα L-καρνιτίνη και κουμαρινικά αντιπηκτικά (ασενοκουμαρόλη και βαρφαρίνη) – βλ. παράγραφο 4.5.

Ελαφρές διαταραχές τύπου μυασθένειας έχουν αναφερθεί σε ουραιμικούς ασθενείς. Η ανοχή στο φάρμακο πρέπει να ελέγχεται κατά τη διάρκεια της πρώτης εβδομάδας χορήγησής του και μετά από κάθε αύξηση της δόσης.

Έχουν περιγραφεί περιστατικά σπασμών σε ασθενείς με ή χωρίς ιστορικό επεισοδίων σπασμών που ελάμβαναν L-καρνιτίνη από το στόμα ή ενδοφλεβίως.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων, Μεσογείων 284 GR-15562 Χολαργός, Αθήνα, Τηλ: + 30 21 32040337, Ιστότοποι: http://www.eof.gr, http://www/kitrinikarta.gr.

Μεγάλες δόσεις και μακροπρόθεσμη χορήγηση L-καρνιτίνης έχουν συσχετιστεί με διάρροια. Η L-καρνιτίνη απομακρύνεται εύκολα από το αίμα με αιμοκάθαρση.