SUVEXX® F.C.TAB (85+500)MG/TAB

Το Suvexx ενδείκνυται για την οξεία θεραπεία της φάσης της κεφαλαλγίας των κρίσεων ημικρανίας με ή χωρίς αύρα σε ενήλικες όπου η θεραπεία με προϊόν που περιέχει μία μόνο δραστική ουσία δεν είναι επαρκής.

Δοσολογία

Ενήλικες

Το Suvexx ενδείκνυται για την οξεία θεραπεία της ημικρανίας και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται προληπτικά. Δεν πρέπει να γίνεται υπέρβαση της συνιστώμενης δόσης σουματριπτάνης/ναπροξένης.

Συνιστάται ο συνδυασμός σουματριπτάνης/ναπροξένης να χορηγείται όσο το δυνατόν νωρίτερα μετά την έναρξη της κεφαλαλγίας της ημικρανίας, αλλά είναι αποτελεσματικός όταν χορηγείται σε οποιοδήποτε στάδιο της φάσης της κεφαλαλγίας.

Η συνιστώμενη δόση για ενήλικες είναι ένα δισκίο σουματριπτάνης/ναπροξένης 85 mg/500 mg.

Εάν ο ασθενής δεν ανταποκριθεί στην πρώτη δόση σουματριπτάνης/ναπροξένης, δεν πρέπει να ληφθεί δεύτερη δόση για την ίδια κρίση.

Εάν ο ασθενής έχει ανταποκριθεί στην πρώτη δόση αλλά τα συμπτώματα επανεμφανιστούν, μπορεί να χορηγηθεί δεύτερη δόση υπό την προϋπόθεση ότι μεσολαβεί ένα ελάχιστο διάστημα δύο ωρών μεταξύ των δύο δόσεων.

Η μέγιστη συνιστώμενη δοσολογία σε μια περίοδο 24 ωρών είναι 2 δισκία που λαμβάνονται με διαφορά τουλάχιστον 2 ωρών.

Η ασφάλεια της θεραπείας περισσότερων από 5 κρίσεων ημικρανίας κατά μέσο όρο σε μια περίοδο 30 ημερών δεν έχει τεκμηριωθεί.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του συνδυασμού σουματριπτάνης/ναπροξένης σε παιδιά ηλικίας κάτω των 18 ετών δεν έχουν τεκμηριωθεί.

Ηλικιωμένοι (Ηλικίας άνω των 65 ετών)

Ο συνδυασμός σουματριπτάνης/ναπροξένης δεν έχει μελετηθεί σε γηριατρικούς ασθενείς και η χρήση του σε αυτόν τον πληθυσμό δεν συνιστάται. Οι ηλικιωμένοι ασθενείς είναι πιο πιθανό να έχουν μειωμένη ηπατική και νεφρική λειτουργία που σχετίζεται με την ηλικία.

Ηπατική Δυσλειτουργία

Η επίδραση της ηπατικής δυσλειτουργίας στη φαρμακοκινητική του συνδυασμού σουματριπτάνης/ναπροξένης δεν έχει μελετηθεί. Ο συνδυασμός σουματριπτάνης/ναπροξένης αντενδείκνυται σε ασθενείς με μετρίου βαθμού και σοβαρή (Child Pugh B και C) ηπατική δυσλειτουργία (βλ. παράγραφο 4.3). Ο συνδυασμός σουματριπτάνης/ναπροξένης δεν συνιστάται σε ασθενείς με ήπια ηπατική δυσλειτουργία (Child Pugh A). Εάν υφίσταται ανάγκη χρήσης του συνδυασμού σουματριπτάνης/ναπροξένης σε ασθενείς με ήπια ηπατική δυσλειτουργία, πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο μία δόση εντός μιας περιόδου 24 ωρών και ο ασθενής πρέπει να παρακολουθείται κατά τη διάρκεια της θεραπείας.

Νεφρική Δυσλειτουργία

Η επίδραση της νεφρικής δυσλειτουργίας στη φαρμακοκινητική του συνδυασμού σουματριπτάνης/ναπροξένης δεν έχει μελετηθεί. Ο συνδυασμός σουματριπτάνης/ναπροξένης αντενδείκνυται για χρήση σε ασθενείς με GFR μικρότερο από 30 ml/min/1,73 m² (βλ.

παράγραφο 4.3). Σε ασθενείς με ήπια ή μετρίου βαθμού νεφρική δυσλειτουργία, πρέπει να χορηγείται μόνο μία δόση εντός μιας περιόδου 24 ωρών και η νεφρική λειτουργία πρέπει να παρακολουθείται κατά τη διάρκεια της θεραπείας.

Τρόπος χορήγησης Από στόματος χρήση.

Τα δισκία Suvexx πρέπει να καταπίνονται ολόκληρα με νερό. Τα δισκία δεν πρέπει να σπάζονται, να θρυμματίζονται ή να μασώνται καθώς αυτό μπορεί να επηρεάσει τον βελτιστοποιημένο ρυθμό απορρόφησης του φαρμάκου.

Τα δισκία Suvexx μπορούν να χορηγούνται με ή χωρίς τροφή.

• Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

  Ο συνδυασμός σουματριπτάνης/ναπροξένης αντενδείκνυται σε ασθενείς με

• σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια, ιστορικό εμφράγματος του μυοκαρδίου ή ισχαιμικής καρδιακής νόσου, στεφανιαίο αγγειόσπασμο (στηθάγχη Prinzmetal), περιφερική αγγειοπάθεια ή συμπτώματα ή σημεία συμβατά με ισχαιμική καρδιακή νόσο

• ιστορικό ισχαιμικού αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου ή παροδικού ισχαιμικού αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου (ΠΙΕ), διότι αυτοί οι ασθενείς διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο για ισχαιμικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο.

• αντιδράσεις υπερευαισθησίας που εμφανίστηκαν στο παρελθόν (π.χ. ρινικοί πολύποδες, άσθμα, ρινίτιδα, αγγειοοίδημα ή κνίδωση) ως απόκριση στην ιβουπροφαίνη, την ασπιρίνη ή σε άλλα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη/αναλγητικά φάρμακα (ΜΣΑΦ). Αυτές οι αντιδράσεις έχουν τη δυνατότητα να είναι θανατηφόρες. Σε αυτούς τους ασθενείς έχουν αναφερθεί σοβαρές αντιδράσεις στη ναπροξένη που ομοιάζουν με αναφυλακτικές.

• ιστορικό αιμορραγίας ή διάτρησης του ανώτερου γαστρεντερικού, που σχετίζεται με προηγούμενη θεραπεία με ΜΣΑΦ

• ενεργό οξύ πεπτικό έλκος ή γαστρεντερική αιμορραγία ή επανεμφανιζόμενα προηγούμενα επεισόδια (δύο ή περισσότερα ξεχωριστά επεισόδια τεκμηριωμένης εξέλκωσης ή αιμορραγίας)

• μετρίου βαθμού και σοβαρή υπέρταση και ήπια μη ελεγχόμενη υπέρταση

• σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (ρυθμός σπειραματικής διήθησης, GFR <30 ml/min/1,73m²)

• μετρίου βαθμού και σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.

  Ο συνδυασμός σουματριπτάνης/ναπροξένης δεν πρέπει να χρησιμοποιείται

• ταυτόχρονα με εργοταμίνη, ή παράγωγα εργοταμίνης (συμπεριλαμβανομένης της μεθυσεργίδης) ή με οποιαδήποτε τριπτάνη/αγωνιστή των υποδοχέων της 5-υδροξυτρυπταμίνης 1 (5-HT1)

• ταυτόχρονα με αναστρέψιμους (π.χ. μοκλοβεμίδη) ή μη αναστρέψιμους (π.χ. σελεγιλίνη) αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης (ΜΑΟΙ) (βλ. παράγραφο 4.5).

• εντός 2 εβδομάδων από τη διακοπή της θεραπείας με ΜΑΟΙ (βλ. παράγραφο 4.5).

• κατά το τελευταίο τρίμηνο της κύησης (βλ. παράγραφο 4.6).

Ο συνδυασμός σουματριπτάνης/ναπροξένης πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο όταν υπάρχει σαφής διάγνωση ημικρανίας.

Ο συνδυασμός σουματριπτάνης/ναπροξένης δεν ενδείκνυται για χρήση στην αντιμετώπιση της ημιπληγικής, βασικής ή οφθαλμοπληγικής ημικρανίας.

Πριν από τη θεραπεία με σουματριπτάνη/ναπροξένη, απαιτείται προσοχή προκειμένου να αποκλειστούν δυνητικά σοβαρές νευρολογικές καταστάσεις (π.χ. αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, ΠΙΕ), εάν ο ασθενής παρουσιάζει άτυπα συμπτώματα ή εάν αυτά δεν έχουν λάβει την κατάλληλη διάγνωση για χρήση της σουματριπτάνης.

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να ελαχιστοποιηθούν με τη χρήση της χαμηλότερης αποτελεσματικής δόσης για τη συντομότερη διάρκεια που απαιτείται για τον έλεγχο των συμπτωμάτων (βλ. παράγραφο 4.2 και γαστρεντερικούς και καρδιαγγειακούς κινδύνους παρακάτω). Οι ασθενείς που λαμβάνουν μακροχρόνια θεραπεία με ΜΣΑΦ πρέπει να υποβάλλονται σε τακτική ιατρική επίβλεψη για την παρακολούθηση ανεπιθύμητων ενεργειών. Σύμφωνα με τη Διεθνή Εταιρεία Κεφαλαλγίας (IHS), η τακτική λήψη φαρμάκων για οξεία ή συμπτωματική ημικρανία για περισσότερες από 9 ημέρες το μήνα και για περισσότερους από 3 μήνες ενδέχεται να προκαλέσει προδιάθεση για κεφαλαλγία από υπερβολική χρήση φαρμάκων. Συνήθως, αλλά όχι πάντα, αυτή υποχωρεί μετά τη διακοπή της υπερβολικής χρήσης.

Καρδιαγγειακές και εγκεφαλοαγγειακές επιδράσεις

Σουματριπτάνη

Η σουματριπτάνη, συστατικό του Suvexx, μπορεί να προκαλέσει αγγειόσπασμο των στεφανιαίων αρτηριών.

Ο συνδυασμός σουματριπτάνης/ναπροξένης αντενδείκνυται σε ασθενείς με μη ελεγχόμενη υπέρταση, ισχαιμική στεφανιαία νόσο, καρδιακές αρρυθμίες και σε εκείνους με ιστορικό εμφράγματος του μυοκαρδίου (βλ. παράγραφο 4.3). Ο συνδυασμός σουματριπτάνης/ναπροξένης δεν συνιστάται σε ασθενείς με οικογενειακό ιστορικό ή με παράγοντες κινδύνου προγνωστικούς της στεφανιαίας νόσου.

Η σουματριπτάνη μπορεί να συσχετιστεί με παροδικά συμπτώματα, όπως θωρακικό άλγος και αίσθημα σύσφιξης του θώρακα, τα οποία μπορεί να είναι έντονα και να επεκτείνονται στον λαιμό (βλ. παράγραφο 4.8). Όταν τέτοια συμπτώματα θεωρούνται ενδείξεις ισχαιμικής καρδιακής νόσου, δεν πρέπει να χορηγούνται περαιτέρω δόσεις σουματριπτάνης και πρέπει να γίνεται κατάλληλη εκτίμηση της κατάστασης.

Η σουματριπτάνη δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς με παράγοντες κινδύνου για ισχαιμική καρδιακή νόσο, συμπεριλαμβανομένων εκείνων των ασθενών που είναι βαρείς καπνιστές ή χρήστες θεραπειών υποκατάστασης νικοτίνης, χωρίς να προηγηθεί καρδιαγγειακή αξιολόγηση (βλ. παράγραφο 4.3). Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίνεται σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες και σε άνδρες ηλικίας άνω των 40 ετών με αυτούς τους παράγοντες κινδύνου. Αυτές οι αξιολογήσεις, ωστόσο, ενδέχεται να μην εντοπίσουν κάθε ασθενή που πάσχει από καρδιακή νόσο και, σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις, έχουν εμφανιστεί σοβαρά καρδιακά συμβάντα σε ασθενείς χωρίς υποκείμενη καρδιαγγειακή νόσο.

Η σουματριπτάνη πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με ήπια ελεγχόμενη υπέρταση, καθώς παροδικές αυξήσεις της αρτηριακής πίεσης και αυξημένη περιφερική αγγειακή αντίσταση έχουν παρατηρηθεί σε ένα μικρό ποσοστό ασθενών (βλ. παράγραφο 4.3).

Ναπροξένη

Η νατριούχος ναπροξένη, συστατικό του Suvexx, είναι ένα μη στεροειδές αντιφλεγμονώδες φάρμακο (ΜΣΑΦ). Η χρήση ορισμένων ΜΣΑΦ συνδέεται με αυξημένη συχνότητα εμφάνισης καρδιαγγειακών ανεπιθύμητων ενεργειών (όπως έμφραγμα του μυοκαρδίου, αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο ή θρομβωτικά επεισόδια), οι οποίες μπορεί να είναι θανατηφόρες. Ο κίνδυνος ενδέχεται να αυξηθεί με τη διάρκεια της χρήσης. Ασθενείς με καρδιαγγειακή νόσο ή παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο ενδέχεται να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο.

Η χρήση ΜΣΑΦ, όπως είναι η νατριούχος ναπροξένη, η οποία είναι συστατικό του Suvexx, μπορεί να προάγει την κατακράτηση νατρίου με δοσοεξαρτώμενο τρόπο, μέσω ενός νεφρικού μηχανισμού, ο οποίος μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη αρτηριακή πίεση και/ή παρόξυνση της συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας.

Πληροφορίες από κλινικές μελέτες και επιδημιολογικά δεδομένα υποδηλώνουν ότι η χρήση ορισμένων ΜΣΑΦ (ειδικά σε υψηλές δόσεις και με μακροχρόνια χρήση) μπορεί να συσχετίζεται με ελαφρώς αυξημένο κίνδυνο θρόμβωσης στις αρτηρίες (για παράδειγμα έμφραγμα του μυοκαρδίου ή αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο). Επιδημιολογικές μελέτες υποδηλώνουν ότι η ναπροξένη σε χαμηλές δόσεις (1.000 mg την ημέρα) μπορεί να συσχετίζεται με χαμηλότερο κίνδυνο, ωστόσο δεν μπορεί να αποκλειστεί κάποιος κίνδυνος.

Ασθενείς με μη ελεγχόμενη υπέρταση, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, εγκατεστημένη ισχαιμική καρδιακή νόσο, περιφερική αρτηριακή νόσο και/ή εγκεφαλοαγγειακή νόσο πρέπει να λαμβάνoυν θεραπεία με ναπροξένη μόνο μετά από προσεκτική συνεκτίμηση. Ομοίως, συνεκτίμηση πρέπει να γίνεται και πριν την έναρξη μιας μακροχρόνιας θεραπείας σε ασθενείς με παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο (για παράδειγμα υπέρταση, υπερλιπιδαιμία, σακχαρώδη διαβήτη και κάπνισμα).

Γαστρεντερική αιμορραγία, εξέλκωση και διάτρηση

Ναπροξένη

Γαστρεντερική αιμορραγία, εξέλκωση και διάτρηση, οι οποίες μπορεί να είναι θανατηφόρες, έχουν αναφερθεί με τη χρήση όλων των ΜΣΑΦ οποιαδήποτε στιγμή κατά τη διάρκεια της θεραπείας, με ή χωρίς προειδοποιητικά συμπτώματα ή προηγούμενη εμφάνιση σοβαρών γαστρεντερικών ανεπιθύμητων ενεργειών.

Ο κίνδυνος γαστρεντερικής αιμορραγίας, εξέλκωσης και διάτρησης είναι μεγαλύτερος με υψηλότερες δόσεις, με προηγούμενη εμφάνιση εξέλκωσης, ιδιαιτέρως εάν επιπλέκεται από αιμορραγία και διάτρηση (βλ. παράγραφο 4.3) και σε ηλικιωμένους ασθενείς. Οι ασθενείς αυτοί πρέπει να ξεκινήσουν τη θεραπεία με τη χαμηλότερη διαθέσιμη δόση. Πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο χορήγησης θεραπείας με προστατευτικά προϊόντα (για παράδειγμα μισοπροστόλη ή αναστολείς της αντλίας πρωτονίων) σε αυτούς τους ασθενείς καθώς και σε ασθενείς που χρειάζονται ταυτόχρονα χαμηλές δόσεις ακετυλοσαλικυλικού οξέος ή άλλων φαρμακευτικών προϊόντων που πιθανώς αυξάνουν τον γαστρεντερικό κίνδυνο (βλ. παράγραφο 4.5).

Ασθενείς, οι οποίοι είχαν κατά το παρελθόν πρόβλημα με γαστρεντερική τοξικότητα, ιδιαιτέρως οι ηλικιωμένοι ασθενείς, πρέπει να αναφέρουν οποιαδήποτε μη συνήθη κοιλιακά συμπτώματα (ειδικά αιμορραγία), ιδίως στην αρχή της θεραπείας. Απαιτείται προσοχή σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα θεραπεία με φαρμακευτικά προϊόντα, τα οποία ενδέχεται να αυξήσουν τον κίνδυνο εξέλκωσης ή αιμορραγίας, όπως είναι τα από στόματος κορτικοστεροειδή, τα αντιπηκτικά όπως η βαρφαρίνη, οι εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης και προϊόντα που εμποδίζουν τη συσσωμάτωση αιμοπεταλίων, όπως το ακετυλοσαλικυλικό οξύ (βλ. παράγραφο 4.5).

Όταν εμφανιστεί γαστρεντερική αιμορραγία ή εξέλκωση σε ασθενείς που λαμβάνουν ναπροξένη, η θεραπεία πρέπει να διακοπεί (βλ. παράγραφο 4.3). Τα ΜΣΑΦ πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή σε ασθενείς με ιστορικό γαστρεντερικών νόσων (ελκώδης κολίτιδα, νόσος Crohn), καθώς αυτές οι καταστάσεις μπορούν να επιδεινωθούν (βλ. παράγραφο 4.8).

Σύνδρομο σεροτονίνης

Σουματριπτάνη

Έχουν υπάρξει σπάνιες αναφορές μετά την κυκλοφορία στην αγορά που περιγράφουν ασθενείς με σύνδρομο σεροτονίνης (συμπεριλαμβανομένων της μεταβαλλόμενης νοητικής κατάστασης, της αστάθειας του αυτόνομου νευρικού συστήματος και των νευρομυικών ανωμαλιών) μετά τη χρήση εκλεκτικού αναστολέα επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRI) και σουματριπτάνης. Έχει αναφερθεί σύνδρομο σεροτονίνης μετά από ταυτόχρονη θεραπεία με τριπτάνες και αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης νοραδρεναλίνης (SNRIs). Εάν η ταυτόχρονη θεραπεία με σουματριπτάνη και SSRI ή SNRI είναι κλινικά δικαιολογημένη, συνιστάται κατάλληλη παρακολούθηση του ασθενή (βλ. παράγραφο 4.5).

Σοβαρές δερματικές ανεπιθύμητες αντιδράσεις (SCAR)

Ναπροξένη

Αποφολιδωτική δερματίτιδα, σύνδρομο Stevens-Johnson (SJS), τοξική επιδερμική νεκρόλυση (TEN) και αντίδραση στο φάρμακο με ηωσινοφιλία και συστηματικά συμπτώματα (DRESS), τα οποία μπορεί να είναι απειλητικά για τη ζωή ή θανατηφόρα, έχουν αναφερθεί μετά την κυκλοφορία σε σχέση με τη θεραπεία με ναπροξένη (βλ. παράγραφο 4.8). Φαίνεται ότι οι ασθενείς διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για εμφάνιση αυτών των αντιδράσεων στην αρχή της θεραπείας: στην πλειονότητα των περιπτώσεων, η αντίδραση ξεκίνησε τον πρώτο μήνα της θεραπείας. Εάν εμφανιστούν σημεία και συμπτώματα που υποδηλώνουν αυτές τις αντιδράσεις, το Suvexx θα πρέπει να σταματήσει αμέσως. Εάν ο ασθενής έχει αναπτύξει SJS, ή TEN ή DRESS με τη χρήση του Suvexx, η θεραπεία με το Suvexx δεν πρέπει να ξεκινήσει εκ νέου και θα πρέπει να διακοπεί οριστικά.

Αιματολογικές αντιδράσεις

Ναπροξένη

Η ναπροξένη μειώνει τη συσσωμάτωση των αιμοπεταλίων και παρατείνει τον χρόνο ροής. Οι ασθενείς που έχουν διαταραχές πήξης ή λαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή που επηρεάζει την αιμόσταση πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά εάν χορηγούνται προϊόντα που περιέχουν ναπροξένη (βλ. παράγραφο 4.5).

Επιληπτικές κρίσεις

Σουματριπτάνη

Η σουματριπτάνη πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με ιστορικό επιληπτικών κρίσεων ή άλλων παραγόντων κινδύνου οι οποίοι μειώνουν τον ουδό των επιληπτικών κρίσεων, καθώς έχουν αναφερθεί επιληπτικές κρίσεις που σχετίζονται με τη χρήση σουματριπτάνης (βλ. παράγραφο 4.8).

Αντιδράσεις υπερευαισθησίας

Σουματριπτάνη

Ασθενείς με γνωστή υπερευαισθησία στις σουλφοναμίδες ενδέχεται να εμφανίσουν αλλεργική αντίδραση μετά από τη χορήγηση σουματριπτάνης. Οι αντιδράσεις μπορεί να κυμαίνονται από δερματική υπερευαισθησία μέχρι αναφυλαξία. Τα στοιχεία διασταυρούμενης ευαισθησίας είναι περιορισμένα, ωστόσο, απαιτείται προσοχή πριν χρησιμοποιηθεί η σουματριπτάνη σε αυτούς τους ασθενείς.

Ναπροξένη

Αντιδράσεις υπερευαισθησίας ενδέχεται να εμφανιστούν σε ευαίσθητα άτομα. Αναφυλακτικές (αναφυλακτοειδείς) αντιδράσεις ενδέχεται να εμφανιστούν σε ασθενείς με και χωρίς ιστορικό υπερευαισθησίας ή έκθεση σε ακετυλοσαλικυλικό οξύ, σε άλλα ΜΣΑΦ ή σε προϊόντα που περιέχουν ναπροξένη. Ενδέχεται επίσης να εμφανιστούν σε άτομα με ιστορικό αγγειοοιδήματος, βρογχοσπαστικής αντιδραστικότητας (π.χ. άσθμα), ρινίτιδας και ρινικών πολυπόδων. Οι αναφυλακτοειδείς αντιδράσεις, όπως η αναφυλαξία, ενδέχεται να έχουν θανατηφόρα έκβαση.

Νεφρικές επιδράσεις

Ναπροξένη

Η αφυδάτωση κατά τη χρήση ενός αντιφλεγμονώδους αναλγητικού (δηλ. ΜΣΑΦ) αυξάνει τον κίνδυνο οξείας νεφρικής ανεπάρκειας, επομένως ενδεχόμενη αφυδάτωση του ασθενή πρέπει να διορθώνεται πριν από την έναρξη της θεραπείας με ναπροξένη. Η θεραπεία με ναπροξένη πρέπει να ξεκινά με προσοχή σε ασθενείς με ιστορικό σημαντικής αφυδάτωσης. Όπως και άλλα αντιφλεγμονώδη αναλγητικά, η μακροχρόνια θεραπεία με ναπροξένη έχει προκαλέσει νέκρωση των νεφρικών θηλών και άλλες παθολογικές αλλοιώσεις των νεφρών.

Η χορήγηση ενός ΜΣΑΦ ενδέχεται να προκαλέσει δοσοεξαρτώμενη μείωση στο σχηματισμό των προσταγλανδινών και να επισπεύσει την εμφάνιση νεφρικής ανεπάρκειας. Οι ασθενείς που διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για αυτή την αντίδραση είναι εκείνοι με έκπτωση της νεφρικής λειτουργίας, καρδιακή δυσλειτουργία, ηπατική δυσλειτουργία, εκείνοι που λαμβάνουν διουρητικά, αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης, ανταγωνιστές των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ και οι ηλικιωμένοι. Η νεφρική λειτουργία πρέπει επίσης να παρακολουθείται σε αυτούς τους ασθενείς (βλ. επίσης παράγραφο 4.2).

Έχουν υπάρξει αναφορές για έκπτωση της νεφρικής λειτουργίας, νεφρική ανεπάρκεια, οξεία διάμεση νεφρίτιδα, αιματουρία, πρωτεϊνουρία, νέκρωση των νεφρικών θηλών και περιστασιακά για νεφρωσικό σύνδρομο που σχετίζονται με τη ναπροξένη.

Αναπνευστικές διαταραχές

Ναπροξένη

Απαιτείται προσοχή εάν χορηγηθεί σε ασθενείς που πάσχουν από ή με προηγούμενο ιστορικό βρογχικού άσθματος ή αλλεργικής νόσου, καθώς έχει αναφερθεί ότι τα ΜΣΑΦ επισπεύδουν την εμφάνιση βρογχόσπασμου σε αυτούς τους ασθενείς.

Ηλικιωμένοι

Ναπροξένη

Οι ηλικιωμένοι και/ή οι καταβεβλημένοι ασθενείς παρουσιάζουν αυξημένη συχνότητα ανεπιθύμητων ενεργειών στα ΜΣΑΦ, ιδίως γαστρεντερική αιμορραγία και διάτρηση που μπορεί να είναι θανατηφόρες (βλ. παράγραφο 4.2). Η παρατεταμένη χρήση ΜΣΑΦ σε αυτούς τους ασθενείς δεν συνιστάται. Όπου απαιτείται παρατεταμένη θεραπεία, οι ασθενείς πρέπει να επανεξετάζονται τακτικά.

Χρήση σε ασθενείς με έκπτωση της ηπατικής ή νεφρικής λειτουργίας

Ναπροξένη

Όπως και με άλλα ΜΣΑΦ, μπορεί να συμβούν αυξήσεις σε μία ή περισσότερες εξετάσεις της ηπατικής λειτουργίας. Οι ηπατικές ανωμαλίες ενδέχεται να είναι αποτέλεσμα υπερευαισθησίας και όχι άμεσης τοξικότητας. Σοβαρές ηπατικές αντιδράσεις, συμπεριλαμβανομένων του ίκτερου και της

ηπατίτιδας (ορισμένα περιστατικά ηπατίτιδας ήταν θανατηφόρα) έχουν αναφερθεί με αυτό το φάρμακο όπως και με άλλα ΜΣΑΦ. Έχει αναφερθεί διασταυρούμενη αντιδραστικότητα.

Σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια, η ναπροξένη πρέπει να χορηγείται με εξαιρετική προσοχή, ειδικά εάν πρόκειται για μακροχρόνια θεραπεία. Επίσης πρέπει να λαμβάνεται μέριμνα για επαρκή διούρηση.

Σε περίπτωση μειωμένης νεφρικής αιμάτωσης, συνιστάται παρακολούθηση της νεφρικής λειτουργίας πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ναπροξένη.

Σουματριπτάνη

Η σουματριπτάνη πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με καταστάσεις που μπορεί να επηρεάσουν σημαντικά την απορρόφηση, τον μεταβολισμό ή την απέκκριση των φαρμάκων, π.χ. έκπτωση της ηπατικής λειτουργίας (κατηγορίας Α ή Β κατά Child Pugh, βλ. παραγράφους 4.2 και 5.2) ή της νεφρικής λειτουργίας.

Συνδυασμός με άλλα ΜΣΑΦ

Ναπροξένη

Ο συνδυασμός προϊόντων που περιέχουν ναπροξένη και άλλων ΜΣΑΦ, συμπεριλαμβανομένων των εκλεκτικών αναστολέων της κυκλοοξυγενάσης-2, δεν συνιστάται, λόγω των σωρευτικών κινδύνων πρόκλησης σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονται με τα ΜΣΑΦ.

Οφθαλμικές επιδράσεις

Ναπροξένη

Σε σπάνιες περιπτώσεις έχουν αναφερθεί οφθαλμικές ανωμαλίες (βλ. παράγραφο 4.8) σε χρήστες ΜΣΑΦ, τα οποία περιλαμβάνουν τη ναπροξένη, παρότι δεν κατέστη δυνατό να αποδειχθεί αιτιώδης σύνδεση. Οι ασθενείς, στους οποίους εμφανίζονται διαταραχές της όρασης κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ναπροξένη, πρέπει να υποβάλλονται σε οφθαλμολογική εξέταση.

Άλλες προειδοποιήσεις

Σουματριπτάνη

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες ενδέχεται να είναι πιο συχνές κατά την ταυτόχρονη χρήση τριπτανών και φυτικών παρασκευασμάτων που περιέχουν βαλσαμόχορτο (Hypericum perforatum).

Ναπροξένη

Οι αντιπυρετικές και αντιφλεγμονώδεις δράσεις της ναπροξένης ενδέχεται να μειώσουν τον πυρετό και τη φλεγμονή και έτσι να μειωθεί η χρησιμότητά τους ως διαγνωστικά σημεία.

Η παρατεταμένη χρήση οποιουδήποτε τύπου παυσίπονου για κεφαλαλγίες μπορεί να τις επιδεινώσει. Εάν αυτή η κατάσταση υφίσταται ή πιθανολογείται, πρέπει να ληφθεί ιατρική συμβουλή και πρέπει να διακοπεί η θεραπεία. Η διάγνωση της κεφαλαλγίας από υπερβολική χρήση φαρμάκων πρέπει να πιθανολογείται σε ασθενείς που έχουν συχνές ή καθημερινές κεφαλαλγίες παρά (ή εξαιτίας) την τακτική χρήση φαρμάκων για την κεφαλαλγία.

Σε ασθενείς με συστηματικό ερυθηματώδη λύκο (ΣΕΛ) και μικτή νόσο του συνδετικού ιστού ενδέχεται να υπάρχει αυξημένος κίνδυνος άσηπτης μηνιγγίτιδας (βλ. παράγραφο 4.8).

Ήπιο περιφερικό οίδημα έχει αναφερθεί σε λίγους ασθενείς.

Δεν έχει παρατηρηθεί κατακράτηση νατρίου σε μελέτες μεταβολισμού, αλλά δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι ορισμένοι ασθενείς με (πιθανώς) μη φυσιολογικές καρδιακές λειτουργίες διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν αυτό το σύμπτωμα ανεπιθύμητης ενέργειας.

Εάν το δέρμα γίνει ευαίσθητο, εάν εμφανιστούν φλύκταινες ή άλλα συμπτώματα που υποδεικνύουν ψευδοπορφυρία, η θεραπεία πρέπει να διακόπτεται και ο ασθενής πρέπει να παρακολουθείται προσεκτικά.

Σε εξαιρετικές περιπτώσεις η ανεμευλογιά μπορεί να προκαλέσει σοβαρές μολυσματικές επιπλοκές του δέρματος και των μαλακών ιστών. Μέχρι σήμερα δεν μπορεί να αποκλειστεί ο ρόλος των ΜΣΑΦ στην ενίσχυση αυτών των λοιμώξεων. Ως εκ τούτου, συνιστάται να αποφεύγεται η χρήση της ναπροξένης σε περίπτωση ανεμευλογιάς.

Ηλικιωμένοι ασθενείς

Συνιστάται προσοχή όταν χορηγούνται υψηλές δόσεις ναπροξένης σε ηλικιωμένους ασθενείς, καθώς υπάρχουν ενδείξεις ότι η ποσότητα της μη δεσμευμένης-σε πρωτεΐνη-ναπροξένης αυξάνεται σε αυτούς τους ασθενείς.

Οι ηλικιωμένοι ασθενείς εμφανίζουν πιο συχνά ανεπιθύμητες ενέργειες των ΜΣΑΦ, ιδιαιτέρως γαστρεντερική αιμορραγία και διάτρηση, οι οποίες μπορεί να είναι θανατηφόρες (βλ. παράγραφο 4.2).

Έκδοχα

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει 60 mg νατρίου ανά δισκίο, που ισοδυναμεί με το 3% της συνιστώμενης από τον ΠΟΥ μέγιστης ημερήσιας πρόσληψης 2 g νατρίου μέσω διατροφής, για έναν ενήλικα.

Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες αλληλεπιδράσεων με το Suvexx και άλλα φάρμακα. Οι αλληλεπιδράσεις με το Suvexx αναμένεται να αντικατοπτρίζουν αυτές των επιμέρους συστατικών.

Εργοταμίνη και τριπτάνες/αγωνιστές των υποδοχέων 5-ΗΤ1

Σουματριπτάνη

Έχει αναφερθεί ότι φάρμακα που περιέχουν ερυσιβώδη όλυρα προκαλούν παρατεταμένες αγγειοσπαστικές αντιδράσεις. Επειδή υπάρχει μια θεωρητική βάση για αυτές τις επιδράσεις ότι είναι αθροιστικές, οι φαρμακευτικές αγωγές που περιέχουν ερυσιβώδη όλυρα ή τύπου ερυσιβώδους όλυρας (όπως η διυδροεργοταμίνη ή η μεθυσεργίδη) αντενδείκνυνται εντός 24 ωρών από τη χορήγηση του συνδυασμού σουματριπτάνης/ναπροξένης (βλ. παράγραφο 4.3).

Η χορήγηση του συνδυασμού σουματριπτάνης/ναπροξένης με άλλους αγωνιστές 5-HT1 δεν έχει αξιολογηθεί σε ασθενείς με ημικρανία. Καθώς ο αυξημένος κίνδυνος στεφανιαίου αγγειόσπασμου αποτελεί μια θεωρητική πιθανότητα με τη συγχορήγηση αγωνιστών 5-HT1, η χρήση αυτών των φαρμάκων με διαφορά 24 ωρών το ένα από το άλλο αντενδείκνυται (βλ. παράγραφο 4.3).

Αναστολείς μονοαμινοξειδάσης

Σουματριπτάνη

Σε μελέτες που διεξάχθηκαν με περιορισμένο αριθμό ασθενών, οι αναστολείς ΜΑΟ μειώνουν την κάθαρση της ηλεκτρικής σουματριπτάνης, αυξάνοντας σημαντικά τη συστηματική έκθεση. Επομένως, η θεραπεία με σουματριπτάνη/ναπροξένη αντενδείκνυται σε ασθενείς που λαμβάνουν ΜΑΟ και εντός 2 εβδομάδων από τη διακοπή της θεραπείας με ΜΑΟ (βλ. παράγραφο 4.3).

Εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης

Σουματριπτάνη

Έχουν υπάρξει σπάνιες αναφορές μετά την κυκλοφορία στην αγορά που περιγράφουν ασθενείς με σύνδρομο σεροτονίνης (συμπεριλαμβανομένων της μεταβαλλόμενης νοητικής κατάστασης, της αστάθειας του αυτόνομου νευρικού συστήματος και των νευρομυικών ανωμαλιών) μετά τη χρήση SSRI και σουματριπτάνης. Έχει επίσης αναφερθεί σύνδρομο σεροτονίνης μετά από ταυτόχρονη θεραπεία με τριπτάνες και SNRIs (βλ. παράγραφο 4.4).

Ναπροξένη

Υπάρχει αυξημένος κίνδυνος γαστρεντερικής αιμορραγίας (βλ. παράγραφο 4.4) όταν οι SSRIs συνδυάζονται με ΜΣΑΦ.

Αντιπηκτικά

Ναπροξένη

Θεωρείται μη ασφαλές να λαμβάνονται ΜΣΑΦ σε συνδυασμό με αντιπηκτικά όπως η βαρφαρίνη ή η ηπαρίνη, εκτός εάν αυτό γίνεται υπό άμεση ιατρική επίβλεψη, καθώς τα ΜΣΑΦ ενδέχεται να ενισχύσουν τις επιδράσεις των αντιπηκτικών (βλ. παράγραφο 4.4).

Μεθοτρεξάτη

Ναπροξένη

Συνιστάται προσοχή όταν η μεθοτρεξάτη χορηγείται ταυτόχρονα λόγω της πιθανής ενίσχυσης της τοξικότητάς της, καθώς έχει αναφερθεί ότι η ναπροξένη, μεταξύ άλλων ΜΣΑΦ, μειώνει τη σωληναριακή έκκριση της μεθοτρεξάτης σε ζωικό μοντέλο.

Καρδιακές γλυκοσίδες

Ναπροξένη

Τα ΜΣΑΦ ενδέχεται να αυξήσουν τα επίπεδα των καρδιακών γλυκοσιδών στο πλάσμα όταν συγχορηγούνται με καρδιακές γλυκοσίδες όπως είναι η διγοξίνη. Ενδεχομένως να απαιτούνται αυξημένη παρακολούθηση και προσαρμογές της δοσολογίας των γλυκοσιδών δακτυλίτιδας κατά τη διάρκεια και μετά την ταυτόχρονη θεραπεία με ΜΣΑΦ.

Λίθιο

Σουματριπτάνη

Η ταυτόχρονη χρήση σουματριπτάνης και λιθίου μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης συνδρόμου σεροτονίνης.

Ναπροξένη

Συνιστάται παρακολούθηση των συγκεντρώσεων λιθίου στο πλάσμα κατά τη διακοπή ή την έναρξη ενός ΜΣΑΦ, καθώς μπορεί να εμφανιστούν αυξημένες συγκεντρώσεις λιθίου.

Κυκλοσπορίνη

Ναπροξένη

Όπως με όλα τα ΜΣΑΦ συνιστάται προσοχή όταν συγχορηγείται κυκλοσπορίνη λόγω του αυξημένου κινδύνου νεφροτοξικότητας.

Τακρόλιμους

Ναπροξένη

Υπάρχει πιθανός κίνδυνος νεφροτοξικότητας όταν τα ΜΣΑΦ χορηγούνται με τακρόλιμους. Ακετυλοσαλικυλικό οξύ

Ναπροξένη

Κλινικά φαρμακοδυναμικά δεδομένα υποδηλώνουν ότι η ταυτόχρονη χρήση ναπροξένης για περισσότερες από μία συνεχόμενες ημέρες ενδέχεται να αναστείλει την επίδραση χαμηλής δόσης ακετυλοσαλικυλικού οξέος στη δράση των αιμοπεταλίων και αυτή η αναστολή μπορεί να παραμείνει για έως και αρκετές ημέρες μετά τη διακοπή της θεραπείας με ναπροξένη. Η κλινική σημασία αυτής της αλληλεπίδρασης δεν είναι γνωστή.

Αντιαιμοπεταλιακοί παράγοντες

Ναπροξένη

Υπάρχει αυξημένος κίνδυνος γαστρεντερικής αιμορραγίας (βλ. παράγραφο 4.4) όταν οι αντιαιμοπεταλικοί παράγοντες συνδυάζονται με ΜΣΑΦ.

Πειραματικές μελέτες έχουν δείξει ότι η κλοπιδρογρέλη αυξάνει τη γαστρεντερική απώλεια αίματος που προκαλείται από τη ναπροξένη. Αυτό είναι πιθανό να ισχύει για όλα τα ΜΣΑΦ.

Τα ΜΣΑΦ δεν πρέπει να συνδυάζονται με τικλοπιδίνη λόγω της πρόσθετης αναστολής της λειτουργίας των θρομβοκυττάρων.

Εργαστηριακές εξετάσεις

Η ικανότητα του συνδυασμού σουματριπτάνης/ναπροξένης να παρεμβαίνει στις συνήθεις χρησιμοποιούμενες κλινικές εργαστηριακές εξετάσεις δεν έχει διερευνηθεί.

Σουματριπτάνη

Δεν είναι γνωστό ότι η ηλεκτρική σουματριπτάνη παρεμβαίνει στις συνήθεις χρησιμοποιούμενες κλινικές εργαστηριακές δοκιμές.

Ναπροξένη

Προτείνεται η προσωρινή διακοπή της θεραπείας με ναπροξένη για 48 ώρες πριν από τη διενέργεια εξετάσεων της λειτουργίας των επινεφριδίων, διότι η ναπροξένη ενδέχεται να παρέμβει τεχνητά σε ορισμένες εξετάσεις για τα 17-κετοστεροειδή. Ομοίως, η ναπροξένη ενδέχεται να παρέμβει σε ορισμένες ποσοτικές δοκιμασίες του 5-υδροξυινδολοξικού οξέος στα ούρα.

Η ναπροξένη μπορεί να μειώσει τη συσσωμάτωση των αιμοπεταλίων και να παρατείνει τον χρόνο ροής. Αυτή η επίδραση πρέπει να λαμβάνεται υπόψη όταν προσδιορίζονται οι χρόνοι ροής.

Κύηση

Ναπροξένη

Η αναστολή της σύνθεσης των προσταγλανδινών ενδέχεται να επηρεάσει αρνητικά την κύηση και/ή την εμβρυονική/εμβρυική ανάπτυξη. Δεδομένα από επιδημιολογικές μελέτες υποδηλώνουν αυξημένο κίνδυνο αποβολής και καρδιακών δυσπλασιών και γαστρόσχισης μετά τη χρήση αναστολέων της σύνθεσης των προσταγλανδινών στα πρώτα στάδια της κύησης. Ο απόλυτος κίνδυνος καρδιαγγειακής δυσπλασίας αυξήθηκε από λιγότερο από 1% σε περίπου 1,5%. Είναι γενικώς αποδεκτό ότι ο κίνδυνος αυξάνεται με τη δόση και τη διάρκεια της θεραπείας.

Από την 20η εβδομάδα της κύησης και έπειτα, η χρήση της ναπροξένης ενδέχεται να προκαλέσει ολιγοϋδράμνιο ως αποτέλεσμα της νεφρικής δυσλειτουργίας του εμβρύου. Αυτό μπορεί να συμβεί λίγο μετά την έναρξη της θεραπείας και είναι συνήθως αναστρέψιμο με τη διακοπή της θεραπείας. Επιπλέον, έχουν υπάρξει αναφορές περιστατικών στένωσης του αρτηριακού πόρου μετά από θεραπεία στο δεύτερο τρίμηνο, τα περισσότερα εκ των οποίων υποχώρησαν μετά τη διακοπή της θεραπείας.

Κατά τη διάρκεια του τρίτου τριμήνου της κύησης, όλοι οι αναστολείς της σύνθεσης των προσταγλανδινών μπορούν να εκθέσουν το έμβρυο σε:

• καρδιοπνευμονική τοξικότητα (πρώιμη στένωση/σύγκλειση του αρτηριακού πόρου και πνευμονική υπέρταση),

• νεφρική δυσλειτουργία, η οποία ενδέχεται να εξελιχθεί σε νεφρική ανεπάρκεια με ολιγοϋδράμνιο (βλ. παραπάνω και παρακάτω).

  Στο τέλος της κύησης, η μητέρα και το νεογνό εκτίθενται σε:

• πιθανή παράταση του χρόνου ροής, μια αντισυσσωρευτική επίδραση, η οποία μπορεί να εμφανιστεί ακόμα και σε πολύ χαμηλές δόσεις

• αναστολή των συσπάσεων της μήτρας με αποτέλεσμα καθυστερημένο ή παρατεταμένο τοκετό.

  Σουματριπτάνη

  Υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα μετά την κυκλοφορία στην αγορά σχετικά με τη χρήση της σουματριπτάνης κατά το πρώτο τρίμηνο της κύησης σε περισσότερες από 1.000 γυναίκες. Παρότι τα δεδομένα περιέχουν ανεπαρκείς πληροφορίες για την εξαγωγή οριστικών συμπερασμάτων, δεν δείχνουν αυξημένο κίνδυνο συγγενών ανωμαλιών. Η εμπειρία από τη χρήση της σουματριπτάνης στο δεύτερο και τρίτο τρίμηνο είναι περιορισμένη.

  Σουματριπτάνη/ναπροξένη

  Το Suvexx δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια του πρώτου και του δευτέρου τριμήνου της κύησης εκτός εάν αυτό είναι απολύτως απαραίτητο. Εάν το Suvexx χρησιμοποιηθεί από γυναίκα που προσπαθεί να μείνει έγκυος, ή στο πρώτο ή δεύτερο τρίμηνο της κύησης, η δόση πρέπει να διατηρείται όσο το δυνατόν χαμηλότερη και η θεραπεία πρέπει να είναι όσο το δυνατόν συντομότερη. Θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο διεξαγωγής προγεννητικού ελέγχου για ολιγοϋδράμνιο και στένωση του αρτηριακού πόρου μετά από έκθεση στη ναπροξένη για αρκετές ημέρες από την εβδομάδα 20 της κύησης και έπειτα. Το Suvexx θα πρέπει να διακοπεί εάν εντοπιστεί ολιγοϋδράμνιο ή στένωση του αρτηριακού πόρου.

  Το Suvexx αντενδείκνυται κατά το τρίτο τρίμηνο της κύησης (βλ. παράγραφο 4.3). Θηλασμός

  Έχει αναφερθεί ότι και τα δύο δραστικά συστατικά του Suvexx, η σουματριπτάνη και η νατριούχος ναπροξένη απεκκρίνονται στο ανθρώπινο μητρικό γάλα. Η σουματριπτάνη απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα με μέσες σχετικές βρεφικές δόσεις < 4% μετά από χορήγηση εφάπαξ δόσης σουματριπτάνης.

  Λόγω των πιθανών ανεπιθύμητων ενεργειών αυτών των φαρμάκων στα νεογνά, θα πρέπει να αποφεύγεται η χρήση του Suvexx σε θηλάζουσες μητέρες. Οποιαδήποτε ποσότητα μητρικού γάλακτος που αντλείται για τουλάχιστον 12 ώρες μετά τη θεραπεία θα πρέπει να απορρίπτεται.

  Γονιμότητα

  Η χρήση της ναπροξένης, όπως και οποιουδήποτε φαρμάκου που είναι γνωστό ότι αναστέλλει τη σύνθεση κυκλοοξυγενασών/προσταγλανδινών, ενδέχεται να μειώσει τη γονιμότητα και δεν συνιστάται σε γυναίκες που προσπαθούν να συλλάβουν. Σε γυναίκες που έχουν δυσκολία να συλλάβουν ή υποβάλλονται σε διερεύνηση υπογονιμότητας, πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο διακοπής της ναπροξένης.

ν

Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες σχετικά με την επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων. Το Suvexx μπορεί να προκαλέσει υπνηλία και ζάλη, τα οποία μπορούν να επηρεάσουν την ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.

Περίληψη του προφίλ ασφάλειας

Καθώς το Suvexx περιέχει και ηλεκτρική σουματριπτάνη και νατριούχο ναπροξένη, το ίδιο μοτίβο ανεπιθύμητων ενεργειών που αναφέρθηκαν για αυτά τα επιμέρους συστατικά μπορεί να εμφανιστεί με το προϊόν συνδυασμού.

Σοβαρά καρδιακά συμβάντα, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων που ήταν θανατηφόρα, έχουν συμβεί μετά τη χρήση αγωνιστών 5-HT1, όπως είναι η σουματριπτάνη. Αυτά τα συμβάντα είναι πολύ σπάνια και τα περισσότερα έχουν αναφερθεί σε ασθενείς με παράγοντες κινδύνου προγνωστικούς της στεφανιαίας νόσου (ΣΝ). Τα αναφερθέντα συμβάντα περιλάμβαναν αγγειόσπασμο των στεφανιαίων αρτηριών, παροδική ισχαιμία του μυοκαρδίου, έμφραγμα του μυοκαρδίου, κοιλιακή ταχυκαρδία και κοιλιακή μαρμαρυγή (βλ. παραγράφους 4.3 και 4.4).

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που εμφανίζονται με τα ΜΣΑΦ, όπως η ναπροξένη, είναι οι γαστρεντερικές, εκ των οποίων το πεπτικό έλκος, με ή χωρίς αιμορραγία, είναι η πιο σοβαρή.

Θανατηφόρα περιστατικά έχουν συμβεί ιδιαιτέρως σε ηλικιωμένους.

Οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες σε ενήλικες με τον συνδυασμό σουματριπτάνης/ναπροξένης σε κλινικές δοκιμές (επίπτωση ≥2%) ήταν: ζάλη, υπνηλία, παραισθησία, ναυτία, ξηρότητα στόματος, δυσπεψία, δυσφορία στο θώρακα. Δεν εντοπίστηκαν νέα ευρήματα ασφάλειας κατά τη διάρκεια της θεραπείας με τον συνδυασμό σουματριπτάνης/ναπροξένης σε σύγκριση με το τεκμηριωμένο προφίλ ασφάλειας για τις επιμέρους ουσίες.

Κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα

Οι συχνότητες έχουν οριστεί ως: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 έως <1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100), σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000), πολύ σπάνιες (<1/10.000), μη γνωστής συχνότητας (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).

Σουματριπτάνη

*Ορισμένες έχουν εμφανιστεί σε ασθενείς είτε με ιστορικό επιληπτικών κρίσεων είτε με συνυπάρχουσες καταστάσεις που προδιαθέτουν για επιληπτικές κρίσεις. Υπάρχουν επίσης αναφορές σε ασθενείς όπου δεν είναι εμφανείς τέτοιοι προδιαθεσικοί παράγοντες.

**Διαταραχές της όρασης ενδέχεται επίσης να εμφανιστούν κατά τη διάρκεια μιας κρίσης ημικρανίας.

***Εμφανίστηκε σε ορισμένους ασθενείς, αλλά δεν είναι σαφές εάν σχετίζεται με τη σουματριπτάνη ή την υποκείμενη πάθηση.

Ναπροξένη

Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών

*) Σχηματισμός οιδήματος, υπέρταση και καρδιακή ανεπάρκεια έχουν αναφερθεί σε σχέση με τη θεραπεία με ΜΣΑΦ.

Πληροφορίες από κλινικές μελέτες καθώς και επιδημιολογικά δεδομένα υποδηλώνουν ότι η χρήση ναπροξένης, ειδικά σε υψηλές δόσεις και σε μακροχρόνια χρήση, μπορεί να συσχετιστεί με ελαφρώς αυξημένο κίνδυνο θρόμβωσης στις αρτηρίες (για παράδειγμα έμφραγμα του μυοκαρδίου ή αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο).

**) Γαστρεντερική οδός: Οι πιο συχνά παρατηρούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες σχετίζονται με τη γαστρεντερική οδό. Μπορεί να εμφανιστούν έλκη, διατρήσεις και γαστρεντερικές αιμορραγίες. Αυτά μπορούν μερικές φορές να είναι απειλητικά για τη ζωή, ειδικά για τα ηλικιωμένα άτομα. Ναυτία, έμετος, διάρροια, μετεωρισμός, δυσκοιλιότητα, καούρα, κοιλιακό άλγος, μέλαινα, αιματέμεση, ελκώδης στοματίτιδα και παρόξυνση της κολίτιδας ή της νόσου Crohn έχουν αναφερθεί μετά από τη χρήση ναπροξένης. Γαστρίτιδα έχει παρατηρηθεί πιο σπάνια.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων, Μεσογείων 284, GR-15562, Χολαργός, Αθήνα, Τηλ.: + 30 213 2040337, Ιστότοπος: http://www.eof.gr, http://www.kitrinikarta.gr.

Συμπτώματα

Συμπτώματα που σχετίζονται με υπερδοσολογία ναπροξένης

Τα συμπτώματα της υπερδοσολογίας μπορεί να περιλαμβάνουν ναυτία, έμετο, άλγος στην περιοχή του στομάχου, υπνηλία, ζάλη, αποπροσανατολισμό, διάρροια, γαστρορραγία, ακούσιοι μυικοί σπασμοί (σπανίως), παροδικές αλλαγές στις ηπατικές λειτουργίες, υποθρομβιναιμία, νεφρική ανεπάρκεια, άπνοια και μεταβολική οξέωση.

Συμπτώματα που σχετίζονται με υπερδοσολογία σουματριπτάνης

Δόσεις άνω των 400 mg από στόματος και των 16 mg υποδορίως δεν συσχετίστηκαν με ανεπιθύμητες ενέργειες πέραν εκείνων που αναφέρονται στην παράγραφο 4.8 της ΠΧΠ.

Θεραπεία

Θεραπεία που σχετίζεται με υπερδοσολογία ναπροξένης

Οι ασθενείς θα πρέπει να αντιμετωπίζονται συμπτωματικά όπως απαιτείται. Ο ενεργός άνθρακας πρέπει να χορηγηθεί στον ασθενή εντός μίας ώρας για να ανασταλεί η απορρόφηση και να διακοπεί η εντεροηπατική κυκλοφορία.

Η αιμοκάθαρση δεν μειώνει τη συγκέντρωση της ναπροξένης στο πλάσμα εξαιτίας του υψηλού βαθμού δέσμευσης με τις πρωτεΐνες. Ωστόσο, η αιμοκάθαρση μπορεί να εξακολουθεί να είναι κατάλληλη σε ασθενή με νεφρική ανεπάρκεια, ο οποίος έχει λάβει ναπροξένη. Η αιμοκάθαρση μπορεί να επιταχύνει την αποβολή του κύριου μεταβολίτη της ναπροξένης, της 6-Ο-δισμεθυλναπροξένης.

Πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο χορήγησης ενός αποκλειστή Η² ή ενός αναστολέα της αντλίας πρωτονίων προκειμένου για την πρόληψη των γαστρεντερικών επιπλοκών. Πρέπει να εξασφαλίζεται καλή παραγωγή ούρων. Η νεφρική και η ηπατική λειτουργία πρέπει να παρακολουθούνται στενά.

Άλλα μέτρα ενδέχεται να υποδειχθούν από την κλινική κατάσταση του ασθενή.

Θεραπεία που σχετίζεται με υπερδοσολογία σουματριπτάνης

Εάν συμβεί υπερδοσολογία, ο ασθενής πρέπει να παρακολουθείται για τουλάχιστον 10 ώρες και να εφαρμόζεται η καθιερωμένη υποστηρικτική θεραπεία όπως απαιτείται. Δεν είναι γνωστή η επίδραση της αιμοκάθαρσης ή της περιτοναϊκή κάθαρσης στις συγκεντρώσεις της σουματριπτάνης στο πλάσμα.