SYNAGIS PS.INJ.SOL 100MG/VIAL
Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)
Τελευταία ενημέρωση SmPC
Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - SYNAGIS 100MG/VIAL
Το Synagis ενδείκνυται στην πρόληψη σοβαρής νόσου του κατωτέρου αναπνευστικού συστήματος που απαιτεί εισαγωγή στο νοσοκομείο οφειλόμενης στον αναπνευστικό συγκυτιακό ιό (RSV) σε παιδιά με υψηλό κίνδυνο νόσου από RSV:
-
Παιδιά που έχουν γεννηθεί μετά από κύηση 35 εβδομάδων ή λιγότερο και είναι ηλικίας μικρότερης των 6 μηνών κατά την έναρξη της εποχιακής έξαρσης του RSV.
-
Παιδιά ηλικίας μικρότερης των 2 ετών που χρειάστηκαν αγωγή για βρογχοπνευμονική δυσπλασία μέσα στους τελευταίους 6 μήνες.
-
Παιδιά ηλικίας μικρότερης των 2 ετών και με αιμοδυναμικά σημαντική συγγενή καρδιοπάθεια.
Δοσολογία
Η συνιστώμενη δόση της παλιβιζουμάμπης είναι 15 mg/kg βάρους σώματος, χορηγούμενη άπαξ μηνιαίως κατά την διάρκεια περιόδων αναμενόμενης έξαρσης του RSV στην κοινότητα.
Ο όγκος (σε ml) της παλιβιζουμάμπης που πρέπει να χορηγείται εφάπαξ σε μηνιαία χρονικά διαστήματα ισούται με το βάρος του ασθενούς (σε kg) πολλαπλασιασμένο επί 0,15.
Όπου είναι δυνατό η πρώτη δόση πρέπει να χορηγείται πριν την έναρξη της εποχιακής έξαρσης του RSV. Επακόλουθες δόσεις πρέπει να χορηγούνται μηνιαίως καθ΄ όλη τη διάρκεια της εποχής του RSV. Η αποτελεσματικότητα της παλιβιζουμάμπης σε δόσεις διαφορετικές των 15 mg ανά kg ή σε δοσολογία διαφορετική της μηνιαίας χορήγησης κατά την εποχή του RSV, δεν έχει αποδειχθεί.
Το μεγαλύτερο μέρος της εμπειρίας με παλιβιζουμάμπη, συμπεριλαμβανομένων και των θεμελιώδους σημασίας μελετών φάσης ΙΙΙ, έχει αποκτηθεί με 5 ενέσεις στη διάρκεια μίας εποχής (βλέπε παράγραφο 5.1). Υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα, αν και περιορισμένα, για περισσότερες από 5 δόσεις
(βλέπε παραγράφους 4.8, 5.1 και 5.2).
Τα παιδιά που λαμβάνουν παλιβιζουμάμπη και που νοσηλεύονται με RSV συνιστάται να εξακολουθούν να λαμβάνουν μηνιαίες δόσεις παλιβιζουμάμπης καθ΄ όλη τη διάρκεια του εποχιακού RSV ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος επανεισαγωγής στο νοσοκομείο.
Για τα παιδιά που υποβάλλονται σε καρδιακή παράκαμψη, συνιστάται η χορήγηση μίας ένεσης παλιβιζουμάμπης των 15 mg/kg σωματικού βάρους μόλις σταθεροποιηθούν μετά την επέμβαση έτσι ώστε να εξασφαλιστούν κατάλληλα επίπεδα της παλιβιζουμάμπης στον ορό. Οι επόμενες δόσεις πρέπει να επαναλαμβάνονται μηνιαίως για το υπόλοιπο της εποχής του RSV για τα παιδιά που συνεχίζουν να βρίσκονται σε υψηλό κίνδυνο νόσου από RSV (βλέπε παράγραφο 5.2).
Τρόπος χορήγησης
Η παλιβιζουμάμπη χορηγείται ενδομυϊκά, κατά προτίμηση στην προσθιοπλάγια περιοχή του μηρού. Ο γλουτιαίος μυς δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως περιοχή για την ένεση σε τακτή βάση λόγω του κινδύνου πρόκλησης βλάβης στο ισχιακό νεύρο.
Η ένεση θα πρέπει να χορηγείται χρησιμοποιώντας την τυποποιηµένη ασηπτική τεχνική. Οι όγκοι έγχυσης άνω του 1 ml θα πρέπει να χορηγούνται ως διαιρεμένη δόση.
Το ενέσιμο διάλυμα Synagis είναι έτοιμο προς χρήση. Για οδηγίες σχετικά με τις ειδικές απαιτήσεις χειρισμού, βλέπε παράγραφο 6.6.
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1, ή σε άλλα εξανθρωποποιημένα μονοκλωνικά αντισώματα.
Ιχνηλασιμότητα
Προκειμένου να βελτιωθεί η ιχνηλασιμότητα των βιολογικών φαρμακευτικών προϊόντων, το όνομα και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου φαρμάκου πρέπει να καταγράφεται με σαφήνεια.
Έχουν αναφερθεί αλλεργικές αντιδράσεις που συμπεριλαμβάνουν πολύ σπάνιες περιπτώσεις αναφυλαξίας και αναφυλακτικής καταπληξίας μετά από χορήγηση παλιβιζουμάμπης. Σε ορισμένες περιπτώσεις, έχουν αναφερθεί θάνατοι (βλέπε παράγραφο 4.8).
Φαρμακευτικά ιδιοσκευάσματα για την θεραπεία σοβαρών αντιδράσεων υπερευαισθησίας, συμπεριλαμβανομένης της αναφυλαξίας και της αναφυλακτικής καταπληξίας, πρέπει να είναι διαθέσιμα για άμεση χρήση μετά από χορήγηση παλιβιζουμάμπης.
Μία μέτρια έως σοβαρή οξεία λοίμωξη ή ένα εμπύρετο νόσημα ενδέχεται να απαιτήσουν καθυστέρηση στη χρήση παλιβιζουμάμπης, εκτός αν, κατά την κρίση του θεράποντος ιατρού, η αναστολή χορήγησης της παλιβιζουμάμπης συνεπάγεται μεγαλύτερο κίνδυνο. Ένα ήπιο εμπύρετο νόσημα, όπως ήπια λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού, δεν είναι αιτία αναβολής της χορήγησης παλιβιζουμάμπης.
Η παλιβιζουμάμπη πρέπει να δίδεται μετά προσοχής σε ασθενείς με θρομβοκυτοπενία ή κάποια διαταραχή της πηκτικότητας.
Η αποτελεσματικότητα της παλιβιζουμάμπης, όταν χορηγείται σε ασθενείς ως δεύτερος κύκλος θεραπείας κατά τη διάρκεια της επόμενης περιόδου RSV, δεν έχει επίσημα ερευνηθεί σε μελέτη που να έχει διεξαχθεί για τον συγκεκριμένο σκοπό. Ο πιθανός κίνδυνος της αυξημένης συχνότητας λοίμωξης με RSV την εποχή που ακολουθεί εκείνη κατά την οποία οι ασθενείς έλαβαν θεραπεία με παλιβιζουμάμπη δεν έχει απόλυτα αποκλεισθεί από μελέτες που είχαν ως στόχο το συγκεκριμένο
θέμα.
Δεν έχουν πραγματοποιηθεί τυπικές μελέτες αλληλεπίδρασης με άλλα φαρμακευτικά ιδιοσκευάσματα. Στην μελέτη ΙΜpact-RSV φάσης ΙΙΙ, που πραγματοποιήθηκε σε πρόωρα βρέφη και σε παιδιατρικούς ασθενείς με βρογχοπνευμονική δυσπλασία, οι αναλογίες των ασθενών στις ομάδες εικονικού φαρμάκου και παλιβιζουμάμπης που έλαβαν παιδικά εμβόλια ρουτίνας, αντιγριπικό εμβόλιο, βρογχοδιασταλτικά ή κορτικοστεροειδή ήταν παρόμοιες και δεν παρατηρήθηκε βαθμιαία αύξηση ανεπιθύμητων ενεργειών μεταξύ των ασθενών που έλαβαν αυτούς τους παράγοντες.
Δεδομένου ότι το μονοκλωνικό αντίσωμα είναι ειδικό για τον RSV, δεν αναμένεται η παλιβιζουμάμπη να επιδράσει στην ανοσοποιητική απάντηση στα εμβόλια.
Η παλιβιζουμάμπη μπορεί να επιδρά στις ανοσολογικές RSV διαγνωστικές εξετάσεις, όπως σε ορισμένες δοκιμασίες που βασίζονται στην ανίχνευση του αντιγόνου. Επιπλέον, η παλιβιζουμάμπη αναστέλλει την αντιγραφή του ιού στις καλλιέργειες των κυττάρων και, συνεπώς, μπορεί επίσης να επιδρά σε δοκιμασίες ιικής καλλιέργειας. Η παλιβιζουμάμπη δεν επιδρά σε δοκιμασίες που βασίζονται στην αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης αντίστροφης μεταγραφάσης. Η επίδραση στις δοκιμασίες μπορεί να οδηγήσει σε ψευδώς αρνητικά αποτελέσματα στις RSV διαγνωστικές εξετάσεις. Συνεπώς, τα αποτελέσματα των διαγνωστικών εξετάσεων, όταν λαμβάνονται, πρέπει να χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με τα κλινικά ευρήματα για τη λήψη ιατρικών αποφάσεων.
Δεν εφαρμόζεται.. Το Synagis δεν ενδείκνυται για χορήγηση σε ενήλικες. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία για τη γονιμότητα, την εγκυμοσύνη και τη γαλουχία.
Σύνοψη του προφίλ ασφάλειας
Οι πιο σοβαρές ανεπιθύμητες αντιδράσεις που παρατηρούνται με τη παλιβιζουμάμπη είναι η αναφυλαξία και άλλες οξείες αντιδράσεις υπερευαισθησίας. Συχνές ανεπιθύμητες αντιδράσεις που παρατηρούνται με τη παλιβιζουμάμπη είναι ο πυρετός, το εξάνθημα και η αντίδραση στο σημείο της ένεσης.
Λίστα ανεπιθύμητων αντιδράσεων σε πίνακα
Οι κλινικές και εργαστηριακές ανεπιθύμητες αντιδράσεις παρουσιάζονται ανά κατηγορία οργάνου συστήματος και συχνότητα (πολύ συχνές ≥ 1/10, συχνές ≥ 1/100 έως < 1/10, όχι συχνές ≥ 1/1.000 έως
< 1/100, σπάνιες ≥ 1/10.000 έως < 1/1.000) όπως εμφανίστηκαν σε μελέτες που πραγματοποιήθηκαν σε πρόωρα και σε παιδιατρικούς ασθενείς με βρογχοπνευμονική δυσπλασία καθώς και σε παιδιατρικούς ασθενείς με συγγενή καρδιοπάθεια.
Οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις που συλλέγονται μέσω της παρακολούθησης μετά την κυκλοφορία αναφέρονται εθελοντικά από ένα πληθυσμό αβέβαιου μεγέθους. Συνεπώς, δεν είναι πάντοτε δυνατόν να υπολογιστεί η συχνότητά τους με αξιοπιστία ή να επιβεβαιωθεί μία αιτιολογική συσχέτιση στην έκθεση στη παλιβιζουμάμπη. Η συχνότητα για αυτές τις ανεπιθύμητες αντιδράσεις, όπως παρουσιάζεται στον παρακάτω πίνακα εκτιμήθηκε χρησιμοποιώντας τα δεδομένα για την ασφάλεια από τις δύο κλινικές μελέτες που κατατέθηκαν για την έγκριση. Η συχνότητα αυτών των αντιδράσεων σε αυτές τις μελέτες δεν έδειξε καμία διαφορά μεταξύ των ομάδων της παλιβιζουμάμπης και του εικονικού φαρμάκου και οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις δεν συνδέονταν με το φάρμακο.
| Ανεπιθύμητες Ενέργειες σε κλινικές μελέτες* και αναφορές μετά την κυκλοφορία σε παιδιατρικούς ασθενείς | ||
| Kατηγορία/Οργανικό Σύστημα κατά MedDRA | Συχνότητα | Ανεπιθύμητες Ενέργειες |
| Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος | Όχι συχνές | Θρομβοπενία# |
| Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος | Όχι γνωστές | Αναφυλαξία, αναφυλακτική καταπληξία (σε ορισμένεςπεριπτώσεις, έχουν αναφερθεί θάνατοι)# |
| Διαταραχές του νευρικούσυστήματος | Όχι συχνές | Σπασμός# |
| Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα καιτου μεσοθωράκιου | Συχνές | Άπνοια# |
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | Πολύ συχνέςΌχι συχνές | ΕξάνθημαΚνίδωση# |
| Γενικές διαταραχές καικαταστάσεις της οδού χορήγησης | Πολύ συχνέςΣυχνές | ΠυρεξίαΑντίδραση της θέσης ένεσης |
* Για την πλήρη περιγραφή της μελέτης, βλέπε παράγραφο 5.1 Κλινικές Μελέτες
# Ανεπιθύμητες Ενέργειες που προσδιορίζονται από την παρακολούθηση μετά την κυκλοφορία
Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων αντιδράσεων
Εμπειρία μετά τη κυκλοφορία
Αξιολογήθηκαν οι μετά την κυκλοφορία σοβαρές αυθόρμητες ανεπιθύμητες αντιδράσεις που αναφέρθηκαν κατά τη διάρκεια της θεραπείας με παλιβιζουμάμπη μεταξύ 1998 και 2002 και κάλυπταν τέσσερις περιόδους RSV. Συνολικά αναφέρθηκαν 1.291 σοβαρά περιστατικά όπου η παλιβιζουμάμπη χορηγήθηκε όπως ενδείκνυται και η διάρκεια της θεραπείας ήταν εντός μίας περιόδου. Η εμφάνιση των ανεπιθύμητων αντιδράσεων προέκυψε μετά από την έκτη ή επακόλουθη δόση σε 22 μόνο από αυτές τις αναφορές (15 μετά την έκτη δόση, 6 μετά την έβδομη δόση και 1 μετά την όγδοη δόση). Αυτές οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις είναι παρόμοιου χαρακτήρα με αυτές που εμφανίστηκαν μετά τις πρώτες πέντε δόσεις.
Το σχήμα θεραπείας με παλιβιζουμάμπη και οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις ελέγχθηκαν σε μία ομάδα
20.000 περίπου βρεφών, που εντοπίστηκαν μέσω ενός αρχείου καταγραφής συμμόρφωσης των ασθενών μεταξύ του 1998 και του 2000. Από αυτή την ομάδα, 1.250 συμμετέχοντα βρέφη έλαβαν 6 ενέσεις, 183 βρέφη έλαβαν 7 ενέσεις και 27 βρέφη έλαβαν 8 ή 9 ενέσεις. Οι ανεπιθύμητες
αντιδράσεις που παρατηρήθηκαν σε ασθενείς μετά από την έκτη ή επακόλουθη δόση ήταν παρόμοιου χαρακτήρα και συχνότητας με αυτές μετά από τις πρώτες 5 δόσεις.
Σε μια μικρή προοπτική δοκιμή ανοικτής ετικέτας με 14 άτομα, τα οποία έλαβαν 6 δόσεις, οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν ήταν σύμφωνες με το γνωστό προφίλ ασφάλειας της παλιβιζουμάμπης.
Σε μια μελέτη παρατήρησης βάσης δεδομένων, μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου, παρατηρήθηκε μικρή αύξηση της συχνότητας του άσθματος στα πρόωρα βρέφη που έλαβαν παλιβιζουμάμπη.
Ωστόσο, η αιτιώδης σχέση δεν έχει επιβεβαιωθεί.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.
Σε κλινικές μελέτες τρία παιδιά έλαβαν δόση μεγαλύτερη από 15 mg/kg. Αυτές οι δόσεις ήταν 20,25 mg/kg, 21,1 mg/kg και 22,27 mg/kg. Δεν διαπιστώθηκαν κλινικές επιπτώσεις σε αυτά τα περιστατικά.
Βάσει της εμπειρίας μετά την κυκλοφορία, έχουν αναφερθεί υπερδοσολογίες με δόσεις έως 85 mg/kg και σε ορισμένες περιπτώσεις, αναφέρθηκαν ανεπιθύμητες αντιδράσεις οι οποίες δε διέφεραν από αυτές που παρατηρούνται με τη δόση των 15 mg/kg (βλέπε παράγραφο 4.8). Σε περίπτωση υπερδοσολογίας, συνιστάται η παρακολούθηση του ασθενούς για οποιαδήποτε σημεία ή συμπτώματα ανεπιθύμητων αντιδράσεων ή ενεργειών και η άμεση χορήγηση κατάλληλης συμπτωματικής θεραπείας.
Φαρμακολογικές ιδιότητες - SYNAGIS 100MG/VIAL
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Άνοσοι οροί και ανοσοσφαιρίνες, αντιιικά μονοκλωνικά αντισώματα, Κωδικός ATC: J06BD01
Η παλιβιζουμάμπη είναι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα εξανθρωπισμένης lgG1κ κατευθυνόμενο σε έναν επιτόπιο στην Α αντιγονική θέση της πρωτεΐνης σύντηξηςτου αναπνευστικού συγκυτιακού ιού (RSV). Αυτό το εξανθρωπισμένο μονοκλωνικό αντίσωμα αποτελείται από ακολουθίες αντισωμάτων ανθρώπου (95%) και ποντικού (5%). Έχει ισχυρή δραστηριότητα αδρανοποίησης και συνενωτική- ανασταλτική δραστηριότητα εναντίον των στελεχών του ιού RSV, υποτύπου Α και Β.
Συγκεντρώσεις της παλιβιζουμάμπης στον ορό 30 μg/ml περίπου φάνηκαν να ελαττώνουν κατά 99% την ενδοπνευμονική αντιγραφή του RSV στο μοντέλο του βαμβακοαρουραίου.
Μελέτες in vitro αντιιικής δραστηριότητας
Η αντιιική δραστηριότητα της παλιβιζουμάμπης αξιολογήθηκε σε μία δοκιμασία μικροαδρανοποίησης κατά την οποία αυξανόμενες συγκεντρώσεις αντισώματος επωάστηκαν με RSV πριν από την προσθήκη ανθρώπινων επιθηλιακών κυττάρων HEp-2. Μετά την επώαση για 4-5 ημέρες, το αντιγόνο RSV μετρήθηκε με μία ενζυμική δοκιμή ανοσοπροσρόφησης (ELISA). Ο τίτλος αδρανοποίησης (50% αποτελεσματική συγκέντρωση [EC50]) εκφράζεται ως η συγκέντρωση αντισώματος που απαιτείται για να μειώσει την ανίχνευση του αντιγόνου RSV κατά 50% σε σύγκριση με τα μη επεξεργασμένα κύτταρα που έχουν επιμολυνθεί με τον ιό. Οι διάμεσες τιμές EC50 έκθεσης σε παλιβιζουμάμπη ήταν 0,65 μg/ml (μέση τιμή [τυπική απόκλιση] = 0,75 [0,53] μg/ml, n=69, εύρος 0,07-2,89 μg/ml) και
0,28 μg/ml (μέση τιμή [τυπική απόκλιση] = 0,35 [0,23] μg/ml, n=35, εύρος 0,03-0,88 μg/ml) έναντι κλινικά απομονωθέντων στελεχών RSV A και RSV B, αντίστοιχα. Η πλειονότητα των κλινικών στελεχών RSV που ελέγχθηκε (n=96) συλλέχθηκαν από άτομα στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Αντοχή
Η παλιβιζουμάμπη δεσμεύει μία υψηλά συντηρημένη περιοχή στο εξωκυτταρικό τμήμα της ώριμης πρωτεΐνης F του RSV, που αναφέρεται ως αντιγονική θέση ΙΙ ή Α αντιγονική θέση, η οποία περιλαμβάνει τα αμινοξέα 262 έως 275. Σε μια γονοτυπική ανάλυση 126 κλινικά απομονωθέντων στελεχών από 123 παιδιά στα οποία απέτυχε η ανοσοπροφύλαξη, όλες οι μεταλλάξεις RSV οι οποίες παρουσιάζουν αντοχή στη παλιβιζουμάμπη (n = 8) έχει καταδειχθεί ότι περιέχουν αλλαγές αμινοξέων σε αυτήν την περιοχή της πρωτεΐνης F. Καμία γνωστή παραλλαγή πολυμορφικής ή μη-πολυμορφικής αλληλουχίας εκτός της αντιγονικής θέσης Α της F πρωτεΐνης του RSV δεν έχει αποδειχθεί ότι καθιστά τον RSV ανθεκτικό στην αδρανοποίηση με παλιβιζουμάμπη. Τουλάχιστον μία από τις αντικαταστάσεις N262D, K272E/Q, ή S275F/L, οι οποίες σχετίζονται με την αντοχή στη παλιβιζουμάμπη, αναγνωρίστηκε σε αυτά τα 8 κλινικά απομονωθέντα στελέχη του RSV, καταλήγοντας σε μια συχνότητα μετάλλαξης σχετιζόμενη με την αντοχή της τάξεως του 6,3% σε αυτούς τους ασθενείς. Μία ανασκόπηση των κλινικών ευρημάτων δεν κατέδειξε συσχέτιση μεταξύ
αλλαγών στην αλληλουχία της αντιγονικής θέσης Α και της σοβαρότητας της ασθένειας RSV σε παιδιά που λαμβάνουν ανοσοπροφύλαξη παλιβιζουμάμπης και που αναπτύσσουν νόσο RSV του κατώτερου αναπνευστικού. Ανάλυση 254 κλινικά απομονωθέντων στελεχών RSV τα οποία συλλέχθηκαν από άτομα που δεν είχαν λάβει στο παρελθόν ανοσοπροφύλαξη αποκάλυψε αντικαταστάσεις σχετιζόμενες με αντοχή στη παλιβιζουμάμπη σε 2 από αυτά (1 με Ν262D και 1 με S275F), καταλήγοντας σε μια συχνότητα μετάλλαξης σχετιζόμενη με την αντοχή της τάξεως του 0,79%.
Ανοσογονικότητα
Αντισώματα στη παλιβιζουμάμπη παρατηρήθηκαν κατά τον πρώτο κύκλο της θεραπείας στο 1% περίπου των ασθενών στη μελέτη ΙΜpact-RSV. Αυτά ήταν παροδικά, με χαμηλό τίτλο, υποχώρησαν παρά τη συνεχιζόμενη χρήση (πρώτη και δεύτερη περίοδο), και δεν ήταν δυνατό να ανιχνευθούν σε 55 από τα 56 βρέφη κατά τη διάρκεια της δεύτερης περιόδου (ακόμα και στις δύο περιπτώσεις με υψηλό τίτλο κατά την πρώτη περίοδο). Η ανοσογονικότητα δεν μελετήθηκε στη μελέτη για τη συγγενή καρδιοπάθεια. Τα αντισώματα στη παλιβιζουμάμπη αξιολογήθηκαν σε τέσσερις επιπλέον μελέτες σε 4337 ασθενείς (σε αυτές τις μελέτες συμπεριλήφθηκαν παιδιά που γεννήθηκαν την 35η εβδομάδα κύησης ή νωρίτερα και ηλικίας 6 μηνών ή μικρότερα, ή ηλικίας 24 μηνών ή μικρότερα με βρογχοπνευμονική δυσπλασία, ή με αιμοδυναμικά σημαντική συγγενή καρδιοπάθεια) και παρατηρήθηκαν στο 0% - 1,5% των ασθενών σε διαφορετικές χρονικές στιγμές κατά τη διάρκεια των μελετών. Δεν παρατηρήθηκε συσχέτιση μεταξύ της παρουσίας των αντισωμάτων και των ανεπιθύμητων ενεργειών. Ως εκ τούτου, η ανοσογονική απάντηση με παρουσία αντισωμάτων έναντι του φαρμάκου (ADA) φαίνεται να μην έχει κλινική σημασία.
Μελέτες με λυοφιλοποιημένη παλιβιζουμάμπη
Σε μία δοκιμή προφύλαξης από την RSV νόσο ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο (ΙΜpact-RSV δοκιμή) σε 1502 παιδιά υψηλού κινδύνου, (1002 με Synagis, 500 με εικονικό φάρμακο), 5 μηνιαίες δόσεις των 15 mg/kg μείωσαν την επίπτωση ενδονοσοκομειακής νοσηλείας συσχετιζόμενης με τον RSV κατά 55% (p= <0,001). Το ποσοστό εισαγωγής στο νοσοκομείο από RSV ήταν 10,6% στην ομάδα εικονικού φαρμάκου. Με βάση τα ανωτέρω, η μείωση απόλυτου κινδύνου είναι 5,8% το οποίο σημαίνει ότι ο απαραίτητος αριθμός που πρέπει να λάβει θεραπεία είναι 17 έτσι ώστε να αποφευχθεί μία εισαγωγή στο νοσοκομείο. Παρά την προφύλαξη με παλιβιζουμάμπη, η σοβαρότητα της νόσου RSV σε παιδιά που νοσηλεύονταν δεν επηρεάστηκε ως προς τις ημέρες παραμονής στην Μ.Ε.Θ. ανά 100 παιδιά και τις ημέρες σε αναπνευστήρα ανά 100 παιδιά.
Συνολικά 222 παιδιά συμμετείχαν σε δύο ξεχωριστές μελέτες για να εξετασθεί η ασφάλεια της παλιβιζουμάμπης όταν αυτό χορηγήθηκε για δεύτερη RSV περίοδο. Εκατόν τρία (103) παιδιά έλαβαν για πρώτη φορά μηνιαίες ενέσεις παλιβιζουμάμπης και 119 παιδιά έλαβαν παλιβιζουμάμπη για δύο συνεχόμενες περιόδους. Σε καμία μελέτη δεν παρατηρήθηκε διαφορά στην ανοσογονικότητα μεταξύ των ομάδων. Εντούτοις, καθώς η αποτελεσματικότητα της παλιβιζουμάμπης όταν αυτή χορηγείται σε ασθενείς ως δεύτερος κύκλος θεραπείας κατά την διάρκεια μιας εποχής που ακολουθεί μια RSV περίοδο δεν έχει επίσημα ερευνηθεί σε μια μελέτη με αυτό το σκοπό, δεν είναι γνωστή η σχέση αυτών των στοιχείων με την αποτελεσματικότητα.
Σε μία ανοικτή προοπτική κλινική δοκιμή αξιολογήθηκαν η φαρμακοκινητική και η ανοσογονικότητα μετά από τη χορήγηση 6 δόσεων παλιβιζουμάμπης εντός μίας περιόδου RSV. Τα φαρμακοκινητικά στοιχεία έδειξαν ότι τα κατάλληλα μέσα επίπεδα παλιβιζουμάμπης επιτεύχθηκαν και στα 14 παιδιά για τα οποία ήταν διαθέσιμα τα δεδομένα κατώτατης ορολογικής συγκέντρωσης στις 30 ημέρες μετά από 6 δόσεις (βλέπε παράγραφο 5.2). Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές αυξήσεις του τίτλου αντισωμάτων anti-παλιβιζουμάμπης σε αυτούς τους 14 συμμετέχοντες. Σε ένα παιδί, μετά από την δεύτερη δόση παλιβιζουμάμπης, παρατηρήθηκαν παροδικώς χαμηλά επίπεδα του αντισώματος anti- παλιβιζουμάμπης, τα οποία έπεσαν σε μη ανιχνεύσιμα επίπεδα στην πέμπτη και έβδομη δόση.
Σε μία δοκιμή ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο σε 1287 ασθενείς ηλικίας <24 μηνών με σημαντική αιμοδυναμικά συγγενή καρδιοπάθεια (639 Synagis, 648 εικονικό φάρμακο), 5 μηνιαίες δόσεις Synagis των 15 mg/kg μείωσαν την συχνότητα εισαγωγής στο νοσοκομείο από RSV κατά 45% (p=0,003) (μελέτη στην συγγενή καρδιοπάθεια). Οι ομάδες παρουσίασαν ίση κατανομή μεταξύ κυανωτικών και μη κυανωτικών ασθενών. Το ποσοστό των εισαγωγών στο νοσοκομείο λόγω RSV
ήταν 9,7% στην ομάδα που έλαβε το εικονικό φάρμακο και 5,3% στην ομάδα που έλαβε το Synagis. Δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία αποτελεσματικότητας έδειξαν σημαντικές μειώσεις στην ομάδα Synagis, έναντι της ομάδας εικονικού φαρμάκου, όσον αφορά στον συνολικό αριθμό των ημερών παραμονής στο νοσοκομείο λόγω RSV (56% μείωση, p = 0,003), καθώς και στον συνολικό αριθμό των ημερών με RSV με αυξημένο συμπληρωματικό οξυγόνο (73% μείωση, p = 0,014) ανά
100 παιδιά.
Μια αναδρομική μελέτη παρατήρησης διεξήχθη σε μικρά παιδιά με αιμοδυναμικά σημαντική συγγενή καρδιοπάθεια (HSCHD) συγκρίνοντας την εμφάνιση πρωτογενών σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών (PSAEs: λοίμωξη, αρρυθμία και θάνατος) ανάμεσα σε αυτά που έλαβαν (1009) και σε αυτά που δεν έλαβαν (1009) προφύλαξη με Synagis, ομαδοποιημένα ανά ηλικία, τύπο καρδιακής βλάβης και προηγούμενη διορθωτική χειρουργική επέμβαση. Η επίπτωση αρρυθμίας και θανάτων, ως πρωτογενείς σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες (PSAEs), ήταν παρόμοια σε παιδιά που έλαβαν και σε παιδιά που δεν έλαβαν αγωγή προφύλαξης. Η επίπτωση εμφάνισης λοίμωξης ως πρωτογενής σοβαρή ανεπιθύμητη ενέργεια (PSAEs) ήταν χαμηλότερη σε παιδιά που έλαβαν προφύλαξη, σε σύγκριση με εκείνα που δεν έλαβαν προφύλαξη. Τα αποτελέσματα της μελέτης δεν δείχνουν αυξημένο κίνδυνο σοβαρής λοίμωξης, σοβαρής αρρυθμίας, ή θανάτου σε παιδιά με αιμοδυναμικά σημαντική συγγενή καρδιοπάθεια (HSCHD) που λαμβάνουν προφύλαξη με το Synagis, σε σύγκριση με παιδιά που δεν λαμβάνουν αγωγή προφύλαξης.
Μελέτες με υγρή παλιβιζουμάμπη
Για την άμεση σύγκριση της υγρής και της λυοφιλοποιημένης μορφής της παλιβιζουμάμπης διεξήχθησαν δύο κλινικές μελέτες. Στην πρώτη μελέτη, και τα 153 πρόωρα βρέφη έλαβαν και τις δύο μορφές σε διαφορετικές ακολουθίες. Στη δεύτερη μελέτη, 211 και 202 πρόωρα βρέφη ή παιδιά με χρόνια πνευμονοπάθεια έλαβαν υγρή και λυοφιλοποιημένη παλιβιζουμάμπη, αντίστοιχα. Σε δύο συμπληρωματικές μελέτες, η υγρή παλιβιζουμάμπη χρησιμοποιήθηκε ως ενεργό φάρμακο ελέγχου (3918 παιδιατρικοί ασθενείς) για την αξιολόγηση ενός πειραματικού μονοκλωνικού αντισώματος για την προφύλαξη από την σοβαρή RSV νόσο σε πρόωρα βρέφη ή παιδιά με βρογχοπνευμονική δυσπλασία (BPD) ή αιμοδυναμικά σημαντική συγγενή καρδιοπάθεια (βλέπε παρακάτω για περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με αυτές τις δύο μελέτες). Το συνολικό ποσοστό και ο τύπος των ανεπιθύμητων ενεργειών, οι διακοπές του υπό μελέτη φαρμάκου εξαιτίας των ανεπιθύμητων ενεργειών, και ο αριθμός των θανάτων που αναφέρθηκαν σε αυτές τις κλινικές μελέτες ήταν σύμφωνα με εκείνα που παρατηρήθηκαν κατά τα προγράμματα κλινικής ανάπτυξης της λυοφιλοποιημένης μορφής. Κανένας θάνατος δε θεωρήθηκε σχετικός με τη παλιβιζουμάμπη και δεν ταυτοποιήθηκε καμία νέα ανεπιθύμητη αντίδραση σε αυτές τις μελέτες.
Πρόωρα βρέφη και παιδιά με Χρόνια Πνευμονική Νόσο της Προωρότητας (CLDP): σε αυτή τη δοκιμή, η οποία διεξήχθη σε 347 κέντρα στη Βόρεια Αμερική, την Ευρωπαϊκή Ένωση και 10 άλλες χώρες, μελετήθηκαν ασθενείς με CLDP ηλικίας 24 μηνών ή μικρότεροι, και ασθενείς που είχαν γεννηθεί πρόωρα (γεννήθηκαν την 35η εβδομάδα κύησης ή νωρίτερα), οι οποίοι, κατά την έναρξη της μελέτης, ήταν ηλικίας 6 μηνών ή μικρότεροι. Οι ασθενείς με αιμοδυναμικά σημαντική συγγενή καρδιοπάθεια εξαιρέθηκαν από τη μελέτη αυτή και μελετήθηκαν σε μια ξεχωριστή μελέτη. Σε αυτή τη δοκιμή, οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν 5 μηνιαίες ενέσεις υγρής παλιβιζουμάμπης
15 mg/kg (N=3306) που χρησιμοποιήθηκε ως ενεργό φάρμακο ελέγχου για ένα πειραματικό μονοκλωνικό αντίσωμα (N=3329). Οι ασθενείς παρακολουθήθηκαν επί 150 ημέρες για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα. Ενενήντα οκτώ τοις εκατό του συνόλου των ασθενών που έλαβαν παλιβιζουμάμπη ολοκλήρωσαν τη μελέτη και στο 97% χορηγήθηκαν και οι πέντε ενέσεις. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν η συχνότητα των εισαγωγών στο νοσοκομείο λόγω RSV. Στο νοσοκομείο εισήχθησαν λόγω RSV 62 από τους 3306 ασθενείς (1,9%) της ομάδας της παλιβιζουμάμπης. Το ποσοστό των νοσηλειών λόγω RSV που παρατηρήθηκε στους ασθενείς που εντάχθηκαν με διάγνωση CLDP ήταν 28/723 (3,9%) και στους ασθενείς που εντάχθηκαν με διάγνωση προωρότητας, χωρίς CLDP ήταν 34/2583 (1,3%).
CHD Μελέτη 2: σε αυτή τη δοκιμή, η οποία διεξήχθη σε 162 κέντρα στη Βόρεια Αμερική, την Ευρωπαϊκή Ένωση και 4 άλλες χώρες επί δυο περιόδους RSV, μελετήθηκαν ασθενείς ηλικίας 24 μηνών ή μικρότεροι με αιμοδυναμικά σημαντική συγγενή καρδιοπάθεια (CHD). Σε αυτή τη δοκιμή, οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν 5 μηνιαίες ενέσεις υγρής παλιβιζουμάμπης
15 mg/kg (Ν=612) που χρησιμοποιήθηκε ως ενεργό φάρμακο ελέγχου για ένα πειραματικό μονοκλωνικό αντίσωμα (Ν=624). Οι ασθενείς κατηγοριοποιήθηκαν βάσει της καρδιακής βλάβης (κυανωτικοί έναντι άλλων) και επί 150 ημέρες παρακολουθήθηκαν για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα. Ενενήντα επτά τοις εκατό του συνόλου των ασθενών που έλαβαν παλιβιζουμάμπη ολοκλήρωσαν τη μελέτη και στο 95% χορηγήθηκαν και οι πέντε ενέσεις. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν μια σύνοψη των ανεπιθύμητων ενεργειών και των σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών, και το δευτερεύον καταληκτικό σημείο ήταν η συχνότητα των εισαγωγών στο νοσοκομείο λόγω RSV. Η συχνότητα των νοσηλειών λόγω RSV ήταν 16 από
τους 612 ασθενείς (2,6%) της ομάδας της παλιβιζουμάμπης.
Λυοφιλοποιημένη παλιβιζουμάμπη
Σε μελέτες με ενήλικες εθελοντές, η παλιβιζουμάμπη είχε φαρμακοκινητικό προφίλ όμοιο με εκείνο του ανθρώπινου αντισώματος lgG1 αναφορικά με τον όγκο κατανομής (μέσος 57 ml/kg) και με την ημιπερίοδο ζωής (μέση 18 ημέρες). Σε μελέτες προφύλαξης σε πρόωρα βρέφη και σε παιδιατρικούς ασθενείς με βρογχοπνευμονική δυσπλασία η μέση ημιπερίοδος ζωής της παλιβιζουμάμπης ήταν 20 ημέρες και οι μηνιαίες ενδομυϊκές δόσεις των 15 mg/kg έφθασαν σε μέσες κατώτατες ορολογικές συγκεντρώσεις της δραστικής ουσίας στις 30 ημέρες των 40 μg/ml περίπου μετά την πρώτη ένεση, 60 μg/ml περίπου μετά την δεύτερη ένεση, 70 μg/ml περίπου μετά την τρίτη ένεση και την τέταρτη ένεση. Σε μελέτη για την συγγενή καρδιοπάθεια, οι μηνιαίες ενδομυϊκές δόσεις των 15 mg/kg έφθασαν σε μέσες κατώτατες ορολογικές συγκεντρώσεις της δραστικής ουσίας στις 30 μέρες των 55 μg/ml περίπου μετά την πρώτη ένεση και 90 μg/ml περίπου μετά την τέταρτη ένεση.
Σε μία ανοικτή προοπτική κλινική δοκιμή για την αξιολόγηση της φαρμακοκινητικής μετά από τη χορήγηση 6 μηνιαίων ενδομυϊκών δόσεων των 15 mg/kg παλιβιζουμάμπης, οι μέσες κατώτατες ορολογικές συγκεντρώσεις στις 30 ημέρες ήταν περίπου 40 μg/ml μετά την πρώτη δόση, 120 μg/ml μετά την τέταρτη δόση και 140 μg/ml μετά την έκτη δόση.
Μεταξύ 139 παιδιών που έλαβαν παλιβιζουμάμπη στην μελέτη για την συγγενή καρδιοπάθεια, τα οποία είχαν υποβληθεί σε καρδιοπνευμονική παράκαμψη και για τα οποία είναι διαθέσιμα σε ζεύγη τα δείγματα ορού αίματος, οι μέσες ορολογικές συγκεντρώσεις της παλιβιζουμάμπης ήταν περίπου
100 μg/ml πριν την καρδιακή παράκαμψη και περίπου 40 μg/ml μετά την παράκαμψη.
Υγρό παλιβιζουμάμπη
Σε μία διασταυρούμενη δοκιμή 153 βρεφών ηλικίας 6 μηνών ή μικρότερα, με ιστορικό πρόωρης γέννησης (γεννήθηκαν την 35η εβδομάδα κύησης ή νωρίτερα) συγκρίθηκαν η φαρμακοκινητική και η ασφάλεια της υγρής και της λυοφιλοποιημένης παλιβιζουμάμπης, έπειτα από ενδομυϊκή χορήγηση
15 mg/kg. Τα αποτελέσματα αυτής της δοκιμής έδειξαν ότι οι κατώτατες συγκεντρώσεις της παλιβιζουμάμπης στον ορό ήταν παρόμοιες μεταξύ της υγρής και της λυοφιλοποιημένης μορφής και αποδείχθηκε η βιοϊσοδυναμία μεταξύ της υγρής και της λυοφιλοποιημένης μορφής.
Φαρμακευτικές πληροφορίες - SYNAGIS 100MG/VIAL
Φυλάσσετε σε ψυγείο (2°C – 8°C). Μην καταψύχετε.
Φυλάσσετε το φιαλίδιο στο εξωτερικό κουτί για να προστατεύεται από το φως.
Φιαλίδια μιας χρήσης: διαφανές, άχρωμο φιαλίδιο από γυαλί τύπου Ι, χωρητικότητας 3 ml, με πώμα από χλωροβουτύλιο και ασφάλεια flip-off που περιέχει είτε 0,5 ml είτε 1 ml ενέσιμου διαλύματος.
Συσκευασία του ενός (1).
και άλλος χειρισμός
Μην αραιώνετε το προϊόν. Μην ανακινείτε το φιαλίδιο.
Αμφότερα τα φιαλίδια των 0,5 ml και 1 ml περιέχουν επιπλέον όγκο υπερπλήρωσης που επιτρέπει την απομάκρυνση 50 mg ή 100 mg, αντίστοιχα.
Για τη χορήγηση, αφαιρέστε το τμήμα της καρτέλας από το καπάκι του φιαλιδίου και καθαρίστε το πώμα με αιθανόλη 70% ή ένα ισοδύναμο διάλυμα. Εισάγετε τη βελόνα μέσα στο φιαλίδιο και αναρροφήστε με τη σύριγγα τον κατάλληλο όγκο του διαλύματος.
Το ενέσιμο διάλυμα παλιβιζουμάμπης δεν περιέχει συντηρητικά, προορίζεται για μία χρήση και πρέπει να χορηγείται αμέσως μετά την αναρρόφηση της δόσης με τη σύριγγα.
Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.