TOVIAZ PR.TAB 4MG/TAB
Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Αλληλεπιδράσεις με
Περιορισμοί
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)
Τελευταία ενημέρωση SmPC
Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - TOVIAZ 4MG/TAB
Το TOVIAZ ενδείκνυται για χρήση σε ενήλικες στη θεραπεία των συμπτωμάτων (συχνουρία ή/και έπειξη για ούρηση ή/και επιτακτικού τύπου ακράτεια) τα οποία μπορεί να παρουσιαστούν με σύνδρομο υπερδραστήριας ουροδόχου κύστης.
Δοσολογία
Ενήλικες (συμπεριλαμβανομένων των ηλικιωμένων)
Η συνιστώμενη δόση έναρξης είναι 4 mg μία φορά την ημέρα. Με βάση την ατομική ανταπόκριση, η δόση μπορεί να αυξηθεί σε 8 mg μία φορά την ημέρα. Η μέγιστη ημερήσια δόση είναι 8 mg.
To πλήρες θεραπευτικό αποτέλεσμα παρατηρήθηκε μεταξύ 2 και 8 εβδομάδων θεραπείας. Συνεπώς, συνιστάται να επαναξιολογείται η αποτελεσματικότητα για τον κάθε ασθενή ξεχωριστά έπειτα από 8 εβδομάδες θεραπείας.
Σε άτομα με φυσιολογική νεφρική και ηπατική λειτουργία, τα οποία λαμβάνουν ταυτόχρονα ισχυρούς αναστολείς του CYP3A4, η μέγιστη ημερήσια δόση του TOVIAZ θα πρέπει να είναι 4 mg μία φορά την ημέρα (βλ. παράγραφο 4.5).
Ειδικός πληθυσμός
Νεφρική και ηπατική δυσλειτουργία
Ο ακόλουθος πίνακας περιλαμβάνει τις συστάσεις ημερήσιας δοσολογίας για άτομα με νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία σε περιπτώσεις απουσίας και παρουσίας μέτριας ισχύος και ισχυρών αναστολέων του CYP3A4 (βλ. παραγράφους 4.3, 4.4, 4.5 και 5.2).
| Μέτριας ισχύος(3) ή ισχυροί(4) αναστολείς του CYP3A4 | ||||
| Απουσία αναστολέων | Μέτριας ισχύος | Ισχυροί | ||
| Νεφρική δυσλειτουργία(1) | Ήπια | 4→8 mg(2) | 4 mg | Θα πρέπει να αποφεύγεται |
| Μέτρια | 4→8 mg(2) | 4mg | Αντενδείκνυται | |
| Σοβαρή | 4 mg | Θα πρέπει να αποφεύγεται | Αντενδείκνυται | |
| Ηπατική δυσλειτουργία | Ήπια | 4→8 mg(2) | 4 mg | Θα πρέπει νααποφεύγεται |
| Μέτρια | 4 mg | Θα πρέπει να αποφεύγεται | Αντενδείκνυται | |
-
Ήπια GFR= 50-80 ml/min, Μέτρια GFR= 30-50 ml/min, Σοβαρή GFR= <30 ml/min
-
Mέτριας ισχύος αναστολείς του CYP3A4. Βλέπε παράγραφο 4.5
-
Ισχυροί αναστολείς του CYP3A4. Βλέπε παραγράφους 4.3, 4.4 και 4.5
Το TOVIAZ αντενδείκνυται σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (βλέπε παράγραφο 4.3).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του TOVIAZ σε παιδιά ηλικίας μικρότερης των 6 ετών δεν έχουν τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του TOVIAZ σε παιδιά ηλικίας 6 ετών έως 17 ετών δεν έχουν τεκμηριωθεί. Τα επί του παρόντος διαθέσιμα δεδομένα περιγράφονται στις παραγράφους 5.1 και 5.2, αλλά δεν μπορεί να γίνει σύσταση για τη δοσολογία.
Τρόπος χορήγησης
Τα δισκία πρέπει να λαμβάνονται μία φορά ημερησίως με υγρό και να καταπίνονται ολόκληρα. Το TOVIAZ μπορεί να χορηγηθεί με ή χωρίς φαγητό.
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή στo φυστίκι ή στη σόγια ή σε οποιοδήποτε από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
-
Επίσχεση ούρων
-
Γαστρική κατακράτηση
-
Μη ελεγχόμενο γλαύκωμα κλειστής γωνίας
-
Βαριά μυασθένεια
-
Σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (Child- Pugh C)
-
Ταυτόχρονη χορήγηση ισχυρών αναστολέων του CYP3A4 σε άτομα με μέτρια έως σοβαρή ηπατική ή νεφρική δυσλειτουργία
-
Σοβαρή ελκώδης κολίτιδα
-
Τοξικό μεγάκολο.
Το TOVIAZ πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με:
-
Κλινικά σημαντική απόφραξη της κυστικής εξόδου με επαπειλούμενη επίσχεση ούρων (π.χ κλινικά σημαντική διόγκωση του προστάτη λόγω καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη, βλ. παράγραφο 4.3)
-
Αποφρακτικές βλάβες του γαστρεντερικού σωλήνα, π.χ στένωση του πυλωρού
-
Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση ή/και ασθενείς που παίρνουν ταυτόχρονα φαρμακευτικά προϊόντα (όπως διφωσφονικά από το στόμα), τα οποία μπορεί να προκαλέσουν ή να παροξύνουν υπάρχουσα οισοφαγίτιδα
-
Μειωμένη γαστρεντερική κινητικότητα
-
Αυτόνομη νευροπάθεια
-
Ελεγχόμενο γλαύκωμα κλειστής γωνίας
Συνιστάται προσοχή κατά τη συνταγογράφηση ή την αύξηση της δόσης της φεσοτεροδίνης σε ασθενείς στους οποίους αναμένεται αυξημένη έκθεση στον ενεργό μεταβολίτη (βλέπε παράγραφο 5.1):
-
Ταυτόχρονη χορήγηση ισχυρών ή μέτριας ισχύος αναστολέων του CYP3A4 (βλέπε παραγράφους 4.2 και 4.5)
-
Ταυτόχρονη χορήγηση ισχυρού αναστολέα του CYP2D6 (βλέπε παραγράφους 4.5 και 5.2).
Αυξήσεις της δοσολογίας
Σε ασθενείς με συνδυασμό αυτών των παραγόντων, αναμένονται επιπρόσθετες αυξήσεις της έκθεσης. Αντιμουσκαρινικές δοσοεξαρτώμενες ανεπιθύμητες ενέργειες είναι πιθανόν να εμφανισθούν. Σε πληθυσμούς όπου η δόση μπορεί να αυξηθεί στα 8 mg μία φορά την ημέρα, η εκτίμηση της ανταπόκρισης και ανοχής του κάθε ασθενή ξεχωριστά θα πρέπει να προηγηθεί της αύξησης της δόσης.
Πρέπει να αποκλειστούν όλα τα οργανικά αίτια προτού εξεταστεί οποιαδήποτε θεραπεία με αντιμουσκαρινικά. Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν ακόμα τεκμηριωθεί σε ασθενείς με νευρογενή αίτια για την υπερδραστηριότητα του εξωστήρα μυός.
Άλλα αίτια της συχνουρίας (θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας ή νεφροπάθεια) πρέπει να αξιολογούνται πριν τη θεραπεία με φεσοτεροδίνη. Εάν είναι παρούσα λοίμωξη των ουροφόρων οδών, πρέπει να ληφθεί μια κατάλληλη ιατρική προσέγγιση/ να ξεκινήσει αντιμικροβιακή θεραπεία.
Αγγειοοίδημα
Έχει αναφερθεί αγγειοοίδημα με φεσοτεροδίνη και έχει εκδηλωθεί μετά την πρώτη δόση σε κάποιες περιπτώσεις. Μερικές περιπτώσεις ενδέχεται να συσχετισθούν με οίδημα των ανώτερων αεραγωγών και ενδέχεται να είναι απειλητικές για τη ζωή. Εάν εκδηλωθεί αγγειοοίδημα, η φεσοτεροδίνη θα πρέπει να διακοπεί και θα πρέπει να παρασχεθεί η κατάλληλη θεραπεία.
Ισχυροί επαγωγείς του CYP3A4
Η ταυτόχρονη χρήση της φεσοτεροδίνης με έναν ισχυρό επαγωγέα του CYP3A4 (δηλ. καρβαμαζεπίνη, ριφαμπικίνη, φαινοβαρβιτάλη, φαινυτοΐνη, υπερικό) δεν συνιστάται (βλ. παράγραφο 4.5).
Παράταση του διαστήματος QT
Το TOVIAZ πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με κίνδυνο παράτασης του διαστήματος QT (π.χ. υποκαλιαιμία, βραδυκαρδία και ταυτόχρονη χορήγηση φαρμάκων για τα οποία είναι γνωστό ότι παρατείνουν το διάστημα QT) και σχετικές προϋπάρχουσες καρδιακές ασθένειες (π.χ. ισχαιμία του μυοκαρδίου, αρρυθμία, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια), (βλ. παράγραφο 4.8). Αυτό ισχύει ιδιαίτερα κατά τη λήψη ισχυρών αναστολέων του CYP3A4 (βλ. παραγράφους 4.2, 4.5 και 5.1).
Λακτόζη
Τα TOVIAZ δισκία παρατεταμένης αποδέσμευσης περιέχουν λακτόζη. Οι ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, ανεπάρκειας λακτάσης του Lapp ή δυσαπορρόφησης γλυκόζης-γαλακτόζης δεν πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φάρμακο.
Φαρμακολογικές αλληλεπιδράσεις
Απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή κατά τη συγχορήγηση της φεσοτεροδίνης με άλλα αντιμουσκαρινικά και φαρμακευτικά προϊόντα με αντιχολινεργικές ιδιότητες (π.χ. αμανταδίνη, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, ορισμένα νευροληπτικά ) καθώς αυτό μπορεί να προκαλέσει εντονότερες θεραπευτικές και ανεπιθύμητες ενέργειες (π.χ. δυσκοιλιότητα, ξηροστομία, υπνηλία, επίσχεση ούρων).
Η φεσοτεροδίνη μπορεί να μειώσει τη δραστικότητα φαρμακευτικών προϊόντων που διεγείρουν την κινητικότητα του γαστρεντερικού σωλήνα, όπως η μετοκλοπραμίδη.
Φαρμακοκινητικές αλληλεπιδράσεις
Δεδομένα in vitro καταδεικνύουν ότι ο ενεργός μεταβολίτης της φεσοτεροδίνης δεν αναστέλλει το CYP1A2, 2Β6, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1, ή 3A4, ή επάγει το CYP1A2, 2B6, 2C9, 2C19 ή 3A4 σε
σχετικές με την κλινική πράξη συγκεντρώσεις στο πλάσμα. Συνεπώς, η φεσοτεροδίνη δεν είναι πιθανό να μεταβάλλει την κάθαρση των φαρμακευτικών προϊόντων που μεταβολίζονται από αυτά τα ένζυμα.
Αναστολείς του CYP3A4
Iσχυροί αναστολείς του CYP3A4
Μετά από αναστολή του CYP3A4 από συγχορήγηση κετοκοναζόλης 200 mg δύο φορές ημερησίως, οι τιμές Cmax και AUC του ενεργού μεταβολίτη της φεσοτεροδίνης αυξήθηκαν κατά 2,0 και 2,3 φορές σε άτομα με εκτεταμένο μεταβολισμό μέσω του CYP2D6 και κατά 2,1 και 2,5 φορές σε άτομα με χαμηλό μεταβολισμό μέσω του CYP2D6, αντίστοιχα. Συνεπώς, η μέγιστη δόση φεσοτεροδίνης πρέπει να περιοριστεί σε 4 mg όταν χρησιμοποιείται ταυτόχρονα με ισχυρούς αναστολείς του CYP3A4 (π.χ. αταζαναβίρη, κλαριθρομυκίνη, ινδιναβίρη, ιτρακοναζόλη, κετοκοναζόλη, νεφαζοδόνη, νελφιναβίρη, ριτοναβίρη (και όλα τα σχήματα αναστολέων πρωτεάσης τα οποία ενισχύονται με προσθήκη ριτοναβίρης), σακουιναβίρη και τελιθρομυκίνη (βλέπε παραγράφους 4.2 και 4.4)).
Μέτριας ισχύος αναστολείς του CYP3A4
Κατόπιν αναστολής του CYP3A4 με συγχορήγηση του μέτριας ισχύος αναστολέα του CYP3A4 φλουκοναζόλης 200mg δύο φορές την ημέρα για 2 ημέρες, η Cmax και η AUC του ενεργού μεταβολίτη της φεσοτεροδίνης αυξήθηκαν περίπου 19% και 27%, αντιστοίχως. Δε συνιστώνται προσαρμογές της δοσολογίας παρουσία μέτριας ισχύος αναστολέων CYP3A4 (π.χ. ερυθρομυκίνη, φλουκοναζόλη, διλτιαζέμη, βεραπαμίλη και χυμός grapefruit).
Ήπιοι αναστολείς CYP3A4
Η επίδραση των ήπιων CYP3A4 αναστολέων (π.χ σιμετιδίνη), δεν έχει εξεταστεί. Δεν αναμένεται να είναι μεγαλύτερη από την επίδραση του μετρίας ισχύος αναστολέα.
Επαγωγείς του CYP3A4
Μετά την επαγωγή του CYP3A4 από συγχορήγηση ριφαμπικίνης 600 mg μία φορά την ημέρα, οι τιμές Cmax και AUC του ενεργού μεταβολίτη της φεσοτεροδίνης μειώθηκαν κατά περίπου 70% και 75% αντίστοιχα, μετά την από στόματος χορήγηση της φεσοτεροδίνης 8 mg.
Η επαγωγή του CYP3A4 μπορεί να οδηγήσει σε χαμηλότερα από τα θεραπευτικά επίπεδα στο πλάσμα. Η ταυτόχρονη χρήση με επαγωγείς του CYP3A4 (π.χ. καρβαμαζεπίνη, ριφαμπικίνη, φαινοβαρβιτάλη, φαινυτοΐνη, υπερικό) δεν συνιστάται (βλ. παράγραφο 4.4).
Αναστολείς του CYP2D6
Η αλληλεπίδραση με αναστολείς του CYP2D6 δεν έχει ελεγχθεί κλινικά. Οι μέσες τιμές Cmax και AUC του ενεργού μεταβολίτη είναι κατά 1,7 και 2 φορές υψηλότερες, αντίστοιχα, σε άτομα με χαμηλό μεταβολισμό μέσω του CYP2D6, σε σύγκριση με άτομα με εκτεταμένο μεταβολισμό.
Συγχορήγηση ενός ισχυρού αναστολέα του CYP2D6 πιθανόν να έχει ως αποτέλεσμα αυξημένη έκθεση και ανεπιθύμητες ενέργειες. Ίσως χρειαστεί μείωση της δόσης σε 4mg (βλέπε παράγραφο 4.4.).
Αντισυλληπτικά από του στόματος
Η φεσοτεροδίνη δεν εμποδίζει την καταστολή της ωορρηξίας μέσω ορμονικής αντισύλληψης λαμβανόμενης από το στόμα. Παρουσία φεσοτεροδίνης δεν παρατηρούνται μεταβολές στις συγκεντρώσεις στο πλάσμα των συνδυασμένων αντισυλληπτικών που λαμβάνονται από το στόμα, τα οποία περιέχουν αιθινυλ- οιστραδιόλη και λεβονοργεστρέλη.
Βαρφαρίνη
Μία κλινική μελέτη σε υγιείς εθελοντές κατέδειξε ότι η φεσοτεροδίνη 8 mg άπαξ ημερησίως δεν έχει καμία σημαντική επίδραση στις φαρμακοκινητικές ιδιότητες ή στην αντιπηκτική δράση μίας εφάπαξ δόσης βαρφαρίνης.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Μελέτες αλληλεπιδράσεων έχουν πραγματοποιηθεί μόνο σε ενήλικες.
Κύηση
Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία από τη χρήση της φεσοτεροδίνης σε έγκυες γυναίκες.Mελέτες για την τοξικότητα στην αναπαραγωγή με φεσοτεροδίνη σε ζώα δείχνουν μικρή εμβρυοτοξικότητα. Σε μελέτες αναπαραγωγής σε ζώα, η από του στόματος χορήγηση φεσοτεροδίνης σε κυοφορούντα ποντίκια και κουνέλια κατά τη διάρκεια της οργανογένεσης είχε ως αποτέλεσμα εμβρυοτοξικότητα σε εκθέσεις της μητέρας οι οποίες ήταν 6πλάσιες και 3πλάσιες, αντίστοιχα, της μέγιστης συνιστώμενης δόσης για τον άνθρωπο (MRHD) με βάση το AUC (βλέπε παράγραφο 5.3). Ο ενδεχόμενος κίνδυνος για τον άνθρωπο είναι άγνωστος. Το TOVIAZ δεν συνιστάται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
Θηλασμός
Δεν είναι γνωστό εάν η φεσοτεροδίνη/οι μεταβολίτες απεκκρίνονται στο ανθρώπινο μητρικό γάλα, συνεπώς ο θηλασμός δε συνιστάται κατά τη διάρκεια της θεραπείας με TOVIAZ.
Γονιμότητα
Δεν έχουν διεξαχθεί κλινικές μελέτες, οι οποίες να αξιολογούν την επίδραση της φεσοτεροδίνης στην ανθρώπινη γονιμότητα. Τα ευρήματα σε ποντίκια σε εκθέσεις κατά προσέγγιση 5 έως 19 φορές μεγαλύτερες της MRHD καταδεικνύουν επίδραση στη γονιμότητα των θηλυκών. Ωστόσο, οι κλινικές επιπτώσεις αυτών των ευρημάτων σε ζώα δεν είναι γνωστές (βλ. παράγραφο 5.3). Οι γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία θα πρέπει να γνωρίζουν την έλλειψη δεδομένων σχετικά με την ανθρώπινη γονιμότητα και το TOVIAZ θα πρέπει να χορηγείται μετά από εκτίμηση των κινδύνων και οφελών για το κάθε άτομο.
ν
Το TOVIAZ έχει ελάχιστη επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανών.
Απαιτείται προσοχή κατά την οδήγηση ή χειρισμό μηχανών, λόγω της πιθανής εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών όπως θαμπή όραση, ζάλη και υπνηλία (βλ.παράγραφο 4.8).
Περίληψη του προφίλ ασφαλείας
Η ασφάλεια της φεσοτεροδίνης, αξιολογήθηκε σε ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές μελέτες σε ένα σύνολο 2.859 ασθενών με υπερδραστήρια ουροδόχο κύστη, από τους οποίους 780 έλαβαν εικονικό φάρμακο.
Λόγω των φαρμακολογικών ιδιοτήτων της φεσοτεροδίνης, η θεραπεία ενδέχεται να προκαλέσει ήπιες έως μέτριες αντιμουσκαρινικές δράσεις, όπως ξηροστομία, ξηροφθαλμία, δυσπεψία και δυσκοιλιότητα. Επίσχεση ούρων μπορεί να εκδηλωθεί σπάνια.
Η ξηροστομία, η μόνη πολύ συχνή ανεπιθύμητη ενέργεια, εμφανίστηκε με συχνότητα 28,8% στην ομάδα φεσοτεροδίνης σε σύγκριση με 8,5% στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου. Η πλειονότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών παρατηρήθηκαν κατά τη διάρκεια του πρώτου μήνα θεραπείας με εξαίρεση περιστατικά που κατηγοριοποιήθηκαν ως επίσχεση ούρων ή υπόλειμμα ούρων μετά την ούρηση μεγαλύτερο από 200 ml, το οποίο μπορεί να συμβεί μετά από μακροχρόνια θεραπεία και ήταν πιο συχνό στους άντρες απ’ ότι στις γυναίκες.
Ανεπιθύμητες ενέργειες ταξινομημένες σε πίνακα
Ο παρακάτω πίνακας παρουσιάζει τη συχνότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών που παρουσιάστηκαν κατά τη θεραπεία, από τις ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές δοκιμές και από την εμπειρία μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου στην αγορά. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες αναφέρονται σε αυτόν τον πίνακα με την ακόλουθη συνθήκη συχνότητας: πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10) ή όχι συχνές (≥ 1/1.000 έως < 1/100), σπάνιες (≥1/10.000 σε <1/1.000).
Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας εμφάνισης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.
| Κατηγορία/Οργανικό Σύστημα | Πολύ συχνές | Συχνές | Όχι συχνές | Σπάνιες |
| Λοιμώξεις και παρασιτώσεις | Ουρολοίμωξη | |||
| Ψυχιατρικές διαταραχές | Αϋπνία | Κατάσταση σύγχυσης | ||
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | Ζάλη Κεφαλαλγία | Δυσγευσία Υπνηλία | ||
| Οφθαλμικές διαταραχές | Ξηροφθαλμία | Θαμπή όραση | ||
| Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου | Ίλιγγος |
| Κατηγορία/Οργανικό Σύστημα | Πολύ συχνές | Συχνές | Όχι συχνές | Σπάνιες |
| Καρδιακές διαταραχές | Ταχυκαρδία Αίσθημα παλμών | |||
| Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου | Ξηρότητα του φάρυγγα | Φαρυγγολαρυγγικό άλγος, Βήχας, Ξηρότητα του ρινικού βλεννογόνου | ||
| Διαταραχές του γαστρεντερικού | Ξηροστομία | Κοιλιακό άλγος, Διάρροια, Δυσπεψία, Δυσκοιλιότητα,Ναυτία | Κοιλιακή δυσφορία, Μετεωρισμός Γαστροοισοφαγικήπαλινδρόμηση | Υπαισθησία του στόματος |
| Διαταραχές του ήπατος και τωνχοληφόρων | Αυξημένη ALT, Αυξημένη GGT | |||
| Διαταραχές του δέρματος και τουυποδόριου ιστού | Εξάνθημα, Ξηροδερμία,Κνησμός | Αγγειοοίδημα Κνίδωση | ||
| Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών | Δυσουρία | Επίσχεση ούρων (συμπεριλαμβα νομένου του αισθήματος υπολειπόμενων ούρων και της διαταραχής της ούρησης), Δυσκολία στηνούρηση | ||
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις τηςοδού χορήγησης | Κόπωση |
Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών
Στις κλινικές δοκιμές της φεσοτεροδίνης, αναφέρθηκαν περιπτώσεις σημαντικά αυξημένων ηπατικών ενζύμων με συχνότητα εμφάνισης όμοια με εκείνη της ομάδας του εικονικού φαρμάκου. Η συσχέτιση με τη θεραπεία φεσοτεροδίνης δεν έχει διευκρινιστεί.
Ελήφθησαν ηλεκτροκαρδιογραφήματα 782 ασθενών υπό θεραπεία με 4 mg, 785 ασθενών υπό θεραπεία με 8 mg, 222 ασθενών υπό θεραπεία με 12 mg φεσοτεροδίνης και 780 ασθενών που λάμβαναν εικονικό φάρμακο. Το διορθωμένο για τον καρδιακό ρυθμό διάστημα QT στους ασθενείς υπό θεραπεία με φεσοτεροδίνη δεν διέφερε από εκείνο των ασθενών που λάμβαναν εικονικό φάρμακο. Τα ποσοστά εμφάνισης QTc ≥ 500 ms μετά την αρχική αξιολόγηση ή εμφάνισης αύξησης QTc ≥ 60 ms είναι 1,9%, 1,3%, 1,4% και 1,5%, για φεσοτεροδίνη 4 mg, 8 mg, 12 mg και εικονικό φάρμακο, αντίστοιχα. Η κλινική σημασία αυτών των ευρημάτων θα εξαρτηθεί από τους παράγοντες κινδύνου και τους προδιαθεσικούς παράγοντες του κάθε ασθενούς ξεχωριστά (βλ. παράγραφο 4.4.).
Περιστατικά επίσχεσης ούρων μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου στην αγορά, τα οποία απαιτούσαν καθετηριασμό, έχουν περιγραφεί γενικά μέσα στην πρώτη εβδομάδα θεραπείας με φεσοτεροδίνη. Σε αυτά συμπεριλαμβάνονταν κυρίως ηλικιωμένοι άντρες ασθενείς (≥65 ετών) με ιστορικό σχετιζόμενο με καλοήθη υπερπλασία του προστάτη (βλ. παράγραφο 4.4).
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.
Η υπερδοσολογία με αντιμουσκαρινικά, συμπεριλαμβανομένης της φεσοτεροδίνης, μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα σοβαρές αντιχολινεργικές επιδράσεις. Η αντιμετώπιση πρέπει να είναι συμπτωματική και υποστηρικτική. Σε περίπτωση υπερδοσολογίας, συνιστάται παρακολούθηση του ΗΚΓ και λήψη τυποποιημένων υποστηρικτικών μέτρων για την αντιμετώπιση της παράτασης του QT. Η φεσοτεροδίνη χορηγήθηκε με ασφάλεια σε κλινικές μελέτες σε δόσεις μέχρι 28 mg/ημέρα.
Σε περίπτωση υπερδοσολογίας φεσοτεροδίνης, οι ασθενείς πρέπει να υποβάλλονται σε πλύση στομάχου και χορήγηση ενεργού άνθρακα. Τα συμπτώματα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως εξής:
-
Σοβαρές κεντρικές αντιχολινεργικές επιδράσεις (π.χ. ψευδαισθήσεις, σοβαρή διέγερση): αντιμετώπιση με φυσοστιγμίνη
-
Σπασμοί ή έντονη διέγερση: αντιμετώπιση με βενζοδιαζεπίνες
-
Αναπνευστική ανεπάρκεια: αντιμετώπιση με μηχανική αναπνοή
-
Ταχυκαρδία: αντιμετώπιση με βήτα-αποκλειστές
-
Επίσχεση ούρων: αντιμετώπιση με καθετηριασμό
-
Μυδρίαση: αντιμετώπιση με οφθαλμικές σταγόνες πιλοκαρπίνης ή/και ο ασθενής πρέπει να παραμείνει σε σκοτεινό θάλαμο.
Φαρμακολογικές ιδιότητες - TOVIAZ 4MG/TAB
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Ουρολογικά, Αντισπασμωδικά του ουροποιητικού, κωδικός ATC: G04B-D11
Μηχανισμός δράσης
Η φεσοτεροδίνη είναι ένας συναγωνιστικός, ειδικός ανταγωνιστής των μουσκαρινικών υποδοχέων. Υδρολύεται ταχέως και εκτεταμένα από μη ειδικές εστεράσες πλάσματος στο 5-υδροξυμεθυλικό παράγωγο, τον κύριο ενεργό μεταβολίτη της, που αποτελεί την κύρια δραστική φαρμακολογική μορφή της φεσοτεροδίνης.
Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια
Η αποτελεσματικότητα σταθερών δόσεων της φεσοτεροδίνης, 4 mg και 8 mg αξιολογήθηκε σε δύο τυχαιοποιημένες, διπλές-τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες φάσης 3, διάρκειας
12 εβδομάδων. Συμπεριλήφθηκαν γυναίκες (79%) και άνδρες (21%) ασθενείς με μέση ηλικία τα
58 έτη (εύρος 19-91 έτη). Το 33% του συνόλου των ασθενών ήταν ηλικίας ≥ 65 ετών και το 11% ήταν ηλικίας ≥ 75 ετών.
Οι ασθενείς που έλαβαν τη φεσοτεροδίνη είχαν στατιστικά σημαντικές μέσες μειώσεις στον αριθμό των ουρήσεων ανά 24 ώρες και στον αριθμό των επεισοδίων επιτακτικού τύπου ακράτειας ανά
24 ώρες στο τέλος της θεραπείας, σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Ομοίως, το ποσοστό ανταπόκρισης (% των ασθενών που ανέφεραν ότι η πάθησή τους “βελτιώθηκε κατά πολύ” ή “βελτιώθηκε” χρησιμοποιώντας μια Κλίμακα Θεραπευτικού Οφέλους 4 σημείων) ήταν σημαντικά υψηλότερο με τη φεσοτεροδίνη σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Επιπλέον, η φεσοτεροδίνη βελτίωσε τη μέση μεταβολή στον αποβαλλόμενο όγκο ούρων ανά ούρηση και τη μέση μεταβολή στον αριθμό των ημερών χωρίς ακράτεια εβδομαδιαίως (βλ. Πίνακα 1 παρακάτω).
Πίνακας 1: Μέσες μεταβολές από την αρχική αξιολόγηση έως το τέλος της θεραπείας για κύρια και επιλεγμένα δευτερεύοντα τελικά σημεία
| Μελέτη 1 | Μελέτη 2 | ||||||
| Παράμετρο ς | Εικονι κό φάρμα κο | Φεσοτερο δίνη4 mg | Φεσοτερο δίνη8 mg | Ενεργός παράγοντ ας σύγκριση ς | Εικονι κό φάρμα κο | Φεσοτερο δίνη4 mg | Φεσοτερο δίνη8 mg |
| Αριθμός ουρήσεων ανά 24 ώρες # | |||||||
| N=279 | N=265 | N=276 | N=283 | N=266 | N=267 | N=267 | |
| Αρχική αξιολόγηση | 12,0 | 11,6 | 11,9 | 11,5 | 12,2 | 12,9 | 12,0 |
| Μεταβολή από την αρχική αξιολόγηση | -1,02 | -1,74 | -1,94 | -1,69 | -1,02 | -1,86 | -1,94 |
| Τιμή p | < 0,001 | < 0,001 | 0,032 | < 0,001 | |||
| Ποσοστό ανταπόκρισης (ανταπόκριση στη θεραπεία) # | |||||||
| N=279 | N=265 | N=276 | N=283 | N=266 | N=267 | N=267 | |
| Ποσοστό ανταπόκρισης | 53,4% | 74,7% | 79,0% | 72,4% | 45,1% | 63,7% | 74,2% |
| Τιμή p | < 0,001 | < 0,001 | < 0,001 | < 0,001 | |||
| Αριθμός επεισοδίων επιτακτικού τύπου ακράτειας ανά 24 ώρες | |||||||
| N=211 | N=199 | N=223 | N=223 | N=205 | N=228 | N=218 | |
| Αρχική αξιολόγηση | 3,7 | 3,8 | 3,7 | 3,8 | 3,7 | 3,9 | 3,9 |
| Μεταβολή από την αρχική αξιολόγηση | -1,20 | -2,06 | -2,27 | -1,83 | -1,00 | -1,77 | -2,42 |
| Τιμή p | 0,001 | < 0,001 | 0,003 | < 0,001 | |||
| Αριθμός ημερών χωρίς ακράτεια εβδομαδιαίως | |||||||
| N=211 | N=199 | N=223 | N=223 | N=205 | N=228 | N=218 | |
| Αρχική αξιολόγηση | 0,8 | 0,8 | 0,6 | 0,6 | 0,6 | 0,7 | 0,7 |
| Μεταβολή από την αρχική αξιολόγηση | 2,1 | 2,8 | 3,4 | 2,5 | 1,4 | 2,4 | 2,8 |
| Τιμή p | 0,007 | < 0,001 | < 0,001 | < 0,001 | |||
| Αποβαλλόμενος όγκος ούρων ανά ούρηση (ml) | |||||||
| N=279 | N=265 | N=276 | N=283 | N=266 | N=267 | N=267 | |
| Αρχική αξιολόγηση | 150 | 160 | 154 | 154 | 159 | 152 | 156 |
| Μεταβολή από την αρχική αξιολόγηση | 10 | 27 | 33 | 24 | 8 | 17 | 33 |
| Τιμή p | < 0,001 | < 0,001 | 0,150 | < 0,001 | |||
# κύρια τελικά σημεία
Καρδιακή ηλεκτροφυσιολογία
Η επίδραση της φεσοτεροδίνης 4 mg και 28 mg στο διάστημα QT αξιολογήθηκε διεξοδικά σε μια διπλή-τυφλή, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο και άλλο φάρμακο (moxifloxacin 400 mg) μελέτη παράλληλων ομάδων, με θεραπεία μία φορά την ημέρα για μια περίοδο 3 ημερών σε 261 άνδρες και γυναίκες ηλικίας 45 έως 65 ετών. Μεταβολή από την αρχική αξιολόγηση στο QTc
βασισμένη στην διορθωτική μέθοδο κατά Fridericia δεν κατέδειξε διαφορές μεταξύ της ομάδας θεραπείας με δραστικό φάρμακο και της ομάδας θεραπείας με εικονικό φάρμακο.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η φεσοτεροδίνη αξιολογήθηκε σε μια τυχαιοποιημένη μελέτη ανοιχτής επισήμανσης που αποτελούνταν από μια φάση αποτελεσματικότητας 12 εβδομάδων ακολουθούμενη από φάση επέκτασης ασφάλειας 12 εβδομάδων σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας από 6 ετών έως 17 ετών με νευρογενή υπερδραστηριότητα του εξωστήρα μυός. Μελετήθηκαν δύο κοόρτεις. Στην Κοόρτη 1, 124 ασθενείς με βάρος > 25 kg έλαβαν μια σταθερή δόση δισκίων φεσοτεροδίνης 4 mg ή 8 mg μία φορά ημερησίως ή δισκία XL του δραστικού συγκριτικού παράγοντα οξυβουτυνίνη. Στη φάση επέκτασης ασφάλειας, οι ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν στα δισκία του δραστικού συγκριτικού
παράγοντα άλλαξαν σε δισκία φεσοτεροδίνης 4 mg ή 8 mg (κατανεμήθηκαν από τον ερευνητή). Στην Κοόρτη 2, 57 ασθενείς με βάρος ≤ 25 kg έλαβαν μια σταθερή δόση υπό έρευνα σκευάσματος σφαιριδίων μέσα σε καψάκιο (beads-in-capsule, BIC) φεσοτεροδίνης 2 mg ή 4 mg μία φορά ημερησίως. Στη φάση επέκτασης ασφάλειας, οι ασθενείς συνέχισαν στη δόση φεσοτεροδίνης στην οποία είχαν τυχαιοποιηθεί. Προκειμένου να ενταχθούν στη μελέτη, οι ασθενείς απαιτούνταν να έχουν σταθερή νευρολογική νόσο και κλινικά ή ουροδυναμικά διαπιστωμένη νευρογενή υπερδραστηριότητα του εξωστήρα μυός (βλ. παράγραφο 4.2).
Το κύριο καταληκτικό σημείο αποτελεσματικότητας και για τις δύο Κοόρτεις ήταν η μέση μεταβολή από την αρχική αξιολόγηση στη μέγιστη κυστεομετρική χωρητικότητα της ουροδόχου κύστης (maximum cystometric bladder capacity, MCBC) την Εβδομάδα 12. Η θεραπεία με δισκία φεσοτεροδίνης 4 mg ή 8 mg κατέληξε σε βελτιώσεις από την αρχική αξιολόγηση έως την
Εβδομάδα 12 στο κύριο καταληκτικό σημείο αποτελεσματικότητας, την MCBC, για τους παιδιατρικούς ασθενείς της Κοόρτης 1, με αριθμητικά μεγαλύτερες μεταβολές από την αρχική αξιολόγηση για τα δισκία φεσοτεροδίνης 8 mg σε σύγκριση με τα δισκία φεσοτεροδίνης 4 mg. Η θεραπεία με BIC φεσοτεροδίνης 2 mg και 4 mg κατέληξε σε βελτιώσεις από την αρχική αξιολόγηση έως την Εβδομάδα 12 στο κύριο καταληκτικό σημείο αποτελεσματικότητας, την MCBC, για τους παιδιατρικούς ασθενείς της Κοόρτης 2, με αριθμητικά μεγαλύτερες μεταβολές από την αρχική αξιολόγηση για τα BIC φεσοτεροδίνης 4 mg σε σύγκριση με τα BIC φεσοτεροδίνης 2 mg.
Πίνακας 2: Μέση τιμή αρχικής αξιολόγησης και μεταβολή της μέγιστης κυστεομετρικής χωρητικότητας της κύστης (mL) από την αρχική αξιολόγηση έως την εβδομάδα 12
| Κοόρτη 1(βάρος σώματος > 25 kg) | Κοόρτη 2(βάρος σώματος ≤ 25 kg) | ||||
| ΔισκίοFeso 4 mg | Δισκίο Feso 8 mg | Οξυβουτυνίνη XL | BIC Feso 2 mg | BIC Feso 4 mg | |
| N = 41 | N = 41 | N = 38 | N = 25 | N = 28 | |
| Αρχικήαξιολόγηση | 195,1 | 173,3 | 164,1 | 131,4 | 126,7 |
| Μεταβολή από την αρχική αξιολόγηση(95% CI)α | 58,12(28,84,87,39) | 83,36(54,22,112,49) | 87,17(56,82,117,53) | 23.49(3,03,43,95) | 40,17(20,84, 59,50) |
| Τιμή p έναντιαρχικής αξιολόγησηςα | 0,0001 | < 0,0001 | < 0,0001 | --β | --β |
Συντομεύσεις: BIC = σφαιρίδια σε καψάκιο, CI = διάστημα εμπιστοσύνης, Feso = φεσοτεροδίνη, N = αριθμός ασθενών με μέτρηση που δεν λείπει στην αρχική αξιολόγηση.
Η αρχική αξιολόγηση ορίζεται ως η τελευταία διαθέσιμη μέτρηση πριν από την έναρξη της θεραπείας.
α. Με βάση μια ανάλυση με χρήση μοντέλου συνδιακύμανσης με όρους για την ομάδα θεραπείας, τη μέγιστη κυστεομετρική χωρητικότητα κύστης κατά την αρχική αξιολόγηση και το βάρος κατά την αρχική αξιολόγηση. Για την εισαγωγή των τιμών που λείπουν χρησιμοποιήθηκε η μεταφορά της τελευταίας παρατήρησης/η παρατήρηση αρχικής αξιολόγησης.
β. Δεν προγραμματίστηκε δοκιμή υπόθεσης για την Κοόρτη 2, συνεπώς, δεν παρουσιάζονται καθόλου τιμές p.
Δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία
Η θεραπεία με δισκία φεσοτεροδίνης 4 mg ή 8 mg κατέληξε σε στατιστικά σημαντικές βελτιώσεις στον ουροδυναμικά μετρούμενο όγκο κύστης του δευτερεύοντος καταληκτικού σημείου κατά την πρώτη ακούσια σύσπαση του εξωστήρα μυός.
Οι συχνότερα αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες στη φάση αποτελεσματικότητας ήταν διάρροια, ξηροστομία, δυσκοιλιότητα, κοιλιακό άλγος (συμπεριλαμβανομένου πόνου στην άνω κοιλιακή χώρα) και κεφαλαλγία. Αυτές οι ήπιας έως μέτριας μορφής ανεπιθύμητες ενέργειες συνάδουν με τις φαρμακολογικές, αντιμουσκαρινικές ιδιότητες της φεσοτεροδίνης. Σε ασθενείς που έλαβαν το TOVIAZ παρατηρήθηκαν αυξήσεις της καρδιακής συχνότητας οι οποίες δεν συσχετίστηκαν με κλινικά συμπτώματα. Συνολικά, το προφίλ ασφάλειας σε παιδιατρικούς ασθενείς με νευρογενή υπερδραστηριότητα του εξωστήρα μυός ήταν παρόμοιο με εκείνο που παρατηρείται σε ενηλίκους με σύνδρομο υπερδραστήριας ουροδόχου κύστης.
Απορρόφηση
Μετά την από του στόματος χορήγηση, λόγω της ταχείας και εκτεταμένης υδρόλυσης από μη ειδικές εστεράσες πλάσματος, η φεσοτεροδίνη δεν ανιχνεύθηκε στο πλάσμα.
Η βιοδιαθεσιμότητα του ενεργού μεταβολίτη είναι 52%. Μετά την εφάπαξ από του στόματος χορήγηση ή χορήγηση πολλαπλών δόσεων φεσοτεροδίνης, σε δόσεις από 4 mg έως 28 mg, οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα του ενεργού μεταβολίτη είναι ανάλογες της δόσης. Οι εκθέσεις 5-HMT σε σταθερή κατάσταση σε υγιείς ενηλίκους συμμετέχοντες έπειτα από τη λήψη δισκίων φεσοτεροδίνης
4 mg και 8 mg μία φορά ημερησίως παρουσιάζονται συνοπτικά στον Πίνακα 3.
Πίνακας 3: Σύνοψη των γεωμετρικών μέσων [% CV] φαρμακοκινητικών παραμέτρων για τον δραστικό μεταβολίτη μετά τη χορήγηση δόσεων φεσοτεροδίνης σε σταθερή κατάσταση σε ενηλίκους, υγιείς συμμετέχοντες, ηλικίας 18 ετών έως 50 ετών
| Δοσολογία/Φαρμακοτεχνικήμορφή | N | Cmax,ss (ng/mL) | AUCtau,ss (ng*h/mL) |
| 4 mg QD/δισκίο | 6 | 1,71 (74,9) | 16,39 (69,8) |
| 8 mg QD/ δισκίο | 6 | 4,66 (43,3) | 46,51 (46,8) |
Συντομεύσεις: AUCtau,ss = εμβαδόν υπό την καμπύλη συγκέντρωσης – χρόνου σε σταθερή κατάσταση στο 24ωρο μεσοδιάστημα χορήγησης των δόσεων, Cmax,ss = μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα σε σταθερή κατάσταση, CV = συντελεστής διακύμανσης, N = αριθμός ασθενών με δεδομένα ΦΚ, QD = μία φορά ημερησίως.
Τα μέγιστα επίπεδα στο πλάσμα επιτυγχάνονται μετά από περίπου 5 ώρες. Τα θεραπευτικά επίπεδα στο πλάσμα επιτυγχάνονται μετά την πρώτη χορήγηση φεσοτεροδίνης. Δεν εμφανίζεται συσσώρευση μετά από χορήγηση πολλαπλών δόσεων.
Κατανομή
Η δέσμευση του ενεργού μεταβολίτη σε πρωτεΐνες πλάσματος είναι χαμηλή με περίπου 50% να δεσμεύεται στη λευκωματίνη και στην άλφα-1-όξινη γλυκοπρωτεΐνη. Ο μέσος όγκος κατανομής σταθερής κατάστασης μετά από ενδοφλέβια έγχυση του ενεργού μεταβολίτη είναι 169 l.
Βιομετασχηματισμός
Μετά την από του στόματος χορήγηση, η φεσοτεροδίνη υδρολύεται ταχέως και εκτεταμένα στον ενεργό μεταβολίτη της. Ο ενεργός μεταβολίτης μεταβολίζεται περαιτέρω στο ήπαρ στον καρβοξυ-, καρβοξυ-N-δεσισοπροπυλικό και N-δεσισοπροπυλικό μεταβολίτη του με εμπλοκή του CYP2D6 και CYP3A4. Κανένας από αυτούς τους μεταβολίτες δεν συνεισφέρει σημαντικά στην αντιμουσκαρινική δραστηριότητα της φεσοτεροδίνης. Οι μέσες τιμές Cmax και AUC του ενεργού μεταβολίτη είναι 1,7 και 2 φορές υψηλότερες αντίστοιχα, σε άτομα με χαμηλό μεταβολισμό μέσω του CYP2D6, σε σύγκριση με άτομα με εκτεταμένο μεταβολισμό.
Απέκκριση
Ο ηπατικός μεταβολισμός και η νεφρική απέκκριση συνεισφέρουν σημαντικά στην κάθαρση του ενεργού μεταβολίτη. Μετά την από του στόματος χορήγηση της φεσοτεροδίνης, περίπου το 70% της χορηγηθείσας δόσης ανακτήθηκε στα ούρα ως ενεργός μεταβολίτης (16%), καρβοξυ- μεταβολίτης (34%), καρβοξυ-N-δεσισοπροπυλικός μεταβολίτης (18%) ή N-δεσισοπροπυλικός μεταβολίτης (1%) και μια μικρότερη ποσότητα (7%) ανακτήθηκε στα κόπρανα. Η τελική ημίσεια ζωή του ενεργού μεταβολίτη μετά την από του στόματος χορήγηση είναι περίπου 7 ώρες και καθορίζεται από το βαθμό της απορρόφησης.
Ηλικία και φύλο
Δεν συνιστάται προσαρμογή της δόσης σε αυτές τις υποομάδες πληθυσμού. Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της φεσοτεροδίνης δεν επηρεάζονται σημαντικά από την ηλικία και το φύλο.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Σε παιδιατρικούς ασθενείς, ηλικίας από 6 ετών έως 17 ετών με νευρογενή υπερδραστηριότητα του εξωστήρα μυός, με βάρος 35 kg με κατάσταση εκτεταμένου μεταβολισμού του CYP2D6 που λαμβάνουν δισκία φεσοτεροδίνης, οι μέσες τιμές της φαινόμενης απέκκρισης από του στόματος, ο όγκος κατανομής και η σταθερά ποσοστού απορρόφησης του 5-HMT εκτιμώνται ότι είναι περίπου 72 L/h, 68 L και 0,09 h-1, αντίστοιχα. Η τιμή Tmax και ο χρόνος ημιζωής του 5-HMT εκτιμώνται ότι
είναι περίπου 2,55 h και 7,73 h, αντίστοιχα. Όπως στους ενηλίκους, η έκθεση στο 5-HMT σε άτομα με
χαμηλό μεταβολισμό του CYP2D6 εκτιμήθηκε ότι είναι περίπου 2 φορές υψηλότερη σε σύγκριση με τα άτομα με εκτεταμένο μεταβολισμό.
Οι εκ των υστέρων (post-hoc) εκτιμήσεις των εκθέσεων του 5-HMT σε σταθερή κατάσταση σε παιδιατρικούς ασθενείς που λαμβάνουν δισκία φεσοτεροδίνης 4 mg και 8 mg μία φορά ημερησίως παρουσιάζονται συνοπτικά στον Πίνακα 4.
Πίνακας 4: Σύνοψη των γεωμετρικών μέσων [% CV] φαρμακοκινητικών παραμέτρων για τον δραστικό μεταβολίτη μετά τη χορήγηση δόσεων φεσοτεροδίνης σε σταθερή κατάσταση σε παιδιατρικούς ασθενείς με NDO (νευρογενής υπερδραστηριότητα του εξωστήρα μυός) ή OAB (υπερδραστήρια ουροδόχος κύστη), με βάρος > 25 kg
| Ηλικία | Δοσολογία/Φαρμακοτεχνικήμορφή | N | Cmax,ss (ng/mL) | AUCtau,ss (ng*h/mL) |
| 6 έως 17 έτη (ασθενείς μεNDO) | 4 mg QD/δισκίο | 32 | 4,88 (48,2) | 59,1 (51,7) |
| 8 mg QD/δισκίο | 39 | 8,47 (41,6) | 103 (46,2) | |
| 8 έως 17 έτη (ασθενείς μεNDO ή OAB) | 8 mg QD/δισκίο1 | 21 | 7,15 (39,5) | 86,4 (44,0) |
1 η χορήγηση δόσεων άρχισε με 4 mg QD για 4 εβδομάδες και κλιμακώθηκε στα 8 mg QD για τις επόμενες 4 εβδομάδες.
Συντομεύσεις: AUCtau,ss = εμβαδόν υπό την καμπύλη συγκέντρωσης – χρόνου σε σταθερή κατάσταση στο 24ωρο μεσοδιάστημα χορήγησης των δόσεων, Cmax,ss = μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα σε σταθερή κατάσταση, CV = συντελεστής διακύμανσης, N = αριθμός ασθενών με δεδομένα ΦΚ, QD = μία φορά ημερησίως.
Νεφρική δυσλειτουργία
Σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (GFR 30-80 ml/min), οι τιμές Cmax και AUC του ενεργού μεταβολίτη αυξήθηκαν έως 1,5 και 1,8 φορές αντίστοιχα, σε σύγκριση με υγιή άτομα. Σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (GFR < 30 ml/min), οι τιμές Cmax και AUC αυξήθηκαν κατά 2,0 και 2,3 φορές αντίστοιχα.
Ηπατική δυσλειτουργία
Σε ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (Child Pugh B), οι τιμές Cmax και AUC του ενεργού μεταβολίτη αυξήθηκαν κατά 1,4 και 2,1 φορές αντίστοιχα, σε σύγκριση με υγιή άτομα. Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της φεσοτεροδίνης σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία δεν έχουν μελετηθεί.
Φαρμακευτικές πληροφορίες - TOVIAZ 4MG/TAB
Πυρήνας δισκίου Ξυλιτόλη Μονοϋδρική λακτόζη
Μικροκρυσταλλική κυτταρίνη Υπρομελλόζη
Διβεχενικός εστέρας της γλυκερόλης Τάλκης
Επικάλυψη με λεπτό υμένιο Πολυ(βινυλαλκοόλη) Διοξείδιο του τιτανίου (E171) Πολυαιθυλενογλυκόλη (3350) Τάλκης
Λεκιθίνη σόγιας
Λάκα αργιλίου ινδικοκαρμίνης (E132)
Μη φυλάσσετε σε θερμοκρασία μεγαλύτερη των 25°C.
Φυλάσσετε στην αρχική συσκευασία, για να προστατεύεται από την υγρασία.
Τα δισκία TOVIAZ 4 mg και 8 mg είναι συσκευασμένα σε κυψέλες αλουμινίου-αλουμίνιου σε κουτιά που περιέχουν 7, 14, 28, 30, 56, 84, 98 ή 100 δισκία. Επιπρόσθετα, τα δισκία TOVIAZ 4 mg και 8 mg είναι επίσης συσκευασμένα σε φιάλες από πολυαιθυλένιο υψηλής πυκνότητας που περιέχουν 30 ή 90 δισκία.
Μπορεί να μη κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.