TRAMAL SR PR.TAB 150MG/TAB

To TRAMAL SR χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση του πόνου μέτριας έως ισχυρής έντασης.

Δοσολογία

Η δοσολογία πρέπει να προσαρμόζεται ανάλογα με την ένταση του πόνου και την ευαισθησία του κάθε ασθενούς. Γενικά πρέπει να επιλέγεται η μικρότερη αποτελεσματική δόση για την αναλγησία. Δεν πρέπει να υπερβαίνονται οι ημερήσιες δόσεις των 400 mg υδροχλωρικής τραμαδόλης, παρά μόνο

σε ειδικές κλινικές περιπτώσεις.

Εκτός και εάν συνταγογραφηθεί διαφορετικά, το TRAMAL SR πρέπει να χορηγείται ως ακολούθως:

Ενήλικες και έφηβοι άνω των 12 ετών:

Η συνηθισμένη αρχική δόση είναι 50 – 100 mg υδροχλωρικής τραμαδόλης δύο φορές την ημέρα, πρωί και βράδυ. Εάν η ανακούφιση από τον πόνο δεν είναι επαρκής, η δόση μπορεί να τιτλοποιηθεί προς τα πάνω, έως 150 mg ή 200 mg υδροχλωρικής τραμαδόλης δύο φορές την ημέρα (βλ. παράγραφο 5.1).

Παιδιατρικός πληθυσμός

Το ΤRΑΜΑL SR δεν είναι κατάλληλο για παιδιά μικρότερα των 12 ετών.

Ηλικιωμένοι ασθενείς

Δεν είναι συνήθως απαραίτητη η προσαρμογή της δοσολογίας σε ασθενείς μέχρι 75 ετών χωρίς κλινική εκδήλωση ηπατικής ή νεφρικής ανεπάρκειας. Σε ηλικιωμένους ασθενείς άνω των 75 ετών η αποβολή μπορεί να παραταθεί. Συνεπώς, εάν είναι αναγκαίο τα μεσοδιαστήματα μεταξύ των δόσεων μπορεί να παραταθούν ανάλογα με τις ανάγκες του ασθενούς.

Ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια/αιμοκάθαρση και ηπατική ανεπάρκεια

Σε ασθενείς με νεφρική και/ή ηπατική ανεπάρκεια, καθυστερεί η αποβολή της τραμαδόλης. Σε αυτούς τους ασθενείς πρέπει να λαμβάνεται προσεκτικά υπόψη παράταση των μεσοδιαστημάτων μεταξύ των δόσεων ανάλογα με τις ανάγκες του ασθενούς.

Σε περιπτώσεις σοβαρής μορφής νεφρικής και/ή ηπατικής ανεπάρκειας το ΤRΑΜΑL SR δισκία παρατεταμένης αποδέσμευσης δεν συνιστάται.

Τρόπος χορήγησης

Τα δισκία πρέπει να λαμβάνονται ολόκληρα, να μη διαιρούνται ή να μασώνται, με επαρκή ποσότητα υγρών, ανεξάρτητα από τα γεύματα.

Στόχοι της θεραπείας και διακοπή

Πριν από την έναρξη της θεραπείας με το TRAMAL SR η στρατηγική της θεραπείας, συμπεριλαμβανομένων της διάρκειας της θεραπείας και των στόχων της θεραπείας, καθώς και κάποιο πρόγραμμα για το τέλος της θεραπείας θα πρέπει να συμφωνηθούν με τον ασθενή, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες διαχείρισης πόνου. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας, θα πρέπει να υπάρχει συχνή επικοινωνία μεταξύ του ιατρού και του ασθενούς για την αξιολόγηση της ανάγκης συνέχισης της θεραπείας, την εξέταση του ενδεχομένου διακοπής και την προσαρμογή της δοσολογίας, εάν χρειάζεται. Όταν κάποιος ασθενής δεν χρειάζεται πλέον θεραπεία με τραμαδόλη, μπορεί να είναι σκόπιμη η σταδιακή μείωση της δόσης ώστε να προληφθούν συμπτώματα στέρησης. Εάν δεν ελέγχεται επαρκώς ο πόνος, θα πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο υπεραλγησίας, ανοχής και εξέλιξης της υποκείμενης νόσου (βλ. παράγραφο 4.4).

Διάρκεια θεραπείας

Το ΤRΑΜΑL SR δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να χορηγείται για διάστημα μεγαλύτερο από όσο είναι απόλυτα αναγκαίο. Αν η μακροχρόνια αντιμετώπιση του πόνου με ΤRΑΜΑL SR είναι απαραίτητη, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση και τη σοβαρότητα της νόσου, πρέπει να γίνονται προσεκτικοί και τακτικοί έλεγχοι (με μεσοδιαστήματα ελεύθερα θεραπείας, αν απαιτείται) ως προς το αν και σε ποιο βαθμό είναι αναγκαία περαιτέρω θεραπεία.

Το ΤRΑΜΑL SR αντενδείκνυται

• σε υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1,

• σε οξεία δηλητηρίαση με οινόπνευμα, υπνωτικά, αναλγητικά, οπιοειδή ή άλλα ψυχοτρόπα φαρμακευτικά προϊόντα,

• σε ασθενείς που λαμβάνουν αναστολείς της μονο-αμινο-οξειδάσης (ΜΑΟ) ή που έχουν λάβει θεραπεία με αυτούς τις τελευταίες 14 ημέρες (βλέπε παράγραφο 4.5),

• σε ασθενείς με επιληψία μη ελεγχόμενη με θεραπεία,

• για χρήση σε αγωγή απεξάρτησης από ναρκωτικά.

Το ΤRΑΜΑL SR μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο με ιδιαίτερη προσοχή σε ασθενείς που παρουσιάζουν εξάρτηση από τα οπιοειδή, σε ασθενείς με εγκεφαλική βλάβη, καταπληξία, μειωμένο επίπεδο συνείδησης ασαφούς προέλευσης, διαταραχές του αναπνευστικού κέντρου ή λειτουργίας, αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση.

Το προϊόν πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο με προσοχή σε ασθενείς ευαίσθητους στα οπιούχα.

Η ταυτόχρονη χρήση του ΤRΑΜΑL SR με κατασταλτικά φάρμακα όπως οι βενζοδιαζεπίνες ή συναφή φάρμακα μπορεί να οδηγήσει σε καταστολή, αναπνευστική καταστολή, κώμα και θάνατο. Λόγω αυτών των κινδύνων, η ταυτόχρονη συνταγογράφηση με αυτά τα κατασταλτικά φάρμακα πρέπει να γίνεται μόνο σε ασθενείς για τους οποίους δεν είναι δυνατές εναλλακτικές θεραπευτικές επιλογές. Εάν ληφθεί η απόφαση για συνταγογράφηση του ΤRΑΜΑL SR ταυτόχρονα με κατασταλτικά φάρμακα, πρέπει να χρησιμοποιείται η χαμηλότερη αποτελεσματική δόση και η διάρκεια της ταυτόχρονης θεραπείας πρέπει να είναι όσο το δυνατόν βραχύτερη.

Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά για σημεία και συμπτώματα αναπνευστικής καταστολής και καταστολής του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος. Από την άποψη αυτή, συνιστάται ανεπιφύλακτα η ενημέρωση των ασθενών και των φροντιστών τους για αυτά τα συμπτώματα (βλέπε παράγραφο 4.5).

Πρέπει να δίδεται προσοχή όταν χορηγείται σε ασθενείς με αναπνευστική καταστολή ή όταν χορηγούνται ταυτόχρονα κατασταλτικά του ΚΝΣ (βλέπε παράγραφο 4.5) ή όταν υπερβαίνεται σημαντικά η συνιστώμενη δοσολογία (βλέπε παράγραφο 4.9) καθώς δεν μπορεί να αποκλεισθεί η πιθανότητα αναπνευστικής καταστολής σε αυτές τις περιπτώσεις.

Διαταραχές της αναπνοής που σχετίζονται με τον ύπνο

Τα οπιοειδή μπορούν να προκαλέσουν διαταραχές της αναπνοής που σχετίζονται με τον ύπνο, συμπεριλαμβανομένης της κεντρικής υπνικής άπνοιας (central sleep apnea, CSA) και της υποξαιμίας που σχετίζεται με τον ύπνο. Η χρήση οπιοειδών αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης CSA με δοσοεξαρτώμενο τρόπο. Σε ασθενείς που εμφανίζουν CSA, εξετάστε το ενδεχόμενο μείωσης της συνολικής δοσολογίας των οπιοειδών.

Σπασμοί έχουν αναφερθεί σε ασθενείς που λαμβάνουν τραμαδόλη στα συνιστώμενα επίπεδα δοσολογίας. Ο κίνδυνος μπορεί να αυξηθεί όταν οι δόσεις της τραμαδόλης υπερβαίνουν το συνιστώμενο ανώτερο όριο της ημερήσιας δόσης (400 mg). Επίσης, η τραμαδόλη μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο σπασμών σε ασθενείς που λαμβάνουν άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που μειώνουν τον ουδό του επιληπτικού σπασμού (βλέπε παράγραφο 4.5). Ασθενείς με επιληψία ή εκείνοι με προδιάθεση για σπασμούς πρέπει να λαμβάνουν αγωγή με τραμαδόλη μόνον εάν οι περιστάσεις εξαναγκάζουν για κάτι τέτοιο.

Σύνδρομο σεροτονίνης

Έχει αναφερθεί σύνδρομο σεροτονίνης, μια δυνητικά απειλητική για τη ζωή πάθηση, σε ασθενείς που λαμβάνουν τραμαδόλη σε συνδυασμό με άλλους σεροτονινεργικούς παράγοντες ή τραμαδόλη ως μονοθεραπεία (βλ. παραγράφους 4.5, 4.8 και 4.9).

Εάν η θεραπεία με συγχορήγηση άλλων σεροτονινενεργικών παραγόντων κρίνεται απαραίτητη κλινικά, συνιστάται η προσεκτική παρακολούθηση του ασθενούς, ιδιαίτερα κατά την έναρξη της

θεραπείας και κατά την αύξηση των δόσεων.

Τα συμπτώματα του συνδρόμου σεροτονίνης μπορεί να περιλαμβάνουν μεταβολές στην ψυχική κατάσταση, αστάθεια του αυτόνομου νευρικού συστήματος, νευρομυϊκές ανωμαλίες και/ή συμπτώματα του γαστρεντερικού.

Εάν υπάρχει υποψία για σύνδρομο σεροτονίνης, θα πρέπει να εξεταστεί η μείωση της δόσης ή η διακοπή της θεραπείας, ανάλογα με τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων. Η διακοπή των σεροτονινεργικών φαρμάκων επιφέρει συνήθως ταχεία βελτίωση.

Ανοχή και διαταραχή χρήσης οπιοειδών (κατάχρηση και εξάρτηση)

Με την επανειλημμένη χορήγηση οπιοειδών, όπως του TRAMAL SR, μπορεί να αναπτυχθούν ανοχή, σωματική και ψυχολογική εξάρτηση και διαταραχή της χρήσης οπιοειδών (opioid use disorder, OUD). Η επανειλημμένη χρήση του TRAMAL SR μπορεί να οδηγήσει σε διαταραχή της χρήσης οπιοειδών (OUD). Υψηλότερη δόση και μεγαλύτερη διάρκεια θεραπείας με οπιοειδή μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο εμφάνισης OUD. Η κατάχρηση ή η σκόπιμη κακή χρήση του TRAMAL SR μπορεί να επιφέρει υπερδοσολογία ή/και θάνατο. Ο κίνδυνος εκδήλωσης OUD είναι αυξημένος σε ασθενείς με προσωπικό ή οικογενειακό ιστορικό (γονείς ή αδέλφια) διαταραχών χρήσης ουσιών (συμπεριλαμβανομένης της διαταραχής από τη χρήση αλκοόλ), σε ενεργούς χρήστες προϊόντων καπνού ή σε ασθενείς με προσωπικό ιστορικό άλλων διαταραχών ψυχικής υγείας (π.χ. μείζονα κατάθλιψη, άγχος και διαταραχές προσωπικότητας).

Πριν από την έναρξη της θεραπείας με το TRAMAL SR και κατά τη διάρκεια της θεραπείας, θα πρέπει να συμφωνηθούν με τον ασθενή οι στόχοι της θεραπείας και ένα πρόγραμμα διακοπής (βλ. παράγραφο 4.2). Πριν από τη θεραπεία και κατά τη διάρκειά της, ο ασθενής θα πρέπει επίσης να ενημερώνεται για τους κινδύνους και τα σημεία της OUD. Εάν παρουσιαστούν αυτά τα σημεία, θα πρέπει να συνιστάται στους ασθενείς να επικοινωνήσουν με τον ιατρό τους.

Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται για σημάδια συμπεριφοράς αναζήτησης φαρμάκων (π.χ. πρόωρες αιτήσεις για καινούργια συνταγογράφηση). Αυτό περιλαμβάνει την επανεξέταση συγχορηγούμενων οπιοειδών και ψυχοδραστικών φαρμάκων (όπως οι βενζοδιαζεπίνες). Για ασθενείς με σημεία και συμπτώματα OUD, θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο συμβουλευτικής προσέγγισης μέσω ειδικού σε θέματα εθισμού.

Όταν δεν απαιτείται πλέον θεραπεία ενός ασθενούς με τραμαδόλη, ενδέχεται να συνιστάται η σταδιακή μείωση της δόσης για την πρόληψη των συμπτωμάτων στέρησης.

Η τραμαδόλη δεν είναι κατάλληλη για αγωγή υποκατάστασης σε ασθενείς που παρουσιάζουν εξάρτηση από τα οπιοειδή. Αν και αγωνιστής των οπιοειδών, η τραμαδόλη δεν μπορεί να καταστείλει τα συμπτώματα στέρησης από τη μορφίνη.

Μεταβολισμός από το CYP2D6

Η τραμαδόλη μεταβολίζεται από το ηπατικό ένζυμο CYP2D6. Εάν κάποιος ασθενής έχει ανεπάρκεια ή πλήρη έλλειψη αυτού του ενζύμου ενδέχεται να μην επιτευχθεί επαρκής αναλγητική δράση. Οι εκτιμήσεις υποδεικνύουν ότι έως και το 7% του Καυκάσιου πληθυσμού μπορεί να έχει αυτήν την ανεπάρκεια. Ωστόσο, εάν ο ασθενής είναι υπερ-ταχύς μεταβολιστής, υπάρχει ο κίνδυνος εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών οπιοειδούς τοξικότητας ακόμη και σε συνήθεις συνταγογραφούμενες δόσεις.

Τα γενικά συμπτώματα οπιοειδούς τοξικότητας περιλαμβάνουν σύγχυση, υπνηλία, ρηχή αναπνοή, μύση, ναυτία, έμετο, δυσκοιλιότητα και ανορεξία. Σε βαριές περιπτώσεις μπορούν να περιλαμβάνουν συμπτώματα κυκλοφορικής και αναπνευστικής καταστολής, τα οποία ενδέχεται να είναι απειλητικά για τη ζωή και πολύ σπάνια θανατηφόρα. Οι εκτιμήσεις του επιπολασμού των υπερ-ταχέων μεταβολιστών σε διαφορετικούς πληθυσμούς συνοψίζονται παρακάτω:

Μετεγχειρητική χρήση σε παιδιά

Έχουν υπάρξει αναφορές στη δημοσιευμένη βιβλιογραφία ότι η χορήγηση τραμαδόλης μετεγχειρητικά σε παιδιά ύστερα από αμυγδαλεκτομή ή/και αδενοτομή για αποφρακτική υπνική άπνοια, οδήγησε σε σπάνια αλλά απειλητικά για τη ζωή ανεπιθύμητα συμβάντα. Θα πρέπει να δίδεται ιδιαίτερη προσοχή όταν η τραμαδόλη χορηγείται σε παιδιά για τη μετεγχειρητική ανακούφιση του πόνου και θα πρέπει να συνοδεύεται από στενή παρακολούθηση για συμπτώματα οπιοειδούς τοξικότητας, συμπεριλαμβανομένης της αναπνευστικής καταστολής.

Παιδιά με επιβαρυμένη αναπνευστική λειτουργία

Η χρήση της τραμαδόλης δεν συνιστάται σε παιδιά με δυνητικά επιβαρυμένη αναπνευστική λειτουργία, όπως παιδιά με νευρομυϊκές διαταραχές, βαριές καρδιακές ή αναπνευστικές παθήσεις, λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού ή των πνευμόνων, πολλαπλά τραύματα ή παιδιά τα οποία έχουν υποβληθεί σε εκτεταμένες χειρουργικές επεμβάσεις. Αυτοί οι παράγοντες μπορούν να επιδεινώσουν τα συμπτώματα της οπιοειδούς τοξικότητας.

Επινεφριδιακή ανεπάρκεια

Τα οπιοειδή αναλγητικά μπορεί περιστασιακά να προκαλέσουν αναστρέψιμη επινεφριδιακή ανεπάρκεια που απαιτεί παρακολούθηση και θεραπεία υποκατάστασης με γλυκοκορτικοειδή. Τα συμπτώματα οξείας ή χρόνιας επινεφριδιακής ανεπάρκειας μπορεί να περιλαμβάνουν π.χ. σοβαρό κοιλιακό άλγος, ναυτία και έμετο, χαμηλή αρτηριακή πίεση, υπερβολική κόπωση, μειωμένη όρεξη και απώλεια βάρους.

Το ΤRΑΜΑL SR περιέχει λακτόζη. Οι ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, Lapp ανεπάρκεια λακτάσης ή δυσαπορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης δεν πρέπει να πάρουν αυτό το φάρμακο.

Το ΤRΑΜΑL SR δεν πρέπει να συνδυάζεται με αναστολείς MAO (βλέπε παράγραφο 4.3).

Σε ασθενείς που έλαβαν αναστολείς ΜΑΟ τις τελευταίες 14 ημέρες πριν από τη χρήση του οπιοειδούς πεθιδίνη, παρατηρήθηκαν αλληλεπιδράσεις στο κεντρικό νευρικό σύστημα, στην αναπνευστική και καρδιαγγειακή λειτουργία, επικίνδυνες για τη ζωή. Οι ίδιες αλληλεπιδράσεις με τους αναστολείς ΜΑΟ δεν μπορούν να αποκλεισθούν κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ΤRΑΜΑL SR.

Κεντρικώς δρώντα φαρμακευτικά προϊόντα/κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ)-

Η ταυτόχρονη χορήγηση του ΤRΑΜΑL SR με άλλες ηρεμιστικές ουσίες που δρουν κεντρικά, περιλαμβανομένου του οινοπνεύματος, μπορεί να ενισχύει τις επιδράσεις στο ΚΝΣ (βλέπε παράγραφο 4.8).

Η ταυτόχρονη χρήση του TRAMAL SR με κατασταλτικά φάρμακα όπως οι βενζοδιαζεπίνες ή ουσίες με κατασταλτική δράση του ΚΝΣ ή του αναπνευστικού συστήματος (όπως, άλλα οπιοειδή, αντιβηχικά ή θεραπείες υποκατάστασης, βαρβιτουρικά, αντιψυχωσικά, H1-αντισταμινικά, οινόπνευμα) αυξάνει τον κίνδυνο καταστολής, αναπνευστικής καταστολής, κώματος και θανάτου εξαιτίας της αθροιστικής κατασταλτικής δράσης στο ΚΝΣ.

Ως εκ τούτου αν αποφασιστεί η ταυτόχρονη χρήση του TRAMAL SR με κατασταλτικά του ΚΝΣ ή του αναπνευστικού συστήματος, θα πρέπει να χορηγείται η ελάχιστη δυνατή θεραπευτική δόση του

TRAMAL SR και η διάρκεια της ταυτόχρονης χρήσης θα πρέπει να είναι περιορισμένη (βλέπε παράγραφο 4.4).

Η ταυτόχρονη χρήση του TRAMAL SR με γκαμπαπεντινοειδή (γκαμπαπεντίνη και πρεγκαμπαλίνη) μπορεί να επιφέρει αναπνευστική καταστολή, σημαντική καταστολή, κώμα ή θάνατο.

Τα αποτελέσματα των φαρμακοκινητικών μελετών έχουν αποδείξει μέχρι τώρα ότι κατά την ταυτόχρονη ή προηγούμενη χορήγηση σιμετιδίνης (αναστολέας μεταβολικών ενζύμων) κλινικά σχετικές αλληλεπιδράσεις είναι απίθανο να συμβούν. Η ταυτόχρονη ή προγενέστερη χορήγηση καρβαμαζεπίνης (ενζυμικός επαγωγέας) μπορεί να μειώσει την αναλγητική ενέργεια και να βραχύνει τη διάρκεια της δράσης.

Η τραμαδόλη μπορεί να προκαλέσει σπασμούς και να αυξήσει το δυναμικό πρόκλησης σπασμών των εκλεκτικών αναστολέων της επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (SSRIs), των αναστολέων επαναπρόσληψης σεροτονίνης-νορεπινεφρίνης (SNRIs), των τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών, των αντιψυχωσικών φαρμάκων και φαρμάκων που μειώνουν τον ουδό των σπασμών (όπως βουπροπιόνη, μιρταζαπίνη, τετραϋδροκανναβινόλη).

Η ταυτόχρονη θεραπευτική χρήση της τραμαδόλης και σεροτονινεργικών φαρμάκων, όπως εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs), αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης-νορεπινεφρίνης (SNRIs), αναστολείς ΜΑΟ (βλέπε παράγραφο 4.3), τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά και μιρταζαπίνη, μπορεί να προκαλέσει σύνδρομο σεροτονίνης, μια δυνητικά απειλητική για τη ζωή πάθηση (βλ. παραγράφους 4.4 και 4.8).

Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίδεται όταν χορηγείται ταυτόχρονη θεραπεία με τραμαδόλη και παράγωγα κουμαρίνης (π.χ. βαρφαρίνη) διότι έχει αναφερθεί αύξηση του INR με επακόλουθη σοβαρή αιμορραγία και εκχυμώσεις σε μερικούς ασθενείς.

Άλλες δραστικές ουσίες οι οποίες ως γνωστόν αναστέλλουν τη δράση του CYP3A4, όπως η κετοκοναζόλη και η ερυθρομυκίνη, μπορεί να αναστείλουν το μεταβολισμό της τραμαδόλης (N-απομεθυλίωση) και πιθανόν και το μεταβολισμό του ενεργού O-απομεθυλιωμένου μεταβολίτη. Η κλινική σημασία της αλληλεπίδρασης αυτής δεν έχει μελετηθεί (βλέπε παράγραφο 4.8).

Σε μικρό αριθμό μελετών η προ- ή μετεγχειρητική χρήση του αντιεμετικού 5-ΗΤ3 ανταγωνιστή ονδανσετρόνη αύξησε την ανάγκη σε τραμαδόλη σε ασθενείς με μετεγχειρητικό πόνο.

Κύηση

Οι μελέτες σε ζώα με τραμαδόλη έδειξαν ότι σε πολύ υψηλές δόσεις, παρατηρήθηκαν επιδράσεις στην ανάπτυξη των οργάνων, στην οστεοποίηση και στη θνησιμότητα των νεογνών. Η τραμαδόλη διέρχεται τον φραγμό του πλακούντα. Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για την ασφάλεια της τραμαδόλης στις έγκυες γυναίκες. Συνεπώς, η τραμαδόλη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά την κύηση.

Η τραμαδόλη - χορηγούμενη πριν ή κατά τη διάρκεια του τοκετού - δεν επηρεάζει τη συσταλτικότητα της μήτρας. Στα νεογνά μπορεί να επιφέρει αλλαγές στον αναπνευστικό ρυθμό που συνήθως δεν έχουν συσχετισθεί κλινικά. Η χρόνια χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να οδηγήσει σε στερητικά συμπτώματα του νεογνού.

Θηλασμός

Περίπου το 0,1% της δόσης τραμαδόλης που χορηγείται στη μητέρα εκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Κατά την περίοδο αμέσως μετά τον τοκετό, για ημερήσια δοσολογία έως 400 mg χορηγούμενης από

του στόματος στη μητέρα, αυτό αντιστοιχεί σε μέση ποσότητα τραμαδόλης (η οποία προσλαμβάνεται μέσω του θηλασμού από τα βρέφη) 3% της προσαρμοσμένης στο σωματικό βάρος δοσολογίας που χορηγείται στη μητέρα. Για τον λόγο αυτό, η τραμαδόλη δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της γαλουχίας ή, διαφορετικά, ο θηλασμός θα πρέπει να διακόπτεται κατά τη διάρκεια θεραπείας με τραμαδόλη. Η διακοπή του θηλασμού γενικά δεν είναι απαραίτητη μετά από εφάπαξ δόση τραμαδόλης.

Γονιμότητα

Η εμπειρία μετά την κυκλοφορία δεν υποδηλώνει επίδραση της τραμαδόλης στη γονιμότητα (βλέπε επίσης παράγραφο 5.3).

Ωστόσο, πρόσφατα βιβλιογραφικά δεδομένα έχουν δείξει επίδραση στην σεξουαλική λειτουργία αρσενικών αρουραίων, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη γονιμότητα.

ν

Ακόμη και όταν λαμβάνεται σύμφωνα με τις οδηγίες, το ΤRΑΜΑL SR μπορεί να προκαλέσει ενέργειες όπως υπνηλία και ζάλη και γι’ αυτό μπορεί να μειώσει τις αντιδράσεις των οδηγών και των χειριστών μηχανημάτων. Αυτό συμβαίνει ιδιαίτερα όταν χορηγείται σε συνδυασμό με οινόπνευμα και άλλες ψυχοτρόπες ουσίες.

Οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ναυτία και ζάλη και οι δύο σε ποσοστό μεγαλύτερο από το 10% των ασθενών.

Οι συχνότητες καθορίζονται ως ακολούθως:

Πολύ Συχνές: ≥1/10 Συχνές: ≥1/100, <1/10

Όχι συχνές: ≥1/1.000, <1/100 Σπάνιες: ≥1/10.000, <1/1.000 Πολύ σπάνιες: <1/10.000

Μη γνωστές: η συχνότητα δεν μπορεί να εκτιμηθεί με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

Σπάνιες: αλλεργικές αντιδράσεις (π.χ. δύσπνοια, βρογχόσπασμος, συριγμός, αγγειονευρωτικό οίδημα) και αναφυλαξία.

Καρδιακές διαταραχές

Όχι συχνές: διαταραχές καρδιακού παλμού (αίσθημα παλμών, ταχυκαρδία). Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να εμφανισθούν ιδιαίτερα κατά την ενδοφλέβια χορήγηση και σε ασθενείς που είναι σωματικά εξασθενημένοι.

Σπάνιες: βραδυκαρδία

Παρακλινικές εξετάσεις Σπάνιες: υπέρταση

Αγγειακές διαταραχές

Όχι συχνές: επιδράσεις στον καρδιαγγειακό ρυθμό (ορθοστατική υπόταση ή καρδιαγγειακό collapsus). Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να εμφανισθούν ιδιαίτερα κατά την ενδοφλέβια χορήγηση και σε ασθενείς που είναι σωματικά εξασθενημένοι.

Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος

Έχουν αναφερθεί στη βιβλιογραφία περιπτώσεις SIADH (ΣΑΕΑΟ - Σύνδρομο Απρόσφορης

Έκκρισης Αντιδιουρητικής Ορμόνης) αν και δεν έχει τεκμηριωθεί αιτιολογική σχέση για την τραμαδόλη.

Διαταραχές του νευρικού συστήματος Πολύ συχνές: ζάλη

Συχνές: κεφαλαλγία, υπνηλία

Σπάνιες: παραισθησία, τρόμος, σπασμοί, ακούσιες μυϊκές συσπάσεις, αφύσικος συντονισμός, συγκοπή, διαταραχές λόγου.

Mη γνωστές: Σύνδρομο σεροτονίνης

Εμφανίσθηκαν σπασμοί κυρίως μετά από χορήγηση υψηλών δόσεων τραμαδόλης ή κατά την ταυτόχρονη χρήση με άλλα φάρμακα που μπορεί να μειώσουν τον ουδό του επιληπτικού σπασμού (βλέπε παραγράφους 4.4 και 4.5).

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης Σπάνιες: διαταραχές της όρεξης

Μη γνωστές: υπογλυκαιμία

Έχουν αναφερθεί στη βιβλιογραφία περιπτώσεις υπονατριαιμίας, αν και δεν έχει τεκμηριωθεί αιτιολογική σχέση για την τραμαδόλη.

Ψυχιατρικές διαταραχές

Σπάνιες: ψευδαισθήσεις, σύγχυση, διαταραχές του ύπνου, παραλήρημα, άγχος και εφιάλτες.

Μετά τη χορήγηση του ΤRΑΜΑL SR μπορεί να εμφανισθεί μία ποικιλία ψυχιατρικών διαταραχών που διαφέρουν σε ένταση και φύση από ασθενή σε ασθενή (ανάλογα με την προσωπικότητα και τη διάρκεια της θεραπείας). Αυτές περιλαμβάνουν διαταραχές στην ψυχική διάθεση (συνήθως ευφορία, περιστασιακά δυσφορία), διαταραχές στη δραστηριότητα (συνήθως καταστολή, περιστασιακά αύξηση) και διαταραχές στη γνωστική και αισθητήρια αντίληψη (π.χ. διαταραχές στη λήψη αποφάσεων και αντίληψης). Μπορεί να εμφανισθεί εξάρτηση από το φάρμακο. Μπορεί να εμφανισθούν συμπτώματα στέρησης του φαρμάκου παρόμοια με εκείνα των οπιούχων όπως: διέγερση, άγχος, νευρικότητα, αϋπνία, υπερκινητικότητα, τρόμος και συμπτώματα από το γαστρεντερικό. Άλλα συμπτώματα που έχουν πολύ σπάνια παρατηρηθεί μετά τη διακοπή της θεραπείας με τραμαδόλη περιλαμβάνουν: επεισόδια πανικού, έντονο άγχος, ψευδαισθήσεις, παραισθησίες, εμβοές ώτων και ασυνήθιστα συμπτώματα από το ΚΝΣ (π.χ. σύγχυση, παραλήρημα, αποπροσωποποίηση, αποπραγματοποίηση, παράνοια).

Mη γνωστές: σύνδρομο κεντρικής υπνικής άπνοιας

Οφθαλμικές διαταραχές

Σπάνιες: μύση, θάμβος όρασης, μυδρίαση

Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου Σπάνιες: καταστολή της αναπνευστικής λειτουργίας, δύσπνοια

Εάν οι συνιστώμενες δόσεις έχουν υπερβεί σε σημαντικό βαθμό και χορηγούνται ταυτόχρονα άλλες ουσίες που δρουν κεντρικά (βλέπε παράγραφο 4.5), μπορεί να επέλθει καταστολή της αναπνευστικής λειτουργίας.

Έχει αναφερθεί επιδείνωση του άσθματος, ωστόσο, δεν αποδείχθηκε αιτιολογική σχέση.

Mη γνωστές: Λόξυγκας

Διαταραχές του γαστρεντερικού Πολύ συχνές: ναυτία

Συχνές: έμετος, δυσκοιλιότητα, ξηροστομία

Όχι συχνές: άμεση ανάγκη για έμετο, γαστρεντερική δυσφορία (π.χ. αίσθημα πίεσης στο στομάχι, μετεωρισμός), διάρροια

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού Συχνές: εφίδρωση

Όχι συχνές: δερματικές αντιδράσεις (π.χ. κνησμός, εξάνθημα, κνίδωση)

Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος Σπάνιες: κινητική αδυναμία

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

Έχουν αναφερθεί σε λίγες μεμονωμένες περιπτώσεις αυξημένα ηπατικά ένζυμα σε χρονική συσχέτιση με τη θεραπευτική χρήση της τραμαδόλης.

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

Σπάνιες: διαταραχές της ούρησης (δυσουρία και επίσχεση ούρων).

Γενικές διαταραχές Συχνές: κόπωση

Εξάρτηση από ναρκωτικές ουσίες

Η επανειλημμένη χρήση του TRAMAL SR μπορεί να οδηγήσει σε εξάρτηση από ναρκωτικές ουσίες, ακόμα και σε θεραπευτικές δόσεις. Ο κίνδυνος εξάρτησης από ναρκωτικές ουσίες μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με τους μεμονωμένους παράγοντες κινδύνου, τη δοσολογία και τη διάρκεια της θεραπείας με οπιοειδή για τον ασθενή (βλ. παράγραφο 4.4).

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων, Μεσογείων 284, GR-15562 Χολαργός, Αθήνα, Τηλ: + 30 2132040337, Ιστότοπος

:http://www.eof.gr, http://www.kitrinikarta.gr

Συμπτώματα

Κατ’ αρχάς, κατά τη δηλητηρίαση με τραμαδόλη, τα συμπτώματα που πρέπει να αναμένονται είναι όμοια με εκείνα των άλλων κεντρικώς δρώντων αναλγητικών (οπιοειδών). Αυτά περιλαμβάνουν ειδικότερα μύση, έμετο, καρδιαγγειακό collapsus, διαταραχές της εγρήγορσης μέχρι και κώμα, σπασμούς και καταστολή του αναπνευστικού μέχρι και άπνοια.

Έχει αναφερθεί επίσης σύνδρομο σεροτονίνης.

Αντιμετώπιση

Εφαρμόζονται τα γενικά μέτρα αντιμετώπισης επειγόντων περιστατικών. Κρατήστε ανοικτή την αναπνευστική οδό και διατηρείστε την αναπνευστική και καρδιαγγειακή λειτουργία ανάλογα με τα συμπτώματα.

Το αντίδοτο για την αναπνευστική καταστολή είναι η ναλοξόνη. Σε πειραματόζωα η ναλοξόνη δεν είχε καμία επίδραση σε σπασμούς. Σε περιπτώσεις σπασμών πρέπει να χορηγηθεί διαζεπάμη ενδοφλεβίως.

Σε δηλητηρίαση με μορφές χορηγούμενες από το στόμα, απολύμανση του στομάχου με ενεργό άνθρακα ή γαστρική πλύση συνιστάται μόνο μέσα σε 2 ώρες από τη λήψη της τραμαδόλης.

Απολύμανση του γαστρεντερικού σε επόμενο στάδιο μπορεί να είναι χρήσιμη σε περίπτωση δηλητηρίασης με εξαιρετικά μεγάλες ποσότητες ή με μορφές παρατεταμένης αποδέσμευσης.

Η τραμαδόλη μπορεί να απομακρυνθεί σε πολύ μικρό βαθμό από το αίμα με αιμοκάθαρση ή αιμοδιήθηση. Συνεπώς, η αντιμετώπιση της οξείας δηλητηρίασης με TRAMAL SR με αιμοκάθαρση

ή αιμοδιήθηση μόνο δεν είναι κατάλληλη για αποτοξίνωση.