TROFOCARD INJ.SOL 614,8(60,8Mg++)MG/AMP

• Καταστάσεις ένδειας μαγνησίου, εργαστηριακώς αποδεικνυόμενες.

Επί παρεντερικής χορήγησης (ενδομυϊκά ή ενδοφλέβια), η δοσολογία κανονίζεται ανάλογα του βαθμού της ένδειας του οργανισμού σε μαγνήσιο και κυμαίνεται από 150–300mg ημερησίως. Στα νεογνά και τα βρέφη οι παραπάνω δόσεις περιορίζονται στο 15%-20% και στα παιδιά 2-10 χρονών στο 20–50%.

Η ενδοφλέβια χορήγηση πρέπει να γίνεται βραδέως και μετ’ αραίωση εντός σακχαρούχου ή χλωριονατριούχου ισότονου διαλύματος. Απαγορεύεται η χρησιμοποίηση διαλυμάτων που περιέχουν διττανθρακικό νάτριο, λόγω σχηματισμού αδιάλυτου ανθρακικού μαγνησίου. Στην καθιέρωση ορθής και ακίνδυνης θεραπείας βοηθά η μέτρηση του μαγνησίου του ορού ή πλάσματος. Συνιστάται η διακοπή της χορήγησης όταν η μαγνησιαιμία υπερβεί τα 4mg% (1,65 mmol/l).

• Ενδομυϊκή χορήγηση:

  1 φύσιγγα των 5ml (60,8mg ή 2,5mmol ή 5mEq) την ημέρα ή κάθε δεύτερη ημέρα, βαθιά ενδομυϊκά.

• Ενδοφλέβια χορήγηση:

Το περιεχόμενο μιας φύσιγγας των 5ml (60,8mg ή 2,5mmol ή 5mEq) αραιώνεται με 5ml σακχαρούχο ή χλωριονατριούχο ισότονο διάλυμα μέσα στην ίδια σύριγγα και ακολούθως ενίεται αργά ενδοφλεβίως με ρυθμό 2-3ml ανά λεπτό.

Ενδοφλέβια «στάγδην» έγχυση: 4-5 φύσιγγες (240-300mg ή 10-12,5mmol) αραιώνονται εντός ενός λίτρου 5,0% γλυκόζης ή χλωριονατριούχου ισότονου διαλύματος, χορηγούνται δε στάγδην στη χρονική περίοδο των 12 ωρών.

• Βαριά καρδιακή και νεφρική ανεπάρκεια. Στις περιπτώσεις αυτές το ιδιοσκεύασμα πρέπει να χορηγείται με προσοχή και με συνεχή έλεγχο των επιπέδων του μαγνησίου στον ορό του αίματος.

Η πιθανότητα κατακράτησης μαγνησίου θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στα προχωρημένα στάδια νεφρικής ανεπάρκειας (επίπεδα κρεατινίνης στον ορό

>500μmol/Lit ή 6mg/100ml). Σε αυτήν την περίπτωση η συγκέντρωση Μαγνησίου στον ορό του αίματος δεν πρέπει να ξεπερνά τα 31,6mg.

• Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια μικρού βαθμού (κρεατινίνη ορού < 500μmol/L ή 6mg/100ml) καθώς και σε

ασθενείς που λαμβάνουν φάρμακα δακτυλίτιδας, δεν επιβάλλεται περιορισμός της ανωτέρω αναφερόμενης δοσολογίας.

Þ Σε περίπτωση λήψης τετρακυκλικών από το στόμα, θα πρέπει να μεσολαβούν τουλάχιστον 3 ώρες μεταξύ της χορήγησης των δύο φαρμάκων. Το ίδιο χρονικό διάστημα θα πρέπει να μεσολαβεί και για τη χορήγηση από το στόμα ασβεστίου και μαγνησίου.

Þ Επίσης, να μη χορηγείται παρεντερικά μαγνήσιο ταυτόχρονα με τη λήψη από το στόμα.

Κατηγορία Β.

Το TROFOCARD^® είναι ασφαλές τόσο κατά την κύηση, όσο και κατά το θηλασμό.

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που μπορεί να εμφανισθούν είναι:

→ Υπερμαγνησιαιμία από υπέρμετρη χορήγηση μπορεί να προκαλέσει αναπνευστική μυϊκή παράλυση, διαταραχή του καρδιακού ρυθμού, κολποκοιλιακό αποκλεισμό, καρδιακή ανακοπή.

→ Η τοξική δράση του στην καρδιά είναι συχνότερη με ταυτόχρονη χορήγηση δακτυλίτιδας.

→ Στη χορήγηση από του στόματος μπορεί να παρουσιαστούν διαρροϊκά φαινόμενα και κοιλιακοί πόνοι.

→ Στην ενδοφλέβια χορήγηση, ο ασθενής πιθανόν να έχει αίσθημα καύσου (αγγειοδιασταλτική δράση). Η μαγνησιοθεραπεία δια της παρεντερικής οδού πιθανόν να προκαλέσει αντιδράσεις δυσανεξίας. Στην περίπτωση αυτή συνιστάται η χορήγηση από το στόμα ή παρεντερικώς ενός αντιϊσταμινικού.

→ Κατά την ενδoφλέβια χορήγηση είναι δυνατόν να δημιουργηθεί θανατηφόρος δόση όταν συνυπάρχει βαρειά νεφρική ανεπάρκεια (αντένδειξη) και η ένεση γίνει πολύ γρήγορα.

→ Στην ενδομυϊκή χορήγηση μπορεί να παρουσιαστεί πόνος στο σημείο της ένεσης.

→ Ύστερα από παρατεταμένη θεραπεία ή υπερβολική δοσολογία είναι δυνατόν να εμφανιστούν συμπτώματα κόπωσης, τα οποία είναι ενδεικτικά ανωμάλως αυξημένων συγκεντρώσεων μαγνησίου στον ορό του αίματος. Τα συμπτώματα εξαφανίζονται με την προσωρινή διακοπή της θεραπείας και ελέγχονται ξανά τα επίπεδα του μαγνησίου.

Συμπτώματα υπερμαγνησιαιμίας με διαταραχή του καρδιακού ρυθμού, αναπνευστικά προβλήματα, διαταραχές της νευρομυϊκής μετάδοσης. Θεραπεία: Άφθονη διούρηση με τη χορήγηση νερού ή έντονων διουρητικών.

Εάν υφίσταται νεφρική ανεπάρκεια τότε συνιστάται αιμοκάθαρση ή περιτοναϊκή διύλιση.