VERSATIS MED.PLAST 700mg
Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Αλληλεπιδράσεις με
Περιορισμοί
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)
Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - VERSATIS 700mg
Το Versatis ενδείκνυται για τη συμπτωματική ανακούφιση του νευροπαθητικού πόνου ο οποίος σχετίζεται με προηγούμενη λοίμωξη από έρπητα ζωστήρα (μεθερπητική νευραλγία, MEN) σε ενήλικες.
Ενήλικες και ηλικιωμένοι ασθενείς
Η επώδυνη περιοχή θα πρέπει να καλύπτεται με το έμπλαστρο άπαξ ημερησίως για έως και 12 ώρες μέσα σε μία 24 ωρη περίοδο. Θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο ο αριθμός των εμπλάστρων που είναι αναγκαίος για μία αποτελεσματική αγωγή. Όταν απαιτείται, τα έμπλαστρα μπορούν να κοπούν σε μικρότερα μεγέθη με ψαλίδι πριν την αφαίρεση του προστατευτικού καλύμματος. Συνολικά, δε θα πρέπει να χρησιμοποιούνται περισσότερα από τρία έμπλαστρα την ίδια χρονική στιγμή.
Το έμπλαστρο θα πρέπει να εφαρμόζεται σε ακέραιο, στεγνό, μη ερεθισμένο δέρμα (μετά την επούλωση του έρπητα).
Κάθε έμπλαστρο δε θα πρέπει να εφαρμόζεται για παραπάνω από 12 ώρες. Το επακόλουθο μεσοδιάστημα χωρίς έμπλαστρο πρέπει να είναι τουλάχιστον 12 ώρες. Το έμπλαστρο μπορεί να εφαρμοσθεί κατά τη διάρκεια της ημέρας ή κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Το έμπλαστρο πρέπει να εφαρμόζεται στο δέρμα αμέσως μετά την αφαίρεση από το φακελίσκο και την ακόλουθη αφαίρεση του προστατευτικού καλύμματος από την επιφάνεια της γέλης. Οι τρίχες στην προσβεβλημένη περιοχή πρέπει να κόβονται με ψαλίδι (να μην ξυρίζονται).
Το αποτέλεσμα της αγωγής θα πρέπει να επαναξιολογείται μετά από 2-4 εβδομάδες. Αν δεν υπήρξε ανταπόκριση στο Versatis μετά την περίοδο αυτή (κατά τη διάρκεια εφαρμογής του εμπλάστρου και/ή κατά το μεσοδιάστημα χωρίς το έμπλαστρο), η αγωγή θα πρέπει να διακοπεί καθώς πιθανοί κίνδυνοι μπορεί να αντισταθμίσουν τα οφέλη στην περίπτωση αυτή (βλέπε παραγράφους 4.4 και 5.1). Η μακρόχρονη χρήση του Versatis σε κλινικές μελέτες έδειξε ότι ο αριθμός των χρησιμοποιηθέντων εμπλάστρων μειώνεται με την πάροδο του χρόνου. Για το λόγο αυτό η αγωγή θα πρέπει να επαναξιολογείται σε τακτικά μεσοδιαστήματα για την λήψη απόφασης για το αν μπορεί να μειωθεί η ποσότητα των αναγκαίων εμπλάστρων που καλύπτουν την επώδυνη περιοχή ή για το αν μπορεί να επιμηκυνθεί η περίοδος χωρίς έμπλαστρο.
Νεφρική ανεπάρκεια
Δεν απαιτείται ρύθμιση της δοσολογίας σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια νεφρική ανεπάρκεια. Το Versatis πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (βλέπε παράγραφο 4.4).
Ηπατική ανεπάρκεια
Δεν απαιτείται ρύθμιση της δοσολογίας σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια ηπατική ανεπάρκεια. Το Versatis πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια (βλέπε παράγραφο 4.4).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Δεν έχει τεκμηριωθεί η ασφάλεια και αποτελεσματικότητα του Versatis σε παιδιά κάτω των 18 ετών. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία.
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1. Το έμπλαστρο αντενδείκνυται επίσης σε ασθενείς με γνωστή υπερευαισθησία σε άλλα τοπικά αναισθητικά του τύπου των αμιδίων π.χ., βουπιβακαΐνη, ετιδοκαΐνη, μεπιβακαΐνη και πριλοκαΐνη.
Το έμπλαστρο δε θα πρέπει να εφαρμόζεται σε φλεγμαίνον ή τραυματισμένο δέρμα, όπως σε ενεργές βλάβες έρπητα ζωστήρα, ατοπική δερματίτιδα ή τραύματα.
Το έμπλαστρο δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται σε βλεννογόνους μεμβράνες. Η επαφή με τους οφθαλμούς θα πρέπει να αποφεύγεται.
Το έμπλαστρο περιέχει προπυλενογλυκόλη (E1520) η οποία μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό του δέρματος. Επιπλέον περιέχει παραϋδροξυβενζοϊκό μεθυλεστέρα (E218) και παραϋδροξυβενζοϊκό προπυλεστέρα (E216) που μπορούν να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις (πιθανώς καθυστερημένες).
Το έμπλαστρο θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια, σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια ή σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια.
Ένας από τους μεταβολίτες της λιδοκαΐνης, η 2,6 ξυλιδίνη, έχει δειχτεί ότι είναι γονοτοξική και καρκινογόνος σε αρουραίους (βλέπε παράγραφο 5.3). Οι δευτερογενείς μεταβολίτες έχει δειχτεί ότι είναι μεταλλαξιογόνοι. Η κλινική σημασία του ευρήματος αυτού είναι άγνωστη. Συνεπώς η μακροχρόνια αγωγή με Versatis δικαιολογείται μόνο αν υπάρχει θεραπευτικό όφελος για τον ασθενή (βλέπε παράγραφο 4.2).
Δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες αλληλεπίδρασης. Δεν έχουν παρατηρηθεί κλινικά σχετικές αλληλεπιδράσεις με το έμπλαστρο σε κλινικές μελέτες.
Επειδή οι μέγιστες συγκεντρώσεις λιδοκαΐνης στο πλάσμα οι οποίες παρατηρήθηκαν στις κλινικές μελέτες με το έμπλαστρο ήταν χαμηλές (βλέπε παράγραφο 5.2), είναι απίθανη μία κλινικά σχετική φαρμακοκινητική αλληλεπίδραση.
Παρόλο που κανονικά η απορρόφηση της λιδοκαΐνης από το δέρμα είναι χαμηλή, το έμπλαστρο πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς που λαμβάνουν αντιαρρυθμικά φαρμακευτικά προϊόντα Κατηγορίας Ι (π.χ., τοκαϊνίδη, μεξιλετίνη) και άλλα τοπικά αναισθητικά αφού ο κίνδυνος αθροιστικών συστηματικών επιδράσεων δε μπορεί να αποκλειστεί.
Κύηση
Η λιδοκαΐνη διαπερνά τον πλακούντα. Ωστόσο δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα από τη χρήση της λιδοκαΐνης σε εγκύους γυναίκες.
Μελέτες σε πειραματόζωα δεν υποδεικνύουν μία τερατογόνο ιδιότητα για τη λιδοκαΐνη (βλέπε παράγραφο 5.3).
Ο πιθανός κίνδυνος για τους ανθρώπους είναι άγνωστος. Για το λόγο αυτό το Versatis δε θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εκτός αν είναι σαφώς αναγκαίο.
Θηλασμός
Η λιδοκαΐνη εκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Ωστόσο, δεν υπάρχουν μελέτες του εμπλάστρου σε θηλάζουσες γυναίκες. Εφόσον ο μεταβολισμός της λιδοκαΐνης είναι σχετικά ταχύς και σχεδόν πλήρης στο ήπαρ, μόνο μερικά πολύ χαμηλά επίπεδα λιδοκαΐνης αναμένεται να απεκκρίνονται στο ανθρώπινο γάλα.
Γονιμότητα
Δεν είναι διαθέσιμα κλινικά δεδομένα σχετικά με τη γονιμότητα. Μελέτες σε ζώα δεν έδειξαν επίδραση στη γυναικεία γονιμότητα.
ν
Δεν πραγματοποιήθηκαν μελέτες σχετικά με τις επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων. Κάποια επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων είναι απίθανη γιατί η συστηματική απορρόφηση είναι ελάχιστη (βλέπε παράγραφο 5.2).
Εντός κάθε κατηγορίας ανά συχνότητα, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρουσιάζονται με σειρά μειούμενης βαρύτητας.
Περίπου 16% των ασθενών αναμένεται να εμφανίσουν ανεπιθύμητες ενέργειες. Αυτές είναι τοπικές αντιδράσεις λόγω της φύσης του φαρμακευτικού προϊόντος.
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν συχνότερα ήταν αντιδράσεις στο σημείο χορήγησης (όπως καύσος, δερματίτιδα, ερύθημα, κνησμός, εξάνθημα, ερεθισμός του δέρματος και κυστίδια).
Ο παρακάτω πίνακας παραθέτει ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν σε μελέτες ασθενών με μεθερπητική νευραλγία οι οποίοι έκαναν χρήση του εμπλάστρου. Παρατίθενται κατά κατηγορία οργάνου συστήματος και συχνότητα. Οι συχνότητες ορίζονται ως πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10), όχι συχνές (≥ 1/1.000 έως < 1/100), σπάνιες (≥1/10.000 έως < 1/1.000); πολύ σπάνιες (< 1/10.000), μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).
| Οργανικό σύστημα | Ανεπιθύμητη ενέργεια φαρμάκου |
| Διαταραχές του δέρματος και τουυποδορίου ιστού | |
| όχι συχνές | Δερματική βλάβη |
| Κακώσεις, δηλητηριάσεις και επιπλοκές θεραπευτικών χειρισμών | |
| όχι συχνές | Τραυματισμός δέρματος |
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης | |
| Πολύ συχνές | Αντιδράσεις στο σημείο χορήγησης |
Οι ακόλουθες αντιδράσεις παρατηρήθηκαν σε ασθενείς που λάμβαναν το έμπλαστρο μετά την κυκλοφορία του προϊόντος:
| Οργανικό σύστημα | Ανεπιθύμητη ενέργεια φαρμάκου |
| Κακώσεις, δηλητηριάσεις καιεπιπλοκές θεραπευτικών χειρισμών | |
| Πολύ σπάνιες | Ανοικτό τραύμα |
| Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος | |
| Πολύ σπάνιες | Αναφυλακτική αντίδραση,υπερευαισθησία |
Όλες οι ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν κυρίως ήπιας και μέτριας έντασης. Από αυτές λιγότερες από 5% οδήγησαν σε διακοπή της αγωγής.
Οι συστημικές ανεπιθύμητες ενέργειες μετά τη σωστή χρήση του εμπλάστρου είναι απίθανες εφόσον η συστημική συγκέντρωση της λιδοκαΐνης είναι πολύ χαμηλή (βλ. παράγραφο 5.2). Οι συστημικές ανεπιθύμητες ενέργειες της λιδοκαΐνης είναι παρόμοιας φύσεως με αυτές που παρατηρούνται με άλλους αμιδικούς τοπικούς αναισθητικούς παράγοντες (βλ. παράγραφο 4.9).
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή
παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες στον:
Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων, Μεσογείων 284 GR-155 62 Χολαργός, Αθήνα, Τηλ: + 30 21
32040380/337, Φαξ: + 30 21 06549585, Ιστότοπος: http://www.eof.gr
Η υπερδοσολογία με το έμπλαστρο είναι απίθανη αλλά δε μπορεί να αποκλειστεί ότι η μη σωστή χρήση, όπως η χρήση μεγαλύτερου αριθμού εμπλάστρων την ίδια χρονική στιγμή, με παρατεταμένη περίοδο εφαρμογής, ή η χρήση του εμπλάστρου σε τραυματισμένο δέρμα μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα υψηλότερες από τις κανονικές συγκεντρώσεις στο πλάσμα.
Πιθανά σημεία συστημικής τοξικότητας θα είναι παρόμοιας φύσης με αυτά που παρατηρούνται μετά από χορήγηση λιδοκαΐνης ως τοπικού αναισθητικού παράγοντα και μπορεί να περιλαμβάνει τα ακόλουθα σημεία και συμπτώματα:
ζάλη, εμετό, νυσταγμό, σπασμούς, μυδρίαση, βραδυκαρδία, αρρυθμία και καταπληξία.
Επιπλέον, γνωστές φαρμακευτικές αλληλεπιδράσεις που σχετίζονται με συστημικές συγκεντρώσεις λιδοκαΐνης με τους β-αναστολείς, τους αναστολείς του CYP3A4 (π.χ., παράγωγα ιμιδαζολίου, μακρολίδια) και τους αντιαρρυθμικούς παράγοντες μπορεί να σχετιστούν με την υπερδοσολογία.
Σε περίπτωση υποψίας υπερδοσολογίας το έμπλαστρο θα πρέπει να αφαιρείται και να λαμβάνονται υποστηρικτικά μέτρα όπως κλινικά απαιτείται. Δεν υπάρχει αντίδοτο στη λιδοκαΐνη.
Φαρμακολογικές ιδιότητες - VERSATIS 700mg
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: τοπικά αναισθητικά, αμίδια Κατάταξη βάσει του συστήματος ταξινόμησης ATC: N01 BB02 Μηχανισμός δράσης
Το Versatis έχει ένα διπλό τρόπο δράσης: τη φαρμακολογική δράση της διαχεόμενης λιδοκαΐνης και τη μηχανική δράση του εμπλάστρου υδρογέλης που προστατεύει την υπερευαίσθητη περιοχή.
Η λιδοκαΐνη που περιέχεται στο έμπλαστρο Versatis διαχέεται συνεχώς μέσα στο δέρμα, παρέχοντας μία τοπική αναλγητική επίδραση. Ο μηχανισμός με τον οποίο αυτό συμβαίνει οφείλεται στη σταθεροποίηση των μεμβρανών των νευρώνων, η οποία πιστεύεται πως προκαλεί ρύθμιση προς τα κάτω των διαύλων νατρίου με αποτέλεσμα τη μείωση του πόνου.
Κλινική αποτελεσματικότητα
Η αντιμετώπιση του πόνου στη ΜΕΝ είναι δύσκολη. Υπάρχουν στοιχεία αποτελεσματικότητας με το Versatis στη συμπτωματική ανακούφιση από την αλλοδυνική συνιστώσα της ΜΕΝ σε μερικές περιπτώσεις (βλέπε παράγραφο 4.2).
Η αποτελεσματικότητα του Versatis έχει δειχτεί σε μελέτες μεθερπητικής νευραλγίας.
Υπήρξαν δύο κύριες ελεγχόμενες μελέτες που διεξήχθησαν για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας του φαρμακούχου εμπλάστρου λιδοκαΐνης 700 mg.
Στην πρώτη μελέτη, οι ασθενείς που εντάχθηκαν στη μελέτη προήλθαν από έναν πληθυσμό που θεωρήθηκε ότι ανταποκρίνεται ήδη στο προϊόν. Ήταν ένας διασταυρούμενος σχεδιασμός, αγωγής 14 ημερών με το φαρμακούχο έμπλαστρο λιδοκαΐνης 700 mg ακολουθούμενος από εικονικό φάρμακο ή αντίστροφα. Το πρωταρχικό τελικό σημείο ήταν ο χρόνος εξόδου, όπου οι ασθενείς αποσύρονταν λόγω του ότι η ανακούφιση από τον πόνο ήταν δύο βαθμούς χαμηλότερη από την κανονική τους ανταπόκριση σε μία κλίμακα έξι βαθμών (με εύρος από τη μηδενική έως την πλήρη ανακούφιση). Υπήρχαν 32 ασθενείς από τους οποίους οι 30 ολοκλήρωσαν τη μελέτη. Ο διάμεσος χρόνος εξόδου για το εικονικό φάρμακο ήταν 4 ημέρες και για το δραστικό ήταν 14 ημέρες (τιμή p < 0,001). Κανείς από αυτούς που λάμβαναν δραστικό δε διέκοψε κατά τη διάρκεια της δύο-εβδομάδων περιόδου αγωγής.
Στη δεύτερη μελέτη 265 ασθενείς με μεθερπητική νευραλγία εντάχθηκαν και κατανεμήθηκαν για οκτώ εβδομάδες σε ανοικτής επισήμανσης δραστική αγωγή με φαρμακούχο έμπλαστρο λιδοκαΐνης 700 mg. Σε αυτό το μη-ελεγχόμενο πλαίσιο περίπου 50% των ασθενών ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία όπως μετρήθηκε από τουλάχιστον τέσσερις βαθμούς σε μία κλίμακα έξι βαθμών (με εύρος από τη μηδενική έως την πλήρη ανακούφιση). Ένα σύνολο 71 ασθενών τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν είτε εικονικό φάρμακο είτε φαρμακούχο έμπλαστρο λιδοκαΐνης 700 mg που χορηγήθηκε για 2-14 ημέρες. Το πρωτεύον τελικό σημείο ορίστηκε ως η έλλειψη αποτελεσματικότητας σε δύο διαδοχικές ημέρες γιατί η ανακούφιση από τον πόνο τους ήταν δύο βαθμούς μικρότερη σε σχέση με την κανονική τους ανταπόκριση σε μία κλίμακα έξι βαθμών (με εύρος από τη μηδενική έως την πλήρη ανακούφιση) που οδηγούσε σε διακοπή της αγωγής. Υπήρξαν 9/36 ασθενείς σε δραστικό και 16/35 ασθενείς σε εικονικό φάρμακο που διέκοψαν λόγω της έλλειψης οφέλους από την αγωγή.
Αναλύσεις πολλαπλών συγκρίσεων (post hoc) της δεύτερης μελέτης έδειξαν ότι η αρχική ανταπόκριση ήταν ανεξάρτητη από τη διάρκεια της προϋπάρχουσας ΜΕΝ. Ωστόσο, η αντίληψη ότι οι ασθενείς με πιο μακροχρόνια διάρκεια της ΜΕΝ (> 12 μήνες) ωφελούνται περισσότερο από τη δραστική αγωγή υποστηρίζεται από το εύρημα ότι η ομάδα αυτή ασθενών ήταν πιο πιθανό να αποσυρθεί λόγω της έλλειψης αποτελεσματικότητας όταν άλλαξε σε εικονικό φάρμακο κατά το διπλό-τυφλό μέρος της μελέτης.
Σε μία ελεγχόμενη ανοικτής επισήμανσης μελέτη το Versatis υπέδειξε συγκρίσιμη αποτελεσματικότητα με την pregabalin σε 98 ασθενείς με ΜΕΝ με ένα ευνοϊκό προφίλ ασφάλειας.
Απορρόφηση
Όταν το φαρμακούχο έμπλαστρο λιδοκαΐνης 700 mg χρησιμοποιείται σύμφωνα με τη μέγιστη συνιστώμενη δόση (3 έμπλαστρα εφαρμοζόμενα ταυτόχρονα για 12 h) περίπου 3 ± 2% της συνολικά εφαρμοζόμενης δόσης λιδοκαΐνης είναι διαθέσιμη συστηματικά και παρόμοια για μονές και πολλαπλές χορηγήσεις.
Μία ανάλυση κινητικής πληθυσμών της κλινικής αποτελεσματικότητας σε μελέτες με ασθενείς που υπέφεραν από ΜΕΝ αποκάλυψε μία μέση μέγιστη συγκέντρωση λιδοκαΐνης 45 ng/ml μετά από εφαρμογή 3 εμπλάστρων ταυτόχρονα 12 h ανά ημέρα μετά από επανειλημμένη εφαρμογή για έως και ένα έτος. Η συγκέντρωση αυτή είναι σε συμφωνία με την παρατήρηση σε φαρμακοκινητικές μελέτες σε ασθενείς ΜΕΝ (52 ng/ml) και σε υγιείς εθελοντές (85 ng/ml και 125 ng/ml).
Για τη λιδοκαΐνη και τους μεταβολίτες της MEGX, GX, και 2,6-ξυλιδίνη δε βρέθηκε καμία τάση για συσσώρευση, ενώ οι συγκεντρώσεις σταθεροποιημένης κατάστασης επιτεύχθηκαν μέσα στις πρώτες τέσσερις ημέρες.
Η κινητική ανάλυση πληθυσμών υπέδειξε πως όταν αυξάνεται ο αριθμός των εφαρμοζόμενων ταυτόχρονα εμπλάστρων από 1 σε 3, η συστημική έκθεση αυξήθηκε λιγότερο από όσο αναλογεί στον αριθμό των εφαρμοζόμενων εμπλάστρων.
Κατανομή
Μετά την ενδοφλέβια χορήγηση λιδοκαΐνης σε υγιείς εθελοντές, ο όγκος κατανομής βρέθηκε να είναι 1,3 ± 0,4 l/kg (μέσος όρος ± S.D., n = 15). Ο όγκος κατανομής της λιδοκαΐνης δεν έδειξε καμία εξάρτηση από την ηλικία, μειώθηκε σε ασθενείς με συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια και αυξήθηκε σε ασθενείς με ηπατική νόσο. Σε συγκεντρώσεις πλάσματος που προέκυψαν από εφαρμογή του εμπλάστρου περίπου το 70 % της λιδοκαΐνης είναι δεσμευμένο από πρωτεΐνες του πλάσματος. Η λιδοκαΐνη διαπερνά τον πλακουντιακό και αιματοεγκεφαλικό φραγμό πιθανώς με παθητική διάχυση.
Βιομετατροπή
Η λιδοκαΐνη μεταβολίζεται ταχέως στο ήπαρ σε έναν αριθμό μεταβολιτών. Η κύρια μεταβολική οδός για τη λιδοκαΐνη είναι η N-απαλκυλίωση σε μονο-αιθύλ-γλύκινο-ξυλιδίδιο (MEGX) και γλύκινο-ξυλιδίδιο (GX) από τα οποία και τα δύο είναι λιγότερο δραστικά από τη λιδοκαΐνη και διαθέσιμα σε χαμηλές συγκεντρώσεις. Υδρολύονται σε 2,6-ξυλιδίνη, η οποία μετατρέπεται σε συζευγμένη 4-υδρόξυ-2,6-ξυλιδίνη.
Ο μεταβολίτης 2,6-ξυλιδίνη, έχει άγνωστη φαρμακολογική δραστικότητα αλλά εμφανίζει καρκινογόνες ιδιότητες σε αρουραίους (βλέπε παράγραφο 5.3). Μία ανάλυση κινητικής πληθυσμών αποκάλυψε μία μέση μέγιστη συγκέντρωση για τη 2,6-ξυλιδίνη των 9 ng/ml μετά από επανειλημμένες καθημερινές εφαρμογές για έως και ένα έτος. Το εύρημα αυτό επιβεβαιώθηκε από μία φαρμακοκινητική μελέτη φάσης I. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για το μεταβολισμό της λιδοκαΐνης στο δέρμα.
Απομάκρυνση
Η λιδοκαΐνη και οι μεταβολίτες της απεκκρίνονται από τα νεφρά. Περισσότερο από το 85 % της δόσης βρίσκεται στα ούρα υπό τη μορφή μεταβολιτών ή δραστικής ουσίας. Λιγότερο από το 10 % της δόσης της λιδοκαΐνης απεκκρίνεται αναλλοίωτη. Ο κύριος μεταβολίτης στα ούρα είναι ένα συζυγές 4-υδρόξυ-2,6-ξυλιδίνης, που αντιστοιχεί στο 70 έως 80% της δόσης που απεκκρίνεται στα ούρα. Η 2,6-ξυλιδίνη απεκκρίνεται στα ούρα στον άνθρωπο σε μία συγκέντρωση μικρότερη του 1% της δόσης. Ο χρόνος ημιζωής της απομάκρυνσης της λιδοκαΐνης μετά την εφαρμογή του εμπλάστρου σε υγιείς εθελοντές είναι 7,6 ώρες. Η απέκκριση της λιδοκαΐνης και των μεταβολιτών της μπορεί να είναι μειωμένη σε καρδιακή, νεφρική ή ηπατική ανεπάρκεια.
Φαρμακευτικές πληροφορίες - VERSATIS 700mg
Αυτοκόλλητη στοιβάδα:
γλυκερόλη υγρή σορβιτόλη
νατριούχος καρμελλόζη προπυλενογλυκόλη (E1520) ουρία
καολίνης βαρύς τρυγικό οξύ ζελατίνη πολυβινυλαλκοόλη γλυκινικό αργίλιο
αιθυλενοδιαμινοτετραοξικό δινάτριο άλας παραϋδροξυβενζοϊκός μεθυλεστέρας (E218) παραϋδροξυβενζοϊκός προπυλεστέρας (E216) πολυακρυλικό οξύ
πολυακρυλικό νάτριο κεκαθαρμένο ύδωρ
Ύφασμα επένδυσης:
Τερεφθαλικό πολυαιθυλένιο - polyethylene terephthalate (PET)
Προστατευτικό κάλυμμα:
Τερεφθαλικό πολυαιθυλένιο - polyethylene terephthalate
Μην ψύχετε ή καταψύχετε.
Μετά το πρώτο άνοιγμα: Διατηρείτε το φακελίσκο καλά κλεισμένο για να προστατεύεται από το φως.
Επανασφραγιζόμενος φακελίσκος που αποτελείται από συμπολυμερές χάρτινου/πολυαιθυλενικού/αργιλικού/αιθυλενικού μετα-ακρυλικού οξέος που περιέχει 5 έμπλαστρα.
Κάθε συσκευασία περιέχει 5, 10, 20, 25 ή 30 έμπλαστρα. Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.
Μετά τη χρήση το έμπλαστρο περιέχει ακόμα δραστική ουσία. Μετά την αφαίρεση, τα χρησιμοποιημένα έμπλαστρα θα πρέπει να αναδιπλώνονται στο μισό, με την αυτοκόλλητη επιφάνεια προς τα μέσα ώστε η αυτοκόλλητη στοιβάδα να μην παραμένει εκτεθειμένη και το έμπλαστρο θα πρέπει να απορρίπτεται.
Κάθε μη χρησιμοποιηθέν προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.