VIALON CAPS 1,5MG/CAP

υμπτωματική θεραπεία ήπιας έως μέτριας βαρύτητας άνοιας Alzheimer.

Συμπτωματική θεραπεία ήπιας έως μέτριας βαρύτητας άνοιας σε ασθενείς με ιδιοπαθή νόσο του Parkinson.

Η έναρξη και η επίβλεψη της θεραπείας θα πρέπει να γίνεται από ιατρό με εμπειρία στη διάγνωση και θεραπευτική αντιμετώπιση της άνοιας Alzheimer ή της άνοιας που σχετίζεται με την νόσο του Parkinson. Η διάγνωση θα πρέπει να τίθεται σύμφωνα με τις ισχύουσες κατευθυντήριες οδηγίες. Η χορήγηση θεραπείας με ριβαστιγμίνη θα πρέπει να αρχίζει μόνο εφ’ όσον υπάρχει κάποιο άτομο που θα φροντίζει τον ασθενή και θα εποπτεύει τακτικά τη λήψη του φαρμακευτικού προϊόντος από τον ασθενή.

Δοσολογία

Η ριβαστιγμίνη θα πρέπει να χορηγείται δύο φορές ημερησίως, με το πρωινό και το βραδινό γεύμα. Τα καψάκια θα πρέπει να καταπίνονται ολόκληρα.

Αρχική δόση

1,5 mg δύο φορές την ημέρα.

Τιτλοποίηση δόσης

Η αρχική δόση είναι 1,5 mg δύο φορές την ημέρα. Εάν η δόση αυτή είναι καλά ανεκτή μετά από τουλάχιστον δύο εβδομάδες θεραπείας, η δόση μπορεί να αυξηθεί σε 3 mg δύο φορές την ημέρα. Οι επακόλουθες αυξήσεις σε 4,5 mg και στη συνέχεια σε 6 mg δύο φορές την ημέρα θα πρέπει επίσης να βασίζονται στην καλή ανοχή της τρέχουσας δόσης και το ενδεχόμενο αυτό θα πρέπει να εξετάζεται αφού διατηρηθεί η θεραπεία σε αυτό το δοσολογικό επίπεδο για τουλάχιστον δύο εβδομάδες.

Εάν παρατηρηθούν ανεπιθύμητες ενέργειες (π.χ. ναυτία, έμετος, κοιλιακό άλγος ή απώλεια της όρεξης), μείωση σωματικού βάρους ή επιδείνωση των εξωπυραμιδικών συμπτωμάτων (π.χ. τρόμος) σε ασθενείς με άνοια που σχετίζεται με τη νόσο του Parkinson κατά τη διάρκεια της θεραπείας, αυτές ενδέχεται να υποχωρήσουν όταν παραλειφθεί μία ή περισσότερες δόσεις. Εάν οι ανεπιθύμητες ενέργειες εμμένουν, η ημερήσια δόση πρέπει να μειωθεί προσωρινά στο προηγούμενο δοσολογικό επίπεδο που ήταν καλά ανεκτό ή μπορεί να διακοπεί η θεραπεία.

Δόση συντήρησης

Η αποτελεσματική δόση είναι 3 έως 6 mg δύο φορές την ημέρα. Για την επίτευξη του μέγιστου θεραπευτικού οφέλους, οι ασθενείς θα πρέπει να διατηρούνται στη μέγιστη καλά ανεκτή δόση. Η συνιστώμενη μέγιστη ημερήσια δόση είναι 6 mg δύο φορές την ημέρα.

Η θεραπεία συντήρησης μπορεί να συνεχισθεί για όσο διάστημα υπάρχει θεραπευτικό όφελος για τον ασθενή. Συνεπώς, το κλινικό όφελος της ριβαστιγμίνης θα πρέπει να επαναξιολογείται σε τακτά χρονικά διαστήματα, ιδιαιτέρως στους ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία σε δόσεις μικρότερες από 3 mg δύο φορές την ημέρα. Εάν μετά από 3 μήνες θεραπείας με τη δόση συντήρησης ο ρυθμός υποχώρησης των συμπτωμάτων άνοιας του ασθενούς δεν έχει μεταβληθεί ικανοποιητικά, η θεραπεία θα πρέπει να διακοπεί. Θα πρέπει επίσης να λαμβάνεται υπ' όψιν το ενδεχόμενο διακοπής της θεραπείας όταν δεν παρατηρούνται πλέον ενδείξεις θεραπευτικής επίδρασης.

Η εξατομικευμένη ανταπόκριση στη ριβαστιγμίνη δεν μπορεί να προβλεφθεί. Ωστόσο, αυξημένη θεραπευτική επίδραση παρατηρήθηκε σε ασθενείς με νόσο του Parkinson με μέτριας βαρύτητας άνοια. Παρομοίως, μεγαλύτερη επίδραση παρατηρήθηκε σε ασθενείς με νόσο του Parkinson με οπτικές παραισθήσεις (βλ. παράγραφο 5.1).

Δεν έχει μελετηθεί η θεραπευτική επίδραση σε ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες διάρκειας μεγαλύτερης των 6 μηνών.

Επανέναρξη της θεραπείας

Εάν η θεραπεία διακοπεί για περισσότερες από 3 μέρες, η επανέναρξη θα πρέπει να γίνεται με δόση 1,5 mg δύο φορές την ημέρα. Η τιτλοποίηση της δόσης θα πρέπει να γίνεται όπως περιγράφεται πιο πάνω.

Νεφρική και ηπατική δυσλειτουργία

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δοσολογίας σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια νεφρική ή ηπατική ανεπάρκεια. Ωστόσο, λόγω αυξημένης έκθεσης, θα πρέπει στον πληθυσμό αυτό να τηρούνται επακριβώς οι συστάσεις για την τιτλοποίηση της δόσης ανάλογα με την εξατομικευμένη ανοχή της δόσης, καθώς οι ασθενείς με κλινικά σημαντική νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία ενδέχεται να εμφανίσουν περισσότερες δοσοεξαρτώμενες ανεπιθύμητες ενέργειες. Ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία δεν έχουν μελετηθεί, ωστόσο, τα VIALON καψάκια μπορεί να χρησιμοποιηθούν σε αυτό τον πληθυσμό ασθενών δεδομένου ότι ασκείται στενή παρακολούθηση (βλ. παραγράφους 4.4 και 5.2).

Παιδιατρικός πληθυσμός

Δεν υπάρχει σχετική χρήση της ριβαστιγμίνης στον παιδιατρικό πληθυσμό για τη θεραπεία της νόσου του Alzheimer.

Η χρήση αυτού του φαρμακευτικού προϊόντος αντενδείκνυται σε ασθενείς με γνωστή υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ριβαστιγμίνη, σε άλλα καρβαμικά παράγωγα ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

Προηγούμενο ιστορικό αντιδράσεων της θέσης εφαρμογής καταδεικνύοντας πιθανή αλλεργική δερματίτιδα από επαφή με έμπλαστρο ριβαστιγμίνης (βλ. παράγραφο 4.4).

Η επίπτωση και βαρύτητα των ανεπιθύμητων ενεργειών αυξάνεται γενικά με τις υψηλότερες δόσεις. Εάν η θεραπεία διακοπεί για περισσότερες από τρεις μέρες, η επανέναρξη θα πρέπει να γίνεται σε δόση 1,5 mg δύο φορές την ημέρα ώστε να μειωθεί η πιθανότητα εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών (π.χ. έμετος).

Αντιδράσεις στη θέση εφαρμογής μπορεί να εμφανιστούν με έμπλαστρα ριβαστιγμίνης και είναι συνήθως ήπιας έως μέτριας έντασης. Αυτές οι αντιδράσεις δεν αποτελούν από μόνες τους ένδειξη ευαισθητοποίησης. Ωστόσο, η χρήση εμπλάστρου ριβαστιγμίνης μπορεί να οδηγήσει σε αλλεργική δερματίτιδα από επαφή.

Σε περίπτωση που οι αντιδράσεις της θέσης εφαρμογής εξαπλώνονται πέρα από το μέγεθος του εμπλάστρου, σε περίπτωση σημείων πιο έντονης τοπικής αντίδρασης (π.χ. αυξανόμενο ερύθημα, οίδημα, βλατίδες, φυσαλίδες) και σε περίπτωση που τα συμπτώματα δεν βελτιώνονται σημαντικά εντός 48 ωρών μετά την αφαίρεση του εμπλάστρου, θα πρέπει να θεωρηθεί πιθανή η αλλεργική δερματίτιδα από επαφή. Σε αυτές τις περιπτώσεις η θεραπεία θα πρέπει να διακοπεί (βλ. παράγραφο 4.3).

Ασθενείς οι οποίοι παρουσιάζουν αντιδράσεις της θέσης εφαρμογής που υποδηλώνουν αλλεργική δερματίτιδα από επαφή με έμπλαστρο ριβαστιγμίνης και οι οποίοι εξακολουθούν να χρειάζονται θεραπεία με ριβαστιγμίνη θα πρέπει να μεταβούν σε από του στόματος θεραπεία με ριβαστιγμίνη μόνο μετά από μια αρνητική δοκιμασία αλλεργίας και κάτω από στενή ιατρική παρακολούθηση. Είναι πιθανόν μερικοί ασθενείς ευαισθητοποιημένοι στην ριβαστιγμίνη μετά από έκθεση σε έμπλαστρο ριβαστιγμίνης να μην μπορούν να λάβουν ριβαστιγμίνη σε οποιαδήποτε μορφή.

Έχουν γίνει σπάνιες αναφορές μετά την κυκλοφορία για ασθενείς που εμφάνισαν αλλεργική δερματίτιδα (γενικευμένη) κατά την χορήγηση ριβαστιγμίνης, ανεξαρτήτως της οδού χορήγησης (από του στόματος, διαδερμικά). Σε αυτές τις περιπτώσεις, η θεραπεία θα πρέπει να διακοπεί (βλ. παράγραφο 4.3).

Θα πρέπει να δίνονται οι κατάλληλες οδηγίες στους ασθενείς και τους φροντιστές.

Τιτλοποίηση δόσης: Εντός μικρού χρονικού διαστήματος μετά την αύξηση της δόσης έχουν παρατηρηθεί ανεπιθύμητες ενέργειες (π. χ. υπέρταση και ψευδαισθήσεις σε ασθενείς με άνοια Alzheimer και επιδείνωση των εξωπυραμιδικών συμπτωμάτων, ιδιαιτέρως του τρόμου, σε ασθενείς με άνοια που σχετίζεται με τη νόσο του Parkinson). Είναι πιθανό αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες να υποχωρήσουν με τη μείωση της δόσης.

Σε άλλες περιπτώσεις, η ριβαστιγμίνη έχει διακοπεί (βλ. παράγραφο 4.8).

Γαστρεντερικές διαταραχές, όπως ναυτία, έμετος και διάρροια είναι δοσοεξαρτώμενες και μπορεί να εμφανισθούν ιδιαίτερα κατά την έναρξη της θεραπείας ή/και κατά την αύξηση της δόσης (βλ. παράγραφο 4.8). Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες εμφανίζονται πιο συχνά σε γυναίκες. Οι ασθενείς που εμφανίζουν σημεία ή συμπτώματα αφυδάτωσης που προκύπτουν από παρατεταμένο έμετο ή διάρροια μπορούν να αντιμετωπίζονται με ενδοφλεβίως χορηγούμενα υγρά και μείωση της δόσης ή διακοπή της χορήγησης, εφόσον διαγνωστούν και αντιμετωπιστούν έγκαιρα. Η αφυδάτωση μπορεί να συσχετιστεί με σοβαρές εκβάσεις.

Οι ασθενείς με νόσο Alzheimer μπορεί να εμφανίσουν απώλεια του σωματικού τους βάρους. Οι αναστολείς της χολινεστεράσης, συμπεριλαμβανόμενης της ριβαστιγμίνης, έχουν συσχετισθεί με απώλεια σωματικού βάρους σε αυτούς τους ασθενείς. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας, το σωματικό βάρος του ασθενούς θα πρέπει να παρακολουθείται.

Σε περίπτωση σοβαρού εμέτου που σχετίζεται με τη θεραπεία με ριβαστιγμίνη, θα πρέπει να πραγματοποιούνται κατάλληλες ρυθμίσεις της δόσης όπως συνιστάται στην παράγραφο 4.2. Μερικές περιπτώσεις σοβαρού εμέτου σχετίστηκαν με ρήξη του οισοφάγου (βλ. παράγραφο 4.8). Τέτοια συμβάματα φαίνεται να παρουσιάζονται ιδιαίτερα μετά από αυξήσεις της δόσης ή υψηλές δόσεις ριβαστιγμίνης.

Η ριβαστιγμίνη ενδέχεται να προκαλέσει βραδυκαρδία η οποία αποτελεί ένα παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου, κυρίως σε ασθενείς με παράγοντες κινδύνου. Συνιστάται προσοχή σε ασθενείς που διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου, για παράδειγμα, σε ασθενείς με μη αντιρροπούμενη καρδιακή ανεπάρκεια, πρόσφατο έμφραγμα του μυοκαρδίου, βραδυαρρυθμίες, προδιάθεση υποκαλιαιμίας ή υπομαγνησιαιμίας, ή ταυτόχρονη χορήγηση φαρμακευτικών προϊόντων που είναι γνωστό ότι προκαλούν παράταση του QT και/ή κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου (βλ. παράγραφο 4.5 και 4.8).

Απαιτείται προσοχή κατά τη χρήση της ριβαστιγμίνης σε ασθενείς με σύνδρομο νοσούντος φλεβοκόμβου ή διαταραχές της καρδιακής αγωγιμότητας (φλεβοκομβοκολπικός αποκλεισμός, κολποκοιλιακός αποκλεισμός) (βλ. παράγραφο 4.8).

Η ριβαστιγμίνη μπορεί να προκαλέσει αυξημένες εκκρίσεις γαστρικού οξέος. Απαιτείται προσοχή κατά τη θεραπευτική αντιμετώπιση ασθενών με ενεργά γαστρικά έλκη ή έλκη του δωδεκαδάκτυλου ή ασθενών που εμφανίζουν προδιάθεση για τέτοιες παθήσεις.

Οι αναστολείς χολινεστεράσης θα πρέπει να συνταγογραφούνται με προσοχή σε ασθενείς με ιστορικό άσθματος ή αποφρακτικής πνευμονικής νόσου.

Τα χολινομιμητικά μπορεί να επάγουν ή να προκαλέσουν έξαρση φαινομένων όπως η απόφραξη των ουροφόρων οδών και οι επιληπτικές κρίσεις. Συνιστάται προσοχή κατά τη θεραπευτική αντιμετώπιση ασθενών με προδιάθεση για τέτοιου είδους παθήσεις.

Η χρήση της ριβαστιγμίνης σε ασθενείς με σοβαρή άνοια Alzheimer ή με άνοια που σχετίζεται με τη νόσο του Parkinson, άλλους τύπους άνοιας ή άλλους τύπους εξασθένησης της μνήμης (π.χ. σχετιζόμενη με την ηλικία έκπτωση των γνωστικών λειτουργιών) δεν έχει διερευνηθεί και συνεπώς η χρήση σε αυτόν τον πληθυσμό ασθενών δεν συνιστάται.

Όπως και τα άλλα χολινομιμητικά, η ριβαστιγμίνη μπορεί να προκαλέσει έξαρση ή να επάγει τα εξωπυραμιδικά συμπτώματα. Έχει παρατηρηθεί επιδείνωση (συμπεριλαμβανομένων της βραδυκινησίας, της δυσκινησίας, της ανώμαλης βάδισης) και αυξημένη επίπτωση ή βαρύτητα του τρόμου σε ασθενείς με άνοια που σχετίζεται με τη νόσο του Parkinson (βλ. παράγραφο 4.8). Αυτά τα συμβάματα οδήγησαν σε διακοπή της ριβαστιγμίνης σε ορισμένες περιπτώσεις (π.χ. διακοπή της θεραπείας λόγω του τρόμου 1,7% με τη ριβαστιγμίνη έναντι 0% με το εικονικό φάρμακο). Συνιστάται κλινική παρακολούθηση για αυτές τις ανεπιθύμητες ενέργειες.

Ειδικοί πληθυσμοί

Ασθενείς με κλινικά σημαντική νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία ενδέχεται να εμφανίσουν περισσότερες ανεπιθύμητες ενέργειες (βλ. παραγράφους 4.2 και 5.2). Οι συστάσεις για τον προσδιορισμό της δόσης ανάλογα με την ατομική ανεκτικότητα πρέπει να τηρούνται επακριβώς. Δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία. Ωστόσο, το VIALON^® μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε αυτόν τον πληθυσμό ασθενών και απαιτείται στενή παρακολούθηση.

Ασθενείς με σωματικό βάρος κάτω των 50 kg ενδέχεται να παρουσιάσουν περισσότερες ανεπιθύμητες ενέργειες και έχουν περισσότερες πιθανότητες διακοπής της θεραπείας λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών.

4.5 Aλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης

Ως αναστολέας χολινεστεράσης, η ριβαστιγμίνη μπορεί να ενισχύσει τις επιδράσεις των μυοχαλαρωτικών τύπου σουκινυλοχολίνης κατά τη διάρκεια της αναισθησίας. Συνιστάται προσοχή κατά την επιλογή των αναισθητικών παραγόντων. Μπορεί να εξεταστεί το ενδεχόμενο πιθανών ρυθμίσεων της δόσης ή προσωρινής διακοπής της θεραπείας, εάν χρειαστεί.

Λόγω των φαρμακοδυναμικών της επιδράσεων και των πιθανών αθροιστικών δράσεων, η ριβαστιγμίνη δεν θα πρέπει να συγχορηγείται με άλλες χολινομιμητικές ουσίες. Η ριβαστιγμίνη μπορεί να επηρεάσει τη δράση των αντιχολινεργικών φαρμακευτικών προϊόντων (π.χ. οξυβουτυνίνη, τολτεροδίνη).

Έχουν παρατηρηθεί αθροιστικές επιδράσεις με τη συνδυαστική χρήση διαφόρων βήτα αναστολέων (συμπεριλαμβανομένης της ατενολόλης) και της ριβαστιγμίνης οι οποίες οδήγησαν σε βραδυκαρδία (η οποία ενδέχεται να είχε ως αποτέλεσμα τη συγκοπή). Οι καρδιαγγειακοί βήτα αναστολείς αναμένεται να συσχετίζονται με τον υψηλότερο κίνδυνο, αλλά έχουν επίσης ληφθεί αναφορές για ασθενείς που χρησιμοποιούσαν άλλους βήτα αναστολείς. Επομένως θα πρέπει να επιδεικνύεται προσοχή όταν η ριβαστιγμίνη χορηγείται σε συνδυασμό με βήτα αναστολείς καθώς και επίσης με άλλους παράγοντες που ενδέχεται να προκαλέσουν βραδυκαρδία (π.χ. αντιαρρυθμικοί παράγοντες τάξης III, ανταγωνιστές διαύλων ασβεστίου, γλυκοσίδες δακτυλίτιδας, πιλοκαρπίνη).

Καθώς η βραδυκαρδία αποτελεί ένα παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου, ο συνδυασμός της ριβαστιγμίνης με φαρμακευτικά προϊόντα που ενδέχεται να επάγουν την κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου όπως αντιψυχωσικά δηλ. μερικές φαινοθειαζίνες (χλωροπρομαζίνη, λεβομεπρομαζίνη), βενζαμίδες (σουλπιρίδη, σουλτοπρίδη, αμιλσουλπρίδη, τριαπίδη, βεραλιπρίδη), πιμοζίδη, αλοπεριδόλη, δροπεριδόλη, σισαπρίδη, σιταλοπράμη, διφαιμανίλη, ερυθρομυκίνη IV, αλοφαντρίνη, μιζολαστίνη, μεθαδόνη, πενταμιδίνη και μοξιφλοξασίνη πρέπει να παρακολουθείται με προσοχή και ενδέχεται να καταστεί αναγκαία η κλινική παρακολούθηση (ηλεκτροκαρδιογράφημα).

Δεν έχουν παρατηρηθεί φαρμακοκινητικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ ριβαστιγμίνης και διγοξίνης, βαρφαρίνης, διαζεπάμης ή φλουοξετίνης σε μελέτες που πραγματοποιήθηκαν με υγιείς εθελοντές. Η αύξηση του χρόνου προθρομβίνης που προκαλείται από τη βαρφαρίνη δεν επηρεάζεται από τη χορήγηση της ριβαστιγμίνης. Δεν έχουν παρατηρηθεί ανεπιθύμητες επιδράσεις στην καρδιακή αγωγιμότητα μετά από τη συγχορήγηση διγοξίνης και ριβαστιγμίνης.

Σύμφωνα με τον μεταβολισμό της, είναι μάλλον απίθανο το ενδεχόμενο μεταβολικών αλληλεπιδράσεων με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα, αν και η ριβαστιγμίνη μπορεί να αναστέλλει τον μεσολαβούμενο από τη βουτυρυλοχολινεστεράση μεταβολισμό άλλων ουσιών.

Κύηση

Σε κυοφορούντα ζώα, η ριβαστιγμίνη και/ή οι μεταβολίτες διαπέρασαν τον πλακούντα. Δεν είναι γνωστό εάν αυτό παρουσιάζεται και στον άνθρωπο. Δεν διατίθενται κλινικά δεδομένα σχετικά με έκθεση κατά την εγκυμοσύνη στην ριβαστιγμίνη. Σε μελέτες περιγεννητικής/ μεταγεννητικής ανάπτυξης που έγιναν σε επίμυες, παρατηρήθηκε αυξημένη διάρκεια κυοφορίας. Η ριβαστιγμίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εκτός εάν είναι σαφώς απαραίτητο.

Θηλασμός

Στα ζώα, η ριβαστιγμίνη απεκκρίνεται στο γάλα. Δεν είναι γνωστό εάν η ριβαστιγμίνη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Συνεπώς, οι γυναίκες που λαμβάνουν ριβαστιγμίνη δεν θα πρέπει να θηλάζουν.

Γονιμότητα

Δεν παρατηρήθηκαν ανεπιθύμητες ενέργειες στη γονιμότητα ή στην αναπαραγωγική απόδοση σε επίμυες (βλ. παράγραφο 5.3). Οι επιδράσεις της ριβαστιγμίνης στην ανθρώπινη γονιμότητα δεν είναι γνωστές.

Η νόσος Alzheimer μπορεί να προκαλέσει σταδιακή άμβλυνση της ικανότητας οδήγησης ή να επηρεάσει αρνητικά την ικανότητα χειρισμού μηχανών. Επιπροσθέτως, η ριβαστιγμίνη μπορεί να προκαλέσει ζάλη και υπνηλία, κυρίως κατά την έναρξη της θεραπείας ή την αύξηση της δόσης. Κατά συνέπεια, η ριβαστιγμίνη έχει ελάσσονα ή μέτρια επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανών. Επομένως, θα πρέπει να αξιολογείται συχνά από τον θεράποντα ιατρό η ικανότητα οδήγησης και χειρισμού πολύπλοκων μηχανών

ασθενών με άνοια που λαμβάνουν θεραπεία με ριβαστιγμίνη.

Περίληψη του προφίλ ασφάλειας

Οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες (AE) είναι οι γαστρεντερικές συμπεριλαμβανομένων της ναυτίας (38%) και του έμετου (23%), ιδιαιτέρως κατά τη διάρκεια της τιτλοποίησης. Σε κλινικές μελέτες καταδείχθηκε ότι οι γυναίκες ασθενείς είναι περισσότερο ευαίσθητες από τους άνδρες ασθενείς στις γαστρεντερικές ανεπιθύμητες ενέργειες και στην απώλεια σωματικού βάρους.

Λίστα ανεπιθύμητων ενεργειών υπό μορφή πίνακα

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες του Πίνακα 1 και Πίνακα 2 αναφέρονται σύμφωνα με την κατηγορία οργανικού συστήματος και την κατηγορία συχνότητας του MedDRA. Οι κατηγορίες συχνότητας καθορίζονται με τη χρήση της ακόλουθης σύμβασης: πολύ συχνές

(≥ 1/10), συχνές (≥1/100 έως <1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100), σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000), πολύ σπάνιες (<1/10.000), μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).

Οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες, που αναφέρονται πιο κάτω στον Πίνακα 1, έχουν συγκεντρωθεί από ασθενείς με άνοια Alzheimer που λαμβάνουν θεραπεία με ριβαστιγμίνη.

Πίνακας 1

Οι ακόλουθες επιπρόσθετες ανεπιθύμητες ενέργειες έχουν παρατηρηθεί με τα διαδερμικά έμπλαστρα ριβαστιγμίνης: παραλήρημα, πυρεξία, μειωμένη όρεξη, ακράτεια ούρων (συχνές), ψυχοκινητική υπερδραστηριότητα (όχι συχνές), ερύθημα, κνίδωση, κυστίδια, αλλεργική δερματίτιδα (μη γνωστές).

Στον Πίνακα 2 παρουσιάζονται οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν σε κλινικές μελέτες που διεξήχθηκαν σε ασθενείς με άνοια που σχετίζεται με νόσο του Parkinson, οι οποίοι λάμβαναν θεραπεία με καψάκια ριβαστιγμίνης.

Πίνακας 2

Η ακόλουθη επιπρόσθετη ανεπιθύμητη ενέργεια έχει παρατηρηθεί σε μια μελέτη σε ασθενείς με άνοια που σχετίζεται με νόσο του Parkinson οι οποίοι έκαναν θεραπεία με διαδερμικά έμπλαστρα ριβαστιγμίνης: διέγερση (συχνή).

Στον Πίνακα 3 αναφέρονται ο αριθμός και το ποσοστό των ασθενών από την ειδική κλινική μελέτη 24 εβδομάδων που διεξήχθη με καψάκιο, σκληρό ριβαστιγμίνης σε ασθενείς με άνοια που σχετίζεται με νόσο του Parkinson με προκαθορισμένες ανεπιθύμητες ενέργειες, που μπορεί να αντανακλούν την επιδείνωση των παρκινσονικών συμπτωμάτων.

Πίνακας 3

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς:

Ελλάδα

Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων

Μεσογείων 284, GR-15562 Χολαργός, Αθήνα

Τηλ: + 30 21 32040380/337

Φαξ: + 30 21 06549585

Ιστότοπος: http://www.eof.gr

Κύπρος

Φαρμακευτικές Υπηρεσίες

Υπουργείο Υγείας

CY-1475 Λευκωσία

Φαξ: + 357 22608649

Ιστότοπος: www.moh.gov.cy/phs

4.9 Yπερδοσολογία

Συμπτώματα

Τα περισσότερα περιστατικά τυχαίας υπερδοσολογίας δεν σχετίζονταν με κλινικά σημεία ή συμπτώματα και σχεδόν όλοι οι εμπλεκόμενοι ασθενείς συνέχισαν τη θεραπεία με ριβαστιγμίνη 24 ώρες μετά από την υπέρβαση της δοσολογίας.

Έχει αναφερθεί χολινεργική τοξικότητα με μουσκαρινικά συμπτώματα τα οποία παρατηρούνται με μετρίου βαθμού δηλητηριάσεις όπως μύση, έξαψη, πεπτικές διαταραχές συμπεριλαμβανομένων του κοιλιακού άλγους, ναυτίας, εμέτου και διάρροιας, βραδυκαρδίας, βρογχόσπασμους και αυξημένων βρογχικών εκκρίσεων, υπερίδρωση, ακούσιας ούρησης και/ή αφόδευσης, δακρύρροιας, υπότασης και υπερέκκρισης σιέλου.

Σε περισσότερο σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να αναπτυχθούν νικοτινικές επιδράσεις όπως μυϊκή αδυναμία, ακούσιες μυϊκές συσπάσεις, κρίσεις και αναπνευστική ανακοπή με πιθανή μοιραία έκβαση.

Επιπρόσθετα έχουν παρουσιαστεί μετά την κυκλοφορία προϊόντων ριβαστιγμίνης περιστατικά ζάλης, τρόμου, κεφαλαλγίας, υπνηλίας, συγχυτικής κατάστασης, υπέρτασης, ψευδαισθήσεις και αίσθημα κακουχίας.

Διαχείριση

Δεδομένου ότι ο χρόνος ημισείας ζωής της ριβαστιγμίνης στο πλάσμα είναι περίπου 1 ώρα και η διάρκεια αναστολής της ακετυλοχολινεστεράσης είναι περίπου 9 ώρες, σε περιπτώσεις ασυμπτωματικής υπερδοσολογίας συνιστάται να μην χορηγείται άλλη δόση ριβαστιγμίνης για τις επόμενες 24 ώρες. Σε περίπτωση υπερδοσολογίας που συνοδεύεται από σοβαρή ναυτία και έμετο, θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο χορήγησης αντιεμετικών. Συμπτωματική θεραπεία για άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες θα πρέπει να χορηγείται ως απαιτείται.

Σε περίπτωση ακραίας υπερδοσολογίας μπορεί να χρησιμοποιηθεί ατροπίνη. Συνιστάται αρχική δόση 0,03 mg/kg θειϊκής ατροπίνης με ενδοφλέβια χορήγηση, με τις επακόλουθες δόσεις να χορηγούνται με βάση την κλινική ανταπόκριση. Η χρήση σκοπολαμίνης ως αντιδότου δεν συνιστάται.

5. ΦAPMAKOΛOΓIKEΣ IΔIOTHTEΣ