XOLAIR INJ.SOL 300MG/2ML
Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Αλληλεπιδράσεις με
Περιορισμοί
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)
Τελευταία ενημέρωση SmPC
Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - XOLAIR 300MG/2ML
Αλλεργικό άσθμα
Το Xolair ενδείκνυται για χρήση σε ενήλικες, εφήβους και παιδιά (6 έως <12 ετών).
Η θεραπεία με Xolair θα πρέπει να εξετάζεται μόνο στους ασθενείς με πειστικές ενδείξεις άσθματος στο οποίο εμπλέκεται η IgE (ανοσοσφαιρίνη Ε) (βλ. παράγραφο 4.2).
Ενήλικες και έφηβοι (ηλικίας 12 ετών και άνω)
Το Xolair ενδείκνυται ως επιπρόσθετη θεραπεία για τη βελτίωση του ελέγχου του άσθματος σε ασθενείς με σοβαρό επίμονο αλλεργικό άσθμα, οι οποίοι είναι θετικοί σε δερματική δοκιμασία ή in vitro αντίδραση σε ένα χρόνιο αερομεταφερόμενο αλλεργιογόνο και οι οποίοι έχουν μειωμένη πνευμονική λειτουργία (FEV1 <80%), εμφανίζουν συχνά συμπτώματα κατά τη διάρκεια της ημέρας ή νυχτερινές αφυπνίσεις και οι οποίοι παρουσίασαν πολλαπλές τεκμηριωμένες σοβαρές παροξύνσεις
άσθματος παρά τη χορήγηση υψηλών, ημερησίων δόσεων, εισπνεόμενων κορτικοστεροειδών και μακράς δράσης εισπνεόμενου βήτα-2 αγωνιστή.
Παιδιά (6 έως <12 ετών)
Το Xolair ενδείκνυται ως επιπρόσθετη θεραπεία για τη βελτίωση του ελέγχου του άσθματος σε ασθενείς με σοβαρό επίμονο αλλεργικό άσθμα, οι οποίοι είναι θετικοί σε δερματική δοκιμασία ή σε in vitro αντιδραστικότητα σε ένα χρόνιο αερομεταφερόμενο αλλεργιογόνο, καθώς και σε συχνά συμπτώματα κατά τη διάρκεια της ημέρας ή σε νυχτερινές αφυπνίσεις και οι οποίοι παρουσίασαν πολλαπλές τεκμηριωμένες σοβαρές παροξύνσεις άσθματος παρά τη χορήγηση υψηλών ημερησίων δόσεων εισπνεόμενων κορτικοστεροειδών, μαζί με μακράς δράσης εισπνεόμενου βήτα-2 αγωνιστή.
Χρόνια ρινοκολπίτιδα με ρινικούς πολύποδες (CRSwNP)
To Xolair ενδείκνυται ως πρόσθετη θεραπεία με ενδορρινικά κορτικοστεροειδή (INC) για τη θεραπεία σε ενήλικες (18 ετών και άνω) με σοβαρή CRSwNP για τους οποίους η θεραπεία με INC δεν παρέχει επαρκή έλεγχο της νόσου.
Χρόνια αυθόρμητη κνίδωση
Το Xolair ενδείκνυται ως επιπρόσθετη θεραπεία για την θεραπεία της χρόνιας αυθόρμητης κνίδωσης σε ενήλικες και έφηβους (ηλικίας 12 ετών και άνω) ασθενείς, η οποία είναι ανθεκτική στην Η1 αντιισταμινική θεραπεία.
Η θεραπεία θα πρέπει να πραγματοποιείται από ιατρούς πεπειραμένους στη διάγνωση και θεραπεία του σοβαρού επίμονου άσθματος, της χρόνιας ρινοκολπίτιδας με ρινικούς πολύποδες (CRSwNP) ή της χρόνιας αυθόρμητης κνίδωσης.
Δοσολογία
Αλλεργικό άσθμα και χρόνια ρινοκολπίτιδα με ρινικούς πολύποδες (CRSwNP)
Η δοσολογία για το αλλεργικό άσθμα και τη CRSwNP ακολουθεί τις ίδιες αρχές δοσολογίας. Η κατάλληλη δόση και η συχνότητα του omalizumab για αυτές τις παθήσεις καθορίζεται από τη βασική τιμή αναφοράς IgE (IU/ml), που έχει μετρηθεί πριν από την έναρξη της αγωγής και το σωματικό βάρος (kg). Πριν τη χορήγηση της αρχικής δόσης, θα πρέπει να έχουν προσδιορισθεί τα επίπεδα IgE στους ασθενείς με οποιαδήποτε εφαρμοσμένη δοκιμασία ολικής IgE ορού, για τον καθορισμό της δόσης τους. Με βάση τις μετρήσεις αυτές μπορεί να απαιτηθεί για κάθε χορήγηση 75 έως 600 mg omalizumab σε 1 έως 4 ενέσεις.
Οι ασθενείς με αλλεργικό άσθμα με αρχικά επίπεδα IgE χαμηλότερα από 76 IU/ml έχουν μικρότερη πιθανότητα να ωφεληθούν (βλ. παράγραφο 5.1). Οι συνταγογραφούντες ιατροί πρέπει να εξασφαλίζουν ότι οι ενήλικες και έφηβοι ασθενείς με IgE χαμηλότερη από 76 IU/ml και τα παιδιά (6 έως <12 ετών) με IgE χαμηλότερη από 200 IU/ml παρουσιάζουν σαφή in vitro αντιδραστικότητα (RAST) σε ένα χρόνιο αερομεταφερόμενο αλλεργιογόνο πριν από την έναρξη της θεραπείας.
Βλέπε τον Πίνακα 1 για το διάγραμμα μετατροπής και τους Πίνακες 2 και 3 για τα διαγράμματα καθορισμού της δόσης.
Σε ασθενείς, των οποίων τα επίπεδα IgE της βασικής τιμής αναφοράς ή το σωματικό βάρος σε kg είναι εκτός των ορίων του δοσολογικού πίνακα, δεν πρέπει να χορηγείται omalizumab.
Η συνιστώμενη μέγιστη δόση είναι 600 mg omalizumab κάθε δύο εβδομάδες.
Πίνακας 1 Μετατροπή από τη δόση σε αριθμό προγεμισμένων συρίγγων/πενών*, αριθμό ενέσεων** και συνολικό όγκο σε κάθε χορήγηση
| Δόση (mg) | Αριθμός συρίγγων/πενών*75 mg 150 mg 300 mg* | Αριθμός ενέσεων | Συνολικός ενέσιμος όγκος (ml) | ||
| 75 | 1 | 0 | 0 | 1 | 0,5 |
| 150 | 0 | 1 | 0 | 1 | 1,0 |
| 225 | 1 | 1 | 0 | 2 | 1,5 |
| 300 | 0 | 0 | 1 | 1 | 2,0 |
| 375 | 1 | 0 | 1 | 2 | 2,5 |
| 450 | 0 | 1 | 1 | 2 | 3,0 |
| 525 | 1 | 1 | 1 | 3 | 3,5 |
| 600 | 0 | 0 | 2 | 2 | 4,0 |
* Το Xolair 300 mg προγεμισμένη σύριγγα και όλες οι δυνάμεις του Xolair προγεμισμένη πένα δεν προορίζονται για χρήση σε ασθενείς ηλικίας <12 ετών.
**Αυτός ο πίνακας παρουσιάζει τον λιγότερο αριθμό ενέσεων για τους ασθενείς, ωστόσο υπάρχουν και άλλοι πιθανοί συνδυασμοί δόσεων σύριγγας/πένας για να επιτευχθεί η επιθυμητή δόση.
Πίνακας 2 ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΑΝΑ 4 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ. Δόσεις Omalizumab (milligram ανά δόση) χορηγούμενες με υποδόρια ένεση κάθε 4 εβδομάδες
| αναφοράςIgE (IU/ml) | ≥20-25* | >25-30* | >30-40 | >40-50 | >50-60 | >60-70 | >70-80 | >80-90 | >90-125 | >125-150 |
| ≥30-100 | 75 | 75 | 75 | 150 | 150 | 150 | 150 | 150 | 300 | 300 |
| >100-200 | 150 | 150 | 150 | 300 | 300 | 300 | 300 | 300 | 450 | 600 |
| >200-300 | 150 | 150 | 225 | 300 | 300 | 450 | 450 | 450 | 600 | |
| >300-400 | 225 | 225 | 300 | 450 | 450 | 450 | 600 | 600 | ||
| >400-500 | 225 | 300 | 450 | 450 | 600 | 600 | ||||
| >500-600 | 300 | 300 | 450 | 600 | 600 | |||||
| >600-700 | 300 | 450 | 600 | |||||||
| >700-800 | ||||||||||
| >800-900 | ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΚΑΘΕ 2 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ | |||||||||
| >900-1.000>1.000-1.100 | ΒΛΕΠΕ ΠΙΝΑΚΑ 3 | |||||||||
Σωματικό βάρος (kg)
Τιμή*Τα σωματικά βάρη κάτω των 30 kg δεν μελετήθηκαν στις βασικές δοκιμές για CRSwNP
Πίνακας 3 ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΑΝΑ 2 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ. Δόσεις Omalizumab (milligram ανά δόση) χορηγούμενες με υποδόρια ένεση κάθε 2 εβδομάδες
| Τιμή αναφοράς IgE(IU/ml) | ≥20-25* | >25-30* | >30-40 | >40-50 | >50-60 | >60-70 | >70-80 | >80-90 | >90-125 | >125-150 |
| ≥30-100 ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΚΑΘΕ 4 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣΒΛΕΠΕ ΠΙΝΑΚΑ 2 | ||||||||||
| >100-200 | ||||||||||
| >200-300 | 375 | |||||||||
| >300-400 | 450 | 525 | ||||||||
| >400-500 | 375 | 375 | 525 | 600 | ||||||
| >500-600 | 375 | 450 | 450 | 600 | ||||||
| >600-700 | 225 | 375 | 450 | 450 | 525 | |||||
| >700-800 | 225 | 225 | 300 | 375 | 450 | 450 | 525 | 600 | ||
| >800-900 | 225 | 225 | 300 | 375 | 450 | 525 | 600 | |||
| >900- | 225 | 300 | 375 | 450 | 525 | 600 | ||||
| 1.000 | ||||||||||
| >1.000- | 225 | 300 | 375 | 450 | 600 | |||||
| 1.100 | ||||||||||
| >1.100- | 300 | 300 | 450 | 525 | 600 | Ανεπαρκή δεδομένα για σύσταση δόσης | ||||
| 1.200 | ||||||||||
| >1.200- | 300 | 375 | 450 | 525 | ||||||
| 1.300 | ||||||||||
| >1.300- | 300 | 375 | 525 | 600 | ||||||
| 1.500 | ||||||||||
Σωματικό βάρος (kg)
*Τα σωματικά βάρη κάτω των 30 kg δεν μελετήθηκαν στις βασικές δοκιμές για CRSwNP
Διάρκεια θεραπείας, παρακολούθηση και ρυθμίσεις της δόσης Αλλεργικό άσθμα
Το Xolair προορίζεται για μακροχρόνια θεραπεία. Οι κλινικές δοκιμές έχουν δείξει πως χρειάζονται τουλάχιστον 12 με 16 εβδομάδες θεραπείας για να εμφανιστεί η αποτελεσματικότητα. Στις
16 εβδομάδες μετά την έναρξη της αγωγής με Xolair, οι ασθενείς θα πρέπει να αξιολογούνται από τον ιατρό τους σχετικά με την αποτελεσματικότητα της αγωγής πριν τους χορηγηθούν επιπλέον ενέσεις. Η απόφαση για τη συνέχιση της θεραπείας μετά από την περίοδο των 16 εβδομάδων, ή σε επακόλουθες περιστάσεις, θα πρέπει να βασιστεί στο εάν παρατηρείται μια εμφανής βελτίωση στο συνολικό έλεγχο του άσθματος (βλ. παράγραφο 5.1, Συνολική αξιολόγηση του ιατρού για την αποτελεσματικότητα της αγωγής).
Χρόνια ρινοκολπίτιδα με ρινικούς πολύποδες (CRSwNP)
Σε κλινικές μελέτες για CRSwNP, παρατηρήθηκαν αλλαγές στη βαθμολογία των ρινικών πολύποδων (NPS) και στη βαθμολογία της ρινικής συμφόρησης (NCS) στις 4 εβδομάδες. Η ανάγκη για συνεχή θεραπεία πρέπει να επανεξετάζεται περιοδικά με βάση τη σοβαρότητα της νόσου του ασθενούς και το επίπεδο ελέγχου των συμπτωμάτων.
Αλλεργικό άσθμα και χρόνια ρινοκολπίτιδα με ρινικούς πολύποδες (CRSwNP)
Η διακοπή της θεραπείας έχει γενικά ως αποτέλεσμα την επάνοδο σε υψηλά επίπεδα ελεύθερης IgE και στα σχετιζόμενα συμπτώματα. Τα συνολικά επίπεδα IgE είναι αυξημένα κατά τη διάρκεια της αγωγής και παραμένουν αυξημένα έως και ένα έτος μετά τη διακοπή της αγωγής. Γι’ αυτόν τον λόγο,
ο επανέλεγχος των επιπέδων IgE κατά τη διάρκεια της αγωγής δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως οδηγός για τον καθορισμό της δόσης. Ο καθορισμός της δόσης μετά από διακοπές της αγωγής που διαρκούν λιγότερο από ένα έτος πρέπει να βασίζεται στα επίπεδα IgE στον ορό που ελήφθησαν κατά τον αρχικό καθορισμό της δόσης. Τα συνολικά επίπεδα της IgE ορού μπορούν να επανελέγχονται για τον καθορισμό της δόσης, μόνον εάν η αγωγή έχει διακοπεί για ένα έτος ή περισσότερο.
Οι δόσεις πρέπει να προσαρμόζονται στις σημαντικές αλλαγές στο σωματικό βάρος (βλ. Πίνακες 2
και 3).
Χρόνια αυθόρμητη κνίδωση (ΧΑΚ)
Η συνιστώμενη δόση είναι τα 300 mg χορηγούμενα με υποδόρια ένεση κάθε τέσσερις εβδομάδες. Κάθε δόση 300 mg δίνεται ως μια υποδόρια ένεση 300 mg ή ως δύο υποδόριες ενέσεις 150 mg.
Οι συνταγογραφούντες ιατροί συμβουλεύονται να επανεκτιμούν κατά διαστήματα την ανάγκη συνέχισης της θεραπείας.
Η εμπειρία κλινικών μελετών για μακροχρόνια θεραπεία σε αυτή την ένδειξη περιγράφεται στην παράγραφο 5.1.
Ειδικοί πληθυσμοί
Ηλικιωμένοι (ηλικίας άνω των 65 ετών)
Περιορισμένος αριθμός δεδομένων είναι διαθέσιμος για τη χρήση του omalizumab σε ασθενείς άνω των 65 ετών, εντούτοις δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι σε ηλικιωμένους ασθενείς απαιτούνται διαφορετικές δόσεις απ’ ό,τι σε νεότερους ενήλικες.
Νεφρική ή ηπατική ανεπάρκεια
Δεν έχουν γίνει μελέτες όσον αφορά την επίδραση της ανεπαρκούς νεφρικής ή ηπατικής λειτουργίας στην φαρμακοκινητική του omalizumab. Λόγω του ότι η κάθαρση του omalizumab σε κλινικές δόσεις κυριαρχείται από το δικτυοενδοθηλιακό σύστημα (RES) δεν φαίνεται πιθανό αυτή να μεταβάλλεται από τη νεφρική ή την ηπατική ανεπάρκεια. Παρά το ότι δεν συνιστάται συγκεκριμένη προσαρμογή της δόσης σε αυτούς τους ασθενείς, το omalizumab πρέπει να χορηγείται με προσοχή (βλ.
παράγραφο 4.4).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Στο αλλεργικό άσθμα, η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του omalizumab σε ασθενείς ηλικίας κάτω των 6 ετών δεν έχει ακόμα τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.
Στη CRSwNP η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του omalizumab σε ασθενείς ηλικίας κάτω των
18 ετών δεν έχουν ακόμα τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.
Στη χρόνια αυθόρμητη κνίδωση, η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του omalizumab σε ασθενείς ηλικίας κάτω των 12 ετών δεν έχουν ακόμα τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.
Τρόπος χορήγησης
Για υποδόρια χορήγηση μόνο. Το omalizumab δεν πρέπει να χορηγείται μέσω της ενδοφλέβιας ή ενδομυϊκής οδού.
Το Xolair 300 mg προγεμισμένη σύριγγα και όλες οι δυνάμεις του Xolair προγεμισμένη πένα δεν προορίζονται για χρήση σε παιδιά ηλικίας <12 ετών. Το Xolair 75 mg προγεμισμένη σύριγγα και Xolair 150 mg προγεμισμένη σύριγγα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε παιδιά με αλλεργικό άσθμα ηλικίας 6 έως 11 ετών.
Εάν χρειάζονται περισσότερες από μια ένεση για να επιτευχθεί η επιθυμητή δόση, οι ενέσεις πρέπει να κατανέμονται σε δύο ή περισσότερες θέσεις ένεσης (Πίνακας 1).
Σε ασθενείς όπου δεν υπάρχει γνωστό ιστορικό αναφυλαξίας δυνατόν να αυτοχορηγούν το Xolair ή να
τους χορηγείται από φροντιστή υγείας μετά την 4η δόση, εάν ο θεράπων ιατρός εξακριβώσει ότι αυτό είναι χρήσιμο (βλ. παράγραφο 4.4). Ο ασθενής και ο φροντιστής υγείας πρέπει να έχει εκπαιδευτεί στην ορθή τεχνική ένεσης και στον εντοπισμό των πρώιμων σημείων και συμπτωμάτων σοβαρών αλλεργικών αντιδράσεων.
Στους ασθενείς ή τους φροντιστές υγείας θα πρέπει να συνιστάται η χορήγηση της συνολικής ποσότητας του Xolair σύμφωνα με τις οδηγίες χρήσης που περιλαμβάνονται στη συσκευασία.
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
Ιχνηλασιμότητα
Προκειμένου να βελτιωθεί η ιχνηλασιμότητα των βιολογικών φαρμακευτικών προϊόντων, το όνομα και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου φαρμάκου πρέπει να καταγράφεται με σαφήνεια.
Γενικά
Το omalizumab δεν ενδείκνυται για τη θεραπεία των οξέων παροξύνσεων άσθματος, του οξέος βρογχόσπασμου ή του status asthmaticus.
Το omalizumab δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με σύνδρομο υπερανοσοσφαιριναιμίας Ε, ή αλλεργικής βρογχοπνευμονικής ασπεργίλλωσης, ή για την πρόληψη αναφυλακτικών αντιδράσεων συμπεριλαμβανομένων εκείνων που προκαλούνται από αλλεργία σε τροφές, ατοπική δερματίτιδα, ή αλλεργική ρινίτιδα. Το omalizumab δεν ενδείκνυται για την θεραπεία αυτών των καταστάσεων.
Η θεραπεία με omalizumab δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με αυτοάνοσες παθήσεις, νόσους επαγόμενες από ανοσοσυμπλέγματα ή με προϋπάρχουσα νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία (βλ. παράγραφο 4.2). Συνιστάται προσοχή όταν χορηγείται το omalizumab σε αυτούς τους πληθυσμούς ασθενών.
Δε συνιστάται απότομη διακοπή της θεραπείας των συστηματικών ή εισπνεόμενων κορτικοστεροειδών μετά την έναρξη της θεραπείας με omalizumab σε αλλεργικό άσθμα ή CRSwNP. Οι μειώσεις των κορτικοστεροειδών πρέπει να πραγματοποιούνται υπό την άμεση επίβλεψη ενός ιατρού και μπορεί να χρειάζεται να πραγματοποιούνται σταδιακά.
Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
Αλλεργικές αντιδράσεις τύπου 1
Κατά την χρήση του omalizumab, ενδέχεται να προκύψουν τοπικές ή συστηματικές αλλεργικές αντιδράσεις τύπου 1, συμπεριλαμβανομένης της αναφυλαξίας και της αναφυλακτικής καταπληξίας, ακόμα και μετά από θεραπεία μακράς διάρκειας. Παρόλα αυτά, οι περισσότερες από αυτές τις αντιδράσεις εμφανίσθηκαν εντός 2 ωρών μετά την πρώτη και μεταγενέστερη χορήγηση omalizumab, ενώ κάποιες εμφανίσθηκαν πέραν των 2 και ακόμα πέραν των 24 ωρών μετά τη χορήγηση. Οι περισσότερες αναφυλακτικές αντιδράσεις εμφανίσθηκαν κατά τις 3 πρώτες δόσεις omalizumab.
Επομένως, οι πρώτες 3 δόσεις omalizumab πρέπει να χορηγούνται είτε από επαγγελματία υγείας, είτε υπό την επίβλεψη αυτού. Ένα ιστορικό αναφυλαξίας που δεν σχετίζεται με το omalizumab μπορεί να αποτελεί παράγοντα κινδύνου για εμφάνιση αναφυλαξίας μετά τη χορήγηση του omalizumab.
Συνεπώς, η χορήγηση omalizumab σε ασθενείς με γνωστό ιστορικό αναφυλαξίας, πρέπει να γίνεται από επαγγελματία υγείας, ο οποίος θα πρέπει να έχει πάντοτε στη διάθεση του φαρμακευτικά προϊόντα για αντιμετώπιση των αναφυλακτικών αντιδράσεων για άμεση χρήση μετά τη χορήγηση του omalizumab. Εάν εμφανισθεί αναφυλακτική ή άλλη σοβαρή αλλεργική αντίδραση, η χορήγηση του omalizumab πρέπει να διακοπεί άμεσα και να δοθεί κατάλληλη θεραπεία. Οι ασθενείς θα πρέπει να
ενημερώνονται για το ότι τέτοιες αντιδράσεις είναι πιθανές και ότι θα πρέπει να αναζητούν άμεση ιατρική φροντίδα, σε περίπτωση που εμφανιστούν αλλεργικές αντιδράσεις.
Αντισώματα στο omalizumab έχουν ανιχνευθεί σε ένα μικρό αριθμό ασθενών σε κλινικές δοκιμές (βλ. παράγραφο 4.8). Η κλινική σχετικότητα των αντί-omalizumab αντισωμάτων δεν είναι καλά αντιληπτή.
Ορονοσία
Αντιδράσεις ορονοσίας και τύπου ορονοσίας, οι οποίες είναι επιβραδυνόμενες τύπου ΙΙΙ αλλεργικές αντιδράσεις, έχουν παρατηρηθεί σε ασθενείς που έκαναν θεραπεία με εξανθρωποποιημένα μονοκλωνικά αντισώματα περιλαμβανομένου του omalizumab. Ο προτεινόμενος παθοφυσιολογικός μηχανισμός περιλαμβάνει σχηματισμό ανοσο-συμπλέγματος και εναπόθεσης του λόγω της δημιουργίας αντισωμάτων έναντι του omalizumab. Τυπικά η έναρξη είναι 1-5 ημέρες μετά τη χορήγηση της πρώτης ή των επακόλουθων ενέσεων, ακόμη μετά από μακράς διάρκεια θεραπεία.
Συμπτώματα ενδεικτικά της ορονοσίας περιλαμβάνουν αρθρίτιδα/αρθραλγίες, εξάνθημα (κνίδωση ή άλλες μορφές), πυρετός και λεμφαδενοπάθεια. Τα αντιισταμινικά και τα κορτικοστεροειδή μπορεί να είναι χρήσιμα στην πρόληψη ή τη θεραπεία αυτής της διαταραχής, και οι ασθενείς πρέπει να συμβουλεύονται να αναφέρουν οποιαδήποτε ύποπτα συμπτώματα.
Σύνδρομο Churg-Strauss και υπερηωσινοφιλικό σύνδρομο
Ασθενείς με σοβαρό άσθμα μπορεί σπάνια να παρουσιάσουν συστηματικό υπερηωσινοφιλικό σύνδρομο ή αλλεργική ηωσινοφιλική κοκκιωματώδη αγγεϊίτιδα (σύνδρομο Churg-Strauss), τα οποία και τα δύο συνήθως θεραπεύονται με συστηματικά κορτικοστεροειδή.
Σε σπάνιες περιπτώσεις, ασθενείς σε θεραπεία με αντιασθματικά φαρμακευτικά προϊόντα, συμπεριλαμβανομένου και του omalizumab, μπορεί να εμφανίσουν ή αναπτύξουν συστηματική ηωσινοφιλία και αγγεϊίτιδα. Τα συμβάματα αυτά συχνά συσχετίζονται με τη μείωση της θεραπείας με από του στόματος κορτικοστεροειδή.
Στους ασθενείς αυτούς, οι γιατροί θα πρέπει να είναι σε εγρήγορση στην ανάπτυξη ηωσινοφιλίας, αγγειωτικού εξανθήματος, επιδείνωση πνευμονικών συμπτωμάτων, ανωμαλίες κακοήθους νεοπλάσματος παραρρινίων κόλπων, καρδιακών επιπλοκών, και/ή νευροπάθεια.
Η διακοπή του omalizumab θα πρέπει να ληφθεί υπόψη σε όλες τις σοβαρές περιπτώσεις με τις πιο πάνω αναφερόμενες διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος.
Παρασιτικές (ελμινθικές) λοιμώξεις
Η IgE μπορεί να εμπλέκεται στην ανοσολογική απόκριση ορισμένων ελμινθικών λοιμώξεων. Σε ασθενείς που βρίσκονται χρόνια σε υψηλό κίνδυνο ελμινθικής λοίμωξης, μια ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο δοκιμή σε αλλεργικούς ασθενείς έδειξε μια πολύ μικρή αύξηση στο ρυθμό ανάπτυξης λοίμωξης με omalizumab, αν και η πορεία, η σοβαρότητα και η ανταπόκριση στη θεραπεία της λοίμωξης δεν συσχετίσθηκαν. Ο ρυθμός της ελμινθικής λοίμωξης στο συνολικό κλινικό πρόγραμμα, που δεν σχεδιάστηκε για να ανιχνεύει τέτοιες λοιμώξεις ήταν λιγότερο από 1 σε 1.000 ασθενείς.
Εντούτοις, συνιστάται προσοχή σε ασθενείς υψηλού κινδύνου για ελμινθική λοίμωξη ιδιαίτερα όταν ταξιδεύουν σε περιοχές που οι ελμινθικές λοιμώξεις είναι ενδημικές. Εάν οι ασθενείς δεν ανταποκρίνονται στην συνιστώμενη αντι-ελμινθική αγωγή θα πρέπει να εξετασθεί η διακοπή του omalizumab.
Άτομα με ευαισθησία στο λάτεξ (προγεμισμένη σύριγγα)
Το αφαιρούμενο κάλυμμα της βελόνας της προγεμισμένης σύριγγας περιλαμβάνει ένα παράγωγο του φυσικού ελαστικού λάτεξ. Δεν έχει ανιχνευτεί φυσικό ελαστικό λάτεξ στο αφαιρούμενο κάλυμμα της βελόνας. Ωστόσο, η χρήση του Xolair ενέσιμου διαλύματος σε προγεμισμένη σύριγγα σε άτομα με ευαισθησία στο λάτεξ δεν έχει μελετηθεί και επομένως υπάρχει ένας ενδεχόμενος κίνδυνος εμφάνισης αντιδράσεων υπερευαισθησίας ο οποίος δεν μπορεί να αποκλεισθεί εντελώς.
Καθώς η IgE μπορεί να εμπλέκεται στην ανοσολογική απόκριση ορισμένων ελμινθικών λοιμώξεων, το omalizumab μπορεί έμμεσα να μειώσει την αποτελεσματικότητα των φαρμακευτικών προϊόντων για τη θεραπεία των ελμινθικών ή άλλων παρασιτικών λοιμώξεων (βλ. παράγραφο 4.4).
Τα ένζυμα του κυττοχρώματος P450, οι αντλίες εκροής και οι μηχανισμοί πρωτεϊνικής σύνθεσης δεν εμπλέκονται στην κάθαρση του omalizumab, έτσι η πιθανότητα αλληλεπίδρασης είναι ελάχιστη.
Μελέτες αλληλεπίδρασης του omalizumab με φαρμακευτικό προϊόν ή με εμβόλιο δεν έχουν διεξαχθεί. Δεν υπάρχει φαρμακολογικός λόγος να αναμένει κανείς ότι οι συνήθεις αγωγές που συνταγογραφούνται για τη θεραπεία του άσθματος, CRSwNP ή της ΧΑΚ θα αλληλεπιδράσουν με το omalizumab.
Αλλεργικό άσθμα
Σε κλινικές μελέτες, το omalizumab χρησιμοποιήθηκε ευρέως σε συνδυασμό με εισπνεόμενα και από του στόματος κορτικοστεροειδή, εισπνεόμενους βραχείας δράσης και μακράς δράσης βήτα αγωνιστές, τροποποιητές λευκοτριένης, θεοφυλλίνες και από του στόματος αντιισταμινικά. Δεν υπήρξε καμία ένδειξη ότι η ασφάλεια του omalizumab τροποποιήθηκε με αυτά τα συχνά χρησιμοποιούμενα αντιασθματικά φαρμακευτικά προϊόντα. Περιορισμένος αριθμός δεδομένων είναι διαθέσιμος για τη χρήση του omalizumab σε συνδυασμό με ειδική ανοσοθεραπεία (θεραπεία υπο-ευαισθητοποίησης).
Σε μια κλινική δοκιμή όπου το omalizumab συγχορηγούνταν με ανοσοθεραπεία, η ασφάλεια και αποτελεσματικότητα του omalizumab σε συνδυασμό με ειδική ανοσοθεραπεία παρατηρήθηκε να μην είναι διαφορετικές από αυτές του omalizumab μόνο.
Χρόνια ρινοκολπίτιδα με ρινικούς πολύποδες (CRSwNP)
Σε κλινικές μελέτες το omalizumab χρησιμοποιήθηκε σε συνδυασμό με ενδορρινικό σπρέι μομεταζόνης σύμφωνα με το πρωτόκολλο. Άλλα κοινά χρησιμοποιούμενα ταυτόχρονα φαρμακευτικά προϊόντα περιλάμβαναν άλλα ενδορρινικά κορτικοστεροειδή, βρογχοδιασταλτικά, αντιισταμινικά, ανταγωνιστές υποδοχέα λευκοτριενίων, αδρενεργικά/ συμπαθομιμητικά και τοπικά ρινικά αναισθητικά. Δεν υπήρχε ένδειξη ότι η ασφάλεια του omalizumab μεταβλήθηκε από την ταυτόχρονη χρήση αυτών των άλλων κοινώς χρησιμοποιούμενων φαρμακευτικών προϊόντων.
Χρόνια αυθόρμητη κνίδωση (ΧΑΚ)
Σε κλινικές μελέτες στη χρόνια αυθόρμητη κνίδωση (ΧΑΚ), το omalizumab χρησιμοποιήθηκε σε συνδυασμό με αντιισταμινικά (αντι-Η1, αντι-Η2) και ανταγωνιστές του υποδοχέα των λευκοτριενίων (LTRA). Δεν υπάρχουν στοιχεία μεταβολής της ασφάλειας του omalizumab κατά τη χρήση του με τα συγκεκριμένα φαρμακευτικά προϊόντα σε σχέση με το γνωστό προφίλ ασφάλειας στο αλλεργικό άσθμα. Επιπλέον, η ανάλυση φαρμακοκινητικής πληθυσμού έδειξε μη σχετική επίδραση των Η2 αντιισταμινικών και των LTRA στη φαρμακοκινητική του omalizumab (βλ. παράγραφο 5.2).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Σε κλινικές μελέτες στη ΧΑΚ, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων ασθενών ηλικίας 12 έως 17 ετών, το omalizumab χρησιμοποιήθηκε σε συνδυασμό με αντιισταμινικά (αντι-Η1, αντι-Η2) και LTRA. Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες σε παιδιά ηλικίας κάτω των 12 ετών.
Κύηση
Ένα μέτριο ποσοστό δεδομένων σε έγκυες γυναίκες (μεταξύ 300-1.000 αποτελεσμάτων εγκυμοσύνης) βασισμένα στο μητρώο εγκυμοσύνης και σε αναφορές μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου, φανερώνουν τη μη ύπαρξη δυσμορφίας ή τοξικότητας για το έμβρυο/νεογνό. Μια πιθανή μελέτη μητρώου εγκυμοσύνης (EXPECT) σε 250 έγκυες γυναίκες με άσθμα που εκτέθηκαν σε omalizumab έδειξε ότι ο επιπολασμός των κυρίων συγγενών ανωμαλιών ήταν παρόμοιος (8,1% έναντι 8,9%)
μεταξύ των ασθενών με EXPECT και των ασθενών με μέτριο και σοβαρό άσθμα. Η ερμηνεία των δεδομένων μπορεί να επηρεαστεί λόγω των μεθοδολογικών περιορισμών της μελέτης, συμπεριλαμβανομένου του μικρού αριθμού δείγματος και του μη τυχαιοποιημένου σχεδιασμού.
Το omalizumab περνά τον φραγμό του πλακούντα. Ωστόσο, μελέτες σε ζώα δεν κατέδειξαν είτε άμεση ή έμμεση τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα (βλ. παράγραφο 5.3).
Το omalizumab έχει συσχετισθεί με ηλικιακά εξαρτώμενες μειώσεις στον αριθμό των αιμοπεταλίων στα μη ανθρώπινα πρωτεύοντα, με μια σχετικά μεγαλύτερη ευαισθησία στα ζώα εφήβους (βλ. παράγραφο 5.3).
Εάν είναι κλινικά απαραίτητο, η χρήση του omalizumab μπορεί να ληφθεί υπόψη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
Θηλασμός
Οι ανοσοσφαιρίνες G (IgGs) υπάρχουν στο ανθρώπινο γάλα και ως εκ τούτου αναμένεται ότι το omalizumab θα υπάρχει στο ανθρώπινο γάλα Τα διαθέσιμα δεδομένα σε μη ανθρώπινα πρωτεύοντα έδειξαν απέκκριση του omalizumab στο γάλα (βλ. παράγραφο 5.3).
Η μελέτη EXPECT, με 154 βρέφη που είχαν εκτεθεί στο omalizumab κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και μέσω του θηλασμού δεν έδειξε ανεπιθύμητες ενέργειες στο βρέφος που θηλάζει. Η ερμηνεία των δεδομένων μπορεί να επηρεαστεί λόγω των μεθοδολογικών περιορισμών της μελέτης, συμπεριλαμβανομένου του μικρού αριθμού δείγματος και του μη τυχαιοποιημένου σχεδιασμού.
Δεδομένης της χορήγησης από το στόμα, οι πρωτεΐνες ανοσοσφαιρίνης G υποβάλλονται σε πρωτεόλυση του εντέρου και έχουν κακή βιοδιαθεσιμότητα. Δεν αναμένονται επιπτώσεις στο έμβρυο/νεογνό που θηλάζει. Επομένως, εάν είναι κλινικά απαραίτητο, η χρήση του omalizumab μπορεί να ληφθεί υπόψη κατά τη διάρκεια του θηλασμού.
Γονιμότητα
Δεν υπάρχουν στοιχεία ανθρώπινης γονιμότητας για το omalizumab. Σε ειδικά σχεδιασμένες μη-κλινικές μελέτες γονιμότητας σε μη ανθρώπινα πρωτεύοντα θηλαστικά, συμπεριλαμβανομένων και των αυθόρμητων μελετών γονιμότητας (mating studies) δεν έχει παρατηρηθεί καμία δυσλειτουργία στην γονιμότητα ανδρών ή γυναικών μετά από επαναλαμβανόμενες δόσεις με επίπεδα δόσης omalizumab μέχρι και 75 mg/kg. Επιπλέον, δεν παρατηρήθηκαν γενοτοξικές επιδράσεις σε μια χωριστή μη κλινική μελέτη γενοτοξικότητας.
ν
Το omalizumab δεν έχει καμία ή έχει ασήμαντη επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.
Αλλεργικό άσθμα και χρόνια ρινοκολπίτιδα με ρινικούς πολύποδες (CRSwNP)
Σύνοψη του προφίλ ασφαλείας
Κατά τη διάρκεια των κλινικών δοκιμών αλλεργικού άσθματος σε ενήλικες και έφηβους ηλικίας
12 ετών και άνω, οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν κεφαλαλγίες και αντιδράσεις της θέσης ένεσης, συμπεριλαμβανομένου του άλγους της θέσης ένεσης, οίδημα, ερύθημα, κνησμός. Σε κλινικές δοκιμές σε παιδιά ηλικίας 6 έως <12 ετών, οι πιο συχνές αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες που πιθανόν να σχετίζονται με το φαρμακευτικό προϊόν ήταν κεφαλαλγία, πυρεξία και άνω κοιλιακό άλγος. Οι περισσότερες από τις αντιδράσεις ήταν ήπιες έως μέτριες σε σοβαρότητα. Σε κλινικές δοκιμές σε ασθενείς ηλικίας ≥18 ετών σε CRSwNP, οι πιο συχνά
αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν κεφαλαλγία, ζάλη, αρθραλγία, άνω κοιλιακό άλγος και αντιδράσεις της θέσης ένεσης.
Κατάλογος των ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα
Ο πίνακας 4 καταγράφει τις ανεπιθύμητες ενέργειες που έχουν αναφερθεί σε κλινικές μελέτες στο συνολικό πληθυσμό ασφάλειας αλλεργικού άσθματος και CRSwNP που έλαβαν αγωγή με Xolair ανά MedDRA κατηγορία οργάνου συστήματος και συχνότητα. Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας εμφάνισης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας. Οι κατηγορίες των συχνοτήτων καθορίζονται ως εξής: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 έως <1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100), σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000) και πολύ σπάνιες (<1/10.000). Αντιδράσεις που αναφέρθηκαν κατά τη μετεγκριτική περίοδο καταγράφονται με συχνότητα μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).
Πίνακας 4 Ανεπιθύμητες ενέργειες στο αλλεργικό άσθμα και CRSwNP
| Λοιμώξεις και παρασιτώσεις | |
| Όχι συχνές | Φαρυγγίτιδα |
| Σπάνιες | Παρασιτική λοίμωξη |
| Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος | |
| Μη γνωστές | Ιδιοπαθής θρομβοπενία, συμπεριλαμβανομένων σοβαρών περιστατικών |
| Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος | |
| Σπάνιες | Αναφυλακτική αντίδραση, άλλες σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις, ανάπτυξη αντισωμάτων κατά του omalizumab |
| Μη γνωστές | Ορονοσία, μπορεί να περιλαμβάνει πυρετό και λεμφαδενοπάθεια |
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | |
| Συχνές Όχι συχνές | Κεφαλαλγία*Συγκοπή, παραισθησία, υπνηλία, ζάλη# |
| Αγγειακές διαταραχές | |
| Όχι συχνές | Ορθοστατική υπόταση, έξαψη |
| Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου | |
| Όχι συχνές ΣπάνιεςΜη γνωστές | Αλλεργικός βρογχόσπασμος, βήχας Οίδημα ΛάρυγγαΑλλεργική κοκκιωματώδης αγγεϊίτις (π.χ. σύνδρομοChurg-Strauss) |
| Διαταραχές του γαστρεντερικού | |
| Συχνές Όχι συχνές | Άνω κοιλιακό άλγος**,#Σημεία και συμπτώματα δυσπεψίας, διάρροια, ναυτία |
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | |
| Όχι συχνές ΣπάνιεςΜη γνωστές | Φωτοευαισθησία, κνίδωση, εξάνθημα, κνησμός, ΑγγειοοίδημαΑλωπεκία |
| Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού | |
| Συχνές ΣπάνιεςΜη γνωστές | Αρθραλγία†Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος (ΣΕΛ) Μυαλγία, οίδημα άρθρωσης |
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης | |
| Πολύ συχνές ΣυχνέςΌχι συχνές | Πυρεξία**Αντιδράσεις της θέσης ένεσης όπως οίδημα, ερύθημα, άλγος, κνησμόςΓριππώδης συνδρομή, οίδημα βραχιόνων, αύξηση βάρους, κόπωση |
*: Πολύ συχνό σε παιδιά ηλικίας 6 έως <12 ετών
**: Σε παιδιά ηλικίας 6 έως <12 ετών
#: Συχνές σε δοκιμές ρινικού πολύποδα
†: Μη γνωστές σε δοκιμές αλλεργικού άσθματος
Χρόνια αυθόρμητη κνίδωση (ΧΑΚ)
Σύνοψη του προφίλ ασφαλείας
Η ασφάλεια και η ανεκτικότητα του omalizumab διερευνήθηκε με δόσεις των 75 mg, 150 mg και 300 mg κάθε τέσσερις εβδομάδες σε 975 ασθενείς με ΧΑΚ, 242 εκ των οποίων έλαβαν εικονικό φάρμακο. Συνολικά ,733 ασθενείς έλαβαν θεραπεία με omalizumab για έως και 12 εβδομάδες και
490 ασθενείς έλαβαν θεραπεία για έως και 24 εβδομάδες. Από αυτούς, 412 ασθενείς έλαβαν θεραπεία για έως και 12 εβδομάδες και 333 ασθενείς έλαβαν θεραπεία για έως και 24 εβδομάδες στη δόση των 300 mg.
Κατάλογος των ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα
Ένας ξεχωριστός πίνακας (Πίνακας 5) παρουσιάζει τις ανεπιθύμητες ενέργειες για την ένδειξη ΧΑΚ που προκύπτουν από τις διαφορές στη δοσολογία και στους θεραπευτικούς πληθυσμούς (με σημαντικά διαφορετικούς παράγοντες κινδύνου, συννοσηρότητες, συγχορηγούμενα φαρμακευτικά προϊόντα και ηλικίες [π.χ. οι μελέτες για το άσθμα συμπεριελάμβαναν παιδιά ηλικίας από 6-12 ετών]).
Ο Πίνακας 5 αναφέρει τις ανεπιθύμητες αντιδράσεις (συμβάντα τα οποία σημειώθηκαν σε ≥1% των ασθενών σε οποιαδήποτε ομάδα θεραπείας και ≥2% συχνότερα σε οποιαδήποτε ομάδα θεραπείας του omalizumab σε σχέση με το εικονικό φάρμακο (μετά από την ιατρική εξέταση)) που έχουν αναφερθεί στη δόση των 300 mg στις τρεις συγκεντρωτικές μελέτες φάσης ΙΙΙ. Οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις που παρουσιάζονται διαχωρίζονται σε δύο κατηγορίες: αυτές που ταυτοποιήθηκαν στην περίοδο θεραπείας 12 εβδομάδων και 24 εβδομάδων.
Οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις αναφέρονται ανά κατηγορία οργανικού συστήματος MedDRA. Σε κάθε κατηγορία οργανικού συστήματος, οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις ταξινομούνται ανά συχνότητα, με τις πλέον πρόσφατες αντιδράσεις να αναφέρονται πρώτες. Η αντίστοιχη κατηγορία συχνότητας για την κάθε ανεπιθύμητη αντίδραση βασίζεται στην ακόλουθη σύμβαση: πολύ συχνή (≥1/10), συχνή (≥1/100 έως <1/10), μη συχνή (≥1/1.000 έως <1/100), σπάνια (≥1/10.000 έως <1/1.000), πολύ σπάνια (<1/10,000) και άγνωστη (δεν μπορεί να εκτιμηθεί από τα διαθέσιμα δεδομένα).
Πίνακας 5 Ανεπιθύμητες αντιδράσεις από τη συγκεντρωτική βάση δεδομένων ασφάλειας για τη ΧΑΚ (ημέρα 1 έως εβδομάδα 24) στα 300 mg omalizumab
Συγκεντρωτικά δεδομένα για τις Κατηγορία συχνότητας
12 Εβδομάδες
μελέτες 1, 2 και 3 του omalizumab
Εικονικό φάρμακο
N=242
300 mg N=412
Λοιμώξεις και παρασιτώσεις
Κολπίτιδα 5 (2,1%) 20 (4,9%) Συχνή
Διαταραχές του νευρικού συστήματος
Κεφαλαλγία 7 (2,9%) 25 (6,1%) Συχνή
Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
Αρθραλγία 1 (0,4%) 12 (2,9%) Συχνή
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
Αντίδραση της θέσης
ένεσης*
2 (0,8%) 11 (2,7%) Συχνή
Συγκεντρωτικά δεδομένα για τις Κατηγορία συχνότητας
24 Εβδομάδες
μελέτες 1 και 3 του omalizumab
Εικονικό φάρμακο
N=163
300 mg N=333
| Λοιμώξεις και παρασιτώσεις | |||
| Λοίμωξη του ανώτερου | |||
| αναπνευστικού | 5 (3,1%) | 19 (5,7%) | Συχνή |
| συστήματος | |||
* Παρόλο που δεν παρουσίασε μια διαφορά 2% σε σχέση με το εικονικό φάρμακο, οι αντιδράσεις της θέσης ένεσης συμπεριληφθήκαν καθώς όλα τα περιστατικά αξιολογήθηκαν ότι σχετίζονται
αιτιολογικά με την υπό μελέτη θεραπεία.
Σε μια μελέτη 48 εβδομάδων, 81 ΧΑΚ ασθενείς λάμβαναν 300 mg omalizumab κάθε 4 εβδομάδες (βλ. παράγραφο 5.1). Το προφίλ ασφαλείας της μακροχρόνιας χρήσης ήταν παρόμοιο με το προφίλ ασφαλείας που παρατηρήθηκε στις μελέτες 24 εβδομάδων της ΧΑΚ.
Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων
Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
Για περισσότερες πληροφορίες, βλ. παράγραφο 4.4.
Αναφυλαξία
Σε κλινικές δοκιμές, οι αναφυλακτικές αντιδράσεις ήταν σπάνιες. Ωστόσο, μετά από μια σωρευτική αναζήτηση στη βάση δεδομένων ασφαλείας τα δεδομένα μετά την κυκλοφορία του προϊόντος στην αγορά ανέκτησαν συνολικά 898 περιστατικά αναφυλαξίας. Με βάση μια εκτιμώμενη έκθεση 566.923 θεραπευτικά έτη ασθενών, αυτό έχει ως αποτέλεσμα έναν ρυθμό αναφοράς περίπου 0,20%.
Αρτηριακά θρομβοεμβολικά επεισόδια (ΑΤΕ)
Σε ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές και κατά τη διάρκεια ενδιάμεσων αναλύσεων μιας μελέτης παρατήρησης, παρατηρήθηκε μια αριθμητική ανισορροπία από ΑΤΕ. Ο ορισμός του σύνθετου καταληκτικού σημείου των ΑΤΕ συμπεριλαμβάνει αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο, έμφραγμα του μυοκαρδίου, ασταθής στηθάγχη και καρδιαγγειακός θάνατος (συμπεριλαμβανομένων θανάτων από άγνωστη αιτία). Στην τελική ανάλυση της μελέτης παρατήρησης, το ποσοστό των ΑΤΕ ανά 1.000 έτη ασθενών ήταν 7,52 (115/15.286 έτη ασθενών) για τους ασθενείς που ελάμβαναν Xolair και 5,12 (51/9.963 έτη ασθενών) για τους ασθενείς της ομάδας ελέγχου. Σε μία πολυπαραμετρική ανάλυση με έλεγχο ως προς την αρχική τιμή διαθέσιμων παραγόντων καρδιαγγειακού κινδύνου, ο λόγος κινδύνου ήταν 1,32 (95% διάστημα εμπιστοσύνης 0,91 - 1,91). Σε μία ξεχωριστή συγκεντρωτική ανάλυση κλινικών δοκιμών, η οποία συμπεριέλαβε όλες τις τυχαιοποιημένες, διπλά τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές δοκιμές διάρκειας 8 ή περισσότερων εβδομάδων, το ποσοστό των ATE ανά 1.000 έτη ασθενών ήταν 2,69 (5/1.856 έτη ασθενών) για τους ασθενείς που ελάμβαναν Xolair και 2,38 (4/1.680 έτη ασθενών) για τους ασθενείς που ελάμβαναν εικονικό φάρμακο (αναλογία ποσοστού 1,13, 95% διάστημα εμπιστοσύνης
0,24 - 5,71).
Αιμοπετάλια
Σε κλινικές δοκιμές, λίγοι ασθενείς είχαν αριθμό αιμοπεταλίων κάτω από το κατώτατο όριο του φυσιολογικού εργαστηριακού εύρους. Μεμονωμένα περιπτώσεις ιδιοπαθούς θρομβοπενίας, συμπεριλαμβανομένων σοβαρών περιστατικών έχουν αναφερθεί στη μετεγκριτική περίοδο.
Παρασιτικές λοιμώξεις
Σε αλλεργικούς ασθενείς σε χρόνιο υψηλό κίνδυνο ελμινθικής λοίμωξης, μια ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο δοκιμή έδειξε μια ελαφρώς αριθμητική αύξηση του ποσοστού λοίμωξης με το omalizumab που ήταν στατιστικά μη σημαντική. Η πορεία, η σοβαρότητα και η ανταπόκριση στη θεραπεία των λοιμώξεων δε συσχετίσθηκε (βλ. παράγραφο 4.4).
Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος
Έχουν αναφερθεί περιστατικά συστηματικού ερυθηματώδους λύκου (ΣΕΛ) κατά τις κλινικές δοκιμές και μετά την κυκλοφορία του προϊόντος σε ασθενείς με μέτριο έως σοβαρό άσθμα και χρόνια αυθόρμητη κνίδωση. Η παθογένεια του ΣΕΛ δεν είναι πλήρως κατανοητή.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.
Δεν έχει ακόμη καθορισθεί μέγιστη ανεκτή δόση του Xolair. Εφάπαξ ενδοφλέβιες δόσεις έως και
4.000 mg έχουν χορηγηθεί σε ασθενείς χωρίς ένδειξη δοσο-περιοριζόμενης τοξικότητας. Η υψηλότερη αθροιστική δόση που χορηγήθηκε σε ασθενείς ήταν 44.000 mg σε διάστημα
20 εβδομάδων και αυτή η δόση δεν οδήγησε σε οξείες ανεπιθύμητες ενέργειες.
Εάν υποπτευθεί υπερδοσολογία, θα πρέπει ο ασθενής να παρακολουθείται για οποιοδήποτε σημείο ή σύμπτωμα. Θα πρέπει να αναζητηθεί και να εφαρμοστεί κατάλληλα ιατρική θεραπεία.
Φαρμακολογικές ιδιότητες - XOLAIR 300MG/2ML
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Φάρμακα για αποφρακτικές νόσους των αεραγωγών, άλλα συστηματικά χορηγούμενα φάρμακα στην αποφρακτική πνευμονοπάθεια, κωδικός ATC: R03DX05
Αλλεργικό άσθμα και χρόνια ρινοκολπίτιδα με ρινικούς πολύποδες (CRSwNP)
Μηχανισμός δράσης
Το omalizumab είναι εξανθρωποποιημένο μονοκλωνικό αντίσωμα που προκύπτει από ανασυνδυασμένο DNA, το οποίο δεσμεύει εκλεκτικά την ανθρώπινη ανοσοσφαιρίνη Ε (IgE) και εμποδίζει τη σύνδεση της IgE με τον FcεRI (υποδοχέας IgE υψηλής συγγένειας) στα βασεόφιλα και τα μαστοκύτταρα, και κατά συνέπεια μειώνει την ποσότητα ελεύθερης IgE που είναι διαθέσιμη για να δώσει το έναυσμα για τον αλλεργικό καταρράκτη. Το αντίσωμα είναι ένα IgG1 κάππα που περιέχει βασικές ανθρώπινες αλληλουχίες με συμπληρωματικές-καθοριστικές περιοχές γονικού αντισώματος από ποντίκια, που δεσμεύεται στην IgΕ.
Η αγωγή των ατοπικών ατόμων με omalizumab είχε ως αποτέλεσμα μια σημαντική προς τα κάτω ρύθμιση των υποδοχέων FcεRI στα βασεόφιλα. Το omalizumab αναστέλλει τη φλεγμονή που προκαλείται από την IgE, όπως αποδεικνύεται από τα μειωμένα ηωσινόφιλα αίματος και ιστού και τους μειωμένους φλεγμονώδεις μεσολαβητές, συμπεριλαμβανομένων των IL-4, IL-5 και IL-13 από έμφυτα, προσαρμοστικά και μη ανοσοποιητικά κύτταρα.
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις Αλλεργικό άσθμα
Η in vitro απελευθέρωση της ισταμίνης που απομονώθηκε από τα βασεόφιλα σε ασθενείς που έλαβαν αγωγή με omalizumab μειώθηκε κατά 90% περίπου μετά από διέγερση με ένα αλλεργιογόνο σε σύγκριση με τις προ θεραπείας τιμές.
Σε κλινικές μελέτες σε ασθενείς με αλλεργικό άσθμα, τα επίπεδα ελεύθερης IgE στον ορό μειώθηκαν κατά δοσοεξαρτώμενο τρόπο εντός 1 ώρας από την πρώτη δόση και διατηρήθηκαν μεταξύ των δόσεων. Ένα έτος μετά τη διακοπή της δοσολογίας του omalizumab, τα επίπεδα IgE επανήλθαν στα επίπεδα προ της θεραπείας χωρίς να παρατηρηθεί φαινόμενο αναπήδησης στα επίπεδα IgE μετά την έκπλυση του φαρμάκου.
Χρόνια ρινοκολπίτιδα με ρινικούς πολύποδες (CRSwNP)
Σε κλινικές δοκιμές σε ασθενείς με CRSwNP, η θεραπεία με omalizumab οδήγησε σε μείωση της IgE χωρίς ορό (περίπου 95%) και σε αύξηση των συνολικών επιπέδων IgE στον ορό, σε παρόμοιο βαθμό όπως παρατηρήθηκε σε ασθενείς με αλλεργικό άσθμα. Τα συνολικά επίπεδα IgE στον ορό αυξήθηκαν λόγω του σχηματισμού συμπλόκων IgE omalizumab που έχουν βραδύτερο βαθμό αποβολής σε σύγκριση με την ελεύθερη IgE.
Χρόνια αυθόρμητη κνίδωση (ΧΑΚ)
Μηχανισμός δράσης
Το omalizumab είναι εξανθρωποποιημένο μονοκλωνικό αντίσωμα που προκύπτει από ανασυνδυασμένο DNA, το οποίο δεσμεύει εκλεκτικά την ανθρώπινη ανοσοσφαιρίνη Ε (IgE) και μειώνει τα επίπεδα της ελεύθερης IgE. Το αντίσωμα είναι ένα IgG1 κάππα που περιέχει βασικές ανθρώπινες αλληλουχίες με συμπληρωματικές-καθοριστικές περιοχές γονικού αντισώματος από ποντίκια, που δεσμεύεται στην IgΕ. Κατά συνέπεια, οι υποδοχείς της IgE (FcεRI) στα κύτταρα συμπτωμάτων της ΧΑΚ ρυθμίζονται προς τα κάτω. Δεν είναι πλήρως κατανοητό πώς αυτό έχει σαν αποτέλεσμα μια βελτίωση των συμπτωμάτων της ΧΑΚ.
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
Σε κλινικές μελέτες σε ασθενείς με ΧΑΚ, η μέγιστη καταστολή της ελεύθερης IgE παρατηρήθηκε 3 ημέρες μετά από την πρώτη υποδόρια δόση. Μετά από επαναλαμβανόμενη δοσολόγηση μία φορά κάθε 4 εβδομάδες, τα επίπεδα της ελεύθερης IgE στον ορό πριν από τη δόση παρέμειναν σταθερά
μεταξύ των 12 και 24 εβδομάδων της θεραπείας. Μετά από τη διακοπή του omalizumab, τα επίπεδα της ελεύθερης IgE αυξήθηκαν προς τα επίπεδα πριν από τη θεραπεία σε ελεύθερο θεραπείας διάστημα παρακολούθησης 16 εβδομάδων.
Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια
Αλλεργικό άσθμα
Ενήλικες και έφηβοι ηλικίας ≥12 ετών
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του omalizumab καταδείχθηκαν σε μια 28 εβδομάδων διπλή τυφλή ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη (μελέτη 1) που συμπεριέλαβε 419 σοβαρά αλλεργικούς ασθματικούς, ηλικίας 12-79 ετών, οι οποίοι είχαν μειωμένη πνευμονική λειτουργία (FEV1 40-80% της προβλεπόμενης) και πτωχό έλεγχο συμπτωμάτων του άσθματος παρότι ελάμβαναν υψηλές δόσεις εισπνεόμενων κορτικοστεροειδών και ενός μακράς δράσης βήτα 2 αγωνιστή. Οι κατάλληλοι για τη θεραπεία ασθενείς είχαν παρουσιάσει πολλαπλές παροξύνσεις άσθματος για τις οποίες απαιτήθηκε συστηματική αγωγή κορτικοστεροειδών ή είχαν νοσηλευτεί ή είχαν παραμείνει στα επείγοντα λόγω σοβαρής παρόξυνσης άσθματος το περασμένο έτος παρόλο που είχαν λάβει συνεχή αγωγή με υψηλές δόσεις εισπνεομένων κορτικοστεροειδών και ενός μακράς δόσης βήτα 2-αγωνιστή. Υποδόριο omalizumab ή εικονικό φάρμακο χορηγήθηκε ως επιπρόσθετη θεραπεία σε
>1.000 μικρογραμμάρια διοπροπιονική βεκλομεταζόνη (ή ισοδύναμο) και ένα μακράς δράσης βήτα 2 αγωνιστή. Οι από του στόματος χορηγούμενες θεραπείες συντήρησης με κορτικοστεροειδή, θεοφυλλίνη και τροποποιητές λευκοτριένης ήταν επιτρεπτές (22%, 27%, και 35% των ασθενών, αντίστοιχα).
Το ποσοστό των παροξύνσεων του άσθματος που απαιτούσε αγωγή με υψηλές δόσεις συστηματικά χορηγούμενων κορτικοστεροειδών ήταν το πρωταρχικό καταληκτικό σημείο. Το omalizumab μείωσε το ποσοστό των παροξύνσεων του άσθματος κατά 19% (p=0,153). Περαιτέρω αξιολογήσεις που κατέδειξαν στατιστικά σημαντική διαφορά υπέρ του omalizumab (p<0,05) συμπεριλάμβαναν μειώσεις στις σοβαρές παροξύνσεις (όπου η πνευμονική λειτουργία του ασθενούς ήταν μειωμένη κάτω από το 60% της καλύτερης προσωπικής τιμής και απαιτούσε συστηματική χορήγηση κορτικοστεροειδών) και των σχετιζόμενων με το άσθμα επισκέψεων στα επείγοντα (αποτελούμενων από νοσηλείες, επισκέψεις στα επείγοντα και μη προγραμματισμένες ιατρικές επισκέψεις) και βελτιώσεις σύμφωνα με την Συνολική Αξιολόγηση του Ιατρού της αποτελεσματικότητας της θεραπείας, Ποιότητα Ζωής σχετιζόμενη με Άσθμα (AQL), συμπτώματα άσθματος και πνευμονική λειτουργία.
Σε μια ανάλυση υποομάδας, οι ασθενείς με ολική πριν από τη θεραπεία IgE ≥76 IU/ml είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να έχουν σημαντικό κλινικό όφελος από το omalizumab. Σε αυτούς τους ασθενείς στη μελέτη 1, το omalizumab μείωσε το ποσοστό των παροξύνσεων του άσθματος κατά 40% (p=0,002). Επιπρόσθετα, περισσότεροι ασθενείς παρουσίασαν κλινικά σημαντικές ανταποκρίσεις στον πληθυσμό με ολική IgE ≥76 IU/ml σε όλο το πρόγραμμα σοβαρού άσθματος του omalizumab. Ο πίνακας 6 περιλαμβάνει τα αποτελέσματα πληθυσμού της μελέτης 1.
Πίνακας 6 Αποτελέσματα της μελέτης 1
Συνολικός πληθυσμός της μελέτης 1
| OmalizumabN=209 | Εικονικό φάρμακοN=210 | |
| Παροξύνσεις άσθματοςΣυχνότητα ανά περίοδο | 0,74 | 0,92 |
| 28 εβδομάδων | ||
| % μείωση, p-value for rate ratio | 19,4%, p = 0,153 | |
| Σοβαρές παροξύνσεις άσθματοςΣυχνότητα ανά περίοδο | 0,24 | 0,48 |
| 28 εβδομάδων% μείωση, p-value for rate ratio | 50,1%, p = 0,002 | |
| Επισκέψεις στα επείγονταΣυχνότητα ανά περίοδο | 0,24 | 0,43 |
| 28 εβδομάδων% μείωση, p-value for rate ratio | 43,9%, p = 0,038 | |
| Συνολική αξιολόγηση Ιατρού% ανταποκριθέντες* | 60,5% | 42,8% |
| p-value** | <0,001 | |
| AQL βελτίωση% των ασθενών ≥0,5 βελτίωσης | 60,8% | 47,8% |
| p-value | 0,008 |
* σημαντική βελτίωση ή πλήρης έλεγχος
** p-value για τη συνολική κατανομή της αξιολόγησης
Η μελέτη 2 αξιολόγησε την αποτελεσματικότητα και ασφάλεια του omalizumab σε έναν πληθυσμό 312 σοβαρά αλλεργικών ασθματικών που ταίριαζαν στον πληθυσμό της μελέτης 1. Η θεραπεία με omalizumab σε αυτή τη μελέτη ανοιχτού σχεδιασμού οδήγησε σε 61% κλινικά σημαντική μείωση στο ποσοστό των παροξύνσεων του άσθματος σε σύγκριση με την τρέχουσα θεραπεία του άσθματος μόνη της.
Τέσσερις επιπρόσθετες μεγάλες ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο υποστηρικτικές μελέτες διάρκειας από 28 έως 52 εβδομάδες σε 1.722 ενήλικες και εφήβους (μελέτες 3, 4, 5, 6) αξιολόγησαν την αποτελεσματικότητα και ασφάλεια του omalizumab σε ασθενείς με σοβαρό επίμονο άσθμα. Οι περισσότεροι ασθενείς ελέγχονταν ανεπαρκώς αλλά ελάμβαναν λιγότερη συμπληρωματική θεραπεία απ’ό,τι οι ασθενείς στις μελέτες 1 ή 2. Οι μελέτες 3-5 είχαν την παρόξυνση ως πρωταρχικό καταληκτικό σημείο ενώ η μελέτη 6 πρωταρχικά αξιολόγησε τη μείωση χρήσης εισπνεόμενων κορτικοστεροειδών.
Στις μελέτες 3, 4 και 5 οι ασθενείς που έλαβαν omalizumab είχαν αντίστοιχες μειώσεις στα ποσοστά παροξύνσεων του άσθματος κατά 37,5% (p=0,027), 40,3% (p<0,001) και 57,6% (p<0,001) σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο.
Στη μελέτη 6, σημαντικά περισσότεροι ασθενείς σε omalizumab με σοβαρό αλλεργικό άσθμα ήταν σε θέση να μειώσουν τη δόση της φλουτικαζόνης τους σε ≤500 μικρογραμμάρια/ημέρα χωρίς επιδείνωση του ελέγχου του άσθματος (60,3%) σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου (45,8%, p<0,05).
Οι βαθμολογίες ποιότητας ζωής μετρήθηκαν σύμφωνα με το σχετιζόμενο με το άσθμα ερωτηματολόγιο Juniper Quality of Life. Και στις έξι μελέτες υπήρξε μια στατιστικά σημαντική βελτίωση από την τιμή αναφοράς στη βαθμολογία ποιότητας ζωής για τους ασθενείς με το omalizumab έναντι του εικονικού φαρμάκου ή της ομάδας ελέγχου.
Συνολική αξιολόγηση του ιατρού για την αποτελεσματικότητα της αγωγής:
Η συνολική αξιολόγηση του ιατρού διεξήχθη σε πέντε από τις παραπάνω μελέτες σαν μια αδρή μέτρηση του ελέγχου του άσθματος από το θεράποντα ιατρό. Ο ιατρός μπορούσε να λάβει υπόψη του την τιμή PEF (μέγιστη ροή εκπνοής), τα συμπτώματα κατά τη διάρκεια ημέρας και νύχτας, τη χρήση
φαρμακευτικού προϊόντος διάσωσης, τη σπιρομέτρηση και τις παροξύνσεις. Και στις πέντε μελέτες ένα σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό ασθενών που έλαβαν αγωγή με omalizumab κρίθηκε ότι έχει επιτύχει είτε μια σημαντική βελτίωση ή πλήρη έλεγχο του άσθματός τους σε σύγκριση με τους ασθενείς με εικονικό φάρμακο.
Παιδιά ηλικίας 6 έως <12 ετών
Η πρωταρχική υποστήριξη για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα του omalizumab στην ομάδα ηλικίας 6 έως <12 ετών εξάγεται από μια τυχαιοποιημένη, διπλή τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, πολυκεντρική μελέτη (μελέτη 7).
Η μελέτη 7 ήταν μια μελέτη ελεγχόμενου εικονικού φαρμάκου η οποία περιλάμβανε μια συγκεκριμένη υποομάδα ασθενών (N=235) όπως καθοριζόταν από την επί του παρόντος ένδειξη, οι οποίοι ακολουθούσαν αγωγή με υψηλή δόση εισπνεόμενων κορτικοστεροειδών (≥500 μg/μέρα ισοδύναμο φλουτικαζόνης) συν μακράς δράσης εισπνεόμενο βήτα αγωνιστή.
Ένας κλινικά σημαντικός παροξυσμός ορίστηκε σαν η επιδείνωση των συμπτωμάτων του άσθματος όπως κρίνονται κλινικά από τον ερευνητή, απαιτώντας διπλασιασμό των εισπνεόμενων κορτικοστεροειδών σε σχέση με την τιμή αναφοράς για τουλάχιστον 3 ημέρες και/ή θεραπεία με συστημικά (από του στόματος ή ενδοφλέβια) κορτικοστεροειδή για τουλάχιστον 3 ημέρες.
Στην συγκεκριμένη υποομάδα των ασθενών που έπαιρναν υψηλή δόση εισπνεόμενων κορτικοστεροείδών, η ομάδα με omalizumab είχε στατιστικά σημαντικά χαμηλότερο ποσοστό παροξυσμών άσθματος από ότι η ομάδα του εικονικού φαρμάκου. Στις 24 εβδομάδες, η διαφορά στα ποσοστά μεταξύ των θεραπευτικών ομάδων παρουσίασε 34% (ποσοστιαίος λόγος 0,662, p=0,047) μείωση σχετικά με τους ασθενείς με εικονικό φάρμακο προς τους ασθενείς με omalizumab. Στη δεύτερη διπλή-τυφλή αγωγή περιόδου 28 εβδομάδων η διαφορά στα ποσοστά μεταξύ των θεραπευτικών ομάδων παρουσίασε 63% (ποσοστιαίος λόγος 0,37, p<0,001) μείωση σχετικά με τους ασθενείς με εικονικό φάρμακο προς τους ασθενείς με omalizumab.
Κατά την διπλή τυφλή περιόδου 52 εβδομάδων θεραπεία (συμπεριλαμβάνει τη φάση 24 εβδομάδων με σταθερή δόση στεροειδών και τη φάση 28 εβδομάδων προσαρμοσμένων κορτικοστεροειδών) η διαφορά στα ποσοστά μεταξύ των θεραπευτικών ομάδων παρουσίασε 50% (ποσοστιαίος λόγος 0,504, p<0,001) σχετική μείωση των παροξυσμών στους ασθενείς με omalizumab.
Η ομάδα με omalizumab παρουσίασε μεγαλύτερες μειώσεις στη χρήση βήτα αγωνιστών ως φαρμακευτικών προϊόντων διάσωσης από ότι η ομάδα με εικονικό φάρμακο στο τέλος της περιόδου θεραπείας 52 εβδομάδων, παρόλο που οι διαφορά μεταξύ των θεραπευτικών ομάδων δεν ήταν στατιστικά σημαντική. Για τη συνολική αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της αγωγής στο τέλος της 52 εβδομάδων διπλής-τυφλής θεραπευτικής περιόδου στην υποομάδα των σοβαρής κατάστασης ασθενών που έπαιρναν υψηλή δόση εισπνεόμενων κορτικοστεροειδών και μακράς διάρκειας βήτα αγωνιστές, η αναλογία των ασθενών που είχαν «άριστη» αποτελεσματικότητα θεραπείας ήταν ψηλότερη, και οι αναλογίες που είχαν «μέτρια» ή «φτωχή» αποτελεσματικότητα θεραπείας χαμηλότερες της ομάδα με omalizumab σε σύγκριση με την ομάδα με εικονικό φάρμακο, η διαφορά μεταξύ των ομάδων ήταν στατιστικά σημαντική (p<0,001), ενώ δεν υπήρχαν διαφορές μεταξύ των ομάδων omalizumab και εικονικού φαρμάκου στις υποκειμενικές εκτιμήσεις της Ποιότητας Ζωής των ασθενών.
Χρόνια ρινοκολπίτιδα με ρινικού πολύποδες (CRSwNP)
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του omalizumab αξιολογήθηκαν σε δύο τυχαιοποιημένες, διπλά τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο δοκιμές σε ασθενείς με CRSwNP (Πίνακας 8). Οι ασθενείς έλαβαν omalizumab ή εικονικό φάρμακο υποδόρια κάθε 2 ή 4 εβδομάδες (βλ.
παράγραφο 4.2). Όλοι οι ασθενείς έλαβαν ενδορρινική θεραπεία μομεταζόνης καθ’ όλη τη διάρκεια της μελέτης. Δεν απαιτήθηκε προηγούμενη χειρουργική επέμβαση ρινός και παραρρινίων ή συστηματική χρήση κορτικοστεροειδών για συμπερίληψη στις μελέτες. Οι ασθενείς έλαβαν omalizumab ή εικονικό φάρμακο για 24 εβδομάδες ακολουθούμενο από περίοδο παρακολούθησης 4 εβδομάδων. Τα δημογραφικά και αρχικά χαρακτηριστικά, συμπεριλαμβανομένων των αλλεργικών συννοσηροτήτων περιγράφονται στoν Πίνακα 7.
Πίνακας 7 Δημογραφικά και αρχικά χαρακτηριστικά των μελετών ρινικών πολύποδων
| Παράμετρος | Μελέτη ρινικού πολύποδα 1 N=138 | Μελέτη ρινικού πολύποδα 2 N=127 |
| Μέση ηλικία (έτη) (SD) | 51,0 (13,2) | 50,1 (11,9) |
| % Άνδρας | 63,8 | 65,4 |
| Ασθενείς με συστηματική χρήση κορτικοστεροειδών σε προηγούμενα χρόνια (%) | 18,8 | 26,0 |
| Αμφοτερόπλευρη ενδοσκοπική βαθμολογία ρινικού πολύποδα (NPS): μέσος όρος (SD), εύρος0-8 | 6,2 (1,0) | 6,3 (0,9) |
| Βαθμολογία ρινικής συμφόρησης (NCS): μέσοςόρος (SD), εύρος 0-3 | 2,4 (0,6) | 2,3 (0,7) |
| Βαθμολογία αίσθησηςόσφρησης: μέσος όρος (SD), εύρος 0-3 | 2,7 (0,7) | 2,7 (0,7) |
| Συνολική βαθμολογία SNOT-22: μέσος όρος (SD) εύρος 0-110 | 60,1 (17,7) | 59,5 (19,3) |
| Ηωσινόφιλα αίματος (κύτταρα/µl): μέσος όρος (SD) | 346,1 (284,1) | 334,6 (187,6) |
| Σύνολο IgE IU/ml: μέσος όρος(SD) | 160,9 (139,6) | 190,2 (200,5) |
| Άσθμα (%) | 53,6 | 60,6 |
| Ήπιο (%) | 37,8 | 32,5 |
| Μέτριο (%) | 58,1 | 58,4 |
| Σοβαρό (%) | 4,1 | 9,1 |
| Παρόξυνση αναπνευστικής νόσου από ασπιρίνη (%) | 19,6 | 35,4 |
| Αλλεργική ρινίτιδα | 43,5 | 42,5 |
SD = τυπική απόκλιση, SNOT-22 = Ερωτηματολόγιο SNOT 22 (ερωτηματολόγιο αξιολόγησης συμπτωμάτων ρινός και παραρρινίων), IgE = Αντίσωμα E, IU = διεθνής μονάδα. Οι υψηλότερες βαθμολογίες NPS, NCS και SNOT-22 υποδεικνύουν μεγαλύτερη σοβαρότητα της νόσου.
Τα συν-πρωταρχικά τελικά σημεία ήταν η αμφοτερόπλευρη βαθμολογία ρινικών πολύποδων (NPS) και η μέση βαθμολογία ρινικής συμφόρησης (NCS) την Εβδομάδα 24. Και στις δύο μελέτες ρινικού πολύποδα 1 και 2, οι ασθενείς που έλαβαν omalizumab είχαν στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερες βελτιώσεις από την έναρξη στην Εβδομάδα 24 στο NPS και τον εβδομαδιαίο μέσο όρο NCS από ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο. Τα αποτελέσματα από τις μελέτες 1 και 2 ρινικού πολύποδα εμφανίζονται στον Πίνακα 8.
Πίνακας 8 Αλλαγή από την έναρξη στην Εβδομάδα 24 στις κλινικές βαθμολογίες από τη μελέτη ρινικού πολύποδα 1, τη μελέτη ρινικού πολύποδα 2, και τα συγκεντρωτικά δεδομένα
| Μελέτη ρινικού πολύποδα 1 | Μελέτη ρινικού πολύποδα 2 | Συγκεντρωτικά αποτελέσματα ρινικού πολύποδα | ||||
| Εικονικό φάρμακο | Omalizumab | Εικονικό φάρμακο | Omalizumab | Εικονικό φάρμακο | Omalizumab | |
| N | 66 | 72 | 65 | 62 | 131 | 134 |
| Βαθμολογία ρινικού πολύποδα | ||||||
| Βασικός μέσος όροςLS μέση αλλαγή την Εβδομάδα 24 | 6,320,06 | 6,19-1,08 | 6,09-0,31 | 6,44-0,90 | 6,21-0,13 | 6,31-0,99 |
| Διαφορά (95% CI)p-τιμή | -1,14 (-1,59, -0,69)<0,0001 | -0,59 (-1,05, -0,12)0,0140 | -0,86 (-1,18, -0,54)<0,0001 | |||
| Μέσος όρος ρινικήςσυμφόρησης 7 ημερών | ||||||
| Βασικός μέσος όροςLS μέση αλλαγή την Εβδομάδα 24 | 2,46-0,35 | 2,40-0,89 | 2,29-0,20 | 2,26-0,70 | 2,38-0,28 | 2,34-0,80 |
| Διαφορά (95% CI)p- τιμή | -0,55 (-0,84, -0,25)0,0004 | -0,50 (-0,80, -0,19)0,0017 | -0,52 (-0,73, -0,31)<0,0001 | |||
| TNSS | ||||||
| Βασικός μέσος όροςLS μέση αλλαγή την Εβδομάδα 24 | 9,33-1,06 | 8,56-2,97 | 8,73-0,44 | 8,37-2,53 | 9,03-0,77 | 8,47-2,75 |
| Διαφορά(95% CI)p- τιμή | -1,91 (-2,85, -0,96)0,0001 | -2,09 (-3,00, -1,18)<0,0001 | -1,98 (-2,63, -1,33)<0,0001 | |||
| SNOT-22 | ||||||
| Βασικός μέσος όροςLS μέση αλλαγή την Εβδομάδα 24 | 60,26-8,58 | 59,82-24,70 | 59,80-6,55 | 59,21-21,59 | 60,03-7,73 | 59,54-23,10 |
| Διαφορά(95% CI)p- τιμή(MID = 8.9) | -16,12 (-21,86, -10,38)<0,0001 | -15,04 (-21,26, -8,82)<0,0001 | -15,36 (-19,57, -11,16)<0,0001 | |||
| UPSIT | ||||||
| Βασικός μέσος όροςLS μέση αλλαγή την Εβδομάδα 24 | 13,560,63 | 12,784,44 | 13,270,44 | 12,874,31 | 13,410,54 | 12,824,38 |
| Διαφορά(95% CI)p- τιμή | 3,81 (1,38, 6,24)0,0024 | 3.86 (1,57, 6,15)0,0011 | 3.84 (2,17, 5,51)<0,0001 | |||
LS=ελάχιστο τετράγωνο, CI = διάστημα εμπιστοσύνης, TNSS = Συνολική βαθμολογία ρινικού συμπτώματος, SNOT-22 = Ερωτηματολόγιο SNOT 22 (ερωτηματολόγιο αξιολόγησης συμπτωμάτων ρινός και παραρρινίων), UPSIT = Δοκιμή Αναγνώρισης Οσμών του Πανεπιστημίου της Πενσυλβανίας, MID = ελάχιστη σημαντική διαφορά.
Εικόνα 1 Μέση αλλαγή από την αρχική τιμή στη βαθμολογία ρινικής συμφόρησης και μέση αλλαγή από την αρχική τιμή στη βαθμολογία ρινικού πολύποδα ανά ομάδα θεραπείας στη μελέτη ρινικού πολύποδα 1 και 2
0,25Μελέτη 1 / Εικονικό φάρμακο
(N=66)
Μελέτη 1 / Omalizumab (N=72)
Μελέτη 2 / Εικονικό φάρμακο
(N=65)
Μελέτη 2 / Omalizumab (N=62)
0,25Μελέτη 1 / Εικονικό φάρμακο
(N=66)
Μελέτη 1 / Omalizumab (N=72)
Μελέτη 2 / Εικονικό φάρμακο
(N=65)
Μελέτη 2 / Omalizumab (N=62)
0,00 0,00Μέση αλλαγή από την αρχική τιμή στη
Βαθμολογία Ρινικού Πολύποδα
Μέση αλλαγή από την αρχική τιμή στη
Βαθμολογία Ρινικής Συμφόρησης
-0,25 -0,25 -0,50 -0,50 -0,75 -0,75 -1,00 -1,00 -1,25Δευτερεύουσα ανάλυση αποτελεσματικότητας
Κύρια ανάλυση αποτελεσματικότητας
-1,25Δευτερεύουσα ανάλυση αποτελεσματικότητας
Κύρια ανάλυση αποτελεσματικότητας
| Αρχική τιμή | 4 | 8 | 12 16 | 20 | 24 | Αρχική τιμή | 4 | 8 12 | 16 | 20 24 |
| Εβδομάδα | Εβδομάδα |
Σε μία προκαθορισμένη συγκεντρωτική ανάλυση της θεραπείας διάσωσης (συστηματικά κορτικοστεροειδή για ≥3 συνεχόμενες ημέρες ή εκτομή ρινικού πολύποδα) κατά τη διάρκεια της εβδομάδας 24 της περιόδου θεραπείας, το ποσοστό των ασθενών που χρειάζονταν θεραπεία διάσωσης ήταν χαμηλότερο στο omalizumab σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (2,3% έναντι 6,2% αντίστοιχα). Ο λόγος πιθανοτήτων στη λήψη θεραπείας διάσωσης στο omalizumab σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο ήταν 0,38 (95% CI: 0,10, 1,49). Δεν αναφέρθηκαν χειρουργικές επεμβάσεις ρινός και παραρρινίων σε καμία από τις δύο μελέτες.
Η μακροπρόθεσμη αποτελεσματικότητα και ασφάλεια του omalizumab σε ασθενείς με CRSwNP που συμμετείχαν στις μελέτες 1 και 2 του ρινικού πολύποδα αξιολογήθηκε σε μια ανοικτή μελέτη επέκτασης. Τα δεδομένα αποτελεσματικότητας από αυτή τη μελέτη εισηγούνται ότι το κλινικό όφελος που παρέχεται την Εβδομάδα 24 διατηρήθηκε μέχρι την Εβδομάδα 52. Τα δεδομένα ασφάλειας ήταν συνολικά σύμφωνα με το γνωστό προφίλ ασφαλείας του omalizumab.
Χρόνια αυθόρμητη κνίδωση (ΧΑΚ)
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του omalizumab αξιολογήθηκαν σε δύο τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες φάσης III (μελέτη 1 και 2) σε ασθενείς με ΧΑΚ που παρέμειναν συμπτωματικοί παρά τη θεραπεία με H1 αντιισταμινικά στην εγκεκριμένη δόση. Μια τρίτη μελέτη (μελέτη 3) αξιολόγησε κυρίως την ασφάλεια του omalizumab σε ασθενείς με ΧΑΚ οι οποίοι παρέμειναν συμπτωματικοί παρά την θεραπεία με H1 αντιισταμινικά σε έως και τέσσερις φορές μεγαλύτερη από την εγκεκριμένη δόση και/ή θεραπεία με H2 αντιισταμινικά και/ή θεραπεία με LTRA. Στις τρεις μελέτες έλαβαν μέρος 975 ασθενείς ηλικίας μεταξύ 12 και 75 ετών (μέση ηλικία 42,3 έτη, 39 ασθενείς 12-17 ετών, 54 ασθενείς ≥65 ετών, 259 άνδρες και 716 γυναίκες). Όλοι οι ασθενείς απαιτείτο να έχουν ανεπαρκή έλεγχο των συμπτωμάτων, όπως αξιολογείται από ένα εβδομαδιαίο βαθμό ενεργότητας της κνίδωσης (UAS7, εύρος 0-42) ≥16, και ένα εβδομαδιαίο βαθμό βαρύτητας του κνησμού (ο οποίος είναι ένα στοιχείο του UAS7, εύρος 0-21) ≥8 κατά την περίοδο των 7 ημερών προ της τυχαιοποίησης, ανεξαρτήτως εάν είχαν κάνει χρήση ενός ανιισταμινικού για τουλάχιστον 2 εβδομάδες προηγουμένως.
Στις μελέτες 1 και 2, οι ασθενείς είχαν ένα μέσο εβδομαδιαίο βαθμό βαρύτητας του κνησμού μεταξύ 13,7 και 14,5 στην αρχική τιμή και ένα μέσο βαθμό UAS7 29,5 και 31,7 αντίστοιχα. Οι ασθενείς κατά τη μελέτη ασφαλείας 3 είχαν μέσο εβδομαδιαίο βαθμό βαρύτητας του κνησμού 13,8 και ένα μέσο βαθμό UAS7 31,2 στην αρχική τιμή. Και στις τρεις μελέτες, οι ασθενείς ανέφεραν την λήψη κατά μέσο όρο 4 έως 6 φαρμακευτικών προϊόντων (περιλαμβανομένων Η1 αντιισταμινικών) για τα
συμπτώματα της ΧΑΚ προ της συμμετοχής στη μελέτη. Οι ασθενείς λάμβαναν omalizumab 75 mg, 150 mg ή 300 mg ή εικονικό φάρμακο μέσω υποδόριας ένεσης κάθε 4 εβδομάδες για 24 και
12 εβδομάδες στις μελέτες 1 και 2, αντίστοιχα, και 300 mg ή εικονικό φάρμακο μέσω υποδόριας ένεσης κάθε 4 εβδομάδες για 24 εβδομάδες στη μελέτη 3. Όλες οι μελέτες είχαν μια περίοδο παρακολούθησης χωρίς θεραπεία διάρκειας 16 εβδομάδων.
Το κύριο καταληκτικό σημείο αποτελεσματικότητας ήταν η μεταβολή από την αρχική τιμή στην εβδομάδα 12 στον εβδομαδιαίο βαθμό βαρύτητας του κνησμού. Η δόση 300 mg omalizumab μείωσε τον εβδομαδιαίο βαθμό βαρύτητας του κνησμού κατά 8,55 έως 9,77 (p<0,0001) σε σύγκριση με τη μείωση κατά 3,63 έως 5,14 για το εικονικό φάρμακο (βλ. Πίνακα 9). Στατιστικά σημαντικά αποτελέσματα παρατηρήθηκαν περαιτέρω στα ποσοστά ανταπόκρισης για το βαθμό UAS7≤6 (στην εβδομάδα 12) τα οποία ήταν υψηλότερα για τις ομάδες θεραπείας των 300 mg, που κυμαίνονται από 52-66% (p<0,0001) συγκριτικά με το 11-19% για τις ομάδες του εικονικού φαρμάκου, και πλήρης ανταπόκριση (UAS7=0) επιτεύχθηκε σε 34-44% (p<0,0001) των ασθενών σε θεραπεία με 300 mg συγκριτικά με 5-9% των ασθενών των ομάδων του εικονικού φαρμάκου. Οι ασθενείς των ομάδων θεραπείας των 300 mg πέτυχαν την υψηλότερη μέση αναλογία των ημέρων ελευθέρων αγγειοοίδηματος από την εβδομάδα 4 έως την εβδομάδα 12 (91,0-96,1%, p<0,0001) συγκριτικά με τις ομάδες εικονικού φαρμάκου (88,1-89,2%). Η μέση αλλαγή από την αρχική τιμή μέχρι την
εβδομάδα 12 στη γενική DLQI ήταν υψηλότερη για τις ομάδες θεραπείας των 300 mg (p<0,001) συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο παρουσιάζοντας ένα ποσοστό βελτίωσης από 9,7-10,3 βαθμούς σε σύγκρισή με 5,1-6,1 βαθμούς για τις αντίστοιχες ομάδες του εικονικού φαρμάκου.
Πίνακας 9 Μεταβολή από την αρχική τιμή στην εβδομάδα 12 στην εβδομαδιαία βαθμολογία βαρύτητας του κνησμού, μελέτες 1, 2 και 3 (πληθυσμός mITT*)
| Εικονικό φάρμακο | Omalizumab 300 mg | |
| Μελέτη 1 | ||
| Ν | 80 | 81 |
| Μέσος όρος (SD) | −3,63 (5,22) | −9,40 (5,73) |
| Διαφορά στο μέσο όρο LS έναντι τουεικονικού φαρμάκου1 | - | −5,80 |
| 95% ΔΕ για τη διαφορά | - | −7,49,−4,10 |
| Τιμή P έναντι του εικονικού φαρμάκου2 | - | <0,0001 |
| Μελέτη 2 | ||
| Ν | 79 | 79 |
| Μέσος όρος (SD) | −5,14 (5,58) | −9,77 (5,95) |
| Διαφορά στο μέσο όρο LS έναντι τουεικονικού φαρμάκου1 | - | −4,81 |
| 95% ΔΕ για τη διαφορά | - | −6,49,−3,13 |
| Τιμή p έναντι του εικονικού φαρμάκου2 | - | <0,0001 |
| Μελέτη 3 | ||
| Ν | 83 | 252 |
| Μέσος όρος (SD) | −4,01 (5,87) | −8,55 (6,01) |
| Διαφορά στο μέσο όρο LS έναντι τουεικονικού φαρμάκου1 | - | -4,52 |
| 95% ΔΕ για τη διαφορά | - | −5,97, −3,08 |
| Τιμή P έναντι του εικονικού φαρμάκου2 | - | <0,0001 |
*Πληθυσμός με τροποποιημένη πρόθεση θεραπείας (mITT): περιλάμβανε όλους τους ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν και έλαβαν τουλάχιστον μία δόση του υπό μελέτη φαρμακευτικού προϊόντος.
Η μέθοδος BOCF (Baseline Observation Carried Forward) χρησιμοποιήθηκε για τον υπολογισμό των ελλιπών δεδομένων.
1 Ο μέσος όρος LS εκτιμήθηκε χρησιμοποιώντας μοντέλο ANCOVA. Τα στρώματα ήταν η αρχική εβδομαδιαία βαθμολογία βαρύτητας του κνησμού (<13 έναντι ≥13) και το αρχικό βάρος (<80 kg έναντι ≥80 kg).
2 Η τιμή p προέρχεται από το ANCOVA t-test.
Η εικόνα 2 δείχνει το μέσο εβδομαδιαίο βαθμό βαρύτητας του κνησμού στην πάροδο του χρόνου στη μελέτη 1. Οι μέσοι εβδομαδιαίοι βαθμοί βαρύτητας του κνησμού μειώθηκαν σημαντικά με μέγιστη επίδραση γύρω στην εβδομάδα 12 η οποία διατηρήθηκε κατά τη διάρκεια της περιόδου θεραπείας των 24 εβδομάδων. Τα αποτελέσματα ήταν παρόμοια με αυτά της μελέτης 3.
Και στις τρεις μελέτες ο μέσος εβδομαδιαίος βαθμός βαρύτητας του κνησμού αυξήθηκε σταδιακά κατά τη διάρκεια της περιόδου παρακολούθησης χωρίς θεραπεία διάρκειας 16 εβδομάδων, το οποίο συμφωνεί με την επανεμφάνιση των συμπτωμάτων. Οι μέσες τιμές στο τέλος της περιόδου παρακολούθησης ήταν παρόμοιες με την ομάδα του εικονικού φαρμάκου, αλλά χαμηλότερες από τις αντίστοιχες μέσες αρχικές τιμές.
Εικόνα 2 Μέση εβδομαδιαία βαθμολογία βαρύτητας του κνησμού, μελέτη 1 (πληθυσμός
mITT)
Εβδομάδα 12 Κύριο καταληκτικό σημείο
Εικονικό φάρμακο
Omalizumab 300 mg
Μέσος εβδομαδιαίος βαθμός βαρύτητας του κνησμού
15
10
5
0
Εβδομάδα
0 4 8 12 16 20 24 28 32 36 40
Χορήγηση omalizumab ή εικονικού φαρμάκου
BOCF=αρχική παρατήρηση προς μεταφορά, mITT=τροποποιημένος πληθυσμός με πρόθεση θεραπείας
Το μέγεθος της αποτελεσματικότητας που παρατηρήθηκε στην εβδομάδα 24 της θεραπείας ήταν συγκρίσιμο με αυτό που παρατηρήθηκε στην εβδομάδα 12:
Για τα 300 mg, στις μελέτες 1 και 3, η μέση μείωση από την αρχική τιμή του εβδομαδιαίου βαθμού βαρύτητας του κνησμού ήταν 9,8 και 8,6, το ποσοστό των ασθενών με UAS7≤6 ήταν 61,7% και 55,6%, και το ποσοστό των ασθενών με πλήρη ανταπόκριση (UAS7=0) ήταν 48,1% και 42,5%, αντίστοιχα, (όλοι p<0,0001, συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο).
Τα δεδομένα κλινικών μελετών σε έφηβους (12 έως 17 ετών) συμπεριλάμβαναν ένα σύνολο
39 ασθενών, εκ των οποίων οι 11 λάμβαναν δόση 300 mg. Είναι διαθέσιμα τα αποτελέσματα των 300 mg για 9 ασθενείς για την εβδομάδα 12 και για 6 ασθενείς για την εβδομάδα 24, και παρουσιάζουν παρόμοιο μέγεθος ανταπόκρισης στη θεραπεία με omalizumab συγκριτικά με τον πληθυσμό ενηλίκων. Η μέση αλλαγή από την αρχική τιμή του εβδομαδιαίου βαθμού βαρύτητας του κνησμού παρουσίασε μια μείωση των 8,25 στην εβδομάδα 12 και των 8,95 στην εβδομάδα 24. Τα ποσοστά ανταπόκρισης ήταν: 33% στην εβδομάδα 12 και 67% στην εβδομάδα 24 για UAS7=0, και 56% στην εβδομάδα 12 και 67% στην εβδομάδα 24 για UAS7≤6.
Σε μια μελέτη θεραπείας 48 εβδομάδων, 206 ασθενείς ηλικίας μεταξύ 12 και 75 ετών εντάχθηκαν σε μια 24 εβδομάδων περίοδο ανοιχτού σχεδιασμού 300 mg omalizumab κάθε 4 εβδομάδες. Μετά οι ασθενείς που ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία σε αυτή την ανοιχτού-σχεδιασμού περίοδο
τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν 300 mg omalizumab (81 ασθενείς) ή εικονικό φάρμακο (53 ασθενείς) κάθε 4 εβδομάδες για επιπλέον 24 εβδομάδες.
Από τους ασθενείς που παρέμειναν στη θεραπεία με omalizumab για 48 εβδομάδες, 21% εμφάνισε κλινική επιδείνωση (UAS7 ≥12 για τουλάχιστον 2 διαδοχικές εβδομάδες μετά την τυχαιοποίηση μεταξύ των εβδομάδων 24 και 48), σε αντίθεση με το 60,4% εκείνων που έλαβαν εικονικό φάρμακο την εβδομάδα 48 (διαφορά -39,4%, p<0,0001, 95% CI: –54,5%, –22,5%).
Η φαρμακοκινητική του omalizumab έχει μελετηθεί σε ενήλικες και έφηβους ασθενείς με αλλεργικό άσθμα καθώς και σε ενήλικες ασθενείς με CRSwNP και ενήλικες και έφηβους ασθενείς με ΧΑΚ. Τα γενικά φαρμακοκινητικά χαρακτηριστικά του omalizumab είναι παρόμοια σε αυτούς τους πληθυσμούς ασθενών.
Απορρόφηση
Μετά την υποδόρια χορήγηση, το omalizumab απορροφάται με κατά μέσο όρο απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα 62%. Μετά από μια εφάπαξ υποδόρια δόση σε ενήλικες και εφήβους ασθενείς με άσθμα ή ΧΑΚ, το omalizumab απορροφάται αργά, επιτυγχάνοντας το μέγιστο των συγκεντρώσεων πλάσματος μετά από διάστημα 6-8 ημερών κατά μέσο όρο. Σε ασθενείς με άσθμα, μετά από πολλαπλές δόσεις omalizumab, η καμπύλη περιοχής κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης πλάσματος-χρόνου από την Ημέρα 0 στην Ημέρα 14 σε σταθερή κατάσταση ήταν μέχρι και 6 φορές εκείνων μετά την πρώτη δόση.
Η φαρμακοκινητική του omalizumab είναι γραμμική σε δόσεις μεγαλύτερες των 0,5 mg/kg. Μετά από δόσεις 75 mg, 150 mg ή 300 mg κάθε 4 εβδομάδες, οι κατώτερες συγκεντρώσεις του omalizumab στον ορό αυξήθηκαν αναλογικά με το δοσολογικό επίπεδο.
Η χορήγηση του Xolair παρασκευασμένου είτε ως ένα λυοφιλοποιημένο προϊόν είτε σε υγρή μορφή, είχε σαν αποτέλεσμα παρόμοιο προφίλ συγκέντρωσης του omalizumab στο πλάσμα σε σχέση με το χρόνο.
Κατανομή
In vitro, το omalizumab σχηματίζει συμπλέγματα περιορισμένου μεγέθους με την IgE. Βάσει της φαρμακοκινητικής πληθυσμού, η κατανομή του omalizumab στους ασθενείς με χρόνια αυθόρμητη κνίδωση (ΧΑΚ) ήταν παρόμοια με αυτή των ασθενών με αλλεργικό άσθμα. Καθιζάνοντα συμπλέγματα και συμπλέγματα μεγαλύτερα από ένα εκατομμύριο Daltons σε μοριακό βάρος δεν παρατηρήθηκαν in vitro ή in vivo. Ο φαινόμενος όγκος κατανομής σε ασθενείς με άσθμα μετά από υποδόρια χορήγηση ήταν 78 ± 32 ml/kg.
Αποβολή
Η κάθαρση του omalizumab εμπλέκει τη διαδικασία της κάθαρσης IgG όπως επίσης και την κάθαρση μέσω συγκεκριμένης δέσμευσης και σχηματισμού συμπλέγματος με το στόχο σύνδεσης του, το IgE. Η ηπατική απέκκριση του IgG περιλαμβάνει αποδόμηση στο δικτυοενδοθηλιακό σύστημα και στα ενδοθηλιακά κύτταρα. Ανέπαφη IgG απεκκρίνεται επίσης στη χολή. Σε ασθματικούς ασθενείς, η απέκκριση ημισείας ζωής του omalizumab στον ορό είναι κατά μέσο όρο 26 ημέρες, με εμφανή κάθαρση κατά μέσο όρο 2,4 ± 1,1 ml/kg/ημέρα. Διπλασιασμός του σωματικού βάρους διπλασίαζε περίπου την εμφανή κάθαρση. Στους ασθενείς με χρόνια αυθόρμητη κνίδωση (ΧΑΚ), βάσει των προσομοιώσεων φαρμακοκινητικής πληθυσμού, η ημίσεια ζωή αποβολής του omalizumab στον ορό σε σταθερή κατάσταση κυμάνθηκε κατά μέσο όρο στις 24 ημέρες και η φαινόμενη κάθαρση σε σταθερή κατάσταση κυμάνθηκε κατά μέσο όρο στα 3,0 ml/kg/ημέρα για έναν ασθενή 80 κιλών.
Χαρακτηριστικά σε πληθυσμούς ασθενών
Ηλικία, Γένος/Εθνικότητα, Φύλο, Δείκτης μάζας σώματος
Ασθενείς με αλλεργικό άσθμα και χρόνια ρινοκολπίτιδα με ρινικούς πολύποδες (CRSwNP)
Οι πληθυσμιακές φαρμακοκινητικές του omalizumab αναλύθηκαν για να αξιολογηθούν οι επιδράσεις των δημογραφικών χαρακτηριστικών. Η ανάλυση αυτών των περιορισμένων δεδομένων υποδηλώνει ότι σε ασθματικούς ασθενείς δεν είναι απαραίτητες ρυθμίσεις της δόσης ανάλογα με την ηλικία
(6-76 ετών για ασθενείς με αλλεργικό άσθμα, 18 έως 75 ετών για ασθενείς με CRSwNP), το γένος/εθνικότητα, το φύλο ή το δείκτη μάζας σώματος (βλ. παράγραφο 4.2).
Ασθενείς με ΧΑΚ
Οι επιδράσεις των δημογραφικών συμμεταβλητών και άλλων παραγόντων στην έκθεση του omalizumab αξιολογήθηκαν χρησιμοποιώντας φαρμακοκινητική πληθυσμού. Επιπλέον, οι επιδράσεις των συμμεταβλητών αξιολογήθηκαν αναλύοντας τη σχέση ανάμεσα στις συγκεντρώσεις του omalizumab και τις κλινικές ανταποκρίσεις. Οι συγκεκριμένες αναλύσεις υποδεικνύουν ότι δεν απαιτούνται προσαρμογές της δόσης στους ασθενείς με χρόνια αυθόρμητη κνίδωση (ΧΑΚ) προς την ηλικία (12 έως 75 ετών), τη φυλή/εθνικότητα, το φύλο, το σωματικό βάρος, τον δείκτη μάζας σώματος, την αρχική τιμή της IgE, τα αντι-FcεRI αυτοαντισώματα ή την παράλληλη χρήση
Η2-αντιϊσταμινικών ή LTRA.
Νεφρική και ηπατική δυσλειτουργία
Δεν υπάρχουν φαρμακοκινητικά ή φαρμακοδυναμικά δεδομένα σε ασθενείς με άσθμα ή ΧΑΚ με νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία (βλ. παράγραφο 4.2 και 4.4).
Φαρμακευτικές πληροφορίες - XOLAIR 300MG/2ML
Αργινίνη υδροχλωρική
Ιστιδίνη υδροχλωρική μονοϋδρική Ιστιδίνη
Πολυσορβικό 20 Ύδωρ για ενέσιμα
Φυλάσσετε σε ψυγείο (2°C – 8°C).
Μην καταψύχετε.
Φυλάσσετε στην αρχική συσκευασία για να προστατεύεται από το φως.
Xolair 150 mg ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα (26-gauge βελόνα, μπλε προστατευτικό σύριγγας)
Το Xolair 150 mg ενέσιμο διάλυμα διατίθεται σε προγεμισμένη σύριγγα ως 1 ml διάλυμα σε ένα προγεμισμένο βαρέλι σύριγγας (γυαλί τύπου Ι) με 26-gauge βελόνα (ατσάλι), (τύπου Ι) πώμα εισχώρησης με έμβολο και κάλυμμα βελόνας.
Συσκευασίες: συσκευασίες που περιέχουν 1 προγεμισμένη σύριγγα, και πολυσυσκευασίες που περιέχουν 4 (4 x 1), 6 (6 x 1) ή 10 (10 x 1) προγεμισμένες σύριγγες.
Xolair 150 mg ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα (27-gauge βελόνα, μπλε έμβολο)
Το Xolair 150 mg ενέσιμο διάλυμα διατίθεται σε προγεμισμένη σύριγγα ως 1 ml διάλυμα σε ένα προγεμισμένο βαρέλι σύριγγας (γυαλί τύπου Ι) με 27-gauge βελόνα (ατσάλι), (τύπου Ι) πώμα εισχώρησης με έμβολο και κάλυμμα βελόνας.
Συσκευασίες: συσκευασίες που περιέχουν 1 προγεμισμένη σύριγγα, και πολυσυσκευασίες που περιέχουν 3 (3 x 1) ή 6 (6 x 1) προγεμισμένες σύριγγες.
Xolair 300 mg ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα
Το Xolair 300 mg ενέσιμο διάλυμα διατίθεται σε προγεμισμένη σύριγγα ως 2 ml διάλυμα σε ένα προγεμισμένο βαρέλι σύριγγας (γυαλί τύπου Ι) με 27-gauge βελόνα (ατσάλι), (τύπου Ι) πώμα εισχώρησης με έμβολο και κάλυμμα βελόνας.
Συσκευασίες: συσκευασίες που περιέχουν 1 προγεμισμένη σύριγγα, και πολυσυσκευασίες που περιέχουν 3 (3 x 1) ή 6 (6 x 1) προγεμισμένες σύριγγες.
Xolair 150 mg ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη πένα
Το Xolair 150 mg ενέσιμο διάλυμα διατίθεται σε προγεμισμένη πένα ως 1 ml διάλυμα σε ένα προγεμισμένο βαρέλι σύριγγας (γυαλί τύπου Ι) με 27-gauge βελόνα (ατσάλι), (τύπου Ι) πώμα εισχώρησης με έμβολο και κάλυμμα βελόνας.
Συσκευασίες: συσκευασίες που περιέχουν 1 προγεμισμένη πένα, και πολυσυσκευασίες που περιέχουν
3 (3 x 1), 6 (6 x 1) ή 10 (10 x 1) προγεμισμένες πένες.
Xolair 300 mg ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη πένα
Το Xolair 300 mg ενέσιμο διάλυμα διατίθεται σε προγεμισμένη πένα ως 2 ml διάλυμα σε ένα προγεμισμένο βαρέλι σύριγγας (γυαλί τύπου Ι) με 27-gauge βελόνα (ατσάλι), (τύπου Ι) πώμα εισχώρησης με έμβολο και κάλυμμα βελόνας.
Μεγέθη συσκευασίας: συσκευασίες που περιέχουν 1 προγεμισμένη πένα, και πολυσυσκευασίες που περιέχουν 3 (3 x 1) ή 6 (6 x 1) προγεμισμένες πένες.
Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.
και άλλος χειρισμός
Προγεμισμένη σύριγγα
Η προγεμισμένη σύριγγα είναι μιας εφάπαξ χρήσης. Θα πρέπει να είναι εκτός ψυγείου 30 λεπτά πριν από τη χορήγηση, έτσι ώστε να αποκτήσει θερμοκρασία δωματίου.
Προγεμισμένη πένα
Η προγεμισμένη πένα είναι μιας εφάπαξ χρήσης. Θα πρέπει να είναι εκτός ψυγείου 30 λεπτά πριν από τη χορήγηση, έτσι ώστε να αποκτήσει θερμοκρασία δωματίου.
Οδηγίες απόρριψης
Απορρίψετε τη χρησιμοποιημένη σύριγγα ή πένα αμέσως σε δοχείο για αιχμηρά.
Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.