XOMOLIX INJ.SOL 0,5MG/ML
Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Αλληλεπιδράσεις με
Περιορισμοί
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)
Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - XOMOLIX 0,5MG/ML
-
Πρόληψη και θεραπεία της μετεγχειρητικής ναυτίας και εμέτου (PONV) σε ενήλικες και, ως θεραπεία δεύτερης γραμμής, σε παιδιά (2 έως 11 ετών) και εφήβους (12 έως 18 ετών).
-
Πρόληψη της ναυτίας και του εμέτου που προκαλούνται από μορφίνη και παράγωγα κατά τη διάρκεια μετεγχειρητικής αναλγησίας ελεγχόμενης από τον ασθενή (PCA) σε ενήλικες.
Απαιτούνται ορισμένες προφυλάξεις κατά τη χορήγηση δροπεριδόλης: βλ. παραγράφους 4.2, 4.3 και 4.4.
Για ενδοφλέβια χρήση. Χορηγήστε αργά (υποτονικό διάλυμα). Πρόληψη και θεραπεία μετεγχειρητικής ναυτίας και εμέτου (PONV).
Ενήλικες: 0,625 mg έως 1,25 mg (1,25 έως 2,5 ml).
Ηλικιωμένοι (άνω των 65 ετών): 0,625 mg (1,25 ml)
Σε νεφρική/ηπατική ανεπάρκεια: 0,625 mg (1,25 ml)
Παιδιά (2- 11 ετών) και έφηβοι (12 έως 18 ετών): 10 έως 50 μικρογραμμάρια/kg (έως μια μέγιστη
δόση 1,25 mg).
Παιδιά (ηλικίας κάτω των 2 ετών): δεν συνιστάται.
Για την πρόληψη της PONV, τα αντιεμετικά ενδείκνυνται σε ασθενείς μέτριου και υψηλού κινδύνου. Ο κίνδυνος θα πρέπει να αξιολογηθεί χρησιμοποιώντας πρότυπες αποδεκτές κλίμακες ή διαβαθμίσεις, όπως η κλίμακα Modified APFEL.
Η χορήγηση δροπεριδόλης συνιστάται 30 λεπτά πριν από το αναμενόμενο τέλος της χειρουργικής επέμβασης. Επαναληπτικές δόσεις μπορεί να χορηγηθούν κάθε 6 ώρες ανάλογα με τις ανάγκες.
Σε ενήλικες, μπορεί να βελτιωθεί η πρόληψη του πρόωρου εμέτου και της όψιμης ναυτίας με τη χορήγηση δόσεων άνω των 0,75 mg, οι οποίες, όμως, να μην υπερβαίνουν τα 1,25 mg.
Σε ενήλικες και παιδιά, οι μεγαλύτερες δόσεις συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο καταστολής και υπνηλίας.
Πρόληψη της ναυτίας και του εμέτου που προκαλούνται από μορφίνη και παράγωγα κατά τη διάρκεια της μετεγχειρητικής αναλγησίας που ελέγχεται από τον ασθενή (PCA).
Ενήλικες: 15 έως 50 μικρογραμμάρια δροπεριδόλης ανά mg μορφίνης, έως μια μέγιστη ημερήσια δόση των 5 mg δροπεριδόλης.
Ηλικιωμένοι (άνω των 65 ετών), νεφρική και ηπατική ανεπάρκεια: δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία για PCA.
Παιδιά( 2 – 11 ετών) και έφηβοι(12 έως 18 ετών): δεν ενδείκνυται για PCA.
Θα πρέπει να πραγματοποιείται συνεχής παλμική οξυμετρία σε ασθενείς με υποψία κινδύνου κοιλιακής αρρυθμίας, η οποία θα πρέπει να συνεχίζεται για 30 λεπτά μετά από εφάπαξ ενδοφλέβια χορήγηση.
Για οδηγίες σχετικά με την αραίωση του φαρμακευτικού προϊόντος πριν από τη χορήγηση, βλ. παράγραφο 6.6.
Η δροπεριδόλη αντενδείκνυται σε ασθενείς με:
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
-
Υπερευαισθησία στις βουτυροφαινόνες.
-
Γνωστή ή αν υπάρχει υποψία παράτασης διαστήματος QT (QTc > 450 msec σε γυναίκες και >440 msec σε άνδρες). Στην περίπτωση αυτή περιλαμβάνονται ασθενείς με σύνδρομο μακρού QT εκ γενετής, ασθενείς με οικογενειακό ιστορικό συνδρόμου παράτασης του QT εκ γενετής και ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα αγωγή με φαρμακευτικά προϊόντα, τα οποία είναι γνωστό ότι μπορεί να προκαλέσουν πολύμορφη κοιλιακή ταχυκαρδία (torsades de pointes) μέσω παράτασης του QT (βλ. παράγραφο 4.5).
-
Υποκαλιαιμία ή υπομαγνησιαιμία.
-
Βραδυκαρδία (< 55 καρδιακοί παλμοί το λεπτό).
-
Γνωστή ταυτόχρονη θεραπεία που προκαλεί βραδυκαρδία.
-
Φαιοχρωμοκύτωμα.
-
Κωματώδεις καταστάσεις.
-
Νόσος του Parkinson.
-
Σοβαρή κατάθλιψη.
Κεντρικό νευρικό σύστημα
Η δροπεριδόλη μπορεί να ενισχύσει την καταστολή του ΚΝΣ που προκαλείται από άλλα κατασταλτικά του ΚΝΣ φάρμακα. Οποιοσδήποτε ασθενής που υποβάλλεται σε αναισθησία και λαμβάνει ισχυρά κατασταλτικά του ΚΝΣ φαρμακευτικά προϊόντα ή εμφανίζει συμπτώματα καταστολής του ΚΝΣ θα πρέπει να παρακολουθείται στενά.
Η ταυτόχρονη χρήση μετοκλοπραμίδης και άλλων νευροληπτικών μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση των εξωπυραμιδικών συμπτωμάτων και θα πρέπει να αποφεύγεται (βλ. παράγραφο 4.5).
Χρησιμοποιήστε το προϊόν με προσοχή σε ασθενείς με επιληψία (ή ιστορικό επιληψίας) και καταστάσεις που προδιαθέτουν σε επιληψία ή σπασμούς.
Καρδιαγγειακό σύστημα
Έχει παρατηρηθεί ήπια έως μέτρια υπόταση και περιστασιακή (αντανακλαστική) ταχυκαρδία μετά από τη χορήγηση δροπεριδόλης. Η αντίδραση αυτή συνήθως υποχωρεί αυτόματα. Ωστόσο, εάν επιμείνει η υπόταση, θα πρέπει να εξετασθεί το ενδεχόμενο υποογκαιμίας και να χορηγηθεί η κατάλληλη αναπλήρωση υγρών.
Οι ασθενείς με τους ακόλουθους παράγοντες κινδύνου για καρδιακή αρρυθμία ή για τους οποίους υπάρχει η υποψία αυτών των κινδύνων, θα πρέπει να αξιολογούνται προσεκτικά πριν από τη χορήγηση της δροπεριδόλης:
-
ιστορικό σημαντικής καρδιακής νόσου συμπεριλαμβανόμενης σοβαρής κοιλιακής αρρυθμίας, δεύτερου ή τρίτου βαθμού κολποκοιλιακού αποκλεισμού, δυσλειτουργίας του φλεβόκομβου, συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας, ισχαιμικής καρδιακής νόσου και υπερτροφίας της αριστερής κοιλίας,
-
οικογενειακό ιστορικό αιφνίδιου θανάτου,
-
νεφρική ανεπάρκεια (ιδιαίτερα όταν ο ασθενής βρίσκεται σε χρόνια αιμοδιύλιση),
-
σημαντική χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια και αναπνευστική ανεπάρκεια,
-
παράγοντες κινδύνου για ηλεκτρολυτικές διαταραχές, όπως αυτοί που παρατηρούνται σε ασθενείς που παίρνουν καθαρτικά, γλυκοκορτικοειδή, καλιουρητικά διουρητικά, σε συνδυασμό με τη χορήγηση ινσουλίνης στα πλαίσια οξέος περιστατικού ή σε ασθενείς με παρατεταμένους εμέτους και/ή διάρροια.
Σε ασθενείς που διατρέχουν κίνδυνο καρδιακής αρρυθμίας θα πρέπει να αξιολογούνται τα επίπεδα ηλεκτρολυτών και κρεατινίνης ορού και να αποκλείεται η παρουσία παράτασης QT πριν από τη χορήγηση δροπεριδόλης.
Θα πρέπει να πραγματοποιείται συνεχής παλμική οξυμετρία σε ασθενείς με αναγνωρισμένο κίνδυνο ή υποψία κινδύνου κοιλιακής αρρυθμίας, η οποία θα πρέπει να συνεχίζεται για 30 λεπτά μετά από εφάπαξ ενδοφλέβια χορήγηση.
Γενικά
Απαιτείται προσοχή όταν οι ασθενείς παίρνουν φαρμακευτικά προϊόντα τα οποία είναι πιθανόν να προκαλέσουν διαταραχές στην ισορροπία των ηλεκτρολυτών (βλ. παράγραφο 4.5).
Οι ουσίες που αναστέλλουν τη δραστηριότητα των ισοενζύμων (CYP) CYP1A2 ή CYP3A4 (ή και των δυο) του κυτοχρώματος P450 μπορούν να μειώσουν το ρυθμό μεταβολισμού της δροπεριδόλης και να παρατείνουν τη φαρμακολογική της δράση. Συνεπώς, συνιστάται προσοχή σε περίπτωση ταυτόχρονης χορήγησης δροπεριδόλης με ισχυρούς αναστολείς των ισοενζύμων CYP1A2 και CYP3A4 (βλ. παράγραφο 4.5).
Συνιστάται προσοχή όταν χορηγείται δροπεριδόλη σε ασθενείς που έχουν, ή υπάρχει υποψία ότι έχουν, ιστορικό κατάχρησης αλκοόλ ή πρόσφατη πρόσληψη μεγάλων ποσοτήτων αλκοόλ, καθώς αυξάνεται ο κίνδυνος για αρρυθμία.
Σε περίπτωση ανεξήγητης υπερθερμίας, είναι βασικό να διακοπεί η θεραπεία, εφόσον το σημείο αυτό μπορεί να είναι ένα από τα στοιχεία του κακοήθους συνδρόμου που αναφέρεται με τη χρήση νευροληπτικών.
Περιπτώσεις φλεβικής θρομβοεμβολής(ΦΘΕ) έχουν αναφερθεί με τα αντιψυχωσικά φάρμακα. Επειδή οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με αντιψυχωσικά φάρμακα παρουσιάζουν συχνά επίκτητο παράγοντα κινδύνου για θρομβοεμβολή , θα πρέπει πριν και κατά την διάρκεια της θεραπείας με Xomolix να προσδιορίζονται όλοι οι παράγοντες κινδύνου για θρομβοεμβολή και να λαμβάνονται προληπτικά μέτρα.
Η δόση θα πρέπει να μειωθεί στους ηλικιωμένους (άνω των 65 ετών) και στους ασθενείς με νεφρική και ηπατική βλάβη (βλ. παράγραφο 4.2).
Αντενδείκνυται για ταυτόχρονη χρήση
Τα φαρμακευτικά προϊόντα που είναι γνωστό ότι προκαλούν πολύμορφη κοιλιακή ταχυκαρδία (torsades de pointes) μέσω παράτασης του QT, δεν πρέπει να χορηγούνται ταυτόχρονα με δροπεριδόλη. Για παράδειγμα:
-
Αντιαρρυθμικά της κατηγορίας IA
-
Αντιαρρυθμικά της κατηγορίας III
-
Μακρολιδικά αντιβιοτικά
-
Αντιβιοτικά της ομάδας των φθοριοκινολονών
-
Αντιισταμινικά
-
Ορισμένα αντιψυχωσικά φάρμακα
-
Φάρμακα κατά της ελονοσίας
-
Σισαπρίδη, δομπεριδόνη, μεθαδόνη, πενταμιδίνη.
Η ταυτόχρονη χρήση φαρμακευτικών προϊόντων που προκαλούν εξωπυραμιδικά συμπτώματα, π.χ. μετοκλοπραμίδη και άλλα νευροληπτικά, μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη επίπτωση αυτών των συμπτωμάτων και επομένως θα πρέπει να αποφεύγεται.
Η κατανάλωση αλκοολούχων ποτών και φαρμάκων θα πρέπει να αποφεύγεται. Συνιστάται προσοχή για την ταυτόχρονη χρήση
Συνιστάται προσοχή όταν χορηγείται δροπεριδόλη με οποιοδήποτε άλλο φάρμακο που είναι γνωστό ότι προκαλεί παρατεταμένο διάστημα QT.
Για να μειωθεί ο κίνδυνος παράτασης του QT, απαιτείται προσοχή όταν οι ασθενείς λαμβάνουν φαρμακευτικά προϊόντα που πιθανόν να επιφέρουν ανισορροπία των ηλεκτρολυτών (υποκαλιαιμία ή/και υπομαγνησιαιμία), π.χ. καλιουρητικά διουρητικά, καθαρτικά και γλυκοκορτικοειδή.
Η δροπεριδόλη μπορεί να ενισχύσει τη δράση των κατασταλτικών φαρμάκων (βαρβιτουρικά, βενζοδιαζεπίνες, παράγωγα μορφίνης). Το ίδιο ισχύει για τους αντιυπερτασικούς παράγοντες, επομένως μπορεί να εμφανισθεί ορθοστατική υπόταση.
Όπως και όλα τα άλλα κατασταλτικά, η δροπεριδόλη μπορεί να ενισχύσει την αναπνευστική καταστολή που προκαλείται από τα οπιοειδή.
Εφόσον η δροπεριδόλη αποκλείει τους υποδοχείς δοπαμίνης, μπορεί να αναστείλει τη δράση των αγωνιστών δοπαμίνης, όπως η βρωμοκρυπτίνη, η λισουρίδη και η L-dopa.
Οι ουσίες που αναστέλλουν τη δραστηριότητα των ισοενζύμων (CYP) CYP1A2 ή CYP3A4 (ή και των δυο) του κυτοχρώματος P450 μπορούν να μειώσουν το ρυθμό μεταβολισμού της δροπεριδόλης και να παρατείνουν τη φαρμακολογική της δράση. Συνεπώς, συνιστάται προσοχή σε ταυτόχρονη χορήγηση δροπεριδόλης με αναστολείς του ισοενζύμου CYP1A2, αναστολείς του ισοενζύμου CYP3A4 ή με αναστολείς και των δυο ισοενζύμων.
Κύηση
Περιορισμένος αριθμός κλινικών δεδομένων έδειξαν μηδαμινή αύξηση του κινδύνου δυσπλασιών.
Η δροπεριδόλη δεν έχει αποδειχθεί τερατογόνος σε επίμυες. Οι μελέτες σε ζώα είναι ανεπαρκείς όσον αφορά τις επιδράσεις στην κύηση και την εμβρυονική/εμβρυϊκή ανάπτυξη, την εξέλιξη του τοκετού και τη μεταγεννητική ανάπτυξη.
Στα νεογνά μητέρων υπό μακροχρόνια θεραπεία με υψηλές δόσεις νευροληπτικών, έχουν περιγραφεί προσωρινές νευρολογικές διαταραχές εξωπυραμιδικής φύσης. Πρακτικά, ως μέτρο προφύλαξης, είναι προτιμότερο να μη χορηγείται δροπεριδόλη κατά τη διάρκεια της κύησης. Στα τελευταία στάδια της κύησης, εάν κρίνεται απαραίτητη η χορήγησή της, συνιστάται η παρακολούθηση των νευρολογικών λειτουργιών του νεογνού.
Θηλασμός
Τα νευροληπτικά τύπου βουτυροφαινόνης είναι γνωστό ότι απεκκρίνονται στο μητρικό γάλα. Η θεραπεία με δροπεριδόλη θα πρέπει να περιορίζεται σε μια εφάπαξ χορήγηση. Δεν συνιστώνται επαναληπτικές δόσεις.
Γονιμότητα
Για την δροπεριδόλη, δεν υπήρξαν επιδράσεις στην γονιμότητα σε μελέτες που διεξήχθησαν σε αρσενικούς και θηλυκούς επίμυες (βλέπε παράγραφο 5.3). Η κλινική επίδραση της δροπεριδόλης στη γονιμότητα δεν έχει αποδειχθεί.
Η δροπεριδόλη έχει σημαντική επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και στο χειρισμό μηχανημάτων. Οι ασθενείς δεν θα πρέπει να οδηγήσουν ή να χειριστούν μηχανήματα επί 24 ώρες μετά τη χορήγηση δροπεριδόλης.
Οι συνηθέστερα αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες σύμφωνα με την κλινική εμπειρία είναι περιπτώσεις υπνηλίας και καταστολής. Επιπλέον, έχουν εμφανιστεί λιγότερο συχνές αναφορές υπότασης, καρδιακών αρρυθμιών, κακοήθους νευροληπτικού συνδρόμου (NMS) και συμπτωμάτων που σχετίζονται με το NMS, μαζί με κινητικές διαταραχές, όπως δυσκινησίες σε συνδυασμό με περιπτώσεις άγχους ή διέγερσης.
| Κατηγορία οργάνου συστήματος | Συχνές≥1/100 έως < 1/10 | Ασυνήθεις≥1/1000 έως < 1/100 | Σπάνιες≥1/10.000 έως < 1/1000 | Πολύ σπάνιες:< 1/10.000 | Άγνωστη συχνότητα (δεν μπορεί ναεκτιμηθεί από τα διαθέσιμα δεδομένα) |
| Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικούσυστήματος | Δυσκρασίες αίματος | ||||
| Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος | Αναφυλακτική αντίδραση, αγγειονευρωτικό οίδημα,υπερευαισθησία | ||||
| Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης | Απρόσφορη έκκριση αντιδιουρητικήςορμόνης | ||||
| Ψυχιατρικές διαταραχές | Άγχος, ανησυχία/ακαθησία | Συχγυτικές καταστάσεις,διέγερση | Δυσφορία | Ψευδαισθήσεις | |
| Διαταραχές του νευρικούσυστήματος | Υπνηλία | Δυστονία, οφθαλμικέςκινήσεις | Εξωπυραμιδική διαταραχή,σπασμοί, τρόμος | Επιληπτικές κρίσεις, νόσοςParkinson | |
| Καρδιακές διαταραχές | Ταχυκαρδία, ζάλη | Καρδιακές αρρυθμίες, συμπεριλαμβανό- μενων και τωνκοιλιακών αρρυθμιών | Καρδιακή ανακοπή, Torsade de pointes,παράταση QT στο |
| ηλεκτροκαρδιο- γράφημα | |||||
| Αγγειακές διαταραχές | Υπόταση | Συγκοπή | |||
| Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και τουμεσοθωράκιου | Βρογχόσπασμος, λαρυγγόσπασμος | ||||
| Διαταραχές του δέρματος και τουυποδόριου ιστού | Εξάνθημα | ||||
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις του σημείουχορήγησης | Κακόηθες νευροληπικό σύνδρομο (NMS) | Αιφνίδιος θάνατος |
Περιστασιακά έχουν αναφερθεί συμπτώματα που πιθανόν να σχετίζονται με την εμφάνιση NMS, δηλαδή, αλλαγές στη θερμοκρασία σώματος, δυσκαμψία και πυρετός. Έχει παρατηρηθεί μεταβολή της διανοητικής κατάστασης με σύγχυση ή διέγερση και μεταβολή του επιπέδου συνείδησης. Η αστάθεια του αυτόνομου συστήματος μπορεί να εκδηλωθεί ως ταχυκαρδία, διακυμάνσεις της αρτηριακής πίεσης, υπεριδρωσία/ σιελόρροια και τρόμο. Σε ακραίες περιπτώσεις το NMS μπορεί να οδηγήσει σε κώμα ή σε προβλήματα στους νεφρούς ή/και στο ήπαρ και τα χοληφόρα.
Μεμονωμένες περιπτώσεις αμηνόρροιας, γαλακτόρροιας, γυναικομαστίας, υπερπρολακτιναιμίας,ολιγομηνόρροιας και το σύνδρομο στέρησης ναρκωτικών του νεογνού έχουν συσχετισθεί με παρατεταμένη έκθεση, για ψυχιατρικές ενδείξεις.
Περιπτώσεις φλεβικής θρομβοεμβολής, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων πνευμονικής εμβολής καθώς και των περιπτώσεων εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης έχουν αναφερθεί με τα αντιψυχωσικά φαρμακευτικά προϊόντα – άγνωστη συχνότητα.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς το οποίο αναφέρεται παρακάτω:
Για την Ελλάδα:
Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων Μεσογείων 284
GR-15562 Χολαργός, Αθήνα Τηλ: + 30 21 32040380/337
Φαξ: + 30 21 06549585
Ιστότοπος: http://www.eof.gr
Για την Κύπρο:
Φαρμακευτικές Υπηρεσίες, Υπουργείο Υγείας, CY-1475, www.moh.gov.cy/phs,
Fax: + 357 22608649
Συμπτώματα
Οι εκδηλώσεις της υπερδοσολογίας δροπεριδόλης αποτελούν προέκταση των φαρμακολογικών της δράσεων.
Στα συμπτώματα της τυχαίας υπερδοσολογίας συγκαταλέγεται η ψυχική αδιαφορία με μετάβαση σε κατάσταση ύπνου, που μερικές φορές συνδυάζεται με χαμηλή αρτηριακή πίεση.
Σε υψηλότερες δόσεις ή σε ευαίσθητους ασθενείς, μπορεί να εμφανιστούν εξωπυραμιδικές διαταραχές (σιελόρροια, ακανόνιστες κινήσεις, μερικές φορές και μυϊκή ακαμψία). Σε τοξικές δόσεις μπορεί να εμφανιστούν σπασμοί.
Σπάνια, έχουν αναφερθεί περιπτώσεις παράτασης του διαστήματος QT, κοιλιακών αρρυθμιών και αιφνίδιου θανάτου.
Θεραπεία
Δεν υπάρχει ειδικό αντίδοτο. Ωστόσο, όταν εμφανίζονται εξωπυραμιδικές αντιδράσεις, θα πρέπει να χορηγείται ένα αντιχολινεργικό φάρμακο.
Οι ασθενείς με υπερδοσολογία δροπεριδόλης θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά για τυχόν σημεία παράτασης του διαστήματος QT.
Θα πρέπει να εξετάζονται οι παράγοντες που προδιαθέτουν σε αρρυθμία τύπου πολύμορφης κοιλιακής ταχυκαρδίας (torsades de pointes), π.χ. ηλεκτρολυτικές διαταραχές (ειδικά υποκαλιαιμία ή υπομαγνησιαιμία) και βραδυκαρδία.
Η εκσεσημασμένη υπόταση θα πρέπει να θεραπεύεται με αύξηση του κυκλοφορούντος όγκου και με λήψη άλλων κατάλληλων μέτρων. Οι αεραγωγοί θα πρέπει να διατηρούνται ανοικτοί και η οξυγόνωση να είναι επαρκής. Ενδεχομένως να ενδείκνυται τοποθέτηση στοματοφαρυγγικού αεραγωγού ή ενδοτραχειακού σωλήνα.
Αν είναι απαραίτητο, ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθείται προσεκτικά επί 24 ώρες ή περισσότερο. Θα πρέπει να διατηρείται η θερμότητα του σώματος και η επαρκής πρόσληψη υγρών.
Φαρμακολογικές ιδιότητες - XOMOLIX 0,5MG/ML
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Παράγωγα βουτυροφαινόνης ATC: N05AD08.
Η δροπεριδόλη είναι νευροληπτικό τύπου βουτυροφαινόνης. Το φαρμακολογικό της προφίλ χαρακτηρίζεται κυρίως από επιδράσεις αναστολής των υποδοχέων της δοπαμίνης και ήπιες ανασταλτικές επιδράσεις στους α1 υποδοχείς της αδρεναλίνης. Η δροπεριδόλη στερείται αντιχολινεργικής και αντιϊσταμινικής δραστηριότητας.
Η ανασταλτική δράση της δροπεριδόλης στους δοπαμινεργικούς υποδοχείς της ζώνης χημικού ερεθισμού στην περιοχή postrema, της προσδίδει την ισχυρή αντιεμετική της δράση, η οποία είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για την πρόληψη και τη θεραπεία της μετεγχειρητικής ναυτίας και εμέτου ή/και της ναυτίας και εμέτου που προκαλούνται από τα οπιοειδή αναλγητικά.
Σε δόση 0,15 mg/kg, η δροπεριδόλη προκαλεί πτώση στη μέση αρτηριακή πίεση (ΜΑΠ), λόγω μείωσης της καρδιακής παροχής σε πρώτη φάση και στη συνέχεια λόγω επακόλουθης μείωσης του προφορτίου. Οι αλλαγές αυτές εμφανίζονται ανεξάρτητα από οποιαδήποτε μεταβολή στην συσταλτικότητα του μυοκαρδίου ή τις αγγειακές αντιστάσεις. Η δροπεριδόλη δεν επηρεάζει τη συσταλτικότητα του μυοκαρδίου ή την καρδιακή συχνότητα, επομένως δεν έχει αρνητική ινότροπο δράση. Ο ήπιος α1-αδρενεργικός αποκλεισμός μπορεί να προκαλέσει υπόταση μετρίου βαθμού και μειωμένες περιφερικές αγγειακές αντιστάσεις και μπορεί να μειώσει την πνευμονική αρτηριακή πίεση (ιδιαίτερα αν είναι παθολογικά υψηλή). Μπορεί επίσης να μειώσει την επίπτωση αρρυθμιών που επάγονται από την επινεφρίνη αλλά δεν προλαμβάνει άλλες μορφές καρδιακής αρρυθμίας.
Μετεγχειρητική ναυτία και έμετος (PONV)
Σε μια συστηματική ανασκόπηση 222 μελετών της πρόληψης της PONV, ο κίνδυνος εμφάνισης PONV μειώθηκε σε σχέση με το εικονικό φάρμακο κατά λόγο κινδύνων (RR) (95% διάστημα αξιοπιστίας) 0,65 (0,60-0,71) για τη ναυτία, 0,65 (0,61-0,70) για τον έμετο και κατά 0,62 (0,58-0,67) για τη ναυτία και τον έμετο συνδυαστικά.
Σε μία συνδυαστική ανάλυση 2.061 ασθενών υψηλού κινδύνου για PONV, η χορήγηση 1,25mg δροπεριδόλης ήταν πιο αποτελεσματική από τη χορήγηση 4 mg ονδανσετρόνης ή 0,625 mg
δροπεριδόλης στην πρόληψη της ναυτίας (p<0.05, απουσία ναυτίας σε ποσοστό 43%, 29%, 29%, αντίστοιχα),στην πρόληψη του εμέτου (με ποσοστό πλήρους ανταπόκρισης σε διάστημα 0-24 ωρών 56%, 53%, 48%) και στη μείωση της ανάγκης για φάρμακο διάσωσης (26%, 34%, 32%).
Μονοθεραπεία
Μια μετα-ανάλυση μελέτης εξέτασε στοιχεία από 74 κλινικές δοκιμές στις οποίες συμμετείχαν 5.351 ασθενείς, οι οποίοι έλαβαν 24 διαφορετικά σχήματα δροπεριδόλης και 3.372 ασθενείς, οι οποίοι έλαβαν εικονικό φάρμακο ή δεν έλαβαν καμία αγωγή. Αναλύθηκε η συχνότητα εμφάνισης πρώιμης (0-6 ώρες) και όψιμης μετεγχειρητικής ναυτίας και εμέτου (0-24 ώρες) σε ενήλικες και παιδιά (βλ. πίνακα).
Πρώιμες και όψιμες εκβάσεις μετά τη χορήγηση δροπεριδόλης σε σχέση με
το εικονικό φάρμακο ή χωρίς αγωγή. Τα ποσοστά που απεικονίζονται αναφέρονται στη συχνότητα εμφάνισης της ναυτίας ή του εμέτου.
| Παράμετρος | Δροπεριδόλη Μ.Ο (εύρος τιμών)σε % | Εικονικό φάρμακο/Καμία αγωγήΜ.Ο (εύρος τιμών) σε % | |
| Πρώιμη έκβαση (0-6 ώρες) | Ναυτία | 16 (3-41) | 33 (15-80) |
| Έμετος | 14 (0-56) | 29 (6-86) | |
| Όψιμη έκβαση (0-24 ώρες) | Ναυτία | 45 (1-86) | 58 (11–96) |
| Έμετος | 28 (4-83) | 46 (12-97) | |
Η δροπεριδόλη ήταν πιο δραστική από το εικονικό φάρμακο ή τη μη παροχή αγωγής στην πρόληψη της PONV σε ενήλικες και παιδιά.
Συνδυαστική θεραπεία
Σε μια τυχαιοποιημένη μελέτη σε 4.123 ασθενείς, εκτιμήθηκε η αποτελεσματικότητα των απλών και των συνδυαστικών αντιεμετικών παρεμβάσεων σε ασθενείς υψηλού κινδύνου για PONV.
Η θεραπεία περιελάμβανε 1,25 mg δροπεριδόλης ή καθόλου δροπεριδόλη, 4 mg ονδανσετρόνης ή καθόλου ονδανσετρόνη, 4 mg δεξαμεθαζόνης ή καθόλου δεξαμεθαζόνη.
Η προσθήκη επιπλέον αντιεμετικών μείωσε τη συχνότητα εμφάνισης της PONV ,αντιστοιχίζοντας σε μια κατά προσέγγιση 26% μείωση του σχετικού κινδύνου της ναυτίας και του εμέτου με κάθε επιπλέον αντιεμετικό. Όλα τα αντιεμετικά που δοκιμάστηκαν ήταν εξ’ ίσου αποτελεσματικά.
(PCA)
Μια συστηματική ανασκόπηση 14 μελετών στις οποίες συμμετείχαν 1.117 ασθενείς που έλαβαν PCA διεξήχθη. Η δροπεριδόλη χρησιμοποιήθηκε σε 6 μελέτες, με εύρος τιμών δόσης 0,017-0,17 mg/mg μορφίνης, 0,017-0,33 mg/bolus. H συχνότητα εμφάνισης οποιασδήποτε εμετικής ενέργειας σε ασθενείς που ελάμβαναν εικονικό φάρμακο ήταν 66%, ενώ σε ασθενείς που λάμβαναν δροπεριδόλη ήταν 30%.
QTc
Σε μια ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη, κατά τη θεραπεία με δροπεριδόλη αναγνωρίστηκε παράταση του διαστήματος QT, 3-6 λεπτά μετά τη χορήγηση δροπεριδόλης σε δόσεις 0,625 και 1,25 mg, (15 ± 40 και 22 ± 41 ms αντίστοιχα) αλλά οι αλλαγές αυτές δεν διέφεραν σημαντικά από εκείνες που παρατηρήθηκαν με εικονικό φάρμακο(12 ± 35 ms). Δεν υπήρχαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων δροπεριδόλης και των ομάδων εικονικού φαρμακου, στον αριθμό των ασθενών με παράταση του διαστήματος QTc μεγαλύτερη από 10% έναντι της αρχικής τιμής. Μια δεύτερη μελέτη με 0,75 mg ενδοφλέβιας δροπεριδόλης και 4 mg ονδανσετρόνης προσδιόρισε σημαντική παράταση του διαστήματος QTc (17 ± 9 ms δροπεριδόλης, 20 ± 13ms ονδανσετρόνης), με το διάστημα QTc να είναι σημαντικά μικρότερο μετά από το 90ο λεπτό.
Μια μελέτη που ασχολήθηκε με το συνδυασμό ονδανσετρόνης (4 mg) και δροπεριδόλης (1 mg) έδειξε ότι και τα δύο φάρμακα αύξησαν το διάστημα QTc ξεχωριστά (17 ± 10 ms ονδανσετρόνης, 25 ± 8 ms
δροπεριδόλης), αλλά δεν υπήρξαν επιπλέον επιδράσεις όταν χορηγήθηκαν μαζί (28 ± 10 ms).
Η δράση της εφάπαξ ενδοφλέβιας δόσης αρχίζει 2-3 λεπτά μετά τη χορήγηση. Οι ηρεμιστικές και κατασταλτικές δράσεις τείνουν να επιμείνουν επί 2 έως 4 ώρες, παρόλο που το επίπεδο εγρήγορσης μπορεί να επηρεαστεί για χρονικό διάστημα έως και 12 ωρών.
Κατανομή
Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα μειώνονται ταχέως κατά τη διάρκεια των πρώτων 15 λεπτών. Πρόκειται για ανεξάρτητη από τον μεταβολισμό ανακατανομή του φαρμάκου. Το ποσοστό δέσμευσης με πρωτεΐνες πλάσματος ανέρχεται σε 85-90%. Ο όγκος κατανομής είναι 1,5 l/kg περίπου.
Μεταβολισμός
Η δροπεριδόλη μεταβολίζεται σε μεγάλο βαθμό στο ήπαρ και υπόκειται σε οξείδωση, απαλκυλίωση, απομεθυλίωση και υδροξυλίωση από τα ισοένζυμα 1A2 και 3A4 του κυτοχρώματος Ρ450 και σε μικρότερο βαθμό από το ισοένζυμο 2C19. Οι μεταβολίτες στερούνται νευροληπτικής δραστηριότητας.
Αποβολή
Η αποβολή του φαρμάκου πραγματοποιείται κυρίως μέσα από τον μεταβολισμό. Το 75% απεκκρίνεται μέσω των νεφρών. Μόνο το 1% της δραστικής ουσίας απεκκρίνεται αναλλοίωτο στα ούρα και το 11% στα κόπρανα. Η κάθαρση ορού είναι 0,8 (0,4-1,8) l/min. Ο χρόνος ημίσειας ζωής της αποβολής (t½ß) είναι 134± 13 λεπτά.
Αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα
Μια μελέτη συνδυασμού ονδανσετρόνης (4 mg) και δροπεριδόλης (1 mg) έδειξε ότι όταν χορηγήθηκαν τα δύο φάρμακα μαζί, δεν υπήρξε φαρμακοκινητική αλληλεπίδραση μεταξύ τους.
Παιδιατρικός πλυθυσμός
Σε μια μελέτη 12 παιδιών (ηλικίας 3,5 έως 12 ετών), οι τιμές του όγκου κατανομής και κάθαρσης που αναφέρθηκαν ήταν χαμηλότερες σε σχέση με αυτές που βρέθηκαν σε πληθυσμό ενηλίκων (0,58 ± 0,29 l/kg και 4.66 ± 2.28 ml/kg*min αντιστοίχως) και μειώνονται παράλληλα. Ο χρόνος ημίσειας ζωής της αποβολής (101,5 ± 26,4 min) ήταν παρόμοιος σε σχέση με αυτόν που παρατηρήθηκε σε ενήλικες.
Φαρμακευτικές πληροφορίες - XOMOLIX 0,5MG/ML
Είναι ασύμβατη με τα βαρβιτουρικά. Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν δεν πρέπει να αναμειγνύεται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα, εκτός από εκείνα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.6.
Αν δεν έχει ανοιχθεί: 4 χρόνια.
Αφού ανοιχθεί για πρώτη φορά: Για άμεση χρήση.
Αφού αραιωθεί: Έχει καταδειχθεί η συμβατότητα 5 mg δροπεριδόλης με 100 mg θειικής μορφίνης σε 50 ml χλωριούχου νατρίου 0,9% σε πλαστικές σύριγγες (14 ημέρες σε θερμοκρασία δωματίου). Από μικροβιολογικής άποψης, το αραιωμένο προϊόν θα πρέπει να χρησιμοποιείται αμέσως. Εάν δεν χρησιμοποιηθεί αμέσως, οι χρόνοι φύλαξης σε μορφή έτοιμη για χρήση και οι συνθήκες φύλαξης πριν από τη χρήση αποτελούν ευθύνη του χρήστη και δεν θα πρέπει κανονικά να υπερβαίνουν τις 24 ώρες, σε θερμοκρασία 2 έως 8 °C, εκτός εάν η αραίωση πραγματοποιήθηκε υπό ελεγχόμενες και επιβεβαιωμένες συνθήκες ασηψίας.
Φυλάσσεται στην αρχική συσκευασία για να προστατεύεται από το φως.
Για τις συνθήκες φύλαξης μετά το πρώτο άνοιγμα/διάλυση του φαρμακευτικού προϊόντος, βλέπε παράγραφο 6.3.
Φαιοκίτρινες γυάλινες φύσιγγες τύπου Ι, οι οποίες περιέχουν 2.5 ml ενέσιμου διαλύματος, που διατίθενται σε συσκευασίες των 10 φυσίγγων.
και άλλος χειρισμός
Για εφάπαξ χρήση. Τυχόν αχρησιμοποίητο διάλυμα θα πρέπει να απορρίπτεται.
Το διάλυμα θα πρέπει να ελέγχεται οπτικά πριν από τη χρήση. Πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνον τα διαλύματα που είναι διαυγή, άχρωμα και ελεύθερα ορατών σωματιδίων.
Για χρήση στην PCA: Αναρροφήστε δροπεριδόλη και μορφίνη σε μια σύριγγα και συμπληρώστε τον όγκο με ενέσιμο διάλυμα χλωριούχου νατρίου 0,9 %.
Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.