ZIVAFERT® PS.INJ.SOL 5000 IU/VIAL

Σε ανωοθυλακιορρηκτικές ή ολιγο-ωοθυλακιορρηκτικές γυναίκες για την πρόκληση ωορρηξίας και της ωχρινοποίησης μετά τη διέγερση της ανάπτυξης των ωοθυλακίων.

Για το Πρόγραμμα Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής (ART) όπως η in vitro γονιμοποίηση: πρόκληση της τελικής ωρίμανσης των ωοθυλακίων και της ωχρινοποίησης μετά τη διέγερση της ανάπτυξης των ωοθυλακίων.

Η θεραπεία θα πρέπει να ξεκινήσει από έναν ιατρό με εμπειρία στη θεραπεία της υπογονιμότητας.

Δοσολογία

Ανωοθυλακιορρηκτικές ή ολιγο-ανωοθυλακιορρηκτικές γυναίκες: Ένα φιαλίδιο (5.000 IU) ή δύο φιαλίδια (10.000 IU) του ZIVAFERT χορηγούνται 24 έως 48 ώρες μετά την επίτευξη βέλτιστης διέγερσης της ανάπτυξης των ωοθυλακίων. Συνιστάται η ασθενής να έρθει σε επαφή την ίδια και την επόμενη ημέρα από την ένεση με ZIVAFERT.

Για το Πρόγραμμα Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής (ART) όπως η in vitro γονιμοποίηση: Ένα φιαλίδιο (5000 IU) ή δύο φιαλίδια (10.000 IU) του ZIVAFERT χορηγούνται 24 έως 48 ώρες μετά την τελευταία χορήγηση ιδιοσκευάσματος FSH ή hMG, δηλαδή κατά την επίτευξη βέλτιστης διέγερσης της ανάπτυξης των ωοθυλακίων.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Το προϊόν δεν προορίζεται για παιδιατρική χρήση Τρόπος χορήγησης

Μετά την ανασύσταση της κόνεως με τον διαλύτη, το τελικό διάλυμα θα πρέπει να χορηγηθεί αμέσως με ενδομυϊκή ή υποδόρια ένεση. Τυχόν αχρησιμοποίητο διάλυμα θα πρέπει να απορρίπτεται.

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1 (βλ. παράγραφο 4.4).

μη ελεγχόμενες μη γοναδικές ενδοκρινοπάθειες (π.χ. διαταραχές του θυρεοειδούς αδένα, των επινεφριδίων ή της υπόφυσης).

Όγκοι των μαστών, της μήτρας, των ωοθηκών.

Μη φυσιολογική (όχι έμμηνος ρύση) κολπική αιμορραγία άγνωστης αιτιολογίας.

Το ZIVAFERT δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε καταστάσεις όπου δεν μπορεί να ληφθεί αποτελεσματική ανταπόκριση, όπως στην περίπτωση της πρωτοπαθούς ανεπάρκειας ωοθηκών

Δυσπλασίες των γεννητικών οργάνων μη συμβατές με την κύηση. Ινώδεις όγκοι της μήτρας μη συμβατές με την κύηση.

Επηρεασμός των εξετάσεων ορού ή ούρων

Μετά τη χορήγηση, το <όνομα προϊόντος> μπορεί να επηρεάσει για έως δέκα ημέρες τον ανοσολογικό προσδιορισμό της hCG ορού ή ούρων, δυνητικά δίνοντας ψευδώς θετικά αποτελέσματα στον έλεγχο κύησης.

Αντιδράσεις υπερευαισθησίας:

Έχουν αναφερθεί αντιδράσεις υπερευαισθησίας, γενικευμένες και τοπικές, αναφυλαξία και αγγοιοιοίδημα. Εάν πιθανολογείται μια αντίδραση υπερευαισθησίας, διακόψτε το ZIVAFERT και προσδιορίσατε άλλες πιθανές αιτίες για το συμβάν (βλ. παράγραφο 4.3).

Έκτοπη κύηση:

Οι υπογόνιμες γυναίκες που υποβάλλονται σε τεχνολογίες υποβοηθούμενης αναπαραγωγής (ART) έχουν αυξημένη επίπτωση έκτοπης κύησης. Επομένως είναι σημαντική η υπερηχογραφική επιβεβαίωση ότι μια κύηση είναι ενδομήτρια. Πριν από τη θεραπεία των ασθενών για ανεπαρκή ενδογενή διέγερση των γονάδων, θα πρέπει να πραγματοποιηθεί μια εξέταση για τον αποκλεισμό ανατομικών ανωμαλιών των γεννητικών οργάνων ή μη γοναδικών ενδοκρινοπαθειών (π.χ. διαταραχών του θυρεοειδούς αδένα ή των επινεφριδίων, διαβήτη). Η πρωτοπαθής ανεπάρκεια ωοθηκών πρέπει να αποκλειστεί μέσω του προσδιορισμού των επιπέδων γοναδοτροπινών.

Πολύδυμος κύηση και γέννηση και αποβολή:

Στις κυήσεις που προκύπτουν μετά την πρόκληση ωορρηξίας με ιδιοσκευάσματα γοναδοτροπινών, ο κίνδυνος αποβολής και πολλαπλών κυήσεων είναι αυξημένος. Η πολλαπλή κύηση, ιδίως όταν αφορά πολλά έμβρυα, παρουσιάζει αυξημένο κίνδυνο ανεπιθύμητης έκβασης σε σχέση με τη μητέρα καθώς και περιγεννητικά. Οι γονείς θα πρέπει να ενημερωθούν για τους πιθανούς κινδύνους των πολλαπλών κυήσεων πριν από την έναρξη της θεραπείας.

Συγγενείς δυσπλασίες:

Η επίπτωση των συγγενών δυσπλασιών μετά τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής (ART) μπορεί να είναι υψηλότερος από ό,τι μετά από αυθόρμητες συλλήψεις. Αυτό θεωρείται ότι οφείλεται σε παράγοντες που συμβάλλουν σε υπογονιμότητα (π.χ. ηλικία της μητέρας,

χαρακτηριστικά του σπέρματος) και την αυξημένη επίπτωση των πολλαπλών κυήσεων. Αγγειακές επιπλοκές:

Θρομβοεμβολικά συμβάντα, σε συνδυασμό με, αλλά και ανεξάρτητα από το Σύνδρομο Υπερδιέγερσης Ωοθηκών (OHSS), έχουν αναφερθεί μετά από θεραπεία με γοναδοτροπίνες, συμπεριλαμβανομένου του ZIVAFERT. Η ενδοαγγειακή θρόμβωση, η οποία μπορεί να προέρχεται από τα φλεβικά ή τα αρτηριακά αγγεία, μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη ροή αίματος σε ζωτικά όργανα ή τα άκρα. Γυναίκες με γενικά αναγνωρισμένους παράγοντες κινδύνου για θρόμβωση, όπως ατομικό ή οικογενειακό ιστορικό, σοβαρή παχυσαρκία ή θρομβοφιλία, μπορεί να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο φλεβικών ή αρτηριακών θρομβοεμβολικών συμβάντων, κατά τη διάρκεια ή μετά τη θεραπεία με γοναδοτροπίνες. Στις γυναίκες αυτές, τα οφέλη της θεραπείας IVF πρέπει να σταθμίζονται έναντι των κινδύνων. Πρέπει ωστόσο να σημειωθεί ότι η ίδια η κύηση ενέχει επίσης αυξημένο κίνδυνο θρόμβωσης.

Καλοήθη και κακοήθη νεοπλάσματα:

Υπάρχουν αναφορές για νεοπλάσματα των ωοθηκών και άλλα νεοπλάσματα του αναπαραγωγικού συστήματος, καλοήθη και κακοήθη, σε γυναίκες που έχουν υποβληθεί σε πολλαπλά θεραπευτικά σχήματα για την αντιμετώπιση της υπογονιμότητας. Δεν έχει ακόμη διαπιστωθεί η επίδραση των γοναδοτροπινών στην ανάπτυξη καλοήθων και κακοήθων νεοπλασμάτων σε γυναίκες με υπογονιμότητα.

Ιατρικές εξετάσεις:

Για έως δέκα ημέρες μετά τη χορήγηση του ZIVAFERT, η δοκιμασία κύησης μπορεί να δίνει ψευδώς θετικό αποτέλεσμα.

Σύνδρομο Υπερδιέγερσης Ωοθηκών (OHSS):

Το OHSS είναι μια ιατρική πάθηση που διαφέρει από τη χωρίς επιπλοκές μεγέθυνση των ωοθηκών. Τα κλινικά σημεία και συμπτώματα του ήπιου και μέτριου OHSS περιλαμβάνουν κοιλιακό άλγος, ναυτία, διάρροια, ήπια έως μέτρια μεγέθυνση των ωοθηκών και κύστες ωοθηκών. Το σοβαρό OHSS μπορεί να είναι απειλητικό για τη ζωή. Τα κλινικά σημεία και συμπτώματα του σοβαρού OHSS περιλαμβάνουν μεγάλες κύστες ωοθηκών, οξύ κοιλιακό πόνο, ασκίτη, υπεζωκοτική συλλογή, υδροθώρακα, δύσπνοια, ολιγουρία, αιματολογικές ανωμαλίες και αύξηση βάρους. Σε σπάνιες περιπτώσεις, μπορεί να εμφανιστεί φλεβική ή αρτηριακή θρομβοεμβολή σε συσχέτιση με το OHSS. Έχουν επίσης αναφερθεί, σε συσχέτιση με το OHSS, παροδικές ανωμαλίες στις δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας που υποδηλώνουν ηπατική δυσλειτουργία, με ή χωρίς μορφολογικές αλλαγές κατά τη βιοψία του ήπατος.

Το OHSS μπορεί να προκληθεί από τη χορήγηση χοριακής γοναδοτροπίνης (hCG) και την κύηση (ενδογενής hCG). Πρώιμο OHSS συνήθως εμφανίζεται 10 ημέρες μετά τη χορήγηση hCG και μπορεί να σχετίζεται με υπερβολική ανταπόκριση των ωοθηκών στη διέγερση με γοναδοτροπίνες. Όψιμο OHSS εμφανίζεται περισσότερο από 10 ημέρες μετά τη χορήγηση hCG, ως συνέπεια των ορμονικών αλλαγών κατά την κύηση. Λόγω του κινδύνου εμφάνισης OHSS, οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται για τουλάχιστον δύο εβδομάδες μετά τη χορήγηση hCG.

Οι γυναίκες που έχουν γνωστούς παράγοντες κινδύνου για υψηλή ανταπόκριση ωοθηκών μπορεί να είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς στην ανάπτυξη OHSS κατά τη διάρκεια ή μετά τη θεραπεία με ZIVAFERT. Για τις γυναίκες που έχουν τον πρώτο τους κύκλο διέγερσης ωοθηκών, για τις οποίες οι παράγοντες κινδύνου είναι εν μέρει μόνο γνωστοί, συνιστάται στενή παρακολούθηση για πρώιμα σημεία και συμπτώματα του OHSS.

Για τη μείωση του κινδύνου OHSS, θα πρέπει να πραγματοποιούνται υπερηχογραφικές αξιολογήσεις της ανάπτυξης των ωοθυλακίων πριν από τη θεραπεία και σε τακτά χρονικά διαστήματα κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Ο ταυτόχρονος καθορισμός των επιπέδων της οιστραδιόλης στον ορό μπορεί επίσης να είναι χρήσιμος. Στην ART, υπάρχει αυξημένος κίνδυνος OHSS με 18 ή περισσότερα ωοθυλάκια διαμέτρου 11 mm ή περισσότερο. Όταν υπάρχουν συνολικά 30 ή περισσότερα ωοθυλάκια, συνιστάται η παύση της χορήγησης hCG.

Η τήρηση της συνιστώμενης δόσης του ZIVAFERT και του θεραπευτικού σχήματος και η προσεκτική παρακολούθηση της ανταπόκρισης των ωοθηκών είναι σημαντική για τη μείωση του

κινδύνου OHSS. Εάν εμφανιστεί OHSS, θα πρέπει να εφαρμοστεί και να ακολουθηθεί καθιερωμένη και κατάλληλη διαχείριση του OHSS

Συστροφή ωοθήκης:

Έχει αναφερθεί συστροφή ωοθήκης μετά τη θεραπεία με γοναδοτροπίνες, συμπεριλαμβανομένου του ZIVAFERT. Η συστροφή ωοθήκης μπορεί να σχετίζεται με άλλες καταστάσεις, όπως OHSS, κύηση, παλαιότερη κοιλιακή χειρουργική επέμβαση, προηγούμενο ιστορικό συστροφής ωοθήκης και παλαιότερες ή υπάρχουσες κύστες ωοθηκών. Η βλάβη στις ωοθήκες λόγω της μειωμένης παροχής αίματος μπορεί να περιοριστεί με έγκαιρη διάγνωση και άμεση επαναφορά στην αρχική κατάσταση πριν τη συστροφή.

Ιχνηλασιμότητα

Προκειμένου να βελτιωθεί η ιχνηλασιμότητα των βιολογικών φαρμακευτικών προϊόντων, το όνομα και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου προϊόντος πρέπει να καταγράφεται με σαφήνεια.

Το φάρμακο αυτό περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά ανασυσταθέν διάλυμα, είναι ουσιαστικά «ελεύθερο νατρίου».

Δεν έχουν πραγματοποιηθεί ειδικές μελέτες αλληλεπιδράσεων του ZIVAFERT. Ωστόσο, δεν έχουν αναφερθεί κλινικώς σημαντικές αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα.

Η HCG μπορεί να αλληλεπιδράσει κατά τη ραδιοανοσοδοκιμασία γοναδοτροπινών, ιδιαίτερα με την ωχρινοποιητική ορμόνη. Οι ιατροί θα πρέπει να ενημερώσουν το εργαστήριο για τις ασθενείς που λαμβάνουν hCG, εάν ζητηθούν τα επίπεδα των γοναδοτροπινών.

Για έως 10 ημέρες μετά τη χορήγηση του ZIVAFERT, η δοκιμασία κύησης μπορεί να δίνει ψευδώς θετικό αποτέλεσμα.

Κύηση

Δεν υπάρχει ένδειξη για τη χρήση του ZIVAFERT κατά τη διάρκεια της κύησης. Δεν υπάρχουν κλινικά δεδομένα για εκτεθειμένες κυήσεις. Ο πιθανός κίνδυνος για τον άνθρωπο είναι άγνωστος.

Θηλασμός

Το ZIVAFERT δεν ενδείκνυται κατά τη διάρκεια του θηλασμού. Δεν υπάρχουν δεδομένα για την απέκκριση της ανθρώπινης χοριακής γοναδοτροπίνης στο γάλα.

Γονιμότητα

Το ZIVAFERT ενδείκνυται για χρήση στην υπογονιμότητα (βλ. παράγραφο 4.1).

Το ZIVAFERT δεν έχει καμία επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.

Το ZIVAFERT μπορεί να προκαλέσει αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης οι οποίο είναι συνήθως ήπιες και παροδικές. Η πιο σοβαρή ανεπιθύμητη ενέργεια είναι το σύνδρομο υπερδιέγερσης ωοθηκών (OHSS) το οποίο στις περισσότερες περιπτώσεις μπορεί να διαχειριστεί με επιτυχία εάν αναγνωριστεί και αντιμετωπιστεί αμέσως (βλ. παράγραφο 4.4).

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες αναφέρονται παρακάτω σύμφωνα με τη συχνότητα σύμφωνα με τη συνθήκη MedDRA και την κατηγορία/ οργανικό σύστημα σύμφωνα με τη βάση δεδομένων MedDRA.

Σε κάθε κατηγορία/οργανικό σύστημα, οι ανεπιθύμητες ενέργειες ταξινομούνται με βάση τη συχνότητα, ξεκινώντας από τις πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες, χρησιμοποιώντας την ακόλουθη συνθήκη:

Πολύ συχνές (³ 1/10), συχνές (³1/100 έως <1/10), μη συχνές (³1/1000 έως <1/100), σπάνιες (³1/10.000 έως <1/1000), πολύ σπάνιες (<1/10.000), μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

Συχνές Τοπική αντίδραση υπερευαισθησίας

Σπάνιες Γενικευμένο εξάνθημα ή πυρετός, γενική αντίδραση υπερευαισθησίας, αναφυλακτική αντίδραση

Γαστρεντερικές διαταραχές

Συχνές Κοιλιακό άλγος, ναυτία, έμετος και διάρροια Μη συχνές Ασκίτης

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Συχνές Μώλωπες, άλγος, ερυθρότητα, διόγκωση και κνησμός στο σημείο της ένεσης, οίδημα

Μη συχνές Κούραση

Διαταραχές του νευρικού συστήματος Συχνές Κεφαλαλγία Ψυχιατρικές διαταραχές

Συχνές Αλλαγές διάθεσης

Μη συχνές Διέγερση

Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και των μαστών

Συχνές Ήπιο ή μέτριο OHSS, μαστοδυνία, κύστες ωοθηκών Μη συχνές Σοβαρό OHSS

Σπάνιες Ρήξη κύστης ωοθήκης

Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου Μη συχνές Υπεζωκοτική συλλογή που σχετίζεται με σοβαρό OHSS Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Σπάνιες αγγειοοίδημα Διερευνήσεις

Μη συχνές Αύξηση βάρους που σχετίζεται με σοβαρό OHSS

Αγγειακές διαταραχές

Σπάνιες Θρομβοεμβολή που σχετίζεται με OHSS

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων, Μεσογείων 284, GR-15562 Χολαργός, Αθήνα. Τηλ: + 30 21 32040337. Ιστότοπος: http://www.eof.gr, http://www.kitrinikarta.gr.

Η τοξικότητα της ανθρώπινης χοριακής γοναδοτροπίνης είναι πολύ χαμηλή. Ωστόσο, μια πολύ υψηλή δόση μπορεί να οδηγήσει σε υπερδιέγερση των ωοθηκών (βλ. OHSS, παράγραφο 4.4).

Διαχείριση:

Σε περίπτωση υπερδοσολογίας, οι γυναίκες πρέπει να αξιολογηθούν από έναν κλινικό ιατρό σε περίπτωση εμφάνισης συμπτωμάτων που υποδηλώνουν OHSS (βλ. παράγραφο 4.4). Οι γυναίκες με ήπιο ή μέτριο OHSS μπορεί να απαιτήσουν παρακολούθηση της πρόσληψης και της αποβολής υγρών. Ενδέχεται να χρειαστεί παρακέντηση ασκιτικού υγρού. Οι γυναίκες με σοβαρό OHSS θα πρέπει επίσης να υποβάλλονται σε παρακολούθηση της πρόσληψης και της αποβολής υγρών, και στη συνέχεια να εξεταστεί το ενδεχόμενο θρομβοπροφύλαξης με ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους (LMWH). Ο αιματοκρίτης είναι ένας χρήσιμος οδηγός για τον βαθμό μείωσης του ενδοαγγειακού όγκου. Θα πρέπει να παρακολουθούνται οι ζωτικές παράμετροι και να εξεταστεί το ενδεχόμενο νοσηλείας για γυναίκες που δεν μπορούν να ελέγξουν αποτελεσματικά τον πόνο ή να διατηρήσουν επαρκή πρόσληψη υγρών λόγω της ναυτίας ή έχουν σοβαρό OHSS.