Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)
Τελευταία ενημέρωση SmPC

Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - IMFINZI 50MG/ML
Μη Μικροκυτταρικός Καρκίνος του Πνεύμονα (ΜΜΚΠ)
Το IMFINZI σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα ως νεοεπικουρική αγωγή, ακολουθούμενη από IMFINZI ως μονοθεραπεία ως επικουρική αγωγή, ενδείκνυται για τη θεραπεία ενηλίκων με εξαιρέσιμο ΜΜΚΠ οι οποίοι έχουν υψηλό κίνδυνο υποτροπής και χωρίς μεταλλάξεις του υποδοχέα του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα (EGFR) ή αναδιατάξεις της κινάσης του αναπλαστικού λεμφώματος (ALK) (για κριτήρια επιλογής, βλ. παράγραφο 5.1).
Το IMFINZI ως μονοθεραπεία ενδείκνυται για τη θεραπεία του τοπικά προχωρημένου, ανεγχείρητου μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα (ΜΜΚΠ) σε ενήλικες, των οποίων οι όγκοι εκφράζουν το PD-L1 σε ≥ 1% των καρκινικών κυττάρων και των οποίων η νόσος δεν εξελίχθηκε μετά από χημειο-ακτινοθεραπεία με βάση την πλατίνα (βλ. παράγραφο 5.1).
Το IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη και χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα ενδείκνυται για τη θεραπεία πρώτης γραμμής ενηλίκων με μεταστατικό μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (ΜΜΚΠ) χωρίς μεταλλάξεις ευαισθητοποίησης του υποδοχέα του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα (EGFR) ή θετικές μεταλλάξεις της κινάσης του αναπλαστικού λεμφώματος (ALK).
Μικροκυτταρικός Καρκίνος του Πνεύμονα (ΜΚΠ)
Το IMFINZI ως μονοθεραπεία ενδείκνυται για τη θεραπεία ενηλίκων με περιορισμένου σταδίου μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (ΠΣ-ΜΚΠ) των οποίων η νόσος δεν εξελίχθηκε μετά από χημειο-ακτινοθεραπεία με βάση την πλατίνα.
Το IMFINZI σε συνδυασμό με ετοποσίδη και είτε καρβοπλατίνη είτε σισπλατίνη ενδείκνυται για τη θεραπεία πρώτης γραμμής σε ενήλικες με εκτεταμένου σταδίου μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (ΕΣ-ΜΚΠ).
Καρκίνος των Χοληφόρων (BTC)
Το IMFINZI σε συνδυασμό με γεμσιταβίνη και σισπλατίνη ενδείκνυται για τη θεραπεία πρώτης γραμμής σε ενήλικες με ανεγχείρητο ή μεταστατικό καρκίνο των χοληφόρων (BTC).
Ηπατοκυτταρικό Καρκίνωμα (ΗΚΚ)
Το IMFINZI ως μονοθεραπεία ενδείκνυται για τη θεραπεία πρώτης γραμμής ενηλίκων με προχωρημένο ή ανεγχείρητο ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα (HKK).
Το IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη ενδείκνυται για τη θεραπεία πρώτης γραμμής ενηλίκων με προχωρημένο ή ανεγχείρητο ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα (ΗΚΚ).
Καρκίνος Ενδομητρίου
Το IMFINZI σε συνδυασμό με καρβοπλατίνη και πακλιταξέλη ενδείκνυται ως θεραπεία πρώτης γραμμής σε ενήλικες με πρωτοπαθή προχωρημένο ή υποτροπιάζοντα καρκίνο ενδομητρίου οι οποίοι είναι υποψήφιοι για συστηματική θεραπεία, ακολουθούμενη από θεραπεία συντήρησης με:
-
IMFINZI ως μονοθεραπεία σε καρκίνο ενδομητρίου με ανεπάρκεια επιδιόρθωσης
αναντιστοιχίας βάσεων (dMMR)
-
IMFINZI σε συνδυασμό με ολαπαρίμπη σε καρκίνο ενδομητρίου με επάρκεια επιδιόρθωσης αναντιστοιχίας βάσεων (pMMR).
Μυoδιηθητικός καρκίνος της ουροδόχου κύστης (MIBC)
Το IMFINZI σε συνδυασμό με γεμσιταβίνη και σισπλατίνη ως νεοεπικουρική αγωγή, ακολουθούμενη από IMFINZI ως μονοθεραπεία ως επικουρική αγωγή μετά από ριζική κυστεκτομή, ενδείκνυται για τη θεραπεία ενηλίκων με εξαιρέσιμο μυοδιηθητικό καρκίνο της ουροδόχου κύστης (MIBC).
Αδενοκαρκίνωμα στομάχου ή γαστροοισοφαγικής συμβολής (GC/GEJC)
Το IMFINZI σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία FLOT ως νεοεπικουρική και επικουρική αγωγή, ακολουθούμενη από επικουρική μονοθεραπεία με IMFINZI, ενδείκνυται για τη θεραπεία ενηλίκων με εξαιρέσιμο αδενοκαρκίνωμα στομάχου ή γαστροοισοφαγικής συμβολής.
Η έναρξη της θεραπείας και η επίβλεψή της πρέπει να γίνεται από ιατρό με εμπειρία στη θεραπεία του καρκίνου.
Έλεγχος του PD-L1 σε ασθενείς με τοπικά προχωρημένο (ΜΜΚΠ)
Οι ασθενείς με τοπικά προχωρημένο ΜΜΚΠ πρέπει να αξιολογούνται για τη λήψη θεραπείας με βάση την έκφραση του PD-L1 που επιβεβαιώνεται με μια επικυρωμένη εργαστηριακή μέθοδο (βλ. παράγραφο 5.1).
Έλεγχος της MMR σε ασθενείς με καρκίνο ενδομητρίου
Οι ασθενείς με καρκίνο ενδομητρίου πρέπει να αξιολογούνται για τη λήψη θεραπείας με βάση την κατάσταση MMR του όγκου που επιβεβαιώνεται με μια επικυρωμένη εργαστηριακή μέθοδο (βλ. παράγραφο 5.1).
Δοσολογία
Η συνιστώμενη δόση για το IMFINZI ως μονοθεραπεία και το IMFINZI ως θεραπεία συνδυασμού παρουσιάζεται στον Πίνακα 1. Το IMFINZI χορηγείται ως ενδοφλέβια έγχυση σε διάστημα 1 ώρας.
Όταν το IMFINZI χορηγείται σε συνδυασμό με άλλους θεραπευτικούς παράγοντες να ανατρέχετε στην περίληψη των χαρακτηριστικών του προϊόντος (ΠΧΠ) των θεραπευτικών παραγόντων για περισσότερες πληροφορίες.
Πίνακας 1. Συνιστώμενη δόση του IMFINZI ως μονοθεραπεία και ως θεραπεία συνδυασμού| Ένδειξη | Συνιστώμενη δόση IMFINZI | Διάρκεια της θεραπείας |
| Μονοθεραπεία | ||
| Τοπικά προχωρημένος ΜΜΚΠ | 10 mg/kg κάθε 2εβδομάδες ή 1.500 mg κάθε 4 εβδομάδεςα | Μέχρι την εξέλιξη της νόσου, τηνεμφάνιση μη αποδεκτής τοξικότητας ή για ένα μέγιστο 12 μηνώνβ |
| ΠΣ-ΜΚΠ | 1.500 mg κάθε4 εβδομάδεςα | Μέχρι την εξέλιξη της νόσου, την εμφάνιση μη αποδεκτής τοξικότητας ή για ένα μέγιστο 24 μηνών |
| ΗΚΚ | 1.500 mg κάθε 4 εβδομάδεςα | Μέχρι την εξέλιξη της νόσου ή την εμφάνιση μη αποδεκτής τοξικότητας |
| Θεραπεία συνδυασμού | ||
| Εξαιρέσιμος ΜΜΚΠ | 1.500 mgγ σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα κάθε3 εβδομάδες για έως4 κύκλους πριν την χειρουργική επέμβαση,ακολουθούμενη από μονοθεραπεία με 1.500 mg κάθε 4 εβδομάδες για έως 12 κύκλους μετά τηχειρουργική επέμβαση | Νεοεπικουρική φάση: μέχρι την εξέλιξη της νόσου που αποκλείει ριζική χειρουργική επέμβαση ή την εμφάνιση μη αποδεκτής τοξικότητας.Επικουρική φάση: μέχρι την υποτροπή, την εμφάνιση μη αποδεκτής τοξικότητας ή για ένα μέγιστο 12 κύκλων μετά τη χειρουργική επέμβαση |
| Μεταστατικός ΜΜΚΠ | Κατά τη διάρκεια της χημειοθεραπείας με πλατίνα:1.500 mgδ σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη75 mgδ και χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα κάθε3 εβδομάδες (21 ημέρες)για 4 κύκλους(12 εβδομάδες)Μετά τη χημειοθεραπεία με πλατίνα:1.500 mg κάθε4 εβδομάδες και, με βάση την ιστολογία, θεραπεία συντήρησης με πεμετρεξέδηε κάθε4 εβδομάδεςΜια πέμπτη δόση τρεμελιμουμάμπης 75 mgστ,ζ πρέπει ναχορηγηθεί την εβδομάδα16 μαζί με το IMFINZI | Μέχρι την εξέλιξη της νόσου ή την εμφάνιση μη αποδεκτής τοξικότητας |
| ΕΣ-ΜΚΠ | 1.500 mgη σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία κάθε 3 εβδομάδες (21 ημέρες) για 4 κύκλους,ακολουθούμενη από1.500 mg κάθε 4 εβδομάδες ως μονοθεραπεία | Μέχρι την εξέλιξη της νόσου ή την εμφάνιση μη αποδεκτής τοξικότητας |
| BTC | 1.500 mgθ σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία κάθε 3 εβδομάδες (21 ημέρες)έως 8 κύκλους,ακολουθούμενη από1.500 mg κάθε4 εβδομάδες ως μονοθεραπεία | Μέχρι την εξέλιξη της νόσου ή μέχρι την εμφάνιση μη αποδεκτής τοξικότητας |
| HKK | IMFINZI 1.500 mgιχορηγούμενο σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη 300 mgι ως μια εφάπαξ δόση στον Κύκλο 1/Ημέρα 1,ακολουθούμενη από IMFINZI ωςμονοθεραπεία κάθε4 εβδομάδες | Μέχρι την εξέλιξη της νόσου ή την εμφάνιση μη αποδεκτής τοξικότητας |
| Καρκίνος Ενδομητρίου | 1.120 mg σε συνδυασμό με καρβοπλατίνη και πακλιταξέλη κάθε3 εβδομάδες (21 ημέρες) για 4 κύκλους κατ’ ελάχιστον και έως και 6 κύκλους,ακολουθούμενη από IMFINZI 1.500 mgια κάθε 4 εβδομάδες ως μονοθεραπεία (ασθενείς με dMMR) ή σε συνδυασμό με ολαπαρίμπη 300 mg δύο φορές ημερησίως (ασθενείς μεpMMR) | Μέχρι την εξέλιξη της νόσου ή την εμφάνιση μη αποδεκτής τοξικότητας |
| MIBC | 1.500 mgιβ σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία κάθε 3 εβδομάδες για 4 κύκλους πριν τη χειρουργική επέμβαση,ακολουθούμενη από1.500 mgιβ κάθε 4 εβδομάδες ως | Νεοεπικουρική φάση: μέχρι την εξέλιξη της νόσου που αποκλείει ριζική χειρουργική επέμβαση ή την εμφάνιση μη αποδεκτής τοξικότηταςΕπικουρική φάση: μέχρι την υποτροπή, την εμφάνιση μη αποδεκτής τοξικότητας ή για ένα μέγιστο 8 κύκλων μετά τηχειρουργική επέμβαση |
| μονοθεραπεία για έως και 8 κύκλους μετά τη χειρουργική επέμβαση | ||
| GC/GEJC | 1.500 mgιγ σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία FLOT κάθε 4 εβδομάδες για έως και 2 κύκλους πριν τη χειρουργική επέμβαση,ακολουθούμενη από1.500 mgιγ, με χημειοθεραπεία FLOT, κάθε 4 εβδομάδες για έως και 2 κύκλους και στη συνέχεια 1.500 mg ως μονοθεραπεία κάθε4 εβδομάδες για έως και 10 κύκλους, για ένα σύνολο έως και 12 κύκλων μετά τη χειρουργικήεπέμβαση | Νεοεπικουρική φάση: μέχρι την εξέλιξη της νόσου που αποκλείει ριζική χειρουργική επέμβαση ή την εμφάνιση μη αποδεκτής τοξικότηταςΕπικουρική φάση: μέχρι την εξέλιξη ή την υποτροπή, την εμφάνιση μη αποδεκτής τοξικότητας ή για ένα μέγιστο 12 κύκλων μετά τη χειρουργική επέμβαση |
α Ασθενείς με σωματικό βάρος 30 kg ή λιγότερο πρέπει να λαμβάνουν δοσολογία βάσει βάρους, ισοδύναμη με IMFINZI 10 mg/kg κάθε 2 εβδομάδες ή 20 mg/kg κάθε 4 εβδομάδες ως μονοθεραπεία έως ότου το βάρος αυξηθεί σε μεγαλύτερο από 30 kg.
β Συνιστάται η συνέχιση της θεραπείας για κλινικά σταθερούς ασθενείς με αρχική ένδειξη εξέλιξης της νόσου έως ότου επιβεβαιωθεί η εξέλιξη της νόσου.
γ Ασθενείς με εξαιρέσιμο ΜΜΚΠ με σωματικό βάρος 30 kg ή λιγότερο πρέπει να λαμβάνουν δοσολογία IMFINZI βάσει βάρους στα 20 mg/kg. Σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα, δόση 20 mg/kg κάθε 3 εβδομάδες (21 ημέρες) πριν από τη χειρουργική επέμβαση, ακολουθούμενη από
μονοθεραπεία με 20 mg/kg κάθε 4 εβδομάδες μετά τη χειρουργική επέμβαση έως ότου το βάρος αυξηθεί σε περισσότερο από 30 kg
δ Ασθενείς με μεταστατικό ΜΜΚΠ με σωματικό βάρος 30 kg ή λιγότερο πρέπει να λαμβάνουν δοσολογία βάσει βάρους, ισοδύναμη με IMFINZI 20 mg/kg έως ότου το βάρος αυξηθεί σε μεγαλύτερο από 30 kg. Ασθενείς με σωματικό βάρος 34 kg ή λιγότερο πρέπει να λαμβάνουν δοσολογία βάσει βάρους, ισοδύναμη με τρεμελιμουμάμπη 1 mg/kg έως ότου το βάρος αυξηθεί σε μεγαλύτερο από 34 kg.
ε Να εξετάζετε το ενδεχόμενο χορήγησης θεραπείας συντήρησης με πεμετρεξέδη για τους ασθενείς με μη πλακώδεις όγκους, οι οποίοι έλαβαν θεραπεία με πεμετρεξέδη και καρβοπλατίνη/σισπλατίνη κατά τη διάρκεια του σταδίου της χημειοθεραπείας με βάση την πλατίνα.
στ Σε περίπτωση καθυστέρησης(εών) της δόσης, μπορεί να χορηγηθεί μια πέμπτη δόση τρεμελιμουμάμπης μετά την Εβδομάδα 16, μαζί με το IMFINZI.
ζ Εάν οι ασθενείς λάβουν λιγότερους από 4 κύκλους χημειοθεραπείας με βάση την πλατίνα, οι υπόλοιποι κύκλοι της τρεμελιμουμάμπης (έως συνολικά 5) μαζί με το IMFINZI πρέπει να δίνονται κατά τη φάση μετά τη χημειοθεραπεία με πλατίνα.
η Ασθενείς με ΕΣ-ΜΚΠ με σωματικό βάρος 30 kg ή λιγότερο πρέπει να λαμβάνουν δοσολογία IMFINZI βάσει
βάρους στα 20 mg/kg. Σε συνδυασμό με δόση χημειοθεραπείας κάθε 3 εβδομάδες (21 ημέρες), ακολουθούμενη από 20 mg/kg κάθε 4 εβδομάδες ως μονοθεραπεία έως ότου το βάρος αυξηθεί σε μεγαλύτερο από 30 kg.
θ Ασθενείς με BTC με σωματικό βάρος 36 kg ή λιγότερο πρέπει να λαμβάνουν δοσολογία IMFINZI βάσει βάρους στα 20 mg/kg. Σε συνδυασμό με δόση χημειοθεραπείας κάθε 3 εβδομάδες (21 ημέρες), ακολουθούμενη από 20 mg/kg κάθε 4 εβδομάδες ως μονοθεραπεία έως ότου το βάρος αυξηθεί σε μεγαλύτερο από 36 kg.
ι Ασθενείς με ΗΚΚ με σωματικό βάρος 30 kg ή λιγότερο πρέπει να λαμβάνουν δοσολογία βάσει βάρους, ισοδύναμη με IMFINZI 20 mg/kg έως ότου το βάρος αυξηθεί σε μεγαλύτερο από 30 kg. Ασθενείς με σωματικό βάρος 40 kg ή λιγότερο πρέπει να λαμβάνουν δοσολογία βάσει βάρους, ισοδύναμη με τρεμελιμουμάμπη 4 mg/kg έως ότου το βάρος αυξηθεί σε μεγαλύτερο από 40 kg.
ια Ασθενείς με καρκίνο ενδομητρίου με σωματικό βάρος 30 kg ή λιγότερο κατά τη διάρκεια της φάσης συντήρησης πρέπει να λαμβάνουν δοσολογία βάσει βάρους, ισοδύναμη με IMFINZI 20 mg/kg, έως ότου το βάρος αυξηθεί σε μεγαλύτερο από 30 kg.
ιβ Ασθενείς με MIBC με σωματικό βάρος 30 kg ή λιγότερο πρέπει να λαμβάνουν δοσολογία IMFINZI βάσει βάρους στα 20 mg/kg.
ιγ Ασθενείς με GC/GEJC με σωματικό βάρος 30 kg ή λιγότερο πρέπει να λαμβάνουν δοσολογία IMFINZI βάσει βάρους στα 20 mg/kg.
Δεν συνιστάται αύξηση ή μείωση της δόσης. Η παύση ή η διακοπή της θεραπείας μπορεί να απαιτηθούν με βάση την ατομική ασφάλεια και ανεκτικότητα, βλ. Πίνακα 2.
Οι κατευθυντήριες οδηγίες για την αντιμετώπιση των διαμεσολαβούμενων και μη διαμεσολαβούμενων από το ανοσοποιητικό σύστημα ανεπιθύμητων ενεργειών περιγράφονται στον Πίνακα 2 (ανατρέξτε στην παράγραφο 4.4 για επιπλέον συστάσεις διαχείρισης, πληροφορίες παρακολούθησης και αξιολόγησης).
Πίνακας 2. Τροποποιήσεις της θεραπείας για το IMFINZI ή το IMFINZI σε συνδυασμό με άλλα προϊόντα| Ανεπιθύμητες ενέργειες | Σοβαρότηταα | Τροποποίηση της θεραπείας |
| Διαμεσολαβούμενες από το ανοσοποιητικό σύστημα ανεπιθύμητες ενέργειες | ||
| Διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα πνευμονίτιδα/ διάμεση πνευμονοπάθεια | Βαθμού 2 | Παύση της δόσης |
| Βαθμού 3 ή 4 | Οριστική διακοπή | |
| Διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα ηπατίτιδα | ALT ή ASTήολική χολερυθρίνη> 1,5 - ≤ 3 x ULN | Παύση της δόσης |
| ALT ή AST> 5 - ≤ 10x ULN | Παύση του IMFINZI και οριστική διακοπή τηςτρεμελιμουμάμπης (όπου ενδείκνυται) | |
| Ταυτόχρονη ALT ή AST > 3 x ULN και ολική χολερυθρίνη | Οριστική διακοπή | |
| ALT ή ASTήολική χολερυθρίνη | ||
| Διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό ηπατίτιδα σε ΗΚΚ (ή συμμετοχή δευτερεύοντος όγκου του | ALT ή AST≤ 20 x ULN | Παύση της δόσης |
-
3 - ≤ 5 x ULN
-
2 x ULNβ
-
10 x ULN
-
3 x ULN
-
2,5 - ≤ 5 x BLV και
| Ανεπιθύμητες ενέργειες | Σοβαρότηταα | Τροποποίηση της θεραπείας |
| ήπατος με μη φυσιολογικές τιμές κατά την αρχική εκτίμηση)γ | ALT ή AST > 5 - 7 xBLV και ≤ 20 x ULN ήταυτόχρονη ALT ή AST 2,5 – 5 x BLVκαι ≤ 20 x ULN και ολική χολερυθρίνη | Παύση του IMFINZI και οριστική διακοπή της τρεμελιμουμάμπης (όπου ενδείκνυται) |
| ALT ή ASTόποιο συμβεί πρώτο ή χολερυθρίνη | Οριστική διακοπή | |
| Διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα κολίτιδα ή διάρροια | Βαθμού 2 | Παύση της δόσης |
| Βαθμού 3 για το IMFINZI ωςμονοθεραπεία | Παύση της δόσης | |
| Βαθμού 3 για το IMFINZI +τρεμελιμουμάμπη | Οριστική διακοπή της τρεμελιμουμάμπηςδ | |
| Βαθμού 4 | Οριστική διακοπή | |
| Διάτρηση του εντέρουε | Οποιοσδήποτε βαθμός | Οριστική διακοπή |
| Διαμεσολαβούμενος από το ανοσοποιητικό σύστημα υπερθυρεοειδισμός, θυρεοειδίτιδα | Βαθμού 2-4 | Παύση της δόσης μέχρι την κλινική σταθεροποίηση |
| Διαμεσολαβούμενος από το ανοσοποιητικό σύστημα υποθυρεοειδισμός | Βαθμού 2-4 | Χωρίς μεταβολές |
| Διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα ανεπάρκεια τωνεπινεφριδίων ή υποφυσίτιδα/ υποϋποφυσισμός | Βαθμού 2-4 | Παύση της δόσης μέχρι την κλινική σταθεροποίηση |
| Διαμεσολαβούμενος από το ανοσοποιητικό σύστημα τύπου 1 σακχαρώδης διαβήτης | Βαθμού 2-4 | Χωρίς μεταβολές |
| Διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα νεφρίτιδα | Βαθμού 2 με κρεατινίνη ορούαρχική εκτίμηση) | Παύση της δόσης |
-
1,5 - < 2 x ULNβ
-
7 x BLV ή
-
20 x ULN
-
3 x ULN
-
1,5 - 3 x (ULN ή
| Ανεπιθύμητες ενέργειες | Σοβαρότηταα | Τροποποίηση της θεραπείας |
| Βαθμού 3 με κρεατινίνη ορούΒαθμού 4 κρεατινίνη ορού > 6 x ULN | Οριστική διακοπή | |
| Διαμεσολαβούμενο από το ανοσοποιητικό σύστημα εξάνθημα ή δερματίτιδα (συμπεριλαμβανομένου του πεμφιγοειδούς) | Βαθμού 2 για >1 εβδομάδα | Παύση της δόσης |
| Βαθμού 3 | ||
| Βαθμού 4 | Οριστική διακοπή | |
| Διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα μυοκαρδίτιδα | Βαθμού 2-4 | Οριστική διακοπή |
| Διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα μυοσίτιδα/πολυμυοσίτιδα/ραβδομυόλυση | Βαθμού 2 ή 3 | Παύση της δόσηςστ |
| Βαθμού 4 | Οριστική διακοπή | |
| Σχετιζόμενες με την έγχυση αντιδράσεις | Βαθμού 1 ή 2 | Διακοπή ή επιβράδυνση τουρυθμού της έγχυσης |
| Βαθμού 3 ή 4 | Οριστική διακοπή | |
| Λοίμωξη | Βαθμού 3 ή 4 | Παύση της δόσηςμέχρι την κλινική σταθεροποίηση |
| Διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα μυασθένεια gravis | Βαθμού 2-4 | Οριστική διακοπή |
| Ανοσομεσολαβούμενη εγκάρσια μυελίτιδα | Οποιοσδήποτε βαθμός | Οριστική διακοπή |
| Διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα μηνιγγίτιδα | Βαθμού 2 | Παύση της δόσης |
| Βαθμού 3 ή 4 | Οριστική διακοπή | |
| Διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα εγκεφαλίτιδα | Βαθμού 2-4 | Οριστική διακοπή |
| Διαμεσολαβούμενο από το ανοσοποιητικό σύστημα σύνδρομο Guillain-Barré | Βαθμού 2-4 | Οριστική διακοπή |
| Βαθμού 2 ή 3 | Παύση της δόσης |
-
3 x αρχική εκτίμηση ή
-
3-6 x ULN,
| Ανεπιθύμητες ενέργειες | Σοβαρότηταα | Τροποποίηση της θεραπείας |
| Άλλες διαμεσολαβούμενες από το ανοσοποιητικό σύστημα ανεπιθύμητεςενέργειεςζ | Βαθμού 4 | Οριστική διακοπή |
| Μη διαμεσολαβούμενες από το ανοσοποιητικό σύστημα ανεπιθύμητες ενέργειες | ||
| Αμιγής ερυθροκυτταρική απλασία (PRCA)η | Οποιοσδήποτε βαθμός | Οριστική διακοπή |
| Άλλες μη διαμεσολαβούμενες από το ανοσοποιητικό σύστημα ανεπιθύμητες ενέργειες | Βαθμού 2 και 3 | Παύση της δόσης μέχρι ≤ Βαθμού 1 ή μεταβολή στην αρχικήεκτίμηση |
| Βαθμού 4 | Οριστική διακοπήθ | |
α Κοινά Κριτήρια Προσδιορισμού Ανεπιθύμητων Ενεργειών, έκδοση 4.03. ALT: αμινοτρανσφεράση της αλανίνης, AST: ασπαρτική αμινοτρανσφεράση, ULN: ανώτερο φυσιολογικό όριο, BLV: τιμή κατά την αρχική εκτίμηση.
β Για ασθενείς με εναλλακτική αιτία να ακολουθείτε τις συστάσεις για αυξήσεις AST ή ALT χωρίς ταυτόχρονες αυξήσεις της χολερυθρίνης.
γ Εάν η AST και η ALT είναι μικρότερες από ή ίσες με το ULN κατά την αρχική εκτίμηση σε ασθενείς με συμμετοχή του ήπατος, να γίνεται παύση ή οριστική διακοπή της δουρβαλουμάμπης με βάση τις συστάσεις για ηπατίτιδα χωρίς συμμετοχή του ήπατος.
δ Οριστική διακοπή της τρεμελιμουμάμπης για Βαθμό 3. Ωστόσο, μπορεί να γίνει επανέναρξη της θεραπείας με δουρβαλουμάμπη μόλις υποχωρήσει το συμβάν.
ε Η ανεπιθύμητη ενέργεια φαρμάκου συσχετίζεται μόνο με το IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη.
στ Οριστική διακοπή του IMFINZI εάν η ανεπιθύμητη ενέργεια δεν υποχωρήσει σε ≤ Βαθμό 1 εντός 30 ημερών ή εάν υπάρχουν σημεία αναπνευστικής ανεπάρκειας.
ζ Περιλαμβάνει άνοση θρομβοπενία, παγκρεατίτιδα, ανοσο-επαγόμενη αρθρίτιδα, ραγοειδίτιδα, κυστίτιδα μη λοιμώδη και ρευματική πολυμυαλγία.
η Η ανεπιθύμητη αντίδραση φαρμάκου συσχετίζεται μόνο όταν χρησιμοποιείται θεραπεία συντήρησης με ολαπαρίμπη σε συνδυασμό με IMFINZI, μετά από θεραπεία με IMFINZI σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα.
θ Με εξαίρεση τα μη φυσιολογικά εργαστηριακά ευρήματα Βαθμού 4, για τα οποία η απόφαση διακοπής πρέπει να βασίζεται στα συνοδά κλινικά σημεία/συμπτώματα και την κλινική κρίση.
Με βάση τη σοβαρότητα της ανεπιθύμητης ενέργειας, πρέπει να γίνεται παύση του IMFINZI και/ή της τρεμελιμουμάμπης και χορήγηση κορτικοστεροειδών (ανατρέξτε στην παράγραφο 4.4). Μετά την παύση, μπορεί να γίνει επανέναρξη του IMFINZI και/ή της τρεμελιμουμάμπης εντός 12 εβδομάδων, εάν οι ανεπιθύμητες ενέργειες βελτιωθούν σε ≤ Βαθμό 1 και η δόση των κορτικοστεροειδών έχει μειωθεί σε ≤10 mg πρεδνιζόνης ή ισοδύναμου ανά ημέρα. Το IMFINZI και η τρεμελιμουμάμπη πρέπει να διακοπούν οριστικά σε υποτροπιάζουσες Βαθμού 3 (σοβαρές) διαμεσολαβούμενες από το ανοσοποιητικό σύστημα ανεπιθύμητες ενέργειες και σε οποιεσδήποτε Βαθμού 4 (απειλητικές για τη ζωή) διαμεσολαβούμενες από το ανοσοποιητικό σύστημα ανεπιθύμητες ενέργειες, εκτός από τις ενδοκρινοπάθειες που ελέγχονται με υποκατάσταση ορμονών.
Ειδικοί πληθυσμοί
Ηλικιωμένοι
Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης για τους ηλικιωμένους ασθενείς (≥65 ετών) (βλ. παράγραφο 5.1).
Νεφρική δυσλειτουργία
Δεν συνιστάται προσαρμογή της δόσης του IMFINZI σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια νεφρική δυσλειτουργία. Τα δεδομένα από ασθενείς με βαριάς μορφής νεφρική δυσλειτουργία είναι πολύ περιορισμένα για να εξαχθούν συμπεράσματα για αυτόν τον πληθυσμό (βλ. παράγραφο 5.2).
Ηπατική δυσλειτουργία
Δεν συνιστάται προσαρμογή της δόσης του IMFINZI για ασθενείς με ήπια ή μέτρια ηπατική δυσλειτουργία. Τα δεδομένα από ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία είναι πολύ περιορισμένα για την εξαγωγή συμπερασμάτων σε αυτό τον πληθυσμό (βλ. παράγραφο 5.2).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του IMFINZI σε παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των
18 ετών δεν έχει τεκμηριωθεί όσον αφορά τα ΜΜΚΠ, ΜΚΠ, BTC, ΗΚΚ, καρκίνο του ενδομητρίου και GC/GEJC. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα. Εκτός από τις εγκεκριμένες ενδείξεις του, το IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη έχει μελετηθεί σε παιδιά ηλικίας 1 έως 17 ετών με νευροβλάστωμα, συμπαγή όγκο και σάρκωμα. Ωστόσο, τα αποτελέσματα της μελέτης δεν επέτρεψαν να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι τα οφέλη μιας τέτοιας χρήσης υπερτερούν των κινδύνων. Τα επί του παρόντος διαθέσιμα δεδομένα περιγράφονται στις παραγράφους 5.1 και 5.2.
Τρόπος χορήγησης
Το IMFINZI προορίζεται για ενδοφλέβια χρήση. Πρέπει να χορηγείται ως διάλυμα ενδοφλέβιας έγχυσης σε διάστημα 1 ώρας (βλ. παράγραφο 6.6).
Για οδηγίες σχετικά με την αραίωση του φαρμακευτικού προϊόντος πριν από τη χορήγηση, βλ. παράγραφο 6.6.
IMFINZI σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία
Όταν το IMFINZI χορηγείται σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία, να χορηγείτε το IMFINZI πριν από τη χημειοθεραπεία την ίδια ημέρα.
IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη και χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα
Όταν το IMFINZI χορηγείται σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη και χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα, η τρεμελιμουμάμπη χορηγείται πρώτη, ακολουθούμενη από το IMFINZI και στη συνέχεια από χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα την ίδια ημέρα χορήγησης της δόσης.
Όταν το IMFINZI χορηγείται σε συνδυασμό με μια πέμπτη δόση τρεμελιμουμάμπης και θεραπεία συντήρησης με πεμετρεξέδη την εβδομάδα 16, η τρεμελιμουμάμπη χορηγείται πρώτη, ακολουθούμενη από το IMFINZI και στη συνέχεια θεραπεία συντήρησης με πεμετρεξέδη την ίδια ημέρα χορήγησης της δόσης.
Το IMFINZI, η τρεμελιμουμάμπη και η χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα χορηγούνται ως ξεχωριστές ενδοφλέβιες εγχύσεις. Το IMFINZI και η τρεμελιμουμάμπη χορηγούνται το καθένα σε διάστημα 1 ώρας. Για τη χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα, να ανατρέχετε στην ΠΧΠ για πληροφορίες σχετικές με τη χορήγηση. Για τη θεραπεία συντήρησης με πεμετρεξέδη, να ανατρέχετε στην ΠΧΠ για πληροφορίες σχετικές με τη χορήγηση. Πρέπει να χρησιμοποιούνται ξεχωριστοί σάκοι έγχυσης και φίλτρα για κάθε έγχυση.
Κατά τη διάρκεια του κύκλου 1, η τρεμελιμουμάμπη πρέπει να ακολουθείται από το IMFINZI ξεκινώντας περίπου 1 ώρα (μέγιστο 2 ώρες) μετά το τέλος της έγχυσης της τρεμελιμουμάμπης. Η έγχυση της χημειοθεραπείας με βάση την πλατίνα πρέπει να ξεκινά περίπου 1 ώρα (μέγιστο 2 ώρες) μετά το τέλος της έγχυσης του IMFINZI. Εάν δεν υπάρχουν κλινικά σημαντικές ανησυχίες κατά τη διάρκεια του κύκλου 1, τότε κατά την κρίση του γιατρού, οι επόμενοι κύκλοι IMFINZI μπορούν να χορηγηθούν αμέσως μετά την τρεμελιμουμάμπη και η χρονική περίοδος μεταξύ του τέλους της έγχυσης του IMFINZI και της έναρξης της χημειοθεραπείας μπορεί να μειωθεί σε 30 λεπτά.
IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη
Όταν το IMFINZI χορηγείται σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη, να χορηγείτε την τρεμελιμουμάμπη πριν το IMFINZI την ίδια ημέρα. Το IMFINZI και η τρεμελιμουμάμπη χορηγούνται ως ξεχωριστές ενδοφλέβιες εγχύσεις. Να ανατρέχετε στην ΠΧΠ για πληροφορίες σχετικές με τη χορήγηση της τρεμελιμουμάμπης.
Υπερευαισθησία στη(στις) δραστική(ές) ουσία(ες) ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
Για τις συνιστώμενες τροποποιήσεις της θεραπείας να ανατρέχετε στην παράγραφο 4.2, Πίνακας 2.
Για πιθανολογούμενες διαμεσολαβούμενες από το ανοσοποιητικό σύστημα ανεπιθύμητες ενέργειες, πρέπει να διενεργείται επαρκής αξιολόγηση, ώστε να επιβεβαιώνεται η αιτιολογία ή να αποκλείονται εναλλακτικές αιτιολογίες. Με βάση τη σοβαρότητα της ανεπιθύμητης ενέργειας, πρέπει να γίνεται παύση ή οριστική διακοπή του IMFINZI ή του IMFINZI σε συνδυασμό με την τρεμελιμουμάμπη. Θα πρέπει να ξεκινά θεραπεία με κορτικοστεροειδή ή ενδοκρινική θεραπεία. Για συμβάντα που απαιτούν θεραπεία με κορτικοστεροειδή και ύστερα από βελτίωση σε ≤ Βαθμό 1, θα πρέπει να ξεκινήσει βαθμιαία μείωση των κορτικοστεροειδών και να συνεχίζεται για διάστημα τουλάχιστον 1 μήνα. Να εξετάζεται το ενδεχόμενο αύξησης της δόσης των κορτικοστεροειδών και/ή της χρήσης επιπρόσθετων συστηματικών ανοσοκατασταλτικών, εάν παρατηρείται επιδείνωση ή δεν παρατηρείται βελτίωση.
Ιχνηλασιμότητα
Προκειμένου να βελτιστοποιηθεί η ιχνηλασιμότητα των βιολογικών φαρμακευτικών προϊόντων, πρέπει να καταγράφεται σαφώς το εμπορικό όνομα και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου προϊόντος.
Διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα πνευμονίτιδα
Διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα πνευμονίτιδα ή διάμεση πνευμονοπάθεια, η οποία ορίζεται από την απαιτούμενη χρήση συστηματικών κορτικοστεροειδών και χωρίς σαφή εναλλακτική αιτιολογία, ανέκυψε σε ασθενείς που έλαβαν IMFINZI, IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη, IMFINZI σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα ακολουθούμενη από IMFINZI σε συνδυασμό με ολαπαρίμπη ή σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία (βλ. παράγραφο 4.8). Για συμβάντα Βαθμού 2, γίνεται έναρξη με αρχική δόση πρεδνιζόνης 1-2 mg/kg/ημέρα ή ισοδύναμου ακολουθούμενη από βαθμιαία μείωση. Για συμβάντα Βαθμού 3 ή 4, γίνεται έναρξη με αρχική δόση μεθυλπρεδνιζολόνης 2-4 mg/kg/ημέρα ή ισοδύναμου ακολουθούμενη από βαθμιαία μείωση.
Πνευμονίτιδα και πνευμονίτιδα από ακτινοβόληση
Πνευμονίτιδα από ακτινοβόληση παρατηρείται συχνά σε ασθενείς που υποβαλλονται σε ακτινοθεραπεία στον πνεύμονα και η κλινική εμφάνιση πνευμονίτιδας και πνευμονίτιδας από ακτινοβόληση είναι πολύ παρόμοια. Στη μελέτη PACIFIC, σε ασθενείς που είχαν ολοκληρώσει τη θεραπεία με τουλάχιστον 2 κύκλους ταυτόχρονης χημειο-ακτινοθεραπείας εντός 1 έως 42 ημερών πριν από την έναρξη της θεραπείας της μελέτης, ανέκυψε πνευμονίτιδα ή πνευμονίτιδα από ακτινοβολία σε 161 (33,9%) ασθενείς στην ομάδα που έλαβε θεραπεία με IMFINZI και σε 58 (24,8%) ασθενείς στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου, συμπεριλαμβανομένων Βαθμού 3 (3,4% έναντι 3,0%) και Βαθμού 5 συμβάντων (1,1% έναντι 1,7%). Στη μελέτη AEGEAN, σε ασθενείς που είχαν λάβει μετεγχειρητική ακτινοθεραπεία (PORT) εμφανίστηκε πνευμονίτιδα και πνευμονίτιδα από ακτινοβολία σε 10 (33,3%) ασθενείς στην ομάδα που έλαβε θεραπεία με IMFINZI και 3 (11,1%) ασθενείς στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου, συμπεριλαμβανομένων 2 ασθενών με μέγιστου Βαθμού 3 (6,7%) στην ομάδα που έλαβε θεραπεία με IMFINZI.
Στη μελέτη ADRIATIC, σε ασθενείς που είχαν ολοκληρώσει χημειο-ακτινοθεραπεία εντός 1 έως 42 ημερών πριν από την έναρξη της θεραπείας της μελέτης, ανέκυψε πνευμονίτιδα ή πνευμονίτιδα από ακτινοβολία σε 100 (38,2%) ασθενείς στην ομάδα που έλαβε θεραπεία με IMFINZI και σε 80 (30,2%) ασθενείς στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου, συμπεριλαμβανομένων Βαθμού 3
(3,1% έναντι 2,3%) και Βαθμού 5 (0,4% έναντι 0,0).
Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για σημεία και συμπτώματα πνευμονίτιδας ή πνευμονίτιδας από ακτινοβόληση. Η πιθανολογούμενη πνευμονίτιδα πρέπει να επιβεβαιώνεται με ακτινολογική
απεικόνιση και πρέπει να αποκλείονται λοιποί λοιμογόνοι παράγοντες και σχετιζόμενες με τη νόσο αιτιολογίες και αντιμετωπίζεται όπως συνιστάται στην παράγραφο 4.2
Διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα ηπατίτιδα
Διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα ηπατίτιδα, η οποία ορίζεται από την απαιτούμενη χρήση συστηματικών κορτικοστεροειδών και χωρίς σαφή εναλλακτική αιτιολογία, ανέκυψε σε ασθενείς που έλαβαν IMFINZI ή IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη ή σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία (βλ. παράγραφο 4.8). Να παρακολουθείτε τα επίπεδα της αμινοτρανσφεράσης της αλανίνης, της ασπαρτικής αμινοτρανσφεράσης, της ολικής χολερυθρίνης και της αλκαλικής φωσφατάσης πριν την έναρξη της θεραπείας και πριν από κάθε επόμενη έγχυση. Να εξετάζεται το ενδεχόμενο επιπρόσθετης παρακολούθησης με βάση την κλινική εκτίμηση. Η διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα ηπατίτιδα πρέπει να αντιμετωπίζεται όπως συνιστάται στην παράγραφο
4.2. Κορτικοστεροειδή θα πρέπει να χορηγούνται με αρχική δόση πρεδνιζόνης 1-2 mg/kg/ημέρα ή ισοδύναμου ακολουθούμενη από βαθμιαία μείωση για όλους τους βαθμούς.
Διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα κολίτιδα
Διαμεσολαβούνη από το ανοσοποιητικό σύστημα κολίτιδα ή διάρροια, η οποία ορίζεται από την απαιτούμενη χρήση συστηματικών κορτικοστεροειδών και χωρίς σαφή εναλλακτική αιτιολογία, ανέκυψε σε ασθενείς που έλαβαν IMFINZI ή IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη ή σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία (βλ. παράγραφο 4.8). Ανεπιθύμητες ενέργειες του φαρμάκου της διάτρησης του εντέρου και διάτρησης του παχέος εντέρου αναφέρθηκαν σε ασθενείς που έλαβαν IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη. Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για σημεία και συμπτώματα κολίτιδας/διάρροιας και διάτρησης του εντέρου και να αντιμετωπίζονται όπως συνιστάται στην παράγραφο 4.2. Κορτικοστεροειδή θα πρέπει να χορηγούνται με αρχική δόση πρεδνιζόνης 1-2 mg/kg/ημέρα ή ισοδύναμου ακολουθούμενη από βαθμιαία μείωση για Βαθμούς 2-4. Συμβουλευτείτε αμέσως έναν χειρουργό, εάν υπάρχει υποψία διάτρησης του εντέρου ΟΠΟΙΟΥΔΗΠΟΤΕ βαθμού.
Διαμεσολαβούμενες από το ανοσοποιητικό σύστημα ενδοκρινοπάθειες
Διαμεσολαβούμενος από το ανοσοποιητικό υποθυρεοειδισμός, υπερθυρεοειδισμός και θυρεοειδίτιδα Διαμεσολαβούμενος από το ανοσοποιητικό σύστημα υποθυρεοειδισμός, υπερθυρεοειδισμός και θυρεοειδίτιδα ανέκυψαν σε ασθενείς που έλαβαν IMFINZI ή IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη ή σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία και ο υποθυρεοειδισμός μπορεί να έπεται του υπερθυρεοειδισμού (βλ. παράγραφο 4.8). Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για μη φυσιολογικές λειτουργικές δοκιμασίες θυρεοειδούς πριν και περιοδικά κατά τη διάρκεια της θεραπείας και όπως ενδείκνυται με βάση την κλινική εκτίμηση. Ο διαμεσολαβούμενος από το ανοσοποιητικό σύστημα υποθυρεοειδισμός, υπερθυρεοειδισμός και θυρεοειδίτιδας πρέπει να αντιμετωπίζονται όπως συνιστάται στην παράγραφο 4.2. Για το διαμεσολαβούμενο από το ανοσοποιητικό σύστημα υποθυρεοειδισμό, ξεκινήστε θεραπεία υποκατάστασης θυρεοειδικών ορμονών όπως ενδείκνυται κλινικά για Βαθμούς 2-4. Για το διαμεσολαβούμενο από το ανοσοποιητικό σύστημα υπερθυρεοειδισμό/θυρεοειδίτιδα, μπορεί να εφαρμοστεί συμπτωματική διαχείριση για Βαθμούς 2-4.
Διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό επινεφριδιακή ανεπάρκεια
Διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα επινεφριδιακή ανεπάρκεια ανέκυψε σε ασθενείς που έλαβαν IMFINZI ή IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη ή σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία (βλ. παράγραφο 4.8). Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για κλινικά σημεία και συμπτώματα επινεφριδιακής ανεπάρκειας. Για τη συμπτωματική επινεφριδιακή ανεπάρκεια οι ασθενείς πρέπει να αντιμετωπίζονται όπως συνιστάται στην παράγραφο 4.2. Κορτικοστεροειδή θα πρέπει να χορηγούνται με αρχική δόση πρεδνιζόνης 1-2 mg/kg/ημέρα ή ισοδύναμου ακολουθούμενη από μία βαθμιαία μείωση και υποκατάσταση ορμονών όπως ενδείκνυται κλινικά για Βαθμούς 2-4.
Διαμεσολαβούμενος από το ανοσοποιητικό τύπου 1 σακχαρώδης διαβήτης
Διαμεσολαβούμενος από το ανοσοποιητικό σύστημα τύπου 1 σακχαρώδης διαβήτης, ο οποίος μπορεί να εμφανίζεται ως διαβητική κετοξέωση που μπορεί να είναι θανατηφόρα εάν δεν ανιχνευθεί νωρίς, ανέκυψε σε ασθενείς που έλαβαν IMFINZI ή IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη ή σε
συνδυασμό με χημειοθεραπεία (βλ. παράγραφο 4.8). Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για κλινικά σημεία και συμπτώματα τύπου 1 σακχαρώδους διαβήτη. Για τον συμπτωματικό τύπου 1 σακχαρώδη διαβήτη οι ασθενείς πρέπει να αντιμετωπίζονται όπως συνιστάται στην παράγραφο 4.2. Θεραπεία με ινσουλίνη μπορεί να ξεκινήσει όπως ενδείκνυται κλινικά για Βαθμούς 2-4.
Διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό υποφυσίτιδα/υποϋποφυσισμός
Διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα υποφυσίτιδα ή υποϋποφυσισμός ανέκυψαν σε ασθενείς που έλαβαν IMFINZI ή IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη ή σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία (βλ. παράγραφο 4.8). Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για κλινικά σημεία και συμπτώματα υποφυσίτιδας ή υποϋποφυσισμού. Για τη συμπτωματική υποφυσίτιδα ή τον υποϋποφυσισμό οι ασθενείς πρέπει να αντιμετωπίζονται όπως συνιστάται στην παράγραφο 4.2.
Κορτικοστεροειδή θα πρέπει να χορηγούνται με αρχική δόση πρεδνιζόνης 1-2 mg/kg/ημέρα ή ισοδύναμου ακολουθούμενη από μία βαθμιαία μείωση και υποκατάσταση ορμονών όπως ενδείκνυται κλινικά για Βαθμούς 2-4.
Διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα νεφρίτιδα
Διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα νεφρίτιδα, η οποία ορίζεται από την απαιτούμενη χρήση συστηματικών κορτικοστεροειδών και χωρίς σαφή εναλλακτική αιτιολογία, ανέκυψε σε ασθενείς που έλαβαν IMFINZI ή IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη ή σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία (βλ. παράγραφο 4.8). Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για μη φυσιολογικές λειτουργικές δοκιμασίες νεφρών πριν και περιοδικά κατά τη διάρκεια της θεραπείας με IMFINZI ή IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη και να αντιμετωπίζονται όπως συνιστάται στην παράγραφο 4.2. Κορτικοστεροειδή θα πρέπει να χορηγούνται με αρχική δόση πρεδνιζόνης 1-2 mg/kg/ημέρα ή ισοδύναμου ακολουθούμενη από μία βαθμιαία μείωση για Βαθμούς 2-4.
Διαμεσολαβούμενο από το ανοσοποιητικό σύστημα εξάνθημα
Διαμεσολαβούμενο από το ανοσοποιητικό σύστημα εξάνθημα ή δερματίτιδα (συμπεριλαμβανομένου του πεμφιγοειδούς), τα οποία ορίζονται από την απαιτούμενη χρήση συστηματικών κορτικοστεροειδών και χωρίς σαφή εναλλακτική αιτιολογία, ανέκυψαν σε ασθενείς που έλαβαν IMFINZI ή IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη ή σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία (βλ. παράγραφο 4.8). Έχουν αναφερθεί συμβάντα συνδρόμου Stevens-Johnson ή τοξικής επιδερμικής νεκρόλυσης σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με PD-1 αναστολείς. Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για σημεία και συμπτώματα εξανθήματος ή δερματίτιδας και να αντιμετωπίζονται όπως συνιστάται στην παράγραφο 4.2. Κορτικοστεροειδή θα πρέπει να χορηγούνται με αρχική δόση πρεδνιζόνης 1-2 mg/kg/ημέρα ή ισοδύναμου ακολουθούμενη από μία βαθμιαία μείωση για
Βαθμό 2 > 1 εβδομάδα ή Βαθμό 3 και 4.
Διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα μυοκαρδίτιδα
Διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα μυοκαρδίτιδα, η οποία μπορεί να είναι θανατηφόρα, ανέκυψε σε ασθενείς που έλαβαν IMFINZI ή IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη ή σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία (βλ. παράγραφο 4.8). Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για σημεία και συμπτώματα διαμεσολαβούμενης από το ανοσοποιητικό σύστημα μυοκαρδίτιδας και να αντιμετωπίζονται όπως συνιστάται στην παράγραφο 4.2. Κορτικοστεροειδή θα πρέπει να χορηγούνται σε μια αρχική δόση πρεδνιζόνης 2-4 mg/kg/ημέρα ή ισοδύναμου ακολουθούμενη από βαθμιαία μείωση για Βαθμούς 2-4. Εάν δεν υπάρξει βελτίωση εντός 2 έως
3 ημερών παρά τη χορήγηση κορτικοστεροειδών, θα πρέπει να ξεκινά άμεσα πρόσθετη ανοσοκατασταλτική θεραπεία. Μετά την υποχώρηση (Βαθμός 0), θα πρέπει να ξεκινήσει βαθμιαία μείωση των κορτικοστεροειδών και συνεχίζεται για τουλάχιστον 1 μήνα.
Διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα παγκρεατίτιδα
Διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα παγκρεατίτιδα ανέκυψε σε ασθενείς που έλαβαν IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη και χημειοθεραπεία ή σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία (βλ. παράγραφο 4.8). Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για σημεία και συμπτώματα διαμεσολαβούμενης από το ανοσοποιητικό σύστημα παγκρεατίτιδας και να αντιμετωπίζονται όπως συνιστάται στην παράγραφο 4.2
Άλλες διαμεσολαβούμενες από το ανοσοποιητικό σύστημα ανεπιθύμητες ενέργειες Δεδομένου του μηχανισμού δράσης του IMFINZI ή του IMFINZI σε συνδυασμό με
τρεμελιμουμάμπη, ενδέχεται να ανακύψουν άλλες πιθανές διαμεσολαβούμενες από το ανοσοποιητικό σύστημα ανεπιθύμητες ενέργειες. Οι ακόλουθες διαμεσολαβούμενες από το ανοσοποιητικό σύστημα ανεπιθύμητες ενέργειες παρατηρήθηκαν σε ασθενείς που έλαβαν IMFINZI ως μονοθεραπεία ή IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη ή σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία: μυασθένεια gravis, εγκάρσια μυελίτιδα, μυοσίτιδα, πολυμυοσίτιδα, ραβδομυόλυση, μηνιγγίτιδα, εγκεφαλίτιδα, σύνδρομο Guillain-Barré, άνοση θρομβοπενία, ανοσο-επαγόμενη αρθρίτιδα, ραγοειδίτιδα, μη λοιμώδης κυστίτιδα και ρευματική πολυμυαλγία (βλέπε παράγραφο 4.8). Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για σημεία και συμπτώματα και να αντιμετωπίζονται όπως συνιστάται στην παράγραφο 4.2. Κορτικοστεροειδή θα πρέπει να χορηγούνται με αρχική δόση πρεδνιζόνης 1-2 mg/kg/ημέρα ή ισοδύναμου ακολουθούμενη από βαθμιαία μείωση για Βαθμούς 2-4.
Σχετιζόμενες με την έγχυση αντιδράσεις
Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για σημεία και συμπτώματα σχετιζόμενων με την έγχυση αντιδράσεων. Σοβαρές σχετιζόμενες με την έγχυση αντιδράσεις έχουν αναφερθεί σε ασθενείς που λαμβάνουν IMFINZI ή IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη ή σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία (βλ. παράγραφο 4.8). Οι σχετιζόμενες με την έγχυση αντιδράσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται όπως συνιστάται στην παράγραφο 4.2. Για σοβαρότητα Βαθμού 1 ή 2, μπορεί να εξεταστεί το ενδεχόμενο προκαταρτικών φαρμακευτικών αγωγών για προφύλαξη από επακόλουθες αντιδράσεις έγχυσης. Για Βαθμό 3 ή 4, να γίνεται διαχείριση των σοβαρών σχετιζόμενων με την έγχυση αντιδράσεων σύμφωνα με το πρότυπο του ιδρύματος, τις κατάλληλες κατευθυντήριες οδηγίες της κλινικής πρακτικής και/ή τις κατευθυντήριες οδηγίες από την κοινότητα.
Ασθενείς με προϋπάρχουσα αυτοάνοση νόσο
Σε ασθενείς με προϋπάρχουσα αυτοάνοση νόσος (AID), δεδομένα από μελέτες παρατήρησης υποδεικνύουν αυξημένο κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονται με το ανοσοποιητικό μετά από θεραπεία με αναστολείς των ανοσολογικών σημείων ελέγχου σε σύγκριση με ασθενείς χωρίς προϋπάρχουσα AID. Επιπλέον, οι εξάρσεις της υποκείμενης AID ήταν συχνές, αλλά η πλειονότητα ήταν ήπιες και διαχειρίσιμες.
Προφύλαξη για συγκεκριμένη ασθένεια (BTC)
Χολαγγειίτιδα και λοιμώξεις των χοληφόρων
Η χολαγγειίτιδα και οι λοιμώξεις των χοληφόρων δεν είναι «όχι συχνές» σε ασθενείς με προχωρημένο BTC. Συμβάντα χολαγγειίτιδας αναφέρθηκαν στη μελέτη TOPAZ-1 και στις δύο ομάδες θεραπείας [14,5% (IMFINZI + χημειοθεραπεία) έναντι 8,2% (εικονικό φάρμακο + χημειοθεραπεία)], αυτά ήταν κυρίως σε συσχέτιση με στεντ (γέφυρα) στα χοληφόρα και δεν ήταν διαμεσολαβούμενα από το ανοσοποιητικό σύστημα στην αιτιολογία. Οι ασθενείς με BTC [ιδιαίτερα εκείνοι με στεντ (γέφυρα) στα χοληφόρα] πρέπει να παρακολουθούνται στενά για ανάπτυξη χολαγγειίτιδας ή λοιμώξεων των χοληφόρων πριν από την έναρξη της θεραπείας και, τακτικά, στη συνέχεια.
Προφύλαξη για συγκεκριμένη θεραπεία (IMFINZI σε συνδυασμό με ολαπαρίμπη σε καρκίνο ενδομητρίου)
Αιματολογική τοξικότητα
Αμιγής ερυθροκυτταρική απλασία (PRCA) (βλ. παράγραφο 4.8) αναφέρθηκε όταν χρησιμοποιήθηκε θεραπεία συντήρησης με ολαπαρίμπη σε συνδυασμό με IMFINZI, μετά από θεραπεία με IMFINZI σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα. Αν επιβεβαιωθεί PRCA, η θεραπεία με IMFINZI και ολαπαρίμπη πρέπει να διακοπεί.
Αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία (AIHA) αναφέρθηκε όταν χρησιμοποιήθηκε θεραπεία συντήρησης με ολαπαρίμπη σε συνδυασμό με IMFINZI, μετά από θεραπεία με IMFINZI σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα. Αν επιβεβαιωθεί AIHA, η θεραπεία με IMFINZI και ολαπαρίμπη πρέπει να διακοπεί.
Μεταστατικός ΜΜΚΠ
Είναι διαθέσιμα περιορισμένα δεδομένα σε ηλικιωμένους ασθενείς (≥ 75 ετών) που έλαβαν θεραπεία με IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη και χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα (βλ. παραγράφους 4.8 και 5.1). Συνιστάται προσεκτική εξέταση του πιθανού οφέλους/κινδύνου αυτού του σχήματος σε ατομική βάση.
Ασθενείς που αποκλείστηκαν από κλινικές μελέτες
Ασθενείς με τα ακόλουθα εξαιρέθηκαν από τις κλινικές μελέτες: βαθμολογία λειτουργικής ικανότητας κατά ECOG κατά την αρχική εκτίμηση ≥ 2, ενεργή ή προηγούμενα τεκμηριωμένη αυτοάνοση νόσος εντός 2 ετών από την έναρξη της μελέτης, ιστορικό ανοσοανεπάρκειας, ιστορικό σοβαρών διαμεσολαβούμενων από το ανοσοποιητικό σύστημα ανεπιθύμητων ενεργειών, ιατρικές καταστάσεις που έχρηζαν συστηματικής ανοσοκαταστολής, εκτός από τη φυσιολογική δόση των συστηματικών κορτικοστεροειδών (≤ 10 mg/ημέρα πρεδνιζόνη ή ισοδύναμο), μη ελεγχόμενες ταυτόχρονες παθήσεις, ενεργή φυματίωση ή ηπατίτιδα Β ή C ή HIV λοίμωξη ή ασθενείς που έλαβαν εμβόλιο ζώντων εξασθενημένων ιών εντός 30 ημερών πριν ή μετά την έναρξη του IMFINZI. Ελλείψει δεδομένων, η δουρβαλουμάμπη πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε αυτούς τους πληθυσμούς μετά από προσεκτική αξιολόγηση του δυνητικού οφέλους/κινδύνου σε ατομική βάση.
Η ασφάλεια της ταυτόχρονης προφυλακτικής κρανιακής ακτινοβολίας (PCI) με IMFINZI σε ασθενείς με ΕΣ-ΜΚΠ δεν είναι γνωστή.
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα κριτήρια αποκλεισμού για κάθε συγκεκριμένη μελέτη, βλ. παράγραφο 5.1.
Η χρήση συστηματικών κορτικοστεροειδών ή ανοσοκατασταλτικών πριν από την έναρξη της δουρβαλουμάμπης, εκτός φυσιολογικών δόσεων των συστηματικών κορτικοστεροειδών
(≤ 10 mg/ημέρα πρεδνιζόνης ή ισοδύναμου), δεν συνιστάται λόγω της ενδεχόμενης παρεμβολής τους στη φαρμακοδυναμική δραστικότητα και αποτελεσματικότητα της δουρβαλουμάμπης. Ωστόσο, μετά την έναρξη της δουρβαλουμάμπης μπορούν να χρησιμοποιηθούν συστηματικά κορτικοστεροειδή ή άλλα ανοσοκατασταλτικά για τη θεραπεία διαμεσολαβούμενων από το ανοσοποιητικό σύστημα ανεπιθύμητων ενεργειών (βλ. παράγραφο 4.4).
Δεν έχουν διεξαχθεί επίσημες φαρμακοκινητικές (PK) μελέτες αλληλεπίδρασης φαρμάκων με τη δουρβαλουμάμπη. Δεδομένου ότι οι πρωταρχικές οδοί αποβολής της δουρβαλουμάμπη είναι ο καταβολισμός των πρωτεϊνών μέσω του δικτυοενδοθηλιακού συστήματος ή διαµεσολαβούµενης από το στόχο εναπόθεσης, δεν αναμένονται μεταβολικές αλληλεπιδράσεις φαρμάκου-φαρμάκου. Οι φαρμακοκινητικές (PK) αλληλεπιδράσεις φαρμάκου-φαρμάκου της δουρβαλουμάμπης σε συνδυασμό με άλλους θεραπευτικούς παράγοντες συγκρίθηκαν με τη δουρβαλουμάμπη στις μελέτες CASPIAN, POSEIDON, HIMALAYA και DUO-E· δεν εντοπίστηκαν κλινικά σημαντικές φαρμακοκινητικές αλληλεπιδράσεις φαρμάκου-φαρμάκου.
Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία/Αντισύλληψη
Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία πρέπει να χρησιμοποιούν αποτελεσματική αντισύλληψη κατά τη διάρκεια της θεραπείας και για τουλάχιστον 3 μήνες μετά την τελευταία δόση της δουρβαλουμάμπης.
Κύηση
Δεν διατίθενται κλινικά δεδομένα σχετικά με τη χρήση της δουρβαλουμάμπης σε εγκυμονούσες γυναίκες. Με βάση τον μηχανισμό δράσης της, η δουρβαλουμάμπη έχει τη δυνατότητα να επηρεάσει τη διατήρηση της εγκυμοσύνης και σε ένα μοντέλο αλλογενούς εγκυμοσύνης σε ποντικό, η διάσπαση του σήματος του PD-L1 αποδείχθηκε ότι οδηγεί σε μια αυξημένη εμβρυϊκή απώλεια. Οι μελέτες σε ζώα με δουρβαλουμάμπη δεν είναι ενδεικτικές της αναπαραγωγικής τοξικότητας (βλ. παράγραφο 5.3). Είναι γνωστό ότι η ανθρώπινη ανοσοσφαιρίνη IgG1 διαπερνά τον φραγμό του πλακούντα και η μεταφορά της δουρβαλουμάμπης μέσω του πλακούντα επιβεβαιώθηκε σε μελέτες σε ζώα. Η δουρβαλουμάμπη μπορεί να προκαλέσει βλάβη στο έμβρυο όταν χορηγείται σε έγκυο γυναίκα και δεν
συνιστάται η χορήγησή του κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και σε γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία που δεν χρησιμοποιούν αποτελεσματική αντισύλληψη κατά τη διάρκεια της θεραπείας και για τουλάχιστον 3 μήνες μετά την τελευταία δόση.
Θηλασμός
Δεν είναι γνωστό εάν η δουρβαλουμάμπη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο μητρικό γάλα. Τα διαθέσιμα τοξικολογικά δεδομένα σε κυνομολόγους πιθήκους κατέδειξαν χαμηλά επίπεδα δουρβαλουμάμπης στο μητρικό γάλα την ημέρα 28 μετά τη γέννηση (βλ. παράγραφο 5.3). Στους ανθρώπους, τα αντισώματα μπορούν να μεταφερθούν στο μητρικό γάλα, αλλά η πιθανότητα απορρόφησης και πρόκλησης βλάβης στο νεογέννητο δεν είναι γνωστή. Ωστόσο, δεν μπορεί να αποκλειστεί ένας πιθανός κίνδυνος για το παιδί που θηλάζει. Πρέπει να αποφασιστεί εάν θα διακοπεί ο θηλασμός ή θα διακοπεί/θα αποφευχθεί η θεραπεία, λαμβάνοντας υπόψη το όφελος του θηλασμού για το παιδί και το όφελος της θεραπείας για την γυναίκα.
Γονιμότητα
Δεν διατίθενται δεδομένα σχετικά με τις πιθανές επιδράσεις της δουρβαλουμάμπης στη γονιμότητα σε ανθρώπους ή ζώα.
Η δουρβαλουμάμπη δεν έχει καμία ή έχει ασήμαντη επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.
Περίληψη του προφίλ ασφάλειας
IMFINZI ως μονοθεραπεία
Η ασφάλεια του IMFINZI ως μονοθεραπεία βασίζεται σε συγκεντρωτικά δεδομένα σε 4.642 ασθενείς με πολλαπλούς τύπους όγκων. Το IMFINZI χορηγήθηκε σε δόση των 10 mg/kg κάθε 2 εβδομάδες, 20 mg/kg κάθε 4 εβδομάδες ή 1.500 mg κάθε 4 εβδομάδες. Οι πιο συχνές (> 10%) ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν βήχας/παραγωγικός βήχας (18,1%), διάρροια (15,1%), εξάνθημα (15,0%), αρθραλγία (12,4%), πυρεξία (12,5%), κοιλιακό άλγος (11,8%), λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος (11,8%), κνησμός (11,1%) και υποθυρεοειδισμός (11,6%). Οι πιο συχνές (> 2%) ανεπιθύμητες ενέργειες NCI CTCAE Βαθμού ≥ 3 ήταν πνευμονία (3,4%) και ασπαρτική αμινοτρανσφεράση αυξημένη/αμινοτρανσφεράση της αλανίνης αυξημένη (2,5%).
Το IMFINZI διακόπηκε οριστικά λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών στο 3,9% των ασθενών. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που οδήγησαν στη διακοπή της θεραπείας ήταν πνευμονίτιδα (1,1%) και πνευμονία (0,8%).
Το IMFINZI καθυστέρησε ή διακόπηκε προσωρινά λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών στο 13,1% των ασθενών. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που οδήγησαν σε καθυστέρηση ή προσωρινή διακοπή της δόσης ήταν πνευμονία (2,3%) και ασπαρτική αμινοτρανσφεράση αυξημένη/αμινοτρανσφεράση της αλανίνης αυξημένη (2,0%).
Η ασφάλεια του IMFINZI ως μονοθεραπεία σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία για ΗΚΚ βασίζεται σε δεδομένα σε 492 ασθενείς και ήταν σύμφωνη με το συνολικό προφίλ ασφάλειας της ομάδας μονοθεραπείας IMFINZI (N=4.642). Οι πιο συχνές (> 10%) ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν αυξημένη AST/ αυξημένη ALT (20,3%), κοιλιακό άλγος (17,9%), διάρροια (15,9%), κνησμός (15,4%) και εξάνθημα (15,2%). Οι πιο συχνές (> 2%) ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού ≥ 3 ήταν αυξημένη AST/αυξημένη ALT (8,1%) και κοιλιακό άλγος (2,2%).
Το IMFINZI διακόπηκε οριστικά λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών στο 3,7% των ασθενών. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που οδήγησαν στη διακοπή της θεραπείας ήταν αυξημένη AST/αυξημένη ALT (0,8%) και ηπατίτιδα (0,6%).
Το IMFINZI καθυστέρησε ή διακόπηκε προσωρινά λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών στο 11,6% των ασθενών. Η πιο συχνή ανεπιθύμητη ενέργεια που οδήγησε σε καθυστέρηση ή προσωρινή διακοπή της δόσης ήταν αυξημένη AST/αυξημένη ALT (5,9%).
IMFINZI σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία
Η ασφάλεια του IMFINZI σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία βασίζεται σε συγκεντρωτικά δεδομένα σε 2.244 ασθενείς από 6 μελέτες (TOPAZ-1, CASPIAN, DUO-E, AEGEAN, NIAGARA και MATTERHORN). Οι πιο συχνές (> 10%) ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν ουδετεροπενία (44,6%), ναυτία (42,4%), κόπωση (41,2%), αναιμία (37,4%), διάρροια (27,5%), δυσκοιλιότητα (26,7%),
μειωμένη όρεξη (24,0%), αλωπεκία (22,0%), περιφερική νευροπάθεια (21,6%), θρομβοπενία (19,7%),
εξάνθημα (19,7%), έμετος (18,8%), κοιλιακό άλγος (17,9%), πυρεξία (15,2%), λευκοπενία (14,9%),
κνησμός (12,5%), υποθυρεοειδισμός (11,1%), αρθραλγία (10,9%), βήχας/παραγωγικός βήχας (10,8%), και αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση / αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης (10,5%). Οι πιο συχνές (> 2%) ανεπιθύμητες ενέργειες NCI CTCAE Βαθμού ≥ 3 ήταν ουδετεροπενία (28,5%), αναιμία (11,9%), θρομβοπενία (5,6%), λευκοπενία (4,9%), κόπωση (3,3%), πνευμονία
(2,5%), εμπύρετη ουδετεροπενία (2,4%) και διάρροια (2,3%).
Το IMFINZI διακόπηκε οριστικά λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών στο 6,2% των ασθενών. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που οδήγησαν στη διακοπή της θεραπείας ήταν πνευμονίτιδα (0,8%), εξάνθημα (0,6%), ηπατίτιδα (0,5%) και κόπωση (0,5%).
Το IMFINZI καθυστέρησε ή διακόπηκε προσωρινά λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών στο 32,4% των ασθενών. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που οδήγησαν σε καθυστέρηση ή προσωρινή διακοπή της δόσης ήταν ουδετεροπενία (15,5%), θρομβοπενία (4,1%), αναιμία (3,3%), λευκοπενία (2,0%), κόπωση (2,0%) και αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση/αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης (2,0%).
IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη 75 mg και χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα
Η ασφάλεια του IMFINZI που χορηγείται σε συνδυασμό με τρεμελουμάμπη 75 mg και χημειοθεραπεία βασίζεται σε δεδομένα από 330 ασθενείς με μεταστατικό ΜΜΚΠ. Οι πιο συχνές (> 20%) ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν αναιμία (49,7%), ναυτία (41,5%), ουδετεροπενία (41,2%),
κόπωση (36,1%), εξάνθημα (25,8%), θρομβοπενία (24,5%) και διάρροια (21,5%). Οι πιο συχνές (> 2%) ανεπιθύμητες ενέργειες NCI CTCAE Βαθμού ≥ 3 ήταν ουδετεροπενία (23,9%), αναιμία (20,6%), πνευμονία (9,4%), θρομβοπενία (8,2%), λευκοπενία (5,5%), κόπωση (5,2%) %), λιπάση
αυξημένη (3,9%), αμυλάση αυξημένη (3,6%), εμπύρετη ουδετεροπενία (2,4%), κολίτιδα (2,1%) και ασπαρτική αμινοτρανσφεράση αυξημένη/αμινοτρανσφεράση της αλανίνης αυξημένη (2,1%).
Το IMFINZI διακόπηκε οριστικά λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών στο 8,5% των ασθενών. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που οδήγησαν στη διακοπή της θεραπείας ήταν πνευμονία (2,1%) και κολίτιδα (1,2%).
Το IMFINZI διακόπηκε προσωρινά λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών στο 49,4% των ασθενών. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που οδήγησαν σε προσωρινή διακοπή της δόσης ήταν ουδετεροπενία (16,1%), αναιμία (10,3%), θρομβοπενία (7,3%), λευκοπενία (5,8%), πνευμονία (5,2%), ασπαρτική αμινοτρανσφεράση αυξημένη/αμινοτρανσφεράση της αλανίνης αυξημένη (4,8%), κολίτιδα (3,3%) και πνευμονίτιδα (3,3%).
IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη 300 mg
Η ασφάλεια του IMFINZI που χορηγείται σε συνδυασμό με μια εφάπαξ δόση τρεμελιμουμάμπης 300 mg βασίζεται σε συγκεντρωτικά δεδομένα (ομάδα ΗΚΚ) σε 462 ασθενείς με ΗΚΚ από τη Mελέτη HIMALAYA και μια άλλη μελέτη σε ασθενείς με ΗΚΚ, τη Μελέτη 22. Οι πιο συχνές (> 10%) ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν εξάνθημα (32,5%), κνησμός (25,5%), διάρροια (25,3%),
κοιλιακό άλγος (19,7%), ασπαρτική αμινοτρανσφεράση αυξημένη/αμινοτρανσφεράση της αλανίνης αυξημένη (18,0%), πυρεξία (13,9%), υποθυρεοειδισμός (13,0%), βήχας/παραγωγικός βήχας (10,8%), οίδημα περιφερικό (10,4%) και λιπάση αυξημένη (10,0%) (βλ. Πίνακα 4). Οι πιο συχνές σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες (NCI CTCAE Βαθμού ≥ 3) ήταν ασπαρτική αμινοτρανσφεράση
αυξημένη/αμινοτρανσφεράση της αλανίνης αυξημένη (8,9%), λιπάση αυξημένη (7,1%), αμυλάση αυξημένη (4,3%) και διάρροια (3,9%).
Οι πιο συχνές σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν κολίτιδα (2,6%), διάρροια (2,4%), πνευμονία (2,2%) και ηπατίτιδα (1,7%).
Η συχνότητα οριστικής διακοπής της θεραπείας λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών ήταν 6,5%. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που οδήγησαν στη διακοπή της θεραπείας ήταν ηπατίτιδα (1,5%) και ασπαρτική αμινοτρανσφεράση αυξημένη/αμινοτρανσφεράση της αλανίνης αυξημένη (1,3%).
Η σοβαρότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών του φαρμάκου αξιολογήθηκε με βάση τα κριτήρια CTCAE, που ορίζουν βαθμός 1 = ήπια, βαθμός 2 = μέτρια, βαθμός 3 = σοβαρή, βαθμός
4 = απειλητική για τη ζωή και βαθμός 5 = θάνατος.
IMFINZI σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα ακολουθούμενο από IMFINZI σε συνδυασμό με ολαπαρίμπη 300 mg δύο φορές ημερησίως
Η ασφάλεια του IMFINZI που χορηγείται σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα ακολουθούμενο από IMFINZI σε συνδυασμό με ολαπαρίμπη 300 mg δύο φορές ημερησίως βασίζεται σε δεδομένα σε 238 ασθενείς με καρκίνο ενδομητρίου. Οι πιο συχνές (> 20%) ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν αναιμία (61,8%), ναυτία (54,6%), κόπωση (54,2%), περιφερική νευροπάθεια (51,7%), αλωπεκία
(50,8%), ουδετεροπενία (39,5%), δυσκοιλιότητα (32,8%), θρομβοπενία (29,8%), διάρροια (28,2%),
έμετος (25,6%), αρθραλγία (24,4%), εξάνθημα (23,5%), κοιλιακό άλγος (23,5%), μειωμένη όρεξη
(23,1%) και λευκοπενία (20,2%).
Οι πιο συχνές (> 2%) ανεπιθύμητες ενέργειες NCI CTCAE Βαθμού ≥ 3 ήταν ουδετεροπενία (25,2%), αναιμία (23,5%), λευκοπενία (6,7%), θρομβοπενία (5,9%), κόπωση (5,5%), εμπύρετη ουδετεροπενία (3,4%), ναυτία (2,9%), ασπαρτική αμινοτρανσφεράση αυξημένη / αμινοτρανσφεράση της αλανίνης αυξημένη (2,9%) και περιφερική νευροπάθεια (2,5%).
Το IMFINZI διακόπηκε στο 4,6% των ασθενών. Η πιο συχνή ανεπιθύμητη ενέργεια που οδήγησε στη διακοπή της θεραπείας ήταν η πνευμονίτιδα (1,7%).
Το IMFINZI διακόπηκε προσωρινά στο 38,2% των ασθενών. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που οδήγησαν σε προσωρινή διακοπή της δόσης ήταν αναιμία (13,4%), θρομβοπενία (11,8%), ουδετεροπενία (10,1%), λευκοπενία (2,9%), υποθυρεοειδισμός (2,1%) και λοίμωξη της ανώτερης αναπνευστικής οδού (2,1%).
Κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα
Ο Πίνακας 3 απαριθμεί τη συχνότητα εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών στη συγκεντρωτική βάση δεδομένων ασφαλείας της μονοθεραπείας με IMFINZI (N=4.642), σε ασθενείς υπό θεραπεία με IMFINZI σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία (N=2.244) και σε ασθενείς υπό θεραπεία με IMFINZI σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα ακολουθούμενη από IMFINZI σε συνδυασμό με ολαπαρίμπη (χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα + IMFINZI + ολαπαρίμπη) (N=238). Εκτός αν αναφέρεται διαφορετικά, ο Πίνακας 4 απαριθμεί τη συχνότητα εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών του φαρμάκου σε ασθενείς υπό θεραπεία με IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη 75 mg και χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα στη μελέτη POSEIDON (N=330) και σε ασθενείς υπό θεραπεία με IMFINZI σε συνδυασμό με εφάπαξ δόση τρεμελιμουμάμπης 300 mg στην ομάδα ΗΚΚ (Ν=462). Οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται σύμφωνα με την Κατηγορία Οργανικού Συστήματος (SOC) στο MedDRA. Εντός κάθε κατηγορίας οργανικού συστήματος, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα συχνότητα. Η αντίστοιχη κατηγορία συχνότητας για κάθε ανεπιθύμητη ενέργεια φαρμάκου ορίζεται ως: πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10), όχι συχνές
(≥ 1/1.000 έως < 1/100), σπάνιες (≥ 1/10.000 έως < 1/1.000), πολύ σπάνιες (< 1/10.000), μη γνωστής συχνότητας (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα). Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας, οι ανεπιθύμητες ενέργειες φαρμάκου παρατίθενται κατά σειρά φθίνουσας σοβαρότητας.
Πίνακας 3. Ανεπιθύμητες ενέργειες φαρμάκου σε ασθενείς πού έλαβαν θεραπεία με IMFINZI| IMFINZI ωςμονοθεραπεία | IMFINZI σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία | Χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα + IMFINZI + ολαπαρίμπη* | |
| Λοιμώξεις και παρασιτώσεις | |||
| Πολύ συχνές | Λοιμώξεις του ανώτερουαναπνευστικού συστήματοςα | Λοιμώξεις του ανώτερουαναπνευστικού συστήματοςα | |
| Συχνές | Πνευμονίαβ,γ, Γρίπη, Καντιντίαση του στόματος, Λοιμώξεις των οδόντων και μαλακών μορίων του στόματοςδ | Πνευμονίαβ,γ, Λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματοςα, Λοιμώξεις των οδόντων και των μαλακών μορίων τουστόματοςδ | Πνευμονία, Καντιντίαση του στόματος, Λοιμώξεις των οδόντων και μαλακών μορίων του στόματοςδ |
| Όχι συχνές | Καντιντίαση του στόματος, Γρίπη | Γρίπη | |
| Διαταραχές του αίματος και του λεμφικού συστήματος | |||
| Πολύ συχνές | Αναιμία, Λευκοπενίαε,Ουδετεροπενίαστ, Θρομβοπενίαζ | Αναιμίαη, Λευκοπενίαη,Ουδετεροπενίαη, Θρομβοπενίαη | |
| Συχνές | Εμπύρετη ουδετεροπενία | Αμιγής ερυθροκυτταρική απλασία, Εμπύρετη ουδετεροπενίαη,Λεμφοπενίαθ | |
| Όχι συχνές | Άνοση θρομβοπενίαγ | Πανκυτταροπενίαγ | Πανκυτταροπενίαη |
| Σπάνιες | Άνοση θρομβοπενία | ||
| Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος | |||
| Συχνές | Υπερευαισθησίαθ,ι | ||
| Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος | |||
| Πολύσυχνές | Υποθυρεοειδισμόςια | Υποθυρεοειδισμόςια | Υποθυρεοειδισμός |
| Συχνές | Υπερθυρεοειδισμόςιβ | Υπερθυρεοειδισμόςιβ | Υπερθυρεοειδισμός,Θυρεοειδίτιδα |
| Όχι συχνές | Θυρεοειδίτιδαιγ, Ανεπάρκεια των επινεφριδίων, Υποφυσίτιδα/Υποϋποφυσι σμός, Τύπου 1 σακχαρώδηςδιαβήτης | Ανεπάρκεια των επινεφριδίων, Τύπου 1 σακχαρώδης διαβήτης, Υποφυσίτιδα/Υποϋποφυσι σμός, Θυρεοειδίτιδαιγ | |
| Σπάνιες | Άποιος διαβήτης | ||
| Διαταραχές του οφθαλμού | |||
| Όχι συχνές | Ραγοειδίτιδα | ||
| Σπάνιες | Ραγοειδίτιδα | Ραγοειδίτιδα | |
| Μεταβολικές και διατροφικές διαταραχές | |||
| Πολύ συχνές | Μειωμένη όρεξη | Μειωμένη όρεξηη | |
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | |||
| Πολύ συχνές | Περιφερική νευροπάθειαιδ | Περιφερική νευροπάθεια, Ζάληθ, Κεφαλαλγίαθ,Δυσγευσίαθ,ιε | |
| Όχι συχνές | Μυασθένεια gravis,Εγκεφαλίτιδαγ,ιστ | Μυασθένεια gravis | |
| Σπάνιες | Μηνιγγίτιδα | Εγκεφαλίτιδαιστ, Σύνδρομο Guillain-Barré | |
| Μη γνωστής συχνότητας | Σύνδρομο Guillain-Barré, Εγκάρσια μυελίτιδαιζ | ||
| Αγγειακές διαταραχές | |||
| Συχνές | Φλεβικό θρομβοεμβολικόσυμβάνθ,ιη | ||
| Σπάνιες | Εν τω βάθει φλεβική θρόμβωσηιθ | ||
| Καρδιακές διαταραχές | |||
| Όχι συχνές | Μυοκαρδίτιδα | Οξύ έμφραγμα τουμυοκαρδίουκ,κα, Μυοκαρδίτιδαγ | |
| Αναπνευστικές, θωρακικές διαταραχές και διαταραχές του μεσοθωρακίου | |||
| Πολύ συχνές | Βήχας/Παραγωγικός Βήχας | Βήχας/Παραγωγικός Βήχας | Βήχας/Παραγωγικός Βήχας, Δύσπνοιαθ,κβ |
| Συχνές | Πνευμονίτιδαγ,κγ, Δυσφωνία | Πνευμονίτιδαγ,κγ, Δυσφωνία | Πνευμονίτιδα, Δυσφωνία |
| Όχι συχνές | Διάμεση πνευμονοπάθεια | Διάμεση πνευμονοπάθειαγ, Πνευμονική εμβολήιθ | Διάμεση πνευμονοπάθεια |
| Γαστρεντερικές διαταραχές | |||
| Πολύ συχνές | Διάρροια, Κοιλιακό άλγοςκδ | Διάρροια, Κοιλιακό άλγοςκδ, Δυσκοιλιότητα, Ναυτία, Έμετος | Διάρροια, Κοιλιακό άλγοςκδ, Δυσκοιλιότηταη, Ναυτίαη, Έμετοςη,Στοματίτιδαη |
| Συχνές | Στοματίτιδακε, Κολίτιδακστ | Δυσπεψίαθ, Κολίτιδακστ | |
| Όχι συχνές | Κολίτιδαγ,κστ, Παγκρεατίτιδακζ | Παγκρεατίτιδακζ, Παγκρεατική εξωκρινήςανεπάρκεια | |
| Σπάνιες | Κοιλιοκάκηιζ,Παγκρεατική εξωκρινής ανεπάρκεια | Κοιλιοκάκηιζ | |
| Ηπατοχολικές διαταραχές | |||
| Πολύ συχνές | Αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση ή Αυξημένη αμινοτρανσφεράση τηςαλανίνηςκη | Αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση ή Αυξημένη αμινοτρανσφεράση τηςαλανίνης | |
| Συχνές | Ηπατίτιδαγ,κθ, Αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση ή Αυξημένη αμινοτρανσφεράση τηςαλανίνης γ,κη | Ηπατίτιδαγ,κθ | |
| Όχι συχνές | Ηπατίτιδακθ | ||
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | |||
| Πολύ συχνές | Εξάνθημαλ, Κνησμός | Εξάνθημαλ, Αλωπεκία, Κνησμός | Εξάνθημαλ, Αλωπεκίαη, Κνησμός |
| Συχνές | Νυχτερινές εφιδρώσεις | Δερματίτιδα | Δερματίτιδαλα |
| Όχι συχνές | Δερματίτιδα, Ψωρίαση,Πεμφιγοειδέςλβ | Πεμφιγοειδέςλβ, Νυχτερινέςεφιδρώσεις, Ψωρίαση | Νυχτερινές εφιδρώσεις |
| Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού | |||
| Πολύ συχνές | Αρθραλγία | Αρθραλγία | Αρθραλγίαη, Μυαλγία |
| Συχνές | Μυαλγία | Μυαλγία | |
| Όχι συχνές | Μυοσίτιδαλγ, Ανοσο-επαγόμενη αρθρίτιδαλδ | Ανοσο-επαγόμενη αρθρίτιδαλδ, Μυοσίτιδαλγ | Μυοσίτιδα |
| Σπάνιες | Πολυμυοσίτιδαλε,Ρευματική πολυμυαλγία | Ρευματική πολυμυαλγίαλστ | Ρευματική πολυμυαλγίαλστ |
| Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών | |||
| Πολύ συχνές | Κρεατινίνη αίματος αυξημένη | ||
| Συχνές | Κρεατινίνη αίματος αυξημένη, Δυσουρία | Κρεατινίνη αίματος αυξημένη, Δυσουρία | Δυσουρία |
| Όχι συχνές | Νεφρίτιδαλζ, Mη λοιμώδηςκυστίτιδα | Μη λοιμώδης κυστίτιδα,Νεφρίτιδαλζ | Μη λοιμώδης κυστίτιδαη |
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις στη θέση χορήγησης | |||
| Πολύ συχνές | Πυρεξία | Πυρεξία, Κόπωσηλη | Πυρεξία, Κόπωσηη, Περιφερικό οίδημαλθ |
| Συχνές | Περιφερικό οίδημαλθ | Περιφερικό οίδημαλθ | |
| Κακώσεις, δηλητηριάσεις και επιπλοκές θεραπευτικών χειρισμών | |||
| Συχνές | Σχετιζόμενη με την έγχυση αντίδρασημ | Σχετιζόμενη με την έγχυση αντίδρασημ | Σχετιζόμενη με την έγχυση αντίδραση |
Οι συχνότητες ανεπιθύμητων ενεργειών μπορεί να μην αποδίδονται πλήρως στη δουρβαλουμάμπη μόνο, αλλά μπορεί να περιέχουν συνεισφορές από την υποκείμενη νόσο ή από άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό.
* συνολική μελέτη θεραπείας με έως και έξι κύκλους των 21 ημερών με χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα σε συνδυασμό με IMFINZI, ακολουθούμενο από IMFINZI σε συνδυασμό με ολαπαρίμπη.
α περιλαμβάνει λαρυγγίτιδα, ρινοφαρυγγίτιδα, περιαμυγδαλικό απόστημα, φαρυγγίτιδα, ρινίτιδα, παραρρινοκολπίτιδα, αμυγδαλίτιδα, τραχειοβρογχίτιδα και λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος.
β περιλαμβάνει πνευμονία από pneumocystis jirovecii, πνευμονία, πνευμονία από αδενοϊό, πνευμονία βακτηριακή, πνευμονία από κυτταρομεγαλοϊό, πνευμονία από αιμόφιλο, πνευμονία από πνευμονιόκοκκο, πνευμονία από στρεπτόκοκκο, πνευμονία από κάντιντα, πνευμονία από κλεμπσιέλλα και πνευμονία από λεγιονέλλα.
γ συμπεριλαμβανομένης της θανατηφόρας έκβασης.
δ περιλαμβάνει ουλίτιδα, λοίμωξη του στόματος, περιοδοντίτιδα, φλεγμονή του οδοντικού πολφού, οδοντικό απόστημα και οδοντική λοίμωξη.
ε περιλαμβάνει λευκοπενία και μειωμένο αριθμό λευκών αιμοσφαιρίων.
στ περιλαμβάνει ουδετεροπενία και μειωμένο αριθμό ουδετερόφιλων.
ζ περιλαμβάνει θρομβοπενία και μειωμένο αριθμό αιμοπεταλίων
η η ανεπιθύμητη ενέργεια αφορά μόνο τις ανεπιθύμητες ενέργειες της χημειοθεραπείας στη μελέτη DUO-E.
θ η ανεπιθύμητη ενέργεια αφορά μόνο τις ανεπιθύμητες ενέργειες της ολαπαρίμπης στη μελέτη DUO-E.
ι περιλαμβάνει υπερευαισθησία σε φάρμακο και υπερευαισθησία.
ια περιλαμβάνει αυτοάνοσο υποθυρεοειδισμό, υποθυρεοειδισμό, διαμεσολαβούμενο από το ανοσοποιητικό υποθυρεοειδισμό, θυρεοειδοτρόπο ορμόνη αίματος αυξημένη.
ιβ περιλαμβάνει υπερθυρεοειδισμό, νόσο του Grave, διαμεσολαβούμενο από το ανοσοποιητικό υπερθυρεοειδισμό και θυρεοειδοτρόπο ορμόνη αίματος μειωμένη.
ιγ περιλαμβάνει αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα, ανοσομεσολαβούμενη θυροειδίτιδα, θυρεοειδίτιδα και θυρεοειδίτιδα υποξεία.
ιδ περιλαμβάνει περιφερική νευροπάθεια, παραισθησία και περιφερική αισθητική νευροπάθεια.
ιε περιλαμβάνει δυσγευσία και διαταραχή γεύσης.
ιστ περιλαμβάνει εγκεφαλίτιδα, αυτοάνοση εγκεφαλίτιδα, ανοσομεσολαβούμενη εγκεφαλίτιδα και μη λοιμώδη εγκεφαλίτιδα.
ιζ αναφέρθηκαν ανεπιθύμητες ενέργειες βάσει στοιχείων που προέκυψαν μετά την κυκλοφορία του προϊόντος στην αγορά
ιη περιλαμβάνει εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση, εμβολή, εμβολή φλεβική, πυελική φλεβική θρόμβωση, θρόμβωση επιπολής φλέβας και θρόμβωση.
ιθ η ανεπιθύμητη ενέργεια ισχύει μόνο για τις ανεπιθύμητες ενέργειες φαρμάκου της οξαλιπλατίνης στη μελέτη MATTERHORN.
κ η ανεπιθύμητη ενέργεια ισχύει μόνο για τις ανεπιθύμητες ενέργειες φαρμάκου της 5-FU στη μελέτη MATTERHORN.
κα περιλαμβάνει οξύ στεφανιαίο σύνδρομο, οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, έμφραγμα του μυοκαρδίου, ισχαιμία του μυοκαρδίου και στεφανιαία νόσο.
κβ περιλαμβάνει δύσπνοια και δύσπνοια στην κόπωση.
κγ περιλαμβάνει πνευμονίτιδα και ανοσο-επαγόμενη πνευμονοπάθεια.
κδ περιλαμβάνει κοιλιακό άλγος, άλγος κάτω κοιλιακής χώρας, άλγος άνω κοιλιακής χώρας και πόνο στη ράχη.
κε περιλαμβάνει στοματίτιδα και φλεγμονή βλεννογόνου.
κστ περιλαμβάνει κολίτιδα, εντερίτιδα, εντεροκολίτιδα, ανοσο-επαγόμενη εντεροκολίτιδα και πρωκτίτιδα.
κζ περιλαμβάνει παγκρεατίτιδα, παγκρεατίτιδα οξεία, νεκρωτική παγκρεατίτιδα και ανοσο-επαγόμενη παγκρεατίτιδα.
κη περιλαμβάνει αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης, αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση, ηπατικά ένζυμα αυξημένα και τρανσαμινάσες αυξημένες.
κθ περιλαμβάνει ηπατίτιδα, αυτοάνοση ηπατίτιδα, ηπατίτιδα τοξική, ηπατίτιδα οξεία, ηπατοτοξικότητα, διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό ηπατίτιδα και ηπατική κυτταρόλυση.
λ περιλαμβάνει εξάνθημα ερυθηματώδες, εξάνθημα κηλιδώδες, εξάνθημα κηλιδοβλατιδώδες, εξάνθημα βλατιδώδες, εξάνθημα κνησμώδες, εξάνθημα φλυκταινώδες, ερύθημα, έκζεμα και εξάνθημα.
λα περιλαμβάνει δερματίτιδα και διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα δερματίτιδα.
λβ περιλαμβάνει πεμφιγοειδές, δερματίτιδα πομφολυγώδης και πέμφιγα. Η αναφερθείσα συχνότητα από ολοκληρωμένες και εξελισσόμενες μελέτες είναι όχι συχνή.
λγ περιλαμβάνει μυοσίτιδα και ραβδομυόλυση.
λδ περιλαμβάνει αυτοάνοση αρθρίτιδα, ανοσο-επαγόμενη αρθρίτιδα, πολυαρθρίτιδα και ρευματοειδή αρθρίτιδα.
λε πολυμυοσίτιδα (θανατηφόρα) παρατηρήθηκε σε έναν ασθενή που έλαβε θεραπεία με IMFINZI από μια εξελισσόμενη χορηγούμενη κλινική μελέτη εκτός της συνδυασμένης βάσης δεδομένων ασφαλείας.
λστ δεν παρατηρήθηκε στην ομάδα IMFINZI+Χημειοθεραπεία ή στην ομάδα χημειοθεραπείας με βάση την πλατίνα+IMFINZI+ολαπαρίμπη, αλλά παρατηρήθηκε σε άλλες χορηγούμενες από την AstraZeneca κλινικές μελέτες.
λζ περιλαμβάνει αυτοάνοση νεφρίτιδα, διάμεση νεφρίτιδα των ουροφόρων σωληναρίων, νεφρίτιδα, σπειραματονεφρίτιδα, σπειραματονεφρίτιδα μεμβρανώδη, και ανοσο-επαγόμενη νεφρίτιδα.
λη περιλαμβάνει κόπωση και εξασθένιση.
λθ περιλαμβάνει οίδημα περιφερικό και περιφερική διόγκωση.
μ περιλαμβάνει σχετιζόμενη με την έγχυση αντίδραση και κνίδωση με έναρξη την ημέρα χορήγησης της δόσης ή 1 ημέρα μετά τη χορήγηση της δόσης.
Πίνακας 4. Ανεπιθύμητες ενέργειες φαρμάκου σε ασθενείς πού έλαβαν θεραπεία με IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη| IMFINΖI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη 75 mg και χημειοθεραπεία με βάση τηνπλατίνα | IMFINΖI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη 300 mg | |
| Λοιμώξεις και παρασιτώσεις | ||
| Πολύ συχνές | Λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματοςα,Πνευμονίαβ | |
| Συχνές | Γρίπη, Καντιντίαση του στόματος | Λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματοςα, Πνευμονίαβ, Γρίπη, Λοιμώξεις των οδόντων και μαλακώνμορίων του στόματοςγ |
| Όχι συχνές | Λοιμώξεις των οδόντων και μαλακών μορίων του στόματοςγ | Καντιντίαση του στόματος |
| Διαταραχές του αίματος και του λεμφικού συστήματος | ||
| Πολύ συχνές | Αναιμίαδ, Ουδετεροπενίαδ,ε, Θρομβοπενίαδ,στ, Λευκοπενίαδ,ζ | |
| Συχνές | Εμπύρετη ουδετεροπενίαδ, Πανκυτταροπενίαδ | |
| Όχι συχνές | Άνοση θρομβοπενία | |
| Μη γνωστής συχνότητας | Άνοση θρομβοπενίαη | |
| Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος | ||
| Πολύ συχνές | Υποθυρεοειδισμόςθ | Υποθυρεοειδισμόςθ |
| Συχνές | Υπερθυρεοειδισμόςι, Ανεπάρκεια των επινεφριδίων, | Υπερθυρεοειδισμόςι, Θυρεοειδίτιδαια, Ανεπάρκεια των επινεφριδίων |
| IMFINΖI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη 75 mg και χημειοθεραπεία με βάση τηνπλατίνα | IMFINΖI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη 300 mg | |
| Υποϋποφυσισμός/ Υποφυσίτιδα, Θυρεοειδίτιδαια | ||
| Όχι συχνές | Άποιος διαβήτης, Τύπου 1 σακχαρώδης διαβήτης | Υποϋποφυσισμός/ Υποφυσίτιδα |
| Μη γνωστής συχνότητας | Άποιος διαβήτηςη, Τύπου 1 σακχαρώδης διαβήτηςη | |
| Διαταραχές του οφθαλμού | ||
| Όχι συχνές | Ραγοειδίτιδα | |
| Σπάνιες | Ραγοειδίτιδαη | |
| Μεταβολικές και διατροφικές διαταραχές | ||
| Πολύ συχνές | Μειωμένη όρεξηδ | |
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | ||
| Συχνές | Περιφερική νευροπάθειαδ,ιβ | |
| Όχι συχνές | Εγκεφαλίτιδαιγ, | Μυασθένεια gravis, Μηνιγγίτιδα |
| Μη γνωστής συχνότητας | Μυασθένεια gravisιδ, Σύνδρομο Guillain-Barréιδ, Μηνιγγίτιδαιδ, Εγκάρσια μυελίτιδαιε | Σύνδρομο Guillain-Barréη, Εγκεφαλίτιδαη, Εγκάρσια μυελίτιδαιε |
| Καρδιακές διαταραχές | ||
| Όχι συχνές | Μυοκαρδίτιδαιστ | Μυοκαρδίτιδα |
| Αναπνευστικές, θωρακικές διαταραχές και διαταραχές του μεσοθωρακίου | ||
| Πολύ συχνές | Βήχας/Παραγωγικός Βήχας | Βήχας/Παραγωγικός Βήχας |
| Συχνές | Πνευμονίτιδαιζ, Δυσφωνία | Πνευμονίτιδαιζ |
| Όχι συχνές | Διάμεση πνευμονοπάθεια | Δυσφωνία, Διάμεση πνευμονοπάθεια |
| Γαστρεντερικές διαταραχές | ||
| Πολύ συχνές | Ναυτίαδ, Διάρροια, Δυσκοιλιότηταδ, Έμετοςδ | Διάρροια, Κοιλιακό άλγοςιη |
| Συχνές | Στοματίτιδαδ,ιθ, Αμυλάση αυξημένη, Κοιλιακό άλγοςιη, Λιπάση αυξημένη, Κολίτιδακ,Παγκρεατίτιδακα | Λιπάση αυξημένη, Αμυλάση αυξημένη, Κολίτιδακ, Παγκρεατίτιδακα |
| Σπάνιες | Κοιλιοκάκηιδ | Κοιλιοκάκηη |
| Μη γνωστής συχνότητας | Διάτρηση του εντέρουιδ, Διάτρηση του παχέος εντέρουιδ | Διάτρηση του εντέρουη, Διάτρηση του παχέος εντέρουη |
| Ηπατοχολικές διαταραχές | ||
| Πολύ συχνές | Ασπαρτική αμινοτρανσφεράση αυξημένη/Αμινοτρανσφεράση τηςαλανίνης αυξημένηκβ | Ασπαρτική αμινοτρανσφεράση αυξημένη/ Αμινοτρανσφεράση τηςαλανίνης αυξημένηκβ |
| Συχνές | Ηπατίτιδακγ | Ηπατίτιδακγ |
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | ||
| Πολύ συχνές | Αλωπεκίαδ, Εξάνθημακδ, Κνησμός | Εξάνθημακδ, Κνησμός |
| Συχνές | Δερματίτιδακε, Νυχτερινή εφίδρωση, | |
| Όχι συχνές | Δερματίτιδα, Νυχτερινή εφίδρωση, Πεμφιγοειδές | Πεμφιγοειδές |
| Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού | ||
| Πολύ συχνές | Αρθραλγία | |
| Συχνές | Μυαλγία | Μυαλγία |
| Όχι συχνές | Μυοσίτιδακστ, Πολυμυοσίτιδακστ, Ανοσο-επαγόμενη αρθρίτιδα ιδ | Μυοσίτιδακστ, Πολυμυοσίτιδακστ, Ανοσο-επαγόμενη αρθρίτιδα, Ρευματική πολυμυαλγία |
| IMFINΖI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη 75 mg και χημειοθεραπεία με βάση τηνπλατίνα | IMFINΖI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη 300 mg | |
| Μη γνωστής συχνότητας | Ρευματική πολυμυαλγίαιδ | |
| Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών | ||
| Συχνές | Κρεατινίνη αίματος αυξημένη,Δυσουρία | Κρεατινίνη αίματος αυξημένη, Δυσουρία |
| Όχι συχνές | Νεφρίτιδα, Μη λοιμώδης κυστίτιδα | Νεφρίτιδακζ |
| Μη γνωστής συχνότητας | Μη λοιμώδης κυστίτιδαη | |
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις στη θέση χορήγησης | ||
| Πολύ συχνές | Κόπωσηδ, Πυρεξία | Πυρεξία, Περιφερικό οίδημακη |
| Συχνές | Περιφερικό οίδημακη | |
| Κακώσεις, δηλητηριάσεις και επιπλοκές θεραπευτικών χειρισμών | ||
| Συχνές | Σχετιζόμενη με την έγχυση αντίδρασηκθ | Σχετιζόμενη με την έγχυση αντίδρασηκθ |
α Περιλαμβάνει λαρυγγίτιδα, ρινοφαρυγγίτιδα, φαρυγγίτιδα, ρινίτιδα, παραρρινοκολπίτιδα, αμυγδαλίτιδα, τραχειοβρογχίτιδα και λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος.
β Περιλαμβάνει πνευμονία από pneumocystis jirovecii, πνευμονία και πνευμονία βακτηριακή.
γ Περιλαμβάνει περιοδοντίτιδα, φλεγμονή του οδοντικού πολφού, οδοντικό απόστημα και οδοντική λοίμωξη.
δ Η ανεπιθύμητη ενέργεια ισχύει μόνο στις ανεπιθύμητες ενέργειες φαρμάκου της χημειοθεραπείας στη μελέτη POSEIDON.
ε Περιλαμβάνει ουδετεροπενία και αριθμό ουδετερόφιλων μειωμένο.
στ Περιλαμβάνει αριθμό αιμοπεταλίων μειωμένο και θρομβοπενία.
ζ Περιλαμβάνει λευκοπενία και αριθμό λευκοκυττάρων μειωμένο.
η Η ανεπιθύμητη ενέργεια δεν παρατηρήθηκε στην ομάδα ΗΚΚ, αλλά αναφέρθηκε σε ασθενείς υπό θεραπεία με IMFINZI + τρεμελιμουμάμπη στις χορηγούμενες από την AstraZeneca κλινικές μελέτες.
θ Περιλαμβάνει θυρεοειδοτρόπο ορμόνη αίματος αυξημένη, υποθυρεοειδισμό και διαμεσολαβούμενο από το ανοσοποιητικό υποθυρεοειδισμό.
ι Περιλαμβάνει θυρεοειδοτρόπο ορμόνη αίματος μειωμένη και υπερθυρεοειδισμό.
ια Περιλαμβάνει αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα, διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα θυρεοειδίτιδα, θυρεοειδίτιδα και θυρεοειδίτιδα υποξεία.
ιβ Περιλαμβάνει περιφερική νευροπάθεια, παραισθησία και περιφερική αισθητική νευροπάθεια
ιγ Περιλαμβάνει εγκεφαλίτιδα και εγκεφαλίτιδα αυτοάνοση.
ιδ Η ανεπιθύμητη ενέργεια δεν παρατηρήθηκε στη μελέτη POSEIDON, αλλά αναφέρθηκε σε ασθενείς υπό θεραπεία με IMFINZI ή IMFINZI + τρεμελιμουμάμπη σε κλινικές μελέτες εκτός του συνόλου δεδομένων της POSEIDON.
ιε Αναφέρθηκε σε μελέτες εκτός της μελέτης POSEIDON και της ομάδας ΗΚΚ.
ιστ Περιλαμβάνει αυτοάνοση μυοκαρδίτιδα.
ιζ Περιλαμβάνει διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα πνευμονίτιδα και πνευμονίτιδα.
ιη Περιλαμβάνει κοιλιακό άλγος, άλγος κάτω κοιλιακής χώρας, άλγος άνω κοιλιακής χώρας και πόνο στη ράχη.
ιθ Περιλαμβάνει φλεγμονή βλεννογόνου και στοματίτιδα.
κ Περιλαμβάνει κολίτιδα, εντερίτιδα και εντεροκολίτιδα.
κα Περιλαμβάνει αυτοάνοση παγκρεατίτιδα, παγκρεατίτιδα και παγκρεατίτιδα οξεία.
κβ Περιλαμβάνει αμινοτρανσφεράση της αλανίνης αυξημένη, ασπαρτική αμινοτρανσφεράση αυξημένη, ηπατικά ένζυμα αυξημένα και τρανσαμινάσες αυξημένες.
κγ Περιλαμβάνει αυτοάνοση ηπατίτιδα, ηπατίτιδα, ηπατοκυτταρική βλάβη, ηπατοτοξικότητα, ηπατίτιδα οξεία και διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα ηπατίτιδα.
κδ Περιλαμβάνει έκζεμα, ερύθημα, εξάνθημα, εξάνθημα κηλιδώδες, εξάνθημα κηλιδοβλατιδώδες, εξάνθημα βλατιδώδες, εξάνθημα κνησμώδες και εξάνθημα φλυκταινώδες.
κε Περιλαμβάνει δερματίτιδα και διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα δερματίτιδα.
κστ Περιλαμβάνει ραβδομυόλυση, μυοσίτιδα και πολυμυοσίτιδα.
κζ Περιλαμβάνει αυτοάνοση νεφρίτιδα και διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα νεφρίτιδα.
κη Περιλαμβάνει οίδημα περιφερικό και περιφερική διόγκωση.
κθ Περιλαμβάνει σχετιζόμενη με την έγχυση αντίδραση και κνίδωση.
Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών
Το IMFINZI έχει συνδεθεί με διαμεσολαβούμενες από το ανοσοποιητικό σύστημα ανεπιθύμητες ενέργειες. Οι περισσότερες από αυτές, συμπεριλαμβανομένων των σοβαρού βαθμού ανεπιθύμητων ενεργειών, υποχώρησαν μετά την έναρξη της κατάλληλης ιατρικής θεραπείας και/ή τροποποιήσεις της θεραπείας. Τα δεδομένα από τις ακόλουθες διαμεσολαβούμενες από το ανοσοποιητικό σύστημα ανεπιθύμητες ενέργειες αντικατοπτρίζουν τη συνδυασμένη βάση δεδομένων ασφαλείας
4.642 ασθενών υπό IMFINZI ως μονοθεραπεία, η οποία περιλαμβάνει τις μελέτες PACIFIC, HIMALAYA και ADRIATIC και επιπρόσθετες μελέτες σε ασθενείς με διάφορους συμπαγείς όγκους σε ενδείξεις για τις οποίες η δουρβαλουμάμπη δεν είναι εγκεκριμένο. Σε όλες τις μελέτες, το IMFINZI χορηγήθηκε σε δόση των 10 mg/kg κάθε 2 εβδομάδες, 20 mg/kg κάθε 4 εβδομάδες ή 1.500 mg κάθε 3 ή 4 εβδομάδες. Λεπτομέρειες για τις σημαντικές ανεπιθύμητες ενέργειες του IMFINZI όταν χορηγήθηκε σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία παρουσιάζονται στην περίπτωση που παρατηρήθηκαν κλινικά σχετικές διαφορές σε σύγκριση με το IMFINZI ως μονοθεραπεία.
Τα δεδομένα για τις ακόλουθες διαμεσολαβούμενες από το ανοσοποιητικό σύστημα ανεπιθύμητες ενέργειες βασίζονται επίσης σε 2.280 ασθενείς, οι οποίοι έλαβαν IMFINZI 20 mg/kg κάθε 4 εβδομάδες σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη 1 mg/kg ή IMFINZI 1.500 mg σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη 75 mg κάθε 4 εβδομάδες. Οι λεπτομέρειες για τις σημαντικές ανεπιθύμητες ενέργειες για το IMFINZI, όταν χορηγείται σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη και χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα, παρουσιάζονται εάν παρατηρήθηκαν κλινικά σημαντικές διαφορές σε σύγκριση με το IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη.
Τα δεδομένα για τις ακόλουθες διαμεσολαβούμενες από το ανοσοποιητικό σύστημα ανεπιθύμητες ενέργειες αντικατοπτρίζουν επίσης τη συνδυασμένη βάση δεδομένων ασφάλειας 462 ασθενών με ΗΚΚ υπό IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη 300 mg (ομάδα ΗΚΚ). Σε αυτές τις δύο μελέτες, το IMFINZI χορηγήθηκε σε δόση 1.500 mg σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη 300 mg κάθε 4 εβδομάδες.
Οι κατευθυντήριες οδηγίες για την αντιμετώπιση αυτών των ανεπιθύμητων ενεργειών περιγράφονται στην παράγραφο 4.2 και 4.4.
Διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα πνευμονίτιδα
Στη συνδυασμένη βάση δεδομένων ασφαλείας ασθενών που έλαβαν μονοθεραπεία με IMFINZI (n=4.642 πολλαπλοί τύποι όγκων), διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα πνευμονίτιδα ανέκυψε σε 147 (3,2%) ασθενείς, συμπεριλαμβανομένων περιστατικών Βαθμού 3 σε 37 (0,8%)
ασθενείς, Βαθμού 4 σε 2 (<0,1%) ασθενείς και Βαθμού 5 σε 10 (0,2%) ασθενείς. Ο διάμεσος χρόνος έως την πρώτη εμφάνιση ήταν 56 ημέρες (εύρος: 1-1.308 ημέρες). Εκατόν δεκατέσσερις από τους 147 ασθενείς έλαβαν θεραπεία με υψηλή δόση κορτικοστεροειδών (τουλάχιστον 40 mg πρεδνιζόνης ή ισοδύναμο ανά ημέρα) και 4 ασθενείς έλαβαν επίσης άλλα αναοσοκατασταλτικά συμπεριλαμβανομένων της ινφλιξιμάμπης και της κυκλοσπορίνης. Το IMFINZI διακόπηκε σε 60 ασθενείς. Αποκατάσταση σημειώθηκε σε 85 ασθενείς.
Διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα πνευμονίτιδα ανέκυψε συχνότερα στους ασθενείς στη Μελέτη PACIFIC, οι οποίοι είχαν ολοκληρώσει τη θεραπεία με ταυτόχρονη χημειο-ακτινοβολία εντός 1 έως 42 ημερών πριν από την έναρξη της θεραπείας της μελέτης (10,7%), απ’ ότι στους άλλους ασθενείς στη συνδυασμένη βάση δεδομένων ασφαλείας (1,0%).
Στη μελέτη PACIFIC (n =4 75 στο σκέλος IMFINZI και n = 234 στο σκέλος του εικονικού φαρμάκου) διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα πνευμονίτιδα ανέκυψε σε 47 (9,9%) ασθενείς στην ομάδα που έλαβε θεραπεία με IMFINZI και σε 14 (6,0%) ασθενείς στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου, συμπεριλαμβανομένων Βαθμού 3 σε 9 (1,9%) ασθενείς υπό IMFINZI έναντι 6 (2,6%) ασθενών υπό εικονικό φάρμακο και Βαθμού 5 (θανατηφόρας) σε 4 (0,8%) ασθενείς υπό IMFINZI έναντι 3 (1,3%) ασθενών υπό εικονικό φάρμακο. Ο διάμεσος χρόνος έως την πρώτη εμφάνιση στην ομάδα που έλαβε θεραπεία με IMFINZI ήταν 46 ημέρες (εύρος: 2-342 ημέρες) έναντι 57 ημερών (εύρος: 26-253 ημέρες) στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου. Στην ομάδα που έλαβε θεραπεία με IMFINZI, όλοι οι ασθενείς έλαβαν συστηματικά κορτικοστεροειδή, συμπεριλαμβανομένων 30 ασθενών που έλαβαν θεραπεία με υψηλή δόση κορτικοστεροειδών (τουλάχιστον 40 mg πρεδνιζόνης ή ισοδύναμο ανά ημέρα) και 2 ασθενείς έλαβαν επίσης
ινφλιξιμάμπη. Στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου, όλοι οι ασθενείς έλαβαν συστηματικά κορτικοστεροειδή, συμπεριλαμβανομένων 12 ασθενών, οι οποίοι έλαβαν θεραπεία με υψηλή δόση κορτικοστεροειδών και 1 ασθενής επίσης έλαβε κυκλοφωσφαμίδη και τακρόλιμους. Υποχώρηση επήλθε σε 29 ασθενείς στην ομάδα που έλαβε θεραπεία με IMFINZI έναντι 6 στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου.
Στη μελέτη ADRIATIC, σε ασθενείς με ΠΣ-ΜΚΚ (n=262 στο σκέλος του IMFINZI και n=265 στο σκέλος του εικονικού φαρμάκου), διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα πνευμονίτιδα ανέκυψε σε 31 (11,8%) ασθενείς στην ομάδα που έλαβε θεραπεία με IMFINZI και σε 8 (3,0%) ασθενείς στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου, συμπεριλαμβανομένων Βαθμού 3 σε 5 (1,9%) ασθενείς υπό IMFINZI έναντι 1 (0,4%) ασθενούς υπό εικονικό φάρμακο και Βαθμού 5 (θανατηφόρας) σε 1 (0,4%) ασθενή υπό IMFINZI. Ο διάμεσος χρόνος έως την πρώτη εμφάνιση στην ομάδα που έλαβε θεραπεία με IMFINZI ήταν 55 ημέρες (εύρος: 1-375 ημέρες) έναντι 65,5 ημερών (εύρος: 24-124 ημέρες) στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου. Στην ομάδα που έλαβε θεραπεία με IMFINZI, όλοι οι ασθενείς έλαβαν συστηματικά κορτικοστεροειδή, συμπεριλαμβανομένων
25 ασθενών που έλαβαν θεραπεία με υψηλή δόση κορτικοστεροειδών (τουλάχιστον 40 mg πρεδνιζόνης ή ισοδύναμο ανά ημέρα) και 1 ασθενής έλαβε επίσης ινφλιξιμάμπη. Στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου, όλοι οι ασθενείς έλαβαν συστηματικά κορτικοστεροειδή, συμπεριλαμβανομένων 7 ασθενών, οι οποίοι έλαβαν θεραπεία με υψηλή δόση κορτικοστεροειδών. Υποχώρηση επήλθε σε 18 ασθενείς στην ομάδα που έλαβε θεραπεία με IMFINZI έναντι 3 στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου.
Στη συνδυασμένη βάση δεδομένων ασφαλείας ασθενών για το IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη (n=2.280) διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα πνευμονίτιδα ανέκυψε σε 86 (3,8%) ασθενείς, συμπεριλαμβανομένων Βαθμού 3 σε 30 (1,3%) ασθενείς, Βαθμού 4 σε 1 (< 0,1%) ασθενή και Βαθμού 5 (θανατηφόρα) σε 7 (0,3%) ασθενείς. Ο διάμεσος χρόνος έως την πρώτη εμφάνιση ήταν 57 ημέρες (εύρος: 8-912 ημέρες). Όλοι οι ασθενείς έλαβαν συστηματικά κορτικοστεροειδή και 79 από τους 86 ασθενείς έλαβαν θεραπεία με υψηλή δόση κορτικοστεροειδών (τουλάχιστον 40 mg πρεδνιζόνης ή ισοδύναμο ανά ημέρα). Επτά ασθενείς έλαβαν επίσης άλλα ανοσοκατασταλτικά. Η θεραπεία διακόπηκε σε 39 ασθενείς. Υποχώρηση επήλθε σε 51 ασθενείς.
Στην ομάδα ΗΚΚ (n=462) διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα πνευμονίτιδα ανέκυψε σε 6 (1,3%) ασθενείς, συμπεριλαμβανομένων Βαθμού 3 σε 1 (0,2%) ασθενή και Βαθμού 5 (θανατηφόρα) σε 1 (0,2%) ασθενή. Ο διάμεσος χρόνος έως την πρώτη εμφάνιση ήταν 29 ημέρες (εύρος: 5-744 ημέρες). Έξι ασθενείς έλαβαν συστηματικά κορτικοστεροειδή και 5 από τους 6 ασθενείς έλαβαν θεραπεία με υψηλή δόση κορτικοστεροειδών (τουλάχιστον 40 mg πρεδνιζόνης ή ισοδύναμο ανά ημέρα). Ένας ασθενής έλαβε επίσης άλλα ανοσοκατασταλτικά. Η θεραπεία διακόπηκε σε 2 ασθενείς. Υποχώρηση επήλθε σε 3 ασθενείς.
Στη Μελέτη DUO-E, από τους 238 ασθενείς που έλαβαν χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα σε συνδυασμό με IMFINZI, ακολουθούμενο από IMFINZI σε συνδυασμό με ολαπαρίμπη (σκέλος χημειοθεραπείας με βάση την πλατίνα + IMFINZI + ολαπαρίμπη) διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα πνευμονίτιδα ανέκυψε σε 5 (2,1%) ασθενείς, συμπεριλαμβανομένων Βαθμού 3 σε 3 (1,3%) ασθενείς. Ο διάμεσος χρόνος έως την πρώτη εμφάνιση ήταν 85 ημέρες (εύρος: 65-321 ημέρες). Πέντε ασθενείς έλαβαν συστηματικά κορτικοστεροειδή, συμπεριλαμβανομένων 4 ασθενών που έλαβαν θεραπεία με υψηλή δόση κορτικοστεροειδών (τουλάχιστον 40 mg πρεδνιζόνης ή ισοδύναμο ανά ημέρα). Υποχώρηση επήλθε και στους 5 ασθενείς.
Διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα ηπατίτιδα
Στη συνδυασμένη βάση δεδομένων ασφαλείας με μονοθεραπεία IMFINZI διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα ηπατίτιδα ανέκυψε σε 120 (2,6%) ασθενείς, συμπεριλαμβανομένων Βαθμού 3 σε 70 (1,5%) ασθενείς, Βαθμού 4 σε 9 (0,2) ασθενείς και Βαθμού 5 (θανατηφόρα) σε 6 (0,1%) ασθενείς. Ο διάμεσος χρόνος έως την πρώτη εμφάνιση ήταν 36 ημέρες (εύρος: 1-644 ημέρες).
Ενενήντα τέσσερις από τους 120 ασθενείς έλαβαν θεραπεία με υψηλή δόση κορτικοστεροειδών (τουλάχιστον 40 mg πρεδνιζόνης ή ισοδύναμο ανά ημέρα). Εννέα ασθενείς έλαβαν επίσης θεραπεία με άλλα ανοσοκατασταλτικά συμπεριλαμβανομένης της μυκοφαινολάτης. Το IMFINZI διακόπηκε σε 30 ασθενείς. Υποχώρηση επήλθε σε 56 ασθενείς.
Στη συνδυασμένη βάση δεδομένων ασφαλείας ασθενών για το IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη (n=2.280) διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα ηπατίτιδα ανέκυψε σε 80 (3,5%) ασθενείς, συμπεριλαμβανομένων Βαθμού 3 σε 48 (2,1%) ασθενείς, Βαθμού 4 σε 8 (0,4%) ασθενείς και Βαθμού 5 (θανατηφόρα) σε 2 (< 0,1%) ασθενείς. Ο διάμεσος χρόνος έως την πρώτη εμφάνιση ήταν 36 ημέρες (εύρος: 1-533 ημέρες). Όλοι οι ασθενείς έλαβαν συστηματικά κορτικοστεροειδή και 68 από τους 80 ασθενείς έλαβαν θεραπεία με υψηλή δόση κορτικοστεροειδών (τουλάχιστον 40 mg πρεδνιζόνης ή ισοδύναμο ανά ημέρα). Οκτώ ασθενείς έλαβαν επίσης άλλα ανοσοκατασταλτικά. Η θεραπεία διακόπηκε σε 27 ασθενείς. Υποχώρηση επήλθε σε 47 ασθενείς.
Στην ομάδα ΗΚΚ (n=462) διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα ηπατίτιδα ανέκυψε σε 34 (7,4%) ασθενείς, συμπεριλαμβανομένων Βαθμού 3 σε 20 (4,3%) ασθενείς, Βαθμού 4 σε 1 (0,2%) ασθενή και Βαθμού 5 (θανατηφόρα) σε 3 (0,6%) ασθενείς. Ο διάμεσος χρόνος έως την πρώτη εμφάνιση ήταν 29 ημέρες (εύρος: 13-313 ημέρες). Όλοι οι ασθενείς έλαβαν συστηματικά κορτικοστεροειδή και 32 από τους 34 ασθενείς έλαβαν θεραπεία με υψηλή δόση κορτικοστεροειδών (τουλάχιστον 40 mg πρεδνιζόνης ή ισοδύναμο ανά ημέρα). Εννιά ασθενείς έλαβαν επίσης άλλα ανοσοκατασταλτικά. Η θεραπεία διακόπηκε σε 10 ασθενείς. Υποχώρηση επήλθε σε 13 ασθενείς.
Διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα κολίτιδα
Στη συνδυασμένη βάση δεδομένων ασφαλείας ασθενών που έλαβαν μονοθεραπεία με IMFINZI διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα κολίτιδα ή διάρροια ανέκυψαν σε 79 (1,7%) ασθενείς, συμπεριλαμβανομένων Βαθμού 3 σε 15 (0,3%) ασθενείς και Βαθμού 4 σε 2 (< 0,1%) ασθενείς. Ο διάμεσος χρόνος έως την πρώτη εμφάνιση ήταν 72 ημέρες (εύρος: 1-920 ημέρες). Πενήντα πέντε από τους 79 ασθενείς έλαβαν θεραπεία με υψηλή δόση κορτικοστεροειδών (τουλάχιστον 40 mg πρεδνιζόνης ή ισοδύναμο ανά ημέρα). Πέντε ασθενείς έλαβαν επίσης θεραπεία με άλλα ανοσοκατασταλτικά συμπεριλαμβανομένων της ινφλιξιμάμπης και της μυκοφαινολάτης. Το IMFINZI διακόπηκε σε 15 ασθενείς. Υποχώρηση επήλθε σε 54 ασθενείς.
Στη συνδυασμένη βάση δεδομένων ασφαλείας ασθενών για το IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη (n=2.280) διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα κολίτιδα ή διάρροια ανέκυψε σε 167 (7,3%) ασθενείς, συμπεριλαμβανομένων Βαθμού 3 σε 76 (3,3%) ασθενείς και Βαθμού 4 σε 3 (0,1%) ασθενείς. Ο διάμεσος χρόνος έως την πρώτη εμφάνιση ήταν 57 ημέρες (εύρος: 3-906 ημέρες). Όλοι οι ασθενείς έλαβαν συστηματικά κορτικοστεροειδή και 151 από τους 167 ασθενείς έλαβαν θεραπεία με υψηλή δόση κορτικοστεροειδών (τουλάχιστον 40 mg πρεδνιζόνης ή ισοδύναμο ανά ημέρα). Είκοσι δύο ασθενείς έλαβαν επίσης άλλα ανοσοκατασταλτικά. Η θεραπεία διακόπηκε σε 54 ασθενείς. Υποχώρηση επήλθε σε 141 ασθενείς.
Διάτρηση του εντέρου και διάτρηση του παχέος εντέρου αναφέρθηκαν όχι συχνά σε ασθενείς που έλαβαν IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη.
Στην ομάδα ΗΚΚ (n=462) διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα κολίτιδα ή διάρροια ανέκυψε σε 31 (6,7%) ασθενείς, συμπεριλαμβανομένων Βαθμού 3 σε 17 (3,7%) ασθενείς. Ο διάμεσος χρόνος έως την πρώτη εμφάνιση ήταν 23 ημέρες (εύρος: 2-479 ημέρες). Όλοι οι ασθενείς έλαβαν συστηματικά κορτικοστεροειδή και 28 από τους 31 ασθενείς έλαβαν θεραπεία με υψηλή δόση κορτικοστεροειδών (τουλάχιστον 40 mg πρεδνιζόνης ή ισοδύναμο ανά ημέρα). Τέσσερις ασθενείς έλαβαν επίσης άλλα ανοσοκατασταλτικά. Η θεραπεία διακόπηκε σε 5 ασθενείς. Υποχώρηση επήλθε σε 29 ασθενείς.
Διάτρηση του εντέρου παρατηρήθηκε σε ασθενείς που έλαβαν IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη (σπάνια) σε μελέτες εκτός της ομάδας ΗΚΚ.
Διαμεσολαβούμενες από το ανοσοποιητικό σύστημα ενδοκρινοπάθειες Διαμεσολαβούμενος από το ανοσοποιητικόυποθυρεοειδισμός
Στη συνδυασμένη βάση δεδομένων ασφαλείας ασθενών που έλαβαν μονοθεραπεία με IMFINZI διαμεσολαβούμενος από το ανοσοποιητικό σύστημα υποθυρεοειδισμός ανέκυψε σε 384 (8,3%) ασθενείς, συμπεριλαμβανομένων Βαθμού 3 σε 7 (0,2%) ασθενείς. Ο διάμεσος χρόνος έως την πρώτη εμφάνιση ήταν 90,5 ημέρες (εύρος: 1-951 ημέρες). Από τους 384 ασθενείς, 379 ασθενείς έλαβαν
θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης και 7 ασθενείς έλαβαν υψηλή δόση κορτικοστεροειδών (τουλάχιστον 40 mg πρεδνιζόνης ή ισοδύναμο ανά ημέρα) για διαμεσολαβούμενο από το ανοσοποιητικόυποθυρεοειδισμό. Το IMFINZI διακόπηκε σε έναν ασθενή λόγω διαμεσολαβούμενου από το ανοσοποιητικό υποθυρεοειδισμού. Υποχώρηση επήλθε σε 79 ασθενείς.
Στη συνδυασμένη βάση δεδομένων ασφαλείας ασθενών για το IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη (n=2.280) διαμεσολαβούμενος από το ανοσοποιητικό σύστημα υποθυρεοειδισμός ανέκυψε σε 209 (9,2%) ασθενείς, συμπεριλαμβανομένων Βαθμού 3 σε 6 (0,3%) ασθενείς. Ο διάμεσος χρόνος έως την πρώτη εμφάνιση ήταν 85 ημέρες (εύρος: 1-624 ημέρες). Δεκατρείς ασθενείς έλαβαν συστηματικά κορτικοστεροειδή και 8 από τους 13 ασθενείς έλαβαν θεραπεία με υψηλή δόση κορτικοστεροειδών (τουλάχιστον 40 mg πρεδνιζόνης ή ισοδύναμο ανά ημέρα). Η θεραπεία διακόπηκε σε 3 ασθενείς. Υποχώρηση επήλθε σε 52 ασθενείς. Ο διαμεσολαβούμενος από το ανοσοποιητικό σύστημα υποθυρεοειδισμός προηγήθηκε του διαμεσολαβούμενου από το ανοσοποιητικό σύστημα υπερθυρεοειδισμού σε 25 ασθενείς ή της διαμεσολαβούμενης από το ανοσοποιητικό σύστημα θυρεοειδίτιδας σε 2 ασθενείς.
Στην ομάδα ΗΚΚ (n=462) διαμεσολαβούμενος από το ανοσοποιητικό σύστημα υποθυρεοειδισμός ανέκυψε σε 46 (10,0%) ασθενείς. Ο διάμεσος χρόνος έως την πρώτη εμφάνιση ήταν 85 ημέρες (εύρος: 26-763 ημέρες). Ένας ασθενής έλαβε θεραπεία με υψηλή δόση κορτικοστεροειδών (τουλάχιστον
40 mg πρεδνιζόνης ή ισοδύναμο ανά ημέρα). Όλοι οι ασθενείς χρειάστηκαν άλλη θεραπεία συμπεριλαμβανομένης θεραπείας ορμονικής υποκατάστασης. Υποχώρηση επήλθε σε 6 ασθενείς. Ο διαμεσολαβούμενος από το ανοσοποιητικό σύστημα υποθυρεοειδισμός προηγήθηκε του διαμεσολαβούμενου από το ανοσοποιητικό σύστημα υπερθυρεοειδισμού σε 4 ασθενείς.
Διαμεσολαβούμενος από το ανοσοποιητικό υπερθυρεοειδισμός
Στη συνδυασμένη βάση δεδομένων ασφαλείας ασθενών που έλαβαν μονοθεραπεία με IMFINZI διαμεσολαβούμενος από το ανοσοποιητικό σύστημα υπερθυρεοειδισμός ανέκυψε σε 76 (1,6%) ασθενείς. Ο διάμεσος χρόνος έως την πρώτη εμφάνιση ήταν 43 ημέρες (εύρος: 1-253 ημέρες). Εβδομήντα ένας από τους 76 ασθενείς έλαβαν ιατρική θεραπεία (θειαμαζόλη, καρβιμιδαζόλη, προπυλοθειουρακίλη, υπερχλωρικό, αποκλειστές διαύλων ασβεστίου ή β-αποκλειστές), 15 ασθενείς έλαβαν συστηματικά κορτικοστεροειδή και 8 από τους 15 ασθενείς έλαβαν θεραπεία με υψηλή δόση συστηματικών κορτικοστεροειδών (τουλάχιστον 40 mg πρεδνιζόνης ή ισοδύναμο ανά ημέρα). Το IMFINZI διακόπηκε σε έναν ασθενή λόγω διαμεσολαβούμενου από το ανοσοποιητικό υπερθυρεοειδισμού. Υποχώρηση επήλθε σε 62 ασθενείς. Τριάντα ένας ασθενείς παρουσίασαν υποθυρεοειδισμό μετά από υπερθυρεοειδισμό.
Στη συνδυασμένη βάση δεδομένων ασφαλείας ασθενών για το IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη (n=2.280) διαμεσολαβούμενος από το ανοσοποιητικό σύστημα υπερθυρεοειδισμός ανέκυψε σε 62 (2,7%) ασθενείς, συμπεριλαμβανομένων Βαθμού 3 σε 5 (0,2%) ασθενείς. Ο διάμεσος χρόνος έως την πρώτη εμφάνιση ήταν 33 ημέρες (εύρος: 4-176 ημέρες). Δεκαοκτώ ασθενείς έλαβαν συστηματικά κορτικοστεροειδή και 11 από τους 18 ασθενείς έλαβαν θεραπεία με υψηλή δόση κορτικοστεροειδών (τουλάχιστον 40 mg πρεδνιζόνης ή ισοδύναμο ανά ημέρα). Πενήντα τρεις ασθενείς χρειάστηκαν άλλη θεραπεία (θειαμαζόλη, καρβιμιδαζόλη, προπυλοθειουρακίλη, υπερχλωρικό, αποκλειστές διαύλων ασβεστίου ή β-αποκλειστές). Ένας ασθενής διέκοψε τη θεραπεία λόγω υπερθυρεοειδισμού. Υποχώρηση επήλθε σε 47 ασθενείς.
Στην ομάδα ΗΚΚ (n=462) διαμεσολαβούμενος από το ανοσοποιητικό σύστημα υπερθυρεοειδισμός ανέκυψε σε 21 (4,5%) ασθενείς, συμπεριλαμβανομένων Βαθμού 3 σε 1 (0,2%) ασθενή. Ο διάμεσος χρόνος έως την πρώτη εμφάνιση ήταν 30 ημέρες (εύρος: 13-60 ημέρες). Τέσσερις ασθενείς έλαβαν συστηματικά κορτικοστεροειδή και όλοι οι τέσσερις ασθενείς έλαβαν θεραπεία με υψηλή δόση κορτικοστεροειδών (τουλάχιστον 40 mg πρεδνιζόνης ή ισοδύναμο ανά ημέρα). Είκοσι ασθενείς χρειάστηκαν άλλη θεραπεία (θειαμαζόλη, καρβιμιδαζόλη, προπυλοθειουρακίλη, υπερχλωρικό, αποκλειστές διαύλων ασβεστίου ή β-αποκλειστές). Ένας ασθενής διέκοψε τη θεραπεία λόγω υπερθυρεοειδισμού. Υποχώρηση επήλθε σε 17 ασθενείς.
Διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό θυρεοειδίτιδα
Στη συνδυασμένη βάση δεδομένων ασφαλείας ασθενών που έλαβαν μονοθεραπεία με IMFINZI διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα θυρεοειδίτιδα ανέκυψε σε 21 (0,5%) ασθενείς, συμπεριλαμβανομένης Βαθμού 3 σε 2 (< 0,1%) ασθενείς. Ο διάμεσος χρόνος έως την πρώτη εμφάνιση ήταν 57 ημέρες (εύρος: 14-217 ημέρες). Από τους 21 ασθενείς, 18 ασθενείς έλαβαν θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης και 3 ασθενείς έλαβαν υψηλή δόση κορτικοστεροειδών (τουλάχιστον 40 mg πρεδνιζόνης ή ισοδύναμο ανά ημέρα). Το IMFINZI διακόπηκε σε έναν ασθενή λόγω διαμεσολαβούμενης από το ανοσοποιητικό θυρεοειδίτιδας. Υποχώρηση επήλθε σε 8 ασθενείς. Πέντε ασθενείς παρουσίασαν υποθυρεοειδισμό μετά από θυρεοειδίτιδα.
Στη συνδυασμένη βάση δεδομένων ασφαλείας ασθενών για το IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη (n=2.280) διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα θυρεοειδίτιδα ανέκυψε σε 15 (0,7%) ασθενείς, συμπεριλαμβανομένων Βαθμού 3 σε 1 (< 0,1%) ασθενή. Ο διάμεσος χρόνος έως την πρώτη εμφάνιση ήταν 57 ημέρες (εύρος: 22-141 ημέρες). Πέντε ασθενείς έλαβαν συστηματικά κορτικοστεροειδή και 2 από τους 5 ασθενείς έλαβαν θεραπεία με υψηλή δόση κορτικοστεροειδών (τουλάχιστον 40 mg πρεδνιζόνης ή ισοδύναμο ανά ημέρα). Δεκατρείς ασθενείς χρειάστηκαν άλλη θεραπεία συμπεριλαμβανομένης θεραπείας ορμονικής υποκατάστασης, θειαμαζόλης, καρβιμιδαζόλης, προπυλοθειουρακίλης, υπερχλωρικού, αποκλειστών διαύλων ασβεστίου ή β-αποκλειστών. Κανένας ασθενής δεν διέκοψε τη θεραπεία λόγω διαμεσολαβούμενης από το ανοσοποιητικό σύστημα θυρεοειδίτιδας. Υποχώρηση επήλθε σε 5 ασθενείς.
Στην ομάδα ΗΚΚ (n=462) διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα θυρεοειδίτιδα ανέκυψε σε 6 (1,3%) ασθενείς. Ο διάμεσος χρόνος έως την πρώτη εμφάνιση ήταν 56 ημέρες (εύρος:
7-84 ημέρες). Δύο ασθενείς έλαβαν συστηματικά κορτικοστεροειδή και 1 από τους 2 ασθενείς έλαβε θεραπεία με υψηλή δόση κορτικοστεροειδών (τουλάχιστον 40 mg πρεδνιζόνης ή ισοδύναμο ανά ημέρα). Όλοι οι ασθενείς χρειάστηκαν άλλη θεραπεία συμπεριλαμβανομένης θεραπείας ορμονικής υποκατάστασης. Υποχώρηση επήλθε σε 2 ασθενείς.
Διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα επινεφριδιακή ανεπάρκεια
Στη συνδυασμένη βάση δεδομένων ασφαλείας με μονοθεραπεία IMFINZI διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα επινεφριδιακή ανεπάρκεια ανέκυψε σε 24 (0,5%) ασθενείς, συμπεριλαμβανομένης Βαθμού 3 σε 8 (0,2%) ασθενείς. Ο διάμεσος χρόνος έως την πρώτη εμφάνιση ήταν 157,5 ημέρες (εύρος: 20-547 ημέρες). Όλοι οι 24 ασθενείς έλαβαν συστηματικά κορτικοστεροειδή, 8 από τους 24 ασθενείς έλαβαν θεραπεία με υψηλή δόση κορτικοστεροειδών (τουλάχιστον 40 mg πρεδνιζόνης ή ισοδύναμο ανά ημέρα). Το IMFINZI διακόπηκε σε έναν ασθενή λόγω επινεφριδιακής ανεπάρκειας. Υποχώρηση επήλθε σε 6 ασθενείς.
Στη συνδυασμένη βάση δεδομένων ασφαλείας ασθενών για το IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη (n=2.280) διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα επινεφριδιακή ανεπάρκεια ανέκυψε σε 33 (1,4%) ασθενείς, συμπεριλαμβανομένων Βαθμού 3 σε 16 (0,7%) ασθενείς και Βαθμού 4 σε 1 (< 0,1%) ασθενή. Ο διάμεσος χρόνος έως την πρώτη εμφάνιση ήταν 105 ημέρες (εύρος: 20-428 ημέρες). Τριάντα δύο ασθενείς έλαβαν συστηματικά κορτικοστεροειδή και 10 από τους 32 ασθενείς έλαβαν θεραπεία με υψηλή δόση κορτικοστεροειδών (τουλάχιστον 40 mg πρεδνιζόνης ή ισοδύναμο ανά ημέρα). Η θεραπεία διακόπηκε σε έναν ασθενή. Υποχώρηση επήλθε σε 11 ασθενείς.
Στην ομάδα ΗΚΚ (n=462) διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα επινεφριδιακή ανεπάρκεια ανέκυψε σε 6 (1,3%) ασθενείς, συμπεριλαμβανομένων Βαθμού 3 σε 1 (0,2%) ασθενή. Ο διάμεσος χρόνος έως την πρώτη εμφάνιση ήταν 64 ημέρες (εύρος: 43-504 ημέρες). Όλοι οι ασθενείς έλαβαν συστηματικά κορτικοστεροειδή και 1 από τους 6 ασθενείς έλαβε θεραπεία με υψηλή δόση κορτικοστεροειδών (τουλάχιστον 40 mg πρεδνιζόνης ή ισοδύναμο ανά ημέρα). Υποχώρηση επήλθε σε 2 ασθενείς.
Διαμεσολαβούμενος από το ανοσοποιητικό σύστημα τύπου 1 σακχαρώδης διαβήτης
Στη συνδυασμένη βάση δεδομένων ασφαλείας ασθενών που έλαβαν μονοθεραπεία με IMFINZI διαμεσολαβούμενος από το ανοσοποιητικό σύστημα τύπου 1 σακχαρώδης διαβήτης ανέκυψε σε 5 (0,1%) ασθενείς, συμπεριλαμβανoμένων Βαθμού 3 σε 3 (0,1%) ασθενείς και Βαθμού 4 σε
1 (<0,1%) ασθενή. Ο χρόνος έως την πρώτη εμφάνιση ήταν 43 ημέρες (εύρος: 29-631 ημέρες). Και οι
πέντε ασθενείς χρειάστηκαν θεραπεία με ινσουλίνη. Το IMFINZI διακόπηκε μόνιμα σε έναν ασθενή. Ένας ασθενής ανάρρωσε και ένας ασθενής ανάρρωσε με επακόλουθα.
Στη συνδυασμένη βάση δεδομένων ασφαλείας ασθενών για το IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη (n=2.280) διαμεσολαβούμενος από το ανοσοποιητικό σύστημα τύπου 1 σακχαρώδης διαβήτης ανέκυψε σε 6 (0,3%) ασθενείς, συμπεριλαμβανομένων Βαθμού 3 σε 1 (< 0,1%) ασθενή και Βαθμού 4 σε 2 (< 0,1%) ασθενείς. Ο διάμεσος χρόνος έως την πρώτη εμφάνιση ήταν 58 ημέρες (εύρος: 7-220 ημέρες). Όλοι οι ασθενείς έλαβαν ινσουλίνη. Η θεραπεία διακόπηκε σε 1 ασθενή. Υποχώρηση επήλθε σε 1 ασθενή.
Διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα υποφυσίτιδα/υποϋποφυσισμός
Στη συνδυασμένη βάση δεδομένων ασφαλείας με μονοθεραπεία IMFINZI διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα υποφυσίτιδα/υποϋποφυσισμός ανέκυψε σε 6 (0,1%) ασθενείς, συμπεριλαμβανομένων Βαθμού 3 σε 5 (0,1%) ασθενείς. Ο χρόνος έως την πρώτη εμφάνιση για τα συμβάντα ήταν 85 ημέρες (εύρος: 44-225 ημέρες). Τρεις ασθενείς έλαβαν θεραπεία με υψηλή δόση κορτικοστεροειδών (τουλάχιστον 40 mg πρεδνιζόνης ή ισοδύναμο ανά ημέρα) και το IMFINZI διακόπηκε σε τρεις ασθενείς λόγω διαμεσολαβούμενης από το ανοσοποιητικό σύστημα υποφυσίτιδας/υποϋποφυσισμού και υποχώρηση επήλθε σε 1 ασθενή.
Στη συνδυασμένη βάση δεδομένων ασφαλείας ασθενών για το IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη (n=2.280) διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα υποφυσίτιδα/υποϋποφυσισμός ανέκυψε σε 16 (0,7%) ασθενείς, συμπεριλαμβανομένων Βαθμού 3 σε 8 (0,4%) ασθενείς. Ο διάμεσος χρόνος έως την πρώτη εμφάνιση για τα συμβάντα ήταν 123 ημέρες (εύρος: 63-388 ημέρες). Όλοι οι ασθενείς έλαβαν συστηματικά κορτικοστεροειδή και 8 από τους 16 ασθενείς έλαβαν θεραπεία με υψηλή δόση κορτικοστεροειδών (τουλάχιστον 40 mg πρεδνιζόνης ή ισοδύναμο ανά ημέρα).Τέσσερις ασθενείς χρειάστηκαν επίσης ενδοκρινική θεραπεία. Η θεραπεία διακόπηκε σε 2 ασθενείς. Υποχώρηση επήλθε σε 7 ασθενείς.
Στην ομάδα ΗΚΚ (n=462) διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα υποφυσίτιδα/υποϋποφυσισμός ανέκυψε σε 5 (1,1%) ασθενείς. Ο διάμεσος χρόνος έως την πρώτη εμφάνιση για τα συμβάντα ήταν 149 ημέρες (εύρος: 27-242 ημέρες). Τέσσερις ασθενείς έλαβαν συστηματικά κορτικοστεροειδή και 1 από τους 4 ασθενείς έλαβε θεραπεία με υψηλή δόση κορτικοστεροειδών (τουλάχιστον 40 mg πρεδνιζόνης ή ισοδύναμο ανά ημέρα). Τρεις ασθενείς χρειάστηκαν επίσης ενδοκρινική θεραπεία. Υποχώρηση επήλθε σε 2 ασθενείς.
Διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα νεφρίτιδα
Στη συνδυασμένη βάση δεδομένων ασφαλείας ασθενών που έλαβαν μονοθεραπεία με IMFINZI διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα νεφρίτιδα ανέκυψε σε 17 (0,4%) ασθενείς, συμπεριλαμβανομένης Βαθμού 3 σε 4 (0,1%) ασθενείς και Βαθμού 4 σε 1 (<0,1%) ασθενή. Ο διάμεσος χρόνος έως την πρώτη εμφάνιση ήταν 84 ημέρες (εύρος: 4-393 ημέρες). Δώδεκα ασθενείς έλαβαν θεραπεία με υψηλή δόση κορτικοστεροειδών (τουλάχιστον 40 mg πρεδνιζόνης ή ισοδύναμο ανά ημέρα) και 1 ασθενής έλαβε επίσης μυκοφαινολάτη. Το IMFINZI διακόπηκε σε 7 ασθενείς.
Υποχώρηση επήλθε σε 8 ασθενείς.
Στη συνδυασμένη βάση δεδομένων ασφαλείας ασθενών για το IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη (n=2.280) διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα νεφρίτιδα ανέκυψε σε 9 (0,4%) ασθενείς, συμπεριλαμβανομένων Βαθμού 3 σε 1 (< 0,1%) ασθενή. Ο διάμεσος χρόνος έως την πρώτη εμφάνιση ήταν 79 ημέρες (εύρος: 39-183 ημέρες). Όλοι οι ασθενείς έλαβαν συστηματικά κορτικοστεροειδή και 7 ασθενείς έλαβαν θεραπεία με υψηλή δόση κορτικοστεροειδών (τουλάχιστον 40 mg πρεδνιζόνης ή ισοδύναμο ανά ημέρα). Η θεραπεία διακόπηκε σε 3 ασθενείς.
Υποχώρηση επήλθε σε 5 ασθενείς.
Στην ομάδα ΗΚΚ (n=462) διαμεσολαβούμενη από το ανοσοποιητικό σύστημα νεφρίτιδα ανέκυψε σε 4 (0,9%) ασθενείς, συμπεριλαμβανομένων Βαθμού 3 σε 2 (< 0,4%) ασθενείς. Ο διάμεσος χρόνος έως την πρώτη εμφάνιση ήταν 53 ημέρες (εύρος: 26-242 ημέρες). Όλοι οι ασθενείς έλαβαν συστηματικά κορτικοστεροειδή και 3 από τους 4 ασθενείς έλαβαν θεραπεία με υψηλή δόση κορτικοστεροειδών
(τουλάχιστον 40 mg πρεδνιζόνης ή ισοδύναμο ανά ημέρα). Η θεραπεία διακόπηκε σε 2 ασθενείς. Υποχώρηση επήλθε σε 3 ασθενείς.
Διαμεσολαβούμενο από το ανοσοποιητικό σύστημα εξάνθημα
Στη συνδυασμένη βάση δεδομένων ασφαλείας ασθενών που έλαβαν μονοθεραπεία με IMFINZI διαμεσολαβούμενο από το ανοσοποιητικό σύστημα εξάνθημα ή δερματίτιδα (συμπεριλαμβανομένου του πεμφιγοειδούς) ανέκυψαν σε 74 (1,6%) ασθενείς, συμπεριλαμβανομένου Βαθμού 3 σε 20 (0,4%) ασθενείς. Ο διάμεσος χρόνος έως την πρώτη εμφάνιση ήταν 56 ημέρες (εύρος: 4-600 ημέρες).
Τριάντα εφτά από τους 74 ασθενείς έλαβαν θεραπεία με υψηλή δόση κορτικοστεροειδών (τουλάχιστον 40 mg πρεδνιζόνης ή ισοδύναμο ανά ημέρα). Το IMFINZI διακόπηκε σε 5 ασθενείς. Υποχώρηση επήλθε σε 46 ασθενείς.
Στη συνδυασμένη βάση δεδομένων ασφαλείας ασθενών για το IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη (n=2.280) διαμεσολαβούμενο από το ανοσοποιητικό σύστημα εξάνθημα ή δερματίτιδα (συμπεριλαμβανομένου του πεμφιγοειδούς) ανέκυψε σε 112 (4,9%) ασθενείς, συμπεριλαμβανομένων Βαθμού 3 σε 17 (0,7%) ασθενείς. Ο διάμεσος χρόνος έως την πρώτη εμφάνιση ήταν 35 ημέρες (εύρος: 1-778 ημέρες). Όλοι οι ασθενείς έλαβαν συστηματικά κορτικοστεροειδή και 57 από τους 112 ασθενείς έλαβαν θεραπεία με υψηλή δόση κορτικοστεροειδών (τουλάχιστον 40 mg πρεδνιζόνης ή ισοδύναμο ανά ημέρα). Η θεραπεία διακόπηκε σε 10 ασθενείς. Υποχώρηση επήλθε σε 65 ασθενείς.
Στην ομάδα ΗΚΚ (n=462) διαμεσολαβούμενο από το ανοσοποιητικό σύστημα εξάνθημα ή δερματίτιδα (συμπεριλαμβανομένου του πεμφιγοειδούς) ανέκυψε σε 26 (5,6%) ασθενείς, συμπεριλαμβανομένων Βαθμού 3 σε 9 (1,9%) ασθενείς και Βαθμού 4 σε 1 (0,2%) ασθενή. Ο διάμεσος χρόνος έως την πρώτη εμφάνιση ήταν 25 ημέρες (εύρος: 2-933 ημέρες). Όλοι οι ασθενείς έλαβαν συστηματικά κορτικοστεροειδή και 14 από τους 26 ασθενείς έλαβαν θεραπεία με υψηλή δόση κορτικοστεροειδών (τουλάχιστον 40 mg πρεδνιζόνης ή ισοδύναμο ανά ημέρα). Ένας ασθενής έλαβε άλλα ανοσοκατασταλτικά. Η θεραπεία διακόπηκε σε 3 ασθενείς. Υποχώρηση επήλθε σε 19 ασθενείς.
Στη Μελέτη DUO-E, από τους 238 ασθενείς που έλαβαν χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα σε συνδυασμό με IMFINZI, ακολουθούμενο από IMFINZI σε συνδυασμό με ολαπαρίμπη (σκέλος χημειοθεραπείας με βάση την πλατίνα + IMFINZI + ολαπαρίμπη) διαμεσολαβούμενο από το ανοσοποιητικό σύστημα εξάνθημα ανέκυψε σε 8 (3,4%) ασθενείς, συμπεριλαμβανομένων Βαθμού 3 σε 2 (0,8%) ασθενείς. Ο διάμεσος χρόνος έως την πρώτη εμφάνιση ήταν 155 ημέρες (εύρος: 2-308 ημέρες). Όλοι οι ασθενείς έλαβαν θεραπεία με υψηλή δόση κορτικοστεροειδών (τουλάχιστον 40 mg πρεδνιζόνης ή ισοδύναμο ανά ημέρα). Υποχώρηση επήλθε και στους 8 ασθενείς.
Σχετιζόμενες με την έγχυση αντιδράσεις
Στη συνδυασμένη βάση δεδομένων ασφαλείας ασθενών που έλαβαν μονοθεραπεία με IMFINZI σχετιζόμενες με την έγχυση αντιδράσεις ανέκυψαν σε 70 (1,5%) ασθενείς, συμπεριλαμβανομένων Βαθμού 3 σε 6 (0,1%) ασθενείς. Δεν υπήρξαν συμβάντα Βαθμού 4 ή 5.
Στη συνδυασμένη βάση δεδομένων ασφαλείας ασθενών για το IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη (n=2.280) σχετιζόμενες με την έγχυση αντιδράσεις ανέκυψαν σε 45 (2,0%) ασθενείς, συμπεριλαμβανομένων Βαθμού 3 σε 2 (< 0,1) ασθενείς. Δεν υπήρξαν συμβάντα Βαθμού 4 ή 5.
Στη Μελέτη DUO-E, από τους 238 ασθενείς που έλαβαν χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα σε συνδυασμό με IMFINZI, ακολουθούμενη από IMFINZI σε συνδυασμό με ολαπαρίμπη (σκέλος χημειοθεραπείας με βάση την πλατίνα + IMFINZI + ολαπαρίμπη), σχετιζόμενες με την έγχυση αντιδράσεις ανέκυψαν σε 13 (5,5%) ασθενείς, συμπεριλαμβανομένου Βαθμού 3 σε 1 (0,4%) ασθενή. Δεν υπήρξαν συμβάντα Βαθμού 4 ή 5.
Αμιγής Ερυθροκυτταρική Απλασία
Αμιγής Ερυθροκυτταρική Απλασία (PRCA) έχει αναφερθεί, όταν το IMFINZI χρησιμοποιήθηκε σε συνδυασμό με ολαπαρίμπη. Σε μια κλινική μελέτη ασθενών με καρκίνο του ενδομητρίου που έλαβαν
θεραπεία με IMFINZI σε συνδυασμό με ολαπαρίμπη, η συχνότητα εμφάνισης της PRCA ήταν 1,6%. Όλα τα συμβάντα ήταν Βαθμού 3 ή 4 κατά CTCAE. Τα συμβάντα ήταν διαχειρίσιμα μετά τη διακοπή τόσο του IMFINZI όσο και της ολαπαρίμπης. Η πλειονότητα των συμβάντων αντιμετωπίστηκε με μετάγγιση αίματος και ανοσοκαταστολή και αποκαταστάθηκε. Δεν υπήρξαν θανατηφόρα συμβάντα. Για τη διαχείριση βλ. παράγραφο 4.4.
Εργαστηριακά ευρήματα μη φυσιολογικά
Σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με IMFINZI ως μονοθεραπεία, το ποσοστό των ασθενών που εμφάνισαν μετατόπιση μη φυσιολογικών εργαστηριακών ευρημάτων Βαθμού 3 ή 4 σε σχέση με την αρχική εκτίμηση ήταν ως εξής: 3,7% για την αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης, 5,7% για την αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση, 0,9% για την αυξημένη κρεατινίνη αίματος, 4,8% για την αυξημένη αμυλάση και 8,2% για την αυξημένη λιπάση. Το ποσοστό των ασθενών που παρουσίασαν μετατόπιση της TSH σε σχέση με την αρχική εκτίμηση που ήταν ≤ ULN σε οποιοδήποτε βαθμό > ULN ήταν 20% και μετατόπιση της TSH σε σχέση με την αρχική εκτίμηση που ήταν ≥ LLN σε οποιοδήποτε βαθμό < LLN ήταν 18,2%.
Σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με IMFINZI σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία, το ποσοστό των ασθενών που εμφάνισε μετατόπιση μη φυσιολογικών εργαστηριακών ευρημάτων Βαθμού 3 ή 4 σε σχέση με την αρχική εκτίμηση ήταν ως εξής: 4,2% για την αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης, 3,4% για την αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση, 4,0% για την αυξημένη κρεατινίνη αίματος, 6,0% για την αυξημένη αμυλάση, 12,1% για την αυξημένη λιπάση και 2,3% για την αυξημένη χολερυθρίνη. Το ποσοστό των ασθενών που παρουσίασαν μετατόπιση της TSH σε σχέση με την αρχική εκτίμηση που ήταν ≤ ULN σε οποιοδήποτε βαθμό > ULN ήταν 22,8% και μετατόπιση της TSH σε σχέση με την αρχική εκτίμηση που ήταν ≥ LLN σε οποιοδήποτε βαθμό < LLN ήταν 22,6%.
Σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη και χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα, το ποσοστό των ασθενών που εμφάνισαν απόκλιση των φυσιολογικών εργαστηριακών ευρημάτων Βαθμού 3 ή 4 σε σχέση με την αρχική εκτίμηση ήταν ως εξής: 6,2% για την αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης, 5,2% για την αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση, 4,0% για την αυξημένη κρεατινίνη αίματος, 9,4% για την αυξημένη αμυλάση και 13,6% για την αυξημένη λιπάση. Το ποσοστό των ασθενών που παρουσίασαν απόκλιση της TSH σε σχέση με την αρχική εκτίμηση που ήταν ≤ ULN έως > ULN ήταν 24,8% και απόκλιση της TSH σε σχέση με την αρχική εκτίμηση που ήταν ≥ LLN έως < LLN ήταν 32,9%.
Σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη, το ποσοστό των ασθενών που εμφάνισαν απόκλιση μη φυσιολογικών εργαστηριακών ευρημάτων Βαθμού 3 ή 4 σε σχέση με την αρχική εκτίμηση ήταν ως εξής: 5,1% για την αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης, 5,98% για την αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση, 1,0% για την αυξημένη κρεατινίνη αίματος, 5,9% για την αυξημένη αμυλάση και 11,3% για την αυξημένη λιπάση. Το ποσοστό των ασθενών που παρουσίασαν απόκλιση της TSH σε σχέση με την αρχική εκτίμηση που ήταν ≤ ULN έως
-
ULN ήταν 4,2% και απόκλιση της TSH σε σχέση με την αρχική εκτίμηση που ήταν ≥ LLN έως
< LLN ήταν 17,2%.
Σε ασθενείς που έλαβαν χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα σε συνδυασμό με IMFINZI, ακολουθούμενη από IMFINZI σε συνδυασμό με ολαπαρίμπη (σκέλος χημειοθεραπείας με βάση την πλατίνα + IMFINZI + ολαπαρίμπη), το ποσοστό των ασθενών που εμφάνισαν απόκλιση μη φυσιολογικών εργαστηριακών ευρημάτων Βαθμού 3 ή 4 σε σχέση με την αρχική εκτίμηση ήταν ως εξής: 3,8% για την αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης, 3,4% για την αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση και 1,7% για την αυξημένη κρεατινίνη του αίματος. Το ποσοστό των ασθενών που εμφάνισαν απόκλιση της TSH σε σχέση με την αρχική εκτίμηση που ήταν ≤ ULN σε > ULN ήταν 28,6% και απόκλιση της TSH σε σχέση με την αρχική εκτίμηση που ήταν ≥ LLN σε < LLN ήταν 20,1%.
Ανοσογονικότητα
Η ανοσογονικότητα του IMFINZI ως μονοθεραπεία βασίζεται σε συγκεντρωτικά δεδομένα από 3.069 ασθενείς, οι οποίοι έλαβαν θεραπεία με IMFINZI 10 mg/kg κάθε 2 εβδομάδες ή 20 mg/kg κάθε 4
εβδομάδες ως μονοθεραπεία και ήταν αξιολογήσιμοι για την παρουσία αντισωμάτων κατά του φαρμάκου (ADAs). Ογδόντα τέσσερις ασθενείς (2,7%) που εξετάστηκαν ήταν θετικοί στην ανίχνευση ADAs στη θεραπεία. Εξουδετερωτικά αντισώματα (nAb) κατά της δουρβαλουμάμπης ανιχνεύθηκαν στο 0,5% (16/3.069) των ασθενών. Η παρουσία ADAs δεν είχε κλινικά σημαντική επίδραση στη φαρμακοκινητική ή στην ασφάλεια. Δεν υπάρχει επαρκής αριθμός ασθενών για τον προσδιορισμό της επίδρασης των ADA στην αποτελεσματικότητα.
Στις πολλαπλές μελέτες φάσης ΙΙΙ, σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με IMFINZI σε συνδυασμό με άλλους θεραπευτικούς παράγοντες, 0% έως 10,1% των ασθενών ανέπτυξαν ADAs που προέκυψαν από τη θεραπεία. Εξουδετερωτικά αντισώματα κατά της δουρβαλουμάμπης ανιχνεύθηκαν σε 0% έως 1,7% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με IMFINZI σε συνδυασμό με άλλους θεραπευτικούς παράγοντες. Η παρουσία των ADAs δεν είχε φαινομενική επίδραση στη φαρμακοκινητική ή την ασφάλεια.
Ηλικιωμένοι
Δεν αναφέρθηκαν συνολικά διαφορές στην ασφάλεια μεταξύ των ηλικιωμένων (≥ 65 ετών) και των νεότερων ασθενών.
Στις μελέτες PACIFIC, ADRIATIC, CASPIAN, TOPAZ-1, HIMALAYA, NIAGARA και
MATTERHORN τα δεδομένα ασφάλειας για ασθενείς ηλικίας 75 ετών και άνω είναι πολύ περιορισμένα για την εξαγωγή συμπεράσματος σε αυτό τον πληθυσμό.
Στη μελέτη POSEIDON σε ασθενείς με μεταστατικό ΜΜΚΠ που έλαβαν θεραπεία πρώτης γραμμής, αναφέρθηκαν ορισμένες διαφορές στην ασφάλεια μεταξύ ηλικιωμένων (≥ 65 ετών) και νεοτέρων ασθενών. Τα δεδομένα ασφάλειας από ασθενείς ηλικίας 75 ετών ή μεγαλύτερων περιορίζονται σε συνολικά 74 ασθενείς. Υπήρξε υψηλότερη συχνότητα σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών και διακοπή οποιασδήποτε θεραπείας της μελέτης λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών σε 35 ασθενείς ηλικίας 75 ετών ή μεγαλύτερων που έλαβαν θεραπεία με IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη και χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα (45,7% και 28,6% αντίστοιχα) σε σχέση με 39 ασθενείς ηλικίας 75 ετών ή μεγαλύτερων που έλαβαν χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα μόνο (35,9% και 20,5%, αντίστοιχα).
Σε ασθενείς με εξαιρέσιμο ΜΜΚΠ στη μελέτη AEGEAN, αναφέρθηκαν κάποιες διαφορές στην ασφάλεια μεταξύ ηλικιωμένων (≥ 65 ετών) και νεότερων ασθενών. Τα δεδομένα ασφάλειας από ασθενείς ηλικίας 75 ετών και άνω περιορίζονται σε 86 ασθενείς και στα δύο σκέλη θεραπείας. Υπήρχε μεγαλύτερη συχνότητα σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών σε ασθενείς ηλικίας 75 ετών και άνω που έλαβαν IMFINZI σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία σε σύγκριση με ασθενείς που έλαβαν μόνο χημειοθεραπεία (26,5% έναντι 10,8%, αντίστοιχα). Υπήρχε μεγαλύτερη συχνότητα διακοπής οποιασδήποτε θεραπείας της μελέτης λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών σε ασθενείς ηλικίας 75 ετών και άνω που έλαβαν IMFINZI σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία σε σύγκριση με ασθενείς που έλαβαν μόνο χημειοθεραπεία (16,3% έναντι 8,1%, αντίστοιχα).
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.
Φαρμακολογικές ιδιότητες - IMFINZI 50MG/ML
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντινεοπλασματικοί παράγοντες, μονοκλωνικά αντισώματα και συζεύγματα αντισώματος-φαρμάκου, PD-1/PDL-1 (Πρωτεΐνη 1 προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου/συνδέτης θανάτου 1) αναστολείς, κωδικός ATC: L01FF03.
Μηχανισμός δράσης
Η έκφραση της πρωτεΐνης συνδέτη προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου-1 (PD-L1) είναι μία προσαρμοζόμενη ανοσολογική ανταπόκριση που βοηθά τους όγκους να αποφεύγουν την ανίχνευση και την εξάλειψη από το ανοσοποιητικό σύστημα. Ο PD-L1 μπορεί να επαχθεί από φλεγμονώδη σήματα (π.χ. IFN-γ) και μπορεί να εκφραστεί τόσο σε καρκινικά κύτταρα όσο και σε σχετιζόμενα με τον όγκο ανοσοκύτταρα στο μικροπεριβάλλον του όγκου. Ο PD-L1 αποκλείει τη λειτουργία και την ενεργοποίηση των Τ-κυττάρων μέσω αλληλεπίδρασης με τους υποδοχείς PD-1 και CD80 (B7.1). Με τη σύνδεση στους υποδοχείς του, ο PD-L1 επηρεάζει αρνητικά την κυτταροτοξική δραστικότητα των Τ-κυττάρων, τον πολλαπλασιασμό τους και την παραγωγή κυτοκινών.
Η δουρβαλουμάμπη είναι ένα πλήρως ανθρωποποιημένο μονοκλωνικό αντίσωμα ανοσοσφαιρίνης G1 κάπα (IgG1κ) που αποκλείει εκλεκτικά την αλληλεπίδραση του PD-L1 με τους PD-1 και CD80 (B7.1). Η δουρβαλουμάμπη δεν επάγει εξαρτώμενη από το αντίσωμα κυτταρομεσολαβούμενη κυτταροτοξικότητα (ADCC). Ο εκλεκτικός αποκλεισμός των αλληλεπιδράσεων PD-L1/PD-1 και
PD-L1/CD80 ενισχύει τις αντικαρκινικές ανοσολογικές ανταποκρίσεις και αυξάνει την ενεργοποίηση των Τ-κυττάρων.
Ο συνδυασμός της τρεμελιμουμάμπης, ενός αναστολέα του CTLA-4 και της δουρβαλουμάμπης, ενός αναστολέα του PD-L1, δρα για να ενισχύει την αντικαρκινική ενεργοποίηση των Τ-κυττάρων και τη λειτουργία της ανοσολογικής απόκρισης σε πολλαπλά στάδια που έχει ως αποτέλεσμα βελτιωμένες αντικαρκινικές αποκρίσεις. Σε μοντέλα συγγενούς όγκου ποντικού, ο διπλός αποκλεισμός των PD-L1 και CTLA-4 οδήγησε σε ενισχυμένη αντικαρκινική δράση.
Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια
Οι δόσεις δουρβαλουμάμπης 10 mg/kg κάθε 2 εβδομάδες, 1.120 mg κάθε 3 εβδομάδες ή 1.500 mg κάθε 4 εβδομάδες αξιολογήθηκαν σε κλινικές μελέτες ΜΜΚΠ, ΕΣ-ΜΚΠ και καρκίνου ενδομητρίου. Με βάση τη μοντελοποίηση και την προσομοίωση της έκθεσης, της σχέσης ασφάλειας-έκθεσης και των συγκρίσεων των δεδομένων έκθεσης-αποτελεσματικότητας, δεν υπάρχουν αναμενόμενες κλινικά σημαντικές διαφορές στην αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια μεταξύ των δόσεων δουρβαλουμάμπης 10 mg/kg κάθε 2 εβδομάδες, 1.120 mg κάθε 3 εβδομάδες ή 1.500 mg κάθε 4 εβδομάδες.
Εξαιρέσιμος ΜΜΚΠ – Μελέτη AEGEAN
Η AEGEAN ήταν μια τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, πολυκεντρική μελέτη Φάσης ΙΙΙ που σχεδιάστηκε για να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα του IMFINZI σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα ως νεοεπικουρική αγωγή, συνεχιζόμενη ακολούθως ως μονοθεραπεία με IMFINZI μετά τη χειρουργική επέμβαση, σε ασθενείς με εξαιρέσιμο ΜΜΚΠ.
Τα ακόλουθα κριτήρια επιλογής προσδιορίζουν τους ασθενείς σε υψηλό κίνδυνο υποτροπής οι οποίοι περιλαμβάνονται στη θεραπευτική ένδειξη και που αντικατοπτρίζουν έναν πληθυσμό ασθενών με Στάδιο ΙΙΑ έως επιλεγμένο στάδιο ΙΙΙΒ σύμφωνα με το σύστημα σταδιοποίησης AJCC/UICC, 8η έκδοση:
-
κάθε ασθενής με μέγεθος όγκου ≥ 4 cm.
-
κάθε ασθενής με νόσο N1 ή N2 (ανεξάρτητα από το μέγεθος του πρωτοπαθούς όγκου), συμπεριλαμβανομένης της N2 νόσου πολλαπλών σταθμών.
-
ασθενείς με πολλαπλούς οζώδεις όγκους στον ίδιο λοβό ή όγκους που περιλαμβάνουν τον κύριο βρόγχο ή όγκους που εισβάλλουν στον σπλαχνικό υπεζωκότα, το θωρακικό τοίχωμα (συμπεριλαμβανομένων των όγκων του τοιχωματικού υπεζωκότα και της κορυφής του
πνεύμονα), το φρενικό νεύρο ή το ινώδες πέταλο περικαρδίου ή όγκους που σχετίζονται με ατελεκτασία ή αποφρακτική πνευμονίτιδα που εκτείνεται έως την περιοχή πνευμονικής πύλης ή αφορά μέρος ή ολόκληρο τον πνεύμονα.
Στη μελέτη εντάχθηκαν ασθενείς που δεν είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία με τεκμηριωμένο πλακώδες ή μη πλακώδες ΜΜΚΠ και χωρίς προηγούμενη έκθεση σε ανοσο-επαγόμενη θεραπεία, κατάσταση λειτουργικότητας κατά WHO/ECOG 0 ή 1 και τουλάχιστον μία βλάβη στόχο κατά RECIST 1.1. Πριν από την τυχαιοποίηση, οι ασθενείς είχαν επιβεβαιωμένη κατάσταση έκφρασης του PD-L1 στον όγκο χρησιμοποιώντας τη δοκιμασία VENTANA PD-L1 (SP263).
Η μελέτη απέκλειε ασθενείς με ενεργή ή προηγούμενη τεκμηριωμένη αυτοάνοση νόσο ή με χρήση ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων εντός 14 ημερών από την πρώτη δόση της δουρβαλουμάμπης. Ο πληθυσμός της μελέτης για ανάλυση αποτελεσματικότητας (τροποποιημένος ως προς την πρόθεση θεραπείας [mITT]) απέκλεισε ασθενείς με γνωστές μεταλλάξεις EGFR ή αναδιατάξεις ALK. Μετά από τροποποίηση του πρωτοκόλλου, επιβλήθηκε ο τοπικός έλεγχος ALK (εκτός εάν υπήρχε πλακώδης ιστολογία) και ο κεντρικός έλεγχος EGFR. Υπήρχαν 51 ασθενείς με μεταλλάξεις EGFR και 11 ασθενείς με αναδιατάξεις ALK που τυχαιοποιήθηκαν και υποβλήθηκαν σε θεραπεία εντός της μελέτης. Ωστόσο, αυτοί οι ασθενείς δεν συμπεριλήφθηκαν στην ανάλυση αποτελεσματικότητας mITT και δεν μπορούν να εξαχθούν αξιόπιστα συμπεράσματα σχετικά με ασθενείς με μεταλλάξεις EGFR ή αναδιατάξεις ALK.
Η τυχαιοποίηση στρωματοποιήθηκε με βάση το στάδιο της νόσου (Στάδιο II έναντι Σταδίου III) και με βάση την κατάσταση έκφρασης του PD-L1 (TC < 1% έναντι TC ≥ 1%).
Μετεγχειρητική ακτινοθεραπεία (PORT) επετράπη για ασθενείς για τους οποίους ενδείκνυται σύμφωνα με τις τοπικές οδηγίες. Η PORT θα έπρεπε να ξεκινήσει εντός 8 εβδομάδων από τη χειρουργική επέμβαση και η επικουρική αγωγή με δουρβαλουμάμπη/εικονικό φάρμακο θα έπρεπε στη συνέχεια να είχε ξεκινήσει εντός 3 εβδομάδων από την ολοκλήρωση της PORT.
Στη μελέτη AEGEAN τυχαιοποιήθηκαν 802 ασθενείς σε αναλογία 1:1 για να λάβουν περιεγχειρητικά IMFINZI (Σκέλος 1) ή εικονικό φάρμακο (Σκέλος 2) σε συνδυασμό με νεοεπικουρική χημειοθεραπεία. Η μετάβαση από το ένα σκέλος της μελέτης στο άλλο δεν επιτρεπόταν.
-
Σκέλος 1: IMFINZI 1.500 mg + χημειοθεραπεία κάθε 3 εβδομάδες για έως 4 κύκλους πριν από τη χειρουργική επέμβαση, ακολουθούμενη από IMFINZI 1.500 mg κάθε 4 εβδομάδες για έως 12 κύκλους μετά από τη χειρουργική επέμβαση.
-
Σκέλος 2: Εικονικό φάρμακο + χημειοθεραπεία κάθε 3 εβδομάδες για έως 4 κύκλους πριν από τη χειρουργική επέμβαση, ακολουθούμενη από Εικονικό φάρμακο κάθε 4 εβδομάδες για έως 12 κύκλους μετά από τη χειρουργική επέμβαση.
Στα 2 σκέλη θεραπείας. οι ασθενείς έλαβαν ένα από τα ακόλουθα σχήματα χημειοθεραπείας με βάση την ιστολογία:
-
Πλακώδης ΜΜΚΠ
-
Καρβοπλατίνη + πακλιταξέλη: καρβοπλατίνη AUC 6 και πακλιταξέλη 200 mg/m2 μέσω ενδοφλέβιας (IV) έγχυσης την Ημέρα 1 κάθε κύκλου 3-εβδομάδων, για
4 κύκλους.
-
-
Πλακώδης ΜΜΚΠ
-
Σισπλατίνη + γεμσιταβίνη: σισπλατίνη 75 mg/m2 μέσω IV έγχυσης την Ημέρα 1 κάθε κύκλου 3-εβδομάδων, για 4 κύκλους, και γεμσιταβίνη 1.250 mg/m2 μέσω IV έγχυσης την Ημέρα 1 και την Ημέρα 8 κάθε κύκλου 3-εβδομάδων, για 4 κύκλους.
-
-
Μη πλακώδης ΜΜΚΠ
-
πεμετρεξέδη + σισπλατίνη: πεμετρεξέδη 500 mg/m2 και σισπλατίνη 75 mg/m2 μέσω IV έγχυσης την Ημέρα 1 κάθε κύκλου 3-εβδομάδων, για 4 κύκλους
-
-
Μη πλακώδης ΜΜΚΠ
-
πεμετρεξέδη + καρβοπλατίνη: πεμετρεξέδη 500 mg/m2 και καρβοπλατίνη AUC 5 μέσω IV έγχυσης την Ημέρα 1 κάθε κύκλου 3-εβδομάδων, για 4 κύκλους.
-
Σε περίπτωση δυσμενούς ανοχής, οι ασθενείς θα μπορούσαν να μεταβούν από θεραπεία με σισπλατίνη σε καρβοπλατίνη σε οποιοδήποτε σημείο και σε ασθενείς με συννοσηρότητες ή που δεν μπορούν να ανεχθούν τη σισπλατίνη κατά την κρίση των Ερευνητών, η καρβοπλατίνη AUC 5 θα μπορούσε να χορηγηθεί από τον κύκλο 1.
Πραγματοποιήθηκε αξιολόγηση του όγκου κατά RECIST 1.1 κατά την έναρξη, και μετά την ολοκλήρωση της νεοεπικουρικής περιόδου (πριν από τη χειρουργική επέμβαση). Η πρώτη μετεγχειρητική αξονική/μαγνητική τομογραφία θώρακα και κοιλίας (συμπεριλαμβανομένων ολόκληρου του ήπατος και των δύο επινεφριδίων) λήφθηκε 5 εβδομάδες ± 2 εβδομάδες μετά τη χειρουργική επέμβαση και πριν, αλλά όσο το δυνατόν πιο κοντά στην έναρξη της επικουρικής αγωγής. Στη συνέχεια, οι εκτιμήσεις του όγκου πραγματοποιούνταν κάθε 12 εβδομάδες (σε σχέση με την ημερομηνία της χειρουργικής επέμβασης) έως την εβδομάδα 48, κάθε 24 εβδομάδες (σε σχέση με την ημερομηνία της χειρουργικής επέμβασης) έως την εβδομάδα 192 (περίπου 4 χρόνια) και στη συνέχεια κάθε 48 εβδομάδες (σε σχέση με την ημερομηνία της χειρουργικής επέμβασης) από εκεί και μετά μέχρι τον ορισμό ακτινολογικού PD κατά RECIST 1.1, την ανάκληση της συναίνεσης ή τον θάνατο. Αξιολογήσεις επιβίωσης πραγματοποιήθηκαν τον μήνα 2, 3 και 4 μετά τη διακοπή της θεραπείας και στη συνέχεια κάθε 2 μήνες έως τον μήνα 12 και εν συνεχεία κάθε 3 μήνες.
Τα πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία της μελέτης ήταν το ποσοστό πλήρους παθολογοανατομικής ανταπόκρισης (pCR) μέσω τυφλοποιημένης κεντρικής παθολογοανατομικής αξιολόγησης, και η επιβίωση ελεύθερη συμβάντος (EFS) από την ανεξάρτητη κεντρική επιτροπή αξιολόγησης (BICR). Η συνολική επιβίωση (OS) ήταν ένα βασικό δευτερεύον καταληκτικό σημείο.
Η ανάλυση αποτελεσματικότητας διεξήχθη με βάση 740 ασθενείς στον πληθυσμό mITT: 366 ασθενείς στο Σκέλος 1 και 374 ασθενείς στο Σκέλος 2. Τα δημογραφικά στοιχεία και τα χαρακτηριστικά της νόσου του πληθυσμού κατά την έναρξη ήταν ως εξής: άνδρες (71,6%), γυναίκες (28,4%),
ηλικίας ≥ 65 ετών (51,6%), διάμεση ηλικία 65 έτη (εύρος: 30 έως 88), WHO/ECOG PS 0 (68,4%),
WHO/ECOG PS 1 (31,6), Λευκοί (53,6%), Ασιάτες (41,5%), Μαύροι ή Αφροαμερικανοί (0,9%), Ινδιάνοι Αμερικής ή Ιθαγενείς της Αλάσκας (1,4%), Άλλες Φυλές (2,6%), Ισπανόφωνοι ή Λατίνοι (16,1%), Μη Ισπανόφωνοι ή Λατίνοι (83,9%), ενεργοί ή πρώην καπνιστές (85,5%), ασθενείς που δεν υπήρξαν ποτέ καπνιστές (14,5%), πλακώδης ιστολογία (48,6%) και μη πλακώδης ιστολογία (50,7%), Σταδίου II (28,4%), Σταδίου III (71,6%), κατάσταση έκφρασης PD-L1 TC ≥ 1% (66,6%), κατάσταση έκφρασης PD-L1 TC < 1% (33,4%).
Στον πληθυσμό mITT, υπήρχαν 295 (80,6%) ασθενείς στο Σκέλος 1 που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση με πρόθεση την ίαση σε σύγκριση με 302 (80,7%) ασθενείς στο Σκέλος 2. Ο αριθμός των ασθενών που υποβλήθηκαν σε PORT ήταν 26 (7,1%) στο Σκέλος 1 και 24 (6,4%) στο Σκέλος 2.
Στην αρχική (προκαθορισμένη) ανάλυση EFS (Ημερομηνία αποκοπής των δεδομένων (DCO): 10 Νοεμβρίου 2022), με ωριμότητα 31,9% και διάμεση παρακολούθηση EFS σε λογοκριμένους ασθενείς 11,7 μηνών, η μελέτη έδειξε στατιστικά σημαντική βελτίωση στο σκέλος του IMFINZI σε σύγκριση με το σκέλος του εικονικού φαρμάκου [HR=0,68 (95% CI: 0,53, 0,88), p=0,003902].
Στην επικαιροποιημένη (προκαθορισμένη) ανάλυση EFS (DCO: 10 Μαΐου 2024), η διάμεση παρακολούθηση EFS σε λογοκριμένους ασθενείς ήταν 25,9 μήνες. Σε αυτήν την ανάλυση, η συνολική επιβίωση (OS) δεν ελέγχθηκε επίσημα για στατιστική σημασία· το HR για την OS ήταν 0,89 (95% CI: 0,70, 1,14) για το σκέλος του IMFINZI σε σύγκριση με το σκέλος του εικονικού φαρμάκου.
Πίνακας 5. Δεδομένα αποτελεσματικότητας για τη μελέτη AEGEAN (mITT)| IMFINZI +χημειοθεραπεία (N=366) | Εικονικό φάρμακο + χημειοθεραπεία (N=374) | |
| EFSα,γ | ||
| Αριθμός των συμβάντων, n (%) | 124 (33,9) | 165 (44,1) |
| Διάμεση EFS (95% CI) (μήνες) | NR (42,3, NR) | 30 (20,6, NR) |
| IMFINZI +χημειοθεραπεία (N=366) | Εικονικό φάρμακο + χημειοθεραπεία (N=374) | |
| Αναλογία κινδύνου (95% CI) | 0,69 (0,55, 0,88) | |
| pCRα,β,γ | ||
| Αριθμός ασθενών με ανταπόκριση | 63 | 16 |
| Ρυθμός ανταπόκρισης, % (95% CI) | 17,21 (13,49, 21,48) | 4,28 (2,46, 6,85) |
| Διαφορά στις αναλογίες, % (95% CI) | 12,96 (8,67, 17,57) | |
α Τα αποτελέσματα βασίζονται στην επικαιροποιημένη (προκαθορισμένη) ανάλυση EFS (DCO: 10 Μαΐου 2024) και την τελική ανάλυση της pCR (DCO: 10 Νοεμβρίου 2022).
β Με βάση μία προκαθορισμένη ενδιάμεση ανάλυση pCR (DCO: 14 Ιανουαρίου 2022) σε n=402, το ποσοστό pCR ήταν στατιστικά σημαντικό (p=0,000036) σε σύγκριση με επίπεδο σημαντικότητας 0,0082%.
γ Η αμφίπλευρη p-τιμή για την pCR υπολογίστηκε με βάση μία στρωματοποιημένη δοκιμασία CMH. Η αμφίπλευρη p-τιμή για την EFS υπολογίστηκε με βάση μία δοκιμασία στρωματοποιημένης λογαριθμικής κατάταξης. Οι παράγοντες στρωματοποίησης περιλάμβαναν την PD-L1 και το στάδιο της νόσου κατά την έναρξη. Το όριο για τη δήλωση στατιστικής σημαντικότητας για καθένα από τα καταληκτικά σημεία αποτελεσματικότητας προσδιορίστηκε με βάση μια συνάρτηση δαπάνης παραμέτρου α Lan-DeMets με όριο τύπου O'Brien Fleming (EFS=0,9899%, pCR=0,0082%, αμφίπλευρη).
Πιθανότητα επιβίωσης ελεύθερης συμβάντος
Εικόνα 1. Καμπύλη Kaplan Meier της επικαιροποιημένης ανάλυσης EFS (DCO: 10 Μαΐου 2024)Διάμεση EFS σε μήνες (95% CI) IMFINZI + SoC NR (42,3, NR)
Εικονικό φάρμακο + SoC 30 (20,6, NR) HR (95% CI): 0,69 (0,55, 0,88)
IMFINZI + SoC
Εικονικό φάρμακο + SoC
Χρόνος από την τυχαιοποίηση (μήνες)
| 366 | 337 | 276 | 240 | 219 | 201 | 194 | 179 | 172 | 128 | 121 | 76 | 67 | 48 | 36 | 29 | 6 | 4 | 4 | 4 | 0 | 0 | 0 |
| 374 | 338 | 261 | 225 | 201 | 176 | 172 | 151 | 142 | 93 | 83 | 57 | 53 | 36 | 32 | 25 | 8 | 3 | 2 | 2 | 0 | 0 | 0 |
Αριθμός ασθενών σε κίνδυνο
IMFINZI + SoC
Εικονικό φάρμακο + SoC
ΜΜΚΠ – Μελέτη PACIFIC
Η αποτελεσματικότητα του IMFINZI αξιολογήθηκε στη μελέτη PACIFIC, μια τυχαιοποιημένη, διπλά-τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, πολυκεντρική μελέτη σε 713 ασθενείς με τοπικά
προχωρημένο, ανεγχείρητο ΜΜΚΠ. Οι ασθενείς είχαν ολοκληρώσει τουλάχιστον 2 κύκλους πλήρους χημειοθεραπείας με βάση την πλατίνα και ακτινοθεραπεία εντός 1 έως 42 ημερών πριν από την έναρξη της μελέτης και είχαν κατάσταση απόδοσης κατά ECOG 0 ή 1. Ενενήντα δύο τοις εκατό των ασθενών είχαν λάβει συνολική δόση 54 έως 66 Gy ακτινοβολίας. Η μελέτη απέκλεισε την ένταξη ασθενών, των οποίων η νόσος είχε εξελιχθεί μετά από χημειο-ακτινοθεραπεία, ασθενών με προηγούμενη έκθεση σε οποιοδήποτε αντίσωμα anti-PD-1 ή anti-PD-L1, ασθενών με ενεργή ή προηγούμενα επιβεβαιωμένη αυτοάνοση νόσο εντός 2 ετών από την έναρξη της μελέτης, με ιστορικό ανοσοανεπάρκειας, με ιστορικό σοβαρών διαμεσολαβούμενων από το ανοσοποιητικό σύστημα ανεπιθύμητων ενεργειών, με ιατρικές καταστάσεις που έχρηζαν συστηματικής ανοσοκαταστολής,
εκτός από τη φυσιολογική δόση συστηματικών κορτικοστεροειδών, με ενεργό φυματίωση ή ηπατίτιδα Β ή C ή HIV λοίμωξη ή ασθενών που έλαβαν εμβόλιο ζώντων εξασθενημένων ιών εντός 30 ημερών πριν ή μετά την έναρξη του IMFINZI. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν 2:1 για να λάβουν είτε 10 mg/kg IMFINZI (n=476) ή 10 mg/kg εικονικού φαρμάκου (n=237) μέσω ενδοφλέβιας έγχυσης κάθε 2 εβδομάδες για έως και 12 μήνες ή έως την εμφάνιση μη αποδεκτής τοξικότητας ή επιβεβαιωμένης εξέλιξης της νόσου. Η τυχαιοποίηση στρωματοποιήθηκε κατά φύλο, ηλικία (< 65 ετών έναντι ≥ 65 ετών) και κατάστασης καπνίσματος (καπνιστής έναντι μη καπνιστή). Στους ασθενείς που παρουσίαζαν έλεγχο της νόσου στους 12 μήνες δόθηκε η επιλογή να επαναλάβουν τη θεραπεία έως την εξέλιξη της νόσου. Οι εκτιμήσεις του όγκου διεξάγονταν κάθε 8 εβδομάδες για τους πρώτους 12 μήνες και ακολούθως κάθε 12 εβδομάδες μετέπειτα.
Οι ασθενείς εντάχθηκαν ανεξάρτητα από το επίπεδο έκφρασης του PD-L1 του όγκου τους. Όπου ήταν διαθέσιμα, αρχειακά δείγματα ιστών όγκου που ελήφθησαν πριν από τη θεραπεία
χημειο-ακτινοθεραπεία ελέγχθηκαν αναδρομικά για την έκφραση του PD-L1 σε κύτταρα όγκου (TC), χρησιμοποιώντας τη δοκιμασία IHC VENTANA PD-L1 (SP263). Από τους 713 ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν, το 63% των ασθενών παρείχε δείγμα ιστού επαρκούς ποιότητας και ποσότητας για τον προσδιορισμό της έκφρασης του PD-L1 και στο 37% ήταν μη γνωστό.
Τα δημογραφικά και χαρακτηριστικά της νόσου κατά την αρχική εκτίμηση ήταν καλά ισορροπημένα μεταξύ των σκελών της μελέτης. Τα δημογραφικά στοιχεία του συνολικού πληθυσμού της μελέτης κατά την αρχική εκτίμηση ήταν τα εξής: άνδρες (70%), ηλικία ≥ 65 ετών (45%), ηλικία ≥ 75 ετών (8%), Λευκοί (69%), Ασιάτες (27%), άλλοι (4%), ενεργοί καπνιστές (16%), πρώην καπνιστές (75%), ασθενείς που δεν υπήρξαν ποτέ καπνιστές (9%), Κατάστασης Απόδοσης κατά ECOG 0 (49%), Κατάστασης Απόδοσης κατά ECOG 1 (51%). Τα χαρακτηριστικά της νόσου ήταν τα εξής: Στάδιο ΙΙΙΑ (53%), Στάδιο ΙΙΙΒ (45%), υποομάδες πλακώδους ιστολογικού τύπου (46%), μη πλακώδους ιστολογικού τύπου (54%). Από τους 451 ασθενείς με διαθέσιμη έκφραση του PD L1, το 67% παρουσίαζαν έκφραση TC ≥ 1% [PD-L1 TC 1-24% (32%), PD L1 TC ≥ 25% (35%)] και το 33% παρουσίαζε έκφραση TC < 1%.
Τα δύο πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία της μελέτης ήταν η ελεύθερη εξέλιξης της νόσου επιβίωση (PFS) και η συνολική επιβίωση (OS) στο σκέλος του IMFINZI έναντι του εικονικού φαρμάκου. Τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία αποτελεσματικότητας περιελάμβαναν την PFS στους 12 μήνες (PFS 12) και τους 18 μήνες (PFS 18) από την τυχαιοποίηση, τον Χρόνο από την Τυχαιοποίηση έως τη Δεύτερη Εξέλιξη (PFS2). Η PFS εκτιμήθηκε μέσω Tυφλoποιημένης Ανεξάρτητης Κεντρικής Επιτροπής Αξιολόγησης (BICR) σύμφωνα με τα κριτήρια αξιολόγησης της ανταπόκρισης σε συμπαγείς όγκους (RECIST) v1.1.
Η μελέτη κατέδειξε μία στατιστικά σημαντική βελτίωση στην PFS στην ομάδα που έλαβε θεραπεία με IMFINZI σε σύγκριση με την ομάδα του εικονικού φαρμάκου [αναλογία κινδύνου (HR)=0,52 (95% CI: 0,42, 0,65), p < 0,0001]. Η μελέτη κατέδειξε στατιστικά σημαντική βελτίωση της OS στην ομάδα που έλαβε θεραπεία με IMFINZI σε σύγκριση με την ομάδα του εικονικού φαρμάκου [HR=0,68 (95% CI: 0,53, 0,87), p=0,00251].
Στην ανάλυση παρακολούθησης 5 ετών, με διάμεση παρακολούθηση 34,2 μήνες, το IMFINZI συνέχισε να επιδεικνύει βελτιωμένη συνολική επιβίωση (OS) και ελεύθερη εξέλιξης της νόσου επιβίωση (PFS) σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Τα αποτελέσματα της OS και της PFS από την πρωταρχική ανάλυση και την ανάλυση παρακολούθησης συνοψίζονται στον Πίνακα 6.
Πίνακας 6. Δεδομένα αποτελεσματικότητας για τη Μελέτη PACIFIC| Πρωταρχική ανάλυσηα | Ανάλυση παρακολούθησης 5 ετώνβ | |||
| IMFINZI (n=476) | Εικονικόφάρμακο (n=237) | IMFINZI (n=476) | Εικονικόφάρμακο (n=237) | |
| OS | ||||
| Πρωταρχική ανάλυσηα | Ανάλυση παρακολούθησης 5 ετώνβ | |||
| IMFINZI (n=476) | Εικονικόφάρμακο (n=237) | IMFINZI (n=476) | Εικονικόφάρμακο (n=237) | |
| Αριθμός θανάτων (%) | 183 (38,4%) | 116 (48,9%) | 264 (55,5%) | 155 (65,4%) |
| Διάμεση (μήνες)(95% CI) | NR(34,7, NR) | 28,7(22,9, NR) | 47,5(38,1, 52,9) | 29,1(22,1, 35,1) |
| HR (95% CI) | 0,68 (0,53, 0,87) | 0,72 (0,59, 0,89) | ||
| αμφίπλευρη p-τιμή(95% CI) | 0,00251 | |||
| OS στους 24 μήνες (%)(95% CI) | 66,3%(61,7%, 70,4%) | 55,6%(48,9%, 61,3%) | 66,3%(61,8%, 70,4%) | 55,3%(48,6%, 61,4%) |
| p-τιμή | 0,005 | |||
| OS στους 48 μήνες (%)(95% CI) | 49,7%(45,0%, 54,2%) | 36,3%(30,1%, 42,6%) | ||
| OS στους 60 μήνες (%)(95% CI) | 42,9%(38,2%, 47,4%) | 33,4%(27,3%, 39,6%) | ||
| PFS | ||||
| Αριθμός συμβάντων(%) | 214 (45,0%) | 157 (66,2%) | 268 (56,3%) | 175 (73,8%) |
| Διάμεση PFS (μήνες)(95% CI) | 16,8(13,0, 18,1) | 5,6(4,6, 7,8) | 16,9(13,03, 23,9) | 5,6(4,8, 7,7) |
| HR (95% CI) | 0,52 (0,42, 0,65) | 0,55 (0,45, 0,68) | ||
| p-τιμή | p < 0,0001 | |||
| PFS στους 12 μήνες (%)(95% CI) | 55,9%(51,0%, 60,4%) | 35,3%(29,0%, 41,7%) | 55,7%(51,0%, 60,2%) | 34,5%(28,3%, 40,8%) |
| PFS στους 18 μήνες (%)(95% CI) | 44,2%(37,7%, 50,5%) | 27,0%(19,9%, 34,5%) | 49,1%(44,2%, 53,8%) | 27,5%(21,6%, 33,6%) |
| PFS στους 48 μήνες (%)(95% CI) | 35,0%(29,9%, 40,1%) | 19,9%(14,4%, 26,1%) | ||
| PFS στους 60 μήνες (%)(95% CI) | 33,1%(28,0%, 38,2%) | 19,0%(13,6%, 25,2%) | ||
| PFS2γ | ||||
| Διάμεση PFS2 (μήνες)(95% CI) | 28,3(25,1, 34,7) | 17,1(14,5, 20,7) | ||
| HR (95% CI) | 0,58 (0,46, 0,73) | |||
| p-τιμή | p < 0,0001 | |||
α Πρωταρχική ανάλυση της PFS κατά την αποκοπή δεδομένων (data cut-off) στις 13 Φεβρουαρίου 2017.
Πρωταρχική ανάλυση της OS και της PFS2κατά την αποκοπή δεδομένων (data cut-off) στις 22 Μαρτίου 2018.
β Ανάλυση της OS και της PFS στην επανεξέταση, κατά την αποκοπή δεδομένων (data cut-off) στις 11 Ιανουαρίου 2021.
γ Η PFS2 ορίζεται ως ο χρόνος από την ημερομηνία τυχαιοποίησης έως την ημερομηνία δεύτερης εξέλιξης της νόσου (που ορίζεται από τα τοπικά πρότυπα κλινικής πρακτικής) ή τον θάνατο.
NR: Δεν επετεύχθη
Οι καμπύλες Kaplan-Meier της συνολικής επιβίωσης και της ελεύθερης εξέλιξης της νόσου επιβίωσης από την ανάλυση της παρακολούθησης 5 ετών παρουσιάζονται στις Εικόνες 2 και 3.
Εικόνα 2. Καμπύλη Kaplan-Meier της Συνολικής ΕπιβίωσηςIMFINZI
Εικονικό φάρμακο
Διάμεση OS (95% CI)
IMFINZI 47,5 (38,1, 52,9)
Εικονικό φάρμακο 29,1 (22,1, 35,1)
Αναλογία κινδύνου (HR) (95% CI): 0,72 (0,59, 0,89)
Πιθανότητα της OS
| Αριθμός ασθενών σε κίνδυνο | ||||||||||||||||||||||||||
| Μήνας | 0 | 3 | 6 | 9 | 12 | 15 | 18 | 21 | 24 | 27 | 30 | 33 | 36 | 39 | 42 | 45 | 48 | 51 | 54 | 57 | 60 | 63 | 66 | 69 | 72 | 75 |
| IMFINZI | 476 | 464 | 431 | 414 | 385 | 364 | 343 | 319 | 298 | 289 | 273 | 264 | 252 | 241 | 236 | 227 | 218 | 207 | 196 | 183 | 134 | 91 | 40 | 18 | 2 | 0 |
| Εικονικόφάρμακο | 237 | 220 | 199 | 179 | 171 | 156 | 143 | 133 | 123 | 116 | 107 | 99 | 97 | 93 | 91 | 83 | 78 | 77 | 74 | 72 | 56 | 33 | 16 | 7 | 2 | 0 |
Χρόνος από την τυχαιοποίηση (μήνες)
Εικόνα 3. Καμπύλη Kaplan-Meier της Ελεύθερης Εξέλιξης της Νόσου ΕπιβίωσηςIMFINZI
Εικονικό φάρμακο
Διάμεση PFS (95% CI)
IMFINZI 16,9 (13,0, 23,9)
Εικονικό φάρμακο 5,6 (4,8, 7,7)
Αναλογία κινδύνου (HR) (95% CI): 0,55 (0,45, 0,68)
Πιθανότητα Ελεύθερης Εξέλιξης της Νόσου
Επιβίωσης
Χρόνος από την τυχαιοποίηση (μήνες)
| Αριθμός ασθενών σε κίνδυνο | |||||||||||||||||||||||||
| Μήνας | 0 | 3 | 6 | 9 | 12 | 15 | 18 | 21 | 24 | 27 | 30 | 33 | 36 | 39 | 42 | 45 | 48 | 51 | 54 | 57 | 60 | 63 | 66 | 69 | 72 |
| IMFINZI | 476 | 377 | 301 | 267 | 215 | 190 | 165 | 147 | 137 | 128 | 119 | 110 | 103 | 97 | 92 | 85 | 81 | 78 | 67 | 57 | 34 | 22 | 11 | 5 | 0 |
| Εικονικόφάρμακο | 237 | 164 | 105 | 87 | 68 | 56 | 48 | 41 | 37 | 36 | 30 | 27 | 26 | 25 | 24 | 24 | 22 | 21 | 19 | 19 | 14 | 6 | 4 | 1 | 0 |
Η βελτίωση στην PFS και την OS υπέρ των ασθενών που έλαβαν IMFINZI σε σύγκριση με εκείνους που έλαβαν εικονικό φάρμακο παρατηρήθηκαν σταθερά σε όλες τις προκαθορισμένες υποομάδες που αναλύθηκαν, συμπεριλαμβανομένων της εθνικής προέλευσης, της ηλικίας, του φύλου, του ιστορικού καπνίσματος, της κατάστασης μετάλλαξης του υποδοχέα του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα (EGFR) και της ιστολογίας.
Μεταγενέστερη ανάλυση υπο-ομάδας ανά έκφραση του PD-L1
Έχουν διεξαχθεί επιπρόσθετες αναλύσεις υπο-ομάδων για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας ανά επίπεδο έκφρασης του PD-L1 του όγκου (≥ 25%, 1-24%, ≥ 1%, < 1%) και για τους ασθενείς των οποίων η κατάσταση του PD-L1 δεν μπορεί να καθοριστεί (PD-L1 μη γνωστή). Τα αποτελέσματα της PFS και της OS από την ανάλυση παρακολούθησης 5 ετών συνοψίζονται στις Εικόνες 4, 5, 6 και 7.
IMFINZI
Εικονικό φάρμακο
Διάμεση OS (95% CI)
IMFINZI 63,1 (43,7, NR)
Εικονικό φάρμακο 29,6 (17,7, 44,7)
Αναλογία Κινδύνου (HR) (95% CI): 0,61 (0,44, 0,85)
Πιθανότητα Συνολικής Επιβίωσης
Εικόνα 4. Καμπύλη Kaplan-Meier της Συνολικής Επιβίωσης για PD-L1 TC ≥ 1%| Αριθμός ασθενών σε κίνδυνο | ||||||||||||||||||||||||||
| Μήνας | 0 | 3 | 6 | 9 | 12 | 15 | 18 | 21 | 24 | 27 | 30 | 33 | 36 | 39 | 42 | 45 | 48 | 51 | 54 | 57 | 60 | 63 | 66 | 69 | 72 | 75 |
| IMFINZI | 212 | 208 | 193 | 186 | 178 | 171 | 165 | 156 | 146 | 141 | 132 | 129 | 124 | 118 | 117 | 114 | 109 | 105 | 103 | 98 | 74 | 52 | 29 | 14 | 1 | 0 |
| Εικονικόφάρμακο | 91 | 81 | 75 | 67 | 64 | 58 | 52 | 47 | 45 | 44 | 41 | 38 | 38 | 37 | 36 | 33 | 31 | 31 | 30 | 29 | 24 | 14 | 8 | 5 | 2 | 0 |
Χρόνος από την τυχαιοποίηση (μήνες)
Εικόνα 5. Καμπύλη Kaplan-Meier της Ελεύθερης Εξέλιξης της Νόσου Επιβίωσης για PD-L1 TCΠιθανότητα Ελεύθερης Εξέλιξης της
Νόσου Επιβίωσης
≥ 1%IMFINZI
Διάμεση PFS (95% CI)
24,9 (16,9, 38,7)
Εικονικό φάρμακο 5,5 (3.6, 10,3)
Αναλογία κινδύνου (95% CI): 0,47 (0,35, 0,64)
IMFINZI
Εικονικό φάρμακο
| Αριθμός ασθενών σε κίνδυνο | |||||||||||||||||||||||||
| Μήνας | 0 | 3 | 6 | 9 | 12 | 15 | 18 | 21 | 24 | 27 | 30 | 33 | 36 | 39 | 42 | 45 | 48 | 51 | 54 | 57 | 60 | 63 | 66 | 69 | 72 |
| IMFINZI | 212 | 175 | 142 | 127 | 107 | 95 | 82 | 70 | 67 | 63 | 57 | 55 | 50 | 47 | 45 | 42 | 39 | 38 | 34 | 31 | 22 | 15 | 8 | 4 | 0 |
| Εικονικόφάρμακο | 91 | 59 | 38 | 34 | 26 | 22 | 19 | 16 | 15 | 15 | 12 | 11 | 10 | 10 | 9 | 9 | 9 | 9 | 8 | 8 | 7 | 2 | 1 | 1 | 0 |
Χρόνος από την τυχαιοποίηση (μήνες)
Εικόνα 6. Δενδρόγραμμα της Συνολικής Επιβίωσης ανά επίπεδο έκφρασης του PD-L1Όλοι οι Ασθενείς
PD-L1 TC ≥ 1%
PD-L1 TC ≥ 25%
PD-L1 TC 1-24%
PD-L1 TC < 1%
PD-L1 Μη γνωστή
Συμβάντα/N (%) IMFINZI Εικονικό φάρμακο264/476 (55,5%) 155/237 (65,4%)
103/212 (48,6%) 56/91 (61,5%)
51/115 (44,3%) 27/44 (61,4%)
52/97 (53,6%) 29/47 (61,7%)
59/90 (65,6%) 35/58 (60,3%)
102/174 (58,6%) 64/88 (72,7%)
Εικόνα 7. Δενδρόγραμμα της Ελεύθερης Εξέλιξης της Νόσου Επιβίωσης ανά επίπεδο έκφρασης του PD-L1| IMFINZI | Εικονικό φάρμακο |
| 268/476 (56,3%) | 175/237 (73,8%) |
| 111/212 (52,4%) | 69/91 (75,8%) |
| 61/115 (53,0%) | 33/44 (75,0%) |
| 50/97 (51,5%) | 36/47 (76,6%) |
| 55/90 (61,1%) | 41/58 (70,7%) |
| 102/174 (58,6%) | 65/88 (73,9%) |
Όλοι οι Ασθενείς
PD-L1 TC ≥ 1%
PD-L1 TC ≥ 25%
PD-L1 TC 1-24%
PD-L1 TC < 1%
PD-L1 Μη γνωστή
Συνολικά, το προφίλ ασφάλειας της δουρβαλουμάμπης στην υποομάδα ασθενών με PD-L1 TC ≥ 1% παρουσίαζε συνέπεια με του πληθυσμού με πρόθεση θεραπείας, όπως και της υποομάδας ασθενών με PD-L1 TC < 1%.
Εκβάσεις που αναφέρθηκαν σε ασθενείς (PRO)
Τα συμπτώματα που αναφέρθηκαν από τους ασθενείς, η λειτουργικότητα και τα δεδομένα της σχετιζόμενης με την υγεία ποιότητα ζωής (HRQoL) συλλέχθηκαν ηλεκτρονικά, χρησιμοποιώντας το ερωτηματολόγιο EORTC QLQ-C30 και την ενότητα αυτού για τον καρκίνο του πνεύμονα (EORTC QLQ-LC13). Το LC13 και το C30 αξιολογήθηκαν κατά την αρχική εκτίμηση, κάθε 4 εβδομάδες για τις πρώτες 8 εβδομάδες, ακολούθως κάθε 8 εβδομάδες έως την ολοκλήρωση της περιόδου θεραπείας ή τη διακοπή του IMFINZI λόγω τοξικότητας ή εξέλιξης της νόσου. Η συμμόρφωση ήταν γενικά παρόμοια μεταξύ των ομάδων θεραπείας με IMFINZI και εικονικό φάρμακο (83% έναντι 85,1% των συνολικών αξιολογήσιμων εντύπων που συμπληρώθηκαν).
Κατά την αρχική εκτίμηση, δεν παρατηρήθηκαν διαφορές στα συμπτώματα που αναφέρθηκαν από τους ασθενείς, τη λειτουργικότητα και τη HRQoL μεταξύ των ομάδων του IMFINZI και του εικονικού φαρμάκου. Καθ’ όλη τη διάρκεια της μελέτης έως την Εβδομάδα 48, δεν υπήρξε κλινικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων του IMFINZI και του εικονικού φαρμάκου στα συμπτώματα, τη λειτουργικότητα και τη HRQoL (όπως εκτιμάται από διαφορά μεγαλύτερη από ή ίση με 10 μονάδες).
ΜΜΚΠ – μελέτη POSEIDON
Η POSEIDON ήταν μια μελέτη που σχεδιάστηκε για να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα του IMFINZI με ή χωρίς τρεμελιμουμάμπη σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα. Η POSEIDON ήταν μια τυχαιοποιημένη, ανοιχτής επισήμανσης, πολυκεντρική μελέτη σε 1.013 ασθενείς με μετασταστικό ΜΜΚΠ χωρίς ενεργοποιητικές μεταλλάξεις του υποδοχέα του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα (EGFR) ή γονιδιωματικές ανωμαλίες όγκου της κινάσης του αναπλαστικού λεμφώματος (ALK). Ασθενείς με ιστολογικά ή κυτταρολογικά τεκμηριωμένο μεταστατικό ΜΜΚΠ ήταν κατάλληλοι για ένταξη στη μελέτη. Οι ασθενείς δεν είχαν λάβει προηγούμενη χημειοθεραπεία ή οποιαδήποτε άλλη συστηματική θεραπεία για μεταστατικό ΜΜΚΠ. Πριν από την τυχαιοποίηση, οι ασθενείς είχαν κατάσταση PD-L1 του όγκου επιβεβαιωμένη με τη χρήση της δοκιμασίας Ventana
PD-L1 (SP263). Οι ασθενείς είχαν κατάσταση απόδοσης (PS) του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ)/Eastern Cooperative Oncology Group (ECOG) 0 ή 1 κατά την ένταξη.
Από τη μελέτη αποκλείστηκαν ασθενείς με ενεργό ή προηγουμένη καταγεγραμμένη αυτοάνοση νόσο, ενεργές και/ή μη θεραπευμένες εγκεφαλικές μεταστάσεις, ιστορικό ανοσοανεπάρκειας, χορήγηση συστηματικής ανοσοκαταστολής εντός 14 ημερών πριν από την έναρξη του IMFINZI ή της τρεμελιμουμάμπης, εκτός από τη φυσιολογική δόση των συστηματικών κορτικοστεροειδών, ενεργή φυματίωση ή ηπατίτιδα Β ή C ή λοίμωξη HIV ή ασθενείς που έλαβαν ζωντανό εξασθενημένο εμβόλιο εντός 30 ημερών πριν ή μετά την έναρξη του IMFINZI και/ή της τρεμελιμουμάμπης (βλ. παράγραφο 4.4).
Η τυχαιοποίηση στρωματοποιήθηκε σύμφωνα με την έκφραση του PD-L1 των κυττάρων του όγκου (TC ≥ 50% έναντι TC < 50%), το στάδιο της νόσου (Στάδιο IVA έναντι Σταδίου IVB, σύμφωνα με την 8η έκδοση της Αμερικανικής Μικτής Επιτροπής για τον Καρκίνο) και την ιστολογία (μη πλακώδης έναντι πλακώδους).
Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν 1: 1: 1 για να λάβουν:
-
Σκέλος 1: IMFINZI 1.500 mg με τρεμελιμουμάμπη 75 mg και χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα κάθε 3 εβδομάδες για 4 κύκλους, ακολουθούμενα από IMFINZI 1.500 mg κάθε
4 εβδομάδες ως μονοθεραπεία. Μια πέμπτη δόση τρεμελιμουμάμπης 75 mg χορηγήθηκε την Εβδομάδα 16 μαζί με τη δόση 6 του IMFINZI.
-
Σκέλος 2: IMFINZI 1.500 mg και χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα κάθε 3 εβδομάδες για 4 κύκλους, ακολουθούμενα από IMFINZI 1.500 mg κάθε 4 εβδομάδες ως μονοθεραπεία.
-
Σκέλος 3: Χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα κάθε 3 εβδομάδες για 4 κύκλους. Οι ασθενείς μπορούσαν να λάβουν 2 επιπλέον κύκλους (συνολικά 6 κύκλους μετά την τυχαιοποίηση), όπως ενδείκνυται κλινικά, κατά την κρίση του Ερευνητή.
Στα 3 σκέλη της θεραπείας οι ασθενείς έλαβαν ένα από τα ακόλουθα σχήματα χημειοθεραπείας με βάση την ιστολογία:
-
Μη πλακώδης ΜΜΚΠ
-
Πεμετρεξέδη 500 mg/m2 με καρβοπλατίνη AUC 5-6 ή σισπλατίνη 75 mg/m2 κάθε 3 εβδομάδες. Εκτός εάν αντενδείκνυται από τον ερευνητή, μπορούσε να χορηγηθεί θεραπεία συντήρησης με πεμετρεξέδη.
-
-
Πλακώδης ΜΜΚΠ
-
Γεμσιταβίνη 1.000 ή 1.250 mg/m2 τις Ημέρες 1 και 8 με σισπλατίνη 75 mg/m2 ή
καρβοπλατίνη AUC 5-6 την Ημέρα 1 κάθε 3 εβδομάδες.
-
-
Μη πλακώδης ή πλακώδης ΜΜΚΠ
-
Nab-πακλιταξέλη 100 mg/m2 τις Ημέρες 1, 8 και 15 με καρβοπλατίνη AUC 5-6 την
-
Ημέρα 1 κάθε 3 εβδομάδες.
Η τρεμελιμουμάμπη χορηγήθηκε έως και 5 δόσεις, εκτός εάν υπήρχε εξέλιξη της νόσου ή μη αποδεκτή τοξικότητα. Το IMFINZI και η θεραπεία συντήρησης με πεμετρεξέδη με βάση την ιστολογία (όταν εφαρμόζεται) συνεχίστηκαν μέχρι την εξέλιξη της νόσου ή μη αποδεκτή τοξικότητα.
Οι αξιολογήσεις των όγκων διεξήχθησαν την Εβδομάδα 6 και την Εβδομάδα 12 από την ημερομηνία της τυχαιοποίησης και στη συνέχεια κάθε 8 εβδομάδες, μέχρι να επιβεβαιωθεί η αντικειμενική εξέλιξη της νόσου. Οι αξιολογήσεις επιβίωσης διεξάγονταν κάθε 2 μήνες μετά τη διακοπή της θεραπείας.
Τα διπλά πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία της μελέτης ήταν η PFS και η OS για το IMFINZI + χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα έναντι χημειοθεραπείας με βάση την πλατίνα μόνο. Τα βασικά δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία ήταν η PFS και η OS για το IMFINZI + τρεμελιμουμάμπη + χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα και τη χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα μόνο. Τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία περιλάμβαναν το ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης (ORR) και τη Διάρκεια της Ανταπόκρισης (DoR). Η PFS, το ORR και η DoR εκτιμήθηκαν χρησιμοποιώντας BICR σύμφωνα με τα κριτήρια αξιολόγησης της ανταπόκρισης σε συμπαγείς όγκους (RECIST) v1.1.
Τα δημογραφικά χαρακτηριστικά και τα χαρακτηριστικά της νόσου κατά την αρχική εκτίμηση ήταν καλά ισορροπημένα μεταξύ των σκελών της μελέτης. Τα δημογραφικά στοιχεία του συνολικού πληθυσμού της μελέτης κατά την αρχική εκτίμηση ήταν τα εξής: άνδρες (76%), ηλικία ≥ 65 ετών (47,1%), ηλικία ≥ 75 ετών (11,3%), διάμεση ηλικία 64 ετών (εύρος 27 έως 87 ετών), Λευκοί (55,9%), Ασιάτες (34,6%), Μαύροι ή Αφροαμερικανοί (2,0%), Άλλοι (7,6%), μη Ισπανόφωνοι ή Λατίνοι (84,2%), ενεργοί καπνιστές ή πρώην καπνιστές (78,0%), Κατάστασης Απόδοσης κατά ECOG/ΠΟΥ 0 (33,4%), Κατάστασης Απόδοσης κατά ECOG/ΠΟΥ 1 (66,5%). Τα χαρακτηριστικά της νόσου ήταν τα εξής: Στάδιο ΙVΑ (50,0%), Στάδιο ΙVΒ (49,6%), υποομάδες πλακώδους ιστολογικού τύπου (36,9%), μη πλακώδους ιστολογικού τύπου (62,9%), εγκεφαλικές μεταστάσεις (10,5%), έκφραση του PD-L1 των κυττάρων του όγκου TC ≥ 50% (28,8%), έκφραση του PD-L1 των κυττάρων του όγκου
TC < 50% (71,1%).
Η μελέτη έδειξε στατιστικά σημαντική βελτίωση της OS με IMFINZI + τρεμελιμουμάμπη + χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα έναντι χημειοθεραπείας με βάση την πλατίνα. Το IMFINZI + τρεμελιμουμάμπη + χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα έδειξε στατιστικά σημαντική βελτίωση της PFS έναντι της χημειοθεραπείας με βάση την πλατίνα μόνο. Τα αποτελέσματα συνοψίζονται παρακάτω.
Πίνακας 7. Δεδομένα αποτελεσματικότητας για τη Μελέτη POSEIDON| Σκέλος 1: IMFINZI + τρεμελιμουμάμπη + χημειοθεραπεία με βάση τηνπλατίνα (n=338) | Σκέλος 3: χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα(n=337) | |
| OSα | ||
| Αριθμός των θανάτων (%) | 251 (74,3) | 285 (84,6) |
| Διάμεση OS (μήνες) | 14,0 | 11,7 |
| (95% CI) | (11,7, 16,1) | (10,5, 13,1) |
| HR (95% CI) β | 0,77 (0,650, 0,916) | |
| p-τιμήγ | 0,00304 | |
| PFSα | ||
| Αριθμός των συμβάντων (%) | 238 (70,4) | 258 (76,6) |
| Διάμεση PFS (μήνες) | 6,2 | 4,8 |
| (95% CI) | (5,0, 6,5) | (4,6, 5,8) |
| HR (95% CI) β | 0,72 (0,600, 0,860) | |
| p-τιμήγ | 0,00031 | |
| ORR n (%)δ,ε | 130 (38,8) | 81 (24,4) |
| Πλήρης Ανταπόκριση n (%) | 2 (0,6) | 0 |
| Μερική Ανταπόκριση n (%) | 128 (38,2) | 81 (24,4) |
| Διάμεση DoR (μήνες) | 9,5 | 5,1 |
| (95% CI) δ,ε | (7,2, NR) | (4,4, 6,0) |
α Ανάλυση της PFS κατά την αποκοπή των δεδομένων 24 Ιουλίου 2019 (διάμεση παρακολούθηση 10,15 μήνες). Ανάλυση της OS κατά την αποκοπή των δεδομένων 12 Μαρτίου 2021 (διάμεση παρακολούθηση 34,86 μήνες). Τα όρια για τη δήλωση αποτελεσματικότητας (Σκέλος 1 έναντι Σκέλους 3: PFS 0,00735, OS 0,00797, αμφίπλευρη) ορίστηκαν με βάση τη συνάρτηση δαπάνης παραμέτρου α Lan-DeMets με όριο τύπου O'Brien Fleming. Η PFS εκτιμήθηκε μέσω BICR σύμφωνα με το RECIST v1.1.
β Η HR προέρχεται χρησιμοποιώντας ένα pH μοντέλο του Cox στρωματοποιημένο κατά PD-L1, ιστολογία και στάδιο της νόσου
γ αμφίπλευρη p-τιμή με βάση δοκιμασία λογαριθμικής κατάταξης στρωματοποιημένη κατά PD-L1, ιστολογία και στάδιο της νόσου.
δ Επιβεβαιωμένη Αντικειμενική Ανταπόκριση.
ε Εκ των υστέρων ανάλυση.
NR=Δεν Επιτεύχθηκε, CI=Διάστημα Εμπιστοσύνης
Εικόνα 8. Καμπύλη Kaplan-Meier της Συνολικής Επιβίωσης OS
| Διάμεση OS | (95% CI) | |
| IMFINZI + τρεμελιμουμάμπη + χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα | 14,0 | (11,7, 16,1) |
| Χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα | 11,7 | (10,5, 13,1) |
| Αναλογία Κινδύνου (95% CI) | ||
| IMFINZI + τρεμελιμουμάμπη + χημειοθεραπεία με | 0,77 | (0,650, 0,916) |
Πιθανότητα της OS
Χρόνος από την τυχαιοποίηση (μήνες)
| Αριθμός των ασθενών σε κίνδυνο | |||||||||||||||
| Μήνας | |||||||||||||||
| 0 | 3 | 6 | 9 | 12 | 15 | 18 | 21 | 24 | 27 | 30 | 33 | 36 | 39 | 42 | 45 |
| IMFINZI + τρεμελιμουμάμπη + χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα | |||||||||||||||
| 338 | 298 | 256 | 217 | 183 | 159 | 137 | 120 | 109 | 95 | 88 | 64 | 41 | 20 | 9 | 0 |
| Χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα | |||||||||||||||
| 337 | 284 | 236 | 204 | 160 | 132 | 111 | 91 | 72 | 62 | 52 | 38 | 21 | 13 | 6 | 0 |
Πιθανότητα της PFS
Εικόνα 9. Καμπύλη Kaplan-Meier της Ελεύθερης Εξέλιξης της Νόσου Επιβίωσης PFS
| Διάμεση PFS | 95% CI | |
| IMFINZI + τρεμελιμουμάμπη + χημειοθεραπεία με | 6,2 | (5,0, 6,5) |
| βάση την πλατίναΧημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα | 4,8 | (4,6, 5,8) |
| Αναλογία Κινδύνου (95% CI) | ||
| IMFINZI + τρεμελιμουμάμπη + χημειοθεραπεία με | 0,72 | (0,600, 0,860) |
Χρόνος από την τυχαιοποίηση (μήνες)
| Αριθμός των ασθενών σε κίνδυνο | ||||||||
| Μήνας | ||||||||
| 0 | 3 | 6 | 9 | 12 | 15 | 18 | 21 | 24 |
| IMFINZI + τρεμελιμουμάμπη + χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα | ||||||||
| 338 | 243 | 161 | 94 | 56 | 32 | 13 | 5 | 0 |
| Χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα | ||||||||
| 337 | 219 | 121 | 43 | 23 | 12 | 3 | 2 | 0 |
Η Εικόνα 10 συνοψίζει τα δεδομένα αποτελεσματικότητας της OS με βάση την έκφραση του PD-L1 του όγκου σε αναλύσεις προκαθορισμένης υποομάδας.
Όλοι οι ασθενείς
PD-L1 ≥ 50%
PD-L1 < 50%
PD-L1 ≥ 1%
PD-L1 < 1%
Εικόνα 10. Δενδρόγραμμα της Συνολικής Επιβίωσης OS ανά επίπεδο έκφρασης του PD-L1 για το IMFINZI + τρεμελιμουμάμπη + χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα έναντι χημειοθεραπείας με βάση την πλατίνα| Αριθμός των συμβάντων/ασθενείς (%) | ||
| IMFINZI + τρεμελιμουμ άμπη + χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα | Χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα | HR (95% CI) |
| 251/338 (74,3%) | 285/337 (84,6%) | 0,77 (0,65, 0,92) |
| 69/101 (68,3%) | 80/97 (82,5%) | 0,65 (0,47, 0,89) |
| 182/237 (76,8%) | 205/240 (85,4%) | 0,82 (0,67, 1,00) |
| 151/213 (70,9%) | 170/207 (82,1%) | 0,76 (0,61, 0,95) |
| 100/125 (80,0%) | 115/130 (88,5%) | 0,77 (0,58, 1,00) |
Αναλογία Κινδύνου (95% CI)
Πληθυσμός ηλικιωμένων
Συνολικά 75 ασθενείς ηλικίας ≥ 75 ετών εντάχθηκαν στα σκέλη IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη και χημειοθεραπεία (n=35) και χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα μόνο (n=40) της μελέτης POSEIDON. Παρατηρήθηκε μια διερευνητική αναλογία κινδύνου HR 1,05 (95% CI: 0,64, 1,71) για τη OS για το IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη και χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα έναντι χημειοθεραπείας με βάση την πλατίνα σε αυτήν την υποομάδα της μελέτης. Λόγω του διερευνητικού χαρακτήρα της ανάλυσης αυτής της υποομάδας δεν μπορούν να εξαχθούν οριστικά συμπεράσματα, αλλά συνιστάται προσοχή όταν εξετάζεται αυτό το δοσολογικός σχήμα για ηλικιωμένους ασθενείς.
ΜΚΠ – Μελέτη ADRIATIC
Η ADRIATIC ήταν μια μελέτη σχεδιασμένη να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα του IMFINZI με ή χωρίς τρεμελιμουμάμπη. Η ADRIATIC ήταν μια τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, πολυκεντρική μελέτη, σε 730 ασθενείς με ιστολογικά ή κυτταρολογικά επιβεβαιωμένο ΠΣ-ΜΚΠ (Στάδιο I έως III σύμφωνα με την 8η έκδοση του AJCC) οι οποίοι δεν είχαν παρουσιάσει εξέλιξη της νόσου μετά από ταυτόχρονη χημειο-ακτινοθεραπεία. Οι ασθενείς που βρίσκονταν στο Στάδιο I ή II έπρεπε να είναι ιατρικά μη εγχειρήσιμοι, όπως καθορίστηκε από τον ερευνητή. Οι ασθενείς ολοκλήρωσαν 4 κύκλους οριστικής χημειο-ακτινοθεραπείας με βάση την πλατίνα, 60-66 Gy μία φορά την ημέρα (QD) σε διάστημα 6 εβδομάδων ή 45 Gy δύο φορές την ημέρα (BID) σε διάστημα 3 εβδομάδων, εντός 1 έως 42 ημερών πριν από την πρώτη δόση της θεραπείας της μελέτης. Προφυλακτική κρανιακή ακτινοβολία (PCI) μπορούσε να χορηγηθεί κατά την κρίση του ερευνητή μετά τη χημειο-ακτινοθεραπεία και εντός 1 έως 42 ημερών πριν από την πρώτη δόση της θεραπείας της μελέτης. Οι ασθενείς είχαν φυσική κατάσταση WHO/ECOG 0 ή 1 κατά την ένταξη στη μελέτη.
Η μελέτη απέκλειε ασθενείς με ενεργή ή προηγούμενη τεκμηριωμένη αυτοάνοση νόσο εντός 5 ετών από την έναρξη της μελέτης, ιστορικό ενεργής πρωτογενούς ανοσοανεπάρκειας, ιστορικό πνευμονίτιδας Βαθμού ≥ 2 ή ενεργής φυματίωσης ή ηπατίτιδας B ή C ή μόλυνσης από HIV, και ασθενείς με ενεργή διάμεση πνευμονοπάθεια. Επίσης αποκλείστηκαν ασθενείς με μικτή ιστολογία ΜΚΠ και ΜΜΚΠ.
Η τυχαιοποίηση στρωματοποιήθηκε με βάση το στάδιο (I/II έναντι III) και τη λήψη PCI (ναι έναντι όχι). Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία 1:1:1 για να λάβουν:
-
Σκέλος 1: IMFINZI 1.500 mg + εικονικό φάρμακο κάθε 4 εβδομάδες για 4 κύκλους, ακολουθούμενο από IMFINZI 1.500 mg κάθε 4 εβδομάδες.
-
Σκέλος 2: Εικονικό φάρμακο + δεύτερο εικονικό φάρμακο κάθε 4 εβδομάδες για 4 κύκλους, ακολουθούμενο από ένα μόνο εικονικό φάρμακο κάθε 4 εβδομάδες.
-
Σκέλος 3: IMFINZI 1.500 mg + τρεμελιμουμάμπη 75 mg κάθε 4 εβδομάδες για 4 κύκλους, ακολουθούμενο από IMFINZI 1.500 mg κάθε 4 εβδομάδες.
Μόλις 600 ασθενείς είχαν τυχαιοποιηθεί και στα τρία σκέλη, η τυχαιοποίηση στο σκέλος 3 ολοκληρώθηκε και οι επόμενοι 130 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία 1:1 είτε στο σκέλος 1 είτε στο σκέλος 2, και έλαβαν είτε IMFINZI 1.500 mg κάθε 4 εβδομάδες είτε εικονικό φάρμακο κάθε
4 εβδομάδες.
Η θεραπεία συνεχίστηκε μέχρι την εξέλιξη της νόσου, την εμφάνιση μη αποδεκτής τοξικότητας ή για ένα μέγιστο 24 μηνών. Οι αξιολογήσεις του όγκου διεξάγονταν κάθε 8 εβδομάδες για τις πρώτες
72 εβδομάδες, στη συνέχεια κάθε 12 εβδομάδες έως τις 96 εβδομάδες και έπειτα κάθε 24 εβδομάδες.
Τα δημογραφικά χαρακτηριστικά και χαρακτηριστικά της νόσου κατά την αρχική εκτίμηση ήταν καλά ισορροπημένα μεταξύ των σκελών της μελέτης. Τα δημογραφικά χαρακτηριστικά και τα χαρακτηριστικά της νόσου κατά την αρχική εκτίμηση για τα σκέλη του IMFINZI και του εικονικού φαρμάκου ήταν τα εξής: άνδρες (69,1%), ηλικίας ≥ 65 ετών (39,2%), Λευκοί (50,4%), Μαύροι ή Αφροαμερικανοί (0,8%), Ασιάτες (47,5%), άλλοι (1,3%), Ισπανόφωνοι ή Λατινοαμερικανοί (4,2%), ενεργοί καπνιστές (22,3%), πρώην καπνιστές (68,5%), μη καπνιστές (9,2%), φυσική κατάσταση WHO/ECOG (PS) 0 (48,7%), φυσική κατάσταση WHO/ECOG (PS) 1 (51,3%), Στάδιο I (3,6%),
Στάδιο II (9,1%), Στάδιο III (87,4%).
Πριν από την τυχαιοποίηση, όλοι οι ασθενείς έλαβαν χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα (66,2% σισπλατίνη-ετοποσίδη, 33,8% καρβοπλατίνη-ετοποσίδη). Το 72,1% των ασθενών έλαβε ακτινοθεραπεία QD (από τους οποίους το 92,4% έλαβε δόση ≥ 60-≤ 66 Gy QD), το 27,9% έλαβε ακτινοθεραπεία BID (από τους οποίους το 96,6% έλαβε 45 Gy BID) και το 53,8% των ασθενών έλαβε PCI. Η ανταπόκριση στη χημειο-ακτινοθεραπεία ήταν ως εξής: πλήρης ανταπόκριση (12,3%), μερική ανταπόκριση (73,8%), σταθερή νόσος (14,0%).
Τα δύο κύρια καταληκτικά σημεία της μελέτης ήταν η OS και η PFS για το IMFINZI έναντι του εικονικού φαρμάκου. Τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία αποτελεσματικότητας περιλάμβαναν το ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης (ORR) για το IMFINZI έναντι του εικονικού φαρμάκου. Η PFS και το ORR αξιολογήθηκαν μέσω BICR σύμφωνα με τα κριτήρια RECIST v1.1.
Σε μια προγραμματισμένη ενδιάμεση ανάλυση, η μελέτη έδειξε στατιστικά σημαντική βελτίωση στη OS και στην PFS για το IMFINZI σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Βλέπε Πίνακα 8 και Εικόνες 11 και 12.
Πίνακας 8. Δεδομένα αποτελεσματικότητας για τη μελέτη ADRIATIC| Σκέλος 1: IMFINZI(n=264) | Σκέλος 2: Εικονικό φάρμακο (n=266) | |
| OSα | ||
| Αριθμός θανάτων (%) | 115 (43,6) | 146 (54,9) |
| Διάμεση OS (μήνες)(95% CI)β | 55,9 (37,3, NR) | 33,4 (25,5, 39,9) |
| HR (95% CI)γ | 0,73 (0,569, 0,928) | |
| Σκέλος 1: IMFINZI(n=264) | Σκέλος 2: Εικονικό φάρμακο (n=266) | |
| p-τιμήδ | 0,01042 | |
| PFSε | ||
| Αριθμός των συμβάντων (%) | 139 (52,7) | 169 (63,5) |
| Διάμεση PFS (μήνες) (95% CI)β | 16,6 (10,2, 28,2) | 9,2 (7,4, 12,9) |
| HR (95% CI)στ | 0,76 (0,606, 0,950) | |
| p-τιμήδ | 0,01608 | |
α Η διάμεση διάρκεια της παρακολούθησης της OS σε ασθενείς που αποκλείστηκαν ήταν 37,19 μήνες στο σκέλος του IMFINZI και 37,24 μήνες στο σκέλος του εικονικού φαρμάκου.
β Υπολογίζεται με την τεχνική Kaplan-Meier. Διάστημα εμπιστοσύνης (CI) για διάμεση τιμή που προκύπτει με βάση τη μέθοδο Brookmeyer-Crowley.
γ Η ανάλυση για την HR διενεργήθηκε χρησιμοποιώντας ένα στρωματοποιημένο μοντέλο αναλογικών κινδύνων Cox και η αμφίπλευρη p-τιμή βασίζεται σε στρωματοποιημένη δοκιμασία λογαριθμικής κατάταξης, αμφότερες προσαρμοσμένες για τη λήψη PCI.
δ Η p-τιμή βασίστηκε στα αποτελέσματα της προγραμματισμένης ενδιάμεσης ανάλυσης. Mε βάση τη συνάρτηση δαπάνης παραμέτρου α Lan-DeMets με όριο τύπου O'Brien Fleming και τον πραγματικό αριθμό των συμβάντων που παρατηρήθηκαν, το όριο για δήλωση στατιστικής σημαντικότητας για την OS ήταν 0,01679 για συνολική τιμή α 4,5% και για την PFS ήταν 0,02805 για συνολική τιμή α 5% (Lan◦and◦DeMets 1983).
ε Εκτιμήθηκε μέσω BICR σύμφωνα με το RECIST v1.1
στ Η ανάλυση για την HR διενεργήθηκε χρησιμοποιώντας ένα στρωματοποιημένο μοντέλο αναλογικών κινδύνων Cox και η αμφίπλευρη p-τιμή βασίζεται σε στρωματοποιημένη δοκιμασία λογαριθμικής κατάταξης, αμφότερες προσαρμοσμένες για το στάδιο TNM και τη λήψη PCI.
IMFINZI
Εικονικό φάρμακο
Πιθανότητα της OS
Εικόνα 11: Καμπύλη Kaplan-Meier της OSΧρόνος από την τυχαιοποίηση (μήνες)
| Αριθμός των ασθενών σε κίνδυνο | ||||||||||||||||||||||
| 0 | 3 | 6 | 9 | 12 | 15 | 18 | 21 | 24 | 27 | 30 | 33 | 36 | 39 | 42 | 45 | 48 | 51 | 54 | 57 | 60 | 63 | |
| IMFINZI | 264 | 261 | 248 | 236 | 223 | 207 | 189 | 183 | 172 | 162 | 141 | 110 | 90 | 68 | 51 | 39 | 27 | 19 | 11 | 5 | 1 | 0 |
| Εικονικό φάρμακο | 266 | 260 | 247 | 231 | 214 | 195 | 175 | 164 | 151 | 143 | 123 | 97 | 80 | 62 | 44 | 31 | 23 | 19 | 8 | 5 | 1 | 0 |
IMFINZI
Εικονικό φάρμακο
Πιθανότητα της PFS
Εικόνα 12: Καμπύλη Kaplan-Meier Curve της PFSΧρόνος από την τυχαιοποίηση (μήνες)
| Αριθμός των ασθενών σε κίνδυνο | ||||||||||||||||||||||
| 0 | 3 | 6 | 9 | 12 | 15 | 18 | 21 | 24 | 27 | 30 | 33 | 36 | 39 | 42 | 45 | 48 | 51 | 54 | 57 | 60 | 63 | |
| IMFINZI | 264 | 212 | 161 | 135 | 113 | 105 | 101 | 98 | 84 | 78 | 51 | 51 | 33 | 21 | 19 | 10 | 10 | 4 | 4 | 0 | 0 | 0 |
| Εικονικόφάρμακο | 266 | 208 | 146 | 122 | 100 | 88 | 79 | 76 | 71 | 69 | 47 | 47 | 34 | 23 | 22 | 15 | 14 | 5 | 5 | 0 | 0 | 0 |
ΜΚΠ – Μελέτη CASPIAN
Η CASPIAN ήταν μια μελέτη που σχεδιάστηκε για να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα του IMFINZI με ή χωρίς tremelimumab σε συνδυασμό με ετοποσίδη και είτε καρβοπλατίνη είτε σισπλατίνη. Η CASPIAN ήταν μια τυχαιοποιημένη, ανοιχτής επισήμανσης, πολυκεντρική μελέτη σε 805 ασθενείς με ΕΣ-ΜΚΠ που δεν είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία, με λειτουργική κατάσταση κατά ΠΟΥ/ECOG 0 ή 1, σωματικό βάρος > 30 kg, κατάλληλους για λήψη θεραπευτικού σχήματος χημειοθεραπείας με βάση την πλατίνα ως θεραπεία πρώτης γραμμής για ΜΚΠ, με προσδόκιμο ζωής
≥ 12 εβδομάδες, τουλάχιστον μία βλάβη-στόχο σύμφωνα με τα κριτήρια RECIST 1.1 και επαρκή λειτουργία οργάνων και μυελού των οστών. Οι ασθενείς με ασυμπτωματικές ή θαραπευμένες εγκεφαλικές μεταστάσεις ήταν επιλέξιμοι. Η μελέτη απέκλεισε ασθενείς με ιστορικό θεραπείας με ακτινοβολία στο θώρακα, ιστορικό ενεργού πρωτοπαθούς ανοσοανεπάρκειας, αυτοάνοσες διαταραχές συμπεριλαμβανομένου του παρανεοπλασματικού συνδρόμου (PNS), ενεργές ή προηγούμενες καταγεγραμμένες αυτοάνοσες ή φλεγμονώδεις διαταραχές, χρήση συστηματικών ανοσοκατασταλτικών εντός 14 ημερών πριν από την πρώτη δόση της θεραπείας εκτός από τη φυσιολογική δόση των συστηματικών κορτικοστεροειδών, ενεργή φυματίωση ή ηπατίτιδα B ή C ή HIV λοίμωξη ή ασθενείς που έλαβαν ζωντανό εξασθενημένο εμβόλιο εντός 30 ημερών πριν ή μετά την έναρξη του IMFINZI.
Η τυχαιοποίηση στρωματοποιήθηκε σύμφωνα με την προγραμματισμένη θεραπεία με βάση την πλατίνα (καρβοπλατίνη ή σισπλατίνη) στον κύκλο 1.
Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν 1: 1: 1 για να λάβουν:
-
Σκέλος 1: IMFINZI 1.500 mg + τρεμελιμουμάμπη 75 mg + ετοποσίδη και είτε καρβοπλατίνη είτε σισπλατίνη.
-
Σκέλος 2: IMFINZI 1.500 mg + ετοποσίδη και είτε καρβοπλατίνη είτε σισπλατίνη.
-
Σκέλος 3: Είτε καρβοπλατίνη (AUC 5 ή 6 mg/ml/min) είτε σισπλατίνη (75-80 mg/m2) την Ημέρα 1 και ετοποσίδη (80-100 mg/m2) ενδοφλέβια τις Ημέρες 1, 2 και 3 κάθε κύκλου 21
ημερών για 4 έως 6 κύκλους.
Για τους ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν στο Σκέλος 1 και 2, η ετοποσίδη και είτε η καρβοπλατίνη είτε η σισπλατίνη περιορίστηκαν σε 4 κύκλους σε πρόγραμμα κάθε 3 εβδομάδες μετά την τυχαιοποίηση. Η μονοθεραπεία με IMFINZI συνεχίστηκε κάθε 4 εβδομάδες μέχρι την εξέλιξη της νόσου ή την εμφάνιση μη αποδεκτής τοξικότητας. Η χορήγηση μονοθεραπείας IMFINZI επιτρεπόταν πέραν της εξέλιξης της νόσου, εάν ο ασθενής ήταν κλινικά σταθερός και αποκόμιζε κλινικό όφελος όπως καθορίστηκε από τον ερευνητή.
Οι ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν στο Σκέλος 3, είχαν τη δυνατότητα να λάβουν συνολικά έως και 6 κύκλους ετοποσίδης και είτε καρβοπλατίνη είτε σισπλατίνη. Μετά την ολοκλήρωση της ετοποσίδης + πλατίνας, η προφυλακτική κρανιακή ακτινοβολία (PCI) επιτράπηκε μόνο στο Σκέλος 3 κατά την κρίση του ερευνητή.
Οι αξιολογήσεις των όγκων διεξήχθησαν την Εβδομάδα 6 και την Εβδομάδα 12 από την ημερομηνία της τυχαιοποίησης και στη συνέχεια κάθε 8 εβδομάδες, μέχρι να επιβεβαιωθεί η αντικειμενική εξέλιξη της νόσου. Οι αξιολογήσεις επιβίωσης διεξάγονταν κάθε 2 μήνες μετά τη διακοπή της θεραπείας.
Τα πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία ήταν η OS των IMFINZI + ετοποσίδη + πλατίνα (Σκέλος 2) έναντι ετοποσίδης + πλατίνας μόνο (Σκέλος 3) και IMFINZI + τρεμελιμουμάμπη + ετοποσίδη + πλατίνα μόνο (Σκέλος 1) έναντι ετοποσίδης + πλατίνας μόνο (Σκέλος 3). Το βασικό δευτερεύον καταληκτικό σημείο ήταν η PFS. Άλλα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία ήταν το ORR, τα ορόσημα OS και PFS και οι PRO. Οι PFS και ORR αξιολογήθηκαν χρησιμοποιώντας τις εκτιμήσεις του ερευνητή σύμφωνα με τα κριτήρια RECIST v1.1.
Τα δημογραφικά και τα χαρακτηριστικά της νόσου κατά την αρχική εκτίμηση ήταν καλά σταθμισμένα μεταξύ των δύο σκελών της μελέτης (268 ασθενείς στο Σκέλος 2 και 269 ασθενείς στο Σκέλος 3). Τα δημογραφικά στοιχεία του συνολικού πληθυσμού της μελέτης κατά την αρχική εκτίμηση ήταν τα εξής: άνδρες (69,6%), ηλικία ≥ 65 ετών (39,6%), διάμεση ηλικία 63 ετών (εύρος 28 έως 82 ετών),
Λευκοί (83,8%), Ασιάτες (14,5%), Μαύροι ή Αφροαμερικανοί (0,9%), άλλοι (0,6%), μη Ισπανόφωνοι ή Λατίνοι (96,1%), ενεργοί ή πρώην καπνιστές (93,1%), ασθενείς που δεν υπήρξαν ποτέ καπνιστές (6,9%), Κατάστασης Απόδοσης κατά ΠΟΥ/ECOG 0 (35,2%), Κατάστασης Απόδοσης κατά ΠΟΥ/ECOG 1 (64,8%), Στάδιο IV 90,3%, 24,6% των ασθενών είχαν λάβει σισπλατίνη και το 74,1% των ασθενών είχαν λάβει καρβοπλατίνη. Στο Σκέλος 3, το 56,8% έλαβαν 6 κύκλους ετοποσίδης + πλατίνας και το 7,8% των ασθενών έλαβε PCI.
Σε μια προγραμματισμένη ενδιάμεση (πρωταρχική) ανάλυση, η μελέτη κατέδειξε μια στατιστικά σημαντική βελτίωση στη OS με το IMFINZI + ετοποσίδη + πλατίνα (Σκέλος 2) έναντι ετοποσίδης + πλατίνας μόνο (Σκέλος 3) [HR=0,73 (95% CI: 0,591, 0,909), p=0,0047]. Παρόλο που δεν εξετάστηκε επίσημα ως προς τη σημαντικότητα, το IMFINZI + ετοποσίδη + πλατίνα κατέδειξε βελτίωση στην PFS έναντι ετοποσίδης + πλατίνας μόνο [HR=0,78 (95% CI: 0,645, 0,936)].
Τα αποτελέσματα της ελεύθερης εξέλιξης της νόσου επιβίωσης PFS, του ποσοστού αντικειμενικής ανταπόκρισης ORR και της διάρκειας της ανταπόκρισης (DoR), από την προγραμματισμένη τελική ανάλυση (DCO: 27 IAN 2020) συνοψίζονται στον Πίνακα 9. Η καμπύλη Kaplan-Meier για την PFS παρουσιάζεται στην Εικόνα 14.
Τα αποτελέσματα της συνολικής επιβίωσης (OS) στην προγραμματισμένη ανάλυση μακροχρόνιας παρακολούθησης της OS (DCO: 22 Μαρτίου 2021) (διάμεση διάρκεια: 39,3 μήνες) παρουσιάζονται στον Πίνακα 9. Το IMFINZI + ετοποσίδη + πλατίνα (Σκέλος 2) έναντι ετοποσίδης + πλατίνας (Σκέλος 3) συνέχισε να καταδεικνύει παρατεταμένη βελτίωση στην OS. Η καμπύλη Kaplan-Meier για την OS παρουσιάζεται στην Εικόνα 13.
Πίνακας 9. Δεδομένα αποτελεσματικότητας για τη Μελέτη CASPIAN| Τελική ανάλυσηα | Ανάλυση μακροχρόνιας παρακολούθησηςβ | |||
| Σκέλος 2: IMFINZI +ετοποσίδη και είτε καρβοπλατίνη είτεσισπλατίνη (n=268) | Σκέλος 3: ετοποσίδη και είτε καρβοπλατίνη είτε σισπλατίνη (n=269) | Σκέλος 2: IMFINZI +ετοποσίδη και είτε καρβοπλατίνη είτεσισπλατίνη (n=268) | Σκέλος 3: ετοποσίδη και είτε καρβοπλατίνη είτε σισπλατίνη (n=269) | |
| OS | ||||
| Αριθμός των θανάτων (%) | 210 (78,4) | 231 (85,9) | 221 (82,5) | 248 (92,2) |
| Διάμεση OS (μήνες)(95% CI) | 12,9(11,3, 14,7) | 10,5(9,3, 11,2) | 12,9(11,3, 14,7) | 10,5(9,3, 11,2) |
| HR (95% CI)γ | 0,75 (0,625, 0,910) | 0,71 (0,595, 0,858) | ||
| p- τιμήδ | 0,0032 | 0,0003 | ||
| OS στους 18 μήνες (%) (95% CI) | 32,0(26,5, 37,7) | 24,8(19,7, 30,1) | 32,0(26,5, 37,7) | 24,8(19,7, 30,1) |
| OS στους 36 μήνες (%) (95% CI) | 17,6(13,3, 22,4) | 5,8(3,4, 9,1) | ||
| PFS | ||||
| Αριθμός των συμβάντων (%) | 234 (87,3) | 236 (87,7) | ||
| Διάμεση PFS(μήνες) (95% CI) | 5,1(4,7, 6,2) | 5,4(4,8, 6,2) | ||
| HR (95% CI)γ | 0,80 (0,665,0,959) | |||
| PFS στους 6 μήνες (%)(95% CI) | 45,4(39,3, 51,3) | 45,8(39,5, 51,9) | ||
| PFS στους 12 μήνες (%) (95% CI) | 17,9(13,5, 22,8) | 5,3(2,9, 8,8) | ||
| ORR n (%) (95% CI)ε | 182 (67,9)(62,0, 73,5) | 156 (58,0)(51,8, 64,0) | ||
| Πλήρης Ανταπόκριση n (%) | 7 (2,6) | 2 (0,7) | ||
| Μερική Ανταπόκριση n (%) | 175 (65,3) | 154 (57,2) | ||
| Διάμεση DoR (μήνες) (95% CI)ε, στ | 5,1(4,9, 5,3) | 5,1(4,8, 5,3) | ||
α Τελική ανάλυση της παρακολούθησης των PFS, ORR και DoR με αποκοπή των δεδομένων 27 Ιανουαρίου 2020.
β Ανάλυση μακροχρόνιας παρακολούθησης της OS με αποκοπή των δεδομένων 22 Μαρτίου 2021.
γ Η ανάλυση διενεργήθηκε χρησιμοποιώντας στρωματοποιημένη δοκιμασία λογαριθμικής κατάταξης, προσαρμόζοντας την προγραμματισμένη θεραπεία πλατίνας στον Κύκλο 1 (καρβοπλατίνη ή σισπλατίνη) και χρησιμοποιώντας τις δοκιμασίες κατάταξης της προσέγγισης συσχέτισης.
δ Κατά την ενδιάμεση ανάλυση (αποκοπή δεδομένων 11 Μαρτίου 2019) η p-τιμή της OS ήταν 0,0047, η οποία πληρούσε το όριο για τη δήλωση στατιστικής σημαντικότητας του 0,0178 για 4% συνολικά αμφίπλευρη τιμή α, με βάση τη συνάρτηση δαπάνης παραμέτρου α Lan-DeMets με όριο τύπου O'Brien Fleming με τον πραγματικό αριθμό συμβάντων που παρατηρήθηκαν.
ε Επιβεβαιωμένη Αντικειμενική Ανταπόκριση.
στ Εκ των υστέρων ανάλυση.
Εικόνα 13. Καμπύλη Kaplan-Meier της Συνολικής Επιβίωσης (OS)| Διάμεση OS | (95% CI) | |
| IMFINZI + ετοποσίδη + πλατίνα | 12,9 | (11,3, 14,7) |
| ετοποσίδη + πλατίνα | 10,5 | (9,3, 11,2) |
IMFINZI+ετοποσίδη+πλατίνα ετοποσίδη+πλατίνα αποκομμένα
Αναλογία Κινδύνου (95% CI)
IMFINZI + ετοποσίδη + πλατίνα έναντι ετοποσίδης + πλατίνας: 0,71 (0,595, 0858)
Πιθανότητα της OS
Χρόνος από την τυχαιοποίηση (μήνες)
| Αριθμός των ασθενών σε κίνδυνο | 0 | 3 | 6 | 9 | 12 | 15 | 18 | 21 | 24 | 27 | 30 | 33 | 36 | 39 | 42 | 45 | 48 | 51 |
| IMFINZI + ετοποσίδη + πλατίνα | 268 | 244 | 214 | 177 | 140 | 109 | 85 | 70 | 60 | 54 | 50 | 46 | 39 | 25 | 13 | 3 | 0 | 0 |
| ετοποσίδη + πλατίνα | 269 | 243 | 212 | 156 | 104 | 82 | 64 | 51 | 36 | 24 | 19 | 17 | 13 | 10 | 3 | 0 | 0 | 0 |
| Διάμεση PFS | (95% CI) | |
| IMFINZI + ετοποσίδη + πλατίνα | 5,1 | (4,7, 6,2) |
| ετοποσίδη + πλατίνα | 5,4 | (4,8, 6,2) |
| Αναλογία Κινδύνου (95% CI) | ||
| IMFINZI + ετοποσίδη + πλατίνα έναντ | ι ετοποσίδης + πλατίν | ας: 0,80 (0,665 |
IMFINZI+ετοποσίδη+πλατίνα ετοποσίδη+πλατίνα αποκομμένα
, 0,959)
Πιθανότητα της PFS
Χρόνος από την τυχαιοποίηση (μήνες)
| Αριθμός των ασθενών σε κίνδυνο | 0 | 3 | 6 | 9 | 12 | 15 | 18 | 21 | 24 | 27 | 30 | 33 |
| IMFINZI + ετοποσίδη + πλατίνα | 268 | 220 | 119 | 55 | 45 | 40 | 35 | 24 | 18 | 8 | 5 | 0 |
| ετοποσίδη + πλατίνα | 269 | 195 | 110 | 33 | 12 | 9 | 7 | 7 | 6 | 1 | 0 | 0 |
Ανάλυση υποομάδας
Οι βελτιώσεις στη Συνολική Επιβίωση (OS) υπέρ των ασθενών που έλαβαν IMFINZI + ετοποσίδη + πλατίνα σε σύγκριση με εκείνους που έλαβαν ετοποσίδη + πλατίνα μόνο παρατηρήθηκαν με συνέπεια
σε όλες τις προκαθορισμένες υποομάδες με βάση τα δημογραφικά στοιχεία, τη γεωγραφική περιοχή, τη χρήση καρβοπλατίνης ή σισπλατίνης και τα χαρακτηριστικά της νόσου.
BTC – Μελέτη TOPAZ-1
Η TOPAZ-1 ήταν μια μελέτη σχεδιασμένη για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας του IMFINZI σε συνδυασμό με γεμσιταβίνη και σισπλατίνη. Η TOPAZ-1 ήταν μια τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, πολυκεντρική μελέτη σε 685 ασθενείς με ανεγχείρητο ή μεταστατικό BTC (συμπεριλαμβανομένων του ενδοηπατικού και εξωηπατικού χολαγγειοκαρκινώματος και του καρκινώματος της χοληδόχου κύστης) και κατάσταση Απόδοσης κατά ECOG 0 ή 1. Οι ασθενείς δεν είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία στο προχωρημένο/ανεγχείρητο στάδιο. Συμπεριλήφθηκαν ασθενείς που ανέπτυξαν υποτροπιάζουσα νόσο > 6 μήνες μετά την επέμβαση ή/και την ολοκλήρωση της επικουρικής αγωγής. Οι ασθενείς έπρεπε να έχουν επαρκή λειτουργία οργάνων και μυελού των οστών και να έχουν αποδεκτά επίπεδα χολερυθρίνης ορού [≤ 2,0 x το ανώτερο φυσιολογικό όριο (ULN)] και οποιαδήποτε κλινικά σημαντική απόφραξη των χοληφόρων έπρεπε να επιλυθεί πριν από την τυχαιοποίηση.
Η μελέτη απέκλεισε ασθενείς με καρκίνωμα φύματος, με εγκεφαλικές μεταστάσεις, ενεργές ή προηγούμενες καταγεγραμμένες αυτοάνοσες ή φλεγμονώδεις διαταραχές, HIV λοίμωξη ή ενεργές λοιμώξεις, συμπεριλαμβανομένων της φυματίωσης ή της ηπατίτιδας C ή ασθενείς με τρέχουσα ή προηγούμενη χρήση ανοσοκατασταλτικής φαρμακευτικής αγωγής εντός 14 ημερών πριν από την πρώτη δόση του IMFINZI. Ασθενείς με ενεργή λοίμωξη HBV επετράπη να συμμετάσχουν εάν βρίσκονταν υπό αντιιική θεραπεία.
Η τυχαιοποίηση στρωματοποιήθηκε με βάση την κατάσταση της νόσου (αρχικά ανεγχείρητη έναντι υποτροπιάζουσας) και την εντόπιση του πρωτοπαθούς όγκου (ενδοηπατικό χολαγγειοκαρκίνωμα έναντι εξωηπατικού χολαγγειοκαρκινώματος έναντι καρκινώματος της χοληδόχου κύστης).
Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν 1:1 για να λάβουν:
-
Σκέλος 1: IMFINZI 1.500 mg που χορηγείται την Ημέρα 1 + γεμσιταβίνη 1.000 mg/m2 και σισπλατίνη 25 mg/m2 (η καθεμία χορηγείται τις Ημέρες 1 και 8) κάθε 3 εβδομάδες
(21 ημέρες) για έως και 8 κύκλους, ακολουθούμενη από IMFINZI 1.500 mg κάθε 4 εβδομάδες μέχρι την εξέλιξη της νόσου ή μη αποδεκτή τοξικότητα ή
-
Σκέλος 2: Εικονικό φάρμακο που χορηγείται την Ημέρα 1+ γεμσιταβίνη 1.000 mg/m2 και σισπλατίνη 25 mg/m2 (η καθεμία χορηγείται τις Ημέρες 1 και 8) κάθε 3 εβδομάδες
(21 ημέρες) για έως και 8 κύκλους, ακολουθούμενη από εικονικό φάρμακο κάθε 4 εβδομάδες μέχρι την εξέλιξη της νόσου ή μη αποδεκτή τοξικότητα.
Οι αξιολογήσεις των όγκων πραγματοποιούνταν κάθε 6 εβδομάδες για τις πρώτες 24 εβδομάδες μετά την ημερομηνία της τυχαιοποίησης και στη συνέχεια κάθε 8 εβδομάδες μέχρι να επιβεβαιωθεί η αντικειμενική εξέλιξη της νόσου.
Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο της μελέτης ήταν η OS, το βασικό δευτερεύον καταληκτικό σημείο ήταν η PFS. Άλλα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία ήταν το ORR, η DoR και οι PRO. Τα PFS, ORR και DoR αξιολογήθηκαν από τον ερευνητή σύμφωνα με το RECIST v1.1.
Τα δημογραφικά και τα χαρακτηριστικά της νόσου κατά την αρχική εκτίμηση ήταν καλά σταθμισμένα μεταξύ των δύο σκελών της μελέτης (341 ασθενείς στο Σκέλος 1 και 344 ασθενείς στο Σκέλος 2). Τα δημογραφικά στοιχεία του συνολικού πληθυσμού της μελέτης κατά την αρχική εκτίμηση ήταν τα εξής: άνδρες (50,4%), ηλικίας < 65 ετών (53,3%), Λευκοί (37,2%), Ασιάτες (56,4%), Μαύροι ή Αφροαμερικανοί (2,0%), άλλοι (4,2 %), μη Ισπανόφωνοι ή Λατίνοι (93,1%), κατάσταση Απόδοσης (PS) κατά ECOG 0 (49,1%), έναντι PS 1 (50,9%), εντόπιση πρωτοπαθούς όγκου (ενδοηπατικός όγκος των χοληφόρων 55,9%, εξωηπατικός όγκος των χοληφόρων 19,1% και όγκος της χοληδόχου κύστης 25,0%), κατάσταση της νόσου [υποτροπιάζουσα (19,1%) έναντι ανεγχείρητης (80,7%), μεταστατικής (86,0%) έναντι τοπικά προχωρημένης (13,9%)]. Η έκφραση του PD-L1 αξιολογήθηκε σε κύτταρα του όγκου και του ανοσοποιητικού με τη χρήση της δοκιμασίας Ventana PD-L1 (SP263) και του
αλγόριθμου TAP (θετικότητα της περιοχής του όγκου), 58,7% ασθενείς είχαν TAP ≥ 1% και 30,1% TAP < 1%.
Η OS και η PFS ελέγχθηκαν επίσημα σε μια προσχεδιασμένη ενδιάμεση ανάλυση (αποκοπή δεδομένων 11 Αυγούστου 2021) μετά από διάμεση παρακολούθηση 9,8 μηνών. Τα στοιχεία αποτελεσματικότητας φαίνονται στον Πίνακα 10 και την Εικόνα 16. Η ωριμότητα για τη OS ήταν 62% και η ωριμότητα για την PFS ήταν 84%. Το IMFINZI + χημειοθεραπεία (Σκέλος 1) έδειξε στατιστικά σημαντική βελτίωση έναντι του εικονικού φαρμάκου + χημειοθεραπείας (Σκέλος 2) στην OS και στην PFS.
Πίνακας 10. Στοιχεία Αποτελεσματικότητας για τη Μελέτη TOPAZ-1α| IMFINZI + γεμσιταβίνη και σισπλατίνη(n=341) | Εικονικό φάρμακο +γεμσιταβίνη και σισπλατίνη (n=344) | |
| OS | ||
| Αριθμός των θανάτων (%) | 198 (58,1) | 226 (65,7) |
| Διάμεση OS (μήνες) (95% CI)β | 12,8(11,1, 14,0) | 11,5(10,1, 12,5) |
| HR (95% CI)γ | 0,80 (0,66, 0,97) | |
| p-τιμήγ,δ | 0,021 | |
| Διάμεση παρακολούθηση σε όλους τους ασθενείς(μήνες) | 10,2 | 9,5 |
| PFS | ||
| Αριθμός των συμβάντων (%) | 276 (80,9) | 297 (86,3) |
| Διάμεση PFS (μήνες) (95% CI)β | 7,2(6,7, 7,4) | 5,7(5,6, 6,7) |
| HR (95% CI)c | 0,75 (0,63, 0,89) | |
| p-τιμήγ,ε | 0,001 | |
| Διάμεση παρακολούθησησε όλους τους ασθενείς (μήνες) | 7,2 | 5,6 |
| ORRς | 91 (26,7) | 64 (18,7) |
| Πλήρης Ανταπόκριση n (%) | 7 (2,1) | 2 (0,6) |
| Μερική Ανταπόκριση n (%) | 84 (24,6) | 62 (18,1) |
| DoR | ||
| Διάμεση DoR (μήνες) (95% CI)β | 6,4 (5,9, 8,1) | 6,2 (4,4, 7,3) |
α Ανάλυση κατά την αποκοπή των δεδομένων 11 Αυγούστου 2021.
β Υπολογίζεται με την τεχνική Kaplan-Meier. Διάστημα εμπιστοσύνης (CI) για διάμεση τιμή που προκύπτει με βάση τη μέθοδο Brookmeyer-Crowley.
γ Η ανάλυση για την HR διενεργήθηκε χρησιμοποιώντας ένα στρωματοποιημένο μοντέλο αναλογικών κινδύνων Cox και η αμφίπλευρη p-τιμή βασίζεται σε στρωματοποιημένη δοκιμασία λογαριθμικής κατάταξης, αμφότερες προσαρμοσμένες για την κατάσταση της νόσου και την εντόπιση του πρωτοπαθούς όγκου.
δ Κατά την ενδιάμεση ανάλυση (αποκοπή δεδομένων 11 Αυγούστου 2021) η p-τιμή της OS ήταν 0,021, η οποία πληρούσε το όριο για τη δήλωση στατιστικής σημαντικότητας του 0,03 για 4,9% συνολικά αμφίπλευρη τιμή α, με βάση τη συνάρτηση δαπάνης παραμέτρου α Lan-DeMets με όριο τύπου Pocock με τον πραγματικό αριθμό συμβάντων που παρατηρήθηκαν.
ε Κατά την ενδιάμεση ανάλυση (αποκοπή δεδομένων 11 Αυγούστου 2021) η p-τιμή της PFS ήταν 0,001, η οποία πληρούσε το όριο για τη δήλωση στατιστικής σημαντικότητας του 0,0481 για 4,9% συνολικά αμφίπλευρη τιμή α, με βάση τη συνάρτηση δαπάνης παραμέτρου α Lan-DeMets με όριο τύπου Pocock με τον πραγματικό αριθμό συμβάντων που παρατηρήθηκαν.
ς Επιβεβαιωμένη Αντικειμενική Ανταπόκριση
Μια πρόσθετη προγραμματισμένη ανάλυση παρακολούθησης της OS (αποκοπή δεδομένων
25 Φεβρουαρίου 2022) πραγματοποιήθηκε 6,5 μήνες μετά την ενδιάμεση ανάλυση με ωριμότητα της OS κατά 77%. Το IMFINZI + χημειοθεραπεία συνέχισε να καταδεικνύει βελτιωμένη OS έναντι της χημειοθεραπείας μόνο [HR=0,76, (95% CI: 0,64, 0,91)] και η διάμεση παρακολούθηση αυξήθηκε σε 12 μήνες.
Εικόνα 15: Καμπύλη Kaplan-Meier της OS, ανάλυση παρακολούθησης της OS κατά την αποκοπή των δεδομένων 25 Φεβρουαρίου 2022Διάμεση OS σε μήνες (95% CI)
Πιθανότητα Συνολικής Επιβίωσης
IMFINZI + Χημειοθεραπεία 12,9 (11,6, 14,1)
| Εικονικό φάρμακο + ΧημειοθεραπείαΑναλογία Κινδύνου (95% CI) | 11,3 | (10,1, 12,5) |
| IMFINZI + χημειοθεραπείαέναντι χημειοθεραπείας | 0,76 | (0,64, 0,91) |
Αριθμός των ασθενών σε κίνδυνο IMFINZI + Χημειοθεραπεία: Χημειοθεραπεία:
IMFINZI + Χημειοθεραπεία (N=341) Χημειοθεραπεία (N=344)
Χρόνος από την τυχαιοποίηση (μήνες)
Εικόνα 16: Καμπύλη Kaplan-Meier της PFS, συμπερασματική (πρωτεύουσα) ανάλυση κατά την αποκοπή των δεδομένων 11 Αυγούστου 2021Πιθανότητα Ελεύθερης Εξέλιξης της Νόσου
Επιβίωσης
Διάμεση PFS σε μήνες (95% CI)
| IMFINZI + Χημειοθεραπεία | 7,2 | (6,7, 7,4) |
| Εικονικό φάρμακο + Χημειοθεραπεία | 5,7 | (5,6, 6,7) |
| Αναλογία Κινδύνου (95% CI): | ||
| IMFINZI + χημειοθεραπεία | 0,75 | (0,63, 0,89) |
| έναντι χημειοθεραπείας |
Αριθμός των ασθενών σε κίνδυνο IMFINZI + Χημειοθεραπεία Χημειοθεραπεία
IMFINZI + Χημειοθεραπεία (N=341) Χημειοθεραπεία (N=344)
Χρόνος από την τυχαιοποίηση (μήνες)
ΗΚΚ – μελέτη HIMALAYA
Η αποτελεσματικότητα του IMFINZI ως μονοθεραπεία και χορηγούμενου σε συνδυασμό με εφάπαξ δόση τρεμελιμουμάμπης 300 mg αξιολογήθηκε στη Μελέτη HIMALAYA, μια τυχαιοποιημένη, ανοιχτής επισήμανσης, πολυκεντρική μελέτη σε ασθενείς με επιβεβαιωμένο ανεγχείρητο ΗΚΚ (uHCC), οι οποίοι δεν έλαβαν προηγούμενη συστηματική θεραπεία για ΗΚΚ. Η μελέτη περιλάμβανε ασθενείς με Καρκίνο του Ήπατος της Κλινικής της Βαρκελώνης (BCLC) Σταδίου C ή B (μη επιλέξιμοι για τοπική θεραπεία) και Στάδιο Child-Pugh Α.
Από τη μελέτη αποκλείστηκαν ασθενείς με εγκεφαλικές μεταστάσεις ή ιστορικό εγκεφαλικών μεταστάσεων, συνυπάρχουσα λοίμωξη από ιογενή ηπατίτιδα Β και ηπατίτιδα C, ενεργή ή προηγούμενη τεκμηριωμένη αιμορραγία του γαστρεντερικού σωλήνα (GI) εντός 12 μηνών, ασκίτη που έχρηζε μη φαρμακολογικής παρέμβασης εντός 6 μηνών, ηπατική εγκεφαλοπάθεια εντός 12 μηνών πριν από την έναρξη της θεραπείας, ενεργές ή προηγουμένες τεκμηριωμένες αυτοάνοσες ή φλεγμονώδεις διαταραχές.
Ασθενείς με κιρσούς οισοφάγου συμπεριλήφθηκαν εκτός από αυτούς με ενεργό ή προηγουμένη τεκμηριωμένη αιμορραγία του γαστρεντερικού σωλήνα εντός 12 μηνών πριν από την ένταξη στη μελέτη.
Η τυχαιοποίηση στρωματοποιήθηκε σύμφωνα με την μακροαγγειακή διήθηση (MVI) (ναι έναντι όχι), την αιτιολογία της ηπατικής νόσου (επιβεβαιωμένος ιός ηπατίτιδας Β έναντι επιβεβαιωμένου ιού ηπατίτιδας C έναντι άλλων) και Κατάστασης Απόδοσης κατά ECOG (0 έναντι 1). Στη μελέτη HIMALAYA τυχαιοποιήθηκαν 1.171 ασθενείς 1:1:1 για να λάβουν:
-
IMFINZI: δουρβαλουμάμπη 1 500 mg κάθε 4 εβδομάδες.
-
Τρεμελιμουμάμπη 300 mg ως εφάπαξ δόση + IMFINZI 1.500 mg, ακολουθούμενα από IMFINZI 1.500 mg κάθε 4 εβδομάδες.
-
Σοραφενίμπη 400 mg δύο φορές ημερησίως.
Οι αξιολογήσεις των όγκων διεξάγονταν κάθε 8 εβδομάδες για τους πρώτους 12 μήνες και ακολούθως κάθε 12 εβδομάδες μετέπειτα. Οι αξιολογήσεις επιβίωσης διεξάγονταν κάθε μήνα για τους πρώτους 3 μήνες μετά τη διακοπή της θεραπείας και ακολούθως κάθε 2 μήνες.
Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν η ανωτερότητα στη Συνολική Επιβίωση (OS) για τη σύγκριση του IMFINZI χορηγούμενου σε συνδυασμό με εφάπαξ δόση τρεμελιμουμάμπης έναντι της Σοραφενίμπης. Οι βασικοί δευτερεύοντες στόχοι ήταν η μη κατωτερότητα στη Συνολική Επιβίωση (OS) ακολουθούμενη από ανωτερότητα της σύγκρισης του IMFINZI έναντι της Σοραφενίμπης. Άλλα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία περιλάμβαναν την ελεύθερη εξέλιξης της νόσου επιβίωση (PFS), το ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης (ORR) και τη Διάρκεια της Ανταπόκρισης (DoR) που αξιολογήθηκαν από Ερευνητή σύμφωνα με τα κριτήρια αξιολόγησης της ανταπόκρισης σε συμπαγείς όγκους (RECIST) v1.1.
Τα δημογραφικά χαρακτηριστικά και τα χαρακτηριστικά της νόσου κατά την αρχική εκτίμηση ήταν καλά ισορροπημένα μεταξύ των σκελών της μελέτης. Τα δημογραφικά στοιχεία του συνολικού πληθυσμού της μελέτης κατά την αρχική εκτίμηση ήταν τα εξής: άνδρες (83,7%), ηλικία < 65 ετών (50,4%), Λευκοί (44,6%), Ασιάτες (50,7%), Μαύροι ή Αφροαμερικανοί (1,7%), Άλλη φυλή (2,3%), Κατάστασης Απόδοσης κατά ECOG 0 (62,6%), Στάδιο Child-Pugh Α (99,5%), μακροαγγειακή διήθηση (22,5%), εξωηπατική εξάπλωση (53,4%), AFP κατά την αρχική εκτίμηση < 400 ng/ml (63,7%), AFP κατά την αρχική εκτίμηση ≥ 400 ng/ml (34,5%), ιογενής αιτιολογία, ηπατίτιδα Β (30,6%), ηπατίτιδα C (27,2%), μη φλεγμονώδης (42,2%), αξιολογήσιμα δεδομένα PD-L1 (86,3%), PD-L1 θετικότητα της περιοχής του όγκου (TAP) ≥ 1% (38,9%), PD-L1 TAP < 1% (48,3%) [Ventana PD-L1 (SP263) δοκιμασία].
Τα αποτελέσματα παρουσιάζονται στον Πίνακα 11, την Εικόνα 17 και την Εικόνα 18.
Πίνακας 11. Δεδομένα αποτελεσματικότητας για τη Μελέτη HIMALAYA για το IMFINZI χορηγούμενο σε συνδυασμό με εφάπαξ δόσης τρεμελιμουμάμπης 300 mg και IMFINZI ως μονοθεραπεία έναντι Σοραφενίμπης| IMFINZI +τρεμελιμουμάμπη 300 mg (n=393) | Σοραφενίμπη (n=389) | IMFINZI (n=389) | |
| Διάρκεια παρακολούθησης | |||
| Διάμεση παρακολούθηση (μήνες)α | 33,2 | 32,2 | 32,6 |
| OS | |||
| Αριθμός των θανάτων (%) | 262 (66,7) | 293 (75,3) | 280 (72,0) |
| Διάμεση OS (μήνες) (95% CI) | 16,4(14,2, 19,6) | 13,8(12,3, 16,1) | 16,6(14,1, 19,1) |
| HR (95% CI)β,γ | 0,78 (0,66, 0,92) | - | |
| p-valued | 0,0035 | - | |
| HR (95% CI)β,γ,ε | - | 0,86 (0,73, 1,03) | |
| PFS | |||
| Αριθμός των συμβάντων (%) | 335 (85,2) | 327 (84,1) | 345 (88,7) |
| Διάμεση PFS (μήνες) (95% CI) | 3,78(3,68-5,32) | 4,07(3,75-5,49) | 3,65(3,19-3,75) |
| HR (95% CI) | 0,90 (0,77, 1,05) | - | |
| HR (95% CI) | - | 1,02 (0,88, 1,19) | |
| ORR | |||
| ORR n (%)στ | 79 (20,1) | 20 (5,1) | 66 (17,0) |
| Πλήρης Ανταπόκριση n (%) | 12 (3,1) | 0 | 6 (1,5) |
| Μερική Ανταπόκριση n (%) | 67 (17,0) | 20 (5,1) | 60 (15,4) |
| DoR | |||
| Διάμεση DoR (μήνες) | 22,3 | 18,4 | 16,8 |
α Υπολογίζεται χρησιμοποιώντας την αντίστροφη τεχνική Kaplan-Meier (με αντίστροφη ένδειξη αποκοπής).
β Με βάση την προσαρμογή του στρωματοποιημένου μοντέλου Cox για τη θεραπεία, αιτιολογία ηπατικής νόσου (HBV έναντι HCV έναντι άλλων, ECOG (0 έναντι 1).
γ Διενεργήθηκε χρησιμοποιώντας μια προσαρμοσμένη στρωματοποιημένη δοκιμασία λογαριθμικής κατάταξης για τη θεραπεία, αιτιολογία ηπατικής νόσου (HBV έναντι HCV έναντι άλλων), ECOG (0 έναντι 1) και μακροαγγειακή προσβολή (ναι έναντι όχι).
δ Με βάση τη συνάρτηση δαπάνης παραμέτρου α Lan-DeMets με όριο τύπου O'Brien Fleming και τον πραγματικό αριθμό των συμβάντων που παρατηρήθηκαν, το όριο για τη δήλωση στατιστικής σημαντικότητας για το IMFINZI + τρεμελιμουμάμπη 300 mg έναντι Σοραφενίμπης ήταν 0,0398 (Lan◦and◦DeMets 1983).
ε Το περιθώριο μη-κατωτερότητας για την HR (IMFINZI εναντίον Σοραφενίμπης) είναι 1,08 χρησιμοποιώντας ένα διάστημα εμπιστοσύνης 95,67% με βάση τη συνάρτηση δαπάνης παραμέτρου α Lan-DeMets με όριο τύπου O'Brien Fleming και τον πραγματικό αριθμό των συμβάντων που παρατηρήθηκαν (Lan◦and◦DeMets 1983). Η τιμή P-value με βάση τον έλεγχο ανωτερότητας του IMFINZI έναντι της Σοραφενίμπης ήταν 0,0674 και δεν είχε στατιστική σημαντικότητα.
στ Επιβεβαιωμένη πλήρης ανταπόκριση CI=Διάστημα Εμπιστοσύνης
| Διάμεση OS | (95% CI) | |
| IMFINZI + T300mg | 16,4 | (14,2-19,6) |
| Σοραφενίμπη | 13,8 | (12.3-16.1) |
| Αναλογία Κινδύνου (95% CI) | 0,78 (0,66, 0,92) | |
Πιθανότητα της Συνολικής Επιβίωσης
IMFINZI + T300mg
Σοραφενίμπη Αποκομμένα
IMFINZI + T300mg
Σοραφενίμπη
Χρόνος από την τυχαιοποίηση (μήνες)
IMFINZI
Σοραφενίμπη Αποκομμένα
IMFINZI
Σοραφενίμπη
Πιθανότητα της Συνολικής Επιβίωσης
Εικόνα 18. Καμπύλη Kaplan-Meier της Συνολικής Επιβίωσης (OS) του IMFINZI χορηγούμενου ως μονοθεραπεία| Διάμεση OS | (95% CI) | |
| IMFINZI | 16,6 | (14,1-19,1) |
| Σοραφενίμπη | 13,8 | (12.3-16.1) |
| Αναλογία Κινδύνου (95% CI) | 0,86 (0,73, 1,02) | |
Χρόνος από την τυχαιοποίηση (μήνες)
Καρκίνος ενδομητρίου – Μελέτη DUO-E
Η DUO-E ήταν μια τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, πολυκεντρική μελέτη Φάσης ΙΙΙ της χημειοθεραπείας πρώτης γραμμής με βάση την πλατίνα σε συνδυασμό με IMFINZI, ακολουθούμενη από IMFINZI με ή χωρίς ολαπαρίμπη σε ασθενείς με προχωρημένο ή υποτροπιάζοντα καρκίνο του ενδομητρίου. Οι ασθενείς έπρεπε να έχουν καρκίνο του ενδομητρίου σε μία από τις ακόλουθες κατηγορίες: νεοδιαγνωσθείσα νόσος Σταδίου III (μετρήσιμη νόσος κατά RECIST v1.1 μετά από χειρουργική επέμβαση ή διαγνωστική βιοψία), νεοδιαγνωσθείσα νόσος Σταδίου IV (με ή χωρίς νόσο μετά από χειρουργική επέμβαση ή διαγνωστική βιοψία) ή υποτροπή ασθένειας (μετρήσιμη ή μη μετρήσιμη νόσος κατά RECIST v1.1), όπου η δυνατότητα ίασης μόνο με χειρουργική επέμβαση ή σε συνδυασμό είναι μικρή. Για ασθενείς με υποτροπιάζουσα νόσο, προηγούμενη χημειοθεραπεία επιτρεπόταν μόνο εάν είχε χορηγηθεί ως επικουρική αγωγή και είχαν μεσολαβήσει τουλάχιστον 12 μήνες από την ημερομηνία της τελευταίας χορηγηθείσας δόσης χημειοθεραπείας έως την ημερομηνία της επακόλουθης υποτροπής. Η μελέτη περιελάμβανε ασθενείς με επιθηλιακά καρκινώματα του ενδομητρίου όλων των ιστολογιών, συμπεριλαμβανομένων των καρκινοσαρκωμάτων. Ασθενείς με σάρκωμα του ενδομητρίου αποκλείστηκαν.
Η τυχαιοποίηση στρωματοποιήθηκε με βάση την κατάσταση επιδιόρθωσης αναντιστοιχίας βάσεων (MMR) ιστού όγκου (επαρκής έναντι ανεπαρκούς), την κατάσταση νόσου (υποτροπιάζουσα έναντι προσφάτως διαγνωσμένης) και τη γεωγραφική περιοχή (Ασία έναντι υπόλοιπου κόσμου). Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν 1:1:1 σε ένα από τα ακόλουθα σκέλη:
-
Σκέλος 1 (Χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα): Χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα (πακλιταξέλη και καρβοπλατίνη) κάθε 3 εβδομάδες για μέγιστο 6 κύκλους με εικονικό φάρμακο δουρβαλουμάμπης κάθε 3 εβδομάδες. Μετά την ολοκλήρωση της χημειοθεραπείας, οι ασθενείς χωρίς αντικειμενική εξέλιξη της νόσου έλαβαν εικονικό φάρμακο δουρβαλουμάμπης κάθε 4 εβδομάδες και δισκία εικονικού φαρμάκου ολαπαρίμπης δύο φορές ημερησίως ως θεραπεία συντήρησης μέχρι την εξέλιξη της νόσου.
-
Σκέλος 2 (Χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα + IMFINZI): Χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα (πακλιταξέλη και καρβοπλατίνη) κάθε 3 εβδομάδες για μέγιστο 6 κύκλους με
1.120 mg δουρβαλουμάμπης κάθε 3 εβδομάδες. Μετά την ολοκλήρωση της χημειοθεραπείας, οι ασθενείς χωρίς αντικειμενική εξέλιξη της νόσου έλαβαν 1.500 mg δουρβαλουμάμπης κάθε 4 εβδομάδες με δισκία εικονικού φαρμάκου ολαπαρίμπης δύο φορές ημερησίως ως θεραπεία συντήρησης μέχρι την εξέλιξη της νόσου.
-
Σκέλος 3 (Χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα + IMFINZI + ολαπαρίμπη): Χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα (πακλιταξέλη και καρβοπλατίνη) κάθε 3 εβδομάδες για μέγιστο
6 κύκλους με 1.120 mg δουρβαλουμάμπης κάθε 3 εβδομάδες. Μετά την ολοκλήρωση της χημειοθεραπείας, οι ασθενείς χωρίς αντικειμενική εξέλιξη της νόσου έλαβαν 1.500 mg δουρβαλουμάμπης κάθε 4 εβδομάδες με 300 mg δισκία ολαπαρίμπης δύο φορές ημερησίως ως θεραπεία συντήρησης μέχρι την εξέλιξη της νόσου.
Οι ασθενείς που διέκοψαν οποιοδήποτε από τα δύο προϊόντα (IMFINZI/εικονικό φάρμακο ή ολαπαρίμπη/εικονικό φάρμακο) για λόγους διαφορετικούς από την εξέλιξη της νόσου θα μπορούσαν να συνεχίσουν τη θεραπεία με το άλλο προϊόν, εάν ήταν κατάλληλο, βάσει των εκτιμήσεων τοξικότητας και της κρίσης του ερευνητή.
Η θεραπεία συνεχίστηκε έως ότου την εξέλιξη της νόσου ή τη μη αποδεκτή τοξικότητα όπως ορίζονται κατά RECIST v1.1. Η αξιολόγηση της κατάστασης του όγκου γινόταν κάθε 9 εβδομάδες για τις πρώτες 18 εβδομάδες σε σχέση με την τυχαιοποίηση και κάθε 12 εβδομάδες στη συνέχεια.
Το κύριο καταληκτικό σημείο ήταν η PFS που προσδιορίστηκε από την αξιολόγηση του ερευνητή χρησιμοποιώντας τα RECIST v1.1. Τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία αποτελεσματικότητας περιελάμβαναν τα OS, ORR και DoR.
Η μελέτη έδειξε μια στατιστικά σημαντική βελτίωση στην PFS στον πληθυσμό ITT, για ασθενείς που έλαβαν χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα + IMFINZI + ολαπαρίμπη σε σύγκριση με τη χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα [HR=0,55 (95% CI: 0,43, 0,69), p=<0,0001] και για ασθενείς που έλαβαν χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα + IMFINZI σε σύγκριση με τη χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα [HR=0,71 (95% CI: 0,57, 0,89), p=0,003]. Κατά τον χρόνο της ανάλυσης PFS, τα ενδιάμεσα δεδομένα της OS ήταν ολοκληρωμένα κατά 28% με συμβάντα σε 199 από τους
718 ασθενείς.
Η κατάσταση επιδιόρθωσης αναντιστοιχίας βάσεων (MMR) προσδιορίστηκε κεντρικά χρησιμοποιώντας προσδιορισμό προφίλ ανοσοϊστοχημείας MMR. Από ένα σύνολο 718 ασθενών που τυχαιοποιήθηκαν στη μελέτη, 575 (80%) ασθενείς είχαν κατάσταση όγκου επάρκειας MMR (pMMR) και 143 (20%) ασθενείς είχαν κατάσταση όγκου ανεπάρκειας MMR (dMMR).
Ασθενείς με καρκίνο ενδομητρίου με ανεπάρκεια επιδιόρθωσης αναντιστοιχίας βάσεων (dMMR) Μεταξύ των ασθενών με κατάσταση όγκου dMMR, τα δημογραφικά και χαρακτηριστικά κατά την έναρξη ήταν γενικά καλά ισορροπημένα μεταξύ των σκελών θεραπείας. Τα δημογραφικά στοιχεία κατά την έναρξη και στα τρία σκέλη ήταν τα εξής: διάμεση ηλικία 62 ετών (εύρος: 34 έως 85), 41% ηλικίας 65 ετών και άνω, 1,5% ηλικίας 75 ετών και άνω, 62% Λευκοί, 29% Ασιάτες και 2% Μαύροι ή
Αφροαμερικανοί. Τα χαρακτηριστικά της νόσου ήταν τα εξής: ECOG PS 0 (58%) ή 1 (42%), 46%
νεοδιαγνωσθείσα και 54% υποτροπιάζουσα νόσος. Οι ιστολογικοί υπότυποι ήταν ενδομητριοειδής (83%), μικτό επιθηλιακό (5%), ορώδης (3%), καρκινοσάρκωμα (3%), αδιαφοροποίητο (2%) και άλλο
(3%).
Τα αποτελέσματα σε ασθενείς με κατάσταση όγκου dMMR συνοψίζονται στον Πίνακα 12 και στην Εικόνα 19. Ο διάμεσος χρόνος παρακολούθησης της PFS σε ασθενείς που έχουν αποκοπεί με κατάσταση όγκου dMMR ήταν 15,5 μήνες στο σκέλος χημειοθεραπείας με βάση την πλατίνα + IMFINZI και 10,2 μήνες στο σκέλος χημειοθεραπείας με βάση την πλατίνα. Κατά το χρόνο της ανάλυσης της PFS, τα ενδιάμεσα δεδομένα της OS ήταν ολοκληρωμένα κατά 26% με συμβάντα σε 25 από τους 95 ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με χημειοθεραπείας με βάση την πλατίνα + IMFINZI και χημειοθεραπείας με βάση την πλατίνα.
Πίνακας 12. Αποτελέσματα αποτελεσματικότητας για τη Μελέτη DUO-E Study (Ασθενείς με κατάσταση όγκου dMMR)| Χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα + IMFINZIN=46 | Χημειοθεραπεία με βάση την πλατίναN=49 | |
| PFSα,β | ||
| Αριθμός συμβάντων (%) | 15 (32,6) | 25 (51,0) |
| Διάμεσος PFS (μήνες) (95% CI)γ | NR (NR, NR) | 7,0 (6,7, 14,8) |
| HR (95% CI) | 0,42 (0,22, 0,80) | - |
| OSβ | ||
| Αριθμός συμβάντων (%) | 7 (15,2) | 18 (36,7) |
| Διάμεσος OS (μήνες) (95% CI)γ | NR (NR, NR) | 23,7 (16,9, NR) |
| HR (95% CI) | 0,34 (0,13, 0,79) | - |
| ORRβ | ||
| ORRδ n (%) | 30 (71,4) | 17 (40,5) |
| DoRβ | ||
| Διάμεσος DoR (μήνες) (95% CI)γ | NR (NR, NR) | 10,5 (4,3, NR) |
α Αξιολογημένο από τον Ερευνητή.
β Τα αποτελέσματα βασίζονται στην πρώτη ενδιάμεση ανάλυση (DCO: 12 Απριλίου 2023).
γ Υπολογισμένο χρησιμοποιώντας την τεχνική Kaplan-Meier.
δ Ανταπόκριση: Καλύτερη αντικειμενική ανταπόκριση ως επιβεβαιωμένη πλήρης ανταπόκριση ή μερική ανταπόκριση. Βάσει του αριθμού των ασθενών στην ομάδα θεραπείας με μετρήσιμη νόσο κατά την έναρξη (N=42 στο σκέλος χημειοθεραπείας με βάση την πλατίνα + IMFINZI, N=42 στο σκέλος χημειοθεραπείας με βάση την πλατίνα).
CI= Διάστημα Εμπιστοσύνης, HR= Αναλογία Κινδύνου, NR= Δεν έχει επιτευχθεί
Χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα + IMFINZI Χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα
Χρόνος από την τυχαιοποίηση (μήνες)
Αριθμός των ασθενών σε κίνδυνο:
Χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα + IMFINZI Χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα
Ποσοστό των ασθενών ελεύθερων συμβάντων
Εικόνα 19. Kaplan-Meier καμπύλη της PFS στην DUO-E (Ασθενείς με κατάσταση όγκου dMMR)| Διάμεσος PFS | (95% CI) | |
| Χημειοθεραπεία + IMFINZI | NR | (NR-NR) |
| Χημειοθεραπεία | 7,0 | (6,7-14,8) |
| Αναλογίακινδύνου | (95% CI) | |
| Χημειοθεραπεία + IMFINZI έναντι Χημειοθεραπείας | 0,42 | (0,22, 0,80) |
Ασθενείς με καρκίνο ενδομητρίου με επάρκεια επιδιόρθωσης αναντιστοιχίας βάσεων (pMMR) Μεταξύ των ασθενών με κατάσταση όγκου pMMR, τα δημογραφικά και χαρακτηριστικά κατά την έναρξη ήταν γενικά καλά ισορροπημένα μεταξύ των σκελών θεραπείας. Τα δημογραφικά στοιχεία κατά την έναρξη και στα τρία σκέλη ήταν τα εξής: διάμεση ηλικία 64 ετών (εύρος: 22 έως 86), 48%
ηλικίας 65 ετών και άνω, 8,1% ηλικίας 75 ετών και άνω, 56% Λευκοί, 30% Ασιάτες και 6% Μαύροι ή
Αφροαμερικανοί. Τα χαρακτηριστικά της νόσου ήταν τα εξής: ECOG PS 0 (69%) ή 1 (31%), 47% νεοδιαγνωσθείσα και 53% υποτροπιάζουσα νόσος. Οι ιστολογικοί υπότυποι ήταν ενδομητριοειδής (54%), ορώδης (26%), καρκινοσάρκωμα (8%), μικτό επιθηλιακό (4%), διαυγές κύτταρο (3%),
αδιαφοροποίητο (2%), βλεννογόνο (< 1%) και άλλα (3%).
Τα αποτελέσματα σε ασθενείς με κατάσταση όγκου pMMR συνοψίζονται στον Πίνακα 13 και στην Εικόνα 20. Ο διάμεσος χρόνος παρακολούθησης σε ασθενείς που έχουν αποκοπεί με κατάσταση όγκου pMMR ήταν 15,2 μήνες στο σκέλος χημειοθεραπείας με βάση την πλατίνα + IMFINZI + ολαπαρίμπη και 12,8 μήνες στο σκέλος χημειοθεραπείας με βάση την πλατίνα.
Κατά το χρόνο της ανάλυσης της PFS, τα ενδιάμεσα δεδομένα της OS ήταν ολοκληρωμένα κατά 29% με συμβάντα σε 110 από τους 383 ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με χημειοθεραπείας με βάση την πλατίνα + IMFINZI + ολαπαρίμπη και χημειοθεραπείας με βάση την πλατίνα.
Πίνακας 13 Αποτελέσματα αποτελεσματικότητας για τη Μελέτη DUO-E (Ασθενείς με κατάσταση όγκου pMMR)| Χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα + IMFINZI +ολαπαρίμπη N=191 | Χημειοθεραπεία με βάση την πλατίναN=192 | |
| PFSα,β | ||
| Αριθμός συμβάντων (%) | 108 (56,5) | 148 (77,1) |
| Διάμεσος PFS (μήνες) (95% CI)γ | 15,0 (12,4, 18,0) | 9,7 (9,2, 10,1) |
| HR (95% CI) | 0,57 (0,44, 0,73) | - |
| OSβ | ||
| Αριθμός συμβάντων (%) | 46 (24,1) | 64 (33,3) |
| Διάμεσος OS (μήνες) (95% CI)γ | NR (NR, NR) | 25,9 (25,1, NR) |
| HR (95% CI) | 0,69 (0,47, 1,00) | - |
| ORRb | ||
| ORRδ n (%) | 90 (61,2) | 92 (59,0) |
| DoRβ | ||
| Διάμεσος DoR (μήνες) (95% CI)γ | 18,7 (10,5, NR) | 7,6 (7,1, 10,2) |
α Αξιολογημένο από τον Ερευνητή.
β Τα αποτελέσματα βασίζονται στην πρώτη ενδιάμεση ανάλυση (DCO: 12 Απριλίου 2023).
γ Υπολογισμένο χρησιμοποιώντας την τεχνική Kaplan-Meier.
δ Ανταπόκριση: Καλύτερη αντικειμενική ανταπόκριση ως επιβεβαιωμένη πλήρης ανταπόκριση ή μερική ανταπόκριση. Βάσει του αριθμού των ασθενών στην ομάδα θεραπείας με μετρήσιμη νόσο κατά την έναρξη (N=147 στο σκέλος χημειοθεραπείας με βάση την πλατίνα + IMFINZI + ολαπαρίμπη, N=156 στο σκέλος χημειοθεραπείας με βάση την πλατίνα).
CI= Διάστημα Εμπιστοσύνης, HR= Αναλογία Κινδύνου, NR= Δεν έχει επιτευχθεί
Χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα + IMFINZI + ολαπαρίμπη
Χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα
Χρόνος από την τυχαιοποίηση (μήνες)
Αριθμός των ασθενών σε κίνδυνο:
Χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα + IMFINZI + ολαπαρίμπη
Χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα
Ποσοστό των ασθενών ελεύθερων συμβάντων
Εικόνα 20. Kaplan-Meier καμπύλη της PFS στην DUO-E (Ασθενείς με κατάσταση όγκου pMMR)| Διάμεσος PFS | (95% CI) | |
| Χημειοθεραπεία + IMFINZI + ολαπαρίμπη | 15,0 | (12,4-18,0) |
| Χημειοθεραπεία | 9,7 | (9,2-10,1) |
| Αναλογία κινδύνου | (95% CI) | |
| Χημειοθεραπεία + IMFINZI + ολαπαρίμπη έναντιΧημειοθεραπείας | 0,57 | (0,44, 0,73) |
Μεταξύ των ασθενών με κατάσταση όγκου pMMR, οι PFS HRs ήταν 0,44 (95% CI: 0,31, 0,61) σε ασθενείς με θετική κατάσταση έκφρασης PD-L1 (236/383, 62%) και 0,87 (95% CI: 0,59, 1,28) σε ασθενείς με αρνητική κατάσταση έκφρασης PD-L1 (140/383, 37%), για το σκέλος χημειοθεραπείας με βάση την πλατίνα + IMFINZI + ολαπαρίμπη σε σύγκριση με το σκέλος χημειοθεραπείας με βάση την πλατίνα. Η θετική έκφραση του PD-L1 ορίστηκε ως θετική στην περιοχή όγκου (TAP) ≥ 1%.
Μυοδιηθητικός καρκίνος της ουροδόχου κύστης (MIBC) – Μελέτη NIAGARA
Η NIAGARA ήταν μία τυχαιοποιημένη, ανοιχτού σχεδιασμού, πολυκεντρική μελέτη Φάσης ΙΙΙ σχεδιασμένη να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα νεοεπικουρικής αγωγής με IMFINZI σε συνδυασμό με γεμσιταβίνη και σισπλατίνη ακολουθούμενη από επικουρική μονοθεραπεία με IMFINZI σε ασθενείς με MIBC. Η μελέτη τυχαιοποίησε 1.063 ασθενείς οι οποίοι ήταν υποψήφιοι για ριζική κυστεκτομή και δεν είχαν λάβει προηγούμενη συστηματική χημειοθεραπεία ή ανοσο-επαγόμενη θεραπεία για τη θεραπεία του MIBC με κλινικό στάδιο όγκου T2-T4aN0/1M0. Από τη μελέτη αποκλείστηκαν ασθενείς με καθαρή μη ουροθηλιακή ιστολογία, οποιαδήποτε μικροκυτταρική ιστολογία και πρωτοπαθή καρκίνο του ουροθηλίου που δεν σχετίζεται με την ουροδόχο κύστη (δηλαδή καρκίνο του ουρητήρα, της ουρήθρας ή της νεφρικής πυέλου), ενεργή ή προηγούμενα τεκμηριωμένη αυτοάνοση νόσο, ενεργό φυματίωση ή ηπατίτιδα Β ή C ή λοίμωξη από HIV, ή χρήση ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων εντός 14 ημερών από την πρώτη δόση δουρβαλουμάμπης, εκτός από τα συστηματικά κορτικοστεροειδή όταν χρησιμοποιούνται σε φυσιολογικές δόσεις ή ως προφαρμακευτική αγωγή.
Η τυχαιοποίηση στρωματοποιήθηκε με βάση το κλινικό στάδιο όγκου T2N0 έναντι > T2N0 (συμπεριλαμβανομένων T2N1, T3, και T4a), τη νεφρική λειτουργία (επαρκής νεφρική λειτουργία: κάθαρση κρεατινίνης [CrCl] ≥ 60 ml/min έναντι οριακής νεφρικής λειτουργίας: CrCl ≥ 40 ml/min έως
< 60 ml/min) και την κατάσταση έκφρασης PD-L1 (υψηλή έναντι χαμηλής/αρνητικής). Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν 1:1 για να λάβουν περιεγχειρητικά IMFINZI με νεοεπικουρική χημειοθεραπεία (Σκέλος 1) ή μόνο νεοεπικουρική χημειοθεραπεία (Σκέλος 2):
-
Σκέλος 1 (IMFINZI + χημειοθεραπεία): IMFINZI 1.500 mg + γεμσιταβίνη 1.000 mg/m2 και σισπλατίνη 70 mg/m2 κάθε 3 εβδομάδες για 4 κύκλους πριν τη χειρουργική επέμβαση, ακολουθούμενη από IMFINZI 1.500 mg κάθε 4 εβδομάδες για έως 8 κύκλους μετά τη χειρουργική επέμβαση, ή
-
Σκέλος 2 (Χημειοθεραπεία): Γεμσιταβίνη 1.000 mg/m2 και σισπλατίνη 70 mg/m2 κάθε
3 εβδομάδες για 4 κύκλους πριν τη χειρουργική επέμβαση, χωρίς μετεγχειρητική αγωγή.
Ασθενείς με οριακή νεφρική λειτουργία έλαβαν διαιρεμένη δόση σισπλατίνης 35 mg/m2 τις ημέρες 1 και 8 κάθε κύκλου.
Πραγματοποιήθηκε αξιολόγηση του όγκου κατά RECIST 1.1 κατά την έναρξη και μετά την ολοκλήρωση της νεοεπικουρικής αγωγής (πριν από τη χειρουργική επέμβαση). Μετά τη χειρουργική επέμβαση, οι αξιολογήσεις όγκου κατά RECIST 1.1 πραγματοποιούνταν κάθε 12 εβδομάδες για τους πρώτους 24 μήνες, στη συνέχεια κάθε 24 εβδομάδες για 36 μήνες και εν συνεχεία κάθε 52 εβδομάδες μέχρι την εξέλιξη της νόσου, το τέλος της μελέτης ή τον θάνατο.
Τα πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία ήταν πλήρης παθολογοανατομική ανταπόκριση (pCR) μέσω τυφλοποιημένης κεντρικής παθολογοανατομικής αξιολόγησης και η επιβίωση ελεύθερη συμβάντος (EFS) η οποία περιλάμβανε αξιολόγηση από τυφλοποιημένη ανεξάρτητη κεντρική επιτροπή αξιολόγησης (BICR). Η συνολική επιβίωση (OS) ήταν ένα βασικό δευτερεύον καταληκτικό σημείο.
Τα δημογραφικά χαρακτηριστικά και τα χαρακτηριστικά της νόσου κατά την αρχική εκτίμηση ήταν σε γενικές γραμμές καλά ισορροπημένα μεταξύ των 533 ασθενών στο Σκέλος 1 και των 530 ασθενών στο Σκέλος 2. Τα δημογραφικά στοιχεία κατά την αρχική εκτίμηση ήταν τα εξής: άνδρες (81,8%), ηλικία < 65 ετών (46,9%), Λευκοί (67%), Ασιάτες (27,9%), Μαύροι ή Αφροαμερικανοί (0,9%), άλλη
φυλή (0,8%), Ισπανόφωνοι ή Λατίνοι (8,0%) και ECOG PS 0 (78%) έναντι PS 1 (22%). Τα χαρακτηριστικά της νόσου ήταν ως εξής: Στάδιο Όγκου T2N0 (40,3%) και > T2N0a (59,7%), περιφερικοί λεμφαδένες N0 (94,5%) και N1 (5,5%), επαρκής νεφρική λειτουργία (81,1%) και οριακή
νεφρική λειτουργία (18,9%), και κατάσταση έκφρασης PD-L1 υψηλή (73,1%) και χαμηλή/αρνητική (26,9%). Οι ιστολογικοί υπότυποι περιλάμβαναν ουροθηλιακό καρκίνωμα (84,5%), ουροθηλιακό καρκίνωμα με πλακώδη διαφοροποίηση (8,2%), ουροθηλιακό καρκίνωμα με ιστολογική παραλλαγή (5,0%) και ουροθηλιακό καρκίνωμα με αδενική διαφοροποίηση (2,4%).
Στον συνολικό πληθυσμό, 469 (88,0%) ασθενείς στο Σκέλος 1 και 441 (83,2%) ασθενείς στο Σκέλος 2 υποβλήθηκαν σε ριζική κυστεκτομή.
Τα αποτελέσματα παρουσιάζονται στον Πίνακα 14, την Εικόνα 21 και την Εικόνα 22.
Πίνακας 14: Αποτελέσματα αποτελεσματικότητας για τη μελέτη NIAGARA| IMFINZI +χημειοθεραπεία (N=533) | Χημειοθεραπεία (N=530) | |
| EFSα | ||
| Αριθμός συμβάντων (%) | 187 (35,1) | 246 (46,4) |
| Διάμεση EFS (μήνες) (95% CI)β | NR (NR, NR) | 46,1 (32,2, NR) |
| HR (95% CI)γ | 0,68 (0,56, 0,82) | |
| Αμφίπλευρη p-τιμήδ,ε | < 0,0001 | |
| pCRστ | ||
| Αριθμός ασθενών με ανταπόκριση | 180 | 137 |
| Ποσοστό ανταπόκρισης, % (95% CI)ζ | 33,8 (29,8, 38,0) | 25,8 (22,2, 29,8) |
| Αναλογία πιθανοτήτων (95% CI)η | 1,49 (1,14, 1,96) | |
| Αμφίπλευρη p-τιμήη | 0,0038 | |
| OSα | ||
| Αριθμός συμβάντων (%) | 136 (25,5) | 169 (31,9) |
| Διάμεση OS (μήνες) (95% CI)β | NR (NR, NR) | NR (NR, NR) |
| HR (95% CI)γ | 0,75 (0,59, 0,93) | |
| Αμφίπλευρη p-τιμήδ,ε | 0,0106 | |
α Τα αποτελέσματα βασίζονται σε μία προκαθορισμένη ενδιάμεση ανάλυση (DCO: 29 Απριλίου 2024) η οποία έλαβε χώρα 68 μήνες μετά την έναρξη της μελέτης.
β Υπολογίστηκε χρησιμοποιώντας την τεχνική Kaplan-Meier.
γ Με βάση στρωματοποιημένο μοντέλο αναλογικών κινδύνων Cox με το στάδιο όγκου [T2N0 έναντι > T2N0], τη νεφρική λειτουργία [επαρκής έναντι οριακής], και την κατάσταση PD-L1 [υψηλή έναντι χαμηλής/αρνητικής] ως παράγοντες στρωματοποίησης.
δ Με βάση στρωματοποιημένη δοκιμασία λογαριθμικής κατάταξης με το στάδιο όγκου [T2N0 έναντι > T2N0], τη νεφρική λειτουργία [επαρκής έναντι οριακής], και την κατάσταση PD-L1 [υψηλή έναντι χαμηλής/αρνητικής] ως παράγοντες στρωματοποίησης.
ε Το όριο για τη δήλωση στατιστικής σημαντικότητας για τα πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία ποσοστό pCR, EFS και το βασικό δευτερεύον καταληκτικό σημείο OS προσδιορίστηκε με μία διαδικασία πολλαπλών δοκιμών με στρατηγική πλήρους ανακύκλωσης του άλφα (alpha-exhaustive recycling strategy). Το άλφα που κατανεμήθηκε στην EFS και την OS στην ενδιάμεση ανάλυση βασίστηκε σε συνάρτηση δαπάνης παραμέτρου α Lan-DeMets με προσέγγιση O'Brien Fleming (pCR = 0,001, EFS = 0,0412, OS = 0,0154, αμφίπλευρη).
στ Με βάση την τελική ανάλυση της pCR (DCO: 14 Ιαν 2022).
ζ Το CI υπολογίστηκε χρησιμοποιώντας τη μέθοδο Clopper Pearson.
η Λήφθηκαν με χρήση λογιστικής παλινδρόμησης προσαρμοσμένης για τους παράγοντες στρωματοποίησης (νεφρική λειτουργία [επαρκής έναντι οριακής], στάδιο όγκου [T2N0 έναντι > T2N0] και κατάσταση PD-L1 [υψηλή έναντι χαμηλής/αρνητικής] ανά IVRS).
CI=Διάστημα Εμπιστοσύνης, HR=Αναλογία Κινδύνου, NR=Δεν επετεύχθη
Εικόνα 21. Kaplan-Meier καμπύλη της EFSIMFINZI + Χημειοθεραπεία
Χημειοθεραπεία
Πιθανότητα της EFS
Διάμεση EFS σε μήνες (95% CI) IMFINZI+Χημειοθεραπεία NR (NR, NR)
Χημειοθεραπεία 46,1 (32,2, NR)
Αναλογία Κινδύνου (95% CI) IMFINZI+Χημειοθεραπεία έναντι Χημειοθεραπείας 0,68 (0,56, 0,82)
Χρόνος από την τυχαιοποίηση (μήνες)
Αριθμός των ασθενών σε κίνδυνο: IMFINZI+Χημειοθεραπεία
Χημειοθεραπεία
Εικόνα 22. Kaplan-Meier καμπύλη της OSIMFINZI + Χημειοθεραπεία
Χημειοθεραπεία
Πιθανότητα της OS
Διάμεση OS σε μήνες (95% CI) IMFINZI+Χημειοθεραπεία NR (NR, NR)
Χημειοθεραπεία NR (NR, NR)
Αναλογία Κινδύνου (95% CI) IMFINZI+Χημειοθεραπεία έναντι Χημειοθεραπείας 0,75 (0,59, 0,93)
Χρόνος από την τυχαιοποίηση (μήνες)
Αριθμός των ασθενών σε κίνδυνο: IMFINZI+Χημειοθεραπεία
Χημειοθεραπεία
Ανάλυση υποομάδων
Σε μία διερευνητική ανάλυση με βάση το στάδιο του όγκου, η HR για την EFS ήταν 0,61 (95% CI: 0,48, 0,78) στην υποομάδα των ασθενών με κλινικό στάδιο > T2N0 (N=635) και 0,81 (95% CI: 0,60, 1,10) στην υποομάδα των ασθενών με κλινικό στάδιο T2N0 (N=428). Η HR για την OS ήταν 0,67
(95% CI: 0,50, 0,89) στην υποομάδα των ασθενών με κλινικό στάδιο > T2N0 και 0,89 (95% CI: 0,62, 1,29) στους ασθενείς με κλινικό στάδιο T2N0.
Εξαιρέσιμο GC/GEJC – Μελέτη MATTERHORN
Η MATTERHORN ήταν μία τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, πολυκεντρική μελέτη Φάσης ΙΙΙ για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας του IMFINZI σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία FLOT (5-FU, λευκοβορίνη, οξαλιπλατίνη, δοσεταξέλη) ως νεοεπικουρική και επικουρική αγωγή, ακολουθούμενη από επικουρική μονοθεραπεία με IMFINZI, σε ασθενείς με εξαιρέσιμο αδενοκαρκίνωμα στομάχου ή γαστροοισοφαγικής συμβολής (Σταδίου ΙΙΑ έως Σταδίου IVA [AJCC, 8η Έκδοση]). Στη μελέτη εντάχθηκαν ασθενείς που δεν είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία με τεκμηριωμένο GC/GEJC, χωρίς προηγούμενη έκθεση σε ανοσοεπαγόμενη θεραπεία και λειτουργική κατάσταση WHO/ECOG 0 ή 1. Οι ασθενείς εντάχθηκαν ανεξάρτητα από το επίπεδο έκφρασης PD-L1. Πριν από την τυχαιοποίηση, το επίπεδο έκφρασης PD-L1 στον όγκο των ασθενών επιβεβαιώθηκε χρησιμοποιώντας τη μέθοδο βαθμολόγησης TAP, η οποία ορίζεται ως το συνολικό ποσοστό της περιοχής του όγκου (όγκος και οποιοδήποτε δεσμοπλαστικό στρώμα) που καλύπτεται από καρκινικά κύτταρα με χρώση μεμβράνης PD-L1 σε οποιαδήποτε ένταση και από ανοσοκύτταρα που σχετίζονται με τον όγκο με χρώση PD-L1 σε οποιαδήποτε ένταση, όπως εκτιμήθηκε οπτικά, με τη δοκιμασία Ventana PD-L1 (SP263). Η μελέτη απέκλεισε ασθενείς με ενεργές ή προηγούμενες τεκμηριωμένες αυτοάνοσες ή φλεγμονώδεις διαταραχές ή χρήση ανοσοκατασταλτικής φαρμακευτικής αγωγής εντός 14 ημερών από την πρώτη δόση δουρβαλουμάμπης.
Η τυχαιοποίηση στρωματοποιήθηκε ανά γεωγραφική περιοχή (Ασία έναντι μη Ασίας), κλινική κατάσταση λεμφαδένων (θετική έναντι αρνητικής) και επίπεδο έκφρασης PD-L1 (TAP < 1% έναντι TAP ≥ 1%).
Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία 1:1 σε ένα από τα ακόλουθα σκέλη θεραπείας. Η διασταύρωση μεταξύ των σκελών θεραπείας δεν επετράπη.
-
Σκέλος 1: IMFINZI 1.500 mg την Ημέρα 1 + χημειοθεραπεία FLOT (5-FU 2.600 mg/m2, Λευκοβορίνη 200 mg/m2, Οξαλιπλατίνη 85 mg/m2, Δοσεταξέλη 50 mg/m2) τις Ημέρες 1 και
15 κάθε 4 εβδομάδες για 4 κύκλους (1 δόση IMFINZI και 2 δόσεις FLOT ανά κύκλο·
2 κύκλοι στη νεοεπικουρική φάση + 2 κύκλοι στην επικουρική φάση) ακολουθούμενη από IMFINZI 1.500 mg την Ημέρα 1 κάθε 4 εβδομάδες για έως και 10 επιπλέον κύκλους μετά τη χειρουργική επέμβαση για ένα σύνολο 12 κύκλων (1 δόση ανά κύκλο)
-
Σκέλος 2: Εικονικό φάρμακο την Ημέρα 1 + χημειοθεραπεία FLOT (5-FU 2.600 mg/m2, Λευκοβορίνη 200 mg/m2, Οξαλιπλατίνη 85 mg/m2, Δοσεταξέλη 50 mg/m2) τις Ημέρες 1 και
15 κάθε 4 εβδομάδες για 4 κύκλους (1 δόση εικονικού φαρμάκου και 2 δόσεις FLOT ανά κύκλο· 2 κύκλοι στη νεοεπικουρική φάση + 2 κύκλοι στην επικουρική φάση) ακολουθούμενη από εικονικό φάρμακο την Ημέρα 1 κάθε 4 εβδομάδες για έως και 10 επιπλέον κύκλους μετά τη χειρουργική επέμβαση για ένα σύνολο 12 κύκλων (1 δόση ανά κύκλο)
Οι ασθενείς είτε στη νεοεπικουρική είτε στην επικουρική φάση που διέκοψαν τη χημειοθεραπεία FLOT για λόγους διαφορετικούς από την εξέλιξη ή την υποτροπή της νόσου, μπορούσαν, βάσει της κρίσης του ερευνητή, να συνεχίσουν τη θεραπεία με μονοθεραπεία IMFINZI όπως περιγράφεται παραπάνω.
Πραγματοποιήθηκε μια αρχική αξιολόγηση του όγκου κατά RECIST 1.1 πριν από την έναρξη της νεοεπικουρικής αγωγής, με επαναληπτική εξέταση απεικόνισης πριν τη χειρουργική επέμβαση εντός 4 εβδομάδων μετά από την τελική δόση χημειοθεραπείας. Μια αρχική απεικονιστική εξέταση στο πλαίσιο της επικουρικής αγωγής πραγματοποιήθηκε όχι νωρίτερα από 4 εβδομάδες μετά τη χειρουργική επέμβαση και πριν από την έναρξη της επικουρικής αγωγής. Οι αξιολογήσεις του όγκου διεξάγονταν κάθε 12 εβδομάδες (σε σχέση με την αρχική απεικονιστική εξέταση στο πλαίσιο της επικουρικής αγωγής) για 2 έτη και στη συνέχεια κάθε 24 εβδομάδες μέχρι την ακτινολογική εξέλιξη οριζόμενη κατά RECIST 1.1, την απόσυρση της συγκατάθεσης ή τον θάνατο.
Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο τη μελέτης ήταν η επιβίωση ελεύθερη συμβάντος (EFS) μέσω αξιολόγησης από τυφλοποιημένη ανεξάρτητη κεντρική επιτροπή αξιολόγησης (BICR), που ορίστηκε ως ο χρόνος από την τυχαιοποίηση έως την ημερομηνία ενός από το ακόλουθα συμβάντα (όποιο συνέβη πρώτο): εξέλιξη της νόσου κατά RECIST, έκδοση 1.1, όπως αξιολογήθηκε από τυφλοποιημένη ανεξάρτητη κεντρική επιτροπή αξιολόγησης (BICR), η οποία απέκλειε τη χειρουργική επέμβαση ή απαίτησε θεραπεία εκτός του πρωτοκόλλου κατά τη νεοεπικουρική περίοδο θεραπείας· εξέλιξη ή υποτροπή κατά RECIST, έκδοση 1.1 κατά την επικουρική περίοδο θεραπείας· εξέλιξη όχι κατά RECIST (σύμφωνα με την αξιολόγηση του ερευνητή ή επιβεβαιωμένη με βιοψία) που απέκλειε τη χειρουργική επέμβαση ή απαίτησε θεραπεία εκτός του πρωτοκόλλου κατά τη νεοεπικουρική περίοδο θεραπείας ή ανακαλύφθηκε κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης· εξέλιξη ή υποτροπή επιβεβαιωμένη με βιοψία μετά από χειρουργική επέμβαση· ή θάνατος από οποιαδήποτε αιτία. Τα βασικά δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία ήταν η OS και το ποσοστό pCR μέσω τυφλοποιημένης κεντρικής παθολογοανατομικής αξιολόγησης.
Τα δημογραφικά χαρακτηριστικά και τα χαρακτηριστικά της νόσου κατά την έναρξη ήταν σε γενικές γραμμές καλά ισορροπημένα μεταξύ των δύο σκελών της μελέτης (474 ασθενείς στο Σκέλος 1 και 474 ασθενείς στο Σκέλος 2). Τα δημογραφικά στοιχεία του πληθυσμού κατά την έναρξη ήταν τα εξής: άνδρες (71,9%), ηλικία ≥ 65 ετών (41,4%), διάμεση ηλικία 62 έτη (εύρος: 26 έως 84), Λευκοί (67,8%), Ασιάτες (20,4%), Μαύροι ή Αφροαμερικανοί (1,1%), Ινδιάνοι Αμερικής ή Ιθαγενείς της Αλάσκας (4,0%), Άλλη Φυλή (1,7%), Μη Ισπανόφωνοι ή Λατίνοι (80,0%), WHO/ECOG PS 0 (74,2%) έναντι PS 1 (25,8%). Τα χαρακτηριστικά της νόσου ήταν ως εξής: Σταδίου ΙΙ (29,4%), Σταδίου ΙΙΙ (61,7%), Σταδίου IVA (8,8%), Στομάχου (67,5%), Γαστροοισοφαγικής συμβολής (32,5%), Siewert τύπου 1 (10,4%), Siewert τύπου 2 (14,8%), Siewert τύπου 3 (7,3%), Εντερικού τύπου (50,9%), Διάχυτου τύπου (26,3%), Ακαθόριστου τύπου (22,8%), Κλινική κατάσταση λεμφαδένων Θετική (70,4%), Κλινική κατάσταση λεμφαδένων Αρνητική (29,2%), επίπεδο έκφρασης PD-L1 κατά TAP ≥ 1% (90,0%), επίπεδο έκφρασης PD-L1 κατά TAP < 1% (10,0%).
Υπήρχαν 431 (90,9%) ασθενείς στο Σκέλος 1 που επιχείρησαν χειρουργική επέμβαση με σκοπό τη θεραπεία, σε σύγκριση με 428 (90,3%) ασθενείς στο Σκέλος 2. Υπήρχαν 412 (86,9%) ασθενείς στο Σκέλος 1 που ολοκλήρωσαν χειρουργική επέμβαση με σκοπό τη θεραπεία, σε σύγκριση με 400 (84,4%) ασθενείς στο Σκέλος 2
Πίνακας 15: Αποτελέσματα αποτελεσματικότητας για τη μελέτη MATTERHORN| IMFINZI +χημειοθεραπεία FLOT (N=474) | Εικονικό φάρμακο + χημειοθεραπεία FLOT (N=474) | |
| EFSα | ||
| Αριθμός συμβάντων, n (%) | 167 (35,2%) | 218 (46%) |
| Διάμεση EFS (μήνες) (95% CI)β | NR (40,7, NR) | 32,8 (27,9, NR) |
| HR (95% CI)γ | 0,71 (0,58, 0,86) | |
| Αμφίπλευρη p-τιμήδ,ε | < 0,001 | |
| EFS στους 24 μήνες, % (95% CI)β | 67,4 (62,9, 71,6) | 58,5 (53,8, 63,0) |
| OSστ | ||
| Αριθμός θανάτων (%) | 160 (33,8%) | 192 (40,5%) |
| Διάμεση OS (95% CI) (μήνες)β | NR (NR, NR) | NR (NR, NR) |
| HR (95% CI)γ | 0,78 (0,63, 0,96) | |
| Αμφίπλευρη p-τιμήδ,ζ | 0,021 | |
| OS στους 24 μήνες, % (95% CI)β | 75,5 (71,4, 79,1) | 70,4 (66,0, 74,3) |
| OS στους 36 μήνες, % (95% CI)β | 68,6 (64,2, 72,6) | 61,9 (57,3, 66,2) |
α Τα αποτελέσματα βασίζονται σε μία προκαθορισμένη ενδιάμεση ανάλυση EFS (DCO: 20 Δεκεμβρίου 2024).
β Υπολογίστηκε χρησιμοποιώντας την τεχνική Kaplan-Meier.
γ Με βάση στρωματοποιημένο μοντέλο αναλογικών κινδύνων Cox στρωματοποιημένο με τη γεωγραφική περιοχή, την κλινική κατάσταση των λεμφαδένων και την κατάσταση έκφρασης του PD-L1 κατά την τυχαιοποίηση. Μια HR < 1 ευνοεί το IMFINZI. Το CI υπολογίστηκε χρησιμοποιώντας την προσέγγιση πιθανοφάνειας προφίλ.
δ Με βάση στρωματοποιημένη δοκιμασία λογαριθμικής κατάταξης προσαρμοσμένη για τη γεωγραφική περιοχή, την κλινική κατάσταση των λεμφαδένων και την κατάσταση έκφρασης του PD-L1 κατά την τυχαιοποίηση.
ε Με βάση μια συνάρτηση δαπάνης παραμέτρου άλφα Lan-DeMets με προσέγγιση O'Brien Fleming που υπολογίζεται χρησιμοποιώντας τον πραγματικό αριθμό συμβάντων στο DCO, το όριο για τη δήλωση στατιστικής σημαντικότητας για EFS ήταν 0,0239 για ένα συνολικό άλφα 5% (αμφίπλευρο).
στ Τα αποτελέσματα βασίζονται σε μία προκαθορισμένη τελική ανάλυση OS (DCO: 01 Σεπτεμβρίου 2025).
ζ Στην τελική ανάλυση της OS κατανεμήθηκε συντελεστής άλφα 4,99% (αμφίπλευρος), που αντιστοιχεί σε όριο δήλωσης στατιστικής σημαντικότητας 0,0499.
CI=Διάστημα Εμπιστοσύνης, HR=Αναλογία Κινδύνου, NR= Δεν επετεύχθη
Εικόνα 23: Kaplan-Meier καμπύλη της EFS
IMFINZI+ Χημειοθεραπεία FLOT
Πιθανότητα της EFS
Χημειοθεραπεία FLOT
Χρόνος από την τυχαιοποίηση (μήνες)
Αριθμός ασθενών σε κίνδυνο
IMFINZI+ Χημειοθεραπεία FLOT
Χημειοθεραπεία FLOT
Εικόνα 24: Kaplan-Meier καμπύλη της OS
IMFINZI+ Χημειοθεραπεία FLOT
Πιθανότητα της OS
Χημειοθεραπεία FLOT
Χρόνος από την τυχαιοποίηση (μήνες)
Αριθμός ασθενών σε κίνδυνο
IMFINZI+ Χημειοθεραπεία FLOT
Χημειοθεραπεία FLOT
Ανάλυση υποομάδας
Σε μια προκαθορισμένη διερευνητική ανάλυση με βάση την κλινική κατάσταση των λεμφαδένων, η HR για την EFS ήταν 0,67 (95% CI: 0,53, 0,84) στην υποομάδα που είχε κλινική κατάσταση λεμφαδένων θετική (N=667) και 0,85 (95% CI: 0,57, 1,27) στην υποομάδα που είχε κλινική κατάσταση λεμφαδένων αρνητική (N=277). Η HR της OS ήταν 0,73 (95% CI: 0,57, 0,94) στην υποομάδα που είχε κλινική κατάσταση λεμφαδένων θετική και 1,01 (95% CI: 0,67, 1,51) στην υποομάδα που είχε κλινική κατάσταση λεμφαδένων αρνητική.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη σε παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18 ετών δεν έχουν τεκμηριωθεί. Η μελέτη D419EC00001 ήταν μια ανοιχτής επισήμανσης, πολυκεντρική μελέτη εύρεσης δόσης και επέκτασης δόσης, για την αξιολόγηση της ασφάλειας, της προκαταρκτικής αποτελεσματικότητας και της φαρμακοκινητικής του IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη ακολουθούμενη από μονοθεραπεία με IMFINZI, σε παιδιατρικούς ασθενείς με προχωρημένους κακοήθεις συμπαγείς όγκους (εκτός από τους πρωτοπαθείς όγκους του κεντρικού νευρικού συστήματος) που είχαν εξέλιξη της νόσου και για τους οποίους δεν υπάρχει πρότυπο θεραπείας. Στη μελέτη εντάχθηκαν 50 παιδιατρικοί ασθενείς με ηλικιακό εύρος από 1 έως 17 έτη με κατηγορίες πρωτοπαθούς όγκου: νευροβλάστωμα, συμπαγής όγκος και σάρκωμα. Οι ασθενείς έλαβαν είτε IMFINZI 20 mg/kg σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη 1 mg/kg είτε IMFINZI 30 mg/kg σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη 1 mg/kg ενδοφλεβίως κάθε 4 εβδομάδες για 4 κύκλους, ακολουθούμενο από IMFINZI ως μονοθεραπεία κάθε 4 εβδομάδες. Στη φάση εύρεσης δόσης, της συνδυαστικής θεραπείας IMFINZI και τρεμελιμουμάμπης προηγήθηκε ένας μόνο κύκλος μονοθεραπείας με IMFINZI. Ωστόσο, 8 ασθενείς στη συγκεκριμένη φάση διέκοψαν τη θεραπεία πριν λάβουν τρεμελιμουμάμπη. Επομένως, από τους 50 ασθενείς που εντάχθηκαν στη μελέτη, 42 έλαβαν IMFINZI σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη και 8 έλαβαν μόνο IMFINZI. Στη φάση επέκτασης δόσης, αναφέρθηκε ένα ORR 5,0% (1/20 ασθενείς) στην ανάλυση του αξιολογήσιμου για απόκριση πληθυσμού. Δεν παρατηρήθηκαν νέα σήματα ασφάλειας σε σχέση με τα γνωστά προφίλ ασφάλειας του IMFINZI και της τρεμελιμουμάμπης σε ενήλικες. Βλέπε παράγραφο 4.2 για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση.
Η φαρμακοκινητική (PK) της δουρβαλουμάμπης εκτιμήθηκε για το IMFINZI ως μονός παράγοντας, σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία, σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη και χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα, σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη και σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα ακολουθούμενη από IMFINZI σε συνδυασμό με ολαπαρίμπη.
Η φαρμακοκινητική (PK) της δουρβαλουμάμπης μελετήθηκε σε 2.903 ασθενείς με συμπαγείς όγκους με δόσεις που κυμαίνονταν από 0,1 έως 20 mg/kg χορηγούμενες ενδοφλέβια μία φορά κάθε δύο, τρεις ή τέσσερις εβδομάδες. Η φαρμακοκινητική έκθεση αυξήθηκε περισσότερο από δόσο-αναλογικά
(μη-γραμμική ΡΚ) σε δόσεις < 3 mg/kg και αναλογικά με τη δόση (γραμμική ΡΚ) σε δόσεις
≥ 3 mg/kg. Η σταθεροποιημένη κατάσταση επιτεύχθηκε σε περίπου 16 εβδομάδες. Με βάση τη φαρμακοκινητική ανάλυση πληθυσμού που περιελάμβανε 1.878 ασθενείς, οι οποίοι έλαβαν μονοθεραπεία με δουρβαλουμάμπη σε εύρος δόσεων ≥ 10 mg/kg κάθε 2 εβδομάδες, ο γεωμετρικός μέσος όγκος κατανομής σε σταθεροποιημένη κατάσταση (Vss) ήταν 5,64 l. Η κάθαρση (CL) της δουρβαλουμάμπης μειώθηκε με τον χρόνο, με αποτέλεσμα μία γεωμετρική μέση κάθαρση σε σταθεροποιημένη κατάσταση (CLss) 8,16 ml/h την Ημέρα 365, η μείωση της CLss δεν θεωρήθηκε κλινικά σημαντική. Ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής (t1/2), με βάση την αρχική εκτίμηση CL, ήταν περίπου 18 ημέρες. Δεν υπήρχε κλινικά σημαντική διαφορά μεταξύ της φαρμακοκινητικής της δουρβαλουμάμπης ως μονός παράγοντας, σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία, σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη και χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα, σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη και σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα ακολουθούμενη από IMFINZI σε συνδυασμό με ολαπαρίμπη. Οι πρωταρχικές οδοί αποβολής της δουρβαλουμάμπης είναι ο καταβολισμός πρωτεϊνών μέσω δικτυοενδοθηλιακού συστήματος ή διαμεσολαβούμενης από τον στόχο εναπόθεσης.
Ειδικοί πληθυσμοί
Η ηλικία (19-96 ετών), το σωματικό βάρος (31-149 kg), το φύλο, η θετική κατάσταση αντισωμάτων κατά του φαρμάκου (ADA), τα επίπεδα αλβουμίνης, τα επίπεδα γαλακτικής αφυδρογονάσης (LDH), τα επίπεδα κρεατινίνης, ο διαλυτός PD-L1, ο τύπος του όγκου, η φυλή ή η κατάσταση κατά ECOG δεν είχαν κλινικά σημαντική επίδραση στη φαρμακοκινητική της δουρβαλουμάμπης.
Νεφρική δυσλειτουργία
Η ήπια (κάθαρση κρεατινίνης (CrCL) 60 έως 89 ml/min) και η μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης (CrCL) 30 έως 59 ml/min) δεν είχαν κλινικά σημαντική επίδραση στη φαρμακοκινητική της δουρβαλουμάμπης. Η επίδραση της σοβαρής νεφρικής δυσλειτουργίας (κάθαρση κρεατινίνης (CrCL) 15 έως 29 ml/min) στη φαρμακοκινητική της δουρβαλουμάμπης δεν είναι γνωστή. Ωστόσο, καθώς η κάθαρση των IgG μονοκλωνικών αντισωμάτων δεν γίνεται πρωτίστως μέσω νεφρικών οδών, η μεταβολή στη νεφρική λειτουργία δεν αναμένεται να επηρεάσει την έκθεση στη δουρβαλουμάμπη.
Ηπατική δυσλειτουργία
Η ήπια ηπατική δυσλειτουργία (χολερυθρίνη ≤ULN και AST >ULN ή χολερυθρίνη > 1,0 έως
1,5 × ULN και οποιαδήποτε τιμή ΑST) ή η μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (χολερυθρίνη > 1,5 έως 3 x ULN και οποιαδήποτε τιμή ΑST) δεν είχαν κλινικά σημαντική επίδραση στη φαρμακοκινητική
της δουρβαλουμάμπης. Η επίδραση της σοβαρής ηπατικής δυσλειτουργίας (χολερυθρίνη > 3 × ULN και οποιαδήποτε τιμή ΑST) στη φαρμακοκινητική της δουρβαλουμάμπης δεν είναι γνωστή, ωστόσο, καθώς η κάθαρση των IgG μονοκλωνικών αντισωμάτων δεν γίνεται πρωτίστως μέσω ηπατικών οδών, η μεταβολή στην ηπατική λειτουργία δεν αναμένεται να επηρεάσει την έκθεση στη δουρβαλουμάμπη.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η φαρμακοκινητική της δουρβαλουμάμπης σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη αξιολογήθηκε σε μελέτη 50 παιδιατρικών ασθενών με ηλικιακό εύρος από 1 έως 17 έτη στη μελέτη D419EC00001. Οι ασθενείς έλαβαν είτε δουρβαλουμάμπη 20 mg/kg σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη 1 mg/kg είτε δουρβαλουμάμπη 30 mg/kg σε συνδυασμό με τρεμελιμουμάμπη 1 mg/kg ενδοφλεβίως κάθε
4 εβδομάδες για 4 κύκλους, ακολουθούμενο από δουρβαλουμάμπη ως μονοθεραπεία κάθε
4 εβδομάδες. Με βάση πληθυσμιακή φαρμακοκινητική ανάλυση, η συστηματική έκθεση στην δουρβαλουμάμπη σε παιδιατρικούς ασθενείς ≥ 35kg που λάμβαναν δουρβαλουμάμπη 20 mg/kg κάθε 4 εβδομάδες ήταν παρόμοια με την έκθεση σε ενηλίκους που λάμβαναν δουρβαλουμάμπη 20 mg/kg κάθε 4 εβδομάδες, ενώ σε παιδιατρικούς ασθενείς (≥ 35kg) που λάμβαναν δουρβαλουμάμπη 30 mg/kg κάθε 4 εβδομάδες, η έκθεση ήταν περίπου 1,5 φορές υψηλότερη σε σύγκριση με την έκθεση σε ενηλικους που λάμβαναν δουρβαλουμάμπη 20 mg/kg κάθε 4 εβδομάδες. Σε παιδιατρικούς ασθενείς
< 35kg που λάμβαναν δουρβαλουμάμπη 30 mg/kg κάθε 4 εβδομάδες, η συστηματική έκθεση ήταν παρόμοια με την έκθεση σε ενηλίκους που λάμβαναν δουρβαλουμάμπη 20 mg/kg κάθε 4 εβδομάδες.
Φαρμακευτικές πληροφορίες - IMFINZI 50MG/ML
Ιστιδίνη
Ιστιδίνη υδροχλωρική μονοϋδρική Τρεχαλόζη διυδρική Πολυσορβικό 80 (Ε 433)
Ύδωρ για ενέσιμα
Ελλείψει μελετών σχετικά με τη συμβατότητα, το παρόν φαρμακευτικό προϊόν δεν πρέπει να αναμειγνύεται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα.
Μη ανοιγμένο φιαλίδιο 3 χρόνια.
Αραιωμένο διάλυμα
Η χημική και φυσική σταθερότητα κατά τη χρήση έχει καταδειχθεί για έως 30 ημέρες στους 2°C έως 8°C και για έως 24 ώρες σε θερμοκρασία δωματίου (έως 25°C) από τη στιγμή της προετοιμασίας.
Από μικροβιολογική άποψη, το αραιωμένο διάλυμα για έγχυση πρέπει να χρησιμοποιείται αμέσως. Εάν δεν χρησιμοποιηθεί αμέσως, οι χρόνοι φύλαξης κατά την χρήση και οι συνθήκες πριν από τη χρήση είναι ευθύνη του χρήστη και δεν θα ήταν κανονικά περισσότερο από 24 ώρες σε 2°C έως 8°C ή 12 ώρες σε θερμοκρασία δωματίου (έως 25°C), εκτός εάν η αραίωση έχει πραγματοποιηθεί σε ελεγχόμενες και επικυρωμένες άσηπτες συνθήκες.
Φυλάσσετε σε ψυγείο (2°C – 8°C). Μην καταψύχετε.
Φυλάσσετε στην αρχική συσκευασία για να προστατεύεται από το φως.
Για τις συνθήκες διατήρησης μετά την αραίωση του φαρμακευτικού προϊόντος, βλ. παράγραφο 6.3.
Δύο μεγέθη συσκευασίας IMFINZI είναι διαθέσιμα:
2,4 ml (συνολικά 120 mg δουρβαλουμάμπης) πυκνού διαλύματος σε φιαλίδιο από γυαλί Τύπου 1 με ελαστομερές πώμα εισχώρησης και μία γκρι αποσπώμενη σφράγιση αλουμινίου. Μέγεθος συσκευασίας του 1 φιαλιδίου.
10 ml (συνολικά 500 mg δουρβαλουμάμπης) πυκνού διαλύματος σε φιαλίδιο από γυαλί Τύπου 1 με ελαστομερές πώμα εισχώρησης και μία λευκή αποσπώμενη σφράγιση αλουμινίου. Μέγεθος συσκευασίας του 1 φιαλιδίου.
Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.
και άλλος χειρισμός
Προετοιμασία του διαλύματος
Το IMFINZI παρέχεται ως φιαλίδιο μονής δόσης και δεν περιέχει κανένα συντηρητικό, πρέπει να τηρείται άσηπτη τεχνική.
-
Ελέγξτε οπτικά το φαρμακευτικό προϊόν για σωματίδια και αποχρωματισμό. Το IMFINZI είναι διαυγές έως ιριδίζον, άχρωμο έως ελαφρώς κίτρινο διάλυμα. Απορρίψτε το φιαλίδιο, εάν το διάλυμα είναι θολό, αποχρωματισμένο ή παρατηρούνται ορατά σωματίδια. Μην ανακινείτε το φιαλίδιο.
-
Λάβετε τον απαιτούμενο όγκο από το(α) φιαλίδιο(α) IMFINZI και μεταφέρετε τον εντός ενός σάκου ενδοφλέβιας (IV) χορήγησης που περιέχει χλωριούχο νάτριο 9 mg/ml (0,9%) ενέσιμο διάλυμα ή γλυκόζη 50 mg/ml (5%) ενέσιμο διάλυμα. Αναμίξτε το αραιωμένο διάλυμα με ήπια αναστροφή. Η τελική συγκέντρωση του αραιωμένου διαλύματος πρέπει να είναι μεταξύ
1 mg/ml και 15 mg/ml. Μην καταψύχετε ή ανακινείτε το διάλυμα.
-
Απορρίψτε οποιοδήποτε μη χρησιμοποιημένο προϊόν που έχει παραμείνει στο φιαλίδιο.
Χορήγηση
-
Χορηγείτε το διάλυμα έγχυσης ενδοφλέβια για 1 ώρα μέσω μιας ενδοφλέβιας γραμμής που περιέχει ένα εν-σειρά (in-line) στείρο, χαμηλής πρωτεϊνικής σύνδεσης φίλτρο 0,2 ή 0,22 μm.
-
Μη συγχορηγείτε άλλα φαρμακευτικά προϊόντα μέσω της ίδιας γραμμής έγχυσης.
Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.