Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)
Τελευταία ενημέρωση SmPC
Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - SANCUSO 3.1MG/24HR
Το διαδερμικό έμπλαστρο SANCUSO ενδείκνυται σε ενήλικες για την πρόληψη της ναυτίας και του έμετου που σχετίζονται με τη μέτρια ή ισχυρή εμετογόνο χημειοθεραπεία, για μια προβλεπόμενη διάρκεια των 3 έως 5 διαδοχικών ημερών, όπου η από του στόματος αντιεμετική χορήγηση περιπλέκεται από παράγοντες που καθιστούν την κατάποση δύσκολη (βλ. παράγραφο 5.1).
Δοσολογία
Ενήλικες
Εφαρμόστε ένα διαδερμικό έμπλαστρο 24 έως 48 ώρες πριν από τη χημειοθεραπεία, ανάλογα με την περίπτωση.
Λόγω της σταδιακής αύξησης στα επίπεδα της γρανισετρόνης στο πλάσμα μετά την εφαρμογή του διαδερμικού εμπλάστρου, μια βραδύτερη έναρξη της αποτελεσματικότητας σε σύγκριση με την από του στόματος γρανισετρόνη των 2 mg μπορεί να παρατηρηθεί στο ξεκίνημα της χημειοθεραπείας. Το έμπλαστρο πρέπει να εφαρμόζεται 24-48 ώρες πριν από τη χημειοθεραπεία.
Το διαδερμικό έμπλαστρο πρέπει να αφαιρεθεί τουλάχιστον 24 ώρες μετά την ολοκλήρωση της χημειοθεραπείας. Το διαδερμικό έμπλαστρο μπορεί να φορεθεί για έως και 7 ημέρες ανάλογα με τη διάρκεια του χημειοθεραπευτικού σχήματος.
Μετά την αιματολογική παρακολούθηση ρουτίνας, το διαδερμικό έμπλαστρο πρέπει να εφαρμόζεται μόνο σε ασθενείς των οποίων η χημειοθεραπευτική αγωγή είναι απίθανο να καθυστερήσει προκειμένου να μειωθεί η πιθανότητα άσκοπης έκθεσης σε γρανισετρόνη.
Ταυτόχρονη χρήση κορτικοστεροειδών
Οι κατευθυντήριες γραμμές της Πολυεθνικής Εταιρείας Υποστηρικτικής Αγωγής στον Καρκίνο (MASCC) συνιστούν τη χορήγηση δεξαμεθαζόνης με ανταγωνιστή 5HT3 πριν από τη χημειοθεραπεία. Στη βασική μελέτη του SANCUSO, η συγχορήγηση κορτικοστεροειδών, π.χ. δεξαμεθαζόνης, επετράπη υπό τον όρο ότι αποτελούσε μέρος του χημειοθεραπευτικού σχήματος. Οποιαδήποτε αύξηση στη χρήση κορτικοστεροειδών κατά τη μελέτη αναφέρθηκε ως θεραπεία διάσωσης.
Ειδικοί πληθυσμοί Ηλικιωμένοι
Δοσολογία ίδια με αυτή των ενηλίκων (βλ. παραγράφους 4.4 και 5.2).
Νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία
Δεν είναι απαραίτητη η προσαρμογή της δόσης. Δοσολογία ίδια με αυτή των ενηλίκων (βλ. παραγράφους 4.4 και 5.2). Παρόλο που δεν έχουν παρατηρηθεί ενδείξεις αυξημένης συχνότητας εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών σε ασθενείς με νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία που ελάμβαναν γρανισετρόνη από του στόματος και ενδοφλεβίως, με βάση τις φαρμακοκινητικές ιδιότητες της γρανισετρόνης, ένας βαθμός προσοχής πρέπει να επιδεικνύεται σε αυτό τον πληθυσμό.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η ασφάλεια και αποτελεσματικότητα του SANCUSO σε παιδιά ηλικίας 0 έως 18 ετών δεν έχουν ακόμα τεκμηριωθεί.
Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα. Τρόπος χορήγησης
Το διαδερμικό έμπλαστρο πρέπει να εφαρμόζεται σε καθαρό, στεγνό, άθικτο υγιές δέρμα στο
εξωτερικό μέρος του άνω βραχίονα. Εάν δεν είναι δυνατό να εφαρμόσετε το διαδερμικό έμπλαστρο στο βραχίονα, αυτό μπορεί να εφαρμοστεί στην κοιλιακή χώρα. Το διαδερμικό έμπλαστρο δεν πρέπει να τοποθετείται σε δέρμα που είναι ερυθρό, ερεθισμένο ή πληγωμένο.
Κάθε διαδερμικό έμπλαστρο είναι συσκευασμένο σε φακελλίσκο και πρέπει να εφαρμόζεται αμέσως μετά το άνοιγμα του φακελλίσκου. Το στρώμα απελευθέρωσης αφαιρείται πριν τη χορήγηση.
Το διαδερμικό έμπλαστρο δεν πρέπει να τεμαχίζεται.
Στην περίπτωση μερικής ή πλήρους αποκόλλησης του διαδερμικού εμπλάστρου, το αρχικό διαδερμικό έμπλαστρο πρέπει να επαναπροσκολλάται στην ίδια θέση χρησιμοποιώντας φαρμακευτική ταινία (εάν είναι απαραίτητο). Εάν η επαναπροσκόλληση δεν είναι δυνατή ή το διαδερμικό έμπλαστρο είναι κατεστραμμένο, πρέπει να εφαρμοστεί ένα νέο διαδερμικό έμπλαστρο στην ίδια θέση όπως το αρχικό διαδερμικό έμπλαστρο. Εάν αυτό δεν είναι εφικτό, ένα νέο διαδερμικό έμπλαστρο πρέπει να εφαρμοστεί στον αντίθετο βραχίονα. Το πρόσφατα εφαρμοσθέν διαδερμικό έμπλαστρο πρέπει να αφαιρείται σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα που συνιστάται παραπάνω.
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία, σε άλλους ανταγωνιστές των υποδοχέων 5-HT3 ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
Αντιδράσεις της θέσης εφαρμογής
Σε κλινικές δοκιμές με SANCUSO, αναφέρθηκαν αντιδράσεις της θέσης εφαρμογής, οι οποίες ήταν γενικά ήπιες στην ένταση και δεν κατέληξαν σε διακοπή της χρήσης. Εάν εμφανιστούν σοβαρές αντιδράσεις ή γενικευμένη δερματική αντίδραση (π.χ. αλλεργικό εξάνθημα, συμπεριλαμβανομένου ερυθηματώδους, κηλιδώδους, βλατιδώδους εξανθήματος ή κνησμού), το διαδερμικό έμπλαστρο πρέπει να αφαιρεθεί.
Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
Η γρανισετρόνη μπορεί να συγκαλύψει έναν εξελισσόμενο ειλεό ή/και γαστρική διάταση που έχει προκληθεί από υποκείμενη νόσο. Ασθενείς με σημεία υποξείας εντερικής απόφραξης, πρέπει να παρακολουθούνται μετά τη χορήγησή της, καθώς η γρανισετρόνη μπορεί να μειώσει την κινητικότητα του παχέος εντέρου.
Καρδιακές διαταραχές
Οι ανταγωνιστές των υποδοχέων 5-HT3, όπως η γρανισετρόνη, μπορεί να συσχετιστούν με αρρυθμίες ή ανωμαλίες στο ΗΚΓ. Αυτό μπορεί ενδεχομένως να έχει κλινική σημασία σε ασθενείς με προϋπάρχουσες αρρυθμίες ή διαταραχές στην καρδιακή αγωγιμότητα ή/και σε ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία με αντιαρρυθμικά ή β αποκλειστές. Δεν έχουν παρατηρηθεί επιδράσεις κλινικής σημασίας σε κλινικές μελέτες με SANCUSO.
Έκθεση στο ηλιακό φως
Η γρανισετρόνη μπορεί επηρεαστεί από το άμεσο φυσικό ή τεχνητό ηλιακό φως. Οι ασθενείς πρέπει να καλύπτουν τη θέση εφαρμογής του διαδερμικού εμπλάστρου, π.χ. με ρουχισμό, εάν υπάρχει κίνδυνος έκθεσης στο ηλιακό φως καθ' όλη την περίοδο που το φορούν και για 10 ημέρες μετά την αφαίρεσή του.
Ντους ή μπάνιο
Το ντους ή το μπάνιο μπορεί να συνεχιστεί κανονικά φορώντας το SANCUSO. Δραστηριότητες, όπως η κολύμβηση, η εντατική άσκηση ή η χρήση μιας σάουνας, πρέπει να αποφεύγονται.
Εξωτερική θερμότητα
Η εξωτερική θερμότητα (για παράδειγμα, οι θερμοφόρες ή τα θερμαντικά επιθέματα) πρέπει να αποφεύγεται στην περιοχή του διαδερμικού εμπλάστρου.
Ειδικοί πληθυσμοί
Προσαρμογές της δόσης δεν είναι απαραίτητες για τους ηλικιωμένους ή τους ασθενείς με νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία. Παρόλο που δεν έχουν παρατηρηθεί ενδείξεις αυξημένης συχνότητας εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών σε ασθενείς με νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία που ελάμβαναν γρανισετρόνη από του στόματος και ενδοφλεβίως, με βάση τις φαρμακοκινητικές ιδιότητες της γρανισετρόνης, ένας βαθμός προσοχής πρέπει να επιδεικνύεται σε αυτό τον πληθυσμό.
Σύνδρομο σεροτονίνης
Έχουν υπάρξει αναφορές συνδρόμου σεροτονίνης με τη χρήση ανταγωνιστών 5-HT3 είτε μόνων, αλλά κυρίως σε συνδυασμό με άλλα σεροτονινεργικά φάρμακα (συμπεριλαμβανομένων των εκλεκτικών αναστολέων επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (ΕΑΕΣ) και των αναστολέων επαναπρόσληψης σεροτονίνης και νοραδρεναλίνης (ΑΕΣΝ). Έχουν επίσης υπάρξει αναφορές πιθανών αλληλεπιδράσεων μεταξύ φαρμάκων, μεταξύ της βουπρενορφίνης/οπιοειδών και σεροτονινεργικών φαρμακευτικών προϊόντων, οι οποίες οδήγησαν σε σύνδρομο σεροτονίνης. Συνιστάται κατάλληλη παρακολούθηση των ασθενών για συμπτώματα τύπου συνδρόμου σεροτονίνης.
Δερματικές αντιδράσεις
Σε κλινικές μελέτες με το διαδερμικό έμπλαστρο γρανισετρόνης, αναφέρθηκαν αντιδράσεις της θέσης εφαρμογής γενικά ήπιες στην ένταση και δεν κατέληξαν σε διακοπή της χρήσης. Εάν εμφανιστούν σοβαρές αντιδράσεις ή γενικευμένη δερματική αντίδραση (π.χ. αλλεργικό εξάνθημα, συμπεριλαμβανομένου ερυθηματώδους, κηλιδώδους, βλατιδώδους εξανθήματος ή κνησμού), το διαδερμικό έμπλαστρο πρέπει να αφαιρεθεί.
Δυναμικό κατάχρησης ουσιών και εξάρτησης
Η γρανισετρόνη δεν έχει γνωστό δυναμικό κατάχρησης και εξάρτησης.
Για σεροτονινεργικά φάρμακα (π.χ. ΕΑΕΣ και ΑΕΣΝ, βουπρενορφίνη, οπιοειδή ή άλλα σεροτονινεργικά φαρμακευτικά προϊόντα), έχουν υπάρξει αναφορές συνδρόμου σεροτονίνης μετά την ταυτόχρονη χρήση ανταγωνιστών 5-HT3 με άλλα σεροτονινεργικά φάρμακα (συμπεριλαμβανομένων των ΕΑΕΣ και ΑΕΣΝ).
Η συγχορήγηση ενδοφλέβιων ανταγωνιστών των υποδοχέων 5-HT3 με από του στόματος παρακεταμόλη σε ανθρώπους έχει αναφερθεί ότι έχει σαν αποτέλεσμα τον αποκλεισμό των αναλγητικών επιδράσεων μέσω ενός φαρμακοδυναμικού μηχανισμού.
Καθώς η γρανισετρόνη μεταβολίζεται μέσω των ενζύμων μεταβολισμού των φαρμάκων του ηπατικού κυτοχρώματος P450 (CYP1A1 και CYP3A4), οι επαγωγείς ή οι αναστολείς αυτών των ενζύμων μπορεί να μεταβάλουν την κάθαρση και, ως εκ τούτου, την ημιζωή της γρανισετρόνης.
Σε ανθρώπους, η επαγωγή των ηπατικών ενζύμων από τη φαινοβαρβιτάλη κατέληξε σε αύξηση της ολικής κάθαρσης στο πλάσμα (περίπου 25%) μετά από ενδοφλέβια χορήγηση γρανισετρόνης.
Μελέτες in vitro έχουν δείξει ότι η κετοκοναζόλη μπορεί να αναστείλει το μεταβολισμό της γρανισετρόνης μέσω της οικογένειας των ισοενζύμων 3A του κυτοχρώματος P450. Η κλινική σημασία αυτού δεν είναι γνωστή.
Μελέτες in vitro όπου χρησιμοποιήθηκαν ανθρώπινα μικροσώματα δείχνουν ότι η γρανισετρόνη δεν επάγει ούτε αναστέλλει το ενζυμικό σύστημα του κυτοχρώματος P450.
Σε μελέτες σε υγιή άτομα, δεν έχουν εμφανιστεί ενδείξεις αλληλεπίδρασης μεταξύ της γρανισετρόνης και των βενζοδιαζεπινών (λοραζεπάμη), των νευροληπτικών (αλοπεριδόλη) ή των φαρμακευτικών προϊόντων κατά του έλκους (σιμετιδίνη).
Δεν έχουν παρατηρηθεί αλληλεπιδράσεις φαρμάκων κλινικής σημασίας μεταξύ του SANCUSO και των εμετογόνων χημειοθεραπειών του καρκίνου. Επιπλέον, δεν έχει παρατηρηθεί αλληλεπίδραση μεταξύ της γρανισετρόνης και των εμετογόνων θεραπειών του καρκίνου. Σε συμφωνία με αυτά τα δεδομένα, δεν έχουν αναφερθεί αλληλεπιδράσεις φαρμάκων κλινικής σημασίας σε κλινικές μελέτες με SANCUSO. Σε μελέτες κλινικής αλληλεπίδρασης, η απρεπιτάντη δεν είχε κλινικά σημαντικές επιδράσεις στη φαρμακοκινητική της γρανισετρόνης.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Μελέτες αλληλεπιδράσεων έχουν πραγματοποιηθεί μόνο σε ενήλικες.
Κύηση
Είναι περιορισμένα τα δεδομένα (περιπτώσεις έκβασης κύησης λιγότερες από 300) από τη χρήση γρανισετρόνης στις έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα δεν κατέδειξαν άμεσες ή έμμεσες επιδράσεις τοξικότητας στην αναπαραγωγική ικανότητα (βλέπε παράγραφο 5.3). Σαν προληπτικό μέτρο, είναι προτιμητέο να αποφεύγεται η χρήση του SANCUSO κατά τη διάρκεια της κύησης.
Θηλασμός
Δεν είναι γνωστό εάν η γρανισετρόνη ή οι μεταβολίτες της απεκκρίνονται στο ανθρώπινο γάλα. Ο θηλασμός πρέπει να διακόπτεται κατά τη διάρκεια της θεραπείας με SANCUSO.
Γονιμότητα
Δεν διατίθενται δεδομένα από την επίδραση της γρανισετρόνης στην ανθρώπινη γονιμότητα.
Περίληψη του προφίλ ασφάλειας
Το προφίλ ασφάλειας του SANCUSO προκύπτει από ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές και την εμπειρία μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου. Η πιο συχνά αναφερόμενη ανεπιθύμητη ενέργεια σε κλινικές μελέτες ήταν η δυσκοιλιότητα, που παρατηρήθηκε στο 8,7% περίπου των ασθενών. Η πλειονότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών ήταν ήπια ή μέτρια σε ένταση.
Πινακοποιημένος κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες από κλινικές μελέτες και αυθόρμητες αναφορές με SANCUSO
παρατίθενται στον πίνακα που ακολουθεί:
Εντός της κατηγορίας οργανικού συστήματος, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται ανά συχνότητα χρησιμοποιώντας την ακόλουθη σύμβαση: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 έως <1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100), σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000), πολύ σπάνιες (<1/10.000) και μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).
Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας εμφάνισης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.
Πίνακας 1: Αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες για το SANCUSO
| Κατηγορία/οργανικό σύστημα | Ανεπιθύμητη ενέργεια | Συχνότητα |
| Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος | Αντιδράσεις υπερευαισθησίας | Μη γνωστές |
| Διαταραχές του μεταβολισμού καιτης θρέψης | Μειωμένη όρεξη | Όχι συχνές |
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | Κεφαλαλγία | Όχι συχνές |
| Δυστονία | Σπάνιες | |
| Δυσκινησία | Σπάνιες | |
| Σύνδρομο σεροτονίνης | Μη γνωστές | |
| Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου | Ίλιγγος | Όχι συχνές |
| Αγγειακές διαταραχές | Εξάψεις | Όχι συχνές |
| Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος | Δυσκοιλιότητα | Συχνές |
| Ξηροστομία, ναυτία, τάση για έμετο | Όχι συχνές | |
| Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων | Αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης, αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση, αυξημένη γ- γλουταμυλτρανσφεράση | Όχι συχνές |
| Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικούιστού | Αρθραλγία | Όχι συχνές |
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης | Γενικευμένο οίδημαΕρεθισμός της θέσης εφαρμογής* Αντιδράσεις της θέσης εφαρμογής** | Όχι συχνές Όχι συχνές Μη γνωστές |
* Ο ερεθισμός της θέσης εφαρμογής περιλαμβάνει τα εξής: κνησμός της θέσης εφαρμογής και δερματικός ερεθισμός (Αυθόρμητες αναφορές)
**Οι αντιδράσεις της θέσης εφαρμογής περιλαμβάνουν τα εξής: ερύθημα της θέσης εφαρμογής, εξάνθημα της θέσης εφαρμογής, άλγος της θέσης εφαρμογής, υπερευαισθησία της θέσης εφαρμογής, φυσαλίδες της θέσης εφαρμογής, έγκαυμα της θέσης εφαρμογής, κνίδωση της θέσης εφαρμογής και αποχρωματισμός της θέσης εφαρμογής.
Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών
Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία με μέτρια ή ισχυρή εμετογόνο χημειοθεραπεία μπορεί εντούτοις να εμφανίσουν έμετο παρά την αγωγή με αντιεμετική θεραπεία, συμπεριλαμβανομένου του SANCUSO.
Σύνδρομο σεροτονίνης
Έχουν υπάρξει αναφορές συνδρόμου σεροτονίνης με τη χρήση ανταγωνιστών 5-HT3 είτε μόνων, αλλά κυρίως σε συνδυασμό με άλλα σεροτονινεργικά φαρμακευτικά προϊόντα (συμπεριλαμβανομένων των εκλεκτικών αναστολέων επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (ΕΑΕΣ) και των αναστολέων επαναπρόσληψης σεροτονίνης και νοραδρεναλίνης (νορεπινεφρίνης) (ΑΕΣΝ)). Έχουν επίσης υπάρξει αναφορές πιθανών αλληλεπιδράσεων μεταξύ φαρμάκων, μεταξύ της βουπρενορφίνης/οπιοειδών και
σεροτονινεργικών φαρμακευτικών προϊόντων, οι οποίες οδήγησαν σε σύνδρομο σεροτονίνης (βλ. παράγραφο 4.5). Συνιστάται κατάλληλη παρακολούθηση των ασθενών για συμπτώματα τύπου συνδρόμου σεροτονίνης.
Επιδράσεις της κατηγορίας
Οι επιδράσεις της κατηγορίας για τη γρανισετρόνη που παρατηρήθηκαν με άλλα σκευάσματα (από του στόματος και ενδοφλέβια) περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:
-
Αντιδράσεις υπερευαισθησίας π.χ. αναφυλαξία, κνίδωση
-
Αϋπνία
-
Κεφαλαλγία
-
Εξωπυραμιδικές αντιδράσεις
-
Υπνηλία
-
Ζάλη
-
Παράταση του διαστήματος QT
-
Δυσκοιλιότητα
-
Διάρροια
-
Αυξημένες ηπατικές τρανσαμινάσες
-
Εξάνθημα
-
Εξασθένιση
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.
Φαρμακολογικές ιδιότητες - SANCUSO 3.1MG/24HR
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιεμετικά και κατά της ναυτίας, ανταγωνιστές της σεροτονίνης
(5HT3) κωδικός ATC: A04AA02
Η γρανισετρόνη είναι ένας ισχυρός αντιεμετικός και εξαιρετικά εκλεκτικός ανταγωνιστής της 5- υδροξυτρυπταμίνης (υποδοχείς 5-ΗΤ3). Φαρμακολογικές μελέτες έδειξαν ότι η γρανισετρόνη είναι αποτελεσματική έναντι της ναυτίας και του έμετου ως αποτέλεσμα της κυτταροστατικής θεραπείας. Μελέτες δέσμευσης με ραδιοϊσότοπα έδειξαν ότι η γρανισετρόνη έχει ελάχιστη συγγένεια προς άλλους υποδοχείς, περιλαμβανομένων των σημείων σύνδεσης της 5HT1, 5HT2, 5HT4 και των D2 της ντοπαμίνης.
Μια βασική, τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, με διπλό εικονικό φάρμακο, πολυεθνική μελέτη Φάσης III συνέκρινε την αποτελεσματικότητα, την ανεκτικότητα και την ασφάλεια του SANCUSO με την από του στόματος γρανισετρόνη των 2 mg εφάπαξ ημερησίως για την πρόληψη της ναυτίας και του έμετου σε συνολικά 641 ασθενείς που ελάμβαναν χημειοθεραπεία πολλαπλών ημερών. Η μελέτη σχεδιάστηκε για να δείξει τη μη κατωτερότητα του SANCUSO έναντι της από του στόματος γρανισετρόνης.
Ο πληθυσμός ο οποίος τυχαιοποιήθηκε στη δοκιμή περιλάμβανε 48% άνδρες και 52% γυναίκες ηλικίας 16 έως 86 ετών που ελάμβαναν μετρίως εμετογόνο (ΜΕ) ή ισχυρή εμετογόνο (ΙΕ) χημειοθεραπεία πολλαπλών ημερών. Το 78% των ασθενών ήταν λευκοί, με το 12% να είναι Ασιάτες και το 10% Ισπανόφωνοι/Λατινοαμερικάνοι.
Το διαδερμικό έμπλαστρο γρανισετρόνης εφαρμόστηκε 24 έως 48 ώρες πριν από τη χορήγηση της πρώτης δόσης της χημειοθεραπείας και διατηρήθηκε στη θέση του για 7 ημέρες. Η από του στόματος γρανισετρόνη χορηγήθηκε ημερησίως για όλη τη διάρκεια του χημειοθεραπευτικού σχήματος, μία ώρα πριν από κάθε δόση της χημειοθεραπείας. Αντιεμετική δραστηριότητα αξιολογήθηκε από την πρώτη χορήγηση μέχρι 24 ώρες μετά την έναρξη της χορήγησης της τελευταίας ημέρας του ΜΕ ή ΙΕ χημειοθεραπευτικού σχήματος.
Η μη κατωτερότητα του SANCUSO έναντι της από του στόματος γρανισετρόνης επιβεβαιώθηκε, με τον πλήρη έλεγχο (CC) να επιτυγχάνεται στο 60,2% των ασθενών στο σκέλος του SANCUSO και το 64,8% των ασθενών που ελάμβαναν από του στόματος γρανισετρόνη στην ομάδα πρωτοκόλλου (διαφορά -4,89%, 95% διάστημα εμπιστοσύνης -12,91% έως +3,13%, n=284 διαδερμικό έμπλαστρο, n=298 από του στόματος). Ο πλήρης έλεγχος (CC) ορίστηκε ως απουσία έμετου ή και τάσης για έμετο, όχι περισσότερο από ήπια ναυτία και χωρίς φάρμακο διάσωσης από την πρώτη χορήγηση μέχρι 24 ώρες μετά την έναρξη της χορήγησης της τελευταίας ημέρας της χημειοθεραπείας πολλαπλών ημερών.
Λόγω της σταδιακής αύξησης στα επίπεδα της γρανισετρόνης στο πλάσμα μετά την εφαρμογή του διαδερμικού εμπλάστρου, τα αρχικά επίπεδα στο πλάσμα στο ξεκίνημα της χημειοθεραπείας μπορεί να είναι χαμηλότερα από την από του στόματος γρανισετρόνη των 2 mg και μια βραδύτερη έναρξη της αποτελεσματικότητας μπορεί, ως εκ τούτου, να παρατηρηθεί. Κατά συνέπεια, το SANCUSO ενδείκνυται για χρήση σε ασθενείς όπου η από του στόματος αντιεμετική χορήγηση περιπλέκεται από παράγοντες που καθιστούν την κατάποση δύσκολη.
Πλήρης Έλεγχος ανάλογα με την Ημέρα
Ημέρα Μελέτης
Από του στόματος
Πλήρης έλεγχος (%)
Ο πλήρης έλεγχος ανάλογα με την ημέρα απεικονίζεται παρακάτω.
Σε κλινικές δοκιμές με SANCUSO, δεν υπήρξαν σχετιζόμενες με τη θεραπεία επιδράσεις στον καρδιακό ρυθμό ή την αρτηριακή πίεση. Η αξιολόγηση μιας σειράς από ΗΚΓτα σε ασθενείς δεν έδειξε παράταση του διαστήματος QT και μεταβολή στη μορφολογία του ΗΚΓτος. Η επίδραση του SANCUSO στο διάστημα QTc αξιολογήθηκε ειδικά σε μια τυφλή, τυχαιοποιημένη, παράλληλη, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο και άλλο φάρμακο (moxifloxacin) ενδελεχή δοκιμή του διαστήματος QTc με SANCUSO σε 240 ενήλικες άνδρες και γυναίκες. Δεν παρατηρήθηκε σημαντική επίδραση στην παράταση του διαστήματος QTc για το SANCUSO.
Μια αξιολόγηση της προσκόλλησης του διαδερμικού εμπλάστρου σε 621 ασθενείς που ελάμβαναν
θεραπεία με διαδερμικά έμπλαστρα είτε με δραστική ουσία είτε με εικονικό φάρμακο έδειξε ότι λιγότερο του 1% των διαδερμικών εμπλάστρων αποκολλήθηκαν καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου των 7 ημερών της εφαρμογής του διαδερμικού εμπλάστρου.
Δεν υπάρχει εμπειρία από κλινικές δοκιμές με SANCUSO και ασθενείς που υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία για λιγότερες από 3 διαδοχικές ημέρες, ή καθ΄ όλη τη διάρκεια της χημειοθεραπείας πολλαπλών κύκλων, ή με χημειοθεραπεία υψηλής δόσης πριν από τη μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων.
Απορρόφηση
Η γρανισετρόνη εισέρχεται από το άθικτο δέρμα εντός της συστηματικής κυκλοφορίας μέσω της διαδικασίας παθητικής διάχυσης.
Μετά την εφαρμογή του SANCUSO, η γρανισετρόνη απορροφάται αργά με τις μέγιστες συγκεντρώσεις να επιτυγχάνονται μεταξύ 24 και 48 ωρών.
Με βάση τη μέτρηση της περιεκτικότητας των υπολειμμάτων του διαδερμικού εμπλάστρου μετά την αφαίρεση, απελευθερώνεται περίπου το 65% της γρανισετρόνης που έχει σαν αποτέλεσμα μια μέση ημερήσια δόση των 3,1 mg την ημέρα.
Η συγχορήγηση μιας εφάπαξ ενδοφλέβιας ένεσης εφόδου (bolus) 0,01 mg/kg (μέγιστο 1 mg) γρανισετρόνης ταυτοχρόνως με την εφαρμογή ενός διαδερμικού εμπλάστρου SANCUSO, διερευνήθηκε σε υγιή άτομα. Ένα αρχικό μέγιστο στις συγκεντρώσεις στο πλάσμα της γρανισετρόνης, που οφείλεται στην ενδοφλέβια δόση, επετεύχθη στα 10 λεπτά μετά τη χορήγηση. Το γνωστό φαρμακοκινητικό προφίλ του διαδερμικού εμπλάστρου καθ’ όλη την περίοδο της εφαρμογής
(7 ημέρες) δεν επηρεάστηκε.
Μετά από διαδοχική εφαρμογή δύο διαδερμικών εμπλάστρων SANCUSO σε υγιή άτομα, το καθένα για επτά ημέρες, τα επίπεδα της γρανισετρόνης διατηρήθηκαν καθ’ όλη την περίοδο μελέτης με ενδείξεις ελάχιστης συσσώρευσης.
Σε μια μελέτη που σχεδιάστηκε για την αξιολόγηση της επίδρασης της θερμότητας στη διαδερμική απελευθέρωση γρανισετρόνης από το SANCUSO σε υγιή άτομα, ένα θερμαντικό επίθεμα που παράγει μέση θερμοκρασία των 42°C εφαρμόστηκε πάνω από το διαδερμικό έμπλαστρο για 4 ώρες κάθε ημέρα καθ’ όλη τη διάρκεια των 5 ημερών της εφαρμογής. Μολονότι η εφαρμογή του θερμαντικού επιθέματος σχετίστηκε με μια μικρή και παροδική αύξηση στη ροή του διαδερμικού εμπλάστρου κατά τη διάρκεια της περιόδου εφαρμογής του θερμαντικού επιθέματος, δεν παρατηρήθηκε συνολική αύξηση στην έκθεση σε γρανισετρόνη όταν συγκρίθηκε με μια ομάδα ελέγχου.
Σε μια μελέτη φαρμακοκινητικής σε υγιείς εθελοντές, όπου το SANCUSO εφαρμόστηκε για μια περίοδο 7 ημερών, η μέση ολική έκθεση (AUC0-άπειρο) ήταν 416 ng•h/ml (εύρος 55 – 1192 ng•h/ml), με μια διακύμανση μεταξύ των ατόμων της τάξης του 89%. Η μέση Cmax ήταν 3,9 ng/ml (εύρος 0,7 – 9,5 ng/ml), με μια διακύμανση μεταξύ των ατόμων της τάξης του 77%. Αυτή η διακύμανση είναι παρόμοια με τη γνωστή υψηλή διακύμανση στη φαρμακοκινητική της γρανισετρόνης μετά από του στόματος ή ενδοφλέβια χορήγηση.
Κατανομή
Η γρανισετρόνη κατανέμεται με μέσο όγκο κατανομής περίπου 3 l/kg. Η σύνδεση με τις πρωτεΐνες του πλάσματος είναι περίπου 65%. Η γρανισετρόνη κατανέμεται ελεύθερα μεταξύ του πλάσματος και των ερυθρών αιμοσφαιρίων.
Βιομετασχηματισμός
Δεν παρατηρήθηκαν διαφορές στο προφίλ μεταβολισμού της γρανισετρόνης μεταξύ της από του στόματος και της διαδερμικής χρήσης.
Η γρανισετρόνη μεταβολίζεται κυρίως σε 7-υδροξυγρανισετρόνη και 9’N-απομεθυλιωμένη
γρανισετρόνη. Μελέτες in vitro όπου χρησιμοποιήθηκαν ανθρώπινα ηπατικά μικροσώματα υποδεικνύουν ότι το CYP1A1 είναι το κύριο ένζυμο που ευθύνεται για την 7-υδροξυλίωση της γρανισετρόνης, ενώ το CYP3A4 συμβάλλει στην 9'απομεθυλίωση.
Αποβολή
Η κάθαρση της γρανισετρόνης γίνεται κυρίως με ηπατικό μεταβολισμό. Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση δόσης, η μέση κάθαρση στο πλάσμα κυμάνθηκε από 33,4 έως 75,7 l/h σε υγιή άτομα και από 14,7 έως 33,6 l/h σε ασθενείς με μεγάλη διατομική διακύμανση. Η μέση ημιζωή στο πλάσμα σε υγιή άτομα είναι 4-6 ώρες και σε ασθενείς είναι 9-12 ώρες. Μετά την εφαρμογή του διαδερμικού εμπλάστρου, η φαινομενική ημιζωή της γρανισετρόνης στο πλάσμα σε υγιή άτομα παρατάθηκε σε περίπου 36 ώρες λόγω του αργού ρυθμού απορρόφησης της γρανισετρόνης μέσω του δέρματος.
Σε κλινικές μελέτες που διεξήχθησαν με SANCUSO, η κάθαρση σε ασθενείς με καρκίνο εμφανίστηκε να είναι περίπου η μισή από εκείνη των υγιών ατόμων.
Μετά από ενδοφλέβια ένεση, περίπου το 12% της δόσης απεκκρίνεται αμετάβλητο στα ούρα υγιών ατόμων σε 48 ώρες. Το υπόλοιπο της δόσης απεκκρίνεται ως μεταβολίτες, με το 49% στα ούρα και το 34% στα κόπρανα.
Φαρμακοκινητικές ιδιότητες σε ειδικούς πληθυσμούς
Οι επιδράσεις του φύλου στις φαρμακοκινητικές ιδιότητες του SANCUSO δεν έχουν μελετηθεί ειδικά. Δεν παρατηρήθηκε σταθερή επίδραση του φύλου στις φαρμακοκινητικές ιδιότητες σε κλινικές μελέτες με SANCUSO, με μια μεγάλη διατομική διακύμανση αναφερόμενη και στα δύο φύλα. Το πληθυσμιακό μοντέλο φαρμακοκινητικής έχει επιβεβαιώσει την απουσία επίδρασης του φύλου στις φαρμακοκινητικές ιδιότητες του SANCUSO.
Ηλικιωμένοι
Σε μια κλινική μελέτη δεν παρατηρήθηκαν διαφορές στις φαρμακοκινητικές ιδιότητες στο πλάσμα του SANCUSO σε ηλικιωμένους άνδρες και γυναίκες (ηλικίας ≥ 65 ετών) σε σύγκριση με νεότερα άτομα (ηλικίας 18-45 ετών συμπεριλαμβανομένων).
Νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία
Δεν έχουν πραγματοποιηθεί κλινικές μελέτες ειδικά για τη διερεύνηση των φαρμακοκινητικών ιδιοτήτων του SANCUSO σε ασθενείς με νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία. Δεν παρατηρήθηκε σαφής σχέση μεταξύ της νεφρικής λειτουργίας (όπως μετράται μέσω της κάθαρσης της κρεατινίνης) και της κάθαρσης της γρανισετρόνης στο πληθυσμιακό μοντέλο φαρμακοκινητικής. Σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια ή ηπατική δυσλειτουργία, οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της γρανισετρόνης καθορίστηκαν μετά από μια εφάπαξ ενδοφλέβια δόση υδροχλωρικής γρανισετρόνης 40 μg/kg.
Ηπατική δυσλειτουργία
Σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία λόγω της νεοπλασματικής συμμετοχής του ήπατος, η ολική κάθαρση στο πλάσμα περίπου υποδιπλασιάστηκε σε σύγκριση με τους ασθενείς χωρίς ηπατική δυσλειτουργία. Δεδομένης της ευρείας διακύμανσης στις φαρμακοκινητικές παραμέτρους της γρανισετρόνης και της καλής ανοχής σε πολύ μεγαλύτερη από τη συνιστώμενη δόση, δεν είναι απαραίτητη η προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με διαταραχή της ηπατικής λειτουργίας.
Νεφρική δυσλειτουργία
Δεν παρατηρήθηκε συσχέτιση μεταξύ της κάθαρσης της κρεατινίνης και της ολικής κάθαρσης σε ασθενείς με καρκίνο, χωρίς να υποδεικνύεται επίδραση της νεφρικής δυσλειτουργίας στις φαρμακοκινητικές ιδιότητες της γρανισετρόνης.
Δείκτης σωματικής μάζας (ΔΣΜ)
Σε μια κλινική μελέτη που σχεδιάστηκε για την αξιολόγηση της έκθεσης της γρανισετρόνης από το SANCUSO σε άτομα με διαφορετικά επίπεδα σωματικού λίπους, χρησιμοποιώντας το ΔΣΜ ως υποκατάστατη μονάδα μέτρησης για το σωματικό λίπος, δεν παρατηρήθηκαν διαφορές στις φαρμακοκινητικές ιδιότητες στο πλάσμα του SANCUSO στους άνδρες και τις γυναίκες με χαμηλό ΔΣΜ [<19,5 kg/m2 (άνδρες), <18,5 kg/m2 (γυναίκες)] και υψηλό ΔΣΜ (30,0 έως και 39,9 kg/m2
συμπεριλαμβανομένου) σε σύγκριση με μια ομάδα ελέγχου (ΔΣΜ 20,0 έως και 24,9 kg/m2
συμπεριλαμβανομένου).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα σε ασθενείς ηλικίας < 18 ετών. Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες για τη διερεύνηση της φαρμακοκινητικής του SANCUSO σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας
< 13 ετών.
Φαρμακευτικές πληροφορίες - SANCUSO 3.1MG/24HR
Υποστηρικτικό στρώμα Πολυεστέρας
Στρώμα μήτρας
Συμπολυμερές ακρυλικού-βινυλοξικού
Στρώμα απελευθέρωσης Σιλικονούχος πολυεστέρας
Φυλάσσετε στην αρχική συσκευασία για να προστατεύεται από το φως.
Κάθε διαδερμικό έμπλαστρο είναι συσκευασμένο σε θερμομονωτικό φακελλίσκο που αποτελείται από χαρτί επικαλυμμένο με πολυεστέρα/αλουμίνιο/LLDPE.
Κάθε κουτί περιέχει 1 διαδερμικό έμπλαστρο.
Μετά τη χρήση, το διαδερμικό έμπλαστρο εξακολουθεί να περιέχει δραστική ουσία. Μετά την αφαίρεση, το χρησιμοποιηθέν διαδερμικό έμπλαστρο πρέπει να διπλώνεται σταθερά στη μέση, με την κολλητική πλευρά προς τα μέσα και στη συνέχεια να απορρίπτεται σε θέση την οποία δεν προσεγγίζουν τα παιδιά.