SODIUM CHLORIDE 0.9% + DEXTROSE 5% INJ.SO.INF 0,9%+5% (W/V)
Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)
Τελευταία ενημέρωση SmPC
Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - SODIUM 0.9%
Τα διαλύματα χλωριούχου νατρίου και δεξτρόζης ενδείκνυνται:
-
για τη θεραπεία της αφυδάτωσης με υπερνατριαιμία ή υπερώσμωση,
-
για θερμιδική κάλυψη,
-
ως μέσο για τη χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής.
Δοσολογία
Ενήλικες, Ηλικιωμένοι και Παιδιά:
Η συγκέντρωση και η δοσολογία των διαλυμάτων αυτών προσδιορίζεται από ποικίλους παράγοντες μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται η ηλικία, το βάρος, η διατροφή, η κλινική κατάσταση του ασθενούς και οι θεραπευτικές αγωγές που του χορηγούνται παράλληλα.
Πριν και κατά τη διάρκεια της χορήγησης ενδέχεται να απαιτείται παρακολούθηση του ισοζυγίουυγρών, της γλυκόζης ορού, του νατρίου ορού και άλλων ηλεκτρολυτών, ιδίως σε ασθενείς με αυξημένη μη ωσμωτική αποδέσμευση βασοπρεσίνης (σύνδρομο απρόσφορης έκκρισης αντιδιουρητικής ορμόνης (SIADH) καθώς και σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα αγωγή με αγωνιστές βασοπρεσίνηςλόγω κινδύνου υπονατριαιμίας.
Η παρακολούθηση του νατρίου στον ορό είναι ιδιαίτερα σημαντική για προϊόντα με χαμηλότερη συγκέντρωση νατρίου συγκριτικά με τη συγκέντρωση νατρίου στον ορό. Μετά
την έγχυση του διαλύματος χλωριούχου νατρίου και δεξτρόζης λαμβάνει χώρα μια ταχεία ενεργή μεταφορά γλυκόζης στα κύτταρα του σώματος. Αυτή η κατάσταση προάγει ένα αποτέλεσμα που μπορεί να θεωρηθεί ως παροχή ελεύθερου ύδατος και μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή υπονατριαιμία (βλ. παραγράφους 4.4, 4.5 και 4.8).Όταν τα διαλύματα αυτά χρησιμοποιούνται ως διαλύτης για ενέσιμες μορφές άλλων φαρμάκων, η δοσολογία και ο ρυθμός έγχυσης πρωταρχικά προσδιορίζονται από τη φύση και το δοσολογικό σχήμα του πρόσθετου φαρμάκου.
Τρόπος χορήγησης
Τα διαλύματα αυτά προορίζονται για χορήγηση με ενδοφλέβια έγχυση.
Διαβητικό κώμα, υπερνατριαιμία, υπερκαλιαιμία, οξέωση. Σε ασθενείς με ενδοκρανιακή αιμορραγία η χορήγηση υπέρτονου διαλύματος δεξτρόζης μπορεί να προκαλέσει μη αντιστρεπτή εγκεφαλική βλάβη. Η χορήγηση μεγάλων ποσοτήτων και επιβάρυνση της κυκλοφορίας μπορεί να οδηγήσει μέχρι πρόκληση πνευμονικού οιδήματος. Με ταχεία έγχυση υπέρτονων διαλυμάτων υπάρχει κίνδυνος υπερώσμωσης.
Θα πρέπει επίσης να λαμβάνονται υπόψη οι αντενδείξεις που σχετίζονται με το προστιθέμενο φαρμακευτικό προϊόν, εάν υπάρχει.
Ειδική κλινική παρακολούθηση απαιτείται κατά την έναρξη οποιασδήποτε ενδοφλέβιας έγχυσης.
Η χορήγηση θα πρέπει να γίνεται κάτω από τακτική και προσεκτική παρακολούθηση. Οι κλινικές και βιολογικές παράμετροι, ιδιαίτερα οι ηλεκτρολύτες και η γλυκόζη του ορού, θα πρέπει να ελέγχονται.
Σε περίπτωση χορήγησης σημαντικής ποσότητας, παρακολουθείστε την κλινική και βιολογική κατάσταση του ασθενούς και κυρίως την ισορροπία ύδατος και ηλεκτρολυτών.
Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται όταν η χορήγηση λαμβάνει χώρα σε ασθενείς με καρδιακή και νεφρική ανεπάρκεια και σε ασθενείς με κίρρωση του ήπατος με οιδήματα και ασκίτη.
Εφαρμόστε χαμηλή ταχύτητα έγχυσης λόγω του κινδύνου εμφάνισης ανεπιθύμητης ωσμωτικής διούρησης.
Το χλωριούχο νάτριο πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με υπέρταση, καρδιακή ανεπάρκεια, περιφερικό ή πνευμονικό οίδημα, μειωμένη νεφρική λειτουργία, προεκλαμψία, αλδοστερονισμό ή άλλες καταστάσεις και θεραπείες (π.χ κορτικοστεροειδή), οι οποίες σχετίζονται με κατακράτηση νατρίου.
Έγχυση μεγάλων όγκων πρέπει να γίνεται κάτω από ειδική παρακολούθηση σε ασθενείς με δηλητηρίαση από νερό, με καρδιακή, πνευμονική ή σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια και/ή με ολιγουρία/ ανουρία.
Η χορήγηση διαλυμάτων που περιέχουν δεξτρόζη μπορεί να οδηγήσει σε υπεργλυκαιμία. Για
το λόγο αυτό, προτείνεται η μη χρησιμοποίηση αυτού του διαλύματος μετά από οξέα ισχαιμικά επεισόδια, καθώς η υπεργλυκαιμία έχει ενοχοποιηθεί ότι αυξάνει την ισχαιμική βλάβη και επηρεάζει δυσμενώς την ανάρρωση.
Εάν προκληθεί υπεργλυκαιμία, πρέπει να αναπροσαρμόζεται ο ρυθμός της έγχυσης ή να χορηγείται ινσουλίνη ή εάν θεωρείται απαραίτητο να διακόπτεται η θεραπεία.
Η ανοχή στη γλυκόζη μπορεί να είναι μειωμένη σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια ή σακχαρώδη διαβήτη. Εάν χορηγηθεί σε διαβητικούς ή σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια, απαιτείται στενή παρακολούθηση των επιπέδων της γλυκόζης και οι απαιτήσεις σε ινσουλίνη και/ή σε κάλιο μπορεί να τροποποιηθούν.
Η έγχυση διαλυμάτων που περιέχουν δεξτρόζη θα μπορούσε να αντενδείκνυται κατά τις πρώτες 24 ώρες από κρανιοεγκεφαλικό τραυματισμό και η συγκέντρωση της γλυκόζης στο αίμα θα πρέπει να παρακολουθείται στενά κατά τη διάρκεια επεισοδίων ενδοκρανιακής υπέρτασης.
Τα διαλύματα γλυκόζης 5% για ενδοφλέβια έγχυση είναι ισοτονικά. Τα διαλύματα γλυκόζης με υψηλότερη συγκέντρωση γλυκόζης είναι υπερτονικά. Ωστόσο, στο σώμα, τα υγρά που περιέχουν γλυκόζη μπορεί να οδηγήσουν σε ένα αποτέλεσμα το οποίο μπορεί να θεωρηθεί ως παροχή ελεύθερου ύδατος λόγω ταχείας ενεργής μεταφοράς της γλυκόζης στα κύτταρα του σώματος. Αυτή η κατάσταση μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή υπονατριαιμία (βλ. παράγραφο 4.2).
Ανάλογα με την τονικότητα του διαλύματος, τον όγκο και τον ρυθμό έγχυσης και ανάλογα με την υποκείμενη κλινική κατάσταση του ασθενούς και την ικανότητα μεταβολισμού της γλυκόζης, η ενδοφλέβια χορήγηση της γλυκόζης μπορεί να προκαλέσει ηλεκτρολυτικές διαταραχές, με σημαντικότερη την υπο-ωσμωτική ή υπερωσμωτική υπονατριαιμία.
Υπονατριαιμία:
Οι ασθενείς με μη ωσμωτική αποδέσμευση βασοπρεσίνης (π.χ. οξεία νόσος, άλγος, μετεγχειρητικό στρες, λοιμώξεις, εγκαύματα και ασθένειες του ΚΝΣ), οι ασθενείς με καρδιακές, ηπατικές και νεφρικές νόσους και οι ασθενείς που λαμβάνουν αγωνιστές βασοπρεσίνης (βλ. παράγραφο 4.5) διατρέχουν ιδιαίτερα αυξημένο κίνδυνο οξείας υπονατριαιμίας με την έγχυση υποτονικών υγρών.
Η οξεία υπονατριαιμία μπορεί να προκαλέσει οξεία υπονατριαιμική εγκεφαλοπάθεια (οίδημα στον εγκέφαλο) που χαρακτηρίζεται από κεφαλαλγία, ναυτία, κρίσεις, λήθαργο και έμετο. Οι ασθενείς με εγκεφαλικό οίδημα διατρέχουν ιδιαίτερα αυξημένο κίνδυνο σοβαρής, μη αναστρέψιμης και απειλητικής για τη ζωή εγκεφαλικής βλάβης.
Τα παιδιά, οι γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία και οι ασθενείς με μειωμένη εγκεφαλική συμμόρφωση (π.χ. με μηνιγγίτιδα, ενδοκρανιακή αιμορραγία και εγκεφαλικές θλάσεις) διατρέχουν ιδιαίτερα αυξημένο κίνδυνο σοβαρού και απειλητικού για τη ζωή εγκεφαλικού οιδήματος λόγω οξείας υπονατριαιμίας.
Τα διαλύματα δεξτρόζης δεν θα πρέπει να χορηγούνται μέσω των ίδιων συσκευών έγχυσης ταυτόχρονα με, πριν ή μετά από χορήγηση αίματος, καθώς μπορούν να παρουσιαστούν αιμόλυση και συγκόλληση.
Θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαίτερες προειδοποιήσεις και οι ιδιαίτερες προφυλάξεις που σχετίζονται με το προστιθέμενο φάρμακο, εάν υπάρχει.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Τα βρέφη, πρόωρα και μη, μπορεί να κατακρατήσουν περίσσεια νατρίου, λόγω της ανώριμης νεφρικής λειτουργίας τους. Επομένως, στα βρέφη, πρόωρα και μη, επαναλαμβανόμενες εγχύσεις χλωριούχου νατρίου θα πρέπει να δίνονται μόνο μετά τον προσδιορισμό των επιπέδων νατρίου του ορού.
Προσοχή σε ταυτόχρονη χορήγηση με κορτικοστεροειδή ή κορτικοτροπίνη.
Προσοχή σε ταυτόχρονη χορήγηση με φάρμακα που αυξάνουν την επίδραση της βασοπρεσίνης με αποτέλεσμα τη μειωμένη νεφρική απέκκριση ύδατος ελεύθερου ηλεκτρολυτών και την αύξηση του κινδύνου νοσοκομειακής υπονατριαιμίας μετά από μη κατάλληλα ισορροπημένη θεραπεία με ενδοφλέβια υγρά (βλ. παραγράφους 4.2. 4.4 και 4.8):
-
Φάρμακα που διεγείρουν την αποδέσμευση βασοπρεσίνης, π.χ.: Χλωροπροπαμίδη, κλοφιμπράτη, καρβαμαζεπίνη, βινκριστίνη, εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνης, 3,4-μεθυλενοδιοξυ-Ν-μεθαμφεταμίνη, ιφωσφαμίδη, αντιψυχωσικά, ναρκωτικά
-
Φάρμακα που ενισχύουν τη δράση της βασοπρεσίνης, π.χ.: Χλωροπροπαμίδη, ΜΣΑΦ, κυκλοφωσφαμίδη
-
Ανάλογα βασοπρεσίνης, π.χ.: Δεσμοπρεσσίνη, οξυτοκίνη, τερλιπρεσίνη
Άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που αυξάνουν τον κίνδυνο υπονατριαιμίας είναι επίσης τα διουρητικά εν γένει και τα αντιεπιληπτικά, όπως η οξυκαρβαζεπίνη.
Κατά τη διάρκεια χορήγησης των φαρμάκων αυτών έχουν αναφερθεί οι παρακάτω ανεπιθύμητες ενέργειες: κατακράτηση ύδατος, υπερυδάτωση και επιβάρυνση της κυκλοφορίας μέχρι πνευμονικού οιδήματος από ανεξέλεγκτη χορήγηση καικαι υπεργλυκαιμία.
| Κατηγορία/Οργανικό Σύστημα | Ανεπιθύμητη ενέργεια (όρος MedDRA) | Συχνότητα |
| Διαταραχές του μεταβολισμού καιτης θρέψης | Νοσοκομειακή υπονατριαιμία* | Μη γνωστές |
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | Οξεία υπονατριαιμική εγκεφαλοπάθεια* |
* Η νοσοκομειακή υπονατριαιμία μπορεί να προκαλέσει μη αναστρέψιμη εγκεφαλική βλάβη και
θάνατο λόγω ανάπτυξης οξείας υπονατριαιμικής εγκεφαλοπάθειας, συχνότητα μη γνωστή (βλ. παραγράφους 4.2, 4.4 και 4.5).
Ανεπιθύμητες αντιδράσεις μπορεί να σχετίζονται με την τεχνική χορήγησης. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται πυρετικές αντιδράσεις, λοίμωξη στο σημείο της ένεσης, τοπικός πόνος ή αντίδραση, φλεβικός ερεθισμός, φλεβική θρόμβωση ή φλεβίτιδα επεκτεινόμενη από το σημείο της ένεσης, εξαγγείωση αίματος και υπερογκαιμία.
Η φύση του πρόσθετου προϊόντος, εάν υπάρχει, θα καθορίσει την πιθανότητα οποιωνδήποτε άλλων ανεπιθύμητων επιδράσεων.
Εάν παρουσιαστεί κάποια ανεπιθύμητη ενέργεια σχετιζόμενη με το πρόσθετο φαρμακευτικό προϊόν, διακόψτε την έγχυση, εκτιμήστε την κατάσταση του ασθενούς, εφαρμόστε κατάλληλα αντίμετρα και φυλάξτε το εναπομένον υγρό για εξέταση, εάν κριθεί απαραίτητο.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων (Μεσογείων 284, GR-15562 Χολαργός, Αθήνα, τηλ: + 30 21 32040380/337, φαξ: + 30 21 06549585, ιστότοπος: http://www.eof.gr).
Σε περίπτωση υπερδοσολογίας μπορεί να προκληθεί υπερυδάτωση και υπεργλυκαιμία.
Όταν τα διαλύματα αυτά χρησιμοποιούνται ως αραιωτικό για ενέσιμες μορφές άλλων φαρμάκων, τα σημεία και συμπτώματα υπερέγχυσης θα σχετίζονται με τη φύση του πρόσθετου φαρμάκου που χρησιμοποιείται. Στην περίπτωση τυχαίας υπερέγχυσης, η θεραπεία θα πρέπει να διακόπτεται και ο ασθενής θα πρέπει να επιτηρείται για γνωστά σημεία και συμπτώματα σχετιζόμενα με το χορηγούμενο φάρμακο. Τα σχετικά συμπτωματικά και υποστηρικτικά μέτρα θα πρέπει να εφαρμόζονται ανάλογα με τις ανάγκες.
Φαρμακολογικές ιδιότητες - SODIUM 0.9%
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Ενδοφλέβια διαλύματα, Διαλύματα ηλεκτρολυτών, κωδικός ATC: B05ΒΒ02
Oι φαρμακοδυναμικές ιδιότητες των διαλυμάτων αυτών είναι αυτές των συστατικών τους, δηλαδή των ιόντων νατρίου και χλωρίου και του μονοσακχαρίτη γλυκόζη.
Το χλωριούχο νάτριο είναι το κύριο άλας που συμμετέχει στη διατήρηση της ισοτονικότητας του αίματος και των ιστών και του ισοζυγίου των υγρών και των ηλεκτρολυτών.
Ιόντα όπως το νάτριο κυκλοφορούν διαμέσου της κυτταρικής μεμβράνης, χρησιμοποιώντας ποικίλους μηχανισμούς μεταφοράς, μεταξύ των οποίων είναι η αντλία νατρίου (Na-K- ATPάση).
Το νάτριο παίζει σημαντικό ρόλο στη νευρομεταβίβαση και την καρδιακή ηλεκτροφυσιολογία, καθώς και στο νεφρικό μεταβολισμό.
Η γλυκόζη χορηγείται ως πηγή υδατανθράκων στην παρεντερική διατροφή για θερμιδική κάλυψη. Καθώς 1 g γλυκόζης αντιστοιχεί σε 4 θερμίδες το διάλυμα SODIUM CHLORIDE 0.9% + DEXTROSE 5% INJ.SO.INF 0,9%+5% (W/V) αποδίδει περίπου 200 kcal/l (840 kJ/l), το διάλυμα SODIUM CHLORIDE+DEXTROSE/ ΒΙΟΣΕΡ, Ενέσιμο διάλυμα για ενδοφλέβια έγχυση 0,18% + 4,73(4,3)% αποδίδει 170 kcal/l (722,4 kJ/l) και το διάλυμα SODIUM CHLORIDE AND DEXTROSE/ ΒΙΟΣΕΡ INJ.SO.INF 0,45%+2,5% (W/V)
αποδίδει 100 kcal (420 kJ/l).
Οι φαρμακοδυναμικές ιδιότητες του πρόσθετου φαρμάκου, εάν υπάρχει, θα εξαρτηθούν από τη φύση του φαρμάκου που θα χρησιμοποιηθεί.
Oι φαρμακοκινητικές ιδιότητες των διαλυμάτων αυτών είναι αυτές των συστατικών τους δηλαδή των ιόντων νατρίου και χλωρίου και της γλυκόζης.
Το χλωριούχο νάτριο απορροφάται αμέσως από το γαστρεντερικό σύστημα.
Το νάτριο αποβάλλεται κυρίως από τα νεφρά, αλλά υπάρχει εκτεταμένη νεφρική επαναρρόφηση. Μικρές ποσότητες νατρίου αποβάλλονται μέσω των κοπράνων και του ιδρώτα.
Η γλυκόζη μεταβολίζεται μέσω του πυροσταφυλικού ή γαλακτικού οξέος σε διοξείδιο του άνθρακα και νερό, με ταυτόχρονη απελευθέρωση ενέργειας.
Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες του πρόσθετου φαρμάκου θα εξαρτηθούν από τη φύση του φαρμάκου που θα χρησιμοποιηθεί.
Φαρμακευτικές πληροφορίες - SODIUM 0.9%
Όπως συμβαίνει με όλα τα παρεντερικά διαλύματα, η συμβατότητα των προσθέτων φαρμάκων με τα διαλύματα αυτά θα πρέπει να εκτιμάται πριν από την προσθήκη. Ο ιατρός θα κρίνει την ασυμβατότητα ενός πρόσθετου σκευάσματος με το αντίστοιχο διάλυμα χλωριούχου νατρίου και δεξτρόζης, ελέγχοντας για ενδεχόμενη αλλαγή χρώματος και/ή
ενδεχόμενη καθίζηση, αδιάλυτα συμπλέγματα ή εμφάνιση κρυστάλλων. Συμβουλευτείτε τις οδηγίες χρήσης του σκευάσματος που θα προστεθεί. Πριν την προσθήκη ενός φαρμάκου, εξακριβώστε ότι είναι διαλυτό και σταθερό σε ύδωρ στο pH του αντίστοιχου διαλύματος χλωριούχου νατρίου και δεξτρόζης.
Όταν προστίθεται ένα συμβατό σκεύασμα στο διάλυμα χλωριούχου νατρίου και δεξτρόζης, το διάλυμα θα πρέπει να χορηγείται αμέσως.
Τα πρόσθετα φάρμακα που είναι γνωστό ότι δεν είναι συμβατά, δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται.
Η διάρκεια ζωής του ετοίμου προς πώληση προϊόντος σε πλαστικές φιάλες είναι 36 μήνες σε θερμοκρασία ≤25°C.
Το προϊόν πρέπει να χρησιμοποιηθεί αμέσως μετά το άνοιγμα του περιέκτη. Διάρκεια ζωής κατά τη χρήση: Πρόσθετα φάρμακα
Από μικροβιολογικής άποψης, το αραιωμένο προϊόν πρέπει να χρησιμοποιείται αμέσως, εκτός εάν η αραίωση έχει πραγματοποιηθεί κάτω από ελεγχόμενες και τεκμηριωμένα άσηπτες συνθήκες. Εάν δε χρησιμοποιηθεί αμέσως, ο χρόνος φύλαξης και οι συνθήκες πριν τη χρήση αποτελούν ευθύνη του χρήστη.
Φυλάσσεται σε θερμοκρασία <25οC.
Να μην χορηγείται το περιεχόμενο εαν:
α) δεν είναι διαυγές και η φιάλη άθικτη,
β) δεν απολυμανθεί με οινόπνευμα 70 βαθμών:
-
η επιφάνεια γύρω από το σημείο εφαρμογής της συσκευής εκχύσεως.
-
καθώς και οποιοδήποτε σημείο διάτρησης.
Το προϊόν Sodium Chloride and Dextrose/ ΒΙΟΣΕΡ 0,18% + 4,73(4,3)% διατίθεται σε πλαστικές φιάλες πολυαιθυλενίου (στρογγυλές και οβάλ) των 100 ml, 250 ml, 500 ml και 1000 ml.
Το προϊόν Sodium Chloride and Dextrose/ ΒΙΟΣΕΡ 0,45% + 2,5% διατίθεται σε πλαστικές φιάλες πολυαιθυλενίου (στρογγυλές και οβάλ) των 100 ml, 500 ml και 1000 ml.
Το προϊόν SODIUM CHLORIDE 0.9% + DEXTROSE 5% 0,9% + 5% διατίθεται σε πλαστικές φιάλες πολυαιθυλενίου (στρογγυλές και οβάλ) των 500 ml και 1000 ml.
και άλλος χειρισμός
Χρησιμοποιήστε μόνο εάν το διάλυμα είναι διαυγές χωρίς ορατά σωματίδια και εάν ο περιέκτης δεν έχει υποστεί βλάβη.
Να μη χρησιμοποιείται το διάλυμα μετά την ημερομηνία λήξης.
Kάθε πλαστική φιάλη φέρει ειδικό προστατευτικό πώμα. Αμέσως προ της χρήσεως αφαιρείται με απλό τράβηγμα ο προστατευτικός κρίκος και προσαρμόζεται η συσκευή εγχύσεως στην ειδική κοιλότητα του ελαστικού. Χορηγήστε αμέσως μετά την εισαγωγή της συσκευής έγχυσης.
Μη χρησιμοποιείτε πλαστικούς περιέκτες σε εν σειρά συνδέσεις. Τέτοια χρήση μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα εμβολισμό από αέρα, λόγω του υπολειπόμενου αέρα που εξάγεται από τον πρώτο περιέκτη, πριν ολοκληρωθεί η χορήγηση του υγρού από το δεύτερο περιέκτη.
Το διάλυμα θα πρέπει να χορηγείται με αποστειρωμένο εξοπλισμό, χρησιμοποιώντας άσηπτη τεχνική. Ο εξοπλισμός θα πρέπει να εξαερώνεται, προκειμένου να αποφευχθεί η εισαγωγή αέρα στο σύστημα.
Πρόσθετα μπορούν να εισαχθούν πριν την έγχυση ή κατά τη διάρκεια της έγχυσης, μέσω του σημείου της ένεσης. Όταν χρησιμοποιείται πρόσθετο φάρμακο, επιβεβαιώστε την ισοτονικότητα πριν την παρεντερική χορήγηση. Επιβάλλεται η πλήρης και προσεκτική ανάμειξη οποιουδήποτε πρόσθετου υπό άσηπτες συνθήκες. Διαλύματα που περιέχουν πρόσθετα φάρμακα πρέπει να χρησιμοποιούνται άμεσα και να μην αποθηκεύονται.
Η προσθήκη άλλου σκευάσματος ή η χρήση λανθασμένης τεχνικής χορήγησης μπορεί να προκαλέσει την εμφάνιση πυρετικών αντιδράσεων, λόγω της πιθανής εισαγωγής πυρετογόνων. Σε περίπτωση ανεπιθύμητων αντιδράσεων, η έγχυση πρέπει να διακόπτεται αμέσως.
Απορρίψτε μετά από την πρώτη χρήση. Απορρίψτε οποιαδήποτε αχρησιμοποίητη ποσότητα. Καμία ειδική υποχρέωση για απόρριψη.
Μην επανασυνδέετε μερικώς χρησιμοποιημένους περιέκτες.